Mahābhārata · Adhyāya 7.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.191.1
पाञ्चालानां ततो द्रोणोऽप्यकरोत्कदनं महत् ।
यथा क्रुद्धो रणे शक्रो दानवानां क्षयं पुरा ॥ ७.१९१.१ ॥
Da richtete auch Droṇa ein großes Blutbad unter den Pāñcālas an, wie einst Indra, im Kampf erzürnt, die Dānavas vernichtete.
7.191.2
द्रोणास्त्रेण महाराज वध्यमानाः परे युधि ।
नात्रसन्त रणे द्रोणत्सत्ववन्तो महारथाः ॥ ७.१९१.२ ॥
O großer König, obwohl sie im Kampf durch Droṇas Waffe erschlagen wurden, erschraken die tapferen großen Wagenkämpfer, die Feinde, nicht im Gefecht.
7.191.3
युध्यमाना महाराज पाञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ।
द्रोणमेवाभ्ययुर्युद्धे योधयन्तो महारथाः ॥ ७.१९१.३ ॥
O großer König, die Pāñcālas und Sṛñjayas, große Wagenkämpfer, die im Kampf fochten, griffen im Gefecht Droṇa selbst an.
7.191.4
तेषां तु च्छाद्यमानानां पाञ्चालानां समन्ततः ।
अभवद्भैरवो नादो वध्यतां शरवृष्टिभिः ॥ ७.१९१.४ ॥
Während die Pāñcālas von allen Seiten bedeckt und durch Pfeilregen erschlagen wurden, erhob sich ein schrecklicher Schrei.
7.191.5
वध्यमानेषु सङ्ग्रामे पाञ्चालेषु महात्मना ।
उदीर्यमाणे द्रोणास्त्रे पाण्डवान्भयमाविशत् ॥ ७.१९१.५ ॥
Während die Pāñcālas im Kampf vom Großherzigen erschlagen wurden und Droṇas Waffe entfesselt wurde, drang Furcht in die Pāṇḍavas.
7.191.6
दृष्ट्वाऽश्वनरयोधानां विपुलं च क्षयं युधि ।
पाण्डवेया महाराज नाशशंसुर्जयं तदा ॥ ७.१९१.६ ॥
O großer König, als die Pāṇḍavas die gewaltige Vernichtung von Pferden, Männern und Kriegern im Kampf sahen, gaben die Söhne Pāṇḍus damals die Hoffnung auf Sieg auf.
7.191.7
कच्चिद्द्रोणो न नः सर्वान्क्षपयेत्परमास्त्रवित् ।
समिद्धः शिशिरापाये दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१९१.७ ॥
Wird Droṇa, der Kenner der höchsten Waffen, uns alle vernichten, wie ein Feuer am Ende der kalten Jahreszeit trockenes Gras verbrennt?
7.191.8
न चैनं संयुगे कश्चित्समर्थः प्रतिवीक्षितुम् ।
न चैनमर्जुनो जातु प्रतियुध्येत धर्मवित् ॥ ७.१९१.८ ॥
Im Kampf vermag ihn niemand auch nur anzusehen, und Arjuna, der Kenner des Dharma, würde niemals gegen ihn kämpfen.
7.191.9
त्रस्तान्कुन्तीसुतान्दृष्ट्वा द्रोणसायकपीडितान् ।
मतिमाञ्श्रेयसे युक्तः केशवोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ७.१९१.९ ॥
Als er die Söhne Kuntīs, verängstigt und von Droṇas Pfeilen gequält, sah, sprach der weise Keśava, auf das Heil bedacht, zu Arjuna.
7.191.10
नैष युद्धेन सङ्ग्रामे जेतुं शक्यः कथञ्चन ।
सधनुर्धन्विनां श्रेष्ठो देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१९१.१० ॥
Er kann im Kampf auf keine Weise besiegt werden, dieser Beste der Bogenschützen, nicht einmal von den Göttern samt Vāsava.
7.191.11
न्यस्तशस्त्रस्तु सङ्गारमे शक्यो हन्तुं भवेन्नृभिः ।
आस्थीयतां जये योगो धर्ममुत्सृज्य पाण्डवाः।
यथा न संयुगे सर्वान्निहन्याद्रुक्मवाहनः ॥ ७.१९१.११ ॥
Nur wer die Waffen niedergelegt hat, könnte im Kampf von Menschen erschlagen werden. Pāṇḍavas, gebt das Dharma auf und ergreift die Mittel zum Sieg, damit der Goldwagenkämpfer nicht alle im Kampf erschlägt.
7.191.12
अश्वत्थाम्नि हते नैष युध्येदिति मतिर्मम ।
तं हतं संयुगे कश्चिदस्मै शंसतु मानवः ॥ ७.१९१.१२ ॥
Meiner Meinung nach wird er nicht mehr kämpfen, wenn Aśvatthāman erschlagen ist. Soll ein Mensch ihm verkünden, dass Aśvatthāman im Kampf erschlagen wurde.
7.191.13
एतन्नारोचयद्राजन्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अन्ये त्वरोचयन्सर्वे कृच्छ्रेण तु युधिष्ठिरः ॥ ७.१९१.१३ ॥
O König, Dhanañjaya, der Sohn Kuntīs, stimmte dem nicht zu; alle anderen stimmten zu, Yudhiṣṭhira aber nur mit Mühe.
7.191.14
ततो भीमो महाबाहुरनीकेषु महागजम् ।
जघान गदया राजन्नश्वत्थामानमित्युत।
परप्रमथनं घोरं मालवस्येन्द्रवर्मणः ॥ ७.१९१.१४ ॥
Da schlug Bhīma mit den mächtigen Armen mitten in den Reihen, o König, mit seiner Keule einen großen Elefanten namens Aśvatthāman nieder, einen furchtbaren Zerstörer der Feinde, der dem Mālava-König Indravarman gehörte.
7.191.15
भीमसेनस्तु सव्रीडमुपेत्य द्रोणमाहवे ।
अश्वत्थामा हत इति शब्दमुच्चैश्चकार ह ॥ ७.१९१.१५ ॥
Bhīmasena aber trat, voller Scham, im Kampf zu Droṇa und rief laut: „Aśvatthāman ist erschlagen!“
7.191.16
अश्वत्थामेति हि गजः ख्यातो नाम्ना हतोऽभवत् ।
कृत्वा मनसि तं भीमो मिथ्या व्याहृतवांस्तदा ॥ ७.१९१.१६ ॥
Der Elefant, der unter dem Namen Aśvatthāman bekannt war, war tatsächlich erschlagen worden. Da sprach Bhīma, dies im Sinn behaltend, falsch.
7.191.17
भीमसेनवचः श्रुत्वा द्रोणस्तत्परमाप्रियम् ।
मनसा सन्नागात्रोऽभूद्यथा सैकतमम्भसि ॥ ७.१९१.१७ ॥
Als Droṇa die Worte Bhīmasenas hörte, wurde er durch jene höchst unwillkommene Nachricht in seinem Herzen erschüttert; seine Glieder erschlafften wie eine Sandbank im Wasser.
7.191.18
शङ्कमानः स तन्मिथ्या वीर्यज्ञः स्वसुतस्य वै ।
हतः स इति च श्रुत्वा नैव धैर्यादकम्पत ॥ ७.१९१.१८ ॥
Droṇa, der die Tapferkeit seines Sohnes kannte und an jener Lüge zweifelte, zitterte nicht vor Festigkeit, selbst als er hörte: „Er ist erschlagen.“
7.191.19
स लब्ध्वा चेतनां द्रोणः क्षणेनैव समाश्वसत् ।
अनुचिन्त्यात्मनः पुत्रमविषह्यमरातिभिः ॥ ७.१९१.१९ ॥
Droṇa kam zu sich und fasste in einem Augenblick wieder Mut, als er an seinen Sohn dachte, den die Feinde auf unerträgliche Weise erschlagen hatten.
7.191.20
स पार्षतमभिद्रुत्य जिघांसुर्मृत्युमात्मनः ।
अवाकिरत्सहस्रेण तीक्ष्णानां कङ्कपत्रिणाम् ॥ ७.१९१.२० ॥
Er stürzte sich, den eigenen Tod zu erschlagen begehrend, auf Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna) und überschüttete ihn mit tausend scharfen, mit Reiherfedern besetzten Pfeilen.
7.191.21
तं विंशतिसहस्राणि पाञ्चालानां नरर्षभाः ।
यथा चरन्तं सङ्ग्रामे सर्वतोऽवाकिरञ्छरैः ॥ ७.१९१.२१ ॥
Zwanzigtausend der Pañcāla, Stiere unter den Männern, überschütteten ihn von allen Seiten mit Pfeilen, während er im Kampf umherzog.
7.191.22
शरैस्तैराचितं द्रोणं नापश्याम महारथम् ।
भास्करं जलदै रुद्धं वर्षास्विव विशाम्पते ॥ ७.१९१.२२ ॥
O Herr der Völker, wir sahen den großen Wagenkämpfer Droṇa nicht, bedeckt von jenen Pfeilen, wie die Sonne von Wolken verborgen in der Regenzeit.
7.191.23
विधूय तान्बाणगणान्पाञ्चालानां महारथः ।
प्रादुश्चक्रे ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं परन्तपः ॥ ७.१९१.२३ ॥
Nachdem er jene Pfeilschwärme der Pañcāla abgeschüttelt hatte, ließ der große Wagenkämpfer Droṇa, der Plagegeist der Feinde, nun die Brahma-Waffe erscheinen.
7.191.24
वधाय तेषां शूराणां पाञ्चालानाममर्षितः ।
ततो व्यरोचत द्रोणो विनिघ्नन्सर्वसैनिकान् ॥ ७.१९१.२४ ॥
Vom Zorn über das Gemetzel an jenen heldenhaften Pañcāla entflammt, erstrahlte Droṇa nun und erschlug alle Krieger.
7.191.25
शिरांस्यापातयच्चापि पाञ्चालानां महामृधे ।
तथैव परिघाकारान्बाहून्कनकभूषणान् ॥ ७.१९१.२५ ॥
In der großen Schlacht ließ er auch die Köpfe der Pāñcālas fallen, ebenso die keulenförmigen, mit goldenen Schmuckstücken geschmückten Arme.
7.191.26
ते वध्यमानाः समरे भारद्वाजेन पार्थिवाः ।
मेदिन्यामन्वकीर्यन्त वातनुन्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१९१.२६ ॥
Jene Könige, im Kampf vom Sohn des Bhāradvāja erschlagen, lagen über die Erde verstreut wie vom Wind gefällte Bäume.
7.191.27
कुञ्जराणां च पततां हयौघानां च भारत ।
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ॥ ७.१९१.२७ ॥
O Bhārata, da Elefanten und Pferdescharen fielen, wurde die Erde unpassierbar, ein Morast aus Fleisch und Blut.
7.191.28
हत्वा विंशतिसाहस्रान्पाञ्चालानां रथव्रजान् ।
अतिष्ठदाहवे द्रोणो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ७.१९१.२८ ॥
Nachdem er zwanzigtausend Wagenscharen der Pāñcālas erschlagen hatte, stand Droṇa im Kampf, brennend wie ein rauchloses Feuer.
7.191.29
तथैव च पुनः क्रुद्धो भारद्वाजः प्रतापवान् ।
वसुदानस्य भल्लेन शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.१९१.२९ ॥
Ebenso, wiederum zornig, schlug der mächtige Sohn des Bhāradvāja mit einem Bhalla-Pfeil Vasudānas Kopf vom Körper.
7.191.30
पुनः पञ्चशतान्मात्स्यान्षट्सहस्रांश्च सृञ्जयान् ।
हस्तिनामयुतं हत्वा जघानाश्वायुतं पुनः ॥ ७.१९१.३० ॥
Erneut, nachdem er fünfhundert Matsyas und sechstausend Sṛñjayas und zehntausend Elefanten erschlagen hatte, streckte er danach zehntausend Pferde nieder.
7.191.31
क्षत्रियाणामभावाय दृष्ट्वा द्रोणमवस्थितम् ।
ऋषयोऽभ्यागतास्तूर्णं हव्यवाहपुरोगमाः ॥ ७.१९१.३१ ॥
Als sie Droṇa stehen sahen zum Untergang der Kṣatriyas, kamen die Weisen eilends heran, vom Opferfeuer angeführt.
7.191.32
विश्वामित्रो जमदग्निर्भरद्वाजोऽथ गौतमः ।
वसिष्ठः कश्यपोऽत्रिश्च ब्रह्मलोकं निनीषवः ॥ ७.१९१.३२ ॥
Viśvāmitra, Jamadagni, Bharadvāja, Gautama, Vasiṣṭha, Kaśyapa und Atri kamen, da sie ihn in Brahmās Welt führen wollten.
7.191.33
सिकताः पृश्नयो गर्गा वालखिल्या मरीचिपाः ।
भृगवोऽङ्गिरसश्चैव सूक्ष्माश्चान्ये महर्षयः ॥ ७.१९१.३३ ॥
Auch die Sikatas, Pṛśnis, Gargas, Vālakhilyas, Marīcipas, Bhṛgus, Aṅgirasas und andere feinsinnige große Weise kamen.
7.191.34
त एनमब्रुवन्सर्वे द्रोणमाहरवशोभिनम् ।
अधर्मतः कृतं युद्धं समयो निधनस्य ते ॥ ७.१९१.३४ ॥
Alle sprachen zu Droṇa, dem Schmuck der Schlacht: "Du hast unrechtmäßig gekämpft; nun ist die Zeit deines Todes gekommen."
7.191.35
न्यस्यायुधं रणे द्रोण समीक्षास्मानवस्थितान् ।
नातः क्रूरतरं कर्म पुनः कर्तुमिहार्हसि ॥ ७.१९१.३५ ॥
Droṇa, lege deine Waffe im Kampf nieder und sieh uns an, die wir hier stehen; eine grausamere Tat als diese solltest du hier nicht noch einmal begehen.
7.191.36
वेदवेदाङ्गविदुषः सत्यधर्मरतस्य ते ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण तवैतन्नोपपद्यते ॥ ७.१९१.३६ ॥
Für dich, der du die Veden und ihre Glieder kennst und dem Wahrheit und Dharma am Herzen liegen, und besonders als Brahmane, ist dies nicht angemessen.
7.191.37
त्यजायुधममोधेषो तिष्ठ वर्त्मनि शाश्वते ।
परिपूर्णश्च कालस्ते वस्तुं लोकेऽद्य मानुषे ॥ ७.१९१.३७ ॥
O du, dessen Pfeile nie fehlen, leg deine Waffe nieder und verweile auf dem ewigen Pfad. Heute ist deine Zeit, in der Menschenwelt zu weilen, erfüllt.
7.191.38
ब्रह्मास्त्रेण त्वया दग्धा अनस्त्रज्ञा नरा भुवि ।
यदेतदीदृशं विप्र कृतं कर्म न साधु तत् ॥ ७.१९१.३८ ॥
O Brahmane, mit deiner Brahma-Waffe hast du auf der Erde Männer verbrannt, die die Waffen kannten. Diese Tat, die du getan hast, ist nicht gut.
7.191.39
न्यस्यायुधं रणे विप्र द्रोण मा त्वं चिरं कृथाः ।
मा पापिष्ठतरं कर्म करिष्यसि पुनर्द्विज ॥ ७.१९१.३९ ॥
O Droṇa, leg deine Waffe im Kampf nieder und zögere nicht lange. O Zweimalgeborener, begehe nicht wieder eine Tat, die sündiger ist als diese.
7.191.40
इति तेषां वचः श्रुत्वा भीमसेनवचः स्मरन् ।
धृष्टद्युम्नं च सम्प्रेक्ष्य रणे स विमनाऽभवत् ॥ ७.१९१.४० ॥
Als er ihre Worte hörte, sich der Worte Bhīmasenas erinnerte und Dhṛṣṭadyumna ansah, wurde er im Kampf niedergeschlagen.
7.191.41
सन्दिह्यमानो व्यथितः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अहतं वा हतं वेति पप्रच्छ सुतमात्मनः ॥ ७.१९१.४१ ॥
Zweifelnd und betrübt fragte er Yudhiṣṭhira, den Sohn der Kuntī, ob sein Sohn erschlagen sei oder nicht.
7.191.42
स्थिरा बुद्धिर्हि द्रोणस्य न पार्थो वक्ष्यतेऽनृतम् ।
त्रयाणामपि लोकानामैश्वर्यार्थे कथञ्चन ॥ ७.१९१.४२ ॥
Droṇas Geist ist fest; Pārtha wird auf keine Weise eine Unwahrheit sprechen, selbst nicht für die Herrschaft über die drei Welten.
7.191.43
तस्मात्तं परिपप्रच्छ नान्यं कञ्छिद्द्विजर्षभः ।
तस्मिंस्तस्य हि सत्याशा बाल्यात्प्रभृति पाण्डवे ॥ ७.१९१.४३ ॥
Darum befragte der Beste der Zweimalgeborenen ihn und keinen anderen, denn von Kindheit an setzte er auf jenen Pāṇḍava seine Hoffnung auf Wahrheit.
7.191.44
ततो निष्पाण्डवामुर्वीं करिष्यन्तं युधाम्पतिम् ।
द्रोणं ज्ञात्वा धर्मराजं गोविन्दो व्यथितोऽब्रवीत् ॥ ७.१९१.४४ ॥
Da sprach Govinda, der wusste, dass Droṇa, der Herr der Krieger, die Erde ohne die Pāṇḍavas machen würde, betrübt zum König des Dharma.
7.191.45
यद्यर्धदिवसं द्रोणो युध्यते मन्युमास्थितः ।
सत्यं ब्रवीमि ते सेना विनाशं समुपैष्यति ॥ ७.१९१.४५ ॥
Wenn Droṇa einen halben Tag im Zorn kämpft, sage ich dir wahrhaftig: Dein Heer wird dem Untergang entgegengehen.
7.191.46
स भवांस्त्रातु नो द्रोणात्सत्याज्ज्यायोऽनृतं वचः ।
अनृतं जीवितस्यार्थे वदन्न स्पृश्यतेऽनृतैः ॥ ७.१९१.४६ ॥
Schütze uns vor Droṇa. Ein falsches Wort ist besser als die Wahrheit; wer um des Lebens willen lügt, wird von Lügen nicht befleckt.
7.191.47
तयोः संवदतोरेवं भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१९१.४७ ॥
Während die beiden so sprachen, sagte Bhīmasena dies.
7.191.48
श्रुत्वैवं तु महाराज वधोपायं महात्मनः ।
गाहमानस्य ते सेनां मालवस्येन्द्रवर्मणः ॥ ७.१९१.४८ ॥
Großer König, als er so das Mittel hörte, den Großherzigen zu töten, während Indravarman von Mālava in dein Heer stürmte...
7.191.49
अश्वत्थामेति विख्यातो गजः शक्रगजोपमः ।
निहतो युधि विक्रम्य ततोऽहं द्रोणमब्रुवम् ॥ ७.१९१.४९ ॥
Ein Elefant namens Aśvatthāman, Indras Elefanten gleich, wurde im Kampf tapfer erschlagen. Da sprach ich zu Droṇa.
7.191.50
अश्वत्थामा हतो ब्रह्मन्निवर्तस्वाहवादिति ।
नूनं नाश्रद्दधद्वाक्यमेष मे पुरुषर्षभः ॥ ७.१९१.५० ॥
»O Brahmane, Aśvatthāman ist erschlagen; kehre vom Kampf zurück.« Gewiss glaubte jener Stier unter den Männern meinen Worten nicht.
7.191.51
स त्वं गोविन्दवाक्यानि मानयस्व जयैषिणः ।
द्रोणाय निहतं शंस राजञ्शारद्वतीसुतम् ॥ ७.१९१.५१ ॥
Du, der du nach Sieg strebst, ehre die Worte Govindas. O König, verkünde Droṇa, dass der Sohn des Śāradvat erschlagen ist.
7.191.52
त्वयोक्ते नैव युध्येत जातु राजन्द्विजर्षभः ।
सत्यवागिति लोकेऽस्मिन्भवान्ख्यातो जनाधिप ॥ ७.१९१.५२ ॥
Hättest du es gesagt, so würde jener Beste der Brahmanen niemals kämpfen. O König, Herr der Völker, du bist in dieser Welt als Wahrsprecher berühmt.
7.191.53
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णवाक्यप्रचोदितः ।
भावित्वाच्च महाराज वक्तुं समुपचक्रमे ॥ ७.१९१.५३ ॥
Als er seine Worte gehört hatte, angetrieben von Kṛṣṇas Worten und weil es so bestimmt war, o großer König, begann er zu sprechen.
7.191.54
तमतथ्यभये मग्नो जये सक्तो युधिष्ठिरः ।
अश्वत्थामा हति शब्दमुच्चैश्चकार ह।
अव्यक्तमब्रवीद्राजन्हतः कुञ्जर इत्युत ॥ ७.१९१.५४ ॥
Yudhiṣṭhira, versunken in die Furcht vor der Unwahrheit und am Sieg hängend, ließ laut den Ruf ertönen: »Aśvatthāman ist erschlagen«. O König, er sagte auch undeutlich: »Der Elefant ist erschlagen«.
7.191.55
तस्य पूर्वं रथः पृथ्व्याश्चतुरङ्गुलमुच्छ्रितः ।
बभूवैवं च तेनोक्ते तस्य वाहाः स्पृशन्महीम् ॥ ७.१९१.५५ ॥
Zuvor war sein Wagen vier Fingerbreit über der Erde dahingeglitten; doch als er so gesprochen hatte, berührten seine Pferde den Boden.
7.191.56
युधिष्ठिरात्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा द्रोणो महारथः ।
पुत्रव्यसनसन्तप्तो निराशो जीवितेऽभवत् ॥ ७.१९१.५६ ॥
Als Droṇa, der große Wagenkämpfer, diese Worte Yudhiṣṭhiras vernahm, wurde er von Trauer um seinen Sohn gequält und verlor die Hoffnung auf das Leben.
7.191.57
आगस्कृतमिवात्मानं पाण्डवानां महात्मनाम् ।
ऋषिवाक्येन मन्वानः श्रुत्वा च निहतं सुतम् ॥ ७.१९१.५७ ॥
Sich selbst als einen betrachtend, der den großherzigen Pāṇḍavas Unrecht getan habe, nach dem Wort des Weisen, und nachdem er gehört hatte, dass sein Sohn erschlagen war.
7.191.58
विचेताः परमोद्विग्नो धृष्टद्युम्नमवेक्ष्य च ।
योद्धुं नाशक्नुवद्राजन्यथापूर्वमरिन्दमः ॥ ७.१९१.५८ ॥
O König, Droṇa, der Bezwinger der Feinde, verwirrt und tief erregt, konnte, als er Dhṛṣṭadyumna erblickte, nicht mehr kämpfen wie zuvor.