Mahābhārata · Adhyāya 7.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.194.1
ततो द्रोणे हते राजन्कुरवः शस्त्रपीडिताः ।
हतप्रवीरा विध्वस्ता भृशं शोकपरायणाः ॥ ७.१९४.१ ॥
Als Droṇa erschlagen war, o König, wurden die Kuru, von Waffen gequält, ihre Helden gefallen und zerstreut, ganz von Trauer überwältigt.
7.194.2
उदीर्णांश्च परान्दृष्ट्वा हर्षमाणान्पुनः पुनः ।
अश्रुपूर्णेक्षणास्त्रस्ता दीनास्त्वासन्विशाम्पते ॥ ७.१९४.२ ॥
Als sie die Feinde immer wieder jubeln und frohlocken sahen, o Herr des Volkes, wurden sie verängstigt und niedergeschlagen, die Augen voller Tränen.
7.194.3
विचेतसो हतोत्साहाः कश्मलाभिहतौजसः ।
आर्तस्वरेण महता पुत्रं ते पर्यवारयन् ॥ ७.१९४.३ ॥
Verwirrt, den Mut gebrochen und die Kraft durch Betäubung geschwächt, umringten sie deinen Sohn mit lauter, klagender Stimme.
7.194.4
वेषण्णवदना दीना वीक्षमाणा दिशो दश ।
अश्रुकण्ठा यथा दैत्या हिरण्याक्षे पुरा हते ॥ ७.१९४.४ ॥
Mit gesenkten Gesichtern, elend, nach allen zehn Richtungen blickend, die Kehlen von Tränen erstickt, wie die Daitya, als einst Hiraṇyākṣa erschlagen wurde.
7.194.5
स तैः परिवृतो राजा त्रस्तैः क्षुद्रमृगैरिव ।
अशक्नुवन्नवस्थातुमपायात्तनयस्तव ॥ ७.१९४.५ ॥
Von ihnen umringt, verängstigt wie kleine Hirsche, konnte der König nicht standhalten, und dein Sohn floh.
7.194.6
क्षुत्पिपासापरिम्लानास्ते योधास्तव भारत ।
आदित्येनेव सन्तप्ता भृशं विमनसोऽभवन् ॥ ७.१९४.६ ॥
Von Hunger und Durst versehrt, deine Krieger, o Bhārata, wie von der Sonne verbrannt, wurden zutiefst niedergeschlagen.
7.194.7
भास्करस्येव पतनं समुद्रस्येव शोषणम् ।
विपर्यासं यथा मेरोर्वासवस्येव निर्जयम् ॥ ७.१९४.७ ॥
Es war wie das Fallen der Sonne, das Austrocknen des Ozeans, das Umstürzen des Meru oder die Niederlage Indras.
7.194.8
अप्रेक्षणीयं तद्दृष्ट्वा भारद्वाजस्य पातनम् ।
त्रस्तरूपतरा राजन्कौरवाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ७.१९४.८ ॥
O König, den Fall des Sohnes Bharadvājas mit anzusehen war unerträglich; die Kauravas, im Anblick zutiefst verängstigt, flohen aus Furcht.
7.194.9
गान्धारराजः शकुनिस्त्रस्तस्त्रस्ततरैः सह ।
हतं रुक्मरथं श्रुत्वा प्राद्रवत्सहितो रथैः ॥ ७.१९४.९ ॥
König Śakuni von Gāndhāra, voller Schrecken, mit den am meisten Verängstigten, hörte, dass Rukmaratha erschlagen sei, und floh mit seinen Wagen.
7.194.10
वरूथिनीं वेगवतीं विद्रुतां सपताकिनीम् ।
परिगृह्य महासेनां सूतपुत्रोऽपयाद्भयात् ॥ ७.१९४.१० ॥
Die schnelle, fliehende, mit Bannern versehene große Armee zusammenraffend, zog sich der Sohn des Wagenlenkers aus Furcht zurück.
7.194.11
रथनागाश्वकलिलां पुरस्कृत्य तु वाहिनीम् ।
मद्राणामीश्वरः शल्यो वीक्षमाणोऽपयाद्भयात् ॥ ७.१९४.११ ॥
Das Heer, voller Wagen, Elefanten und Pferde, an die Spitze stellend, zog sich Śalya, der Herr der Madras, aus Furcht zurück und blickte sich dabei um.
7.194.12
हतप्रवीरैर्भूयिष्ठैर्ध्वजैर्बहुपताकिभिः ।
वृतः शारद्वतोऽगच्छत्कष्टङ्कष्टमिति ब्रुवन् ॥ ७.१९४.१२ ॥
Umgeben von vielen Bannern und Wimpeln gefallener Helden, zog der Sohn Śaradvats (Kṛpa) weiter und sprach: »Wehe, wehe!«
7.194.13
भोजनीकेन शिष्टेन कलिङ्गारट्टबाह्लिकैः ।
कृतवर्मा वृतो राजन्प्रायात्सुजवनैर्हयैः ॥ ७.१९४.१३ ॥
O König, Kṛtavarman, umgeben vom verbliebenen Heer der Bhojas und den Kaliṅgas, Āraṭṭas und Bāhlikas, zog mit schnellen Pferden voran.
7.194.14
पदातिगणसंयुक्तस्त्रस्तो राजन्भयार्दितः ।
उलूकः प्राद्रवत्तत्र दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम् ॥ ७.१९४.१४ ॥
O König, Ulūka, begleitet von einer Schar Fußsoldaten, verängstigt und von Furcht gequält, floh, als er Droṇa dort niedergestreckt sah.
7.194.15
दर्शनीयो युवा चैव शौर्येण कृतलक्षणः ।
दुःशासनो भृशोद्विग्नः प्राद्रवद्गजसंवृतः ॥ ७.१९४.१५ ॥
Duḥśāsana, schön, jung und durch seine Tapferkeit ausgezeichnet, tief erregt, von Elefanten umgeben, floh.
7.194.16
रथानामयुतं गृह्य त्रिसाहस्रं च दन्तिनाम् ।
वृषसेनो ययौ तूर्णं दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम् ॥ ७.१९४.१६ ॥
Mit zehntausend Streitwagen und dreitausend Elefanten nahm Vṛṣasena, als er Droṇa niedergestreckt sah, eilends seinen Weg.
7.194.17
गजाश्वरथसंयुक्तो वृतश्चैव पदातिभिः ।
दुर्योधनो महाराज प्रायात्तत्र महारथः ॥ ७.१९४.१७ ॥
Duryodhana, der große Wagenkämpfer, mit Elefanten, Pferden und Streitwagen vereint und von Fußsoldaten umgeben, o großer König, zog dorthin.
7.194.18
संशप्तकगणाद्गृह्य हतशेषान्किरीटिना ।
सुशर्मा प्राद्रावद्राजन्दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम् ॥ ७.१९४.१८ ॥
Mit den Überlebenden der Saṃśaptaka-Schar, die vom Diademträger verschont worden waren, floh Suśarman, o König, als er Droṇa niedergestreckt sah.
7.194.19
गजान्रथान्समारुह्य व्युदस्य च हयाञ्जनाः ।
प्राद्रवन्सर्वतः सङ्ख्ये दृष्ट्वा रुक्मरथं हतम् ॥ ७.१९४.१९ ॥
Auf Elefanten und Wagen steigend und die Pferde verlassend, flohen die Leute im Kampf nach allen Seiten, als sie den Kämpfer im goldenen Wagen erschlagen sahen.
7.194.20
त्वरयन्तः पितॄनन्ये भ्रातॄनन्येऽथ मातुलान् ।
पुत्रानन्ये वयस्यांश्च प्राद्रवन्कुरवस्तदा ॥ ७.१९४.२० ॥
Die einen drängten ihre Väter, andere ihre Brüder, andere ihre Mutterbrüder, andere ihre Söhne und Freunde, da flohen die Kurus.
7.194.21
चोदयन्तश्च सैन्यानि स्वस्त्रीयांश्च तथाऽपरे ।
सम्बन्धिनस्तथाऽन्ये च प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१९४.२१ ॥
Die Heere und ihre Schwestersöhne antreibend, und ebenso andere Verwandte, flohen sie in die zehn Richtungen.
7.194.22
प्रकीर्णकेशा विध्वस्ता न द्वावेकत्र धावतः ।
नेदमस्तीति मन्वाना हतोत्साहा हतौजसः ॥ ७.१९४.२२ ॥
Mit zerzausten, zerstreuten Haaren, nicht zwei zusammen laufend, denkend 'Das ist nicht', des Mutes und der Kraft beraubt.
7.194.23
उत्सृज्य कवचानन्ये प्राद्रवंस्तावका विभो ।
अन्योन्यं ते समाक्रोशन्यैनिका भरतर्षभ ॥ ७.१९४.२३ ॥
Die Rüstungen abwerfend, flohen die anderen, o Herr, deine Leute; sie beschimpften einander als Feiglinge, o Stier der Bharatas.
7.194.24
तिष्ठतिष्ठेति न च ते स्वयं तत्रावतस्थिरे ।
धुर्यानुन्मुच्य च रथाद्धतसूतात्स्वलङ्कृतान्।
अधिरुह्य हयान्योधाः क्षिप्रं पद्भिरचोदयन् ॥ ७.१९४.२४ ॥
Obwohl man rief 'Halt, halt!', blieben sie nicht von selbst stehen; die geschmückten Joch-Pferde von den Wagen lösend, deren Wagenlenker erschlagen waren, bestiegen die Krieger die Pferde und trieben sie eilends an, auch zu Fuß.
7.194.25
द्रमाणे तथा सैन्ये त्रस्तरूपे हतौजसि ।
प्रतिस्रोत इव ग्राहो द्रोणपुत्रः परानियात् ॥ ७.१९४.२५ ॥
Als das Heer in Schrecken und ohne Kraft floh, stürmte der Sohn Droṇas gegen die Feinde vor, wie ein Krokodil, das gegen die Strömung schwimmt.
7.194.26
तस्यासीत्सुमहद्युद्धं शिखण्डिप्रमुखैर्गणैः ।
प्रभद्रकैश्च पाञ्चालैश्चेदिभिश्च सकेकयैः ॥ ७.१९४.२६ ॥
Es entbrannte für ihn ein sehr großer Kampf gegen die Scharen unter Śikhaṇḍin, die Prabhadrakas, die Pāñcālas, die Cedis und die Kekayas.
7.194.27
हत्वा बहुविधाः सेनाः पाण्डूनां युद्धदुर्मदः ।
कथञ्चित्सङ्कटान्मुक्तो मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१९४.२७ ॥
Nachdem er vielerlei Heere der Pāṇḍavas erschlagen hatte, vom Kampfrausch erfüllt, befreite er sich mit der Kraft eines brünstigen Elefanten irgendwie aus der Bedrängnis.
7.194.28
द्रवमाणं बलं दृष्ट्वा पलायनकृतक्षणम् ।
दुर्योधनं समासाद्य द्रोणपुत्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१९४.२८ ॥
Als er das Heer fliehen und zur Flucht bereit sah, trat der Sohn Droṇas zu Duryodhana und sprach diese Worte.
7.194.29
किमियं द्रवते सेना त्रस्तरूपेव भारत ।
द्रवमाणां च राजेन्द्र नावस्थापयसे रणे ॥ ७.१९४.२९ ॥
Warum flieht dieses Heer wie in Schrecken, o Bhārata? Und warum, o König der Könige, hältst du das fliehende Heer im Kampf nicht auf?
7.194.30
त्वं चापि न यथा पूर्वं प्रकृतिस्थो नराधिप ।
कर्णप्रभृतयश्चेमे नावतिष्ठन्ति पार्थिव ॥ ७.१९४.३० ॥
Auch du bist nicht mehr in deiner früheren Fassung, o Herr der Menschen; und, o König, Karṇa und diese anderen halten nicht stand.
7.194.31
अन्येष्वपि च युद्धेषु नैव सेनाऽद्रवत्तदा ।
कच्चित्क्षेमं महाबाहो तव सैन्यस्य भारत ॥ ७.१९४.३१ ॥
O Mahābāhu, Nachkomme des Bharata, auch in anderen Schlachten floh dein Heer damals nicht so. Ist es dem Heer wohl ergangen?
7.194.32
कस्पिन्निदं हते राजन्रथसिंहे बलं तव ।
एतामवस्थां संप्राप्तं तन्ममाचक्ष्व कौरव ॥ ७.१९४.३२ ॥
O König, nach dem Tod welches Löwen unter den Wagenkämpfern ist dein Heer in diesen Zustand geraten? Sag mir das, o Kaurava.
7.194.33
तत्तु दुर्योधनः श्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य भाषितम् ।
घोरमप्रियमाख्यातुं नाशक्नोत्पार्थिवर्षभः ॥ ७.१९४.३३ ॥
Doch Duryodhana, der Stier unter den Königen, konnte, nachdem er die schrecklichen und unangenehmen Worte des Sohnes Droṇas gehört hatte, sie nicht aussprechen.
7.194.34
भिन्ना नौरिव ते पुत्रो मग्नः शोकमहार्णवे ।
बाष्पेणापिहितो दृष्ट्वा द्रोणपुत्रं रथे स्थितम् ॥ ७.१९४.३४ ॥
Wie ein zerbrochenes Boot versank dein Sohn im großen Ozean des Kummers; von Tränen bedeckt, sah er den Sohn Droṇas auf dem Wagen stehen.
7.194.35
ततः शारद्वतं राजा सव्रीडमिदमब्रवीत् ।
शंसात्र भद्रं ते सर्वं यथा सैन्यमिदं द्रुतम् ॥ ७.१९४.३५ ॥
Da sprach der König beschämt zu Śāradvata (Kṛpa): »Erzähle mir hier alles, möge es dir gut gehen, wie dieses Heer so rasch vernichtet wurde.«
7.194.36
अथ शारद्वतो राजन्नार्तिमार्च्छन्पुनःपुनः ।
शशंस द्रोणपुत्राय यथा द्रोणो निपातितः ॥ ७.१९४.३६ ॥
Da begann Śāradvata (Kṛpa), o König, immer wieder von Schmerz erfüllt, dem Sohn Droṇas zu erzählen, wie Droṇa niedergestreckt worden war.
7.194.37
वयं द्रोणं पुरस्कृत्य पृथिव्यां प्रवरं रथम् ।
प्रावर्तयाम सङ्ग्रामं पाञ्चालैरेव केवलम् ॥ ७.१९४.३७ ॥
Mit Droṇa an der Spitze, dem besten Wagenkämpfer auf Erden, eröffneten wir den Kampf allein gegen die Pāñcālas.
7.194.38
ततः प्रवृत्ते सङ्ग्रमे विमिश्राः कुरुसोमकाः ।
अन्योन्यमभिगर्जन्तः शस्त्रैर्देहानपातयन् ॥ ७.१९४.३८ ॥
Als dann der Kampf begann, vermischten sich die Kurus und Somakas; einander anbrüllend streckten sie mit ihren Waffen die Körper nieder.
7.194.39
वर्तमाने तथा युद्धे क्षीयमाणेषु संयुगे ।
धार्तराष्ट्रेषु सङ्क्रुद्धः पिता तेऽस्त्रमुदैरयत् ॥ ७.१९४.३९ ॥
Während der Kampf so weiterging und die Söhne Dhṛtarāṣṭras im Gefecht fielen, schleuderte euer Vater, voller Zorn, seine Waffe.
7.194.40
ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं विकुर्वाणो नरर्षभः ।
व्यहनच्छात्रवान्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१९४.४० ॥
Da streckte Droṇa, der Stier unter den Männern, den brahmanischen Pfeil entfaltend, die Feinde zu Hunderten und Tausenden mit halbmondförmigen Pfeilen nieder.
7.194.41
पाण्डवाः केकया मात्स्याः पाञ्चालाश्च विशेषतः ।
सङ्ख्ये द्रोणरथं प्राप्य व्यनशन्कालचोदिताः ॥ ७.१९४.४१ ॥
Die Pāṇḍavas, die Kekayas, die Matsyas und vor allem die Pāñcālas erreichten im Kampf Droṇas Wagen und fanden, von der Zeit getrieben, ihren Untergang.
7.194.42
सहस्रं नरसिंहानां द्विसाहस्रं च दन्तिनाम् ।
द्रोणो ब्रह्मास्त्रयोगेन प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ७.१९४.४२ ॥
Durch den Einsatz der brahmanischen Waffe sandte Droṇa tausend Löwenmänner und zweitausend Elefanten in den Tod.
7.194.43
आकर्णपलितश्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
रणे पर्यचरद्द्रोणो वृद्धः षोडशवर्षवत् ॥ ७.१९४.४३ ॥
Bis zu den Ohren ergraut und fünfundachtzig Jahre alt, bewegte sich Droṇa im Kampf wie ein Sechzehnjähriger.
7.194.44
क्लिश्यमानेषु सैन्येषु वध्यमानेषु राजसु ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चाला विमुखाऽभवन् ॥ ७.१९४.४४ ॥
Als die Heere bedrängt und die Könige erschlagen wurden, wandten sich die Pāñcālas, von Zorn übermannt, ab.
7.194.45
तेषु किञ्चित्प्रभग्नेषु विमुखेषु सपत्नजित् ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणो बभूवार्क इवोदितः ॥ ७.१९४.४५ ॥
Als einige von ihnen zersprengt wurden und sich abwandten, wurde Droṇa, der Bezwinger der Feinde, der die göttliche Waffe entfaltete, wie die aufgehende Sonne.
7.194.46
स मध्यं प्राप्य पाण्डूनां शररश्मिः प्रतापवान् ।
मध्यं गत इवादित्यो दुष्प्रेक्ष्यस्ते पिताऽभवत् ॥ ७.१९४.४६ ॥
Als er die Mitte der Pāṇḍavas erreichte, wurde der mächtige Droṇa, mit Pfeilen als Strahlen, für sie zu einem Vater, den man nicht ansehen kann, wie die Sonne im Mittag.
7.194.47
ते दह्यमाना द्रोणेन सूर्येणेव विराजता ।
दग्धवीर्या निरुत्साहा बभूवुर्गतचेतसाः ॥ ७.१९४.४७ ॥
Von Droṇa verbrannt, der wie die Sonne strahlte, wurden sie, ihre Tapferkeit verbrannt, mutlos und besinnungslos.
7.194.48
तान्दृष्ट्वा पीडितान्बाणैर्द्रोणेन मधुसूदनः ।
जयैषी पाण्डुपुत्राणामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१९४.४८ ॥
Als er sie von Droṇas Pfeilen bedrängt sah, sprach Madhusūdana, der den Sieg der Söhne Pāṇḍus wünschte, diese Worte.
7.194.49
नैष जातु नरैः शक्यो जेतुं शस्त्रभृतां वरः ।
अपि वृत्रहणा सङ्ख्ये रथयूथपयूथपः ॥ ७.१९४.४९ ॥
Niemals können Menschen ihn besiegen, den Besten der Waffenträger; selbst Indra, der Vṛtra-Töter, kann im Kampf den Herrn der Wagenscharen nicht bezwingen.
7.194.50
ते यूयं धर्ममुत्सृज्य जयं रक्षत पाण्डवाः ।
यथा वः संयुगे सर्वान्न हन्याद्रुक्मवाहनः ॥ ७.१९४.५० ॥
Pāṇḍavas, gebt das dharma auf und bewahrt den Sieg, damit der Goldwagen-Krieger euch alle nicht im Kampf erschlägt.
7.194.51
अश्वत्थाम्नि हते नैष युध्येदिति मतिर्मम ।
हतं तं संयुगे कश्चिदाख्यात्वस्मै मृषा नरः ॥ ७.१९४.५१ ॥
Meiner Meinung nach wird dieser nicht kämpfen, wenn Aśvatthāman erschlagen ist; irgendein Mann soll ihm falsch sagen, dass jener im Kampf gefallen sei.
7.194.52
एतन्नारोचयद्वाक्यं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अरोचयंस्तु सर्वेऽन्ये कृच्छ्रेण तु युधिष्ठिरः ॥ ७.१९४.५२ ॥
Dhanañjaya, der Sohn Kuntīs, billigte diese Rede nicht; alle anderen billigten sie, doch Yudhiṣṭhira stimmte nur mit Mühe zu.
7.194.53
भीमसेनस्तु सव्रीडमब्रवीत्पितरं तव ।
अश्वत्थामा हत इति तं नाबुध्यत ते पिता ॥ ७.१९४.५३ ॥
Bhīmasena aber sagte mit Scham deinem Vater: »Aśvatthāman ist erschlagen«; doch dein Vater verstand es nicht.
7.194.54
स शङ्कमानस्तन्मिथ्या धर्मराजमपृच्छत ।
हतं वाऽप्यहतं वाऽऽजौ त्वां पिता पुत्रवत्सलः ॥ ७.१९४.५४ ॥
Zweifelnd, ob es falsch sei, fragte er den König des dharma: »Ist er im Kampf erschlagen worden oder nicht?« Der Vater, seinem Sohn zugetan, fragte dich.
7.194.55
तमतथ्यभये मग्नो जये सक्तो युधिष्ठिरः ।
अश्वत्थामानमायोधे हतं दृष्ट्वा महागजम् ॥ ७.१९४.५५ ॥
Yudhiṣṭhira, versunken in die Furcht vor der Unwahrheit und am Sieg hängend, sah im Kampf den großen Elefanten Aśvatthāman erschlagen —
7.194.56
भीमेन गिरिवर्ष्माणं मालवस्येन्द्रवर्मणः ।
उपसृत्य तदा द्रोणमुच्चैरिदमुवाच ह ॥ ७.१९४.५६ ॥
Er trat zu Indravarman, dem König von Mālava mit dem bergesgleichen Leib, der von Bhīma erschlagen worden war, und sprach dann laut zu Droṇa diese Worte.
7.194.57
यस्यार्थे शस्त्रमादत्से यमवेक्ष्य च जीवसि ।
पुत्रस्ते दयितो नित्यं सोश्वत्थामा निपातितः ॥ ७.१९४.५७ ॥
Um dessentwillen du zu den Waffen greifst und dessen Anblick dich leben lässt — dein Sohn, dir stets lieb, Aśvatthāman, ist niedergestreckt.
7.194.58
शेते विनिहतो भूमौ वने सिंहशिशुर्यथा ॥ ७.१९४.५८ ॥
Er liegt erschlagen auf dem Boden, wie ein Löwenjunges im Wald.
7.194.59
जानन्नप्यनृतस्याथ दोषान्स द्विजसत्तमम् ।
अव्यक्तमब्रवीद्राजा हतः कुञ्जर इत्युत ॥ ७.१९४.५९ ॥
Obwohl er die Fehler der Unwahrheit kannte, sprach der König undeutlich zu jenem besten der Brahmanen: »Der Elefant ist erschlagen worden.«
7.194.60
स त्वां निहतमाक्रन्दे श्रुत्वा सन्तापतापितः ।
नियम्य दिव्यान्यस्त्राणि नायुध्यत यथा पुरा ॥ ७.१९४.६० ॥
Als er das Klagegeschrei hörte, dass du erschlagen seiest, von der Glut des Kummers gequält, hielt er seine göttlichen Waffen zurück und kämpfte nicht wie zuvor.
7.194.61
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम् ।
पाञ्चालराजस्य सुतः क्रुरकर्मा समाद्रवत् ॥ ७.१९४.६१ ॥
Als er ihn zutiefst erregt, von Kummer gequält und besinnungslos sah, stürzte sich der grausam handelnde Sohn des Pāñcāla-Königs auf ihn.
7.194.62
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम् ।
दिव्यान्यस्त्राण्यथोत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत् ॥ ७.१९४.६२ ॥
Als er ihn zutiefst erregt, von Kummer gequält und besinnungslos sah, legte er seine göttlichen Waffen nieder und setzte sich auf dem Schlachtfeld zum Todesfasten nieder.
7.194.63
ततोऽस्य केशान्सव्येन गृहीत्वा पाणिना तदा ।
पार्षतः क्रोशमानानां वीराणामच्छिनच्छिरः ॥ ७.१९४.६३ ॥
Da packte der Sohn des Pṛṣata ihn mit der linken Hand an den Haaren und schlug ihm den Kopf ab, während die Helden aufschrien.
7.194.64
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति ते सर्वतोऽब्रुवन् ।
तथैव चार्जुनो वाहादवरुह्यैनमाद्रवत् ॥ ७.१९४.६४ ॥
»Töte ihn nicht, töte ihn nicht!«, riefen sie von allen Seiten; dennoch sprang auch Arjuna von seinem Wagen und stürzte sich auf ihn.
7.194.65
उद्यम्य त्वरितो बाहुं ब्रुवाणश्च पुनःपुनः ।
जीवन्तमानयाचार्यं मावधीरिति धर्मवित् ॥ ७.१९४.६५ ॥
Hastig den Arm erhebend und immer wieder sprechend, sagte der Kenner des Dharma: »Bringt den Lehrer lebend her, tötet ihn nicht!«
7.194.66
तथा निवार्यमाणेन कौरवैरर्जुनेन च ।
हत एव नृशंसेन पिता तव नरर्षभ ॥ ७.१९४.६६ ॥
Obwohl die Kaurava und Arjuna ihn zurückhielten, tötete der Grausame deinen Vater, o Stier unter den Männern.
7.194.67
सैनिकाश्च ततः सर्वे प्राद्रवन्त भयार्दिताः ।
वयं चापि निरुत्साहा हते पितरि तेऽनघ ॥ ७.१९४.६७ ॥
Da flohen alle Krieger, von Furcht gepeinigt; und auch wir, o Makelloser, verloren den Mut, als dein Vater erschlagen war.
7.194.68
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्तु निधनं पितुराहवे ।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं दण्डाहत इवोरगः ॥ ७.१९४.६८ ॥
Als der Sohn Droṇas vom Tod seines Vaters im Kampf hörte, fasste er wilden Zorn, wie eine vom Stock getroffene Schlange.
7.194.69
ततः क्रुद्धो रणे द्रौणिर्भृशं जज्वाल मारिष ।
यथेन्धनं महत्प्राप्य प्राज्वलद्धव्यवाहनः ॥ ७.१९४.६९ ॥
Da brannte der Sohn Droṇas, im Kampf zornentbrannt, heftig auf, o edler Herr, wie das Feuer aufflammt, wenn es großes Brennmaterial findet.
7.194.70
तलं तलेन निष्पिष्य दन्तैर्दन्तानुपास्पृशत् ।
निःश्वसन्नुरगो यद्वल्लोहिताक्षोऽभवत्तदा ॥ ७.१९४.७० ॥
Er presste Handfläche auf Handfläche und berührte Zahn an Zahn; da wurde er rotäugig, wie eine schnaubende Schlange.