Mahābhārata · Adhyāya 7.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.33.1
पूर्वमस्मासु भग्नेषु फल्गुगेनामितौजसा ।
द्रोणे च मोघसङ्कल्पे रक्षिते च युधिष्ठिरे ॥ ७.३३.१ ॥
Früher, als unser Heer von Phalguna (Arjuna) von unermesslicher Kraft zerschlagen wurde, als Droṇas Entschluss vergeblich war und Yudhiṣṭhira beschützt wurde.
7.33.2
सर्वे विध्वस्तकवचास्तावका युधि निर्जिताः ।
रजस्वला भृशोद्विग्ना वीक्षमाणा दिशो दश ॥ ७.३३.२ ॥
Alle deine Krieger, mit zerbrochenen Panzern, im Kampf besiegt, staubbedeckt und sehr erregt, blickten in alle zehn Richtungen.
7.33.3
अवहारं ततः कृत्वा भारद्वाजस्य सम्मते ।
लब्धलक्षैः शरैर्भिन्ना भृशावहसिता रणे ॥ ७.३३.३ ॥
Dann, mit Zustimmung Bhāradvājas (Droṇas), zogen sie sich zurück, von Pfeilen durchbohrt, die ihr Ziel erreicht hatten, und im Kampf wurden sie zum Gegenstand großen Spottes.
7.33.4
श्लाघमानेषु भूतेषु फल्गुनस्यामितान्गुणान् ।
केशवस्य च सौहार्दे कीर्त्यमानेऽर्जुनं प्रति ॥ ७.३३.४ ॥
Während die Wesen Phalgunas (Arjunas) unermessliche Tugenden rühmten und Keśavas (Kṛṣṇas) Freundschaft zu Arjuna gepriesen wurde.
7.33.5
अभिशस्ता इवाभूवन्ध्यानमूकत्वमास्थिताः ।
ततः प्रभातसमये द्रोणं द्रुयोधनोऽब्रवीत् ॥ ७.३३.५ ॥
Sie verharrten wie verflucht, in ein nachdenkliches Schweigen versunken. Dann, bei Tagesanbruch, sprach Duryodhana zu Droṇa.
7.33.6
प्रणयादभिमानाच्च द्विषद्वृद्ध्या च दुर्मनाः ।
शृण्वतां सर्वयोधानां संरब्धो वाक्यकोविदः ॥ ७.३३.६ ॥
Duryodhana, dessen Gemüt von Zuneigung, Stolz und wachsender Feindschaft getrübt war, zornig und redegewandt, sprach, während alle Krieger zuhörten.
7.33.7
नूनं वयं वध्यपक्षे भवतो द्विजसत्तम ।
तथाहि नाग्रहीः प्राप्तं समीपेऽद्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.३३.७ ॥
Bester der Zweimalgeborenen, gewiss stehen wir auf der Seite derer, die du töten willst, denn heute hast du Yudhiṣṭhira, als er nahe kam, nicht ergriffen.
7.33.8
इच्छतस्ते न मुच्येत चक्षुःप्राप्तो रणे रिपुः ।
जिघृक्षतो रक्ष्यमाणः सामरैरपि पाण्डवैः ॥ ७.३३.८ ॥
Der Feind, der im Kampf in deinen Blick geriet, hätte nicht freikommen können, selbst wenn du es gewollt und ihn ergreifen wolltest, denn er war von den Pāṇḍavas samt den Unsterblichen beschützt.
7.33.9
वरं दत्त्वा मम प्रीतः पश्चाद्विकृतवानसि ।
आशाभङ्गं न कुर्वन्ति भक्तस्यार्याः कथञ्चन ॥ ७.३३.९ ॥
Nachdem du mir in Freude eine Gunst gewährt hast, hast du sie später zurückgenommen. Die Edlen zerstören niemals auf irgendeine Weise die Hoffnung eines Ergebenen.
7.33.10
ततोऽप्रीतस्तथोक्तः सन्भारद्वाजोऽब्रवीन्नृपम् ।
नार्हसे मां तथा ज्ञातुं घटमानं तव प्रिये ॥ ७.३३.१० ॥
Da sprach der verstimmte und so angeredete Bhāradvāja (Droṇa) zum König: Lieber, du solltest mich nicht so erkennen, der ich mich für dich bemühe.
7.33.11
ससुरासुरगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः ।
नालं लोका रणे जेतुं पाल्यमानं किरीटिना ॥ ७.३३.११ ॥
Selbst alle Welten mit Göttern, Asuras, Gandharvas, Yakṣas, Schlangen und Rākṣasas vermögen nicht, im Kampf jenen zu besiegen, den Kirīṭin (Arjuna) beschützt.
7.33.12
विश्वसृग्यत्र गोविन्दः पृतनानीस्तथाऽर्जुनः ।
तत्र कस्य बलं क्रामेदन्यत्र त्र्यम्बकात्प्रभोः ॥ ७.३३.१२ ॥
Wo Govinda (Kṛṣṇa), der Schöpfer des Weltalls, und Arjuna, der Heerführer, zugegen sind, wessen Kraft könnte dort siegen, außer der des Herrn Tryambaka (Śiva)?
7.33.13
सत्यं तात ब्रवीम्यद्य नैतज्जात्वन्यथा भवेत् ।
अद्यैकं प्रवरं कञ्चित्पातयिष्ये महारथम् ॥ ७.३३.१३ ॥
Lieber, ich sage dir heute die Wahrheit: Dies wird niemals anders sein. Heute werde ich einen herausragenden großen Wagenkämpfer zu Fall bringen.
7.33.14
चक्रब्यूहं विधास्यामि योऽभेद्यस्त्रिदशैरपि ।
योगेन केनचिद्राजन्नर्जुनस्त्वपनीयताम् ॥ ७.३३.१४ ॥
Ich werde die Radformation aufstellen, die selbst die Götter nicht durchdringen können. O König, möge Arjuna auf irgendeine Weise fortgelockt werden.
7.33.15
न ह्यज्ञातमसाध्यं वा तस्य सङ्ख्येऽस्ति किञ्चन ।
तेन ह्युपात्तं सकलं सर्वज्ञानमितस्ततः ॥ ७.३३.१५ ॥
Im Kampf gibt es für ihn nichts Unbekanntes oder Unerreichbares. Er hat das ganze Wissen von hier und dort vollständig gesammelt.
7.33.16
द्रोणेन व्याहृते त्वेवं संशप्तकगणाः पुनः ।
आह्वयन्नर्जुनं सङ्ख्ये दक्षिणामभितो दिशम् ॥ ७.३३.१६ ॥
Als Droṇa so gesprochen hatte, zogen die Scharen der Saṃśaptaka, Arjuna im Kampf erneut herausfordernd, nach allen Seiten in Richtung Süden.
7.33.17
ततोऽर्जुनस्याथ परैः सार्धं समभवद्रणः ।
तादृशो यादृशो नान्यः श्रुतो दृष्टोपि वा क्वचित्। ॥ ७.३३.१७ ॥
Dann entstand für Arjuna mit seinen Feinden ein Kampf, wie man ihn anderswo weder gehört noch gesehen hatte.
7.33.18
तत्र द्रोणेन विहितो व्यूहो राजन्व्यरोचत ।
चरन्मध्यन्दिने सूर्यः प्रतपन्निव दुर्दृशः ॥ ७.३३.१८ ॥
Dort strahlte die von Droṇa aufgestellte Formation, o König, wie die Sonne am Mittag, glühend und schwer anzusehen.
7.33.19
तं चाभिमन्युर्वचनात्पितुर्ज्येष्ठस्य भारत ।
बिभेद दुर्भिदं सङ्ख्ये चक्रव्यूहमनेकधा ॥ ७.३३.१९ ॥
O Bhārata, auf das Wort seines ältesten Vaters hin brach Abhimanyu jene im Kampf schwer zu durchdringende Radformation auf vielerlei Weise.
7.33.20
स कृत्वा दुष्करं कर्म हत्वा वीरान्सहस्रशः ।
राजपुत्रशतं हत्वा कौसल्यं च बृहद्बलम् ॥ ७.३३.२० ॥
Nachdem er jene schwere Tat vollbracht hatte, erschlug er Tausende von Helden, hundert königliche Prinzen und auch Bṛhadbala, den Sohn der Kauśalyā.
7.33.21
महारथं शल्यपुत्रं पौत्रं ते लक्ष्मणं तथा ।
षट्सु वीरेषु संसक्तो दौःशासनिवशं गतः।
सौभद्रः पृथिवीपाल जहौ प्राणान्परन्तप ॥ ७.३३.२१ ॥
O Feindeverbrenner, O Beschützer der Erde, der Sohn der Subhadrā, von sechs Helden umringt und in die Gewalt des Sohnes des Duḥśāsana geraten, erschlug den großen Wagenkämpfer, den Sohn des Śalya, und auch deinen Enkel Lakṣmaṇa und gab dann sein Leben hin.
7.33.22
वयं परमसंहृष्टाः पाण्डवाः शोककर्शिताः ।
सौभद्रे निहते राजन्नवहारमकुर्महि ॥ ७.३३.२२ ॥
O König, als der Sohn der Subhadrā erschlagen war, zogen wir Pāṇḍavas, die zuvor höchst erfreut gewesen waren, vom Schmerz zermürbt uns zurück.
7.33.23
समरोद्युक्तकर्माणः कर्मभिर्व्यञ्जितश्रमाः ।
सकृष्णाः पाण्डवाः पञ्च देवैरपि दुरासदाः ॥ ७.३३.२३ ॥
Die fünf Pāṇḍavas mit Kṛṣṇa, deren Taten auf den Kampf gerichtet waren und die ihre Erschöpfung durch ihre Taten zeigten, waren selbst für die Götter schwer anzugehen.
7.33.24
शश्वत्कर्मान्वयैर्बुद्ध्या प्रकृत्या यशसा श्रिया ।
न भूतो भविता वापि कृष्णस्य सदृशः पुमान् ॥ ७.३३.२४ ॥
Durch die ununterbrochene Reihe seiner Taten, seinen Verstand, sein Wesen, seinen Ruhm und seine Pracht hat kein Mensch Kṛṣṇa gleichgekommen und wird es auch nicht.
7.33.25
सत्यधर्मतपोदानैर्द्विजपूजादिभिर्गुणैः ।
सदेहस्त्रिदिवं प्राप्तो राजा किल युधिष्ठिरः ॥ ७.३३.२५ ॥
Durch Wahrheit, Dharma, Askese, Gabe und die Verehrung der Brahmanen und anderer Tugenden gelangte König Yudhiṣṭhira leibhaftig in den Himmel.
7.33.26
युगान्ते चान्तकश्चैव जामदग्न्यश्च कीर्तिमान् ।
रणस्थो भीमसेनश्च कथ्यन्ते सदृशास्त्रयः ॥ ७.३३.२६ ॥
Am Ende eines Weltalters werden Tod, der berühmte Sohn des Jamadagni und Bhīmasena, der im Kampf steht, als seine Ebenbürtigen genannt — diese drei.
7.33.27
प्रतिज्ञाकर्मदक्षस्य रणे गाण्डीवधन्वनः ।
उपमां नाधिगच्छामि पार्थस्य सदृशीं क्षितौ ॥ ७.३३.२७ ॥
Für Pārtha (Arjuna), geschickt in Gelübde und Tat, den Träger des Gāṇḍīva-Bogens im Kampf, finde ich auf der Erde keinen passenden Vergleich.
7.33.28
गुरुवात्सल्यमत्यन्तं नैभृत्यं विनयो दमः ।
नकुले त्वाभिरूप्यं च शौर्यं च नियतानि षट् ॥ ७.३३.२८ ॥
Tiefe Zuneigung zu den Lehrern, Bescheidenheit, Sanftmut, Demut und Selbstbeherrschung — diese sechs finden sich gewiss bei Nakula, dazu Schönheit und Tapferkeit.
7.33.29
श्रुतमाधुर्यगाम्भीर्यसत्त्वरूपपराक्रमैः ।
सदृशो देवयोर्वीरः सहदेवः किलाश्विनोः ॥ ७.३३.२९ ॥
An Wissen, Milde, Tiefe, Standhaftigkeit, Schönheit und Tapferkeit ist der Held Sahadeva wahrlich den beiden Göttern, den Aśvins, gleich.
7.33.30
ये च कृष्णे गुणाः स्फीताः पाण्डवेषु च ये गुणाः ।
अभिमन्यौ किलैकस्था दृश्यन्ते ते गुणाः शुभाः ॥ ७.३३.३० ॥
Die reichlichen Vorzüge, die sich in Kṛṣṇa finden, und jene, die bei den Pāṇḍavas sind — eben diese glückverheißenden Vorzüge sieht man gewiss in Abhimanyu vereint.
7.33.31
युधिष्ठिरस्य शौर्येण कृष्णस्य चरितेन च ।
कर्मणा भीमसेनस्य सदृशं भीमकर्मणः ॥ ७.३३.३१ ॥
Wie die Tapferkeit Yudhiṣṭhiras, das Verhalten Kṛṣṇas und die Taten Bhīmasenas war er dem an schrecklichen Taten gleich.
7.33.32
धनञ्जयस्य रूपेण विक्रमेण शुभेन च ।
विनये सहदेवस्य सदृशं नकुलस्य च ॥ ७.३३.३२ ॥
In der Schönheit und dem glückverheißenden Mut Dhanañjayas und in der Demut Sahadevas und Nakulas war er gleich.
7.33.33
अभिमन्युं द्विजश्रेष्ठ सौभद्रमपराजितम् ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन कथमायोधने हतः ॥ ७.३३.३३ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, ich möchte vollständig hören, wie Abhimanyu, Subhadrās Sohn, der Unbesiegte, im Kampf erschlagen wurde.
7.33.34
अभिमन्युं हतं श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
विस्तरेण महाराज पर्यपृच्छत्स सञ्जयम् ॥ ७.३३.३४ ॥
Als er hörte, dass Abhimanyu erschlagen war, befragte Dhṛtarāṣṭra, Herr der Völker, o großer König, Sañjaya ausführlich.
7.33.35
पुत्रं पुरुषसिंहस्य सञ्जयाप्राप्तयौवनम् ।
रणे विनिहतं श्रुत्वा भृशं मे दीर्यते मनः ॥ ७.३३.३५ ॥
O Sañjaya, der Sohn des Löwen unter den Männern, der die Jugend noch nicht erreicht hatte, im Kampf erschlagen — als ich das hörte, zerreißt mein Geist sehr.
7.33.36
दारुणः क्षत्रधर्मोऽयं विहितो धर्मकर्तृभिः ।
यत्र राज्येप्सवः शूरा बाले शस्त्रमपातयन् ॥ ७.३३.३६ ॥
Grausam ist diese Pflicht des Kriegers, von den Hütern des Dharma vorgeschrieben, bei der Helden, die nach dem Königreich verlangten, ihre Waffen auf einen Jüngling schleuderten.
7.33.37
बालमत्यन्तसुखिनं विचरन्तमभीतवत् ।
कृतास्त्रा बहवो जघ्नुर्ब्रूहि गावल्गणे कथम् ॥ ७.३३.३७ ॥
O Gāvalgaṇi, wie haben die vielen waffenkundigen Krieger jenen Jüngling getötet, der furchtlos und überaus glücklich umherwanderte? Sag es mir.
7.33.38
बिबित्सता रथानीकं सौभद्रेणामितौजसा ।
विक्रीडितं यथा सङ्ख्ये तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.३३.३८ ॥
O Sañjaya, erzähle mir, wie der Sohn der Subhadrā von unermesslicher Kraft im Kampf spielte, begierig, in das Wagenheer einzudringen.
7.33.39
यन्मां पृच्छसि राजेन्द्र सौभद्रस्य निपातनम् ।
तत्ते कार्त्स्न्येन वक्ष्यामि शृणु राजन्समाहितः ॥ ७.३३.३९ ॥
O Herr der Könige, was du mich über die Tötung des Sohnes der Subhadrā fragst, werde ich dir vollständig erzählen. Höre, o König, aufmerksam zu.
7.33.40
विक्रीडितं कुमारेण यथानीकं बिभित्सता ।
आरुग्णाश्च यथा वीरा दुःसाध्याश्चापि विप्लुवे ॥ ७.३३.४० ॥
Wie der Jüngling spielte, begierig, das Heer zu durchdringen, und wie die schwer zu bezwingenden Helden selbst in jener Niederlage verwundet wurden.
7.33.41
दावाग्न्यभिपरीतानां भूरिगुल्मतृणद्रुमे ।
वनौकसामिवारण्ये त्वदीयानामभूद्भयम् ॥ ७.३३.४१ ॥
Wie die Waldbewohner, von einem Waldbrand umzingelt in einer Gegend voller Dickicht, Gras und Bäume, von Furcht ergriffen werden, so ergriff Furcht deine Leute.