மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.31.1
तेष्वनीकेषु भग्नेषु पाण्डुपुत्रेण सञ्जय ।
चलितानां द्रुतानां च कथमासीन्मनांसि वः ॥ ७.३१.१ ॥
சஞ்சயா, பாண்டுவின் மகனால் அந்தப் படைகள் சிதறடிக்கப்பட்டபோது, தடுமாறி ஓடியவர்களான உங்கள் மனங்கள் எப்படி இருந்தன?
7.31.2
आनीकानां प्रभग्नानामवस्थानमपश्यताम् ।
दुष्करं प्रतिसन्धानं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.३१.२ ॥
சஞ்சயா, முற்றிலும் சிதறிய படைகள் நிலைகொள்வதைக் கண்டவர்களுக்கு அவற்றை மீண்டும் ஒன்றுசேர்ப்பது கடினமாக இருந்தது; அதை எனக்குச் சொல்.
7.31.3
तथापि तव पुत्रस्य प्रियकामा विशाम्पते ।
यशः प्रवीरा लोकेषु रक्षन्तो द्रोणमन्वयुः ॥ ७.३१.३ ॥
ஆயினும், மக்களின் தலைவரே, உம் மகனின் நலத்தை விரும்பும் சிறந்த வீரர்கள் உலகில் புகழைக் காத்து துரோணரைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
7.31.4
समुद्यतेषु चास्त्रेषु सम्प्राप्ते च युधिष्ठिरे ।
अकुर्वन्नार्यकर्माणि भैरवे सत्यभीतवत् ॥ ७.३१.४ ॥
ஆயுதங்கள் ஓங்கப்பட்டு யுதிஷ்டிரர் அருகில் வந்தபோது, அந்தக் கொடும் போரில் அவர்கள் உண்மையாகவே அஞ்சியவர்கள் போல வீரச் செயல்கள் எதையும் செய்யவில்லை.
7.31.5
अन्तरं भीमसेनस्य प्रापतन्नमितौजसः ।
सात्यकेश्चैव वीरस्य धृष्टद्युम्नस्य वा विभो ॥ ७.३१.५ ॥
ஐயனே, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்டவர்கள் பீமசேனனுக்கும், வீர சாத்யகிக்கும், திருஷ்டத்யும்னனுக்கும் இடையில் விழுந்தனர்.
7.31.6
द्रोणं द्रोणमिति क्रूराः पाञ्चालाः समचोदयन् ।
मा द्रोणमिति पुत्रास्ते कुरून्सर्वानचोदयन् ॥ ७.३१.६ ॥
"துரோணரை! துரோணரை!" என்று கொடிய பாஞ்சாலர்கள் ஊக்குவித்தனர்; "துரோணரை வேண்டாம்!" என்று உம் மகன்கள் அனைத்துக் குருக்களையும் ஊக்குவித்தனர்.
7.31.7
द्रोणं द्रोणमिति ह्येके मा द्रोणमिति चापरे ।
कुरूणां पाण्डवानां च द्रोणद्यूतमवतेत ॥ ७.३१.७ ॥
சிலர் 'துரோணர், துரோணர்' என்றும், மற்றவர்கள் 'துரோணரைக் கொல்லாதீர்' என்றும் கூறினர்; கௌரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே துரோணரின் சூதாட்டம் நடந்தது.
7.31.8
यंयं प्रमथते द्रोणः पाञ्चालानां रथव्रजम् ।
तत्रतत्र तु पाञ्चाल्यो धृष्टद्युम्नोऽभ्यवर्तत ॥ ७.३१.८ ॥
துரோணர் பாஞ்சாலர்களின் தேர்ப்படையில் யாரை நசுக்கினாரோ, அங்கங்கே பாஞ்சால்யன் திருஷ்டத்யும்னன் எதிர்த்து முன்னேறினான்.
7.31.9
तेषां भाग्यविपर्यासैः सङ्ग्रामे भैरवे सति ।
वीराः समासदन्वीरान्कुर्वन्तो भैरवं रवम् ॥ ७.३१.९ ॥
அவர்களின் அதிர்ஷ்டத் தலைகீழ் மாற்றங்களால் அந்தக் கொடும் போர் நிகழ்கையில், வீரர்கள் வீரர்கள்மீது பாய்ந்து பயங்கரமான முழக்கமிட்டனர்.
7.31.10
अकम्पनीयाः शत्रूणां बभूवुस्तत्र पाण्डवाः ।
अकम्पयन्ननीकानि स्मरन्तः क्लेशमात्मनः ॥ ७.३१.१० ॥
அங்கு பாண்டவர்கள் எதிரிகளால் அசைக்க முடியாதவர்களானார்கள்; தங்கள் துன்பங்களை நினைவுகூர்ந்தவர்களாக அவர்கள் எதிரிப் படைகளை நடுங்கச் செய்தனர்.
7.31.11
ते त्वमर्षवशं प्राप्ता हीमन्तः सत्वचोदिताः ।
त्यक्त्वा प्राणान्न्यवर्तन्त घ्नन्तो द्रोणं महाहवे ॥ ७.३१.११ ॥
அவர்கள் சினத்தின் வசப்பட்டவர்களாய், நாணமுடையவர்களாய், துணிவால் தூண்டப்பட்டவர்களாய், உயிரைத் துறக்கத் துணிந்து, அந்தப் பெரும் போரில் துரோணரைத் தாக்கியபடி பின்வாங்கவில்லை.
7.31.12
अयासमिव सम्पातः शिलानामिव चाभवत् ।
दीव्यतां तुमुले युद्धे प्राणैरमिततेजसाम् ॥ ७.३१.१२ ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய வீரர்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து ஆடிய அந்தக் கலக்கமான போரில், அவர்களின் மோதல் இரும்பும் கற்களும் மோதுவது போலிருந்தது.
7.31.13
नानुस्मरन्ति सङ्ग्राममपि वृद्धास्तथाविधम् ।
ये पूर्वदेवैर्देवानामपश्यन्युद्धमद्भुतम् ॥ ७.३१.१३ ॥
முன்னைய தேவர்களுடன் தேவர்களின் அற்புதமான போரைக் கண்ட முதியோரும் இத்தகைய போரை நினைவுகூரவில்லை.
7.31.14
प्राकम्पतेव पृथिवी तस्मिन्वीरावसादने ।
निवर्तता बलौघेन महता भारपीडिता ॥ ७.३१.१४ ॥
அந்த வீரர்களின் அழிவில் பூமி நடுங்கியது போலிருந்தது; திரும்பிய பெரும் படைப்பெருக்கின் சுமையால் அது நசுக்கப்பட்டது.
7.31.15
घूर्णतोऽपि बलौघस्य दिवं स्तब्ध्वेव निःस्वनः ।
अजातशत्रोस्तत्सैन्यमाविवेश सुभैरवः ॥ ७.३१.१५ ॥
சுழன்று செல்லும் படைப்பெருக்கின் முழக்கம் வானத்தையே திகைக்கச் செய்தது போல இருந்தது; அது மிகக் கொடிய ஒலியாக அஜாதசத்ருவின் அந்தப் படையில் புகுந்தது.
7.31.16
समासाद्य तु पाण्डूनामनीकानि सहस्रशः ।
द्रोणेन चरता सङ्ख्ये प्रभग्नानि शितैः शरैः ॥ ७.३१.१६ ॥
போரில் சஞ்சரித்த துரோணர் பாண்டவர்களின் ஆயிரக்கணக்கான படைப்பிரிவுகளை அடைந்து, கூரிய அம்புகளால் அவற்றைச் சிதறடித்தார்.
7.31.17
तेषु प्रमथ्यमानेषु द्रोणेनाद्भुतकर्मणा ।
पर्यवरायदासाद्य द्रोणं सेनापतिः स्वयम् ॥ ७.३१.१७ ॥
அற்புதச் செயல்கள் செய்த துரோணரால் அவை நசுக்கப்பட்டபோது, படைத்தலைவன் தானே துரோணரை அணுகி அவரைச் சூழ்ந்துகொண்டான்.
7.31.18
तदद्भुतमभूद्युद्धं द्रोणपाञ्चालयोस्तथा ।
नैव तस्योपमा काचिदिति मे निश्चिता मतिः ॥ ७.३१.१८ ॥
துரோணருக்கும் பாஞ்சாலர்களுக்கும் இடையிலான அந்தப் போர் அற்புதமாக இருந்தது; அதற்கு எந்த உவமையும் இல்லை என்பது என் உறுதியான கருத்து.
7.31.19
ततो नीलोऽनलप्रख्यो ददाह कुरुवाहिनीम् ।
शरस्कुलिङ्गश्चापार्चिर्दिहन्कक्षमिवानलः ॥ ७.३१.१९ ॥
அப்போது நெருப்பைப் போன்ற நீலன் குரு படையை எரித்தான். அவனுடைய அம்புகளின் தீப்பொறிகளும் வில்லின் சுடரும் காய்ந்த புல்லை எரிக்கும் நெருப்பைப் போல இருந்தன.
7.31.20
तं दहन्तमनीकानि द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
पूर्वाभिभाषी सुश्लक्ष्णं स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.३१.२० ॥
படைகளை எரித்துக் கொண்டிருந்த அவனிடம் துரோணரின் மகனான வலிமைமிக்கவன், முதலில் பேசுபவனாக, புன்னகையுடன் மென்மையாகப் பேசினான்.
7.31.21
नील किं बहुभिर्दग्धैस्तव योधैः सरार्चिषा ।
मयैकेन हि युध्यस्व क्रुद्धः प्रहर चाशु माम् ॥ ७.३१.२१ ॥
நீலா! உன் சுடரால் எரிந்த இத்தனை வீரர்களால் என்ன பயன்? என் ஒருவனுடனேயே போரிடு; கோபத்துடன் விரைவில் என்னைத் தாக்கு.
7.31.22
तं पद्मनिकराकारं पद्मपत्रनिभेक्षणम् ।
व्याकोशपद्माभमुखो नीलो विव्याध सायकैः ॥ ७.३१.२२ ॥
தாமரைக் கூட்டத்தைப் போன்ற வடிவும், தாமரை இதழ் போன்ற கண்களும், மலர்ந்த தாமரை போன்ற முகமும் கொண்ட அவனை நீலன் அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.31.23
तेनापि विद्धः सहसा द्रौणिर्भल्लैः शितैस्त्रिभिः ।
धनुर्ध्वजं च च्छत्रं च द्विषतः सन्न्यकृन्तत ॥ ७.३१.२३ ॥
அவனால் திடீரென மூன்று கூரிய பல்லங்களால் துளைக்கப்பட்ட துரோணரின் மகன், எதிரியின் வில், கொடி, குடை ஆகியவற்றை முற்றிலும் அறுத்தான்.
7.31.24
स प्लुतः स्यन्दनात्तस्मान्नीलश्चर्मवरासिभृत् ।
द्रौणायनेः शिरः कायाद्धर्तुमैच्छत्पतत्त्रिवत् ॥ ७.३१.२४ ॥
அந்த நீலன் தேரிலிருந்து குதித்து, சிறந்த கேடயத்தையும் வாளையும் ஏந்தி, பறவையைப் போல துரோணரின் மகனின் தலையை உடலிலிருந்து பறிக்க விரும்பினான்.
7.31.25
तस्योद्यतासेः सुनसं शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
भल्लेनापाहरद्द्रौणिः स्मयमान इवानघ ॥ ७.३१.२५ ॥
உயர்ந்த வாளுடன் இருந்த அவனுடைய அழகிய மூக்குடைய தலையை, குண்டலங்களுடன், துரோணரின் மகன் பல்ல அம்பால் உடலிலிருந்து துண்டித்தான், புன்னகைப்பவனைப் போல, ஓ பாவமற்றவனே.
7.31.26
सम्पूर्णचन्द्राभमुखः पद्मपत्रनिभेक्षणः ।
प्रांशुरुत्पलपत्राभो निहतो न्यपतद्भुवि ॥ ७.३१.२६ ॥
முழுநிலவு போன்ற முகமும், தாமரை இதழ் போன்ற கண்களும், உயர்ந்த உருவமும், நீலத் தாமரை இதழின் நிறமும் கொண்டவன் கொல்லப்பட்டு பூமியில் விழுந்தான்.
7.31.27
ततः प्रविव्यथे सेना पाण्डवी भृशमाकुला ।
आचार्यपुत्रेण हते नीले ज्वलिततेजसि ॥ ७.३१.२७ ॥
அப்போது பாண்டவர்களின் படை மிகவும் கலங்கி துயரில் ஆழ்ந்தது, ஆசாரியரின் மகன் ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட நீலனைக் கொன்றபோது.
7.31.28
अचिन्तयंश्च ते सर्वे पाण्डवानां महारथाः ।
कथं नो वासविस्त्रायाच्छत्रुभ्य इति मारिष ॥ ७.३१.२८ ॥
பாண்டவர்களின் மகாரதர்கள் அனைவரும், 'வாசவனின் மகன் நம்மை எதிரிகளிடமிருந்து எவ்வாறு காப்பாற்றுவான்?' என்று சிந்தித்தனர், ஓ மாரிஷனே.
7.31.29
दक्षिणेन तु सेनायाः कुरुते कदनं बली ।
संशप्तकावशेषस्य नारायणबलस्य च ॥ ७.३१.२९ ॥
படையின் வலப்புறத்தில் வலிமைமிக்கவன் (அர்ஜுனன்) சம்சப்தகர்களில் எஞ்சியவர்களையும் நாராயணரின் படையையும் அழித்தான்.