Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.194

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.194.1

ततो द्रोणे हते राजन्कुरवः शस्त्रपीडिताः ।
हतप्रवीरा विध्वस्ता भृशं शोकपरायणाः ॥ ७.१९४.१ ॥

அரசே, துரோணர் கொல்லப்பட்டபோது குரு வீரர்கள் ஆயுதங்களால் துன்புற்றனர். அவர்களின் முக்கிய வீரர்கள் மடிந்தனர்; அவர்கள் சிதறி, மிகுந்த துயரில் மூழ்கினர்.

7.194.2

उदीर्णांश्च परान्दृष्ट्वा हर्षमाणान्पुनः पुनः ।
अश्रुपूर्णेक्षणास्त्रस्ता दीनास्त्वासन्विशाम्पते ॥ ७.१९४.२ ॥

எதிரிகள் மீண்டும் மீண்டும் உற்சாகத்துடன் மகிழ்வதைக் கண்டு, மக்களின் தலைவனே, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் அவர்கள் அஞ்சி துயருற்றனர்.

7.194.3

विचेतसो हतोत्साहाः कश्मलाभिहतौजसः ।
आर्तस्वरेण महता पुत्रं ते पर्यवारयन् ॥ ७.१९४.३ ॥

குழப்பமடைந்து, ஊக்கமிழந்து, மயக்கத்தால் வலிமை இழந்து, அவர்கள் உன் மகனை பெருந்துயரக் குரலில் சூழ்ந்து கொண்டனர்.

7.194.4

वेषण्णवदना दीना वीक्षमाणा दिशो दश ।
अश्रुकण्ठा यथा दैत्या हिरण्याक्षे पुरा हते ॥ ७.१९४.४ ॥

வாடிய முகங்களுடனும் தீனமான பார்வையுடனும் பத்துத் திசைகளையும் நோக்கி, கண்ணீர் தொண்டையை அடைக்க, முன்பு ஹிரண்யாக்ஷன் கொல்லப்பட்டபோது தைத்யர்கள் இருந்தது போல.

7.194.5

स तैः परिवृतो राजा त्रस्तैः क्षुद्रमृगैरिव ।
अशक्नुवन्नवस्थातुमपायात्तनयस्तव ॥ ७.१९४.५ ॥

அவர்களால் சூழப்பட்ட அரசன், பயந்த சிறு மான்களைப் போல, நிலைத்து நிற்க இயலாமல், உன் மகன் ஓடிவிட்டான்.

7.194.6

क्षुत्पिपासापरिम्लानास्ते योधास्तव भारत ।
आदित्येनेव सन्तप्ता भृशं विमनसोऽभवन् ॥ ७.१९४.६ ॥

பசியாலும் தாகத்தாலும் வாடிய உன் அந்த வீரர்கள், சூரியனால் சுடப்பட்டவர்கள் போல, பெருந்துயரில் மனம் சோர்ந்தனர்.

7.194.7

भास्करस्येव पतनं समुद्रस्येव शोषणम् ।
विपर्यासं यथा मेरोर्वासवस्येव निर्जयम् ॥ ७.१९४.७ ॥

சூரியன் விழுவது போலவும், கடல் வற்றுவது போலவும், மேரு தலைகீழாகப் புரள்வது போலவும், இந்திரன் தோற்றது போலவும் அது இருந்தது.

7.194.8

अप्रेक्षणीयं तद्दृष्ट्वा भारद्वाजस्य पातनम् ।
त्रस्तरूपतरा राजन्कौरवाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ७.१९४.८ ॥

அரசே, பாரத்வாஜரின் வீழ்ச்சியைக் காண்பதற்கு இயலாததாக இருந்தது; கௌரவர்கள் பயத்தால் நடுங்கி ஓடினர்.

7.194.9

गान्धारराजः शकुनिस्त्रस्तस्त्रस्ततरैः सह ।
हतं रुक्मरथं श्रुत्वा प्राद्रवत्सहितो रथैः ॥ ७.१९४.९ ॥

காந்தார அரசன் சகுனி பயந்து, மிகவும் நடுங்கியவர்களுடன், ருக்மரதன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, தேர்களுடன் ஓடினான்.

7.194.10

वरूथिनीं वेगवतीं विद्रुतां सपताकिनीम् ।
परिगृह्य महासेनां सूतपुत्रोऽपयाद्भयात् ॥ ७.१९४.१० ॥

வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்த, கொடிகளுடன் கூடிய அந்தப் பெரும் படையைத் திரட்டிக்கொண்டு, சூதபுத்திரன் பயத்தால் பின்வாங்கினான்.

7.194.11

रथनागाश्वकलिलां पुरस्कृत्य तु वाहिनीम् ।
मद्राणामीश्वरः शल्यो वीक्षमाणोऽपयाद्भयात् ॥ ७.१९४.११ ॥

தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள் நிறைந்த படையை முன்னிறுத்தி, மத்ரர்களின் தலைவன் சல்யன் சுற்றிப் பார்த்தவாறு பயத்தால் பின்வாங்கினான்.

7.194.12

हतप्रवीरैर्भूयिष्ठैर्ध्वजैर्बहुपताकिभिः ।
वृतः शारद्वतोऽगच्छत्कष्टङ्कष्टमिति ब्रुवन् ॥ ७.१९४.१२ ॥

கொல்லப்பட்ட வீரர்களின் பல கொடிகளாலும் பல பதாகைகளாலும் சூழப்பட்ட சாரத்வதர் (கிருபர்) "ஐயோ, ஐயோ" என்று கூறியபடி சென்றார்.

7.194.13

भोजनीकेन शिष्टेन कलिङ्गारट्टबाह्लिकैः ।
कृतवर्मा वृतो राजन्प्रायात्सुजवनैर्हयैः ॥ ७.१९४.१३ ॥

ஓ அரசே, போஜர்களின் எஞ்சிய படையாலும் கலிங்கர், ஆரட்டர், பாஹ்லிகர்களாலும் சூழப்பட்ட கிருதவர்மா விரைவான குதிரைகளுடன் சென்றான்.

7.194.14

पदातिगणसंयुक्तस्त्रस्तो राजन्भयार्दितः ।
उलूकः प्राद्रवत्तत्र दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम् ॥ ७.१९४.१४ ॥

ஓ அரசே, காலாட்படைக் கூட்டத்துடன் இருந்த உலூகன் அச்சத்தால் துன்புற்று நடுங்கி, அங்கே துரோணர் வீழ்ந்ததைக் கண்டு ஓடினான்.

7.194.15

दर्शनीयो युवा चैव शौर्येण कृतलक्षणः ।
दुःशासनो भृशोद्विग्नः प्राद्रवद्गजसंवृतः ॥ ७.१९४.१५ ॥

அழகும் இளமையும், வீரத்தால் அடையாளம் காணப்பட்டவனுமான துச்சாசனன், மிகவும் கலக்கமடைந்து யானைகளால் சூழப்பட்டு ஓடினான்.

7.194.16

रथानामयुतं गृह्य त्रिसाहस्रं च दन्तिनाम् ।
वृषसेनो ययौ तूर्णं दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम् ॥ ७.१९४.१६ ॥

பத்தாயிரம் தேர்களையும் மூவாயிரம் யானைகளையும் கொண்டு, துரோணர் வீழ்ந்ததைக் கண்டு விருஷசேனன் விரைவாகச் சென்றான்.

7.194.17

गजाश्वरथसंयुक्तो वृतश्चैव पदातिभिः ।
दुर्योधनो महाराज प्रायात्तत्र महारथः ॥ ७.१९४.१७ ॥

யானைகள், குதிரைகள், தேர்களுடன் கூடி காலாட்படையால் சூழப்பட்ட மகாரதன் துரியோதனன், ஓ மகாராஜா, அங்கே சென்றான்.

7.194.18

संशप्तकगणाद्गृह्य हतशेषान्किरीटिना ।
सुशर्मा प्राद्रावद्राजन्दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम् ॥ ७.१९४.१८ ॥

கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய சம்சப்தகர் கூட்டத்திலிருந்து தப்பியவர்களை அழைத்துக்கொண்டு, ஓ அரசே, துரோணர் வீழ்ந்ததைக் கண்டு சுசர்மா ஓடினான்.

7.194.19

गजान्रथान्समारुह्य व्युदस्य च हयाञ्जनाः ।
प्राद्रवन्सर्वतः सङ्ख्ये दृष्ट्वा रुक्मरथं हतम् ॥ ७.१९४.१९ ॥

யானைகள், தேர்களில் ஏறி, குதிரைகளை விடுத்து, போரில் எங்கும் மக்கள் ஓடினர், பொன்-தேர் வீரர் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு.

7.194.20

त्वरयन्तः पितॄनन्ये भ्रातॄनन्येऽथ मातुलान् ।
पुत्रानन्ये वयस्यांश्च प्राद्रवन्कुरवस्तदा ॥ ७.१९४.२० ॥

சிலர் தந்தையரையும், சிலர் சகோதரரையும், சிலர் மாமன்மாரையும், சிலர் மகன்களையும் நண்பர்களையும் விரைவுபடுத்தியபடி, அப்போது குருக்கள் ஓடினர்.

7.194.21

चोदयन्तश्च सैन्यानि स्वस्त्रीयांश्च तथाऽपरे ।
सम्बन्धिनस्तथाऽन्ये च प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ ७.१९४.२१ ॥

படைகளையும், தங்கள் சகோதரி மகன்களையும் ஊக்கியபடி, மற்றவர்களும் உறவினர்களும் பத்துத் திசைகளிலும் ஓடினர்.

7.194.22

प्रकीर्णकेशा विध्वस्ता न द्वावेकत्र धावतः ।
नेदमस्तीति मन्वाना हतोत्साहा हतौजसः ॥ ७.१९४.२२ ॥

கலைந்த கேசத்தினராய், சிதறி, இருவர் ஒன்றாக ஓடாமல், 'இது இல்லை' என்று நினைத்து, உற்சாகமும் வலிமையும் இழந்தவர்களாய்.

7.194.23

उत्सृज्य कवचानन्ये प्राद्रवंस्तावका विभो ।
अन्योन्यं ते समाक्रोशन्यैनिका भरतर्षभ ॥ ७.१९४.२३ ॥

கவசங்களை விட்டெறிந்து மற்றவர்கள் ஓடினர், ஓ பிரபுவே, உங்கள் ஆட்கள். அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கோழைகள் என்று திட்டினர், ஓ பரதர்களில் காளையே.

7.194.24

तिष्ठतिष्ठेति न च ते स्वयं तत्रावतस्थिरे ।
धुर्यानुन्मुच्य च रथाद्धतसूतात्स्वलङ्कृतान्।
अधिरुह्य हयान्योधाः क्षिप्रं पद्भिरचोदयन् ॥ ७.१९४.२४ ॥

'நில், நில்' என்று சொல்லியும் அவர்கள் தாங்களே அங்கே நிற்கவில்லை. சாரதி கொல்லப்பட்ட தேர்களிலிருந்து நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட நுகத்துக் குதிரைகளை அவிழ்த்து, வீரர்கள் குதிரைகளில் ஏறி விரைவாகவும் கால்நடையாகவும் ஓட்டினர்.

7.194.25

द्रमाणे तथा सैन्ये त्रस्तरूपे हतौजसि ।
प्रतिस्रोत इव ग्राहो द्रोणपुत्रः परानियात् ॥ ७.१९४.२५ ॥

படையானது இவ்வாறு ஓடிக்கொண்டிருக்கையில், அச்சத்தால் உருக்குலைந்து, ஓஜஸ் இழந்திருந்தபோது, துரோணரின் மகன் நதியின் எதிர்ஓட்டத்தில் செல்லும் முதலையைப் போல எதிரிகளை நோக்கிச் சென்றான்.

7.194.26

तस्यासीत्सुमहद्युद्धं शिखण्डिप्रमुखैर्गणैः ।
प्रभद्रकैश्च पाञ्चालैश्चेदिभिश्च सकेकयैः ॥ ७.१९४.२६ ॥

சிகண்டி முதலான படைப்பிரிவுகள், பிரபத்ரகர், பாஞ்சாலர், சேதியர் மற்றும் கேகயர் ஆகியோருடன் அவனுக்கு மிகப் பெரிய போர் நடந்தது.

7.194.27

हत्वा बहुविधाः सेनाः पाण्डूनां युद्धदुर्मदः ।
कथञ्चित्सङ्कटान्मुक्तो मत्तद्विरदविक्रमः ॥ ७.१९४.२७ ॥

பாண்டவர்களின் பல வகைப் படைகளைக் கொன்று, போரில் வெறிகொண்டு, மதயானையின் வீரத்துடன் அவன் எப்படியோ இடரிலிருந்து தப்பினான்.

7.194.28

द्रवमाणं बलं दृष्ट्वा पलायनकृतक्षणम् ।
दुर्योधनं समासाद्य द्रोणपुत्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.१९४.२८ ॥

படை ஓடுவதையும், தப்பியோட ஆயத்தமாகி நிற்பதையும் கண்டு, துரோணரின் மகன் துரியோதனனை அணுகி இவ்வாறு கூறினான்.

7.194.29

किमियं द्रवते सेना त्रस्तरूपेव भारत ।
द्रवमाणां च राजेन्द्र नावस्थापयसे रणे ॥ ७.१९४.२९ ॥

பாரதா, இப்படைகள் அச்சத்தால் உருக்குலைந்தவை போல ஏன் ஓடுகின்றன? அரசர்களின் அரசே, ஓடுகின்ற படையை ஏன் போரில் நிறுத்தவில்லை?

7.194.30

त्वं चापि न यथा पूर्वं प्रकृतिस्थो नराधिप ।
कर्णप्रभृतयश्चेमे नावतिष्ठन्ति पार्थिव ॥ ७.१९४.३० ॥

நராதிபா, நீயும் முன்பு போல இயல்பான நிலையில் இல்லை; பார்த்திவா, கர்ணன் முதலானோரும் இங்கே நிலைக்கவில்லை.

7.194.31

अन्येष्वपि च युद्धेषु नैव सेनाऽद्रवत्तदा ।
कच्चित्क्षेमं महाबाहो तव सैन्यस्य भारत ॥ ७.१९४.३१ ॥

ஓ மகாபாகு, பாரதனே, மற்ற போர்களிலும் அப்போது உமது படை இவ்வாறு ஓடவில்லையே. உமது படைக்கு நலம்தானா?

7.194.32

कस्पिन्निदं हते राजन्रथसिंहे बलं तव ।
एतामवस्थां संप्राप्तं तन्ममाचक्ष्व कौरव ॥ ७.१९४.३२ ॥

ஓ அரசே, எந்த ரதசிம்மன் கொல்லப்பட்டதால் உமது படை இந்த நிலையை அடைந்தது? ஓ கௌரவனே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

7.194.33

तत्तु दुर्योधनः श्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य भाषितम् ।
घोरमप्रियमाख्यातुं नाशक्नोत्पार्थिवर्षभः ॥ ७.१९४.३३ ॥

ஆனால் துரோணரின் மகன் சொன்ன அந்த கொடிய, விரும்பத்தகாத சொல்லைக் கேட்ட அரசர்களில் காளையான துரியோதனனால் அதைச் சொல்ல முடியவில்லை.

7.194.34

भिन्ना नौरिव ते पुत्रो मग्नः शोकमहार्णवे ।
बाष्पेणापिहितो दृष्ट्वा द्रोणपुत्रं रथे स्थितम् ॥ ७.१९४.३४ ॥

உடைந்த படகு போல உமது மகன் துயரக் கடலில் மூழ்கினான். தேரில் நின்ற துரோணரின் மகனைப் பார்த்து, கண்ணீரால் மூடப்பட்டான்.

7.194.35

ततः शारद्वतं राजा सव्रीडमिदमब्रवीत् ।
शंसात्र भद्रं ते सर्वं यथा सैन्यमिदं द्रुतम् ॥ ७.१९४.३५ ॥

பின்னர் அரசன் வெட்கத்துடன் சாரத்வதரிடம் (கிருபரிடம்) இவ்வாறு சொன்னான், 'இங்கே எல்லாவற்றையும் சொல்லுங்கள், உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும், இந்தப் படை எவ்வாறு விரைவாக அழிந்தது என்று.'

7.194.36

अथ शारद्वतो राजन्नार्तिमार्च्छन्पुनःपुनः ।
शशंस द्रोणपुत्राय यथा द्रोणो निपातितः ॥ ७.१९४.३६ ॥

பின்னர், ஓ அரசே, சாரத்வதர் (கிருபர்) மீண்டும் மீண்டும் துயருற்றவராய், துரோணர் எவ்வாறு வீழ்த்தப்பட்டார் என்பதை துரோணரின் மகனிடம் சொன்னார்.

7.194.37

वयं द्रोणं पुरस्कृत्य पृथिव्यां प्रवरं रथम् ।
प्रावर्तयाम सङ्ग्रामं पाञ्चालैरेव केवलम् ॥ ७.१९४.३७ ॥

பூமியில் சிறந்த தேர்வீரனான துரோணரை முன்னிறுத்தி, நாங்கள் பாஞ்சாலர்களுடன் மட்டும் போரைத் தொடங்கினோம்.

7.194.38

ततः प्रवृत्ते सङ्ग्रमे विमिश्राः कुरुसोमकाः ।
अन्योन्यमभिगर्जन्तः शस्त्रैर्देहानपातयन् ॥ ७.१९४.३८ ॥

போர் தொடங்கியபோது குருக்களும் சோமகர்களும் கலந்துவிட்டனர்; ஒருவரை ஒருவர் கர்ஜித்தபடி ஆயுதங்களால் உடல்களைச் சாய்த்தனர்.

7.194.39

वर्तमाने तथा युद्धे क्षीयमाणेषु संयुगे ।
धार्तराष्ट्रेषु सङ्क्रुद्धः पिता तेऽस्त्रमुदैरयत् ॥ ७.१९४.३९ ॥

இவ்வாறு போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், திருதராட்டிரரின் மக்கள் போரில் அழிந்தபோது, உங்கள் தந்தை கோபத்துடன் அஸ்திரத்தை ஏவினார்.

7.194.40

ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं विकुर्वाणो नरर्षभः ।
व्यहनच्छात्रवान्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.१९४.४० ॥

அப்போது நரர்களில் சிறந்த துரோணர் பிரம்மாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தி, பல்லங்களால் பகைவர்களை நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வீழ்த்தினார்.

7.194.41

पाण्डवाः केकया मात्स्याः पाञ्चालाश्च विशेषतः ।
सङ्ख्ये द्रोणरथं प्राप्य व्यनशन्कालचोदिताः ॥ ७.१९४.४१ ॥

பாண்டவர்கள், கேகயர்கள், மத்சியர்கள், குறிப்பாக பாஞ்சாலர்கள் போரில் துரோணரின் தேரை அடைந்து, காலத்தால் தூண்டப்பட்டு அழிந்தனர்.

7.194.42

सहस्रं नरसिंहानां द्विसाहस्रं च दन्तिनाम् ।
द्रोणो ब्रह्मास्त्रयोगेन प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ७.१९४.४२ ॥

துரோணர் பிரம்மாஸ்திர பிரயோகத்தால் ஆயிரம் நரசிம்மர்களையும் இரண்டாயிரம் யானைகளையும் மரணத்துக்கு அனுப்பினார்.

7.194.43

आकर्णपलितश्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
रणे पर्यचरद्द्रोणो वृद्धः षोडशवर्षवत् ॥ ७.१९४.४३ ॥

காதுகள் வரை நரைத்த கேசமும், வயதில் எண்பத்தைந்து ஆண்டுகளும் கொண்ட துரோணர், போரில் பதினாறு வயது இளைஞனைப் போல் திரிந்தார்.

7.194.44

क्लिश्यमानेषु सैन्येषु वध्यमानेषु राजसु ।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चाला विमुखाऽभवन् ॥ ७.१९४.४४ ॥

படைகள் துன்புறுத்தப்பட்டு அரசர்கள் கொல்லப்பட்டபோது, சினத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்ட பாஞ்சாலர்கள் பின்வாங்கினர்.

7.194.45

तेषु किञ्चित्प्रभग्नेषु विमुखेषु सपत्नजित् ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणो बभूवार्क इवोदितः ॥ ७.१९४.४५ ॥

அவர்களில் சிலர் சிதறி முகம் திருப்பியபோது, பகைவரை வென்ற துரோணர் தெய்வாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தி உதித்த சூரியனைப் போல் ஆனார்.

7.194.46

स मध्यं प्राप्य पाण्डूनां शररश्मिः प्रतापवान् ।
मध्यं गत इवादित्यो दुष्प्रेक्ष्यस्ते पिताऽभवत् ॥ ७.१९४.४६ ॥

அவர் பாண்டவர்களின் நடுவை அடைந்து, அம்புகளே கதிர்களாகக் கொண்ட வலிமைமிக்க துரோணர், நடுவானில் சென்ற சூரியனைப் போல், அவர்களுக்கு நோக்கமுடியாத தந்தையானார்.

7.194.47

ते दह्यमाना द्रोणेन सूर्येणेव विराजता ।
दग्धवीर्या निरुत्साहा बभूवुर्गतचेतसाः ॥ ७.१९४.४७ ॥

ஒளிரும் சூரியனைப் போன்ற துரோணரால் எரிக்கப்பட்டு, வீரம் எரிந்து, உற்சாகமிழந்து, நினைவிழந்தவர்களாயினர்.

7.194.48

तान्दृष्ट्वा पीडितान्बाणैर्द्रोणेन मधुसूदनः ।
जयैषी पाण्डुपुत्राणामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१९४.४८ ॥

துரோணரின் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட அவர்களைக் கண்டு, பாண்டு மைந்தர்களின் வெற்றியை விரும்பிய மதுசூதனர் இச்சொல்லைக் கூறினார்.

7.194.49

नैष जातु नरैः शक्यो जेतुं शस्त्रभृतां वरः ।
अपि वृत्रहणा सङ्ख्ये रथयूथपयूथपः ॥ ७.१९४.४९ ॥

ஆயுதம் ஏந்தியோரில் சிறந்த இவனை மனிதர்களால் ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது; போரில் விருத்திரனைக் கொன்றவனாலும் தேர்ப்படைகளின் தலைவர்களின் தலைவனை வெல்ல முடியாது.

7.194.50

ते यूयं धर्ममुत्सृज्य जयं रक्षत पाण्डवाः ।
यथा वः संयुगे सर्वान्न हन्याद्रुक्मवाहनः ॥ ७.१९४.५० ॥

பாண்டவர்களே! தர்மத்தை விட்டுவிட்டு வெற்றியைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்; பொன்னிறத் தேர்ப்பாகன் போரில் உங்கள் அனைவரையும் கொல்லாதிருக்கும் வண்ணம்.

7.194.51

अश्वत्थाम्नि हते नैष युध्येदिति मतिर्मम ।
हतं तं संयुगे कश्चिदाख्यात्वस्मै मृषा नरः ॥ ७.१९४.५१ ॥

அஸ்வத்தாமன் கொல்லப்பட்டால் இவன் போர் செய்யமாட்டான் என்பது என் கருத்து. போரில் அவன் கொல்லப்பட்டான் என்று யாரேனும் ஒருவன் இவனிடம் பொய்யாகச் சொல்ல வேண்டும்.

7.194.52

एतन्नारोचयद्वाक्यं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अरोचयंस्तु सर्वेऽन्ये कृच्छ्रेण तु युधिष्ठिरः ॥ ७.१९४.५२ ॥

குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் இந்த வாக்கியத்தை ஏற்கவில்லை; மற்றவர்கள் அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டனர், ஆனால் யுதிஷ்டிரர் மிகுந்த சிரமத்துடனே ஒப்புக்கொண்டார்.

7.194.53

भीमसेनस्तु सव्रीडमब्रवीत्पितरं तव ।
अश्वत्थामा हत इति तं नाबुध्यत ते पिता ॥ ७.१९४.५३ ॥

ஆனால் பீமசேனன் வெட்கத்துடன் உன் தந்தையிடம் "அஸ்வத்தாமன் கொல்லப்பட்டான்" என்றான்; உன் தந்தை அதை உண்மையென்று அறியவில்லை.

7.194.54

स शङ्कमानस्तन्मिथ्या धर्मराजमपृच्छत ।
हतं वाऽप्यहतं वाऽऽजौ त्वां पिता पुत्रवत्सलः ॥ ७.१९४.५४ ॥

அதை பொய்யென்று சந்தேகித்து அவர் தர்மராஜனிடம் கேட்டார்—"போரில் அவன் கொல்லப்பட்டானா, இல்லையா?" மகன்மேல் பாசமுள்ள தந்தை உன்னிடம் கேட்டார்.

7.194.55

तमतथ्यभये मग्नो जये सक्तो युधिष्ठिरः ।
अश्वत्थामानमायोधे हतं दृष्ट्वा महागजम् ॥ ७.१९४.५५ ॥

பொய்யின் அச்சத்தில் மூழ்கி, வெற்றியில் பற்றுள்ளவனான யுதிஷ்டிரன், போரில் மகா யானையான அஸ்வத்தாமனைக் கொல்லப்பட்டதாகக் கண்டு.

7.194.56

भीमेन गिरिवर्ष्माणं मालवस्येन्द्रवर्मणः ।
उपसृत्य तदा द्रोणमुच्चैरिदमुवाच ह ॥ ७.१९४.५६ ॥

பீமனால் கொல்லப்பட்ட மலைபோன்ற உடலுடைய மாளவ மன்னன் இந்திரவர்மனை அணுகி, அப்போது துரோணரிடம் உரத்த குரலில் இதைச் சொன்னான்.

7.194.57

यस्यार्थे शस्त्रमादत्से यमवेक्ष्य च जीवसि ।
पुत्रस्ते दयितो नित्यं सोश्वत्थामा निपातितः ॥ ७.१९४.५७ ॥

எவரின் பொருட்டு ஆயுதம் ஏந்துகிறீரோ, எவரைக் கண்டு வாழ்கிறீரோ, உமது அந்த எப்போதும் அன்பான மகன் அஸ்வத்தாமன் வீழ்த்தப்பட்டான்.

7.194.58

शेते विनिहतो भूमौ वने सिंहशिशुर्यथा ॥ ७.१९४.५८ ॥

காட்டில் சிங்கக்குட்டி போல, நிலத்தில் கொல்லப்பட்டு கிடக்கிறான்.

7.194.59

जानन्नप्यनृतस्याथ दोषान्स द्विजसत्तमम् ।
अव्यक्तमब्रवीद्राजा हतः कुञ्जर इत्युत ॥ ७.१९४.५९ ॥

பொய்யின் குற்றங்களை அறிந்திருந்தும் அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவரிடம் அரசன் தெளிவற்றுச் சொன்னான்: 'யானை கொல்லப்பட்டது' என்று.

7.194.60

स त्वां निहतमाक्रन्दे श्रुत्वा सन्तापतापितः ।
नियम्य दिव्यान्यस्त्राणि नायुध्यत यथा पुरा ॥ ७.१९४.६० ॥

உம்மைக் கொல்லப்பட்டதாக அழுகைக் குரலில் கேட்டு, துயரத்தால் வேதனையுற்று, தெய்வீக அஸ்திரங்களை அடக்கி, முன்போல் போர் செய்யவில்லை.

7.194.61

तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम् ।
पाञ्चालराजस्य सुतः क्रुरकर्मा समाद्रवत् ॥ ७.१९४.६१ ॥

அவர் மிகுந்த கலக்கமும் துயரும் கொண்டு நினைவிழந்திருப்பதைக் கண்டு, பாஞ்சால அரசனின் கொடுஞ்செயல் புரிந்த மகன் அவர்மீது பாய்ந்தான்.

7.194.62

तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम् ।
दिव्यान्यस्त्राण्यथोत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत् ॥ ७.१९४.६२ ॥

அவர் மிகுந்த கலக்கமும் துயரும் கொண்டு நினைவிழந்திருப்பதைக் கண்டு, அவர் தெய்வீக ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்துவிட்டு போரில் பிராயோபவேசத்திற்காக அமர்ந்தார்.

7.194.63

ततोऽस्य केशान्सव्येन गृहीत्वा पाणिना तदा ।
पार्षतः क्रोशमानानां वीराणामच्छिनच्छिरः ॥ ७.१९४.६३ ॥

அப்போது பார்ஷதன் இடக் கையால் அவரது தலைமுடியைப் பற்றி, கதறிக்கொண்டிருந்த வீரர்களின் முன்னே அவரது தலையை வெட்டினான்.

7.194.64

न हन्तव्यो न हन्तव्य इति ते सर्वतोऽब्रुवन् ।
तथैव चार्जुनो वाहादवरुह्यैनमाद्रवत् ॥ ७.१९४.६४ ॥

'இவனைக் கொல்லாதீர், கொல்லாதீர்' என்று அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கூறினர்; அவ்வாறே அர்ஜுனனும் தேரிலிருந்து இறங்கி அவர்மீது பாய்ந்தான்.

7.194.65

उद्यम्य त्वरितो बाहुं ब्रुवाणश्च पुनःपुनः ।
जीवन्तमानयाचार्यं मावधीरिति धर्मवित् ॥ ७.१९४.६५ ॥

தர்மம் அறிந்தவன் கையை உயர்த்தி விரைவாக, மீண்டும் மீண்டும் 'ஆசிரியரை உயிருடன் கொண்டு வாருங்கள், அவரைக் கொல்லாதீர்கள்' என்றான்.

7.194.66

तथा निवार्यमाणेन कौरवैरर्जुनेन च ।
हत एव नृशंसेन पिता तव नरर्षभ ॥ ७.१९४.६६ ॥

கௌரவர்களும் அர்ஜுனனும் தடுத்தபோதிலும், ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, அந்தக் கொடியவன் உன் தந்தையைக் கொன்றேவிட்டான்.

7.194.67

सैनिकाश्च ततः सर्वे प्राद्रवन्त भयार्दिताः ।
वयं चापि निरुत्साहा हते पितरि तेऽनघ ॥ ७.१९४.६७ ॥

அப்போது அனைத்து வீரர்களும் பயத்தால் வருந்தி ஓடினர்; ஓ பாவமற்றவரே, உம் தந்தை கொல்லப்பட்டதால் நாங்களும் உற்சாகமிழந்தோம்.

7.194.68

तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्तु निधनं पितुराहवे ।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं दण्डाहत इवोरगः ॥ ७.१९४.६८ ॥

போரில் தந்தை இறந்ததைக் கேட்ட துரோணரின் மகன் கோலால் அடிபட்ட பாம்பைப் போல கடும் சினத்தை எடுத்துக்கொண்டான்.

7.194.69

ततः क्रुद्धो रणे द्रौणिर्भृशं जज्वाल मारिष ।
यथेन्धनं महत्प्राप्य प्राज्वलद्धव्यवाहनः ॥ ७.१९४.६९ ॥

அப்போது போரில் கோபமுற்ற துரோணர் மகன் மிகவும் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தான்; ஓ மாரிஷா, பெரும் விறகைப் பெற்ற நெருப்பு போல.

7.194.70

तलं तलेन निष्पिष्य दन्तैर्दन्तानुपास्पृशत् ।
निःश्वसन्नुरगो यद्वल्लोहिताक्षोऽभवत्तदा ॥ ७.१९४.७० ॥

உள்ளங்கையை உள்ளங்கையால் அழுத்தி, பற்களால் பற்களைத் தொட்டு, பெருமூச்செறிந்த பாம்பைப் போல அப்போது சிவந்த கண்களுடையவனானான்.