மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.189.1
ततो दुःशासनः क्रुद्धः सहदेवमुपाद्रवत् ।
रथवेगेन तीव्रेण कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.१८९.१ ॥
அப்போது கோபமடைந்த துச்சாசனன் சகதேவனை நோக்கி பாய்ந்தான்; தேரின் கடும் வேகத்தால் பூமியே நடுங்குவது போல்.
7.189.2
तस्यापतत एवाशु भल्लेनामित्रकर्शनः ।
माद्रीपुत्रः शिरो यन्तुः सशिरस्त्राणमच्छिनत् ॥ ७.१८९.२ ॥
அவன் பாய்ந்து வந்த அந்த நொடியிலேயே, எதிரிகளை அடக்கும் மாத்ரியின் மகன் பல்லத்தால் சாரதியின் தலையை, தலைக்கவசத்துடன் விரைவாக வெட்டினான்.
7.189.3
नैनं दुःशासनः सूतं नापि कश्चन सैनिकः ।
कृत्तोत्तमाङ्गमाशुत्वात्सहदेवेन बुद्धवान् ॥ ७.१८९.३ ॥
சகதேவனின் விரைவால் தலை துண்டிக்கப்பட்ட இந்த சாரதியை துச்சாசனனும் அறியவில்லை; எந்த வீரனும் அறியவில்லை.
7.189.4
यदा त्वसङ्गृहीतत्वात्प्रयान्त्यश्वा यथासुखम् ।
ततो दुःशासनः सूतं बुबुधे गतचेतसम् ॥ ७.१८९.४ ॥
கடிவாளம் பிடிக்கப்படாததால் குதிரைகள் தாம் விரும்பியபடி ஓடத் தொடங்கியபோது, துச்சாசனன் உணர்வற்ற சாரதியைக் கண்டான்.
7.189.5
स हयान्सन्निगृह्याजौ स्वयं हयविशारदः ।
युयुधे रथिनां श्रेष्ठो लघु चित्रं च सुष्ठु च ॥ ७.१८९.५ ॥
குதிரைகளைத் தானே இறுக்கிப் பிடித்து, குதிரைப் பயிற்சியில் வல்லவனான அந்த தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன் போரில் இலகுவாகவும் அதிசயமாகவும் நன்கு போர் புரிந்தான்.
7.189.6
तदस्यापूजयन्कर्म स्वे परे चापि संयुगे ।
हतसूतरथेनाजौ व्यचरद्यदभीतवत् ॥ ७.१८९.६ ॥
அவனது அந்தச் செயலை போரில் தம் தரப்பும் எதிர்த் தரப்பும் போற்றின; சாரதி கொல்லப்பட்ட தேருடன் அவன் அஞ்சாதவன்போல் போர்க்களத்தில் சுற்றித் திரிந்தான்.
7.189.7
सहदेवस्तु तानश्वांस्तीक्ष्णैर्बाणैरवाकिरत् ।
पीड्यमानाः शरैश्चाशु प्राद्रवंस्ते ततस्ततः ॥ ७.१८९.७ ॥
சகதேவன் அந்தக் குதிரைகள் மீது கூரிய அம்புகளைப் பொழிந்தான். அம்புகளால் துன்புற்ற அவை விரைந்து இங்கும் அங்குமாக ஓடின.
7.189.8
स रश्मिषु विषक्तत्वादुत्सर्ज शरासनम् ।
धनुषा कर्म कुर्वंस्तु रश्मींश्च पुनरुत्सृजत् ॥ ७.१८९.८ ॥
அவன் கடிவாளங்களில் சிக்கிக்கொண்டதால் வில்லை விட்டான். வில்லால் செயல்படுகையில் மீண்டும் கடிவாளங்களையும் விட்டான்.
7.189.9
छिद्रेष्वेतेषु तं बाणैर्माद्रीपुत्रोऽभ्यवाकिरत् ।
परीप्संस्त्वत्सुतं कर्णस्तदन्तरमवापतत् ॥ ७.१८९.९ ॥
இந்த இடைவெளிகளில் மாத்ரியின் மகன் அவன் மீது அம்புகளைப் பொழிந்தான். உங்கள் மகனைக் காக்க விரும்பிய கர்ணன் அந்த இடைவெளியில் பாய்ந்தான்.
7.189.10
वृकोदरस्ततः कर्णं त्रिभिर्भल्लैः समाहितः ।
आकर्णपूर्णैरभ्यघ्नद्बाह्वोरुरसि चानदत् ॥ ७.१८९.१० ॥
அப்போது வ்ருகோதரன் ஒருமுகமாக கர்ணனை மூன்று பல்ல அம்புகளால் தாக்கினான். காது வரை இழுத்த அவற்றால் அவனுடைய தோள்களிலும் மார்பிலும் அடித்து முழங்கினான்.
7.189.11
स निवृत्तस्ततः कर्णः सङ्घट्टित इवोरगः ।
भीममावारयामास विकिरन्निशिताञ्छरान्।
ततोऽभूत्तुमुलं युद्धं भीमराधेययोस्तदा ॥ ७.१८९.११ ॥
அப்போது கர்ணன், மிதிபட்ட பாம்பைப் போல திரும்பி கூரிய அம்புகளை இறைத்து பீமனைத் தடுத்தான். பின்னர் பீமனுக்கும் ராதேயனுக்கும் கடும் போர் மூண்டது.
7.189.12
तौ वृषाविव नर्दन्तौ विवृत्तनयनावुभौ ।
वेगेन महताऽन्योन्यं संरब्धावभिपेततुः ॥ ७.१८९.१२ ॥
அந்த இருவரும் காளைகளைப் போல் முழங்கி, கண்கள் சுழல, சினத்தால் நிறைந்து பெரும் வேகத்துடன் ஒருவரையொருவர் நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.189.13
अभिसंश्लिष्टयोस्तत्र तयोराहवशौण्डयोः ।
विच्छिन्नशरपातत्वाद्गदायुद्धमवर्तत ॥ ७.१८९.१३ ॥
அங்கே ஒன்றோடொன்று நெருங்கிப் போரில் வல்லவர்களான அவ்விருவரிடையே அம்புகள் விழுவது நின்றதால் கதைப்போர் நிகழ்ந்தது.
7.189.14
गदया भीमसेनस्तु कर्णस्य रथकूबरम् ।
बिभेद शतधा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.१८९.१४ ॥
அரசே, பீமசேனன் தன் கதையால் கர்ணனின் தேர்க்கூபரத்தை நூறு துண்டுகளாக உடைத்தான்; அது அதிசயம் போல் இருந்தது.
7.189.15
ततो भीमस्य राधेयो गदामाविध्य वीर्यवान् ।
अवासृजद्रथे तां तु बिभेद गदया गदाम् ॥ ७.१८९.१५ ॥
அப்போது வலிமைமிக்க ராதையின் மகன் கர்ணன் பீமனின் கதையை சுழற்றி, தேரின் மீது எறிந்தான்; அதை தன் கதையால் உடைத்தான்.
7.189.16
ततो भीमः पुनर्गुर्वीं चिक्षेपाधिरथेर्गदाम् ।
तां गदां बहुभिः कर्णः सुपुङ्खैः सुप्रवेजितैः ॥ ७.१८९.१६ ॥
பின்னர் பீமன் மீண்டும் அதிரதன் மகன் கர்ணன் மீது கனமான கதையை எறிந்தான்; கர்ணன் அந்தக் கதையை அழகிய இறகுகள் கொண்ட பல அம்புகளால் தடுத்தான்.
7.189.17
प्रत्यविध्यत्पुनश्चान्यैः सा भीमं पुनराव्रजत् ।
व्यालीव मन्त्राभिहता कर्णबाणैरभिद्रुता ॥ ७.१८९.१७ ॥
மீண்டும் வேறு அம்புகளால் அவன் அதைத் தாக்கித் திருப்பினான்; அந்தக் கதை மந்திரத்தால் தாக்கப்பட்ட பாம்பைப் போல, கர்ணனின் அம்புகளால் துரத்தப்பட்டு பீமனை நோக்கித் திரும்பியது.
7.189.18
तस्याः प्रतिनिपातेन भीमस्य विपुलो ध्वजः ।
पपात सारथिश्चास्य मुमोह च गदाहतः ॥ ७.१८९.१८ ॥
அதன் திரும்பி வந்த வீழ்ச்சியால் பீமனின் பெரிய கொடி விழுந்தது; அவனது சாரதியும் கதையால் தாக்கப்பட்டு மயங்கி விழுந்தான்.
7.189.19
स कर्णं सायकानष्टौ व्यसृजत्क्रोधमूर्च्छितः ।
तैस्तस्य निशितैस्तीक्ष्णैर्भीमसेनो महाबलः ॥ ७.१८९.१९ ॥
கோபத்தால் மயக்கமடைந்த அவன் கர்ணன் மீது எட்டு அம்புகளை எய்தான். மகாபலம் கொண்ட பீமசேனன் கூர்மையான, கடுமையான அம்புகளால் அவனை (கர்ணனை) தாக்கினான்.
7.189.20
चिच्छेद परवीरघ्नः प्रहसन्निव भारत ।
ध्वजं शरासनं चैव शरावापं च भारत ॥ ७.१८९.२० ॥
எதிரி வீரர்களை அழிப்பவன் சிரிப்பது போல, ஓ பாரதா, அவனது கொடியையும் வில்லையும் அம்பறாத்தூணியையும் வெட்டித் தள்ளினான், ஓ பாரதா.
7.189.21
कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
ततः पुनस्तु राधेयो हयानस्य रथेषुभिः।
ऋक्षवर्णाञ्जघानाशु तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ ७.१८९.२१ ॥
கர்ணனும் தங்க முதுகுடைய, அணுக முடியாத மற்றொரு வில்லை எடுத்தான். பின்னர் ராதையின் மகன் கர்ணன் தேர்-அம்புகளால் அவனுடைய (பீமனுடைய) கரடி நிறக் குதிரைகளை விரைவாகக் கொன்றான்; அதுபோலவே இருபுறமும் உள்ள பின்-காவல் சாரதிகளையும்.
7.189.22
स विपन्नरथो भीमो नकुलस्याप्लुतो रथम् ।
हरिर्यथा गिरेः शृङ्गं समाक्रमदरिन्दमः ॥ ७.१८९.२२ ॥
தேர் அழிந்த பகைவரடக்கி பீமன், நகுலனின் தேரில் பாய்ந்தேறினான்; சிங்கம் மலையுச்சியில் ஏறுவது போல.
7.189.23
तथा द्रोणार्जुनौ चित्रमयुध्येतां महारथौ ।
आचार्यशिष्यौ राजेन्द्र कृतप्रतिकृतौ युधि ॥ ७.१८९.२३ ॥
அதுபோலவே துரோணரும் அர்ஜுனனும், இரு மகாரதர்களும், ஆசிரியரும் சீடருமாகிய இருவரும், ஓ மன்னர்களின் மன்னா, போரில் ஒருவர் அடிக்கு மற்றவர் அடி திருப்பித் தந்து அற்புதமாகப் போரிட்டனர்.
7.189.24
लघुसन्धानयोगाभ्यां रथयोश्च रणेन च ।
मोहयन्तौ मनुष्याणां चक्षूंषि च मनांसि च ॥ ७.१८९.२४ ॥
விரைவான அம்பு-பொருத்தும் திறமையாலும், இரு தேர்களின் இயக்கத்தாலும், போரினாலும், அவர்கள் மனிதர்களின் கண்களையும் மனங்களையும் மயக்கினர்.
7.189.25
उपारमन्त ते सर्वे योधाऽस्माकं परे तथा ।
विचित्रान्पृतनामध्ये रथमार्गानुदीर्य तौ। ॥ ७.१८९.२५ ॥
அவர்கள் இருவரும் படையின் நடுவே விசித்திரமான தேர் வழிகளைக் காட்டியபோது, நம் படையினரும் எதிரிகளும் அனைவரும் நின்றனர்.
7.189.26
अन्योन्यमपसव्यं च कर्तुं वीरौ तदेषतुः ॥ ७.१८९.२६ ॥
அந்த இரு வீரர்களும் ஒருவரை ஒருவர் அபசவ்யமாகச் சுற்றி வர முயன்றனர்.
7.189.27
पराक्रमं तयोर्योधा ददृशुस्ते सुविस्मिताः ॥ ७.१८९.२७ ॥
அவ்விருவரின் வீரத்தைக் கண்டு அந்த வீரர்கள் பெரிதும் வியப்படைந்தனர்.
7.189.28
तयोः समभवद्युद्धं द्रोणपाण्डवयोर्महत् ।
आमिषार्थे महाराज गगने श्येनयोरिव ॥ ७.१८९.२८ ॥
மகாராஜா! அவ்விருவருக்கிடையே, துரோணருக்கும் பாண்டவனுக்கும் இடையே, இரை வேண்டி ஆகாயத்தில் இரு பருந்துகள் போரிடுவது போல் பெரும் போர் நிகழ்ந்தது.
7.189.29
यद्यच्चकार द्रोणस्तु कुन्तीपुत्रजिगीषया ।
तत्तत्प्रतिजघानाशु प्रहसंस्तस्य पाण्डवः ॥ ७.१८९.२९ ॥
குந்தியின் மகனை வெல்லும் விருப்பத்தால் துரோணர் எதைச் செய்தாரோ, அதையெல்லாம் பாண்டவன் சிரித்துக்கொண்டே உடனே எதிர்த்தான்.
7.189.30
यदा द्रोणो न शक्नोति पाण्डवं स्म विशेषितुम् ।
ततः प्रादुश्चकारास्त्रमस्त्रमार्गविशारदः ॥ ७.१८९.३० ॥
துரோணரால் பாண்டவனை மிஞ்ச முடியாதபோது, அஸ்திரமார்க்கத்தில் வல்லவரான துரோணர் ஓர் அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினார்.
7.189.31
ऐन्द्रं पाशुपतं त्वाष्ट्रं वायव्यमथ वारुणम् ।
मुक्तंमुक्तं द्रोणचापात्तज्जघान धनञ्जयः ॥ ७.१८९.३१ ॥
இந்திர, பாசுபத, த்வாஷ்ட்ர, வாயவ்ய, வாருண அஸ்திரங்கள் — துரோணரின் வில்லிலிருந்து விடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொன்றையும் தனஞ்சயன் அழித்தான்.
7.189.32
अस्त्राण्यस्त्रैर्यदा तस्य विधिवद्धन्ति पाण्डवः ।
ततोऽस्त्रैः परमैर्दिव्यैर्द्रोणः पार्थमवाकिरत् ॥ ७.१८९.३२ ॥
பாண்டவன் அவருடைய அஸ்திரங்களை முறைப்படி அஸ்திரங்களால் அழித்தபோது, துரோணர் உயர்ந்த தெய்வ அஸ்திரங்களால் பார்த்தனை மூடினார்.
7.189.33
यद्यदस्त्रं स पार्थाय प्रयुङ्क्ते विजिगीषया ।
तस्यतस्य विघाताय तत्तद्धि कुरुतेऽर्जुनः ॥ ७.१८९.३३ ॥
அவர் வெற்றி விருப்பத்தோடு பார்த்தன் மீது எந்த அஸ்திரத்தைப் பிரயோகித்தாலும், அதை அழிக்க அர்ஜுனன் அதே அஸ்திரத்தைப் பயன்படுத்தினான்.
7.189.34
स वध्यमानेष्वस्त्रेषु दिव्येष्वपि यथाविधि ।
अर्जुनेनार्जुनं द्रोणो मनसैवाभ्यपूजयत् ॥ ७.१८९.३४ ॥
தெய்வ அஸ்திரங்கள் முறைப்படி அர்ஜுனனால் அழிக்கப்பட்டபோதும், துரோணர் மனத்தில் அர்ஜுனனைப் போற்றினார்.
7.189.35
मेने चात्मानमधिकं पृथिव्यामधि भारत ।
तेन शिष्येण सर्वेभ्यः शस्त्रविद्भ्य परन्तपः ॥ ७.१८९.३५ ॥
பாரதனே, உலகில் அனைத்து அஸ்திரவிதர்களையும் விட தான் உயர்ந்தவன் என்று துரோணர் கருதினார் — அந்த சீடனால், பரந்தபனே.
7.189.36
वार्यमाणस्तु पार्थेन तथा मध्ये महात्मनाम् ।
यतमानोऽर्जुनं प्रीत्या प्रीयते स्मार्जुनेन सः ॥ ७.१८९.३६ ॥
மகாத்மாக்கள் நடுவில் பார்த்தனால் இவ்வாறு தடுக்கப்பட்டபோதும், அவர் முயன்றவாறே அன்புடன் அர்ஜுனனில் மகிழ்ந்தார்.
7.189.37
ततोऽन्तरिक्षे देवाश्च गन्धर्वाश्च सहस्रशः ।
ऋषयः सिद्धसङ्घाश्च व्यतिष्ठन्त दिदृक्षया ॥ ७.१८९.३७ ॥
அப்போது விண்ணில் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் ஆயிரக்கணக்கில், ரிஷிகளும் சித்த கூட்டங்களும் காண விரும்பி நின்றனர்.
7.189.38
तदप्सरोभिराकीर्णं यक्षगन्धर्वसङ्कुलम् ।
श्रीमदाकाशमभवद्भूयो मेघाकुलं यथा ॥ ७.१८९.३८ ॥
அப்சரஸ்களால் நிறைந்து, யக்ஷர்களும் கந்தர்வர்களும் நெருங்கிய அந்த விண்ணு மேகங்களால் சூழ்ந்தது போல் மீண்டும் ஒளிர்ந்தது.
7.189.39
तत्रास्मान्तर्हिता वाचो व्यचरन्त पुनः पुनः ।
द्रोणपार्थस्तवोपेता व्यश्रूयन्त नराधिप ॥ ७.१८९.३९ ॥
அங்கு கண்ணுக்குத் தெரியாத குரல்கள் மீண்டும் மீண்டும் உலவின; துரோணரையும் பார்த்தரையும் புகழ்ந்தவையாக, ஓ நராதிபா, அவை கேட்கப்பட்டன.
7.189.40
विसृज्यमानेष्वस्त्रेषु ज्वालयस्तु दिशो दश ।
अब्रुवंस्तत्र सिद्धाश्च ऋषयश्च समागताः ॥ ७.१८९.४० ॥
அஸ்திரங்கள் ஏவப்படும்போது பத்து திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தபடி, அங்கு கூடியிருந்த சித்தர்களும் ரிஷிகளும் கூறினர்.
7.189.41
नैवेदं मानुषं युद्धं नासुरं न च राक्षसम् ।
न दैवं न च गान्धर्वं ब्राह्मणं ध्रुवमिदं परम् ॥ ७.१८९.४१ ॥
இது மனிதப் போர் அல்ல, அசுரப் போரும் அல்ல, ராட்சசப் போரும் அல்ல; தெய்வப் போரும் அல்ல, கந்தர்வப் போரும் அல்ல; இது நிச்சயமாக உயர்ந்த பிராமணத் (தெய்வீக ஞான) போர்.
7.189.42
विचित्रमिदमाश्चर्यं न नो दृष्टं न च श्रुतम् ।
अति पाण्डवमाचार्यो द्रोणं चाप्यति पाण्डवः ॥ ७.१८९.४२ ॥
இந்த விசித்திரமான வியப்பை நாம் பார்த்ததுமில்லை, கேட்டதுமில்லை. ஆசான் துரோணர் பாண்டவரை மிஞ்சுகிறார்; பாண்டவனும் துரோணரை மிஞ்சுகிறான்.
7.189.43
नानयोरन्तरं शक्यं द्रष्टुमन्येन केनचित् ॥ ७.१८९.४३ ॥
இவ்விருவருக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை வேறு எவராலும் காண இயலாது.
7.189.44
यदि रुद्रो द्विधाकृत्य युध्येतात्मानमात्मना ।
तत्र शक्योपमा कर्तुमन्यत्र तु न विद्यते ॥ ७.१८९.४४ ॥
ருத்திரன் தன்னைத்தானே இரண்டாகப் பிரித்துக்கொண்டு தன்னுடனே போரிட்டால் மட்டுமே அவர்களுக்கு உவமை கூற முடியும்; வேறு எதிலும் அது காணப்படுவதில்லை.
7.189.45
ज्ञानमेकस्थमाचार्ये ज्ञानं योगश्च पाण्डवे ।
शौर्यमेकस्थमाचार्ये बलं शौर्यं च पाण्डवे। ॥ ७.१८९.४५ ॥
ஆசிரியரிடம் அறிவு ஒன்றாக நிலைத்துள்ளது; பாண்டவனிடம் அறிவும் யோகமும் உள்ளன. ஆசிரியரிடம் வீரம் ஒன்றாக நிலைத்துள்ளது; பாண்டவனிடம் பலமும் வீரமும் உள்ளன.
7.189.46
नेमौ शक्यौ महेष्वासौ युद्धे क्षपयितुं परैः ।
इच्छमानौ पुनरिमौ हन्येतां सामरं जगत् ॥ ७.१८९.४६ ॥
இவ்விரு பெரும் வில்லாளிகளையும் போரில் பகைவர்களால் அழிக்க இயலாது; இவர்கள் விரும்பினால் தேவர்களோடு கூடிய உலகையே அழித்துவிடுவார்கள்.
7.189.47
इत्यब्रुवन्महाराज दृष्ट्वा तौ पुरुषर्षभौ ।
अन्तर्हितानि भूतानि प्रकाशानि च सर्वशः ॥ ७.१८९.४७ ॥
மகாராஜாவே, அவ்விரு நரசிங்கங்களையும் கண்டவர்கள் இவ்வாறு கூறினர்; மறைந்திருந்த உயிர்களும், வெளிப்பட்டிருந்த உயிர்களும் எல்லா இடங்களிலும் இவ்வாறே கூறின.
7.189.48
यदा द्रोणं महाराज विशेषयति पाण्डवः ।
ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं प्रादुश्चक्रे महामतिः ॥ ७.१८९.४८ ॥
மகாராஜாவே, பாண்டவன் துரோணரை மிஞ்சத் தொடங்கியபோது, மகாபுத்தியுள்ள துரோணர் பிரம்மாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினார்.
7.189.49
तदस्त्रं संहितं राजन्धोररूपं महाहवे ।
सन्तापयद्रणे पार्थं भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ ७.१८९.४९ ॥
அரசே, பெரும் போரில் அந்த அஸ்திரம் ஒன்று திரண்டு, கொடிய வடிவுடன் போர்க்களத்தில் பார்த்தனைச் சுட்டெரித்தது; மறைந்திருந்த உயிரினங்களும் அவ்வாறே.
7.189.50
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
सरितश्च प्रतिस्रोतः प्रवहुर्वै क्षणान्तरम्।
ववौ च विषमो वायुः सागराश्चापि चुक्षुभुः ॥ ७.१८९.५० ॥
அப்போது மலைகளும் காடுகளும் மரங்களும் கொண்ட பூமி நடுங்கியது. ஆறுகள் ஒரு கணம் எதிர்த்திசையில் பாய்ந்தன. கொடிய காற்று வீசியது, கடல்களும் கொந்தளித்தன.
7.189.51
ततस्त्रासो महानासीत्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
सर्वेषां चैव भूतानामुद्यतेऽस्त्रे महात्मना ॥ ७.१८९.५१ ॥
அப்போது குரு, பாண்டவ படைகளிலும் அனைத்து உயிர்களிலும் பெரும் அச்சம் உண்டானது; மகாத்மா அஸ்திரத்தை உயர்த்தியபோது.
7.189.52
ततः पार्थोऽप्यसम्भ्रान्तस्तदस्त्रं प्रतिजघ्निवान् ।
ब्रह्मास्त्रेणैव राजेन्द्र ततः सर्वमशीशमत् ॥ ७.१८९.५२ ॥
அப்போது பார்த்தனும் கலங்காமல் அந்த அஸ்திரத்தை பிரம்மாஸ்திரத்தாலேயே எதிர்த்தான்; அரசர்களின் அரசே, பின்னர் அனைத்தையும் அடக்கினான்.
7.189.53
यदा न गम्यते पारं तयोरन्यतरस्य वा ।
ततः सङ्कुलयुद्धेन तद्युद्धं व्याकुलीकृतम् ॥ ७.१८९.५३ ॥
அவர்கள் இருவரில் எவருக்கும் முடிவு காண முடியாதபோது, அந்த நெருக்கடியான போரால் அப்போர் குழப்பமடைந்தது.
7.189.54
नाज्ञायत ततः किञ्चित्पुनरेव विशाम्पते ।
प्रवृत्ते तुमुले युद्धे द्रोणपाण्डवयोर्नृप ॥ ७.१८९.५४ ॥
ஆகவே, மக்களின் அரசே, பின்னர் மீண்டும் எதுவும் தெரியவில்லை; அரசே, துரோணருக்கும் பாண்டவனுக்கும் இடையிலான கடும் போர் தொடங்கியபோது.
7.189.55
द्रोणो मुक्त्वा रणे पार्थं पाञ्चालानन्वधावत ।
अर्जुनोपि रणे द्रोणं त्यक्त्वा प्राद्रवयत्कुरून् ॥ ७.१८९.५५ ॥
போரில் பார்த்தனை விட்டுவிட்டு துரோணர் பாஞ்சாலர்களைப் பின்தொடர்ந்தார். அர்ஜுனனும் போரில் துரோணரைத் துறந்து கௌரவர்களை ஓடச்செய்தான்.
7.189.56
शरौघैरथ ताभ्यां तु छायाभूतं महामृधे ।
तुमलं प्रबभौ राजन्सर्वस्य जगतो भयम् ॥ ७.१८९.५६ ॥
பின்னர் அவர்கள் இருவரின் அம்புப் பெருக்கால் அந்தப் பெரும்போர் நிழல்போல் மறைக்கப்பட்டது. அரசே, அது உலகனைத்திற்கும் பேரச்சமாகத் தோன்றியது.
7.189.57
शरजालैः समाकीर्णे मेघजालैरिवाम्बरे ।
नापतच्च ततः कश्चिदन्तरिक्षचरस्तदा ॥ ७.१८९.५७ ॥
அம்பு வலைகளால் நிரம்பிய வானில், மேகக் கூட்டங்களால் நிறைந்ததுபோல், அப்போது வானில் சஞ்சரிக்கும் எந்த உயிரினமும் பறக்கவில்லை.