மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.191.1
पाञ्चालानां ततो द्रोणोऽप्यकरोत्कदनं महत् ।
यथा क्रुद्धो रणे शक्रो दानवानां क्षयं पुरा ॥ ७.१९१.१ ॥
அப்போது துரோணரும் பாஞ்சாலர்களின் பெரும் அழிவை உண்டாக்கினார்; முன்பு போரில் கோபங்கொண்ட இந்திரன் தானவர்களை அழித்ததுபோல.
7.191.2
द्रोणास्त्रेण महाराज वध्यमानाः परे युधि ।
नात्रसन्त रणे द्रोणत्सत्ववन्तो महारथाः ॥ ७.१९१.२ ॥
மகாராஜரே, துரோணரின் அஸ்திரத்தால் போரில் கொல்லப்பட்டபோதும் எதிரிகளான அந்த வீரமிக்க மகாரதர்கள் போரில் அஞ்சவில்லை.
7.191.3
युध्यमाना महाराज पाञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ।
द्रोणमेवाभ्ययुर्युद्धे योधयन्तो महारथाः ॥ ७.१९१.३ ॥
மகாராஜரே, போரிட்ட பாஞ்சாலர்களும் சிருஞ்சயர்களும் அவ்வாறே மகாரதர்களாய் துரோணரையே போரில் தாக்கினர்.
7.191.4
तेषां तु च्छाद्यमानानां पाञ्चालानां समन्ततः ।
अभवद्भैरवो नादो वध्यतां शरवृष्टिभिः ॥ ७.१९१.४ ॥
அவர்கள் பாஞ்சாலர்கள் எல்லா பக்கங்களிலும் அம்புமழையால் மூடப்பட்டு வதைக்கப்பட்டபோது பயங்கரமான ஒலி எழுந்தது.
7.191.5
वध्यमानेषु सङ्ग्रामे पाञ्चालेषु महात्मना ।
उदीर्यमाणे द्रोणास्त्रे पाण्डवान्भयमाविशत् ॥ ७.१९१.५ ॥
போரில் மகாத்மா துரோணரால் பாஞ்சாலர்கள் வதைக்கப்பட்டு, அவரது அஸ்திரம் ஏவப்பட்டபோது பாண்டவர்களுக்குள் பயம் புகுந்தது.
7.191.6
दृष्ट्वाऽश्वनरयोधानां विपुलं च क्षयं युधि ।
पाण्डवेया महाराज नाशशंसुर्जयं तदा ॥ ७.१९१.६ ॥
மகாராஜரே, போரில் குதிரைகள், மனிதர்கள், வீரர்கள் ஆகியோரின் பெரும் அழிவைக் கண்டு பாண்டுவின் மகன்கள் அப்போது வெற்றியின் நம்பிக்கையை இழந்தனர்.
7.191.7
कच्चिद्द्रोणो न नः सर्वान्क्षपयेत्परमास्त्रवित् ।
समिद्धः शिशिरापाये दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.१९१.७ ॥
பரமாஸ்திரங்களை அறிந்த துரோணர் நம் அனைவரையும் அழித்துவிடுவாரோ? சிசிரக் காலத்தின் முடிவில் எரியும் நெருப்பு உலர்ந்த புல்லை எரிப்பது போல்.
7.191.8
न चैनं संयुगे कश्चित्समर्थः प्रतिवीक्षितुम् ।
न चैनमर्जुनो जातु प्रतियुध्येत धर्मवित् ॥ ७.१९१.८ ॥
போரில் அவரை எதிர்த்து நோக்கக்கூட எவராலும் முடியாது; தர்மம் அறிந்த அர்ஜுனனாலும் அவருடன் போரிட முடியாது.
7.191.9
त्रस्तान्कुन्तीसुतान्दृष्ट्वा द्रोणसायकपीडितान् ।
मतिमाञ्श्रेयसे युक्तः केशवोऽर्जुनमब्रवीत् ॥ ७.१९१.९ ॥
துரோணரின் அம்புகளால் துன்புற்று அஞ்சிய குந்தியின் மைந்தர்களைக் கண்டு, அறிவுள்ள கேசவர் நன்மையை நாடி அர்ஜுனனிடம் கூறினார்.
7.191.10
नैष युद्धेन सङ्ग्रामे जेतुं शक्यः कथञ्चन ।
सधनुर्धन्विनां श्रेष्ठो देवैरपि सवासवैः ॥ ७.१९१.१० ॥
போரில் இவரை எந்த வகையிலும் போரினால் வெல்ல முடியாது; வில்லாளர்களில் சிறந்தவரான இவரை இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் கூட.
7.191.11
न्यस्तशस्त्रस्तु सङ्गारमे शक्यो हन्तुं भवेन्नृभिः ।
आस्थीयतां जये योगो धर्ममुत्सृज्य पाण्डवाः।
यथा न संयुगे सर्वान्निहन्याद्रुक्मवाहनः ॥ ७.१९१.११ ॥
ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தவரையே போரில் மனிதர்கள் கொல்ல முடியும். பாண்டவர்களே, தர்மத்தை விட்டுவிட்டு வெற்றிக்கான வழியைப் பின்பற்றுங்கள்; பொன்தேர் கொண்டவர் போரில் அனைவரையும் கொல்லாதிருக்க.
7.191.12
अश्वत्थाम्नि हते नैष युध्येदिति मतिर्मम ।
तं हतं संयुगे कश्चिदस्मै शंसतु मानवः ॥ ७.१९१.१२ ॥
அஸ்வத்தாமன் கொல்லப்பட்டால் இவர் போர் செய்யமாட்டார் என்பது என் கருத்து. போரில் அவன் கொல்லப்பட்டதை யாராவது ஒரு மனிதன் இவரிடம் கூறட்டும்.
7.191.13
एतन्नारोचयद्राजन्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अन्ये त्वरोचयन्सर्वे कृच्छ्रेण तु युधिष्ठिरः ॥ ७.१९१.१३ ॥
அரசே, குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் இதை ஏற்கவில்லை. மற்றவர்கள் அனைவரும் ஏற்றனர்; யுதிஷ்டிரரோ மிகுந்த சிரமத்துடன் ஏற்றார்.
7.191.14
ततो भीमो महाबाहुरनीकेषु महागजम् ।
जघान गदया राजन्नश्वत्थामानमित्युत।
परप्रमथनं घोरं मालवस्येन्द्रवर्मणः ॥ ७.१९१.१४ ॥
பின்னர் மகாபாகு பீமன், அரசே, படைகளுக்கு நடுவே ஒரு பெரிய யானையை கதாயுதத்தால் அடித்து வீழ்த்தினான். அது அஸ்வத்தாமன் என்று பெயர் பெற்றிருந்தது; மால்வ அரசன் இந்திரவர்மனுக்கு உரியது, பகைவரை அழிக்கும் பயங்கரமான யானை.
7.191.15
भीमसेनस्तु सव्रीडमुपेत्य द्रोणमाहवे ।
अश्वत्थामा हत इति शब्दमुच्चैश्चकार ह ॥ ७.१९१.१५ ॥
ஆனால் பீமசேனன் வெட்கத்துடன் போரில் துரோணரை அணுகி, உரத்த குரலில், 'அஸ்வத்தாமன் கொல்லப்பட்டான்' என்று கூவினான்.
7.191.16
अश्वत्थामेति हि गजः ख्यातो नाम्ना हतोऽभवत् ।
कृत्वा मनसि तं भीमो मिथ्या व्याहृतवांस्तदा ॥ ७.१९१.१६ ॥
அஸ்வத்தாமன் என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற அந்த யானை கொல்லப்பட்டிருந்தது. அப்போது பீமன் அதை மனதில் கொண்டு பொய்யாகப் பேசினான்.
7.191.17
भीमसेनवचः श्रुत्वा द्रोणस्तत्परमाप्रियम् ।
मनसा सन्नागात्रोऽभूद्यथा सैकतमम्भसि ॥ ७.१९१.१७ ॥
பீமசேனனின் சொல்லைக் கேட்ட துரோணர், அந்த மிகவும் விரும்பத்தகாத செய்தியால் மனதளவில் தளர்ந்து, நீரில் மூழ்கிய மணல்மேடு போல் உறுப்புகள் தளர்ந்தார்.
7.191.18
शङ्कमानः स तन्मिथ्या वीर्यज्ञः स्वसुतस्य वै ।
हतः स इति च श्रुत्वा नैव धैर्यादकम्पत ॥ ७.१९१.१८ ॥
தன் மகனின் வீரத்தை அறிந்த துரோணர், அந்தப் பொய்யை ஐயத்துடன் நோக்கினார்; 'அவன் கொல்லப்பட்டான்' என்று கேட்டும், மனவுறுதியால் அவர் நடுங்கவில்லை.
7.191.19
स लब्ध्वा चेतनां द्रोणः क्षणेनैव समाश्वसत् ।
अनुचिन्त्यात्मनः पुत्रमविषह्यमरातिभिः ॥ ७.१९१.१९ ॥
துரோணர் நினைவு பெற்று ஒரு கணத்திலேயே மீண்டும் தேறினார். தம் மகன் பகைவர்களால் பொறுக்க முடியாதபடி கொல்லப்பட்டதை எண்ணிக்கொண்டு.
7.191.20
स पार्षतमभिद्रुत्य जिघांसुर्मृत्युमात्मनः ।
अवाकिरत्सहस्रेण तीक्ष्णानां कङ्कपत्रिणाम् ॥ ७.१९१.२० ॥
தம் சாவையே கொல்ல விரும்பியவராய் அவர் பார்ஷதனை (த்ருஷ்டத்யும்னனை) நோக்கிப் பாய்ந்து, கூரிய கங்கபத்திர அம்புகள் ஆயிரத்தால் அவனை மொய்த்தார்.
7.191.21
तं विंशतिसहस्राणि पाञ्चालानां नरर्षभाः ।
यथा चरन्तं सङ्ग्रामे सर्वतोऽवाकिरञ्छरैः ॥ ७.१९१.२१ ॥
போரில் சுழன்று திரிந்த அவரை பாஞ்சாலர்களின் நரசிரேஷ்டர்களான இருபதாயிரம் வீரர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அம்புகளால் மொய்த்தனர்.
7.191.22
शरैस्तैराचितं द्रोणं नापश्याम महारथम् ।
भास्करं जलदै रुद्धं वर्षास्विव विशाम्पते ॥ ७.१९१.२२ ॥
ஓ, மக்களின் தலைவரே! அந்த அம்புகளால் மூடப்பட்ட மகாரதர் துரோணரை நாங்கள் காணவில்லை; மழைக்காலத்தில் மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட சூரியனைப் போல.
7.191.23
विधूय तान्बाणगणान्पाञ्चालानां महारथः ।
प्रादुश्चक्रे ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं परन्तपः ॥ ७.१९१.२३ ॥
பாஞ்சாலர்களின் அந்த அம்புக் கூட்டங்களை உதறித் தள்ளிவிட்டு, பகைவரை வாட்டும் அந்த மகாரதர் துரோணர் பிரம்மாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினார்.
7.191.24
वधाय तेषां शूराणां पाञ्चालानाममर्षितः ।
ततो व्यरोचत द्रोणो विनिघ्नन्सर्वसैनिकान् ॥ ७.१९१.२४ ॥
அந்த வீரப் பாஞ்சாலர்களைக் கொல்லும் நோக்கில் சினமுற்ற துரோணர், எல்லாப் படைவீரர்களையும் வீழ்த்தியபடி அப்போது பிரகாசித்தார்.
7.191.25
शिरांस्यापातयच्चापि पाञ्चालानां महामृधे ।
तथैव परिघाकारान्बाहून्कनकभूषणान् ॥ ७.१९१.२५ ॥
மகாப் போரில் பாஞ்சாலர்களின் தலைகளையும் அவன் வீழ்த்தினான்; அதுபோலவே கதாயுதம் போன்ற, பொன் அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கைகளையும் வெட்டினான்.
7.191.26
ते वध्यमानाः समरे भारद्वाजेन पार्थिवाः ।
मेदिन्यामन्वकीर्यन्त वातनुन्ना इव द्रुमाः ॥ ७.१९१.२६ ॥
போரில் பரத்வாஜரின் மகனால் கொல்லப்பட்ட அந்த அரசர்கள், காற்றால் சாய்க்கப்பட்ட மரங்களைப் போல் பூமியில் சிதறிக் கிடந்தனர்.
7.191.27
कुञ्जराणां च पततां हयौघानां च भारत ।
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ॥ ७.१९१.२७ ॥
பாரதனே! விழுகின்ற யானைகளாலும் குதிரைக் கூட்டங்களாலும், இறைச்சியும் இரத்தமும் கலந்த சேற்றால் பூமி நடக்க முடியாததாக ஆனது.
7.191.28
हत्वा विंशतिसाहस्रान्पाञ्चालानां रथव्रजान् ।
अतिष्ठदाहवे द्रोणो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ७.१९१.२८ ॥
பாஞ்சாலர்களின் இருபதாயிரம் தேர்ப்படைகளைக் கொன்று, புகையற்ற நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தவனாக துரோணர் போர்க்களத்தில் நின்றார்.
7.191.29
तथैव च पुनः क्रुद्धो भारद्वाजः प्रतापवान् ।
वसुदानस्य भल्लेन शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.१९१.२९ ॥
அவ்வாறே மீண்டும் சினமுற்ற பராக்கிரமமிக்க பரத்வாஜரின் மகன், பல்லம் என்ற அம்பால் வசுதானனின் தலையை உடலிலிருந்து வெட்டி எடுத்தான்.
7.191.30
पुनः पञ्चशतान्मात्स्यान्षट्सहस्रांश्च सृञ्जयान् ।
हस्तिनामयुतं हत्वा जघानाश्वायुतं पुनः ॥ ७.१९१.३० ॥
மீண்டும் ஐநூறு மத்சியர்களையும், ஆறாயிரம் சிருஞ்சயர்களையும் கொன்று, பத்தாயிரம் யானைகளைக் கொன்ற பின், மீண்டும் பத்தாயிரம் குதிரைகளையும் வீழ்த்தினான்.
7.191.31
क्षत्रियाणामभावाय दृष्ट्वा द्रोणमवस्थितम् ।
ऋषयोऽभ्यागतास्तूर्णं हव्यवाहपुरोगमाः ॥ ७.१९१.३१ ॥
க்ஷத்திரியர்களின் அழிவுக்காக துரோணர் நிற்பதைக் கண்டு, அக்னியை முன்னிட்டுக்கொண்ட முனிவர்கள் விரைவில் வந்தனர்.
7.191.32
विश्वामित्रो जमदग्निर्भरद्वाजोऽथ गौतमः ।
वसिष्ठः कश्यपोऽत्रिश्च ब्रह्मलोकं निनीषवः ॥ ७.१९१.३२ ॥
விசுவாமித்திரர், ஜமதக்னி, பரத்வாஜர், கௌதமர், வசிஷ்டர், கஷ்யபர், அத்ரி ஆகியோர் பிரம்மலோகத்துக்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்பி வந்தனர்.
7.191.33
सिकताः पृश्नयो गर्गा वालखिल्या मरीचिपाः ।
भृगवोऽङ्गिरसश्चैव सूक्ष्माश्चान्ये महर्षयः ॥ ७.१९१.३३ ॥
சிகதர், பிருஷ்ணி, கர்கர், வாலகில்யர், மரீசிபர், பிருகுக்கள், அங்கிரஸ் மற்றும் பிற மகாரிஷிகளும் வந்தனர்.
7.191.34
त एनमब्रुवन्सर्वे द्रोणमाहरवशोभिनम् ।
अधर्मतः कृतं युद्धं समयो निधनस्य ते ॥ ७.१९१.३४ ॥
அவர்கள் அனைவரும் போர்ச் சிறப்பான துரோணரிடம் கூறினர்: "அதர்மமாக நீ போர் செய்தாய்; இப்போது உன் மரணத்தின் நேரம் வந்துவிட்டது."
7.191.35
न्यस्यायुधं रणे द्रोण समीक्षास्मानवस्थितान् ।
नातः क्रूरतरं कर्म पुनः कर्तुमिहार्हसि ॥ ७.१९१.३५ ॥
துரோணா, போர்க்களத்தில் ஆயுதத்தை வைத்துவிட்டு இங்கே நிற்கும் எங்களைப் பார். இதைவிடக் கொடிய செயலை நீ இங்கு மீண்டும் செய்யத் தகாது.
7.191.36
वेदवेदाङ्गविदुषः सत्यधर्मरतस्य ते ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण तवैतन्नोपपद्यते ॥ ७.१९१.३६ ॥
வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்தவனும், சத்தியமும் தர்மமும் நிறைந்தவனுமான உனக்கு, குறிப்பாக ஒரு பிராமணனுக்கு, இது பொருந்தாது.
7.191.37
त्यजायुधममोधेषो तिष्ठ वर्त्मनि शाश्वते ।
परिपूर्णश्च कालस्ते वस्तुं लोकेऽद्य मानुषे ॥ ७.१९१.३७ ॥
அம்பு தவறாதவனே, ஆயுதத்தைக் கீழே வை; நிலையான வழியில் நில். இன்று மனிதலோகத்தில் உன் வாழ்நாள் முடிந்தது.
7.191.38
ब्रह्मास्त्रेण त्वया दग्धा अनस्त्रज्ञा नरा भुवि ।
यदेतदीदृशं विप्र कृतं कर्म न साधु तत् ॥ ७.१९१.३८ ॥
பிராமணனே, நீ பிரம்மாஸ்திரத்தால் பூமியில் அஸ்திரம் அறிந்த மனிதர்களை எரித்தாய். இத்தகைய செயல் நல்லதல்ல.
7.191.39
न्यस्यायुधं रणे विप्र द्रोण मा त्वं चिरं कृथाः ।
मा पापिष्ठतरं कर्म करिष्यसि पुनर्द्विज ॥ ७.१९१.३९ ॥
திரோணா, போர்க்களத்தில் ஆயுதத்தை வைத்துவிட்டு தாமதிக்காதே. இரு பிறப்பாளனே, மீண்டும் இதைவிட மிகப் பெரிய பாவச் செயலைச் செய்யாதே.
7.191.40
इति तेषां वचः श्रुत्वा भीमसेनवचः स्मरन् ।
धृष्टद्युम्नं च सम्प्रेक्ष्य रणे स विमनाऽभवत् ॥ ७.१९१.४० ॥
அவர்களின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, பீமசேனனின் வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து, திருஷ்டத்யும்னனைக் கண்டு, அவன் போரில் மனம் சோர்ந்தான்.
7.191.41
सन्दिह्यमानो व्यथितः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अहतं वा हतं वेति पप्रच्छ सुतमात्मनः ॥ ७.१९१.४१ ॥
ஐயத்தில் துன்புற்றவனாய், குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் கேட்டான்—'என் மகன் கொல்லப்பட்டானா, இல்லையா?'
7.191.42
स्थिरा बुद्धिर्हि द्रोणस्य न पार्थो वक्ष्यतेऽनृतम् ।
त्रयाणामपि लोकानामैश्वर्यार्थे कथञ्चन ॥ ७.१९१.४२ ॥
துரோணரின் புத்தி உறுதியானது; பார்த்தன் மூன்று உலகங்களின் ஆட்சிக்காகவும் எந்த வகையிலும் பொய் சொல்லமாட்டான்.
7.191.43
तस्मात्तं परिपप्रच्छ नान्यं कञ्छिद्द्विजर्षभः ।
तस्मिंस्तस्य हि सत्याशा बाल्यात्प्रभृति पाण्डवे ॥ ७.१९१.४३ ॥
ஆகையால் அந்தத் துவிஜ சிறந்தவர் வேறு எவரையும் அல்ல, அவனையே கேட்டார்; ஏனெனில் சிறுவயதிலிருந்தே அந்தப் பாண்டவனிடம் அவருக்கு சத்திய நம்பிக்கை இருந்தது.
7.191.44
ततो निष्पाण्डवामुर्वीं करिष्यन्तं युधाम्पतिम् ।
द्रोणं ज्ञात्वा धर्मराजं गोविन्दो व्यथितोऽब्रवीत् ॥ ७.१९१.४४ ॥
பிறகு பாண்டவர்கள் இல்லாத பூமியை ஆக்கப்போகும் போர்வீரர்களின் தலைவரான துரோணரை அறிந்து, தர்மராஜனிடம் வேதனையுடன் கோவிந்தன் சொன்னார்.
7.191.45
यद्यर्धदिवसं द्रोणो युध्यते मन्युमास्थितः ।
सत्यं ब्रवीमि ते सेना विनाशं समुपैष्यति ॥ ७.१९१.४५ ॥
துரோணர் கோபத்துடன் அரை நாள் போரிட்டாலும், உண்மையாகவே சொல்கிறேன், உன் படை அழிவை அடையும்.
7.191.46
स भवांस्त्रातु नो द्रोणात्सत्याज्ज्यायोऽनृतं वचः ।
अनृतं जीवितस्यार्थे वदन्न स्पृश्यतेऽनृतैः ॥ ७.१९१.४६ ॥
நீங்கள் துரோணரிடமிருந்து எங்களைக் காக்க வேண்டும். சத்தியத்தை விட பொய்ச் சொல் சிறந்தது; உயிருக்காக பொய் பேசுபவன் பொய்களால் தீண்டப்படுவதில்லை.
7.191.47
तयोः संवदतोरेवं भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१९१.४७ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் இருவரும் உரையாடிக்கொண்டிருக்கையில் பீமசேனன் இதைச் சொன்னான்.
7.191.48
श्रुत्वैवं तु महाराज वधोपायं महात्मनः ।
गाहमानस्य ते सेनां मालवस्येन्द्रवर्मणः ॥ ७.१९१.४८ ॥
மகாராஜாவே, மகாத்மாவைக் கொல்லும் வழியை இவ்வாறு கேட்டு, உங்கள் படையில் நுழையும் மாளவ இந்திரவர்மனின்...
7.191.49
अश्वत्थामेति विख्यातो गजः शक्रगजोपमः ।
निहतो युधि विक्रम्य ततोऽहं द्रोणमब्रुवम् ॥ ७.१९१.४९ ॥
அஸ்வத்தாமா என்று புகழ்பெற்ற, இந்திரனின் யானைக்கு ஒப்பான ஒரு யானை போரில் வீரத்துடன் கொல்லப்பட்டது. அப்போது நான் துரோணரிடம் கூறினேன்.
7.191.50
अश्वत्थामा हतो ब्रह्मन्निवर्तस्वाहवादिति ।
नूनं नाश्रद्दधद्वाक्यमेष मे पुरुषर्षभः ॥ ७.१९१.५० ॥
'பிராமணரே, அஸ்வத்தாமா கொல்லப்பட்டான், போரிலிருந்து திரும்புங்கள்.' நிச்சயமாக அந்த நரரிஷபன் என் இந்த வார்த்தையை நம்பவில்லை.
7.191.51
स त्वं गोविन्दवाक्यानि मानयस्व जयैषिणः ।
द्रोणाय निहतं शंस राजञ्शारद्वतीसुतम् ॥ ७.१९१.५१ ॥
வெற்றி விரும்பும் நீ கோவிந்தனின் வார்த்தைகளை மதித்து நட. அரசே, துரோணரிடம் சாரத்வதனின் மகன் கொல்லப்பட்டான் என்று அறிவி.
7.191.52
त्वयोक्ते नैव युध्येत जातु राजन्द्विजर्षभः ।
सत्यवागिति लोकेऽस्मिन्भवान्ख्यातो जनाधिप ॥ ७.१९१.५२ ॥
நீ சொன்னால் அந்த த்விஜரிஷபன் ஒருபோதும் போர் செய்யமாட்டான். அரசே, மக்களின் தலைவனே, இவ்வுலகில் நீ சத்தியவாதியாகப் புகழ்பெற்றவன்.
7.191.53
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णवाक्यप्रचोदितः ।
भावित्वाच्च महाराज वक्तुं समुपचक्रमे ॥ ७.१९१.५३ ॥
அவனுடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, கிருஷ்ணனின் சொற்களால் தூண்டப்பட்டு, நடக்கவிருந்ததால், மகாராஜனே, அவன் பேசத் தொடங்கினான்.
7.191.54
तमतथ्यभये मग्नो जये सक्तो युधिष्ठिरः ।
अश्वत्थामा हति शब्दमुच्चैश्चकार ह।
अव्यक्तमब्रवीद्राजन्हतः कुञ्जर इत्युत ॥ ७.१९१.५४ ॥
அசத்தியத்தின் பயத்தில் மூழ்கி, வெற்றியில் பற்றுக்கொண்ட யுதிஷ்டிரன் 'அஸ்வத்தாமா கொல்லப்பட்டான்' என்ற சொல்லை உரக்கச் சொன்னான். அரசே, தெளிவற்ற முறையில் 'யானை கொல்லப்பட்டது' என்றும் கூறினான்.
7.191.55
तस्य पूर्वं रथः पृथ्व्याश्चतुरङ्गुलमुच्छ्रितः ।
बभूवैवं च तेनोक्ते तस्य वाहाः स्पृशन्महीम् ॥ ७.१९१.५५ ॥
அவனுடைய தேர் முன்பு பூமியிலிருந்து நான்கு அங்குலம் உயரத்தில் சென்றது; அவன் அவ்வாறு கூறியதும் அவனது குதிரைகள் நிலத்தைத் தொட்டன.
7.191.56
युधिष्ठिरात्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा द्रोणो महारथः ।
पुत्रव्यसनसन्तप्तो निराशो जीवितेऽभवत् ॥ ७.१९१.५६ ॥
யுதிஷ்டிரனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட மகாரதன் துரோணர், மகன் இழப்பால் வெந்து, வாழ்வின் மீது நம்பிக்கை இழந்தார்.
7.191.57
आगस्कृतमिवात्मानं पाण्डवानां महात्मनाम् ।
ऋषिवाक्येन मन्वानः श्रुत्वा च निहतं सुतम् ॥ ७.१९१.५७ ॥
மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்தவனைப் போல தன்னைக் கருதி, முனிவரின் சொல்லால், மகன் கொல்லப்பட்டான் என்று கேட்டதும்.
7.191.58
विचेताः परमोद्विग्नो धृष्टद्युम्नमवेक्ष्य च ।
योद्धुं नाशक्नुवद्राजन्यथापूर्वमरिन्दमः ॥ ७.१९१.५८ ॥
அரசே! பகைவரை அடக்கும் துரோணர் மிகவும் கலங்கி, திருஷ்டத்யும்னனைக் கண்டதும், முன்பு போல் போரிட இயலவில்லை.