மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.20.1
परिणाम्य निशां तां तु भारद्वाजो महारथः ।
उक्त्वा सुबहु राजेन्द्र वचनं वै सुयोधनम् ॥ ७.२०.१ ॥
ராஜேந்திரா, அந்த இரவைக் கழித்த பின், மகாரதரான பரத்வாஜர் (துரோணர்) சுயோதனனிடம் பலவாறு பேசினார்.
7.20.2
विधाय गोप्तॄन्पार्थस्य संशप्तकगणैः सह ।
निष्क्रान्ते च तदा पार्थे संशप्तकवधं प्रति ॥ ७.२०.२ ॥
பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) காவலர்களை சம்சப்தகர் கூட்டங்களுடன் நியமித்த பிறகு, அப்போது பார்த்தன் சம்சப்தகர்களைக் கொல்லப் புறப்பட்டான்.
7.20.3
व्यूढानीकस्ततो द्रोणः पाण्डवानां महाचमूम् ।
अभ्ययाद्भरतश्रेष्ठ धर्मराजजिघृक्षया ॥ ७.२०.३ ॥
பரதச் சிறந்தவனே, அப்போது அணிவகுத்த படையுடன் துரோணர், தர்மராஜனைப் பிடிக்கும் விருப்பத்தால் பாண்டவர்களின் பெரும் படையை நோக்கிச் சென்றார்.
7.20.4
व्यूढां दृष्ट्वा सुपर्णेन भारद्वाजस्य तां चमूम् ।
व्यूहेन मण्डलार्धेन प्रत्यव्यूहद्युधिष्ठिरः ॥ ७.२०.४ ॥
பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) அந்தப் படை கருடவ்யூஹமாக அணிவகுத்திருப்பதைக் கண்டு, யுதிஷ்டிரர் அரைவட்ட வ்யூஹத்தால் எதிர் அணிவகுத்தார்.
7.20.5
मुखं त्वासीत्सुपर्णस्य भारद्वाजो महारथः ।
शिरो दुर्योधनो राजा सोदर्यैः सानुगैर्वृतः ॥ ७.२०.५ ॥
கருடனின் முகம் மகாரதரான பாரத்வாஜர் (துரோணர்) ஆனார்; தலை, சகோதரர்களும் அனுசரர்களும் சூழ்ந்த அரசன் துரியோதனன் ஆனான்.
7.20.6
चक्षुषी कृतवर्माऽऽसीद्गौतमश्चास्यतां वरः ॥ ७.२०.६ ॥
அதன் இரு கண்களும் கிருதவர்மனே ஆனார்; மேலும் அதன் சிறந்த வீரர் கௌதமர் (கிருபர்) ஆவார்.
7.20.7
भूतशर्मा क्षेमशर्मा करकाक्षश्च वीर्यवान् ।
कलिङ्गाः सिंहलाः प्राच्याः शूरा भीरा दशेरकाः ॥ ७.२०.७ ॥
பூதசர்மா, க்ஷேமசர்மா, வீர்யவான் கரகாக்ஷன், கலிங்கர்கள், சிங்களர்கள், கிழக்கின் வீரர்கள், பீரர்கள் மற்றும் தசேரகர்கள்.
7.20.8
शका यवनकाम्भोजास्तथा हंसपथाश्च ये ।
ग्रीवायां शूरसेनाश्च दरन्दा मद्रकेकयाः।
गजाश्वरथपत्त्योघास्तस्थुः परमदंशिताः ॥ ७.२०.८ ॥
சகர்கள், யவனர்கள், காம்போஜர்கள், ஹம்சபதர்கள், கழுத்துப் பகுதியில் சூரசேனர்கள், தரந்தர்கள், மத்ரர்களும் கேகயர்களும்; யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படைத் திரள்கள் முழு கவசத்துடன் நின்றன.
7.20.9
भूरिश्रवास्तथा शल्यः सोमदत्तश्च बाह्लिकः ।
अक्षौहिण्या वृता वीरा दक्षिणं पार्श्वमास्थिताः ॥ ७.२०.९ ॥
பூரிசிரவஸ், சல்யன், சோமதத்தன், பாஹ்லீகன் ஆகிய வீரர்கள் அக்ஷௌஹிணிப் படையால் சூழப்பட்டு வலது பக்கத்தில் நின்றனர்.
7.20.10
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
वामं पार्श्वं समाश्रित्य द्रोणपुत्राग्रतः स्थिताः ॥ ७.२०.१० ॥
அவந்தியின் இளவரசர்களான விந்தனும் அனுவிந்தனும், காம்போஜன் சுதக்ஷிணனும் இடது பக்கத்தை ஏற்று துரோணரின் மகனுக்கு முன் நின்றனர்.
7.20.11
पृष्ठे कलिङ्गाः साम्बष्ठा मागधाः पौण्ड्रमद्रकाः ।
गान्धाराः शकुनाः प्राच्याः पार्वतीया वसातयः ॥ ७.२०.११ ॥
பின்புறத்தில் கலிங்கர்கள், சாம்பஷ்டர்கள், மாகதர்கள், பௌண்ட்ரர்கள், மத்ரகர்கள்; காந்தாரர்கள், சகுனர்கள், கிழக்கு மக்கள், மலைவாசிகள், வசாதிகள்.
7.20.12
पुच्छे वैकर्तनः कर्णः सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
महत्या सेनया तस्थौ नानाजनपदोत्थया ॥ ७.२०.१२ ॥
வால்பகுதியில் வைகர்தனன் கர்ணன், தன் மகன்கள், உறவினர்களுடன், பல நாடுகளிலிருந்து திரண்ட பெரும் படையுடன் நின்றான்.
7.20.13
जयद्रथो भीमरथः सम्पातिर्ऋषभो जयः ।
भूमिञ्जयो वृषक्राथो नैषधश्च महाबलः ॥ ७.२०.१३ ॥
ஜயத்ரதன், பீமரதன், சம்பாதி, ரிஷபன், ஜயன், பூமிஞ்ஜயன், விருஷக்ராதன், மகாபலனான நைஷதன் ஆகியோர்.
7.20.14
वृता बलेन महता ब्रह्मलोकपरिष्कृताः ।
व्यूहस्योरसि ते राजन्स्थिता युद्धविशारदाः ॥ ७.२०.१४ ॥
பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, பிரம்மலோகம் போல் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாய், அரசே, போரில் திறமையான அவர்கள் வியூகத்தின் மார்பில் நின்றனர்.
7.20.15
द्रोणेन विहितो व्यूहः पदात्यश्वरथद्विपैः ।
वातोद्धूतार्णवाकारः प्रनृत्त इव लक्ष्यते ॥ ७.२०.१५ ॥
துரோணரால் அமைக்கப்பட்ட வியூகம், காலாட்படை, குதிரைப்படை, தேர்கள், யானைகளுடன், காற்றால் கிளர்ந்த கடல் போல், ஆடுவது போல் காணப்பட்டது.
7.20.16
तस्य पक्षप्रपक्षेभ्यो निष्पतन्ति युयुत्सवः ।
सविद्युत्स्तनिता मेघाः सर्वदिग्भ्यः इवोष्णगे ॥ ७.२०.१६ ॥
அதன் இறக்கைகளிலும் துணை இறக்கைகளிலும் இருந்து போர் விரும்பும் வீரர்கள் வெளிப்பட்டனர், வெப்பகாலத்தில் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் மின்னலும் இடியும் கொண்ட மேகங்கள் எழுவது போல்.
7.20.17
तस्य प्राग्ज्योतिषो मध्ये विधिवत्कल्पितं गजम् ।
आस्थितः शुशुभे राजन्नंशुमानुदये यथा ॥ ७.२०.१७ ॥
அதன் நடுவில், முறைப்படி அலங்கரிக்கப்பட்ட யானையின் மீது ஏறிய பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன், அரசே, உதயத்தில் சூரியன் போல் பிரகாசித்தான்。
7.20.18
माल्यदामवता राजञ्श्वेतच्छत्रेण धार्यता ।
कृत्तिकायोगयुक्तेन पौर्णमास्यामिवेन्दुना ॥ ७.२०.१८ ॥
அரசே, மலர் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய், வெண்குடை பிடிக்கப்பட்டவனாய், பௌர்ணமி இரவில் கார்த்திகை நட்சத்திரத்தோடு கூடிய சந்திரன் போல் விளங்கினான்.
7.20.19
नीलाञ्जनचयप्रख्यो मदान्धो द्विरदो बभौ ।
अतिवृष्टो महामेघैर्यथा स्यात्पर्वतो महान् ॥ ७.२०.१९ ॥
நீல அஞ்சனக் குவியல் போன்ற, மதத்தால் குருடான அந்த யானை, பெரும் மேகங்களால் மிகவும் நனைக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய மலையைப் போல விளங்கியது.
7.20.20
नानानृपतिभिर्वीरै र्विविधायुधभूषणैः ।
समन्वितः पार्वतीयैः शक्रो देवगणैरिव ॥ ७.२०.२० ॥
பல அரசர்களும், பல்வேறு ஆயுதங்களாலும் அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட வீரர்களும், மலைநாட்டு அரசர்களும் சூழ்ந்த அவன், தேவர் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட இந்திரனைப் போல இருந்தான்.
7.20.21
ततो युधिष्ठिरः प्रेक्ष्य व्यूहं तमतिमानुषम् ।
अजय्यमरिभिः सङ्ख्ये पार्षतं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२०.२१ ॥
பின்னர் யுதிஷ்டிரன், போரில் பகைவர்களால் வெல்ல முடியாத, மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட அந்த வியூகத்தைக் கண்டு, பார்ஷதனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.20.22
ब्राह्मणस्य वशं नाहमियामद्य यथा प्रभो ।
पारावतसवर्णाश्व तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ७.२०.२२ ॥
ஐயனே, இன்று நான் பிராமணரின் (துரோணரின்) வசத்தில் சிக்காதபடி, புறா நிறக் குதிரைகளுடன் அப்படிப்பட்ட உபாயம் வகுக்கப்படட்டும்.
7.20.23
द्रोणस्य यतमानस्य वशं नैष्यसि सुव्रत ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणमद्य सहानुगम् ॥ ७.२०.२३ ॥
நல்விரதனே, முயலும் துரோணரின் வசத்திற்கு நீ செல்லமாட்டாய்; இன்று நான் துரோணரையும் அவருடைய பின்தொடர்வோரையும் தடுப்பேன்.
7.20.24
मयि जीवति कौरव्य नोद्वेगं कर्तुमर्हसि ।
न हि शक्तो रणे द्रोणो विजेतुं मां कथञ्चन ॥ ७.२०.२४ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை நீ கவலை கொள்ளக் கூடாது; போரில் துரோணர் எந்த வகையிலும் என்னை வெல்ல வல்லவரல்ல.
7.20.25
एवमुक्त्वा किरन्बाणान्द्रुपदस्य सुतो बली ।
पारावतसवर्णाश्वः स्वयं द्रोणमुपाद्रवत् ॥ ७.२०.२५ ॥
இவ்வாறு கூறி அம்புகளை பொழிந்தபடி, துருபதனின் வலிய மகன் புறா நிறக் குதிரைகளுடன் தானே துரோணரை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.20.26
अनिष्टदर्शनं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नमवस्थितम् ।
क्षणेनैवाभवद्द्रोणो नातिहृष्टमना इव ॥ ७.२०.२६ ॥
எதிரில் நின்ற திருஷ்டத்யும்னனைக் கண்ட அந்த அருவருப்பான காட்சியால், ஒரு கணத்தில் துரோணரின் மனம் மகிழ்ச்சியற்றதாயிற்று.
7.20.27
स हि जातो महाराज द्रोणस्य निधनं प्रति ॥ ७.२०.२७ ॥
மகாராஜாவே, அவர் துரோணரின் அழிவுக்காகவே பிறந்தவர்.
7.20.28
मर्त्यधर्मतया तस्माद्भारद्वाजो व्यमुह्यत ।
नाशकत्तत्र तत्किञ्चिदनीकं प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.२०.२८ ॥
மனிதத் தன்மையால் பரத்வாஜர் மகன் துரோணர் மயங்கினார்; அதனால் அங்கு படையின் எதையும் அவரால் நோக்க இயலவில்லை.
7.20.29
ततः किरन्निषूंस्तीक्ष्णान्द्रुपदस्य वरूथिनीम् ।
भराद्वाजो ययौ तूर्णं पार्षतं वर्जयन्युधि।
द्रुपदस्य महत्सैन्यं दारयामास ब्राह्मणः ॥ ७.२०.२९ ॥
பின்னர் கூரிய அம்புகளைப் பொழிந்தபடி பரத்வாஜர் மகன் துருபதனின் படையை நோக்கி விரைந்தார்; போரில் பார்ஷதனைத் தவிர்த்து, அந்த பிராமணர் துருபதனின் பெரும் படையைப் பிளந்தார்.
7.20.30
तं तु सम्प्रेक्ष्य पुत्रस्ते दुर्मुखः शत्रुकर्षणः ।
प्रियं चिकीर्षुर्द्रोणस्य धृष्टद्युम्नमवारयत् ॥ ७.२०.३० ॥
அவரைக் கண்டதும், பகைவரை வாட்டும் உங்கள் மகன் துர்முகன், துரோணருக்கு நன்மை செய்ய விரும்பி, திருஷ்டத்யும்னனைத் தடுத்தான்.
7.20.31
स सम्प्रहारस्तुमुलः सुघोरः समपद्यत ।
पार्षतस्य च शूरस्य दुर्मुखस्य च भारत ॥ ७.२०.३१ ॥
பாரதா! வீரன் பார்ஷதனுக்கும் துர்முகனுக்கும் இடையே அந்தப் பயங்கரமான, கடும் மோதல் நிகழ்ந்தது.
7.20.32
पार्षतः शरजालेन क्षिप्रं प्रच्छाद्य दुर्मुखम् ।
भारद्वाजं शरौघेण महता समवारयत् ॥ ७.२०.३२ ॥
பார்ஷதன் விரைவாக அம்புவலையால் துர்முகனை மறைத்து, பெரும் அம்புப் பெருக்கால் பாரத்வாஜனை (துரோணனை) தடுத்தான்.
7.20.33
द्रोणावारितं दृष्ट्वा भृशायस्तस्तवात्मजः ।
नानालिङ्गैः शरव्रातैः पार्षतं सममोहयत् ॥ ७.२०.३३ ॥
துரோணரால் தடுக்கப்பட்டதைக் கண்ட உங்கள் மகன் மிகவும் முயன்று, பலவகை அடையாளங்கொண்ட அம்புக்கூட்டங்களால் பார்ஷதனை முற்றிலும் குழப்பினான்.
7.20.34
तयोर्विषक्तयोः सङ्ख्ये पाञ्चाल्यकुरुमुख्ययोः ।
द्रोणो यौधिष्ठिरं सैन्यं बहुधा व्यधमच्छरैः ॥ ७.२०.३४ ॥
போரில் பாஞ்சாலர் தலைவனும் குருக்களின் தலைவனும் அவர்கள் இருவரும் பிணைந்திருக்கையில், துரோணன் யுதிஷ்டிரனின் படையை அம்புகளால் பலவாறாக சிதறடித்தான்.
7.20.35
अनिलेन यथाऽभ्राणि विच्छिन्नानि समन्ततः ।
तथा पार्थस्य सैन्यानि विच्छिन्नानि क्वचित्क्वचित् ॥ ७.२०.३५ ॥
காற்றால் மேகங்கள் எல்லாப் பக்கமும் சிதறுவது போல, பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) படைகள் இடத்திற்கு இடம் சிதறின.
7.20.36
मुहूर्तमिव तद्युद्धमासीन्मधुरदर्शनम् ।
तत उन्मत्तवद्राजन्निर्मर्यादमवर्तत ॥ ७.२०.३६ ॥
அந்தப் போர் ஒரு கணம் மட்டும் இனிய காட்சியாகத் தோன்றியது; பின்னர், அரசே, அது பித்தர்களைப் போல் வரம்பின்றி நடந்தது.
7.20.37
नैव खं न दिशो भूमिर्बभासे न च भास्करः ।
नैव स्वे न परे राजन्नाज्ञायन्त परस्परम्।
अनुमानेन संज्ञाभिर्युद्धं तत्समवर्तत ॥ ७.२०.३७ ॥
வானமும் திசைகளும் பூமியும் தெரியவில்லை; சூரியனும் ஒளிரவில்லை. அரசே, சொந்த வீரர்களையும் எதிரிகளையும் ஒருவரை ஒருவர் அறியமுடியவில்லை; அந்தப் போர் அனுமானத்தாலும் அடையாளங்களாலும் நடந்தது.
7.20.38
चूडामणिषु निष्केषु भूषणेष्वपि वर्मसु ।
तेषामादित्यवर्णाभा रश्मयः प्रचकाशिरे ॥ ७.२०.३८ ॥
அவர்களின் சூடாமணிகள், பொற்கழுத்தணிகள், ஆபரணங்கள், கவசங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து சூரியனைப் போன்ற ஒளிக்கதிர்கள் பிரகாசித்தன.
7.20.39
तत्प्रकीर्णपताकानां रथवारणवाजिनाम् ।
बलाकाशबलाभ्रामं ददृशे रूपमाहवे ॥ ७.२०.३९ ॥
சிதறிய கொடிகளுடன் கூடிய தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளின் அந்தக் காட்சி போரில் கொக்குகளால் புள்ளியிட்ட மேகம் போலத் தெரிந்தது.
7.20.40
नरानेव नरा जघ्नरुदग्राश्च हया हयान् ।
रथांश्च रथिनो जघ्नुर्वारणा वरवारणान् ॥ ७.२०.४० ॥
மனிதர்கள் மனிதர்களைத் தாக்கினர்; வேகமான குதிரைகள் குதிரைகளைத் தாக்கின; தேர்வீரர்கள் தேர்களைத் தாக்கினர்; யானைகள் சிறந்த யானைகளைத் தாக்கின.
7.20.41
समुच्छ्रितपताकानां गजानां परमद्विपैः ।
क्षणेन तुमुलो घोरः सङ्ग्रामः समपद्यत ॥ ७.२०.४१ ॥
உயர்ந்த கொடிகளுடன் கூடிய யானைகளுக்கிடையே சிறந்த யானைகளால் ஒரு கணத்தில் கொடூரமான, ஆரவாரமான போர் மூண்டது.
7.20.42
तेषां संसक्तगात्राणां कर्षतामितरेतरम् ।
दन्तसङ्घातसङ्घर्षात्सधूमोऽग्निरजायत ॥ ७.२०.४२ ॥
ஒன்றையொன்று இழுத்தபடி, உடல்கள் பிணைந்திருந்த அவர்களின் தந்தங்கள் மோதி உரசியதால் புகையுடன் நெருப்பு தோன்றியது.
7.20.43
विप्रकीर्णपताकास्ते विषाणजनिताग्नयः ।
बभूवुः खं समासाद्य सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ७.२०.४३ ॥
அவர்களின் கொடிகள் சிதறின; அவற்றின் தந்தங்களிலிருந்து தீ எழுந்தது. வானை அடைந்த அவை மின்னலுடன் கூடிய மேகங்களைப் போல ஆயின.
7.20.44
विक्षिपद्भिर्नदद्भिश्च निपतद्भिश्च वारणैः ।
सम्बभूव मही कीर्णा मेघैर्द्यौरिव वार्षिकी ॥ ७.२०.४४ ॥
சுழற்றிய, முழங்கிய, விழுந்த யானைகளால் பூமி நிறைந்தது; மழைக்காலத்தில் வானம் மேகங்களால் நிறைவதுபோல்.
7.20.45
तेषामाहन्यमानानां बाणतोमरऋष्टिभिः ।
वारणानां रवो जज्ञे मेघानामिव सम्पुवे ॥ ७.२०.४५ ॥
அம்புகள், தோமரங்கள், ரிஷ்டிகளால் தாக்கப்பட்ட அந்த யானைகளின் ஒலி, மழைக்காலத்தில் மேகங்களின் முழக்கம்போல் எழுந்தது.
7.20.46
तोमराभिहताः केचिद्बाणैश्च परमद्विपाः ।
वित्रेसुः सर्वनागानां शब्दमेवापरेऽसृजन् ॥ ७.२०.४६ ॥
தோமரங்களாலும் அம்புகளாலும் தாக்கப்பட்ட சில பெரிய யானைகள் அஞ்சின; மற்றவை யானைகளுக்கே உரிய ஒலியை எழுப்பின.
7.20.47
विषाणाभिहताश्चापि केचित्तत्र गजा गजैः ।
चक्रुरार्तस्वनं घोरमुत्पातजलदा इव ॥ ७.२०.४७ ॥
அங்கே சில யானைகள் மற்ற யானைகளின் தந்தங்களால் காயமுற்று கொடிய அலறலை எழுப்பின; தீய சகுனம் தரும் மேகங்கள்போல்.
7.20.48
प्रतीपाः क्रियमाणाश्च वारणा वरवारणैः ।
उन्मथ्य पुनराजग्मुः प्रेरिताः परमाङ्कुशैः ॥ ७.२०.४८ ॥
சிறந்த யானைகளால் திருப்பப்பட்ட யானைகள், உயர்ந்த அங்குசங்களால் தூண்டப்பட்டு, மீண்டும் மோதி திரும்பி வந்தன.
7.20.49
महामात्रैर्महामात्रास्ताडिताः शरतोमरैः ।
गजेभ्यः पृथिवीं जग्मुर्मुक्तप्रहरणाङ्कुशाः ॥ ७.२०.४९ ॥
மகாமாத்திரர்கள் மகாமாத்திரர்களை அம்புகளாலும் தோமரங்களாலும் தாக்கினர்; அவர்கள் ஆயுதங்களையும் அங்குசங்களையும் விட்டு யானைகளிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்தனர்.
7.20.50
निर्मनुष्याश्च मातङ्गा विनदन्तस्ततस्ततः ।
छिन्नाभ्राणीव सम्पेतुः सम्प्रविश्य परस्परम् ॥ ७.२०.५० ॥
பாகர்கள் இல்லாத யானைகள் அங்குமிங்கும் பிளிறிக்கொண்டு, கிழிந்த மேகங்கள் போல ஒன்றோடொன்று மோதி விழுந்தன.
7.20.51
हतान्परिवहन्तश्च पतितान्पतितायुधान् ।
दिशो जग्मुर्महानागाः केचिदेकचरा इव ॥ ७.२०.५१ ॥
சில பெரிய யானைகள் இறந்தவர்களையும், ஆயுதம் விழுந்த விழுந்தவர்களையும் சுமந்துகொண்டு, தனித்துத் திரியும் விலங்குகள்போல் திசைகளில் ஓடின.
7.20.52
ताडितास्ताड्यमानाश्च तोमरर्ष्टिपरश्वथैः ।
पेतुरार्तस्वनं कृत्वा तदा विशसने गजाः ॥ ७.२०.५२ ॥
அந்தப் படுகொலையில் யானைகள் தாக்கப்பட்டும் தாக்கப்பட்டுக்கொண்டும் வேதனைக் குரல் எழுப்பி விழுந்தன.
7.20.53
तेषां शैलोपमैः कायैर्निपतद्भिः समन्ततः ।
आहता सहसा भूमिश्चकम्पे च ननाद च ॥ ७.२०.५३ ॥
மலைகளைப் போன்ற அவற்றின் உடல்கள் நாலா பக்கமும் விழுந்தபோது பூமி திடீரென தாக்கப்பட்டு நடுங்கி ஒலித்தது.
7.20.54
सादितैः सगजारोहैः सपताकैः समन्ततः ।
मातङ्गैः शुशुभे भूमिर्विकीर्णैरिव पर्वतैः ॥ ७.२०.५४ ॥
யானைகளும் அவற்றின் பாகர்களும் கொடிகளுடன் கொல்லப்பட்டு, நாலா பக்கமும் சிதறிக்கிடந்த யானைகளால் பூமி சிதறிக்கிடந்த மலைகளைப்போல் ஒளிர்ந்தது.
7.20.55
गजस्थाश्च महामात्रा निर्भिन्नहृदया रणे ।
रथिभिः पातिता भल्लैर्विकीर्णाङ्कुशतोमराः ॥ ७.२०.५५ ॥
போரில் யானைகளின் மேல் இருந்த பாகர்கள், நெஞ்சு பிளக்கப்பட்டு, தேர்வீரர்களின் பல்லங்களால் வீழ்த்தப்பட்டனர்; அங்குசங்களும் தோமரங்களும் சிதறிக் கிடந்தன.
7.20.56
क्रौञ्चवद्विनदन्तोऽन्ये नाराचाभिहता गजाः ।
परान्स्वांश्चापि मृद्गन्तः परिपेतुर्दिशो दश ॥ ७.२०.५६ ॥
கிரௌஞ்சப் பறவைகளைப் போல் கத்தியபடி, நாராசங்களால் தாக்கப்பட்ட மற்ற யானைகள் பகைவரையும் தம்மவரையும் மிதித்து பத்துத் திசைகளிலும் ஓடின.
7.20.57
गजाश्वरथयोधानां शरीरौघसमावृता ।
बभूव पृथिवी राजन्मांसशोणितकर्दमा ॥ ७.२०.५७ ॥
அரசே, யானை, குதிரை, தேர் வீரர்களின் உடல் குவியல்களால் மூடப்பட்ட நிலம், சதையும் குருதியும் கலந்த சேறாகியது.
7.20.58
प्रमथ्य च विषाणाग्रैः समुत्क्षिप्ताश्च वारणैः ।
सचक्राश्च विचक्राश्च रथैरेव महारथाः ॥ ७.२०.५८ ॥
யானைகள் தங்கள் தந்தங்களின் நுனிகளால் மிதித்து தூக்கி எறிந்தன; மகாரதர்கள் சக்கரத்துடனும் சக்கரமின்றியும் தேர்களுடன் வீழ்ந்தனர்.
7.20.59
रथाश्च रथिभिर्हीना निर्मनुष्याश्च वाजिनः ।
हतारोहाश्च मातङ्गा दिशो जग्मुर्भयातुराः ॥ ७.२०.५९ ॥
தேர்கள் தேர்வீரர்கள் இன்றி, குதிரைகள் மனிதர்கள் இன்றி, யானைகள் சவாரி கொல்லப்பட்டு, அச்சத்தால் துன்பமுற்று திசைகளை நோக்கி ஓடின.
7.20.60
जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.२०.६० ॥
இங்கே தந்தை மகனையும் மகன் தந்தையையும் கொன்றனர்; இவ்வாறு அந்தக் கலக்கமான போரில் எதுவும் அறியப்படவில்லை.
7.20.61
आगुल्फेभ्योऽवसीदन्ते नरा लोहितकर्दमैः ।
दीप्यमानैः परिक्षिप्ता दावैरिव महाद्रुमाः ॥ ७.२०.६१ ॥
இரத்தச் சேற்றில் கணுக்கால் வரை புதைந்து மனிதர்கள் அமிழ்ந்தனர்; எரியும் காட்டுத்தீயால் சூழப்பட்ட பெரிய மரங்களைப் போல.
7.20.62
शोणितैः सिच्यमानानि वस्त्राणि कवचानि च ।
छत्राणि च पताकाश्च सर्वं रक्तमदृश्यत ॥ ७.२०.६२ ॥
இரத்தத்தால் நனைந்த ஆடைகள், கவசங்கள், குடைகள், கொடிகள் — எல்லாம் சிவப்பாகத் தெரிந்தன.
7.20.63
हयौघाश्च रथौघाश्च नरौघाश्च निपातिताः ।
संक्षुण्णाः पुनरावृत्य बहुधा रथनेमिभिः ॥ ७.२०.६३ ॥
குதிரைக் கூட்டங்களும் தேர்க் கூட்டங்களும் மனிதக் கூட்டங்களும் வீழ்த்தப்பட்டன; தேர்ச் சக்கரங்கள் மீண்டும் மீண்டும் திரும்பி அவற்றைப் பலமுறை நசுக்கின.
7.20.64
सगजौघमहावेगः परासुनरशैवलः ।
रथौघतुमुलावर्तः प्रबभौ सैन्यसागरः ॥ ७.२०.६४ ॥
யானைக் கூட்டங்களுடன் பெரும் வேகம் கொண்டதும், இறந்த மனிதர்களாகிய பாசிகளால் நிறைந்ததும், தேர்க் கூட்டங்களின் ஆரவாரச் சுழல் கொண்டதுமான படைக்கடல் ஒளிர்ந்தது.
7.20.65
तं वाहनमहानौभिर्योधा जयधनैषिणः ।
अवगाह्याथ मज्जन्तो नैव मोहं प्रचक्रिरे ॥ ७.२०.६५ ॥
வெற்றியையும் செல்வத்தையும் விரும்பிய வீரர்கள் அந்தப் படைக்கடலில் தங்கள் பெரிய வாகனங்களாகிய படகுகளுடன் இறங்கினர்; மூழ்கிக் கொண்டிருந்தபோதும் அவர்கள் மயங்கவில்லை.
7.20.66
शरवर्षाभिवृष्टेषु योधेष्वञ्चितलक्ष्मसु ।
न तेष्वचित्ततां लेभे कश्चिदाहतलक्षणः ॥ ७.२०.६६ ॥
அம்பு மழையால் பொழியப்பட்ட, அடையாளங்கள் துலங்கிய வீரர்களிடையே, காயம்பட்ட எவரும் அவர்களிடம் கவனமின்மையைப் பெறவில்லை.
7.20.67
वर्तमाने तथा युद्धे घोररूपे भयङ्करे ।
मोहयित्वा परान्द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.२०.६७ ॥
இவ்வாறு கொடிய வடிவமும் அச்சமூட்டும் தன்மையும் கொண்ட போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, துரோணர் எதிரிகளைத் திகைக்கச் செய்துவிட்டு யுதிஷ்டிரரை நோக்கி விரைந்தார்.