Mahābhārata · Adhyāya 7.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.20.1
परिणाम्य निशां तां तु भारद्वाजो महारथः ।
उक्त्वा सुबहु राजेन्द्र वचनं वै सुयोधनम् ॥ ७.२०.१ ॥
O Herr der Könige, nachdem er jene Nacht verbracht hatte, sprach der große Wagenkrieger Bhāradvāja (Droṇa) viele Worte zu Suyodhana.
7.20.2
विधाय गोप्तॄन्पार्थस्य संशप्तकगणैः सह ।
निष्क्रान्ते च तदा पार्थे संशप्तकवधं प्रति ॥ ७.२०.२ ॥
Nachdem er die Beschützer Pārthas zusammen mit den Scharen der Saṃśaptakas bestimmt hatte, zog Pārtha da aus, um die Saṃśaptakas zu erschlagen.
7.20.3
व्यूढानीकस्ततो द्रोणः पाण्डवानां महाचमूम् ।
अभ्ययाद्भरतश्रेष्ठ धर्मराजजिघृक्षया ॥ ७.२०.३ ॥
Dann rückte Droṇa mit seinem aufgestellten Heer gegen das große Heer der Pāṇḍavas vor, o Bester der Bharatas, begierig, König Yudhiṣṭhira zu ergreifen.
7.20.4
व्यूढां दृष्ट्वा सुपर्णेन भारद्वाजस्य तां चमूम् ।
व्यूहेन मण्डलार्धेन प्रत्यव्यूहद्युधिष्ठिरः ॥ ७.२०.४ ॥
Als er jenes Heer Bhāradvājas (Droṇas) in der Garuḍa-Formation aufgestellt sah, stellte Yudhiṣṭhira ihm eine Halbkreis-Formation entgegen.
7.20.5
मुखं त्वासीत्सुपर्णस्य भारद्वाजो महारथः ।
शिरो दुर्योधनो राजा सोदर्यैः सानुगैर्वृतः ॥ ७.२०.५ ॥
Das Gesicht des Garuḍa war der große Wagenkrieger Bhāradvāja (Droṇa), und sein Kopf war König Duryodhana, umgeben von seinen Brüdern und Gefolgsleuten.
7.20.6
चक्षुषी कृतवर्माऽऽसीद्गौतमश्चास्यतां वरः ॥ ७.२०.६ ॥
Seine beiden Augen waren Kṛtavarman, und der Beste unter seinen Kriegern war Gautama (Kṛpa).
7.20.7
भूतशर्मा क्षेमशर्मा करकाक्षश्च वीर्यवान् ।
कलिङ्गाः सिंहलाः प्राच्याः शूरा भीरा दशेरकाः ॥ ७.२०.७ ॥
Bhūtaśarmā, Kṣemaśarmā und der tapfere Karakākṣa, die Kaliṅgas, die Siṃhalas, die Helden des Ostens, die Bhīras und die Daśerakas.
7.20.8
शका यवनकाम्भोजास्तथा हंसपथाश्च ये ।
ग्रीवायां शूरसेनाश्च दरन्दा मद्रकेकयाः।
गजाश्वरथपत्त्योघास्तस्थुः परमदंशिताः ॥ ७.२०.८ ॥
Die Śakas, die Yavanas und Kāmbojas und jene, die Haṃsapathas heißen; am Hals die Śūrasenas und Darandas, die Madras und Kekayas. Ströme von Elefanten, Pferden, Streitwagen und Fußsoldaten standen dort, vollständig gerüstet.
7.20.9
भूरिश्रवास्तथा शल्यः सोमदत्तश्च बाह्लिकः ।
अक्षौहिण्या वृता वीरा दक्षिणं पार्श्वमास्थिताः ॥ ७.२०.९ ॥
Bhūriśravas, Śalya, Somadatta und Bāhlīka, Helden, umgeben von einem akṣauhiṇī-Heer, nahmen die rechte Flanke ein.
7.20.10
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
वामं पार्श्वं समाश्रित्य द्रोणपुत्राग्रतः स्थिताः ॥ ७.२०.१० ॥
Vinda und Anuvinda, die beiden Prinzen von Avanti, und der Kāmboja Sudakṣiṇa, die die linke Flanke einnahmen, standen vor dem Sohn Droṇas.
7.20.11
पृष्ठे कलिङ्गाः साम्बष्ठा मागधाः पौण्ड्रमद्रकाः ।
गान्धाराः शकुनाः प्राच्याः पार्वतीया वसातयः ॥ ७.२०.११ ॥
Im Rücken standen die Kaliṅgas, die Sāmbaṣṭhas, die Māgadhas, die Pauṇḍras und die Madrakas; die Gāndhāras, die Śakunas, die Völker des Ostens, die Bergbewohner und die Vasātis.
7.20.12
पुच्छे वैकर्तनः कर्णः सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
महत्या सेनया तस्थौ नानाजनपदोत्थया ॥ ७.२०.१२ ॥
Am Schwanz stand Karṇa, der Sohn des Vikartana, mit seinen Söhnen, Verwandten und Angehörigen, mit einem großen Heer aus vielen Reichen.
7.20.13
जयद्रथो भीमरथः सम्पातिर्ऋषभो जयः ।
भूमिञ्जयो वृषक्राथो नैषधश्च महाबलः ॥ ७.२०.१३ ॥
Jayadratha, Bhīmaratha, Sampāti, Ṛṣabha, Jaya, Bhūmiñjaya, Vṛṣakrātha und der mächtige Naiṣadha.
7.20.14
वृता बलेन महता ब्रह्मलोकपरिष्कृताः ।
व्यूहस्योरसि ते राजन्स्थिता युद्धविशारदाः ॥ ७.२०.१४ ॥
Von einem gewaltigen Heer umgeben, geschmückt wie die Welt Brahmās, o König, standen jene im Kampf erfahrenen Krieger in der Brust der Schlachtordnung.
7.20.15
द्रोणेन विहितो व्यूहः पदात्यश्वरथद्विपैः ।
वातोद्धूतार्णवाकारः प्रनृत्त इव लक्ष्यते ॥ ७.२०.१५ ॥
Die von Droṇa angeordnete Schlachtordnung, mit Fußsoldaten, Reitern, Streitwagen und Elefanten, glich dem vom Wind aufgewühlten Ozean, als tanzte er.
7.20.16
तस्य पक्षप्रपक्षेभ्यो निष्पतन्ति युयुत्सवः ।
सविद्युत्स्तनिता मेघाः सर्वदिग्भ्यः इवोष्णगे ॥ ७.२०.१६ ॥
Aus seinen Flügeln und Unterflügeln stürmten kampfbegierige Krieger hervor, wie Wolken mit Blitz und Donner, die im Sommer aus allen Richtungen aufsteigen.
7.20.17
तस्य प्राग्ज्योतिषो मध्ये विधिवत्कल्पितं गजम् ।
आस्थितः शुशुभे राजन्नंशुमानुदये यथा ॥ ७.२०.१७ ॥
In ihrer Mitte, auf einem ordnungsgemäß geschmückten Elefanten sitzend, strahlte der König von Prāgjyotiṣa, o König, wie die Sonne beim Aufgang.
7.20.18
माल्यदामवता राजञ्श्वेतच्छत्रेण धार्यता ।
कृत्तिकायोगयुक्तेन पौर्णमास्यामिवेन्दुना ॥ ७.२०.१८ ॥
O König, mit einem Blumenkranz geschmückt, über ihm ein weißer Sonnenschirm gehalten, wie der Mond in der Vollmondnacht, vereint mit dem Sternbild Kṛttikā.
7.20.19
नीलाञ्जनचयप्रख्यो मदान्धो द्विरदो बभौ ।
अतिवृष्टो महामेघैर्यथा स्यात्पर्वतो महान् ॥ ७.२०.१९ ॥
Einem Haufen blauen Kohls gleich, vom Brunstrausch geblendet, leuchtete der Elefant wie ein großer Berg, den mächtige Wolken durchnässt haben.
7.20.20
नानानृपतिभिर्वीरै र्विविधायुधभूषणैः ।
समन्वितः पार्वतीयैः शक्रो देवगणैरिव ॥ ७.२०.२० ॥
Umgeben von vielen Königen, Helden, die mit mancherlei Waffen und Schmuck geschmückt waren, und den Bergkönigen, glich er Śakra, umringt von der Schar der Götter.
7.20.21
ततो युधिष्ठिरः प्रेक्ष्य व्यूहं तमतिमानुषम् ।
अजय्यमरिभिः सङ्ख्ये पार्षतं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२०.२१ ॥
Da sprach Yudhiṣṭhira, nachdem er jene übermenschliche Schlachtordnung erblickt hatte, die im Kampf von Feinden nicht zu besiegen war, diese Worte zu Pārṣata.
7.20.22
ब्राह्मणस्य वशं नाहमियामद्य यथा प्रभो ।
पारावतसवर्णाश्व तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.२०.२२ ॥
O Herr, möge ein Plan so entworfen werden, dass ich heute nicht in die Gewalt des Brahmanen falle, mit taubenfarbenen Rossen.
7.20.23
द्रोणस्य यतमानस्य वशं नैष्यसि सुव्रत ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणमद्य सहानुगम् ॥ ७.२०.२३ ॥
O du von guten Gelübden, du wirst nicht in die Gewalt Droṇas geraten, der sich bemüht; heute werde ich Droṇa samt seinen Gefolgsleuten aufhalten.
7.20.24
मयि जीवति कौरव्य नोद्वेगं कर्तुमर्हसि ।
न हि शक्तो रणे द्रोणो विजेतुं मां कथञ्चन ॥ ७.२०.२४ ॥
O Kaurava, solange ich lebe, sollst du dich nicht beunruhigen; Droṇa ist keineswegs imstande, mich im Kampf zu besiegen.
7.20.25
एवमुक्त्वा किरन्बाणान्द्रुपदस्य सुतो बली ।
पारावतसवर्णाश्वः स्वयं द्रोणमुपाद्रवत् ॥ ७.२०.२५ ॥
So sprechend, Drupadas mächtiger Sohn, Pfeile verstreuend, mit taubenfarbenen Pferden, stürmte selbst gegen Droṇa heran.
7.20.26
अनिष्टदर्शनं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नमवस्थितम् ।
क्षणेनैवाभवद्द्रोणो नातिहृष्टमना इव ॥ ७.२०.२६ ॥
Als er Dhṛṣṭadyumna dastehen sah, einen unerwünschten Anblick, war Droṇa im Nu nicht mehr sehr froh gestimmt.
7.20.27
स हि जातो महाराज द्रोणस्य निधनं प्रति ॥ ७.२०.२७ ॥
Denn er, großer König, wurde zum Tod Droṇas geboren.
7.20.28
मर्त्यधर्मतया तस्माद्भारद्वाजो व्यमुह्यत ।
नाशकत्तत्र तत्किञ्चिदनीकं प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.२०.२८ ॥
Aufgrund der Natur der Sterblichen verwirrte sich Droṇa, der Sohn Bharadvājas; er konnte dort nichts von jenem Heer mehr betrachten.
7.20.29
ततः किरन्निषूंस्तीक्ष्णान्द्रुपदस्य वरूथिनीम् ।
भराद्वाजो ययौ तूर्णं पार्षतं वर्जयन्युधि।
द्रुपदस्य महत्सैन्यं दारयामास ब्राह्मणः ॥ ७.२०.२९ ॥
Dann, scharfe Pfeile verstreuend, eilte der Sohn Bharadvājas schnell gegen Drupadas Heer, im Kampf den Sohn Pṛṣatas meidend; jener Brahmane spaltete Drupadas großes Heer.
7.20.30
तं तु सम्प्रेक्ष्य पुत्रस्ते दुर्मुखः शत्रुकर्षणः ।
प्रियं चिकीर्षुर्द्रोणस्य धृष्टद्युम्नमवारयत् ॥ ७.२०.३० ॥
Als er ihn sah, hielt dein Sohn Durmukha, der Quäler der Feinde, der Droṇa gefallen wollte, Dhṛṣṭadyumna auf.
7.20.31
स सम्प्रहारस्तुमुलः सुघोरः समपद्यत ।
पार्षतस्य च शूरस्य दुर्मुखस्य च भारत ॥ ७.२०.३१ ॥
O Bhārata, zwischen dem Helden, dem Sohn Pṛṣatas, und Durmukha entbrannte jener tosende, überaus schreckliche Zusammenstoß.
7.20.32
पार्षतः शरजालेन क्षिप्रं प्रच्छाद्य दुर्मुखम् ।
भारद्वाजं शरौघेण महता समवारयत् ॥ ७.२०.३२ ॥
Der Sohn Pṛṣatas bedeckte Durmukha rasch mit einem Pfeilnetz und hielt mit einem großen Pfeilstrom den Sohn Bharadvājas (Droṇa) auf.
7.20.33
द्रोणावारितं दृष्ट्वा भृशायस्तस्तवात्मजः ।
नानालिङ्गैः शरव्रातैः पार्षतं सममोहयत् ॥ ७.२०.३३ ॥
Als er sah, dass er von Droṇa aufgehalten wurde, verwirrte dein Sohn, sich gewaltig anstrengend, den Sohn Pṛṣatas völlig mit Pfeilscharen verschiedener Zeichen.
7.20.34
तयोर्विषक्तयोः सङ्ख्ये पाञ्चाल्यकुरुमुख्ययोः ।
द्रोणो यौधिष्ठिरं सैन्यं बहुधा व्यधमच्छरैः ॥ ७.२०.३४ ॥
Während jene beiden Häupter der Pañcālas und der Kurus im Kampf verstrickt waren, zerstreute Droṇa das Heer Yudhiṣṭhiras mit seinen Pfeilen auf vielfache Weise.
7.20.35
अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
तथा पार्थस्य सैन्यानि विच्छिन्नानि क्वचित्क्वचित् ॥ ७.२०.३५ ॥
Wie Wolken vom Wind nach allen Seiten zerrissen werden, so wurden die Heere Pārthas (Arjunas) hier und dort zerstreut.
7.20.36
मुहूर्तमिव तद्युद्धमासीन्मधुरदर्शनम् ।
तत उन्मत्तवद्राजन्निर्मर्यादमवर्तत ॥ ७.२०.३६ ॥
Jener Kampf erschien einen Augenblick lang anzusehen angenehm; dann, o König, verlief er maßlos, wie von Wahnsinnigen.
7.20.37
नैव खं न दिशो भूमिर्बभासे न च भास्करः ।
नैव स्वे न परे राजन्नाज्ञायन्त परस्परम्।
अनुमानेन संज्ञाभिर्युद्धं तत्समवर्तत ॥ ७.२०.३७ ॥
Weder der Himmel noch die Richtungen noch die Erde leuchteten, auch die Sonne nicht. O König, die Eigenen und die Feinde erkannten einander nicht; jene Schlacht ging durch Schluss und Zeichen weiter.
7.20.38
चूडामणिषु निष्केषु भूषणेष्वपि वर्मसु ।
तेषामादित्यवर्णाभा रश्मयः प्रचकाशिरे ॥ ७.२०.३८ ॥
Von ihren Scheitelkleinodien, Goldketten, Schmuckstücken und Panzern strahlten Strahlen von Sonnenglanz.
7.20.39
तत्प्रकीर्णपताकानां रथवारणवाजिनाम् ।
बलाकाशबलाभ्रामं ददृशे रूपमाहवे ॥ ७.२०.३९ ॥
Jenes Bild von Wagen, Elefanten und Rossen mit verstreuten Fahnen zeigte sich im Kampf wie eine von Kranichen gesprenkelte Wolke.
7.20.40
नरानेव नरा जघ्नरुदग्राश्च हया हयान् ।
रथांश्च रथिनो जघ्नुर्वारणा वरवारणान् ॥ ७.२०.४० ॥
Männer schlugen Männer nieder, ungestüme Rosse Rosse, Wagenkämpfer Wagen, und Elefanten erschlugen edle Elefanten.
7.20.41
समुच्छ्रितपताकानां गजानां परमद्विपैः ।
क्षणेन तुमुलो घोरः सङ्ग्रामः समपद्यत ॥ ७.२०.४१ ॥
Unter den Elefanten mit hochgereckten Fahnen und durch die gewaltigsten Elefanten entbrannte im Nu ein tosender, schrecklicher Kampf.
7.20.42
तेषां संसक्तगात्राणां कर्षतामितरेतरम् ।
दन्तसङ्घातसङ्घर्षात्सधूमोऽग्निरजायत ॥ ७.२०.४२ ॥
Aus dem Zusammenprall und Reiben der Stoßzähne jener Elefanten, die einander zerrten und deren Leiber sich verschlangen, entstand Feuer mit Rauch.
7.20.43
विप्रकीर्णपताकास्ते विषाणजनिताग्नयः ।
बभूवुः खं समासाद्य सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ७.२०.४३ ॥
Ihre Banner zerstreuten sich, und aus ihren Stoßzähnen entstand Feuer; den Himmel erreichend glichen sie Wolken mit Blitzen.
7.20.44
विक्षिपद्भिर्नदद्भिश्च निपतद्भिश्च वारणैः ।
सम्बभूव मही कीर्णा मेघैर्द्यौरिव वार्षिकी ॥ ७.२०.४४ ॥
Die Erde war übersät mit Elefanten, die schleuderten, trompeteten und fielen, wie der Himmel in der Regenzeit mit Wolken übersät ist.
7.20.45
तेषामाहन्यमानानां बाणतोमरऋष्टिभिः ।
वारणानां रवो जज्ञे मेघानामिव सम्पुवे ॥ ७.२०.४५ ॥
Der Schrei jener Elefanten, getroffen von Pfeilen, Tomaras und Speeren, erhob sich wie der Donner der Wolken in der Regenzeit.
7.20.46
तोमराभिहताः केचिद्बाणैश्च परमद्विपाः ।
वित्रेसुः सर्वनागानां शब्दमेवापरेऽसृजन् ॥ ७.२०.४६ ॥
Einige große Elefanten, von Tomaras und Pfeilen getroffen, gerieten in Schrecken, und andere ließen den Ruf der Elefanten selbst erschallen.
7.20.47
विषाणाभिहताश्चापि केचित्तत्र गजा गजैः ।
चक्रुरार्तस्वनं घोरमुत्पातजलदा इव ॥ ७.२०.४७ ॥
Dort stießen einige Elefanten, von den Stoßzähnen anderer Elefanten verwundet, einen furchtbaren Schmerzensschrei aus, wie unheilverkündende Wolken.
7.20.48
प्रतीपाः क्रियमाणाश्च वारणा वरवारणैः ।
उन्मथ्य पुनराजग्मुः प्रेरिताः परमाङ्कुशैः ॥ ७.२०.४८ ॥
Elefanten, von edlen Elefanten zurückgedrängt, von großen Stachelstöcken getrieben, stürmten wieder heran, zertrampelten alles und kehrten zurück.
7.20.49
महामात्रैर्महामात्रास्ताडिताः शरतोमरैः ।
गजेभ्यः पृथिवीं जग्मुर्मुक्तप्रहरणाङ्कुशाः ॥ ७.२०.४९ ॥
Die großen Elefantenführer, von anderen großen Elefantenführern mit Pfeilen und Speeren getroffen, ließen Waffen und Treibstäbe fallen und stürzten von den Elefanten zu Boden.
7.20.50
निर्मनुष्याश्च मातङ्गा विनदन्तस्ततस्ततः ।
छिन्नाभ्राणीव सम्पेतुः सम्प्रविश्य परस्परम् ॥ ७.२०.५० ॥
Elefanten ohne Reiter, hier und dort trompetend, stürzten ineinander wie zerrissene Wolken.
7.20.51
हतान्परिवहन्तश्च पतितान्पतितायुधान् ।
दिशो जग्मुर्महानागाः केचिदेकचरा इव ॥ ७.२०.५१ ॥
Einige große Elefanten, die die Erschlagenen und die Gefallenen, deren Waffen entfallen waren, davontrugen, flohen in alle Richtungen wie einsame Wanderer.
7.20.52
ताडितास्ताड्यमानाश्च तोमरर्ष्टिपरश्वथैः ।
पेतुरार्तस्वनं कृत्वा तदा विशसने गजाः ॥ ७.२०.५२ ॥
In jenem Gemetzel fielen die Elefanten, getroffen und weiter getroffen werdend, mit Klagerufen zu Boden.
7.20.53
तेषां शैलोपमैः कायैर्निपतद्भिः समन्ततः ।
आहता सहसा भूमिश्चकम्पे च ननाद च ॥ ७.२०.५३ ॥
Als ihre bergähnlichen Leiber von allen Seiten niederstürzten, wurde die Erde plötzlich getroffen, bebte und dröhnte.
7.20.54
सादितैः सगजारोहैः सपताकैः समन्ततः ।
मातङ्गैः शुशुभे भूमिर्विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ७.२०.५४ ॥
Die Elefanten, erschlagen samt ihren Reitern und Bannern, glänzte die Erde ringsum mit den verstreuten Elefanten, als wäre sie mit Bergen übersät.
7.20.55
गजस्थाश्च महामात्रा निर्भिन्नहृदया रणे ।
रथिभिः पातिता भल्लैर्विकीर्णाङ्कुशतोमराः ॥ ७.२०.५५ ॥
Und die Elefantenführer auf den Elefanten, die Herzen durchbohrt, wurden im Kampf von den Wagenkämpfern mit Bhalla-Pfeilen zu Boden geworfen; Stachelstöcke und Speere lagen verstreut.
7.20.56
क्रौञ्चवद्विनदन्तोऽन्ये नाराचाभिहता गजाः ।
परान्स्वांश्चापि मृद्गन्तः परिपेतुर्दिशो दश ॥ ७.२०.५६ ॥
Andere, wie Krauñca-Vögel schreiend, von eisernen Pfeilen getroffen, zertrampelten Feinde und die Ihren und flohen in alle zehn Richtungen.
7.20.57
गजाश्वरथयोधानां शरीरौघसमावृता ।
बभूव पृथिवी राजन्मांसशोणितकर्दमा ॥ ७.२०.५७ ॥
O König, die Erde, bedeckt mit Leichenbergen der Krieger von Elefanten, Pferden und Wagen, wurde zu einem Morast aus Fleisch und Blut.
7.20.58
प्रमथ्य च विषाणाग्रैः समुत्क्षिप्ताश्च वारणैः ।
सचक्राश्च विचक्राश्च रथैरेव महारथाः ॥ ७.२०.५८ ॥
Von den Elefanten mit den Spitzen ihrer Stoßzähne zertrampelt und hochgeschleudert, fielen die großen Wagenkämpfer mit ihren Wagen, manche mit intakten Rädern, manche ohne Räder.
7.20.59
रथाश्च रथिभिर्हीना निर्मनुष्याश्च वाजिनः ।
हतारोहाश्च मातङ्गा दिशो जग्मुर्भयातुराः ॥ ७.२०.५९ ॥
Wagen ohne Wagenlenker, Pferde ohne Reiter und Elefanten, deren Reiter erschlagen waren, flohen in Angst in alle Richtungen.
7.20.60
जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.२०.६० ॥
Hier tötete der Vater den Sohn, und der Sohn den Vater; so war der tumultuöse Kampf, in dem nichts zu erkennen war.
7.20.61
आगुल्फेभ्योऽवसीदन्ते नरा लोहितकर्दमैः ।
दीप्यमानैः परिक्षिप्ता दावैरिव महाद्रुमाः ॥ ७.२०.६१ ॥
Bis zu den Knöcheln im Schlamm aus Blut sanken die Männer ein, wie große Bäume, umzingelt von brennenden Waldbränden.
7.20.62
शोणितैः सिच्यमानानि वस्त्राणि कवचानि च ।
छत्राणि च पताकाश्च सर्वं रक्तमदृश्यत ॥ ७.२०.६२ ॥
Gewänder, Rüstungen, Sonnenschirme und Banner, alle von Blut getränkt — alles erschien rot.
7.20.63
हयौघाश्च रथौघाश्च नरौघाश्च निपातिताः ।
संक्षुण्णाः पुनरावृत्य बहुधा रथनेमिभिः ॥ ७.२०.६३ ॥
Scharen von Pferden, Wagen und Männern wurden niedergestreckt; die Wagenräder kehrten immer wieder zurück und zermalmten sie vielfach.
7.20.64
सगजौघमहावेगः परासुनरशैवलः ।
रथौघतुमुलावर्तः प्रबभौ सैन्यसागरः ॥ ७.२०.६४ ॥
Der Heeresozean leuchtete auf, von gewaltiger Wucht, mit Scharen von Elefanten, den toten Männern als Seetang und dem tosenden Strudel der Wagenscharen.
7.20.65
तं वाहनमहानौभिर्योधा जयधनैषिणः ।
अवगाह्याथ मज्जन्तो नैव मोहं प्रचक्रिरे ॥ ७.२०.६५ ॥
Die Krieger, nach Sieg und Reichtum strebend, stürzten sich mit ihren großen Fahrzeug-Booten in jenen Heeresozean; versinkend verfielen sie nicht dem Wahn.
7.20.66
शरवर्षाभिवृष्टेषु योधेष्वञ्चितलक्ष्मसु ।
न तेष्वचित्ततां लेभे कश्चिदाहतलक्षणः ॥ ७.२०.६६ ॥
Unter den Kriegern, mit Pfeilregen überschüttet und mit Zeichen geschmückt, erlangte keiner der Verwundeten Gleichgültigkeit gegen sie.
7.20.67
वर्तमाने तथा युद्धे घोररूपे भयङ्करे ।
मोहयित्वा परान्द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.२०.६७ ॥
Während der Kampf so furchtbar und schrecklich tobte, stürzte sich Droṇa, nachdem er die Feinde verwirrt hatte, auf Yudhiṣṭhira.