Mahābhārata · Adhyāya 7.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.189.1
ततो दुःशासनः क्रुद्धः सहदेवमुपाद्रवत् ।
रथवेगेन तीव्रेण कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.१८९.१ ॥
Da stürmte der zornige Duḥśāsana auf Sahadeva los, mit der wilden Geschwindigkeit seines Wagens, als erschütterte er die Erde.
7.189.2
तस्यापतत एवाशु भल्लेनामित्रकर्शनः ।
माद्रीपुत्रः शिरो यन्तुः सशिरस्त्राणमच्छिनत् ॥ ७.१८९.२ ॥
Als jener heranstürmte, schlug der Sohn der Mādrī, der Feindebezwinger, mit einem Bhalla-Pfeil dem Wagenlenker rasch den Kopf samt Helm ab.
7.189.3
नैनं दुःशासनः सूतं नापि कश्चन सैनिकः ।
कृत्तोत्तमाङ्गमाशुत्वात्सहदेवेन बुद्धवान् ॥ ७.१८९.३ ॥
Durch die Schnelligkeit Sahadevas bemerkte weder Duḥśāsana noch irgendein Krieger, dass dem Wagenlenker der Kopf abgeschlagen war.
7.189.4
यदा त्वसङ्गृहीतत्वात्प्रयान्त्यश्वा यथासुखम् ।
ततो दुःशासनः सूतं बुबुधे गतचेतसम् ॥ ७.१८९.४ ॥
Als die Pferde, nicht mehr gehalten, nach Belieben davonliefen, da bemerkte Duḥśāsana, dass der Wagenlenker bewusstlos war.
7.189.5
स हयान्सन्निगृह्याजौ स्वयं हयविशारदः ।
युयुधे रथिनां श्रेष्ठो लघु चित्रं च सुष्ठु च ॥ ७.१८९.५ ॥
Die Pferde selbst fest zügelnd, kämpfte der Beste unter den Wagenkämpfern, im Pferdewesen erfahren, im Gefecht leicht, wunderbar und sehr gut.
7.189.6
तदस्यापूजयन्कर्म स्वे परे चापि संयुगे ।
हतसूतरथेनाजौ व्यचरद्यदभीतवत् ॥ ७.१८९.६ ॥
Sowohl die Seinen als auch die Feinde priesen jene Tat von ihm; mit erschlagenem Wagenlenker bewegte er sich mit seinem Wagen furchtlos über das Schlachtfeld.
7.189.7
सहदेवस्तु तानश्वांस्तीक्ष्णैर्बाणैरवाकिरत् ।
पीड्यमानाः शरैश्चाशु प्राद्रवंस्ते ततस्ततः ॥ ७.१८९.७ ॥
Sahadeva überschüttete jene Pferde mit scharfen Pfeilen; von den Pfeilen gequält, flohen sie rasch hierhin und dorthin.
7.189.8
स रश्मिषु विषक्तत्वादुत्सर्ज शरासनम् ।
धनुषा कर्म कुर्वंस्तु रश्मींश्च पुनरुत्सृजत् ॥ ७.१८९.८ ॥
Da er sich in den Zügeln verfangen hatte, ließ er seinen Bogen fallen; mit dem Bogen tätig, ließ er die Zügel wieder los.
7.189.9
छिद्रेष्वेतेषु तं बाणैर्माद्रीपुत्रोऽभ्यवाकिरत् ।
परीप्संस्त्वत्सुतं कर्णस्तदन्तरमवापतत् ॥ ७.१८९.९ ॥
Durch diese Lücken überschüttete der Sohn der Mādrī ihn mit Pfeilen; Karṇa, der deinen Sohn schützen wollte, stürzte sich in jene Lücke.
7.189.10
वृकोदरस्ततः कर्णं त्रिभिर्भल्लैः समाहितः ।
आकर्णपूर्णैरभ्यघ्नद्बाह्वोरुरसि चानदत् ॥ ७.१८९.१० ॥
Da traf Vṛkodara, gesammelt, Karṇa mit drei bis zum Ohr gespannten Bhalla-Pfeilen, schlug ihn in die Arme und die Brust und brüllte.
7.189.11
स निवृत्तस्ततः कर्णः सङ्घट्टित इवोरगः ।
भीममावारयामास विकिरन्निशिताञ्छरान्।
ततोऽभूत्तुमुलं युद्धं भीमराधेययोस्तदा ॥ ७.१८९.११ ॥
Da wandte sich Karṇa, wie eine aufgeschreckte Schlange, um und hielt, scharfe Pfeile verstreuend, Bhīma auf; da entbrannte ein tosender Kampf zwischen Bhīma und dem Sohn der Rādhā.
7.189.12
तौ वृषाविव नर्दन्तौ विवृत्तनयनावुभौ ।
वेगेन महताऽन्योन्यं संरब्धावभिपेततुः ॥ ७.१८९.१२ ॥
Die beiden, wie Stiere brüllend, mit rollenden Augen und zornentbrannt, stürzten mit großer Wucht aufeinander los.
7.189.13
अभिसंश्लिष्टयोस्तत्र तयोराहवशौण्डयोः ।
विच्छिन्नशरपातत्वाद्गदायुद्धमवर्तत ॥ ७.१८९.१३ ॥
Dort, als sich die beiden, stolz auf ihre Kampfeskunst, eng ineinander verbissen, hörte der Pfeilregen auf, und ein Keulenkampf begann.
7.189.14
गदया भीमसेनस्तु कर्णस्य रथकूबरम् ।
बिभेद शतधा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१८९.१४ ॥
O König, Bhīmasena zerschmetterte mit seiner Keule die Deichsel von Karṇas Wagen in hundert Stücke, und das schien ein wundersames Ereignis.
7.189.15
ततो भीमस्य राधेयो गदामाविध्य वीर्यवान् ।
अवासृजद्रथे तां तु बिभेद गदया गदाम् ॥ ७.१८९.१५ ॥
Dann schwang der mächtige Karṇa, Sohn der Rādhā, Bhīmas Keule, schleuderte sie gegen den Wagen und zerbrach jene Keule mit seiner eigenen.
7.189.16
ततो भीमः पुनर्गुर्वीं चिक्षेपाधिरथेर्गदाम् ।
तां गदां बहुभिः कर्णः सुपुङ्खैः सुप्रवेजितैः ॥ ७.१८९.१६ ॥
Dann schleuderte Bhīma erneut eine schwere Keule gegen Karṇa, den Sohn des Adhiratha, und Karṇa hielt jene Keule mit vielen gut gefiederten, gut abgeschossenen Pfeilen auf.
7.189.17
प्रत्यविध्यत्पुनश्चान्यैः सा भीमं पुनराव्रजत् ।
व्यालीव मन्त्राभिहता कर्णबाणैरभिद्रुता ॥ ७.१८९.१७ ॥
Er schlug sie erneut mit anderen Pfeilen zurück, und jene Keule kehrte, wie eine von Zaubersprüchen getroffene Schlange, von Karṇas Pfeilen verfolgt, wieder zu Bhīma zurück.
7.189.18
तस्याः प्रतिनिपातेन भीमस्य विपुलो ध्वजः ।
पपात सारथिश्चास्य मुमोह च गदाहतः ॥ ७.१८९.१८ ॥
Durch den Rückprall jener Keule stürzte Bhīmas großes Banner, und sein Wagenlenker, von der Keule getroffen, verlor die Besinnung.
7.189.19
स कर्णं सायकानष्टौ व्यसृजत्क्रोधमूर्च्छितः ।
तैस्तस्य निशितैस्तीक्ष्णैर्भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१८९.१९ ॥
Von Zorn übermannt, schoss er acht Pfeile auf Karṇa. Bhīmasena, von großer Kraft, erwiderte ihn mit jenen scharfen, spitzen Pfeilen.
7.189.20
चिच्छेद परवीरघ्नः प्रहसन्निव भारत ।
ध्वजं शरासनं चैव शरावापं च भारत ॥ ७.१८९.२० ॥
Der Vernichter feindlicher Helden schnitt, als lache er, sein Banner, seinen Bogen und seinen Köcher ab, o Bhārata.
7.189.21
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
ततः पुनस्तु राधेयो हयानस्य रथेषुभिः।
ऋक्षवर्णाञ्जघानाशु तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१८९.२१ ॥
Auch Karṇa nahm einen anderen Bogen, goldrückig und schwer zu nähern. Dann streckte der Sohn der Rādhā mit Wagenpfeilen rasch Bhīmas bärenfarbene Pferde nieder, ebenso beide flankierenden Wagenlenker.
7.189.22
स विपन्नरथो भीमो नकुलस्याप्लुतो रथम् ।
हरिर्यथा गिरेः शृङ्गं समाक्रमदरिन्दमः ॥ ७.१८९.२२ ॥
Als sein Wagen zerstört war, sprang Bhīma, der Bezwinger der Feinde, auf Nakulas Wagen, wie ein Löwe den Gipfel eines Berges erklimmt.
7.189.23
तथा द्रोणार्जुनौ चित्रमयुध्येतां महारथौ ।
आचार्यशिष्यौ राजेन्द्र कृतप्रतिकृतौ युधि ॥ ७.१८९.२३ ॥
So kämpften auch Droṇa und Arjuna, die beiden großen Wagenkämpfer, Lehrer und Schüler, o Herr der Könige, wunderbar und vergalten einander Schlag um Schlag im Kampf.
7.189.24
लघुसन्धानयोगाभ्यां रथयोश्च रणेन च ।
मोहयन्तौ मनुष्याणां चक्षूंषि च मनांसि च ॥ ७.१८९.२४ ॥
Durch ihre flinke Geschicklichkeit im Pfeilanlegen, durch die Bewegung der beiden Wagen und durch ihren Kampf verwirrten sie die Augen und Gemüter der Menschen.
7.189.25
उपारमन्त ते सर्वे योधाऽस्माकं परे तथा ।
विचित्रान्पृतनामध्ये रथमार्गानुदीर्य तौ। ॥ ७.१८९.२५ ॥
Als die beiden inmitten des Heeres wunderbare Wagenmanöver vorführten, hielten alle Krieger, die unseren wie die feindlichen, inne.
7.189.26
अन्योन्यमपसव्यं च कर्तुं वीरौ तदेषतुः ॥ ७.१८९.२६ ॥
Jene beiden Helden bemühten sich, einander im Gegenuhrzeigersinn (apasavya) zu umkreisen.
7.189.27
पराक्रमं तयोर्योधा ददृशुस्ते सुविस्मिताः ॥ ७.१८९.२७ ॥
Die Krieger, tief erstaunt, sahen die Tapferkeit jener beiden.
7.189.28
तयोः समभवद्युद्धं द्रोणपाण्डवयोर्महत् ।
आमिषार्थे महाराज गगने श्येनयोरिव ॥ ७.१८९.२८ ॥
O großer König, zwischen jenen beiden, Droṇa und dem Pāṇḍava, entbrannte ein großer Kampf, wie zwei Falken, die am Himmel um Fleisch kämpfen.
7.189.29
यद्यच्चकार द्रोणस्तु कुन्तीपुत्रजिगीषया ।
तत्तत्प्रतिजघानाशु प्रहसंस्तस्य पाण्डवः ॥ ७.१८९.२९ ॥
Was immer Droṇa tat, aus dem Wunsch heraus, den Sohn der Kuntī zu besiegen, das konterte der Pāṇḍava sogleich lachend.
7.189.30
यदा द्रोणो न शक्नोति पाण्डवं स्म विशेषितुम् ।
ततः प्रादुश्चकारास्त्रमस्त्रमार्गविशारदः ॥ ७.१८९.३० ॥
Als Droṇa den Pāṇḍava nicht überflügeln konnte, da rief Droṇa, der Kenner der Waffenwege, eine Waffe hervor.
7.189.31
ऐन्द्रं पाशुपतं त्वाष्ट्रं वायव्यमथ वारुणम् ।
मुक्तंमुक्तं द्रोणचापात्तज्जघान धनञ्जयः ॥ ७.१८९.३१ ॥
Die Aindra-, Pāśupata-, Tvāṣṭra-, Vāyavya- und Vāruṇa-Waffen: Jede, die aus Droṇas Bogen abgeschossen wurde, schlug Dhanañjaya nieder.
7.189.32
अस्त्राण्यस्त्रैर्यदा तस्य विधिवद्धन्ति पाण्डवः ।
ततोऽस्त्रैः परमैर्दिव्यैर्द्रोणः पार्थमवाकिरत् ॥ ७.१८९.३२ ॥
Wenn der Pāṇḍava seine Waffen ordnungsgemäß mit Waffen abwehrte, überschüttete Droṇa Pārtha mit seinen höchsten göttlichen Waffen.
7.189.33
यद्यदस्त्रं स पार्थाय प्रयुङ्क्ते विजिगीषया ।
तस्यतस्य विघाताय तत्तद्धि कुरुतेऽर्जुनः ॥ ७.१८९.३३ ॥
Welche Waffe er auch, nach dem Sieg verlangend, gegen Pārtha richtete, zur Abwehr eben dieser Waffe setzte Arjuna jene selbst ein.
7.189.34
स वध्यमानेष्वस्त्रेषु दिव्येष्वपि यथाविधि ।
अर्जुनेनार्जुनं द्रोणो मनसैवाभ्यपूजयत् ॥ ७.१८९.३४ ॥
Obwohl seine göttlichen Waffen von Arjuna ordnungsgemäß vernichtet wurden, ehrte Droṇa Arjuna in seinem Herzen.
7.189.35
मेने चात्मानमधिकं पृथिव्यामधि भारत ।
तेन शिष्येण सर्वेभ्यः शस्त्रविद्भ्य परन्तपः ॥ ७.१८९.३५ ॥
O Bhārata, Droṇa hielt sich selbst für größer als alle Kenner der Waffen auf Erden, dank jenes Schülers, o Feindeverbrenner.
7.189.36
वार्यमाणस्तु पार्थेन तथा मध्ये महात्मनाम् ।
यतमानोऽर्जुनं प्रीत्या प्रीयते स्मार्जुनेन सः ॥ ७.१८९.३६ ॥
Obwohl Pārtha ihn so inmitten der Großherzigen behinderte, freute er sich doch, indem er sich mühte, aus Zuneigung an Arjuna.
7.189.37
ततोऽन्तरिक्षे देवाश्च गन्धर्वाश्च सहस्रशः ।
ऋषयः सिद्धसङ्घाश्च व्यतिष्ठन्त दिदृक्षया ॥ ७.१८९.३७ ॥
Dann standen am Himmel Götter und Gandharvas zu Tausenden, Weise und Scharen der Siddhas, aus Verlangen zu sehen.
7.189.38
तदप्सरोभिराकीर्णं यक्षगन्धर्वसङ्कुलम् ।
श्रीमदाकाशमभवद्भूयो मेघाकुलं यथा ॥ ७.१८९.३८ ॥
Dieser Himmel, erfüllt von Apsarasen und gedrängt voller Yakṣas und Gandharvas, wurde wieder prächtig, als wäre er von Wolken verhangen.
7.189.39
तत्रास्मान्तर्हिता वाचो व्यचरन्त पुनः पुनः ।
द्रोणपार्थस्तवोपेता व्यश्रूयन्त नराधिप ॥ ७.१८९.३९ ॥
Dort zogen unsichtbare Stimmen immer wieder unter uns umher, vereint mit Lob für Droṇa und Pārtha; sie wurden gehört, o Herr der Menschen.
7.189.40
विसृज्यमानेष्वस्त्रेषु ज्वालयस्तु दिशो दश ।
अब्रुवंस्तत्र सिद्धाश्च ऋषयश्च समागताः ॥ ७.१८९.४० ॥
Während die Waffen abgeschossen wurden und die zehn Richtungen erleuchteten, sprachen die dort versammelten Siddhas und Weisen.
7.189.41
नैवेदं मानुषं युद्धं नासुरं न च राक्षसम् ।
न दैवं न च गान्धर्वं ब्राह्मणं ध्रुवमिदं परम् ॥ ७.१८९.४१ ॥
Dieser Kampf ist weder menschlich noch dämonisch, noch der der Rākṣasas; weder göttlich noch der der Gandharvas; dies ist gewiss der höchste brahmanische (göttliche Erkenntnis-)Kampf.
7.189.42
विचित्रमिदमाश्चर्यं न नो दृष्टं न च श्रुतम् ।
अति पाण्डवमाचार्यो द्रोणं चाप्यति पाण्डवः ॥ ७.१८९.४२ ॥
Dieses seltsame Wunder haben wir weder gesehen noch gehört: Der Lehrer Droṇa übertrifft den Pāṇḍava, und der Pāṇḍava übertrifft Droṇa.
7.189.43
नानयोरन्तरं शक्यं द्रष्टुमन्येन केनचित् ॥ ७.१८९.४३ ॥
Den Unterschied zwischen diesen beiden kann kein anderer erkennen.
7.189.44
यदि रुद्रो द्विधाकृत्य युध्येतात्मानमात्मना ।
तत्र शक्योपमा कर्तुमन्यत्र तु न विद्यते ॥ ७.१८९.४४ ॥
Wenn Rudra sich in zwei teilte und mit sich selbst kämpfte, ließe sich ein Vergleich ziehen; sonst gibt es keinen.
7.189.45
ज्ञानमेकस्थमाचार्ये ज्ञानं योगश्च पाण्डवे ।
शौर्यमेकस्थमाचार्ये बलं शौर्यं च पाण्डवे। ॥ ७.१८९.४५ ॥
Das Wissen ist beim Lehrer an einem Ort vereint; Wissen und Disziplin sind bei Pāṇḍava. Die Tapferkeit ist beim Lehrer an einem Ort vereint; Kraft und Tapferkeit sind bei Pāṇḍava.
7.189.46
नेमौ शक्यौ महेष्वासौ युद्धे क्षपयितुं परैः ।
इच्छमानौ पुनरिमौ हन्येतां सामरं जगत् ॥ ७.१८९.४६ ॥
Diese beiden großen Bogenschützen können im Kampf nicht von Feinden vernichtet werden; und wenn sie es wollten, könnten sie die Welt samt den Göttern vernichten.
7.189.47
इत्यब्रुवन्महाराज दृष्ट्वा तौ पुरुषर्षभौ ।
अन्तर्हितानि भूतानि प्रकाशानि च सर्वशः ॥ ७.१८९.४७ ॥
Als sie jene beiden Stiere unter den Menschen sahen, großer König, sprachen sie so; und die Wesen, verborgene wie sichtbare, sagten überall dasselbe.
7.189.48
यदा द्रोणं महाराज विशेषयति पाण्डवः ।
ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं प्रादुश्चक्रे महामतिः ॥ ७.१८९.४८ ॥
Als der Pāṇḍava, großer König, Droṇa zu übertreffen begann, da ließ der großherzige Droṇa die Brahma-Waffe erscheinen.
7.189.49
तदस्त्रं संहितं राजन्धोररूपं महाहवे ।
सन्तापयद्रणे पार्थं भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ ७.१८९.४९ ॥
O König, in der großen Schlacht versengte jene Waffe, furchtbar an Gestalt und gesammelt, auf dem Kampffeld Pārtha, und auch die verborgenen Wesen.
7.189.50
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
सरितश्च प्रतिस्रोतः प्रवहुर्वै क्षणान्तरम्।
ववौ च विषमो वायुः सागराश्चापि चुक्षुभुः ॥ ७.१८९.५० ॥
Da erbebte die Erde mit ihren Bergen, Wäldern und Bäumen; die Flüsse strömten einen Augenblick gegen ihre Strömung; ein gewaltiger Wind wehte, und auch die Ozeane gerieten in Aufruhr.
7.189.51
ततस्त्रासो महानासीत्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
सर्वेषां चैव भूतानामुद्यतेऽस्त्रे महात्मना ॥ ७.१८९.५१ ॥
Da entstand großer Schrecken in den Heeren der Kurus und Pāṇḍavas und bei allen Wesen, als der Großherzige die Waffe erhob.
7.189.52
ततः पार्थोऽप्यसम्भ्रान्तस्तदस्त्रं प्रतिजघ्निवान् ।
ब्रह्मास्त्रेणैव राजेन्द्र ततः सर्वमशीशमत् ॥ ७.१८९.५२ ॥
Da wehrte auch Pārtha, unerschüttert, jene Waffe mit der Brahma-Waffe selbst ab, o König der Könige; danach beruhigte er alles.
7.189.53
यदा न गम्यते पारं तयोरन्यतरस्य वा ।
ततः सङ्कुलयुद्धेन तद्युद्धं व्याकुलीकृतम् ॥ ७.१८९.५३ ॥
Als das Ende keines von beiden erreicht werden konnte, wurde jene Schlacht durch den tosenden Kampf in Verwirrung gestürzt.
7.189.54
नाज्ञायत ततः किञ्चित्पुनरेव विशाम्पते ।
प्रवृत्ते तुमुले युद्धे द्रोणपाण्डवयोर्नृप ॥ ७.१८९.५४ ॥
Da, o Herr der Menschen, war wieder nichts zu erkennen, o König, als der tosende Kampf zwischen Droṇa und dem Pāṇḍava begann.
7.189.55
द्रोणो मुक्त्वा रणे पार्थं पाञ्चालानन्वधावत ।
अर्जुनोपि रणे द्रोणं त्यक्त्वा प्राद्रवयत्कुरून् ॥ ७.१८९.५५ ॥
Droṇa ließ Pārtha im Kampf zurück und jagte den Pāñcālas nach; und auch Arjuna ließ Droṇa im Kampf zurück und trieb die Kurus in die Flucht.
7.189.56
शरौघैरथ ताभ्यां तु छायाभूतं महामृधे ।
तुमलं प्रबभौ राजन्सर्वस्य जगतो भयम् ॥ ७.१८९.५६ ॥
Da wurde jene große Schlacht durch die Pfeilströme der beiden wie in Schatten gehüllt; o König, sie leuchtete als Schrecken für die ganze Welt auf.
7.189.57
शरजालैः समाकीर्णे मेघजालैरिवाम्बरे ।
नापतच्च ततः कश्चिदन्तरिक्षचरस्तदा ॥ ७.१८९.५७ ॥
Am Himmel, der von Pfeilnetzen erfüllt war, als wäre er von Wolkennetzen erfüllt, konnte damals kein Luftwanderer fliegen.