Mahābhārata · Adhyāya 7.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.197.1
प्रादुर्भूते ततस्तस्मिन्नस्त्रे नारायणे प्रभो ।
प्रावात्सपृषतो वायुरनभ्रे स्तनयित्नुमान् ॥ ७.१९७.१ ॥
O Herr, als jene Nārāyaṇa-Waffe erschien, wehte ein donnernder Wind ohne Wolken und trug Wassertropfen mit sich.
7.197.2
चचाल पृथिवी चापि चुक्षुभे च महोदधिः ।
प्रतिस्रोतः प्रवृत्ताश्च गन्तुं तत्र समुद्रगाः ॥ ७.१९७.२ ॥
Auch die Erde bebte, und der große Ozean geriet in Aufruhr; die zum Meer fließenden Flüsse kehrten gegen ihre Strömung um.
7.197.3
शिखराणि व्यशीर्यन्त गिरीणां तत्र भारत ।
अपसव्यं मृगाश्चैव पाण्डुसेनां प्रचक्रिरे ॥ ७.१९७.३ ॥
O Bhārata, dort zerbrachen die Gipfel der Berge, und die Hirsche umkreisten das Heer der Pāṇḍavas in apasavya-Richtung, einem Unheilszeichen.
7.197.4
तमसा तावकीर्यन्त सूर्यश्च कलुषोऽभवत् ।
सम्पतन्ति च भूतानि क्रव्यादानि प्रहृष्टवत् ॥ ७.१९७.४ ॥
Der Himmel wurde von Finsternis bedeckt, die Sonne wurde trübe, und die fleischfressenden Wesen stürzten sich freudig herab.
7.197.5
देवदानवगन्धर्वास्त्रस्तास्त्वासन्विशाम्पते ।
कथङ्खथाऽभवत्तीव्रा दृष्ट्वा तद्व्याकुलं महत् ॥ ७.१९७.५ ॥
O Herr der Menschen, Götter, Dānavas und Gandharvas waren entsetzt; als sie diesen großen Aufruhr und die Heftigkeit sahen, wurden sie überwältigt.
7.197.6
व्यथिताः सर्वराजानस्त्रस्ताश्चासन्विशाम्पते ।
तद्दृष्ट्वा घोररूपं वै द्रौणेरस्त्रं भयावहम् ॥ ७.१९७.६ ॥
O Herr der Menschen, alle Könige waren betrübt und entsetzt, als sie die schreckliche Waffe des Droṇa-Sohnes sahen, die Furcht bringt.
7.197.7
निवर्तितेषु सैन्येषु द्रोणपुत्रेण संयुगे ।
भृशं शोकाभितप्तेन पितुर्वधममृष्यता ॥ ७.१९७.७ ॥
Als die Heere im Kampf vom Sohn Droṇas zurückgeschlagen worden waren, von Schmerz tief gequält, den Tod seines Vaters nicht ertragend.
7.197.8
कुरूनापततो दृष्ट्वा धृष्टद्मुम्नस्य रक्षणे ।
को मन्त्रः पाण्डवेष्वासीत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९७.८ ॥
Sañjaya, als du die Kuru heranstürmen sahst, welchen Plan hatten die Pāṇḍava zum Schutz Dhṛṣṭadyumnas? Sag es mir.
7.197.9
प्रागेव विद्रुतान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्युधिष्ठिरः ।
पुनश्च तुमुलं शब्दं श्रुत्वाऽर्जुनमथाब्रवीत् ॥ ७.१९७.९ ॥
Als er die Söhne Dhṛtarāṣṭras schon fliehen sah und erneut ein tosendes Getöse hörte, sprach Yudhiṣṭhira zu Arjuna.
7.197.10
आचार्ये निहते द्रोणे धृष्टद्युम्नेन संयुगे ।
निहते वज्रहस्तेन यथा वृत्रे महासुरे ॥ ७.१९७.१० ॥
Als der Lehrer Droṇa im Kampf von Dhṛṣṭadyumna erschlagen wurde, wie der Donnerkeilträger den großen Dämon Vṛtra erschlug.
7.197.11
नाशंसन्तो जयं युद्धे दीनात्मानो धनञ्जय ।
आत्मत्राणे मतिं कृत्वा प्राद्रवन्कुरवो रणात् ॥ ७.१९७.११ ॥
O Dhanañjaya, ohne Hoffnung auf Sieg im Kampf, mutlos, den Entschluss zur Selbstrettung fassend, flohen die Kuru vom Schlachtfeld.
7.197.12
केचिद्वान्तै रथैस्तूर्णं निहतैः पाष्णियन्तृभिः ।
विपताकध्वजच्छत्रैः पार्थिवाः शीर्णकूबरैः ॥ ७.१९७.१२ ॥
Einige Könige, mit rasch getroffenen Streitwagen, deren Wagenlenker erschlagen, Banner, Fahnen und Sonnenschirme heruntergerissen und die Wagendeichseln zerbrochen.
7.197.13
भग्ननीडैराकुलाश्वैः प्रारुह्यान्यान्विचेतसः ।
भीताः पादैर्हयान्केचित्त्वरयन्तः स्वयं रथान् ॥ ७.१९७.१३ ॥
Einige, verängstigt und verwirrt, hatten andere auf Wagen mit zerbrochenen Sitzen und aufgeschreckten Pferden gehoben und trieben zu Fuß die Pferde und Wagen an.
7.197.14
भग्नाक्षयुगचक्रैश्च व्याकृष्यन्त समन्ततः ।
रथान्विशीर्णानुत्सृज्य पद्भिः केचिच्च विद्रुताः ॥ ७.१९७.१४ ॥
Wagen mit gebrochenen Achsen, Jochen und Rädern wurden allseits geschleift; ihre zerschlagenen Wagen verlassend, flohen einige zu Fuß.
7.197.15
हयपृष्ठगताश्चान्ये कृष्यन्तेऽर्धच्युतासनाः ।
गजस्कन्धेषु संस्यूता नाराचैश्चलितासनाः ॥ ७.१९७.१५ ॥
Einige, die auf Pferderücken saßen, wurden halb von ihren Sitzen gefallen mitgeschleift; andere, an den Schultern der Elefanten festgebunden, schwankten auf ihren Sitzen unter eisernen Pfeilen.
7.197.16
शरार्तैर्विद्रुतैर्नागैर्हृताः केचिद्दिशो दश ।
विशस्त्रकवचनाश्चान्ये वाहनेभ्यः क्षितिं गताः ॥ ७.१९७.१६ ॥
Einige wurden von fliehenden, von Pfeilen gequälten Elefanten in alle zehn Richtungen verschleppt; andere, ohne Waffen und Rüstung, stürzten von ihren Reittieren zu Boden.
7.197.17
सञ्छिन्ना नेमिभिश्चैव मृदिताश्च हयद्विपैः ।
क्रोशन्तस्तात पुत्रेति पलायन्ते परे भयात् ॥ ७.१९७.१७ ॥
Andere, von Radkanten zerschnitten und von Pferden und Elefanten zertrampelt, flohen in Angst und riefen: "Lieber Vater! Sohn!"
7.197.18
नाभिजानन्ति चान्योन्यं कश्मलाभिहतौजसः ।
पुत्रान्पितॄन्सखीन्भ्रातॄन्समारोप्य दृढक्षतान् ॥ ७.१९७.१८ ॥
Von Betäubung getroffen und ihrer Kraft beraubt, erkannten sie einander nicht; sie trugen Söhne, Väter, Freunde und Brüder davon, schwer verwundet.
7.197.19
जलेन क्लेदयन्त्यन्ये विमुच्य कवचनान्यपि ।
पलायनपराश्चान्ये योधाः शतसहस्रशः ॥ ७.१९७.१९ ॥
Manche übergossen sich mit Wasser, andere warfen sogar ihre Rüstungen ab; Hunderttausende Krieger waren auf die Flucht bedacht.
7.197.20
अवस्थां तादृशीं प्राप्य हते द्रोणे द्रुतं बलम् ।
पुनरावर्तितं केन यदि जानासि शंस मे ॥ ७.१९७.२० ॥
Als Droṇa erschlagen war und das Heer in einen solchen Zustand geraten war, wer hat es so schnell wieder umgekehrt? Wenn du es weißt, sag es mir.
7.197.21
हयानां हेषतां शब्दः कुञ्जराणां च बृंहताम् ।
रथनेमिस्वनैश्चात्र विमिश्रः श्रूयते महान् ॥ ७.१९७.२१ ॥
Das Wiehern der Pferde und das Trompeten der Elefanten, hier vermischt mit dem Rollen der Wagenräder, ist als großer Lärm zu hören.
7.197.22
एते शब्दा भृशं तीव्राः प्रवृत्ताः कुरुसागरे ।
मुमुर्मुहुरुदीर्यन्ते कम्पयन्त्यपि मामकान् ॥ ७.१९७.२२ ॥
Diese wilden Laute haben sich mit voller Gewalt über den Ozean der Kurus erhoben; immer wieder brüllend lassen sie selbst meine eigenen Leute zittern.
7.197.23
य एष तुमुलः शब्दः श्रूयते रोमहर्षणः ।
सेन्द्रानप्येष लोकांस्त्रीन्ग्रसेदिति मतिर्मम ॥ ७.१९७.२३ ॥
Dieser tosende Lärm, den man hört und der das Haar sträubt — meiner Meinung nach würde er die drei Welten samt Indra verschlingen.
7.197.24
मन्ये वज्रधरस्यैष निनादो भैरवस्वनः ।
द्रोणे हते कौरवार्यं व्यक्तमभ्येति वासवः ॥ ७.१९७.२४ ॥
Ich glaube, das ist das furchtbare Brüllen des Donnerkeilträgers; da Droṇa erschlagen ist, naht Vāsava offensichtlich dem edlen Kaurava.
7.197.25
प्रहृष्टरोमकूपाः स्मः संविग्नरथकुञ्जराः ।
धनञ्जय गुरुं श्रुत्वा तत्र नादं सुभीषणम् ॥ ७.१९७.२५ ॥
O Dhanañjaya, uns stehen die Haare zu Berge, und unsere Wagen und Elefanten sind erschüttert, nachdem wir dort das schreckliche Brüllen des Lehrers gehört haben.
7.197.26
क एष कौरवान्दीर्णानवस्थाप्य महारथः ।
निवर्तयति युद्धार्थं मृधे देवेश्वरो यथा ॥ ७.१९७.२६ ॥
Wer ist dieser große Wagenkämpfer, der die zerstreuten Kauravas wieder sammelt und sie zum Kampf zurückführt, wie der Herr der Götter in der Schlacht?
7.197.27
उद्यम्यात्मानमुग्राय कर्मणे वीर्यमास्थिताः ।
धमन्ति कौरवाः शङ्खान्यस्य वीर्यं समाश्रिताः ॥ ७.१९७.२७ ॥
Nachdem sie sich für eine grimmige Tat erhoben und zur Tapferkeit gegriffen haben, auf seine Tapferkeit vertrauend, blasen die Kauravas ihre Muscheln.
7.197.28
यत्र ते संशयो राजन्न्यस्तशस्त्रे गुरौ हते ।
धार्तराष्ट्रानवस्थाप्य क एष नदतीति हि ॥ ७.१९७.२८ ॥
O König, du zweifelst: Nachdem der Lehrer, der seine Waffen niedergelegt hatte, erschlagen ist, wer ist dieser, der die Söhne Dhṛtarāṣṭras wieder aufrichtet und hier brüllt?
7.197.29
हीमन्तं तं महाबाहुं मत्तद्विरदगामिनम् ।
इन्द्रविष्मुसमं वीर्ये कोपेऽन्तकमिव स्थितम् ॥ ७.१९७.२९ ॥
Jener bescheidene, starkarmige, der wie ein brünstiger Elefant schreitet, Indra und Viṣṇu an Tapferkeit gleich, im Zorn dastehend wie der Tod selbst.
7.197.30
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या नीतिमन्तं महारथम् ।
आख्यास्याम्युग्रकर्माणं कुरूणामभयङ्करम् ॥ ७.१९७.३० ॥
Dem Bṛhaspati an Einsicht gleich, in Staatskunst bewandert, ein großer Wagenkämpfer von grimmigen Taten, den Kurus furchtbar: von ihm werde ich dir berichten.
7.197.31
यस्मिञ्जाते ददौ द्रोणो गवां दशशतं धनम् ।
ब्राह्मणेभ्यो महार्हेभ्यः सोऽश्वत्थामैष गर्जति ॥ ७.१९७.३१ ॥
Bei dessen Geburt Droṇa den hochverehrten Brahmanen den Reichtum von zehntausend Kühen schenkte – dieser Aśvatthāman brüllt nun.
7.197.32
जातमात्रेण वीरेण येनोच्चैः श्रवसा यथा ।
हेषता कम्पिता भूमिर्लोकाश्च सकलास्त्रयः ॥ ७.१९७.३२ ॥
Durch den der Held, kaum geboren, wiehernd wie Uccaiḥśravas, die Erde und alle drei Welten erbeben ließ.
7.197.33
तच्छ्रुत्वान्तर्हितं भूतं नाम तस्याकरोत्तदा ।
अश्वत्थामेति सोऽद्यैष शूरो नदति पाण्डव ॥ ७.१९७.३३ ॥
Als es das hörte, gab ihm damals ein verborgenes Wesen den Namen »Aśvatthāman«; o Pāṇḍava, dieser Held ist es, der jetzt brüllt.
7.197.34
यो ह्यनाथ इवाक्रम्य पार्षतेन हतस्तथा ।
कर्मणा सुनृशंसेन तस्य नाथो व्यवस्थितः ॥ ७.१९७.३४ ॥
Der, angegriffen wie einer ohne Beschützer, durch den Sohn des Pṛṣata (Dhṛṣṭadyumna) mit so grausamer Tat erschlagen wurde – nun hat sich sein Beschützer erhoben.
7.197.35
गुरुं मे यत्र पाञ्चाल्यः केशपक्षे परामृशत् ।
तन्न जातुं क्षमेद्द्रौणिर्जानन्पौरुषमात्मनः
स हि तेनैव नः सर्वान्क्षपयेदिति मे मतिः ॥ ७.१९७.३५ ॥
Diese Tat, durch die der Pāñcālya meinen Lehrer an den Haaren packte, wird der Sohn Droṇas niemals dulden; da er seine eigene Mannhaftigkeit kennt, wird er uns alle eben damit vernichten – so ist meine Ansicht.
7.197.36
उपचीर्णो गुरुर्मिथ्या भवता राज्यकारणात् ।
धर्मज्ञेन सता नाम सोऽधर्मः सुमहान्कृतः ॥ ७.१९७.३६ ॥
Um des Königreichs willen hast du dem Lehrer falsch gedient; du, ein guter Mann, der das Dharma kennt, hast fürwahr ein sehr großes Unrecht begangen.
7.197.37
चिरं स्थास्यति चाकीर्तिस्त्रैलोक्ये सचराचरे ।
रामे वालिवधाद्यद्वदेवं द्रोणे निपातिते ॥ ७.१९७.३७ ॥
Wie die Schmach aus der Tötung Vālis lange an Rāma haftete, so wird diese Schmach in den drei Welten, mit dem Bewegten und Unbewegten, lange bleiben, nachdem Droṇa niedergestreckt wurde.
7.197.38
सर्वधर्मोपपन्नोऽयं स मे शिष्यश्च पाण्डवः ।
नायं वक्ष्यति मिथ्येति प्रत्ययं कृतवांस्त्वयि ॥ ७.१९७.३८ ॥
Dieser, mit allen Tugenden begabt, ist mein Schüler und ein Pāṇḍava; er wird nicht lügen — diese Gewissheit hatte er in dir erzeugt.
7.197.39
स सत्यकञ्चुकं नाम प्रविष्टेन ततोऽनृतम् ।
आचार्य उक्तो भवता हतः कुञ्जर इत्युत ॥ ७.१९७.३९ ॥
Nachdem du unter dem Namen 'Panzer der Wahrheit' in die Lüge eingetreten warst, sagtest du dem Lehrer: 'Der Elefant ist getötet', ja.
7.197.40
ततः शस्त्रं समुत्सृज्य निर्ममो गतचेतनः ।
आसीत्सुविह्वलो राजन्यथा दृष्टस्त्वया विभुः ॥ ७.१९७.४० ॥
Da legte er die Waffe nieder, teilnahmslos und bewusstlos, o König, und jener Mächtige wurde tief verwirrt, so wie du es gesehen hast.
7.197.41
स तु शोकसमाविष्टो विमुखः पुत्रवत्सलः ।
शाश्वतं धर्ममुत्सृज्य गुरुः शिष्येण घातितः ॥ ७.१९७.४१ ॥
Er, von Kummer überwältigt, abgewandt und zärtlich zu seinem Sohn, gab das ewige Dharma auf, und der Lehrer wurde von seinem Schüler erschlagen.
7.197.42
न्यस्तशस्त्रमधर्मेण घातयित्वा गुरुं भवान् ।
रक्षत्विदानीं सामात्यो यदि शक्तोसि पार्षतम् ॥ ७.१९७.४२ ॥
Nachdem du den Lehrer, der seine Waffen niedergelegt hatte, durch Unrecht hast töten lassen, so beschütze nun, mit deinen Ministern, den Sohn des Pṛṣata — wenn du dazu imstande bist.
7.197.43
ग्रस्तमाचार्य पुत्रेण क्रुद्धेन हतबन्धुना ।
सर्वे वयं परित्रातुं न शक्ष्यामोऽद्य पार्षतम् ॥ ७.१९७.४३ ॥
Vom Sohn des Lehrers ergriffen, zornig, da sein Verwandter erschlagen wurde, werden wir alle Pārṣata heute nicht retten können.
7.197.44
सौहार्दं सर्वभूतेषु यः करोत्यतिमानुषः ।
सोऽद्य केशग्रहं श्रुत्वा पितुर्धक्ष्यति नो रणे ॥ ७.१९७.४४ ॥
Jener übermenschliche, der allen Wesen Wohlwollen erweist, wird, nachdem er vernommen hat, dass sein Vater bei den Haaren gepackt wurde, heute im Kampf uns verbrennen.
7.197.45
विक्रोशमाने हि मयि भृशमाचार्यगृद्विनि ।
अपाकीर्य स्वयं धर्मं शिप्येण निहतो गुरुः ॥ ७.१९७.४५ ॥
Während ich laut klagte und um den Lehrer bangte, erschlug der Schüler selbst, den Dharma beiseite werfend, den Lehrer.
7.197.46
यदा गतं वयो भूयः शिष्टमल्पतरं च नः ।
तस्येदानीं विरोधोऽयमधर्मोऽयं कृतो महान् ॥ ७.१९७.४६ ॥
Da unsere Jahre vergangen sind und wenig übrig bleibt, ist nun diese Feindschaft mit ihm entstanden; dies ist ein großes Unrecht, das begangen wurde.
7.197.47
पितेव नित्यं सौहार्दात्पितेव हि च धर्मतः ।
सोऽल्पकालस्य राज्यस्य कारमाद्वातितो गुरुः ॥ ७.१९७.४७ ॥
Er war stets wie ein Vater aus Wohlwollen und wie ein Vater aus Dharma; jener Lehrer wurde um eines kurzlebigen Königreichs willen gequält.
7.197.48
धृतराष्ट्रेण भीष्माय द्रोणाय च विशाम्पते ।
विसृष्टा पृथिवी सर्वा सह पुत्रैश्च तत्परैः ॥ ७.१९७.४८ ॥
O Herr der Menschen! Dhṛtarāṣṭra gab die ganze Erde Bhīṣma und Droṇa, zusammen mit seinen ihnen ergebenen Söhnen.
7.197.49
सम्प्राप्य तादृशीं वृत्तिं सत्कृतः सततं परैः ।
अब्रवीत्सततं पुत्रान्मामेवाभ्यधिकं गुरुः ॥ ७.१९७.४९ ॥
Nachdem er einen solchen Lebensunterhalt erlangt hatte, stets von den Feinden geehrt, sagte der Lehrer den Söhnen immer, dass er mich mehr als alle anderen liebe.
7.197.50
अवेक्षमाणस्त्वां मां च न्यस्तास्त्रश्चाहवे हतः ।
न त्वेनं युध्यमानं वै हन्यादपि शतक्रतुः ॥ ७.१९७.५० ॥
Während er dich und mich ansah, legte er seine Waffen nieder und wurde im Kampf erschlagen; solange er kämpfte, hätte ihn nicht einmal Indra töten können.
7.197.51
तस्याचार्यस्य वृद्धस्य द्रोहो नित्योपकारिणः ।
कृतो ह्यनार्यैरस्माभीर राज्यार्थे लुब्धबुद्धिभिः ॥ ७.१९७.५१ ॥
Verrat wurde an jenem alten Lehrer begangen, der stets wohltätig gewesen war; wir unwürdigen Männer mit gierigem Sinn haben dies um des Königreichs willen getan.
7.197.52
अहो बत महत्पापं कृतं कर्म सुदारुणम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन द्रोणोऽयं साधुघातितः ॥ ७.१९७.५२ ॥
Ach! Eine große Sünde und eine äußerst grausame Tat wurde begangen, dass aus Gier nach der Lust der Herrschaft dieser edle Droṇa erschlagen wurde.
7.197.53
पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄन्दाराञ्जीवितं चैव वासविः ।
त्यजेत्सर्वं मम प्रेम्णा जानात्येवं हि मे गुरुः ॥ ७.१९७.५३ ॥
Söhne, Brüder, Väter, Frauen und selbst das Leben – der Sohn des Vāsava würde alles um meiner Liebe willen aufgeben; so kennt mich mein Lehrer.
7.197.54
स मया राज्यकामेन हन्यमानो ह्युपेक्षितः ।
तस्मादर्वाक्शिरा राजन्प्राप्तोऽस्मि नरकं प्रभो ॥ ७.१९७.५४ ॥
Er wurde erschlagen, während ich, nach dem Königreich verlangend, ihn vernachlässigte; deshalb, o König, o Herr, bin ich mit dem Kopf nach unten in die Hölle gelangt.
7.197.55
ब्राह्मणं वृद्धमाचार्यं न्यस्तशस्त्रं महामुनिम् ।
घातयित्वाऽद्य राज्यार्थे मृतं श्रेयो न जीवितम् ॥ ७.१९७.५५ ॥
Heute einen Brahmanen, einen greisen Lehrer, einen großen Weisen, der die Waffen niedergelegt hat, für die Königsherrschaft töten zu lassen, ist besser, tot zu sein als zu leben.