மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.197.1
प्रादुर्भूते ततस्तस्मिन्नस्त्रे नारायणे प्रभो ।
प्रावात्सपृषतो वायुरनभ्रे स्तनयित्नुमान् ॥ ७.१९७.१ ॥
ஓ இறைவா, அப்போது அந்த நாராயணாஸ்திரம் தோன்றியபோது, மேகமின்றி இடிமுழக்கத்துடன் நீர்த்துளிகளுடன் காற்று வீசியது.
7.197.2
चचाल पृथिवी चापि चुक्षुभे च महोदधिः ।
प्रतिस्रोतः प्रवृत्ताश्च गन्तुं तत्र समुद्रगाः ॥ ७.१९७.२ ॥
பூமி நடுங்கியது; பெருங்கடல் கொந்தளித்தது; கடலை நோக்கிச் செல்லும் நதிகள் எதிர்த்திசையில் ஓடத் தொடங்கின.
7.197.3
शिखराणि व्यशीर्यन्त गिरीणां तत्र भारत ।
अपसव्यं मृगाश्चैव पाण्डुसेनां प्रचक्रिरे ॥ ७.१९७.३ ॥
ஓ பாரதா, அங்கு மலைகளின் சிகரங்கள் சிதறி விழுந்தன; மிருகங்கள் பாண்டவப் படையைச் சுற்றி இடமிருந்து வலமாகச் சுழன்றன.
7.197.4
तमसा तावकीर्यन्त सूर्यश्च कलुषोऽभवत् ।
सम्पतन्ति च भूतानि क्रव्यादानि प्रहृष्टवत् ॥ ७.१९७.४ ॥
இருளால் வானம் மூடியது; சூரியன் மங்கலானான்; மாம்சம் உண்ணும் உயிரினங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் பாய்ந்து வந்தன.
7.197.5
देवदानवगन्धर्वास्त्रस्तास्त्वासन्विशाम्पते ।
कथङ्खथाऽभवत्तीव्रा दृष्ट्वा तद्व्याकुलं महत् ॥ ७.१९७.५ ॥
ஓ மக்களின் தலைவா, தேவர்களும், தானவர்களும், கந்தர்வர்களும் அஞ்சி நடுங்கினர்; அந்த மாபெரும் குழப்பத்தையும் கடுமையையும் கண்டு அவர்கள் என்னவாயினர்!
7.197.6
व्यथिताः सर्वराजानस्त्रस्ताश्चासन्विशाम्पते ।
तद्दृष्ट्वा घोररूपं वै द्रौणेरस्त्रं भयावहम् ॥ ७.१९७.६ ॥
ஓ மக்களின் தலைவா, அனைத்து அரசர்களும் வருந்தி அஞ்சினர்; துரோணரின் மகனின் அந்த பயங்கரமான, அச்சமூட்டும் அஸ்திரத்தைக் கண்டு.
7.197.7
निवर्तितेषु सैन्येषु द्रोणपुत्रेण संयुगे ।
भृशं शोकाभितप्तेन पितुर्वधममृष्यता ॥ ७.१९७.७ ॥
போரில் துரோணரின் மகன் படைகளைத் திருப்பினான்; தந்தையின் கொலையைப் பொறுக்க முடியாமல் மிகுந்த துயரில் வெந்தவனாக.
7.197.8
कुरूनापततो दृष्ट्वा धृष्टद्मुम्नस्य रक्षणे ।
को मन्त्रः पाण्डवेष्वासीत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९७.८ ॥
சஞ்சயா, குருக்கள் தாக்கி வருவதைக் கண்டபோது, திருஷ்டத்யும்னனைக் காக்கும் பொருட்டு பாண்டவர்களின் திட்டம் என்னவாக இருந்தது? அதை எனக்குச் சொல்.
7.197.9
प्रागेव विद्रुतान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्युधिष्ठिरः ।
पुनश्च तुमुलं शब्दं श्रुत्वाऽर्जुनमथाब्रवीत् ॥ ७.१९७.९ ॥
முன்பே தார்த்தராட்டிரர்கள் ஓடுவதைக் கண்டும், மீண்டும் பெரும் ஆரவாரத்தைக் கேட்டும், யுதிஷ்டிரன் அர்ஜுனனிடம் பேசினான்.
7.197.10
आचार्ये निहते द्रोणे धृष्टद्युम्नेन संयुगे ।
निहते वज्रहस्तेन यथा वृत्रे महासुरे ॥ ७.१९७.१० ॥
வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரன் மகாசுரன் விருத்திரனைக் கொன்றது போல, போரில் திருஷ்டத்யும்னனால் ஆசிரியர் துரோணர் கொல்லப்பட்ட பின்.
7.197.11
नाशंसन्तो जयं युद्धे दीनात्मानो धनञ्जय ।
आत्मत्राणे मतिं कृत्वा प्राद्रवन्कुरवो रणात् ॥ ७.१९७.११ ॥
தனஞ்சயா, போரில் வெற்றியை எதிர்பாராமல், மனம் தளர்ந்து, தம்மைக் காக்கும் எண்ணத்துடன் குருக்கள் போர்க்களத்திலிருந்து ஓடினர்.
7.197.12
केचिद्वान्तै रथैस्तूर्णं निहतैः पाष्णियन्तृभिः ।
विपताकध्वजच्छत्रैः पार्थिवाः शीर्णकूबरैः ॥ ७.१९७.१२ ॥
சில அரசர்கள், விரைவாகத் தாக்குண்ட தேர்களுடன், சாரதிகள் கொல்லப்பட்டு, கொடிகளும் துவஜங்களும் குடைகளும் அறுந்து, தேர்க்கூபரங்கள் உடைந்து.
7.197.13
भग्ननीडैराकुलाश्वैः प्रारुह्यान्यान्विचेतसः ।
भीताः पादैर्हयान्केचित्त्वरयन्तः स्वयं रथान् ॥ ७.१९७.१३ ॥
உடைந்த இருக்கைகளும் பதறிய குதிரைகளுமான தேர்களில் பிறரை ஏறிக்கொண்டு, குழம்பிப் பயந்த சிலர் கால்நடையாக குதிரைகளையும் தேர்களையும் விரைவுபடுத்தினர்.
7.197.14
भग्नाक्षयुगचक्रैश्च व्याकृष्यन्त समन्ततः ।
रथान्विशीर्णानुत्सृज्य पद्भिः केचिच्च विद्रुताः ॥ ७.१९७.१४ ॥
உடைந்த அச்சுகளும் நுகங்களும் சக்கரங்களுமான தேர்கள் எல்லாப் பக்கமும் இழுக்கப்பட்டன; சிதைந்த தேர்களை விட்டுவிட்டு சிலர் கால்நடையாக ஓடினர்.
7.197.15
हयपृष्ठगताश्चान्ये कृष्यन्तेऽर्धच्युतासनाः ।
गजस्कन्धेषु संस्यूता नाराचैश्चलितासनाः ॥ ७.१९७.१५ ॥
குதிரை முதுகில் இருந்த சிலர் இருக்கையிலிருந்து பாதி விழுந்தபடி இழுக்கப்பட்டனர்; யானைத் தோள்களில் கட்டப்பட்டவர்கள் இரும்பு அம்புகளால் ஆட்டம் கண்ட இருக்கைகளோடு இருந்தனர்.
7.197.16
शरार्तैर्विद्रुतैर्नागैर्हृताः केचिद्दिशो दश ।
विशस्त्रकवचनाश्चान्ये वाहनेभ्यः क्षितिं गताः ॥ ७.१९७.१६ ॥
அம்புகளால் வருந்திய ஓடும் யானைகளால் சிலர் பத்து திசைகளுக்கும் கொண்டு செல்லப்பட்டனர்; ஆயுதமும் கவசமும் இல்லாத பிறர் தங்கள் வாகனங்களிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்தனர்.
7.197.17
सञ्छिन्ना नेमिभिश्चैव मृदिताश्च हयद्विपैः ।
क्रोशन्तस्तात पुत्रेति पलायन्ते परे भयात् ॥ ७.१९७.१७ ॥
சக்கர விளிம்புகளால் வெட்டுண்டும் குதிரைகளாலும் யானைகளாலும் மிதிபட்டும், "அப்பா! மகனே!" என்று கதறியபடி மற்றவர்கள் பயத்தால் ஓடினர்.
7.197.18
नाभिजानन्ति चान्योन्यं कश्मलाभिहतौजसः ।
पुत्रान्पितॄन्सखीन्भ्रातॄन्समारोप्य दृढक्षतान् ॥ ७.१९७.१८ ॥
மயக்கத்தால் தாக்கப்பட்டு ஆற்றல் இழந்து அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அறியவில்லை; ஆழ்ந்த காயம்பட்ட மகன்களையும் தந்தையரையும் நண்பர்களையும் சகோதரர்களையும் தூக்கிச் சென்றனர்.
7.197.19
जलेन क्लेदयन्त्यन्ये विमुच्य कवचनान्यपि ।
पलायनपराश्चान्ये योधाः शतसहस्रशः ॥ ७.१९७.१९ ॥
சிலர் நீரால் தங்களை நனைத்துக் கொண்டிருந்தனர்; வேறு சிலர் கவசங்களையும் களைந்தெறிந்தனர்; இன்னும் பல்லாயிரம் லட்சம் வீரர்கள் ஓடுவதில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
7.197.20
अवस्थां तादृशीं प्राप्य हते द्रोणे द्रुतं बलम् ।
पुनरावर्तितं केन यदि जानासि शंस मे ॥ ७.१९७.२० ॥
துரோணர் கொல்லப்பட்டபோது படை இத்தகைய நிலையை அடைந்தது; அப்படியானால் விரைவாகத் திரும்பச் செய்தவர் யார்? நீ அறிந்தால் எனக்குச் சொல்.
7.197.21
हयानां हेषतां शब्दः कुञ्जराणां च बृंहताम् ।
रथनेमिस्वनैश्चात्र विमिश्रः श्रूयते महान् ॥ ७.१९७.२१ ॥
குதிரைகளின் கனைப்பொலியும் யானைகளின் பிளிறலும், தேர்ச்சக்கரங்களின் ஒலியும் இங்கே கலந்து பெரிய ஓசையாகக் கேட்கின்றன.
7.197.22
एते शब्दा भृशं तीव्राः प्रवृत्ताः कुरुसागरे ।
मुमुर्मुहुरुदीर्यन्ते कम्पयन्त्यपि मामकान् ॥ ७.१९७.२२ ॥
இந்த ஒலிகள் மிகக் கடுமையாக எழுந்து குரு-கடலில் பரவுகின்றன; மீண்டும் மீண்டும் முழங்கி என் மக்களையும் நடுங்கச் செய்கின்றன.
7.197.23
य एष तुमुलः शब्दः श्रूयते रोमहर्षणः ।
सेन्द्रानप्येष लोकांस्त्रीन्ग्रसेदिति मतिर्मम ॥ ७.१९७.२३ ॥
இந்த உரத்த ஒலி கேட்கிறது, மயிர்சிலிர்க்க வைக்கிறது; இது இந்திரனுடன் மூன்று உலகங்களையும் விழுங்கிவிடும் என்பது என் கருத்து.
7.197.24
मन्ये वज्रधरस्यैष निनादो भैरवस्वनः ।
द्रोणे हते कौरवार्यं व्यक्तमभ्येति वासवः ॥ ७.१९७.२४ ॥
இது வஜ்ரம் ஏந்தியவனின் பயங்கர முழக்கம் என்று நினைக்கிறேன்; துரோணர் கொல்லப்பட்டதால், கௌரவர்களின் உயர்ந்தவருக்காக வாசவன் வெளிப்படையாக வருகிறான்.
7.197.25
प्रहृष्टरोमकूपाः स्मः संविग्नरथकुञ्जराः ।
धनञ्जय गुरुं श्रुत्वा तत्र नादं सुभीषणम् ॥ ७.१९७.२५ ॥
தனஞ்சயா, அங்கே குருவான துரோணரின் அந்த மிகக் கொடிய முழக்கத்தைக் கேட்டு நாங்கள் புல்லரித்து நிற்கிறோம்; எங்கள் தேர்களும் யானைகளும் கலங்கியுள்ளன.
7.197.26
क एष कौरवान्दीर्णानवस्थाप्य महारथः ।
निवर्तयति युद्धार्थं मृधे देवेश्वरो यथा ॥ ७.१९७.२६ ॥
சிதறியோடிய கௌரவர்களை நிலைநிறுத்தி, போருக்காக அவர்களைத் திருப்புகிற இந்த மகாரதன் யார்? போரில் தேவேந்திரனைப் போல்?
7.197.27
उद्यम्यात्मानमुग्राय कर्मणे वीर्यमास्थिताः ।
धमन्ति कौरवाः शङ्खान्यस्य वीर्यं समाश्रिताः ॥ ७.१९७.२७ ॥
கடுமையான செயலுக்காகத் தங்களை எழுப்பி, வீரியத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, அவனுடைய வீரியத்தை நம்பி கௌரவர்கள் சங்குகளை ஊதுகின்றனர்.
7.197.28
यत्र ते संशयो राजन्न्यस्तशस्त्रे गुरौ हते ।
धार्तराष्ट्रानवस्थाप्य क एष नदतीति हि ॥ ७.१९७.२८ ॥
அரசே, ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்த குரு கொல்லப்பட்ட பின், தார்தராஷ்டிரர்களை நிலைநிறுத்தி இங்கே முழங்குவது யார் என்ற சந்தேகம் உமக்கு இருக்கிறதல்லவா?
7.197.29
हीमन्तं तं महाबाहुं मत्तद्विरदगामिनम् ।
इन्द्रविष्मुसमं वीर्ये कोपेऽन्तकमिव स्थितम् ॥ ७.१९७.२९ ॥
அந்த அடக்கமுள்ள, பெருந்தோள் வீரனை, மத்தயானையின் நடையுடையவனை, வீரியத்தில் இந்திரனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் சமமானவனை, கோபத்தில் யமனைப்போல் நிற்பவனை.
7.197.30
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या नीतिमन्तं महारथम् ।
आख्यास्याम्युग्रकर्माणं कुरूणामभयङ्करम् ॥ ७.१९७.३० ॥
அறிவில் பிருஹஸ்பதிக்கு சமமானவனும், நீதி நிறைந்தவனும், மகாரதனும், கடுமையான செயல்கள் புரிபவனும், குருக்களுக்கு அச்சம் தருபவனுமான அவனை நான் சொல்கிறேன்.
7.197.31
यस्मिञ्जाते ददौ द्रोणो गवां दशशतं धनम् ।
ब्राह्मणेभ्यो महार्हेभ्यः सोऽश्वत्थामैष गर्जति ॥ ७.१९७.३१ ॥
எவன் பிறந்தபோது துரோணர் மிகுந்த மதிப்புக்குரிய அந்தணர்களுக்கு பத்தாயிரம் பசுக்களின் செல்வத்தைக் கொடுத்தாரோ, அவனே இதோ அஸ்வத்தாமன் முழங்குகிறான்.
7.197.32
जातमात्रेण वीरेण येनोच्चैः श्रवसा यथा ।
हेषता कम्पिता भूमिर्लोकाश्च सकलास्त्रयः ॥ ७.१९७.३२ ॥
எந்த வீரன் பிறந்த உடனேயே, உச்சைஸ்ரவஸ் குதிரை போல் கனைத்து, பூமியும் மூன்று உலகங்கள் அனைத்தும் நடுங்கச் செய்தானோ.
7.197.33
तच्छ्रुत्वान्तर्हितं भूतं नाम तस्याकरोत्तदा ।
अश्वत्थामेति सोऽद्यैष शूरो नदति पाण्डव ॥ ७.१९७.३३ ॥
அதைக் கேட்டு, மறைந்திருந்த ஒரு உயிரி அப்போது அவனுக்கு "அஸ்வத்தாமா" என்று பெயரிட்டது; ஓ பாண்டவா, அதே வீரன் இப்போது முழங்குகிறான்.
7.197.34
यो ह्यनाथ इवाक्रम्य पार्षतेन हतस्तथा ।
कर्मणा सुनृशंसेन तस्य नाथो व्यवस्थितः ॥ ७.१९७.३४ ॥
அனாதை போல் தாக்கப்பட்டு, பிருஷதனின் மகனால் அத்தகைய மிகக் கொடிய செயலால் கொல்லப்பட்டவனுக்கு இப்போது ஒரு பாதுகாவலன் எழுந்துள்ளான்.
7.197.35
गुरुं मे यत्र पाञ्चाल्यः केशपक्षे परामृशत् ।
तन्न जातुं क्षमेद्द्रौणिर्जानन्पौरुषमात्मनः
स हि तेनैव नः सर्वान्क्षपयेदिति मे मतिः ॥ ७.१९७.३५ ॥
பாஞ்சாலன் என் குருவை முடியைப் பிடித்து இழுத்த அந்தச் செயலை துரோணன் மகன் ஒருபோதும் பொறுக்க மாட்டான்; தன் வீரத்தை அறிந்தவனாதலால் அதைக் கொண்டே எங்கள் அனைவரையும் அழிப்பான் என்பது என் கருத்து.
7.197.36
उपचीर्णो गुरुर्मिथ्या भवता राज्यकारणात् ।
धर्मज्ञेन सता नाम सोऽधर्मः सुमहान्कृतः ॥ ७.१९७.३६ ॥
அரசுக்காக நீர் குருவுக்குப் பொய்யாக சேவை செய்தீர்; தர்மத்தை அறிந்த நல்லவராகிய உம்மால் அது பெரும் அதர்மமாகச் செய்யப்பட்டது.
7.197.37
चिरं स्थास्यति चाकीर्तिस्त्रैलोक्ये सचराचरे ।
रामे वालिवधाद्यद्वदेवं द्रोणे निपातिते ॥ ७.१९७.३७ ॥
வாலியைக் கொன்றதால் ராமனுக்கு அபகீர்த்தி நீடித்திருப்பது போல, துரோணர் வீழ்த்தப்பட்டதால் இந்த அபகீர்த்தி அசையும், அசையாத உலகங்களைக் கொண்ட மூன்று உலகங்களிலும் நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கும்.
7.197.38
सर्वधर्मोपपन्नोऽयं स मे शिष्यश्च पाण्डवः ।
नायं वक्ष्यति मिथ्येति प्रत्ययं कृतवांस्त्वयि ॥ ७.१९७.३८ ॥
இவன் எல்லாத் தர்மங்களும் நிறைந்தவன்; என் சீடனும் பாண்டவனும் ஆவான். இவன் பொய் சொல்லமாட்டான் என்ற நம்பிக்கையை இவன் உம்மிடம் ஏற்படுத்தினான்.
7.197.39
स सत्यकञ्चुकं नाम प्रविष्टेन ततोऽनृतम् ।
आचार्य उक्तो भवता हतः कुञ्जर इत्युत ॥ ७.१९७.३९ ॥
அவன் 'சத்தியக் கவசம்' என்ற பெயரில் பொய்யில் புகுந்தான்; 'யானை கொல்லப்பட்டது' என்று நீர் ஆசிரியரிடம் கூறினீர்.
7.197.40
ततः शस्त्रं समुत्सृज्य निर्ममो गतचेतनः ।
आसीत्सुविह्वलो राजन्यथा दृष्टस्त्वया विभुः ॥ ७.१९७.४० ॥
அரசே, பின்பு ஆயுதத்தைக் கீழே வைத்து, பற்றற்றவராய், உணர்வற்றவராய், நீர் கண்டது போல் அந்த வல்லவர் மிகுந்த மனக்கலக்கம் அடைந்தார்.
7.197.41
स तु शोकसमाविष्टो विमुखः पुत्रवत्सलः ।
शाश्वतं धर्ममुत्सृज्य गुरुः शिष्येण घातितः ॥ ७.१९७.४१ ॥
அவரோ துயரால் சூழப்பட்டு, முகம் திரும்பி, மகன் மீது பாசம் கொண்டிருந்தார்; நிலையான தர்மத்தைக் கைவிட்டு, ஆசிரியர் சீடனால் கொல்லப்பட்டார்.
7.197.42
न्यस्तशस्त्रमधर्मेण घातयित्वा गुरुं भवान् ।
रक्षत्विदानीं सामात्यो यदि शक्तोसि पार्षतम् ॥ ७.१९७.४२ ॥
ஆயுதம் கீழே வைத்த ஆசிரியரை அதர்மத்தால் கொல்வித்த நீர், இப்போது அமைச்சர்களுடன் பார்ஷதனை காத்துக்கொள்ளும் — நீர் வல்லவராயின்.
7.197.43
ग्रस्तमाचार्य पुत्रेण क्रुद्धेन हतबन्धुना ।
सर्वे वयं परित्रातुं न शक्ष्यामोऽद्य पार्षतम् ॥ ७.१९७.४३ ॥
ஆசாரியரின் மகனால், கோபத்தால் நிறைந்து, உறவினன் கொல்லப்பட்டதால், பிடிக்கப்பட்டவன். நாம் அனைவரும் இன்று பார்ஷதனைக் காப்பாற்ற முடியாது.
7.197.44
सौहार्दं सर्वभूतेषु यः करोत्यतिमानुषः ।
सोऽद्य केशग्रहं श्रुत्वा पितुर्धक्ष्यति नो रणे ॥ ७.१९७.४४ ॥
எல்லா உயிர்களிடத்தும் நட்பைக் கொண்ட அதிமனிதன், தந்தையின் கேசப்பிடிப்பைக் கேட்டு இன்று போரில் நம்மை எரிப்பான்.
7.197.45
विक्रोशमाने हि मयि भृशमाचार्यगृद्विनि ।
अपाकीर्य स्वयं धर्मं शिप्येण निहतो गुरुः ॥ ७.१९७.४५ ॥
நான் மிகவும் அழுது, ஆசாரியரைக் காக்க விரும்பியபோது, தானே தர்மத்தைக் கைவிட்டு, சீடனால் ஆசாரியர் கொல்லப்பட்டார்.
7.197.46
यदा गतं वयो भूयः शिष्टमल्पतरं च नः ।
तस्येदानीं विरोधोऽयमधर्मोऽयं कृतो महान् ॥ ७.१९७.४६ ॥
நம் ஆயுள் கடந்துவிட்டது, மீதமுள்ளது மிகவும் குறைவு; இப்போது அவருடன் இந்த விரோதம் வந்தது. இது பெரும் அதர்மம் ஆகும்.
7.197.47
पितेव नित्यं सौहार्दात्पितेव हि च धर्मतः ।
सोऽल्पकालस्य राज्यस्य कारमाद्वातितो गुरुः ॥ ७.१९७.४७ ॥
அவர் எப்போதும் நட்பால் தந்தையைப் போலவும், தர்மத்தால் தந்தையைப் போலவும் இருந்தார்; அந்த ஆசாரியர் குறுகிய காலத்திய அரசுக்காக துன்புறுத்தப்பட்டார்.
7.197.48
धृतराष्ट्रेण भीष्माय द्रोणाय च विशाम्पते ।
विसृष्टा पृथिवी सर्वा सह पुत्रैश्च तत्परैः ॥ ७.१९७.४८ ॥
ஓ மன்னா! திருதராஷ்டிரன் பீஷ்மருக்கும் துரோணருக்கும், அவர்களுக்கு அன்பான மகன்களுடன் சேர்த்து, பூமி முழுவதையும் கொடுத்துவிட்டார்.
7.197.49
सम्प्राप्य तादृशीं वृत्तिं सत्कृतः सततं परैः ।
अब्रवीत्सततं पुत्रान्मामेवाभ्यधिकं गुरुः ॥ ७.१९७.४९ ॥
அத்தகைய வாழ்க்கையைப் பெற்று, எதிரிகளால் எப்போதும் மதிக்கப்பட்ட குரு, எப்போதும் புதல்வர்களிடம் என்னையே அதிகமாக நேசிப்பதாகக் கூறினார்.
7.197.50
अवेक्षमाणस्त्वां मां च न्यस्तास्त्रश्चाहवे हतः ।
न त्वेनं युध्यमानं वै हन्यादपि शतक्रतुः ॥ ७.१९७.५० ॥
உன்னையும் என்னையும் பார்த்துக்கொண்டு, ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து போரில் கொல்லப்பட்டார்; போரிட்டுக்கொண்டிருந்த அவரை இந்திரனும் கொல்ல முடியாது.
7.197.51
तस्याचार्यस्य वृद्धस्य द्रोहो नित्योपकारिणः ।
कृतो ह्यनार्यैरस्माभीर राज्यार्थे लुब्धबुद्धिभिः ॥ ७.१९७.५१ ॥
அந்த முதிய ஆசாரியருக்கு, எப்போதும் உதவி செய்தவருக்கு, துரோகம் செய்யப்பட்டது; அரசுக்காக பேராசை கொண்ட அநாரியராகிய நாம் இதைச் செய்தோம்.
7.197.52
अहो बत महत्पापं कृतं कर्म सुदारुणम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन द्रोणोऽयं साधुघातितः ॥ ७.१९७.५२ ॥
ஐயோ! மிகப் பெரிய பாவமும் மிகக் கொடிய செயலும் செய்யப்பட்டது; அரசின் இன்ப ஆசையால் இந்த துரோணர் என்ற நல்லவர் கொல்லப்பட்டார்.
7.197.53
पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄन्दाराञ्जीवितं चैव वासविः ।
त्यजेत्सर्वं मम प्रेम्णा जानात्येवं हि मे गुरुः ॥ ७.१९७.५३ ॥
புதல்வர்கள், சகோதரர்கள், தந்தையர், மனைவியர், உயிரும்கூட — இந்திரனின் மகன் என் அன்பிற்காக எல்லாவற்றையும் துறந்திருப்பான்; குரு என்னைப் பற்றி இவ்வாறே அறிந்திருந்தார்.
7.197.54
स मया राज्यकामेन हन्यमानो ह्युपेक्षितः ।
तस्मादर्वाक्शिरा राजन्प्राप्तोऽस्मि नरकं प्रभो ॥ ७.१९७.५४ ॥
அரசை விரும்பிய என்னால் அவர் கொல்லப்படும்போதும் புறக்கணிக்கப்பட்டார்; ஆகவே, அரசே, பிரபுவே, தலைகீழாக நான் நரகத்தை அடைந்துள்ளேன்.
7.197.55
ब्राह्मणं वृद्धमाचार्यं न्यस्तशस्त्रं महामुनिम् ।
घातयित्वाऽद्य राज्यार्थे मृतं श्रेयो न जीवितम् ॥ ७.१९७.५५ ॥
அந்தணரும், முதியவரும், ஆசிரியரும், ஆயுதங்களை வைத்துவிட்ட மகாமுனிவருமான அவரைக் கொல்வித்து, அரசுக்காக இன்று வாழ்வதைவிட இறந்துபோவதே நன்று.