மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.28.1
यियासतस्ततः कृष्णः पार्थस्याश्वान्मनोजवान् ।
सम्प्रैषीद्धेमसञ्छन्नान्द्रोणानीकाय सन्त्वरन् ॥ ७.२८.१ ॥
பின்னர் கிருஷ்ணன் பார்த்தனின் மனோவேகம் கொண்ட, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகளை, துரோணரின் படையை நோக்கிச் செல்ல விரைந்து செலுத்தினான்.
7.28.2
तं प्रयान्तं कुरुश्रेष्ठं स्वांस्त्रातुं द्रोणतापितान् ।
सुशर्मा भ्रातृभिः सार्धं युद्धार्थी पृष्ठतोऽन्वयात् ॥ ७.२८.२ ॥
துரோணரால் துன்புறுத்தப்பட்ட தம் வீரர்களைக் காக்கச் சென்ற அந்தக் குருசிரேஷ்டனின் பின்னால், போர் விரும்பிய சுசர்மன் தன் சகோதரர்களுடன் தொடர்ந்தான்.
7.28.3
ततः श्वेतहयः कृष्णमब्रवीदजितञ्जयः ।
एष मां भ्रातृभिः सार्धं सुशर्माऽऽह्वयतेऽच्युत ॥ ७.२८.३ ॥
அப்போது வெண்குதிரைகளை உடைய, வெல்லப்படாத வெற்றியாளனான அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனிடம் கூறினான்: "அச்யுதா, இதோ சுசர்மன் தன் சகோதரர்களுடன் என்னை போருக்கு அழைக்கிறான்."
7.28.4
दीर्यते चोत्तरेणैव तत्सैन्यं मधुसूदन ।
द्वैधीभूतं मनो मेऽद्य कृतं संशप्तकैरिदम् ॥ ७.२८.४ ॥
மதுசூதனா, வடக்கே அந்தப் படை சிதைந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்று சம்சப்தகர்கள் என் மனத்தை இரண்டாகப் பிளந்துவிட்டனர்.
7.28.5
किन्नु संशप्तकान्हन्मि स्वान्रक्षाम्यहितार्दितान् ।
इति मे त्वं मतं वेत्सि तत्र किं सुकृतं भवेत् ॥ ७.२८.५ ॥
சம்சப்தகர்களைக் கொல்வேனா, அல்லது பகைவர்களால் துன்புறுத்தப்படும் என் வீரர்களைக் காப்பேனா? என் எண்ணத்தை நீ அறிவாய்; இதில் எது நற்செயலாக இருக்கும்?
7.28.6
एवमुक्तस्तु दाशार्हः स्यन्दनं प्रत्यवर्तयत् ।
येन त्रिगर्ताधिपतिः पाण्डवं समुपाह्वयत् ॥ ७.२८.६ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், தாசார்ஹ கிருஷ்ணன் தேரைத் திருப்பினான்; அந்த வழியால் திரிகர்த்தர்களின் அதிபதி பாண்டவனை போருக்கு அழைத்திருந்தான்.
7.28.7
ततोऽर्जुनः सुशर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
ध्वजं धनुश्चास्य तथा क्षुराभ्यां समकृन्तत ॥ ७.२८.७ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் சுசர்மனை ஏழு விரைவு அம்புகளால் துளைத்து, அவனுடைய கொடியையும் வில்லையும் இரண்டு கூரிய அம்புகளால் வெட்டினான்.
7.28.8
त्रिगर्ताधिपतेश्चापि भ्रातरं षङ्भिराशुगैः ।
साश्वं ससूतं त्वरितः पार्थः प्रैषीद्यमक्षयम् ॥ ७.२८.८ ॥
த்ரிகர்த்தர் மன்னனின் சகோதரனையும், பார்த்தன் விரைவாக ஆறு விரைவு அம்புகளால் குதிரை, தேரோட்டியுடன் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.28.9
ततो भुजगसङ्काशां सुशर्मा शक्तिमायसीम् ।
चिक्षेपार्जुनमादिश्य वासुदेवाय तोमरम् ॥ ७.२८.९ ॥
அப்போது சுசர்மன் பாம்பைப் போன்ற இரும்பு வேலை அர்ஜுனன் மீது எறிந்தான்; அதன் பின் வாசுதேவனை நோக்கி ஒரு தோமரத்தையும் செலுத்தினான்.
7.28.10
शक्तिं त्रिभिः शरैश्छित्त्वा तोमरं त्रिभिरर्जुनः ।
सुशर्माणं शरव्रातैर्मोहयित्वा न्यवर्तयत् ॥ ७.२८.१० ॥
அர்ஜுனன் மூன்று அம்புகளால் சக்தியைத் துண்டித்து, மூன்றால் தோமரத்தையும் வெட்டி, சுசர்மனை அம்பு மழையால் மயக்கி பின்னடையச் செய்தான்.
7.28.11
तं वासवमिवायान्तं भूरिवर्षं शरौघिणम् ।
राजंस्तावकसैन्यानां नोग्रं कश्चिदवारयत् ॥ ७.२८.११ ॥
அரசே, இந்திரனைப் போல வந்து பெருமழை போல அம்பு மழை பொழிந்த அவனை, உமது படையில் எவரும் தடுக்க முடியவில்லை.
7.28.12
ततो धनञ्जयो बाणैः सर्वानेव महारथान् ।
आयाद्विनिघ्नन्कौरव्यान्दहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.२८.१२ ॥
அதன் பின் தனஞ்சயன் அம்புகளால் எல்லா மகாரதர்களையும் தாக்கி முன்னேறினான்; காய்ந்த புல்லை எரிக்கும் நெருப்புப் போல் கௌரவர்களை எரித்துக்கொண்டு சென்றான்.
7.28.13
तस्य वेगमसह्यं तं कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ।
नाशक्नुवंस्ते संसोढुं स्पर्शमग्नेरिव प्रजाः ॥ ७.२८.१३ ॥
குந்தியின் புத்திமான் மகனின் அந்தத் தாங்க முடியாத வேகத்தை அவர்களால் தாங்க இயலவில்லை; நெருப்பின் தொடுதலை உயிரினங்கள் தாங்க இயலாதது போல.
7.28.14
संवेष्टयन्ननीकानि शरवर्षेण पाण्डवः ।
सुपर्ण इव नागेन्द्रं प्रायात्प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ ७.२८.१४ ॥
பாண்டவன் அம்புமழையால் படைகளைச் சுற்றி வளைத்தவனாய், கருடன் நாகராஜனை நோக்கிச் செல்வது போல, பிராக்ஜ்யோதிஷத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
7.28.15
यत्तदानामयज्जिष्णुर्भरतानामपापिनाम् ।
धनुः क्षेमकरं सङ्ख्ये द्विषतामश्रुवर्धनम् ॥ ७.२८.१५ ॥
வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் அந்த வில்லை வளைத்தான்; பாவமற்ற பரதர்களுக்கு நலம் தருவதும், போரில் பகைவர்களின் கண்ணீரைப் பெருக்குவதுமான அந்த வில்லை.
7.28.16
तदेव तव पुत्रस्य राजन्दुर्द्यूतदेविनः ।
कृते क्षत्रविनाशाय धनुरायच्छदर्जुनः ॥ ७.२८.१६ ॥
அரசே, உன் மகனின் கொடிய சூதாட்டத்தின் விளைவாக, க்ஷத்திரியர்களின் அழிவுக்காக அர்ஜுனன் அந்த வில்லையே இழுத்தான்.
7.28.17
तथा विक्षोभ्यमाणा सा पार्थेन तव वाहिनी ।
व्यशीर्यत महाराज नौरिवासाद्य पर्वतम् ॥ ७.२८.१७ ॥
மகாராஜனே, பார்த்தனால் இவ்வாறு கலக்கப்பட்ட உன் அந்தப் படை, மலையை அடைந்த படகு போல சிதறிப்போயிற்று.
7.28.18
ततो दशसहस्राणि न्यवर्तन्त धनुष्मताम् ।
मतिं कृत्वा रणे क्रूरां वीरा जयपराजये ॥ ७.२८.१८ ॥
பின்னர் வில்வீரர்களில் பத்தாயிரம் வீரர்கள் போரில் கொடிய உறுதியுடன், வெற்றியோ தோல்வியோ ஏற்கத் துணிந்து, திரும்பினர்.
7.28.19
व्यपेतहृदयत्रासा आवव्रुस्तं महारथाः ।
आर्च्छत्पार्थो गुरुं भारं सर्वभारसहो युधि ॥ ७.२८.१९ ॥
அச்சமற்ற இதயம் கொண்ட மகாரதர்கள் அவனைச் சூழ்ந்தனர். போரில் எல்லாச் சுமைகளையும் தாங்கவல்ல பார்த்தன் அந்தப் பெரும் சுமையை எதிர்கொண்டான்.
7.28.20
यथा नलवनं क्रुद्धः प्रभिन्नः षष्टिहायनः ।
मृद्गीयात्तद्वदायस्तः पार्थोऽमृद्गाच्चमूं तव ॥ ७.२८.२० ॥
கோபமும் மதமும் கொண்ட அறுபது வயது யானை நாணல் காட்டை மிதித்து அழிப்பது போல, முயன்ற பார்த்தன் உங்கள் படையை மிதித்து அழித்தான்.
7.28.21
तस्मिन्प्रमथिते सैन्ये भगदत्तो नराधिपः ।
तेन नागेन सहसा धनञ्जयमुपाद्रवत् ॥ ७.२८.२१ ॥
அந்தப் படை நசுக்கப்பட்டபோது, மன்னன் பகதத்தன் அந்த யானையுடன் திடீரென்று தனஞ்சயனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.28.22
तं रथेन नरव्याघ्रः प्रत्यगृह्णाद्धनञ्जयः ।
स सन्निपातस्तुमुलो बभूव नरनागयोः ॥ ७.२८.२२ ॥
நரவ்யாக்ரனான தனஞ்சயன் தன் தேரில் அவனை எதிர்கொண்டான். அந்த மனிதனுக்கும் யானைக்கும் இடையிலான மோதல் பயங்கரமானது.
7.28.23
कल्पिताभ्यां यथाशास्त्रं रथेन च गजेन च ।
सङ्ग्रामे चेरतुर्वीरौ भगदत्तधनञ्जयौ ॥ ७.२८.२३ ॥
சாஸ்திரப்படி அணியமைக்கப்பட்ட, தேர் மற்றும் யானையால் அமைந்த அந்த இரு வீரர்களான பகதத்தனும் தனஞ்சயனும் போரில் உலவினர்.
7.28.24
ततो जीमूतसङ्काशान्नागादिन्द्र इव प्रभुः ।
अभ्यवर्षच्छरौघेण भगदत्तो धनञ्जयम् ॥ ७.२८.२४ ॥
அப்போது மேகம் போன்ற அந்த யானையின் மேலிருந்து, இந்திரனைப் போன்ற வல்லவன் பகதத்தன் அம்புப் பெருக்கால் தனஞ்சயனைப் பொழிந்து மூடினான்.
7.28.25
स चापि शरवर्षं तं शरवर्षेण वासिवः ।
अप्राप्तमेव चिच्छेद भगदत्तस्य वीर्यवान् ॥ ७.२८.२५ ॥
வீரியம் நிறைந்த வாசவன் (அர்ஜுனன்) பகதத்தனின் அந்த அம்பு மழையை தன் அம்பு மழையால், அது அவனை அடையும் முன்பே, அறுத்தான்.
7.28.26
ततः प्राग्ज्योतिषो राजा शरवर्षे निवारिते ।
संरक्तनयनो रोषात्पार्थं पुनरवाकिरत् ॥ ७.२८.२६ ॥
அப்போது அவனது அம்பு மழை தடுக்கப்பட்டபோது, பிரāgjyoṭiṣ அரசன் சிவந்த கண்களுடன் கோபத்தால் பார்த்தனின் மீது மீண்டும் அம்பு மழை பொழிந்தான்.
7.28.27
स तथा शरवर्षेण पार्थं समभिहत्य वै ।
चोदयामास तं नागं वधायाच्युतपार्थयोः ॥ ७.२८.२७ ॥
இவ்வாறு அம்பு மழையால் பார்த்தனைத் தாக்கிய அவன், அந்த யானையை அச்சுதனையும் பார்த்தனையும் கொல்லுமாறு தூண்டினான்.
7.28.28
तमापतन्तं द्विरदं दृष्ट्वा क्रुद्धमिवान्तकम् ।
चक्रेऽपसव्यं त्वरितः स्यन्दनेन जनार्दनः ॥ ७.२८.२८ ॥
கோபம் கொண்ட யமனைப் போல தாக்கி வந்த அந்த யானையைக் கண்டு, ஜனார்தனன் விரைவாக தேரை வலப்புறமாகச் சுழற்றினான்.
7.28.29
सम्प्राप्तमपि नेयेष परावृत्तं महाद्विपम् ।
सारोहं मृत्युसात्कर्तुं स्मरन्धर्मं धनञ्जयः ॥ ७.२८.२९ ॥
அந்த பெரிய யானை அருகில் வந்து திரும்பிச் சென்றபோதிலும், தர்மத்தை நினைவில் கொண்ட தனஞ்சயன், அதன் பாகனுடன் அதை மரணத்திற்கு ஆளாக்க விரும்பவில்லை.
7.28.30
स तु नागो द्विपरथान्हयांश्चामृद्य मारिष ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय ततः क्रुद्धो धनञ्जयः ॥ ७.२८.३० ॥
ஆனால் அந்த யானை தேர்களையும் குதிரைகளையும் நசுக்கி, ஓ மாரிஷா, மரண உலகிற்கு அனுப்பியது; அப்போது தனஞ்சயன் கோபமடைந்தான்.