Mahābhārata · Adhyāya 7.185
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.185.1
व्यासेनैवमथोक्तस्तु धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
स्वयं कर्णवधाद्वीरो निवृत्तो भरतर्षभ ॥ ७.१८५.१ ॥
So angesprochen von Vyāsa, wandte sich der König der Gerechtigkeit Yudhiṣṭhira, der Held, selbst vom Tod Karṇas ab, o Stier der Bharatas.
7.185.2
घटोत्कचे तु निहते सूतपुत्रेण ता निशाम् ।
दुःखामर्षवशं प्राप्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.१८५.२ ॥
Als Ghaṭotkaca vom Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) erschlagen wurde, geriet der König der Gerechtigkeit Yudhiṣṭhira in jener Nacht in die Gewalt von Schmerz und Zorn.
7.185.3
दृष्ट्वा भीमेन महतीं वार्यमाणां चमूं तव ।
धृष्टद्युम्नमुवाचेदं कुम्भयोनिं निवारय ॥ ७.१८५.३ ॥
Als er sein großes Heer von Bhīma zurückgehalten sah, sagte er zu Dhṛṣṭadyumna: "Halte Kumbhayoni (Droṇa) auf."
7.185.4
त्वं हि द्रोणविनाशाय समुत्पन्नो हुताशनात् ।
सशरः कवची खङ्गी धन्वी च परतापनः।
अभिद्रव रणे हृष्टो मा च ते भीः कथञ्चन ॥ ७.१८५.४ ॥
Du bist aus dem Opferfeuer eben zur Vernichtung Droṇas geboren. Mit Pfeilen, Panzer, Schwert und Bogen bewaffnet, Qual der Feinde, stürme fröhlich in die Schlacht; keine Furcht soll dich treffen.
7.185.5
जनमेजयः शिखण्डी च दौर्मुखिश्च यशोधरः ।
अभिद्रवन्तु संहृष्टाः कुम्भयोनिं समन्ततः ॥ ७.१८५.५ ॥
Mögen Janamejaya, Śikhaṇḍin, Daurmukhi und Yaśodhara, voller Freude, von allen Seiten auf Kumbhayoni (Droṇa) losstürmen.
7.185.6
नकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाः प्रभद्रकाः ।
द्रुपदश्च विराटश्च पुत्रभातृसमन्वितौ ॥ ७.१८५.६ ॥
Nakula und Sahadeva, die Söhne Draupadīs und die Prabhadrakas; Drupada und Virāṭa, zusammen mit ihren Söhnen und Brüdern.
7.185.7
सात्यकिः केकयाश्चैव पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
अभिद्रवन्तु वेगेन कुम्भयोनिवधेप्सया ॥ ७.१८५.७ ॥
Mögen Sātyaki, die Kekaya-Fürsten und der Pāṇḍava Dhanañjaya mit Wucht heranstürmen, begierig, Kumbhayoni (Droṇa) zu erschlagen.
7.185.8
तथैव रथिनः सर्वे हस्त्यश्वं यच्च किञ्चन ।
पदाताश्च रणे द्रोणं पातयन्तु महारथम् ॥ ७.१८५.८ ॥
Ebenso sollen alle Wagenkämpfer, die Elefanten und Pferde und was sonst noch ist, und auch das Fußvolk im Kampf den großen Wagenkämpfer Droṇa niederstrecken.
7.185.9
तथाऽऽज्ञप्तास्तु ते सर्वे पाण्डवेन महात्मना ।
अभ्यद्रवन्त वेगेन कुम्भयोनिवधेप्सया ॥ ७.१८५.९ ॥
So angewiesen von dem großherzigen Pāṇḍava, stürmten sie alle mit Wucht vorwärts, begierig, Kumbhayoni (Droṇa) zu erschlagen.
7.185.10
आगच्छतस्तान्सहसा सर्वोद्योगेन पाण्डवान् ।
प्रतिजग्राह समरे द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१८५.१० ॥
Droṇa, der Beste unter den Waffenträgern, nahm im Kampf die Pāṇḍavas auf, die plötzlich mit aller Macht herankamen.
7.185.11
ततो दुर्योधनो राजा सर्वोद्योगेन पाण्डवान् ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्ध इच्छन्द्रोणस्य जीवितम् ॥ ७.१८५.११ ॥
Da stürmte König Duryodhana, sehr zornig und das Leben Droṇas begehrend, mit aller Kraft auf die Pāṇḍavas los.
7.185.12
ततः प्रववृते युद्धं श्रान्तवाहनसैनिकम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ॥ ७.१८५.१२ ॥
Dann begann ein Kampf zwischen den Pāṇḍavas und den Kurus, wobei Fahrzeuge und Krieger bereits erschöpft waren und beide Seiten einander anbrüllten.
7.185.13
निद्रान्धास्ते महाराज परिश्रान्ताश्च संयुगे ।
नाभ्यपद्यन्त समरे काञ्चिच्चेष्टां महारथाः ॥ ७.१८५.१३ ॥
O großer König, vom Schlaf geblendet und im Kampf völlig erschöpft, unternahmen jene großen Wagenkämpfer im Gefecht keinerlei Anstrengung.
7.185.14
त्रियामा रजनी चैषा घोररूपा भयानका ।
सहस्रयामप्रतिमा बभूव प्राणहारिणी ॥ ७.१८५.१४ ॥
Diese Nacht von drei Wachen wurde schrecklich und furchterregend in ihrer Gestalt, gleich tausend Wachen, und lebensraubend.
7.185.15
वध्यतां च तथा तेषां क्षतानां च विशेषतः ।
घोरा रात्रिः समाजज्ञे निद्रान्धानां विशेषतः ॥ ७.१८५.१५ ॥
Für die Erschlagenen und die Verwundeten, und besonders für die vom Schlaf Geblendeten, wurde jene schreckliche Nacht in besonderer Weise empfunden.
7.185.16
सर्वे ह्यासन्निरुत्साहाः क्षत्रिया दीनचेतसः ।
तव चैव परेषां च गतास्त्रा विगतेषवः ॥ ७.१८५.१६ ॥
Alle Krieger waren mutlos und niedergeschlagen geworden; sowohl die Waffen als auch die Pfeile der Euren und der Feinde waren verbraucht.
7.185.17
ते तदा पारयन्तश्च भ्रमन्तश्च विशेषतः ।
स्वधर्ममनुपश्यन्तो न जहुः स्वामनीकिनीम् ॥ ७.१८५.१७ ॥
Da hielten sie aus, umherirrend vor allem, ihre eigene Pflicht im Blick, und verließen ihr eigenes Heer nicht.
7.185.18
अस्त्राण्यन्ये समुत्सृज्य निद्रान्धाः शेरते जनाः ।
रथेष्वन्ये गजेष्वन्ये हयेष्वन्ये च भारत ॥ ७.१८५.१८ ॥
Andere warfen ihre Waffen von sich und, vom Schlaf geblendet, legten sich nieder: einige auf Wagen, andere auf Elefanten und andere auf Pferden, o Bhārata.
7.185.19
निद्रान्धा नो बुबुधिरे काञ्चिच्चेष्टां नराधिप ।
तानन्ये समरे योधाः प्रेषयन्ति यमक्षयम् ॥ ७.१८५.१९ ॥
O Herr der Menschen, die vom Schlaf Geblendeten bemerkten keinerlei Regung; andere Krieger schickten sie im Kampf in Yamas Reich.
7.185.20
स्वप्नायमानांस्त्वपरे परानतिविचेतसः ।
आत्मानं समरे जघ्नुः स्वानेव च परानपि ॥ ७.१८५.२० ॥
Andere aber, in Schlaf versunken und im Geist völlig verwirrt, schlugen im Kampf auf sich selbst, auf die Ihren und auch auf die Feinde ein.
7.185.21
नानावाचो विमुञ्चन्तो निद्रान्धास्ते महारणे ॥ ७.१८५.२१ ॥
Vom Schlaf geblendet, stießen sie in jener großen Schlacht allerlei Worte aus.
7.185.22
अस्माकं च महाराज परेभ्यो बहवो जनाः ।
योद्धव्यमिति तिष्ठन्तो निदासंरक्तलोचनाः ॥ ७.१८५.२२ ॥
O großer König, auch viele der Unsrigen standen da und dachten: »Wir müssen kämpfen«, die Augen vom Schlaf gerötet, gegenüber den Feinden.
7.185.23
संसर्पन्तो रणे केचिन्निद्रान्धास्ते तथापरान् ।
जघ्रुः शूरा रणे शूरांस्तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ७.१८५.२३ ॥
Einige, die im Kampf dahinkrochen, vom Schlaf geblendet, schlugen ebenso auf andere ein; in jener schrecklichen Finsternis erschlugen Helden die Helden.
7.185.24
हन्यमानमथात्मावनं परैश्च बहवो जनाः ।
नाभ्यजानन्त समरे निद्रया मोहिता भृशम् ॥ ७.१८५.२४ ॥
Viele Männer, von den Feinden erschlagen, erkannten im Kampf nicht das Mittel ihrer Selbstverteidigung; vom Schlaf völlig verwirrt, bemerkten sie es nicht.
7.185.25
तेषामेतादृशीं चेष्टां विज्ञाय पुरुषर्षभः ।
उवाच वाक्यं बीभत्सुरुच्चैः सन्नादयन्दिशः ॥ ७.१८५.२५ ॥
Als er ihren Zustand sah, sprach Bībhatsu (Arjuna), der beste unter den Männern, diese Worte laut, sodass die Himmelsrichtungen widerhallten.
7.185.26
श्रान्ता भवन्तो निद्रान्धाः सर्व एव सवाहनाः ।
तमसा च वृते सैन्ये रजसा बहुलेन च ॥ ७.१८५.२६ ॥
Ihr seid alle erschöpft, vom Schlaf geblendet, samt euren Reittieren; und das Heer ist von Finsternis und dichtem Staub umhüllt.
7.185.27
ते यूयं यदि मन्यध्वमुपारमत सैनिकाः ।
निमीलयत चात्रैव रणभूमौ मुहूर्तकम् ॥ ७.१८५.२७ ॥
Soldaten, wenn ihr so denkt, so haltet inne und schließt hier auf dem Schlachtfeld einen Augenblick die Augen.
7.185.28
ततो विनिद्रा विश्रान्ताश्चन्द्रमस्युदिते पुनः ।
संसाधयिष्यथान्योन्यं स्वर्गाय कुरुपाण्डवाः ॥ ७.१८५.२८ ॥
Dann, vom Schlaf befreit und ausgeruht, wenn der Mond aufgegangen ist, werdet ihr, o Kurus und Pāṇḍavas, euch wieder um des Himmels willen gegenseitig vollenden.
7.185.29
तद्वचः सर्वधर्मज्ञा धार्मिकस्य विशाम्पते ।
अरोचयन्त सैन्यानि तथा चान्योन्यमब्रुवन् ॥ ७.१८५.२९ ॥
O Herr der Menschen, die Heere, die alle Pflichten kennen, billigten jene Worte des Rechtschaffenen und sprachen so zueinander.
7.185.30
चुक्रुशुः कर्णकर्णेनि तथा दुर्योधनेति च ।
उपारमत पाण्डूनां विरता हि वरूथिनी ॥ ७.१८५.३० ॥
Sie riefen »Karṇa, Karṇa!« und »Duryodhana!«; und das Heer der Pāṇḍavas, zurückgezogen, ließ von seinem Vordringen ab.
7.185.31
तथा विक्रोशमानस्य फल्गुनस्य ततस्ततः ।
उपारमत पाण्डूनां सेना तव च भारत ॥ ७.१८५.३१ ॥
Während Arjuna so laut rufend hin und her eilte, hielten das Heer der Pāṇḍavas und dein Heer inne, o Bhārata.
7.185.32
तामस्य वाचं देवाश्च ऋषयश्च महात्मनः ।
सर्वसैन्यानि चाक्षुद्रां प्रहृष्टाः प्रत्यपूजयन् ॥ ७.१८५.३२ ॥
Diese edlen Worte des hochherzigen Mannes wurden von den Göttern, den Weisen und allen Heeren freudig geehrt.
7.185.33
तत्सम्पूज्य वचोऽक्रूरं सर्वसैन्यानि भारत ।
मुहूर्तमस्वपन्राजञ्श्रान्तानि भरतर्षभ ॥ ७.१८५.३३ ॥
Nachdem sie diese sanften Worte geehrt hatten, ruhten alle Heere erschöpft einen Augenblick, o König, Stier unter den Bharatas.
7.185.34
सा तु सम्प्राप्य विश्रामं ध्वजिनी तव भारत ।
सुखमाप्तवती वीरमर्जुनं प्रत्यपूजयत् ॥ ७.१८५.३४ ॥
Dein Heer, das Rast gefunden hatte, o Bhārata, fand Ruhe und ehrte den Helden Arjuna.
7.185.35
त्वयि वेदास्तथास्त्राणि त्वयि बुद्धिपराक्रमौ ।
धर्मस्त्वयि महाबाहो दया भूतेषु चानघ ॥ ७.१८५.३५ ॥
In dir sind die Veden und die Waffen; in dir sind Verstand und Tapferkeit. In dir, o Starkarmiger, ist der Dharma, und, o Makelloser, Mitgefühl gegenüber allen Wesen.
7.185.36
यच्चाश्वस्तास्तवेच्छामः शर्म पार्थ तदस्तु ते ।
मनसश्च प्रियानर्थान्वीर क्षिप्रमवाप्नुहि ॥ ७.१८५.३६ ॥
Und den Frieden, den wir für dich wünschen, da wir beruhigt sind, möge er dir zuteilwerden, o Sohn der Pṛthā. O Held, erlange rasch die Ziele, die deinem Herzen lieb sind.
7.185.37
इति ते तं नरव्याघ्रं प्रशंसन्तो महारथाः ।
निद्रया समवाक्षिप्तास्तूष्णीमासन्विशाम्पते ॥ ७.१८५.३७ ॥
So lobten die großen Wagenkämpfer jenen Tiger unter den Menschen und wurden vom Schlaf übermannt, still, o Herr der Völker.
7.185.38
वीरा वारणकुम्भेषु सुषुपुर्युद्धकर्शिताः ।
रात्रौ रतिपरिश्रान्ताः कामिनीनां कुचेष्विव ॥ ७.१८५.३८ ॥
Die vom Kampf erschöpften Helden schliefen auf den Stirnen der Elefanten, wie man nachts, von der Liebe ermattet, auf den Brüsten der Frauen ruht.
7.185.39
अश्वपृष्ठेषु चाप्यन्ये रथनीडेषु चापरे ।
गजस्कन्धगताश्चान्ये शेरते चापरे क्षितौ ॥ ७.१८५.३९ ॥
Die einen schliefen auf den Rücken der Pferde, andere in den Sitzen der Wagen, wieder andere auf den Schultern der Elefanten, und andere auf dem Boden.
7.185.40
सायुधाः सगदाश्चैव सखङ्गाः सपरश्वथाः ।
सप्रासकवचाश्चान्ये नराः सुप्ताः पृथक्पृथक् ॥ ७.१८५.४० ॥
Andere Männer, mit Waffen, Keulen, Schwertern, Äxten, Lanzen und Panzern, schliefen jeder für sich.
7.185.41
गजास्ते पन्नगाभोगैर्हस्तैर्भूरेणुगुण्ठितैः ।
निद्रान्धा वसुधां चक्रुर्घ्राणनिः श्वासशीतलाम् ॥ ७.१८५.४१ ॥
Jene Elefanten, mit schlangengleich gewundenen Rüsseln und mit Erdstaub bedeckt, vom Schlaf geblendet, kühlten den Boden mit dem Atem ihrer Nüstern.
7.185.42
सुप्ताः शुशुभिरे तत्र निःश्वसन्तो महीतले ।
विकीर्णा गिरयो यद्वन्निःश्वसद्भिर्महोरगैः ॥ ७.१८५.४२ ॥
Dort, auf der Erde schlafend und atmend, leuchteten sie wie Berge, die von den atmenden großen Schlangen verstreut liegen.
7.185.43
समां च विषमां चक्रुः खुराग्रैर्विकृतां महीम् ।
हयाः काञ्चनयोक्त्रास्ते केसरालम्बिभिर्युगैः।
सुषुपुस्तत्र राजेन्द्र युक्ता वाहेषु सर्वशः ॥ ७.१८५.४३ ॥
Dort zerwühlten die Pferde mit den Spitzen ihrer Hufe den ebenen und unebenen Boden; jene Rosse mit goldenen Zügeln, an die Wagen gespannt, o Herrscher der Könige, schliefen überall mit herabhängenden Mähnen.
7.185.44
एवं हयाश्च नागाश्च योधाश्च भरतर्पभ ।
युद्धाद्विरम्य सुषुपुः श्रमेण महताऽन्विताः ॥ ७.१८५.४४ ॥
So schliefen auch Pferde, Elefanten und Krieger, o Stier der Bharatas, vom Kampf abgelassen, von großer Erschöpfung übermannt.
7.185.45
तत्तथा निद्रया भग्नं तद्बभौ निःस्वनं बलम् ।
कुशलैः शिल्पिभिर्न्यस्तं पटे चित्रमिवाद्भुतम् ॥ ७.१८५.४५ ॥
Jenes Heer, so vom Schlaf überwältigt und still, leuchtete wie ein wundersames Gemälde, das kundige Künstler auf ein Tuch gesetzt haben.
7.185.46
ते क्षत्रियाः कुण्डलिनो युवानः ।
परस्परं सायकविक्षताङ्गाः।
कुम्भेषु लीनाः सुषुपुर्गजानां ।
कुचेषु लग्ना इव कामिनीनाम् ॥ ७.१८५.४६ ॥
Jene jungen Krieger mit Ohrringen, die Glieder von Pfeilen wund, schliefen an die Schläfen der Elefanten geklammert, als hingen sie an den Brüsten liebender Frauen.
7.185.47
ततः कुमुदनाथेन कामिनीगण्डपाण्डुना ।
नेत्रानन्देन चन्द्रेण माहेन्द्री दिगलङ्कृता ॥ ७.१८५.४७ ॥
Da wurde die östliche Himmelsrichtung vom Mond geschmückt, dem Herrn der Seerosen, bleich wie die Wangen lieblicher Frauen, eine Freude für die Augen.
7.185.48
दशशताक्षककुब्दरिनिःसृतः ।
किरणकेसरभासुरपिञ्जरः।
तिमिरवारणवृथविदारणः ।
समुदियादुदयाचलकेसरी ॥ ७.१८५.४८ ॥
Es erhebe sich der Löwe des Sonnenaufgangsberges, aufgestiegen aus der Gegend des Tausendäugigen, gelb und glänzend mit der Mähne seiner Strahlen, der die Herde der Dunkelheits-Elefanten zerreißt.
7.185.49
हरवृषोत्तमगात्रसमद्युतिः ।
स्मरशरासनपूर्णसमप्रभः।
नववधृस्मितचारुमनोहरः ।
प्रविसृतः कुमुदाकरबान्धवः ॥ ७.१८५.४९ ॥
Strahlend wie der Leib des besten Stieres Śivas, leuchtend wie Kāmas voll gespannter Bogen, lieblich und bezaubernd wie das Lächeln einer jungen Braut, der Freund des Lotusteichs, der Mond, ging auf.
7.185.50
ततो मुहूर्ताद्भगवान्पुरस्ताच्छशलक्षणः ।
अरुणं दर्शयामास ग्रसञ्ज्योतिः प्रभां प्रभुः ॥ ७.१८५.५० ॥
Dann, nach einem Augenblick, zeigte der erhabene Hasengezeichnete im Osten das Morgenrot, der Herr das Licht verschluckend.
7.185.51
अरुणस्य तु तस्यानु जातरूपसमप्रभम् ।
रश्मिजालं महच्चन्द्रो मन्दं मन्दमवासृजत् ॥ ७.१८५.५१ ॥
Und nach jenem Morgenrot ließ der Mond langsam und allmählich ein großes Netz von Strahlen aus, dem Gold an Glanz gleich.
7.185.52
उत्सारयन्तः प्रभया तमस्ते चन्द्ररश्मयः ।
पर्यगच्छञ्छनैः सर्वा दिशः खं च क्षितिं तथा ॥ ७.१८५.५२ ॥
Die Finsternis mit ihrem Glanz vertreibend, breiteten sich jene Mondstrahlen langsam über alle Richtungen, den Himmel und ebenso die Erde aus.
7.185.53
ततो मुहूर्ताद्भुवनं ज्योतिर्भूतमिवाभवत् ।
अप्रख्यमप्रकाशं च जगामाशु तमस्तथा ॥ ७.१८५.५३ ॥
Dann, nach einem Augenblick, wurde die Welt gleichsam zu Licht, und die undeutliche, lichtlose Finsternis wich ebenfalls schnell.
7.185.54
प्रतिप्रकाशिते लोके दिवाभूते निशाकरे ।
विचेरुर्न विचेरुश्च राजन्नक्तञ्चरास्ततः ॥ ७.१८५.५४ ॥
O König! Als der Mond aufgegangen war und die Welt, wiederum erleuchtet, dem Tage gleich geworden war, da wanderten die nachtwandelnden Wesen nicht umher; dann hörten sie auf zu schweifen.
7.185.55
बोध्यमानं तु तत्सैन्यं राजंश्चन्द्रस्य रश्मिभिः ।
बुबुधे शतपत्राणां वनं सूर्यांशुभिर्यथा ॥ ७.१८५.५५ ॥
O König, jenes Heer, von den Strahlen des Mondes geweckt, erwachte, wie ein Wald von hundertblättrigen Lotussen sich unter den Sonnenstrahlen öffnet.
7.185.56
यथा चन्द्रोदयोद्धूतः क्षुभितः सागरोऽभवत् ।
तथा चन्द्रोदयोद्धूतः क्षुभितश्च बलार्णवः ॥ ७.१८५.५६ ॥
So wie das Meer, vom Aufgang des Mondes aufgewühlt, unruhig wird, so geriet auch jenes Heeresmeer, vom Mondaufgang aufgewühlt, in Unruhe.
7.185.57
ततः प्रववृते युद्धं पुनरेव विशाम्पते ।
लोके लोकविनाशाय परं लोकमभीप्सताम् ॥ ७.१८५.५७ ॥
Dann, o Herr der Menschen, begann die Schlacht von neuem, in der Welt, zur Vernichtung der Welt, bei jenen, die nach der höchsten Welt verlangten.