மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.185
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.185.1
व्यासेनैवमथोक्तस्तु धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
स्वयं कर्णवधाद्वीरो निवृत्तो भरतर्षभ ॥ ७.१८५.१ ॥
வ்யாசர் இவ்வாறு கூறியபோது, தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரன், வீரனான அவன், கர்ணவதத்திலிருந்து தானே திரும்பினான், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
7.185.2
घटोत्कचे तु निहते सूतपुत्रेण ता निशाम् ।
दुःखामर्षवशं प्राप्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.१८५.२ ॥
கடோத்கசன் சூதபுத்திரனால் (கர்ணனால்) கொல்லப்பட்ட பிறகு, அந்த இரவில் தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரன் துக்கத்துக்கும் சினத்துக்கும் வசப்பட்டான்.
7.185.3
दृष्ट्वा भीमेन महतीं वार्यमाणां चमूं तव ।
धृष्टद्युम्नमुवाचेदं कुम्भयोनिं निवारय ॥ ७.१८५.३ ॥
பீமனால் தடுக்கப்படும் உன் பெரும் படையைக் கண்டு, திருஷ்டத்யும்னனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: "கும்பயோனியை (த்ரோணரை) தடு."
7.185.4
त्वं हि द्रोणविनाशाय समुत्पन्नो हुताशनात् ।
सशरः कवची खङ्गी धन्वी च परतापनः।
अभिद्रव रणे हृष्टो मा च ते भीः कथञ्चन ॥ ७.१८५.४ ॥
நீ துரோணரை அழிப்பதற்காகவே அக்கினியிலிருந்து தோன்றியவன். அம்பு, கவசம், வாள், வில் தாங்கி, பகைவரைச் சுடுபவனே, போரில் மகிழ்ச்சியுடன் முன்னேறு; எவ்விதத்திலும் உனக்கு பயம் வேண்டாம்.
7.185.5
जनमेजयः शिखण्डी च दौर्मुखिश्च यशोधरः ।
अभिद्रवन्तु संहृष्टाः कुम्भयोनिं समन्ततः ॥ ७.१८५.५ ॥
ஜனமேஜயனும், சிகண்டியும், தௌர்முகியும், யசோதரனும் — மகிழ்ச்சியுடன் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் கும்பயோனியை (த்ரோணரை) நோக்கி பாயட்டும்.
7.185.6
नकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाः प्रभद्रकाः ।
द्रुपदश्च विराटश्च पुत्रभातृसमन्वितौ ॥ ७.१८५.६ ॥
நகுலனும், சகதேவனும், திரௌபதியின் புதல்வர்களும், பிரபத்திரகர்களும் — துருபதனும் விராடனும், தம் மகன்களும் சகோதரர்களுமாகச் சேர்ந்து (முன்னேறட்டும்).
7.185.7
सात्यकिः केकयाश्चैव पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
अभिद्रवन्तु वेगेन कुम्भयोनिवधेप्सया ॥ ७.१८५.७ ॥
சாத்யகி, கேகயர்கள், பாண்டவனான தனஞ்ஜயன் ஆகியோர் கும்பயோனியைக் (துரோணரைக்) கொல்லும் விருப்பத்தால் வேகமாகப் பாயட்டும்.
7.185.8
तथैव रथिनः सर्वे हस्त्यश्वं यच्च किञ्चन ।
पदाताश्च रणे द्रोणं पातयन्तु महारथम् ॥ ७.१८५.८ ॥
அவ்வாறே எல்லா தேர்வீரர்களும், யானைகளும் குதிரைகளும் வேறு எவையும், காலாட்படையினரும் போரில் மஹாரதரான துரோணரை வீழ்த்தட்டும்.
7.185.9
तथाऽऽज्ञप्तास्तु ते सर्वे पाण्डवेन महात्मना ।
अभ्यद्रवन्त वेगेन कुम्भयोनिवधेप्सया ॥ ७.१८५.९ ॥
மகாத்மாவான பாண்டவனால் இவ்வாறு கட்டளையிடப்பட்டவர்கள் அனைவரும் கும்பயோனியைக் கொல்லும் விருப்பத்தால் வேகமாகத் தாக்கினர்.
7.185.10
आगच्छतस्तान्सहसा सर्वोद्योगेन पाण्डवान् ।
प्रतिजग्राह समरे द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ॥ ७.१८५.१० ॥
முழு முயற்சியுடன் திடீரெனத் தாக்கி வந்த அவர்களையும் பாண்டவர்களையும், போரில் படைக்கலம் ஏந்தியோரில் சிறந்த துரோணர் எதிர்கொண்டார்.
7.185.11
ततो दुर्योधनो राजा सर्वोद्योगेन पाण्डवान् ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्ध इच्छन्द्रोणस्य जीवितम् ॥ ७.१८५.११ ॥
பின்னர் அரசன் துரியோதனன் மிகவும் சினந்து, துரோணரின் உயிரை விரும்பி, முழு முயற்சியுடன் பாண்டவர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
7.185.12
ततः प्रववृते युद्धं श्रान्तवाहनसैनिकम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ॥ ७.१८५.१२ ॥
பின்னர் பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே போர் தொடங்கியது; வாகனங்களும் வீரர்களும் களைத்துப்போயிருந்தனர், இருபுறமும் ஒருவரையொருவர் நோக்கி முழங்கினர்.
7.185.13
निद्रान्धास्ते महाराज परिश्रान्ताश्च संयुगे ।
नाभ्यपद्यन्त समरे काञ्चिच्चेष्टां महारथाः ॥ ७.१८५.१३ ॥
மகாராஜாவே, தூக்கத்தால் குருடாகி போரில் மிகவும் களைத்துப்போன அந்த மகாரதர்கள் போரில் எந்த முயற்சியையும் மேற்கொள்ளவில்லை.
7.185.14
त्रियामा रजनी चैषा घोररूपा भयानका ।
सहस्रयामप्रतिमा बभूव प्राणहारिणी ॥ ७.१८५.१४ ॥
இந்த மூன்று யாமங்கள் கொண்ட இரவு பயங்கரமும் அச்சமூட்டுவதுமாகி, ஆயிரம் யாமங்களுக்குச் சமமாகி, உயிரைப் பறிப்பதாயிற்று.
7.185.15
वध्यतां च तथा तेषां क्षतानां च विशेषतः ।
घोरा रात्रिः समाजज्ञे निद्रान्धानां विशेषतः ॥ ७.१८५.१५ ॥
கொல்லப்படுவோருக்கும் காயமடைந்தோருக்கும், குறிப்பாக தூக்கத்தால் குருடானோருக்கும் அந்த பயங்கர இரவு சிறப்பாக உணரப்பட்டது.
7.185.16
सर्वे ह्यासन्निरुत्साहाः क्षत्रिया दीनचेतसः ।
तव चैव परेषां च गतास्त्रा विगतेषवः ॥ ७.१८५.१६ ॥
எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் உற்சாகமிழந்து, மனம் சோர்ந்தவர்களாயினர்; உங்களுடையவர்களும் பகைவர்களுடையவர்களும் ஆயுதங்களையும் அம்புகளையும் இழந்திருந்தனர்.
7.185.17
ते तदा पारयन्तश्च भ्रमन्तश्च विशेषतः ।
स्वधर्ममनुपश्यन्तो न जहुः स्वामनीकिनीम् ॥ ७.१८५.१७ ॥
அவர்கள் அப்போது துன்பத்தைத் தாங்கி, குறிப்பாக அலைந்து திரிந்தனர்; தங்கள் கடமையை நினைத்து, தங்கள் சேனையை விட்டுவிடவில்லை.
7.185.18
अस्त्राण्यन्ये समुत्सृज्य निद्रान्धाः शेरते जनाः ।
रथेष्वन्ये गजेष्वन्ये हयेष्वन्ये च भारत ॥ ७.१८५.१८ ॥
சிலர் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிட்டு, தூக்கத்தால் குருடாகி படுத்துறங்கினர்; சிலர் தேர்களின் மேலும், சிலர் யானைகளின் மேலும், சிலர் குதிரைகளின் மேலும், ஓ பாரதா.
7.185.19
निद्रान्धा नो बुबुधिरे काञ्चिच्चेष्टां नराधिप ।
तानन्ये समरे योधाः प्रेषयन्ति यमक्षयम् ॥ ७.१८५.१९ ॥
மன்னனே, தூக்கத்தால் குருடர்களான மனிதர்கள் எந்த அசைவையும் உணரவில்லை. மற்ற வீரர்கள் போரில் அவர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்பினர்.
7.185.20
स्वप्नायमानांस्त्वपरे परानतिविचेतसः ।
आत्मानं समरे जघ्नुः स्वानेव च परानपि ॥ ७.१८५.२० ॥
ஆனால் தூக்கத்தில் ஆழ்ந்து மனம் முற்றிலும் குழம்பிய மற்றவர்கள் போரில் தங்களையும், தங்கள் சொந்தவர்களையும், எதிரிகளையும் தாக்கினர்.
7.185.21
नानावाचो विमुञ्चन्तो निद्रान्धास्ते महारणे ॥ ७.१८५.२१ ॥
தூக்கத்தால் குருடர்களான அவர்கள் அந்தப் பெரும் போரில் பலவிதமான வார்த்தைகளைக் கூறிக் கத்தினர்.
7.185.22
अस्माकं च महाराज परेभ्यो बहवो जनाः ।
योद्धव्यमिति तिष्ठन्तो निदासंरक्तलोचनाः ॥ ७.१८५.२२ ॥
மகாராஜாவே, நம் பக்கத்திலும் பல மனிதர்கள் 'போர் செய்ய வேண்டும்' என்று எண்ணி நின்றனர்; அவர்களின் கண்கள் தூக்கத்தால் சிவந்திருந்தன.
7.185.23
संसर्पन्तो रणे केचिन्निद्रान्धास्ते तथापरान् ।
जघ्रुः शूरा रणे शूरांस्तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ७.१८५.२३ ॥
போரில் ஊர்ந்து திரிந்த சிலர் தூக்கத்தால் குருடர்களாயினர்; அவ்வாறே அவர்கள் மற்றவர்களைத் தாக்கினர். அந்த கொடிய இருளில் வீரர்கள் வீரர்களைக் கொன்றனர்.
7.185.24
हन्यमानमथात्मावनं परैश्च बहवो जनाः ।
नाभ्यजानन्त समरे निद्रया मोहिता भृशम् ॥ ७.१८५.२४ ॥
எதிரிகளால் தாக்கப்பட்ட பலரும் போரில் தங்களைக் காக்கும் வழியை அறியவில்லை; தூக்கத்தால் அவர்கள் முற்றிலும் மயங்கியிருந்தனர்.
7.185.25
तेषामेतादृशीं चेष्टां विज्ञाय पुरुषर्षभः ।
उवाच वाक्यं बीभत्सुरुच्चैः सन्नादयन्दिशः ॥ ७.१८५.२५ ॥
அவர்களின் இத்தகைய நிலையை உணர்ந்த நரசிரேஷ்டன் பீபத்ஸு, திசைகளை ஒலிக்கச் செய்தவாறு உரக்கச் சொன்னான்.
7.185.26
श्रान्ता भवन्तो निद्रान्धाः सर्व एव सवाहनाः ।
तमसा च वृते सैन्ये रजसा बहुलेन च ॥ ७.१८५.२६ ॥
நீங்கள் அனைவரும் களைத்துப் போய், தூக்கத்தால் குருடாகி, வாகனங்களுடன் இருக்கிறீர்கள்; படை இருளாலும் அடர்ந்த தூசியாலும் சூழப்பட்டுள்ளது.
7.185.27
ते यूयं यदि मन्यध्वमुपारमत सैनिकाः ।
निमीलयत चात्रैव रणभूमौ मुहूर्तकम् ॥ ७.१८५.२७ ॥
படைவீரர்களே, நீங்கள் அவ்வாறு கருதினால், போரை நிறுத்திவிடுங்கள்; இங்கேயே, போர்க்களத்திலேயே ஒரு கணம் கண்களை மூடிக்கொள்ளுங்கள்.
7.185.28
ततो विनिद्रा विश्रान्ताश्चन्द्रमस्युदिते पुनः ।
संसाधयिष्यथान्योन्यं स्वर्गाय कुरुपाण्डवाः ॥ ७.१८५.२८ ॥
அதன்பின் தூக்கம் நீங்கி, ஓய்வு பெற்று, சந்திரன் உதித்ததும், குருக்களும் பாண்டவர்களும் மீண்டும் சொர்க்கத்திற்காக ஒருவரையொருவர் வீழ்த்துவீர்கள்.
7.185.29
तद्वचः सर्वधर्मज्ञा धार्मिकस्य विशाम्पते ।
अरोचयन्त सैन्यानि तथा चान्योन्यमब्रुवन् ॥ ७.१८५.२९ ॥
மக்களின் தலைவனே, அறமுணர்ந்த அந்தப் படைகள் அந்த தர்மவானின் சொற்களை ஏற்றுக்கொண்டு, அவ்வாறே ஒருவரோடொருவர் பேசின.
7.185.30
चुक्रुशुः कर्णकर्णेनि तथा दुर्योधनेति च ।
उपारमत पाण्डूनां विरता हि वरूथिनी ॥ ७.१८५.३० ॥
"கர்ணா, கர்ணா" என்றும், "துரியோதனா" என்றும் அவர்கள் கூவினர்; பாண்டவர்களின் படை போரை நிறுத்திக்கொண்டது.
7.185.31
तथा विक्रोशमानस्य फल्गुनस्य ततस्ततः ।
उपारमत पाण्डूनां सेना तव च भारत ॥ ७.१८५.३१ ॥
இவ்வாறு அர்ஜுனன் அங்குமிங்கும் கூக்குரலிட்டபோது, பாண்டவர்களின் படையும் உங்கள் படையும் நின்றன, ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே.
7.185.32
तामस्य वाचं देवाश्च ऋषयश्च महात्मनः ।
सर्वसैन्यानि चाक्षुद्रां प्रहृष्टाः प्रत्यपूजयन् ॥ ७.१८५.३२ ॥
மகாத்மாவின் அந்த உயர்ந்த சொற்களை தேவர்களும் ரிஷிகளும், எல்லா படைகளும் மகிழ்ச்சியுடன் மதித்து ஏற்றுக்கொண்டனர்.
7.185.33
तत्सम्पूज्य वचोऽक्रूरं सर्वसैन्यानि भारत ।
मुहूर्तमस्वपन्राजञ्श्रान्तानि भरतर्षभ ॥ ७.१८५.३३ ॥
அந்த கனிவான சொல்லை மதித்து, எல்லாப் படைகளும் ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, ஒரு கணம் உறங்கின — ஓ அரசே, களைத்த, ஓ பரதச் சிறந்தவனே.
7.185.34
सा तु सम्प्राप्य विश्रामं ध्वजिनी तव भारत ।
सुखमाप्तवती वीरमर्जुनं प्रत्यपूजयत् ॥ ७.१८५.३४ ॥
உங்கள் படை ஓய்வு பெற்று, ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, இன்பம் அடைந்து, வீரன் அர்ஜுனனை மதித்தது.
7.185.35
त्वयि वेदास्तथास्त्राणि त्वयि बुद्धिपराक्रमौ ।
धर्मस्त्वयि महाबाहो दया भूतेषु चानघ ॥ ७.१८५.३५ ॥
உன்னிடம் வேதங்களும் படைக்கலன்களும் உள்ளன; உன்னிடம் அறிவும் வீரமும் உள்ளன; ஓ மஹாபாஹுவே, உன்னிடம் தர்மம் உள்ளது; ஓ குற்றமற்றவனே, உயிர்களின் மீது இரக்கம் உள்ளது.
7.185.36
यच्चाश्वस्तास्तवेच्छामः शर्म पार्थ तदस्तु ते ।
मनसश्च प्रियानर्थान्वीर क्षिप्रमवाप्नुहि ॥ ७.१८५.३६ ॥
நாங்கள் ஆறுதலடைந்து உனக்காக விரும்பும் நலன் உனக்கு உண்டாகட்டும், ஓ பார்த்தா; ஓ வீரனே, உன் மனதுக்கினிய நோக்கங்களை விரைவில் அடைவாயாக.
7.185.37
इति ते तं नरव्याघ्रं प्रशंसन्तो महारथाः ।
निद्रया समवाक्षिप्तास्तूष्णीमासन्विशाम्पते ॥ ७.१८५.३७ ॥
இவ்வாறு அந்த நரவ்யாக்ரனைப் புகழ்ந்த மகாரதர்கள் உறக்கத்தால் சூழப்பட்டு மௌனமாக இருந்தனர், ஓ மக்களின் தலைவரே.
7.185.38
वीरा वारणकुम्भेषु सुषुपुर्युद्धकर्शिताः ।
रात्रौ रतिपरिश्रान्ताः कामिनीनां कुचेष्विव ॥ ७.१८५.३८ ॥
போரால் களைத்த வீரர்கள் யானைகளின் நெற்றிகளில் உறங்கினர், இரவில் காமக் களியாட்டத்தால் சோர்ந்த மகளிரின் மார்பில் உறங்குவது போல.
7.185.39
अश्वपृष्ठेषु चाप्यन्ये रथनीडेषु चापरे ।
गजस्कन्धगताश्चान्ये शेरते चापरे क्षितौ ॥ ७.१८५.३९ ॥
சிலர் குதிரைகளின் முதுகில், சிலர் தேர்த்தட்டுகளில், சிலர் யானையின் தோள்களில், வேறு சிலர் நிலத்தில் உறங்கினர்.
7.185.40
सायुधाः सगदाश्चैव सखङ्गाः सपरश्वथाः ।
सप्रासकवचाश्चान्ये नराः सुप्ताः पृथक्पृथक् ॥ ७.१८५.४० ॥
ஆயுதங்கள், கதைகள், வாள்கள், கோடரிகள், ஈட்டிகள், கவசங்களுடன் பிற வீரர்கள் தனித்தனியாக உறங்கினர்.
7.185.41
गजास्ते पन्नगाभोगैर्हस्तैर्भूरेणुगुण्ठितैः ।
निद्रान्धा वसुधां चक्रुर्घ्राणनिः श्वासशीतलाम् ॥ ७.१८५.४१ ॥
பாம்புகளைப் போல சுருண்ட துதிக்கைகளும் பூமித்தூளால் மூடப்பட்டதுமான அந்த யானைகள், உறக்கத்தால் குருடாகி, தங்கள் மூக்குச் சுவாசத்தால் பூமியைக் குளிர்வித்தன.
7.185.42
सुप्ताः शुशुभिरे तत्र निःश्वसन्तो महीतले ।
विकीर्णा गिरयो यद्वन्निःश्वसद्भिर्महोरगैः ॥ ७.१८५.४२ ॥
அங்கே நிலத்தில் உறங்கியவர்கள், மூச்சு விட்டவாறு, பெரும் பாம்புகள் மூச்சுவிடும் போது சிதறிக் கிடக்கும் மலைகள் போல அழகுற விளங்கினர்.
7.185.43
समां च विषमां चक्रुः खुराग्रैर्विकृतां महीम् ।
हयाः काञ्चनयोक्त्रास्ते केसरालम्बिभिर्युगैः।
सुषुपुस्तत्र राजेन्द्र युक्ता वाहेषु सर्वशः ॥ ७.१८५.४३ ॥
அங்கே குதிரைகள் தங்கள் குளம்பு நுனிகளால் சமமான மற்றும் மேடுபள்ளமான நிலத்தை சிதைத்தன; பொன் கடிவாளம் அணிந்த அந்தக் குதிரைகள், ஓ மன்னர்களின் தலைவா, தேரில் பூட்டப்பட்டவையாய், பிடரி மயிர் தொங்க, எல்லா இடங்களிலும் உறங்கின.
7.185.44
एवं हयाश्च नागाश्च योधाश्च भरतर्पभ ।
युद्धाद्विरम्य सुषुपुः श्रमेण महताऽन्विताः ॥ ७.१८५.४४ ॥
இவ்வாறு குதிரைகளும், யானைகளும், வீரர்களும், ஓ பரதர்களில் காளையே, போரிலிருந்து விலகி, பெரும் களைப்புடன் உறங்கினர்.
7.185.45
तत्तथा निद्रया भग्नं तद्बभौ निःस्वनं बलम् ।
कुशलैः शिल्पिभिर्न्यस्तं पटे चित्रमिवाद्भुतम् ॥ ७.१८५.४५ ॥
தூக்கத்தால் இவ்வாறு அடங்கிய அந்த ஒலியற்ற படை, திறமையான ஓவியர்களால் துணியில் வரையப்பட்ட அற்புதமான ஓவியம் போல் மின்னியது.
7.185.46
ते क्षत्रियाः कुण्डलिनो युवानः ।
परस्परं सायकविक्षताङ्गाः।
कुम्भेषु लीनाः सुषुपुर्गजानां ।
कुचेषु लग्ना इव कामिनीनाम् ॥ ७.१८५.४६ ॥
அந்த க்ஷத்திரியர்கள், குண்டலங்கள் அணிந்த இளைஞர்கள், ஒருவரையொருவர் அம்புகளால் காயமுற்ற உடல்களுடன், யானைகளின் நெற்றிகளில் ஒட்டிக்கொண்டு உறங்கினர்; காமினிகளின் மார்பில் ஒட்டிக்கொண்டவர்கள் போல.
7.185.47
ततः कुमुदनाथेन कामिनीगण्डपाण्डुना ।
नेत्रानन्देन चन्द्रेण माहेन्द्री दिगलङ्कृता ॥ ७.१८५.४७ ॥
பின்னர் அல்லி மலர்களின் தலைவனும், அழகிய பெண்களின் கன்னங்கள் போல் வெளுத்தவனும், கண்களுக்கு இன்பம் தருபவனுமான சந்திரனால் கிழக்குத் திசை அலங்கரிக்கப்பட்டது.
7.185.48
दशशताक्षककुब्दरिनिःसृतः ।
किरणकेसरभासुरपिञ्जरः।
तिमिरवारणवृथविदारणः ।
समुदियादुदयाचलकेसरी ॥ ७.१८५.४८ ॥
ஆயிரம் கண்ணனின் திசையிலிருந்து எழுந்த, கிரணங்கள் என்ற பிடரி மயிரால் ஒளிரும் பொன்னிறமான, இருள் யானைக் கூட்டத்தைப் பிளக்கும், உதயமலையின் சிங்கம் எழட்டும்.
7.185.49
हरवृषोत्तमगात्रसमद्युतिः ।
स्मरशरासनपूर्णसमप्रभः।
नववधृस्मितचारुमनोहरः ।
प्रविसृतः कुमुदाकरबान्धवः ॥ ७.१८५.४९ ॥
சிவனின் சிறந்த காளையின் உடல் போன்ற ஒளியுடையவனும், மன்மதனின் முழுமையாக இழுக்கப்பட்ட வில்லைப் போன்ற பிரகாசமுடையவனும், புதுமணப்பெண்ணின் புன்னகை போல அழகும் மனோகரமும் கொண்டவனுமான அவன், குமுத மலர்க்குளத்தின் நண்பன் எழுந்தான்.
7.185.50
ततो मुहूर्ताद्भगवान्पुरस्ताच्छशलक्षणः ।
अरुणं दर्शयामास ग्रसञ्ज्योतिः प्रभां प्रभुः ॥ ७.१८५.५० ॥
பின்னர் ஒரு கணத்திற்குப் பிறகு, முயல் அடையாளம் கொண்ட பகவான், கிழக்கில் சிவந்த ஒளியைக் காட்டினான்; ஒளியின் பிரகாசத்தை விழுங்கியபடி அந்த இறைவன் தோன்றினான்.
7.185.51
अरुणस्य तु तस्यानु जातरूपसमप्रभम् ।
रश्मिजालं महच्चन्द्रो मन्दं मन्दमवासृजत् ॥ ७.१८५.५१ ॥
அந்த சிவப்புக்குப் பின்னால், பொன்னிறப் பிரகாசமுள்ள பெரிய ஒளிக்கதிர் வலையை சந்திரன் மெல்ல மெல்லப் பரப்பினான்.
7.185.52
उत्सारयन्तः प्रभया तमस्ते चन्द्ररश्मयः ।
पर्यगच्छञ्छनैः सर्वा दिशः खं च क्षितिं तथा ॥ ७.१८५.५२ ॥
தங்கள் ஒளியால் இருளை விரட்டிய அந்த சந்திர கதிர்கள் மெல்ல மெல்ல எல்லா திசைகளிலும், ஆகாயத்திலும், பூமியிலும் பரவின.
7.185.53
ततो मुहूर्ताद्भुवनं ज्योतिर्भूतमिवाभवत् ।
अप्रख्यमप्रकाशं च जगामाशु तमस्तथा ॥ ७.१८५.५३ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்தில் உலகம் ஒளிமயமானதுபோல் ஆனது; தெளிவற்றதும் ஒளியற்றதுமான இருள் விரைவில் நீங்கியது.
7.185.54
प्रतिप्रकाशिते लोके दिवाभूते निशाकरे ।
विचेरुर्न विचेरुश्च राजन्नक्तञ्चरास्ततः ॥ ७.१८५.५४ ॥
அரசே! சந்திரன் உதித்து உலகம் பகல்போல் ஒளிர்ந்தபோது, இரவில் திரிபவர்கள் திரியவில்லை; பின்னர் அவர்கள் நடமாட்டத்தை நிறுத்தினர்.
7.185.55
बोध्यमानं तु तत्सैन्यं राजंश्चन्द्रस्य रश्मिभिः ।
बुबुधे शतपत्राणां वनं सूर्यांशुभिर्यथा ॥ ७.१८५.५५ ॥
அரசே, சந்திரனின் கிரணங்களால் எழுப்பப்பட்ட அந்தப் படை, சூரியனின் கதிர்களால் நூறிதழ் தாமரைக் காடு மலர்வதைப் போல விழித்துக்கொண்டது.
7.185.56
यथा चन्द्रोदयोद्धूतः क्षुभितः सागरोऽभवत् ।
तथा चन्द्रोदयोद्धूतः क्षुभितश्च बलार्णवः ॥ ७.१८५.५६ ॥
சந்திரன் உதயமாகும்போது கிளர்ந்தெழுந்து கடல் கொந்தளிப்பதுபோல, சந்திரோதயத்தால் கிளர்ந்த அந்தப் படைக் கடலும் கொந்தளித்தது.
7.185.57
ततः प्रववृते युद्धं पुनरेव विशाम्पते ।
लोके लोकविनाशाय परं लोकमभीप्सताम् ॥ ७.१८५.५७ ॥
பின்னர், மக்களின் தலைவரே, மீண்டும் போர் தொடங்கியது; உலகின் அழிவுக்காகவும், உயர்ந்த உலகை விரும்புவோருக்காகவும்.