மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.178.1
तमागतमभिप्रेक्ष्य भीमकर्माणमाहवे ।
हर्षमाहारयाञ्चक्रुः कुरवः सर्व एव ते ॥ ७.१७८.१ ॥
போரில் பயங்கரச் செயல்கள் புரிபவனாக அவன் வருவதைக் கண்டு, குருக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர்.
7.178.2
तथैव तव पुत्रास्ते दुर्योधनपुरोगमाः ।
अप्लुवाः प्लवमासाद्य तर्तुकामा इवार्णवम् ॥ ७.१७८.२ ॥
அதுபோலவே உங்கள் துரியோதனனை முன்னிட்ட புதல்வர்களும், நீந்தத் தெரியாதவர்கள் படகைக் கண்டு கடலைக் கடக்க விரும்புவது போல் ஆனார்கள்.
7.178.3
पुनर्जातमिवात्मानं मन्वानाः पुरुषर्षभाः ।
अलायुधं राक्षसेन्द्रं स्वागतेनाभ्यपूजयन् ॥ ७.१७८.३ ॥
தங்களை மறுபிறப்பு பெற்றவர்களாக எண்ணிய அந்த நரசிங்கங்கள், ராக்ஷசேந்திரன் அலாயுதனை நல்வரவுடன் வணங்கினர்.
7.178.4
तस्मिंस्त्वमानुषे युद्धे वर्तमाने महाभये ।
कर्णराक्षसयोर्नक्तं दारुणप्रतिदर्शने ॥ ७.१७८.४ ॥
அந்த மனிதரல்லாத, பெரும் பயங்கரப் போரில், இரவில், கர்ணனுக்கும் ராக்ஷசனுக்கும் இடையே, பயங்கர தோற்றத்துடன் போர் நடந்துகொண்டிருந்தது.
7.178.5
न द्रौणिर्न कृपद्रोणौ न शल्यो न च माधवः ।
एक एव तु तेनासीद्योद्धा कर्णो रणे वृषा ॥ ७.१७८.५ ॥
துரோணரின் மகனும் இல்லை, கிருபரும் துரோணரும் இல்லை, சல்யனும் இல்லை, மாதவனும் இல்லை; போரில் வீரனாக இருந்தவன் கர்ணன் ஒருவனே, அந்தக் காளை.
7.178.6
उपप्रैक्षन्त पाञ्चालाः स्मयमानाः सराजकाः ।
व्यभ्रमंस्तावकाश्चापि घूर्णमानास्ततस्ततः ॥ ७.१७८.६ ॥
பாஞ்சாலர்கள் மன்னர்களுடன் புன்னகைத்தபடி நோக்கினர்; உங்கள் வீரர்களும் சுழன்று இங்குமங்கும் அலைந்தனர்.
7.178.7
चुक्रुशुर्नेदमस्तीति द्रोणद्रौणिकृपादयः ।
तत्कर्म दृष्ट्वा सम्भ्रान्ता हैडिम्बस्य रणाजिरे ॥ ७.१७८.७ ॥
துரோணர், துரோணியின் மகன், கிருபர் முதலானோர் "இது அல்ல!" என்று கூச்சலிட்டனர். போர்க்களத்தில் ஹைடிம்பனின் அந்தச் செயலைக் கண்டு அவர்கள் திகைத்தனர்.
7.178.8
सर्वमाविग्नमभवद्धाहाभूतमचेतनम् ।
तव सैन्यं महाराज निराशं कर्णजीविते ॥ ७.१७८.८ ॥
மகாராஜாவே! உம் முழு படையும் கலக்கமுற்று "ஐயோ, ஐயோ" என்று அலறி உணர்வற்றதாயிற்று; கர்ணனின் உயிரைப் பற்றி நம்பிக்கை இழந்தது.
7.178.9
दुर्योधनस्तु सम्प्रेक्ष्य कर्णमार्तिं परां गतम् ।
अलायुधं राक्षसेन्द्रं समाहूयेदमब्रवीत् ॥ ७.१७८.९ ॥
ஆனால் துரியோதனன் கர்ணன் பெரும் துன்பத்தில் ஆழ்ந்திருப்பதைக் கண்டு, ராட்சசர்களின் தலைவனான அலாயுதனை அழைத்து இவ்வாறு கூறினான்.
7.178.10
एष वैकर्तनः कर्णो हैडिम्बेन समागतः ।
कुरुते कर्म सुमहद्यदस्योपयिकं मृधे ॥ ७.१७८.१० ॥
இதோ விகர்தனனின் மகனான கர்ணன் ஹைடிம்பனுடன் மோதுகிறான்; போரில் அவனுக்குத் தகுந்த பெரும் செயலைச் செய்கிறான்.
7.178.11
पश्यैतान्पार्थिवाञ्शूरान्निहतान्भैमसेनिना ।
नानाशस्त्रैरभिहतान्पादपानिव दन्तिना ॥ ७.१७८.११ ॥
இதோ பார், பீமசேனனின் மகனால் கொல்லப்பட்ட இந்த வீர மன்னர்களை; யானை மரங்களை வீழ்த்துவது போல் பல ஆயுதங்களால் தாக்கப்பட்டு வீழ்ந்தனர்.
7.178.12
तवैष भारः समरे ज्ञातिमध्ये मया कृतः ।
तवैवानुमते वीर तं विक्रम्य निबर्हय ॥ ७.१७८.१२ ॥
வீரனே! போரில் உறவினர் நடுவே இந்தப் பொறுப்பை உனக்கு நான் ஒப்படைத்தேன்; உன் சம்மதத்துடனே அவனை வீரத்துடன் கொன்றுவிடு.
7.178.13
पुरा वैकर्तनं कर्णमेष पापो घटोत्कचः ।
मायाबलं समाश्रित्य कर्षयत्यरिकर्शन ॥ ७.१७८.१३ ॥
முன்பு இந்தப் பாவியான கடோத்கசன், மாயா-பலத்தை நாடி, வைகர்தனனான கர்ணனை இழுத்துக்கொண்டிருக்கிறான், எதிரிகளை வருத்துபவனே.
7.178.14
एवमुक्तः स राज्ञा तु राक्षसो भीमविक्रमः ।
तथेत्युक्त्वा महाबाहुर्घटोत्कचमुपाद्रवत् ॥ ७.१७८.१४ ॥
அரசன் இவ்வாறு சொல்ல, பயங்கர பராக்கிரமம் கொண்ட அந்த ராட்சசன், பெரும்புயன், 'அப்படியே' என்று சொல்லி கடோத்கசனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.178.15
ततः कर्णं समुत्सृज्य भैमसेनिरपि प्रभो ।
प्रत्यमित्रमुपायान्तमर्दयामास मार्गणैः ॥ ७.१७८.१५ ॥
பின்னர், ஓ பிரபுவே, பீமசேனின் மகனான கடோத்கசனும் கர்ணனைவிட்டு, எதிரே வந்த பகைவனை அம்புகளால் வருத்தினான்.
7.178.16
तयोः समभवद्युद्धं क्रुद्धयो राक्षसेन्द्रयोः ।
मत्तयोर्वासिताहेतोर्दीपयोरिव कानने ॥ ७.१७८.१६ ॥
அந்த இரு கோபமுற்ற ராட்சச தலைவர்களுக்கிடையே போர் நடந்தது; காட்டில் பெண்யானைக்காக மதம் கொண்ட இரு யானைகளைப் போல.
7.178.17
रक्षसा विप्रमुक्तस्तु कर्णोऽपि रथिनां वरः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं रथेनादित्यवर्चसा ॥ ७.१७८.१७ ॥
ராட்சசனால் விடுவிக்கப்பட்ட ரதிகளில் சிறந்த கர்ணனும் சூரியனுக்கு ஒப்பான ஒளியுள்ள தேரில் பீமசேனனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.178.18
तमायान्तमनादृत्य दृष्ट्वा ग्रस्तं घटोत्कचम् ।
अलायुधेन समरे सिंहेनेव गवां पतिम् ॥ ७.१७८.१८ ॥
போர்க்களத்தில் அவனை அலட்சியம் செய்து, அலாயுதனால் பிடிக்கப்பட்ட கடோத்கசனைக் கண்டு, சிங்கம் பசுக்களின் தலைவனை பற்றுவதைப் போல.
7.178.19
रथेनादित्यवपुषा भीमः प्रहरतां वरः ।
किरञ्छरौघान्प्रययावलायुधरथं प्रति ॥ ७.१७८.१९ ॥
சூரியனைப் போல் ஒளிரும் தேரில், போர்வீரர்களில் சிறந்த பீமன் அம்புத் தொடர்களைப் பொழிந்தவாறு அலாயுதனின் தேரை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.178.20
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य स तदाऽलायुधः प्रभो ।
घटोत्कचं समुत्सृज्य भीमसेनं समाह्वयत् ॥ ७.१७८.२० ॥
பிரபுவே, அவன் வருவதைக் கண்ட அலாயுதன் அப்போது கடோத்கசனை விட்டுவிட்டு பீமசேனனை சவாலுக்கு அழைத்தான்.
7.178.21
तं भीमः सहसाऽभ्येत्य राक्षसान्तकरः प्रभो ।
सगणं राक्षसेन्द्रं तं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१७८.२१ ॥
பிரபுவே, ராட்சசர்களை அழிப்பவனான பீமன் திடீரென்று அவனை அணுகி, கணங்களுடன் இருந்த அந்த ராட்சச மன்னனை அம்பு மழையால் மூடினான்.
7.178.22
तथैवालायुधो राजञ्शिलाधौतैरजिह्मगैः ।
अभ्यवर्षत कौन्तेयं पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.१७८.२२ ॥
அரசே, அவ்வாறே அலாயுதனும் கல்லில் தீட்டிய நேரான அம்புகளால் குந்தியின் மகனை மீண்டும் மீண்டும் பொழிந்தான். ஓ, எதிரிகளை அடக்குபவனே.
7.178.23
तथा ते राक्षसाः सर्वे भीमसेनमुपाद्रवन् ।
नानाप्रहरणा भीमास्त्वत्सुतानां जयैषिणः ॥ ७.१७८.२३ ॥
அவ்வாறே அந்த ராட்சசர்கள் அனைவரும் பலவகை ஆயுதங்களுடன், பயங்கரமானவர்களாக, உங்கள் மகன்களின் வெற்றியை விரும்பி பீமசேனனின் மீது பாய்ந்தனர்.
7.178.24
स ताड्यमानो बहुभिर्भीमसेनो महाबलः ।
पञ्चभिः पञ्चभिः सर्वांस्तानविध्यच्छितैः शरैः ॥ ७.१७८.२४ ॥
பலரால் தாக்கப்பட்ட அந்த மகாபலசாலியான பீமசேனன், ஐந்து ஐந்து கூரிய அம்புகளால் அவர்கள் அனைவரையும் துளைத்தான்.
7.178.25
ते वध्यमाना भीमेन राक्षसाः क्रूरबुद्धयः ।
विनेदुस्तुमुलान्नादान्दुद्रुवुस्ते दिशो दश ॥ ७.१७८.२५ ॥
பீமனால் கொல்லப்பட்ட கொடிய மனம் கொண்ட அரக்கர்கள் பெரும் கூச்சலிட்டு பத்துத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
7.178.26
तांस्त्रास्यमानान्भीमेन दृष्ट्वा रक्षो मबहालम् ।
अभिदुद्राव वेगेन शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ७.१७८.२६ ॥
பீமனால் அஞ்சி ஓடும் அவர்களைக் கண்ட அந்த மாபெரும் பலம் கொண்ட அரக்கன் வேகமாக அவன்மீது பாய்ந்து அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
7.178.27
तं भीमसेनः समरे तीक्ष्णाग्रैरक्षिणोच्छरैः ॥ ७.१७८.२७ ॥
போரில் கூர்முனை அம்புகளால் பீமசேனன் அவனைத் துளைத்தான்.
7.178.28
अलायुधस्तु तानस्तान्भीमेन विशिखान्रणे ।
चिच्छेद कांश्चित्समरे त्वरया कांश्चिदग्रहीत् ॥ ७.१७८.२८ ॥
அலாயுதனோ போர்க்களத்தில் பீமன் எய்த அந்த அம்புகளில் சிலவற்றை வெட்டினான்; சிலவற்றை விரைவாகப் பிடித்தான்.
7.178.29
स तं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रं भीमो भीमपराक्रमः ।
गदां चिक्षेप वेगेन वज्रपातोपमां तदा ॥ ७.१७८.२९ ॥
அந்த அரக்கர் தலைவனைக் கண்ட பயங்கர வீரனாகிய பீமன் அப்போது இடி விழுவது போன்ற கதையை வேகமாக வீசினான்.
7.178.30
तामापतन्तीं वेगेन गदां ज्वालाकुलां ततः ।
गदया ताडयामास सा गदा भीममाव्रजत् ॥ ७.१७८.३० ॥
அப்போது வேகமாக வந்து தீச்சுவாலையால் சூழப்பட்ட அந்தக் கதையை அவன் மற்றொரு கதையால் தாக்கினான்; அந்தக் கதை பீமனை நோக்கியே பாய்ந்தது.
7.178.31
स राक्षसेन्द्रं कौन्तेयः शरवर्षैरवाकिरत् ।
तानप्यस्याकरोन्मोघान्राक्षसो निशितैः शरैः ॥ ७.१७८.३१ ॥
அந்தக் கௌந்தேயன் அரக்கர் தலைவனை அம்புமழையால் மூடினான். ஆனால் அரக்கன் தன் கூரிய அம்புகளால் அவற்றையும் வீணாக்கினான்.
7.178.32
ते चापि राक्षसाः सर्वे रजन्यां भीमरूपिणः ।
शासनाद्राक्षसेन्द्रस्य निजघ्नू रथकुञ्जरान् ॥ ७.१७८.३२ ॥
அந்த பயங்கர உருவம் கொண்ட அரக்கர்கள் அனைவரும் இரவில் அரக்கர் தலைவனின் கட்டளைப்படி தேர்களையும் யானைகளையும் கொன்றனர்.
7.178.33
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव वाजिनः परमद्विपाः ।
न शान्तिं लेभिरे तत्र राक्षसैर्भृशपीडिताः ॥ ७.१७८.३३ ॥
பாஞ்சாலர்களும் சிருஞ்சயர்களும், குதிரைவீரர்களும் சிறந்த யானைகளும் அரக்கர்களால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்டு அங்கு அமைதி காணவில்லை.
7.178.34
तं तु दृष्ट्वा महाघोरं वर्तमानं महाहवम् ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षो धनञ्जयमिदं वचः ॥ ७.१७८.३४ ॥
அந்த மிகக் கொடிய பெரும்போர் நடப்பதைக் கண்ட தாமரைக்கண்ணன் தனஞ்சயனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.178.35
पश्य भीमं महाबाहुं राक्षसेन्द्रवशं गतम् ।
पदमस्यानुगच्छ त्वं मा विचारय पाण्डव ॥ ७.१७८.३५ ॥
பெரும்புயம் கொண்ட பீமன் அரக்கர் தலைவனின் வசத்துக்குச் சென்றுவிட்டதைப் பார். பாண்டவனே, அவன் பாதையைப் பின்தொடர், தயங்காதே.
7.178.36
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च युधामन्यूत्तमौजसौ ।
सहितौ द्रौपदेयाश्च कर्णं यान्तु महारथाः ॥ ७.१७८.३६ ॥
திருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டி, யுதாமன்யு, உத்தமௌஜஸ் ஆகியோரும், திரௌபதியின் மகன்களும், மகாரதர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து கர்ணனை நோக்கிச் செல்லட்டும்.
7.178.37
नकुलः सहदेवश्च युयुधानश्च वीर्यवान् ।
इतरान्राक्षसान्घ्नन्तु शासनात्तव पाण्डव ॥ ७.१७८.३७ ॥
நகுலனும் சகதேவனும் வீரியம் மிக்க யுயுதானனும், பாண்டவனே, உன் கட்டளைப்படி மற்ற இராட்சதர்களைக் கொல்லட்டும்.
7.178.38
त्वमपीमां महाबाहो चमूं द्रोणपुरस्कृताम् ।
मारयस्व नरव्याघ्र महद्धि भयमागतम् ॥ ७.१७८.३८ ॥
மகாபாகுவே, நரவியாக்ரனே, துரோணரால் வழிநடத்தப்படும் இந்தப் படையை நீயும் அழி; பெரிய ஆபத்து வந்துவிட்டது.
7.178.39
एवमुक्ते तु कृष्णेन यथोद्दिष्टा महारथाः ।
जग्मुर्वैकर्तनं कर्णं राक्षसांश्चैव तान्रणे ॥ ७.१७८.३९ ॥
கிருஷ்ணன் இவ்வாறு கூறியதும், கூறியபடியே அந்த மகாரதர்கள் வைகர்தனன் கர்ணனையும், போரில் அந்த இராட்சதர்களையும் நோக்கிச் சென்றனர்.
7.178.40
अथ पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैराशीविषोपमैः ।
धनुश्चिच्छेद भीमस्य राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ७.१७८.४० ॥
அப்போது, நன்கு இழுக்கப்பட்ட வில்லிலிருந்து விடப்பட்ட விஷப்பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளால், பிரதாபவான் இராட்சதேந்திரன் பீமனின் வில்லை அறுத்தான்.
7.178.41
हयांश्चास्य शितैर्बाणैः सारथिं च महाबलः ।
जघान मिषतः सङ्ख्ये भीमसेनस्य राक्षसः ॥ ७.१७८.४१ ॥
அந்த மகாபலமுள்ள இராட்சதன், போரில் பீமசேனன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், கூரிய அம்புகளால் அவனுடைய குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் கொன்றான்.
7.178.42
सोऽवतीर्य रथोपस्थाद्धताश्वो हतसारथिः ।
तस्मै गुर्वीं गदां घोरां विनदन्नुत्ससर्ज ह ॥ ७.१७८.४२ ॥
குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்டதால் அவன் தேரின் தளத்திலிருந்து இறங்கி, முழங்கிக்கொண்டே அவனை நோக்கி கனத்த கொடிய கதையை வீசினான்.
7.178.43
ततस्तां भीमनिर्घोषामापतन्तीं महागदाम् ।
गदया राक्षसो घोरो निजघान ननाद च ॥ ७.१७८.४३ ॥
அப்போது பயங்கரமாக முழங்கியபடி பாய்ந்து வந்த அந்த மகா கதையை நோக்கி, கொடிய அரக்கன் தன் கதையால் அடித்து முழங்கினான்.
7.178.44
तद्दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रस्य घोरं कर्म भयावहम् ।
भीमसेनः प्रहृष्टात्मा गदामाशु परामृशत् ॥ ७.१७८.४४ ॥
அரக்கர் தலைவனின் அந்த கொடிய, அச்சமூட்டும் செயலைக் கண்ட பீமசேனன் மனமகிழ்ந்து, உடனே தன் கதையைப் பற்றிக்கொண்டான்.
7.178.45
तयोः समभवद्युद्धं तुमुलं नररक्षसोः ।
गदानिपातसंहादैर्भुवं कम्पयतोर्भृशम् ॥ ७.१७८.४५ ॥
அந்த மனிதனுக்கும் அரக்கனுக்கும் இடையே கடுமையான போர் மூண்டது; கதைகளின் அடிகளின் பேரொலியால் பூமி பெரிதும் அதிர்ந்தது.
7.178.46
गदाविमुक्तौ तौ भूयः समासाद्येतरेतरम् ।
मुष्टिभिर्वज्रसंहादैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ७.१७८.४६ ॥
கதைகளை விட்ட பின் அவ்விருவரும் மீண்டும் ஒருவரையொருவர் நெருங்கி, இடியொலி போன்ற முஷ்டி அடிகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
7.178.47
रथचक्रैर्युगैरक्षैरधिष्ठानैरुपस्करैः ।
यथासन्नमुपादाय निजघ्नतुरमर्षणौ ॥ ७.१७८.४७ ॥
தேர்ச் சக்கரங்கள், நுகத்தடிகள், அச்சுகள், இருக்கைகள், தேர்ப் பாகங்கள் என அருகில் கிடைத்த எதையும் எடுத்துக்கொண்டு, அந்த சினமுற்ற இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
7.178.48
तौ विक्षरन्तौ रुधिरं समासाद्येतरेतरम् ।
मत्ताविव महानागौ चकृपाते पुनः पुनः ॥ ७.१७८.४८ ॥
இரத்தம் சொட்டச் சொட்ட அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் நெருங்கி, மதம் பிடித்த இரு பெரும் யானைகளைப் போல மீண்டும் மீண்டும் சினத்தால் நடுங்கி மோதினர்.
7.178.49
तावपश्यद्वृषीकेशः पाण्डवानां हिते रतः ।
स भीमसेनरक्षार्थं हैडिम्बिं पर्यचोदयत् ॥ ७.१७८.४९ ॥
பாண்டவர்களின் நலனில் ஈடுபட்டிருந்த வார்ஷ்ணேயன் அவ்விருவரையும் கண்டான். பீமசேனனைக் காக்கும் பொருட்டு அவன் ஹைடிம்பியை ஊக்குவித்தான்.