மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.33.1
पूर्वमस्मासु भग्नेषु फल्गुगेनामितौजसा ।
द्रोणे च मोघसङ्कल्पे रक्षिते च युधिष्ठिरे ॥ ७.३३.१ ॥
முன்பு நம் படைகள் சிதறியபோது, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட பால்குனனால் (அர்ஜுனனால்), துரோணரின் சங்கல்பம் பயனற்றுப் போனபோது, யுதிஷ்டிரர் பாதுகாக்கப்பட்டபோது.
7.33.2
सर्वे विध्वस्तकवचास्तावका युधि निर्जिताः ।
रजस्वला भृशोद्विग्ना वीक्षमाणा दिशो दश ॥ ७.३३.२ ॥
உங்கள் வீரர்கள் அனைவரும் கவசங்கள் சிதைந்து, போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டு, தூசியால் மூடப்பட்டு, மிகவும் கலக்கமடைந்து பத்துத் திசைகளையும் நோக்கினர்.
7.33.3
अवहारं ततः कृत्वा भारद्वाजस्य सम्मते ।
लब्धलक्षैः शरैर्भिन्ना भृशावहसिता रणे ॥ ७.३३.३ ॥
பின்னர் பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) சம்மதத்துடன் பின்வாங்கி, இலக்கை அடைந்த அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, போரில் பெரும் ஏளனத்துக்கு ஆளானார்கள்.
7.33.4
श्लाघमानेषु भूतेषु फल्गुनस्यामितान्गुणान् ।
केशवस्य च सौहार्दे कीर्त्यमानेऽर्जुनं प्रति ॥ ७.३३.४ ॥
பால்குனனின் (அர்ஜுனனின்) அளவற்ற குணங்கள் உயிரினங்களால் புகழப்பட்டபோதும், அர்ஜுனன் மீது கேசவனின் (கிருஷ்ணனின்) நட்பு எடுத்துரைக்கப்பட்டபோதும்.
7.33.5
अभिशस्ता इवाभूवन्ध्यानमूकत्वमास्थिताः ।
ततः प्रभातसमये द्रोणं द्रुयोधनोऽब्रवीत् ॥ ७.३३.५ ॥
அவர்கள் சபிக்கப்பட்டவர்கள் போல தியானமான மௌனத்தை மேற்கொண்டிருந்தனர். அப்போது விடியற்காலையில் துரியோதனன் துரோணரிடம் கூறினான்.
7.33.6
प्रणयादभिमानाच्च द्विषद्वृद्ध्या च दुर्मनाः ।
शृण्वतां सर्वयोधानां संरब्धो वाक्यकोविदः ॥ ७.३३.६ ॥
அன்பினாலும், செருக்கினாலும், பகைமை வளர்ந்ததாலும் மனம் கலங்கி, கோபமுற்ற, சொல்லில் வல்ல துரியோதனன் அனைத்து வீரர்களும் கேட்க (பேசினான்).
7.33.7
नूनं वयं वध्यपक्षे भवतो द्विजसत्तम ।
तथाहि नाग्रहीः प्राप्तं समीपेऽद्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.३३.७ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, உண்மையில் நாங்கள் உங்கள் கொல்லப்பட வேண்டியவர்களின் பக்கத்தில் இருக்கிறோம்; ஏனெனில் இன்று அருகில் வந்த யுதிஷ்டிரரை நீங்கள் பிடிக்கவில்லை.
7.33.8
इच्छतस्ते न मुच्येत चक्षुःप्राप्तो रणे रिपुः ।
जिघृक्षतो रक्ष्यमाणः सामरैरपि पाण्डवैः ॥ ७.३३.८ ॥
போரில் கண்முன் வந்த எதிரி, நீங்கள் விரும்பியபோதும், பிடிக்க விரும்பியபோதும், தேவர்களுடன் கூடிய பாண்டவர்களால் காக்கப்படுவதால், தப்பியிருக்க முடியாது.
7.33.9
वरं दत्त्वा मम प्रीतः पश्चाद्विकृतवानसि ।
आशाभङ्गं न कुर्वन्ति भक्तस्यार्याः कथञ्चन ॥ ७.३३.९ ॥
எனக்கு வரம் அளித்து மகிழ்ந்த பின், பிறகு நீ அதை மாற்றிவிட்டாய். உயர்ந்தோர் பக்தனின் நம்பிக்கையை எவ்வகையிலும் முறிப்பதில்லை.
7.33.10
ततोऽप्रीतस्तथोक्तः सन्भारद्वाजोऽब्रवीन्नृपम् ।
नार्हसे मां तथा ज्ञातुं घटमानं तव प्रिये ॥ ७.३३.१० ॥
அப்போது அதிருப்தியடைந்து இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பாரத்வாஜர் (துரோணர்) அரசனிடம் கூறினார்: அன்பனே, உனக்காக முயல்பவனாகிய என்னை நீ இப்படி அறியக்கூடாது.
7.33.11
ससुरासुरगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः ।
नालं लोका रणे जेतुं पाल्यमानं किरीटिना ॥ ७.३३.११ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், நாகர்கள், ராக்ஷசர்களுடன் கூடிய உலகங்கள் அனைத்தும், கிரீடி (அர்ஜுனன்) காக்கும் அவனை போரில் வெல்ல இயலாது.
7.33.12
विश्वसृग्यत्र गोविन्दः पृतनानीस्तथाऽर्जुनः ।
तत्र कस्य बलं क्रामेदन्यत्र त्र्यम्बकात्प्रभोः ॥ ७.३३.१२ ॥
விஸ்வத்தைப் படைத்த கோவிந்தனும், படைத்தலைவனான அர்ஜுனனும் இருக்குமிடத்தில், பிரபுவான த்ர்யம்பகனை (சிவனை) தவிர வேறு யாருடைய பலம் வெல்ல முடியும்?
7.33.13
सत्यं तात ब्रवीम्यद्य नैतज्जात्वन्यथा भवेत् ।
अद्यैकं प्रवरं कञ्चित्पातयिष्ये महारथम् ॥ ७.३३.१३ ॥
அன்பே, இன்று உண்மையைச் சொல்கிறேன்; இது ஒருபோதும் வேறுவிதமாக ஆகாது. இன்று ஒரு சிறந்த மகாரதியை நான் வீழ்த்துவேன்.
7.33.14
चक्रब्यूहं विधास्यामि योऽभेद्यस्त्रिदशैरपि ।
योगेन केनचिद्राजन्नर्जुनस्त्वपनीयताम् ॥ ७.३३.१४ ॥
தேவர்களாலும் உடைக்க முடியாத சக்கர வியூகத்தை நான் அமைப்பேன். அரசே, எவ்வழியிலேனும் அர்ஜுனனை அகற்றி வைக்கப்பட வேண்டும்.
7.33.15
न ह्यज्ञातमसाध्यं वा तस्य सङ्ख्येऽस्ति किञ्चन ।
तेन ह्युपात्तं सकलं सर्वज्ञानमितस्ततः ॥ ७.३३.१५ ॥
போரில் அவனுக்கு அறியப்படாததும் அடைய முடியாததும் எதுவும் இல்லை. அவன் இங்கும் அங்கும் இருந்து முழு அறிவையும் பெற்றிருக்கிறான்.
7.33.16
द्रोणेन व्याहृते त्वेवं संशप्तकगणाः पुनः ।
आह्वयन्नर्जुनं सङ्ख्ये दक्षिणामभितो दिशम् ॥ ७.३३.१६ ॥
துரோணர் இவ்வாறு சொன்னதும், சம்சப்தகக் குழுக்கள் மீண்டும் போரில் அர்ஜுனனை அறைகூவி தெற்குத் திசை நோக்கிச் சென்றனர்.
7.33.17
ततोऽर्जुनस्याथ परैः सार्धं समभवद्रणः ।
तादृशो यादृशो नान्यः श्रुतो दृष्टोपि वा क्वचित्। ॥ ७.३३.१७ ॥
பின்னர் அர்ஜுனனுக்கும் பகைவர்களுக்கும் இடையே எங்கும் கேட்டறியாததும் பார்த்தறியாததுமான போர் நிகழ்ந்தது.
7.33.18
तत्र द्रोणेन विहितो व्यूहो राजन्व्यरोचत ।
चरन्मध्यन्दिने सूर्यः प्रतपन्निव दुर्दृशः ॥ ७.३३.१८ ॥
அங்கு துரோணரால் அமைக்கப்பட்ட வியூகம், அரசே, நண்பகலில் சுடரும், நோக்க முடியாத சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது.
7.33.19
तं चाभिमन्युर्वचनात्पितुर्ज्येष्ठस्य भारत ।
बिभेद दुर्भिदं सङ्ख्ये चक्रव्यूहमनेकधा ॥ ७.३३.१९ ॥
பாரதனே, அபிமன்யு மூத்த தந்தையின் சொல்லின்படி போரில் அந்த ஊடுருவ கடினமான சக்ரவ்யூகத்தை பலவாறாக உடைத்தான்.
7.33.20
स कृत्वा दुष्करं कर्म हत्वा वीरान्सहस्रशः ।
राजपुत्रशतं हत्वा कौसल्यं च बृहद्बलम् ॥ ७.३३.२० ॥
அவன் கடினமான செயலைச் செய்து ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களைக் கொன்றான்; நூறு அரச இளவரசர்களையும், கௌசல்யையின் மகன் பிருஹத்பலனையும் கொன்றான்.
7.33.21
महारथं शल्यपुत्रं पौत्रं ते लक्ष्मणं तथा ।
षट्सु वीरेषु संसक्तो दौःशासनिवशं गतः।
सौभद्रः पृथिवीपाल जहौ प्राणान्परन्तप ॥ ७.३३.२१ ॥
பகைவரை எரிப்பவனே, பூமியின் காவலனே, ஆறு வீரர்களால் சூழப்பட்டு துச்சாசனின் மகனின் வசப்பட்ட சுபத்திரையின் மகன் மகாரதனான சல்லியனின் மகனையும், உன் பேரன் லட்சுமணனையும் கொன்று உயிர் துறந்தான்.
7.33.22
वयं परमसंहृष्टाः पाण्डवाः शोककर्शिताः ।
सौभद्रे निहते राजन्नवहारमकुर्महि ॥ ७.३३.२२ ॥
அரசே, சுபத்திரையின் மகன் கொல்லப்பட்டபோது, முன்பு மிகவும் மகிழ்ச்சியுற்றிருந்த நாங்கள் பாண்டவர்கள் துயரத்தால் சோர்ந்து பின்வாங்கினோம்.
7.33.23
समरोद्युक्तकर्माणः कर्मभिर्व्यञ्जितश्रमाः ।
सकृष्णाः पाण्डवाः पञ्च देवैरपि दुरासदाः ॥ ७.३३.२३ ॥
போருக்கு ஆயத்தமான செயல்களையுடையவர்கள், தம் செயல்களால் களைப்பை வெளிப்படுத்தியவர்கள், கிருஷ்ணருடன் கூடிய ஐந்து பாண்டவர்கள் தேவர்களாலும் அணுக முடியாதவர்களாய் இருந்தனர்.
7.33.24
शश्वत्कर्मान्वयैर्बुद्ध्या प्रकृत्या यशसा श्रिया ।
न भूतो भविता वापि कृष्णस्य सदृशः पुमान् ॥ ७.३३.२४ ॥
தொடர்ந்த செயல்களின் தொடர்ச்சி, அறிவு, இயல்பு, புகழ், செல்வம் ஆகியவற்றால் கிருஷ்ணருக்கு இணையான ஆண் எவரும் இருந்ததில்லை, இனி இருக்கப் போவதுமில்லை.
7.33.25
सत्यधर्मतपोदानैर्द्विजपूजादिभिर्गुणैः ।
सदेहस्त्रिदिवं प्राप्तो राजा किल युधिष्ठिरः ॥ ७.३३.२५ ॥
உண்மை, தர்மம், தவம், தானம் மற்றும் அந்தணர் வழிபாடு முதலிய குணங்களால் அரசன் யுதிஷ்டிரர் உடலுடன் சொர்க்கத்தை அடைந்தார்.
7.33.26
युगान्ते चान्तकश्चैव जामदग्न्यश्च कीर्तिमान् ।
रणस्थो भीमसेनश्च कथ्यन्ते सदृशास्त्रयः ॥ ७.३३.२६ ॥
யுகத்தின் முடிவில் மரணனும், புகழ்பெற்ற ஜாமதக்னியனும் (பரசுராமனும்), போர்க்களத்தில் நிற்கும் பீமசேனனும் — இம்மூவரே அவனுக்கு ஒப்பானவர்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது.
7.33.27
प्रतिज्ञाकर्मदक्षस्य रणे गाण्डीवधन्वनः ।
उपमां नाधिगच्छामि पार्थस्य सदृशीं क्षितौ ॥ ७.३३.२७ ॥
சபதத்திலும் செயலிலும் திறமையுள்ள, போரில் காண்டீவ வில்லை ஏந்தும் பார்த்தனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) பூமியில் ஒப்பான உவமையை நான் காணவில்லை.
7.33.28
गुरुवात्सल्यमत्यन्तं नैभृत्यं विनयो दमः ।
नकुले त्वाभिरूप्यं च शौर्यं च नियतानि षट् ॥ ७.३३.२८ ॥
குருவிடம் மிகுந்த அன்பு, அடக்கம், பணிவு, தன்னடக்கம்; நகுலனிடம் நிச்சயமாக இந்த ஆறு குணங்களும் உள்ளன — அழகும் வீரமும் கூட.
7.33.29
श्रुतमाधुर्यगाम्भीर्यसत्त्वरूपपराक्रमैः ।
सदृशो देवयोर्वीरः सहदेवः किलाश्विनोः ॥ ७.३३.२९ ॥
கல்வி, இனிமை, ஆழ்ந்த அறிவு, மனஉறுதி, அழகு, வீரம் ஆகியவற்றில் வீரன் சகதேவன் நிச்சயமாக இரண்டு அஸ்வினி தேவர்களுக்கு ஒப்பானவன்.
7.33.30
ये च कृष्णे गुणाः स्फीताः पाण्डवेषु च ये गुणाः ।
अभिमन्यौ किलैकस्था दृश्यन्ते ते गुणाः शुभाः ॥ ७.३३.३० ॥
கிருஷ்ணனிடத்தில் மிகுந்திருக்கும் குணங்களும், பாண்டவர்களிடத்தில் உள்ள குணங்களும், அந்த நல்ல குணங்களே அபிமன்யுவிடத்தில் ஒன்றாகக் காணப்படுகின்றன.
7.33.31
युधिष्ठिरस्य शौर्येण कृष्णस्य चरितेन च ।
कर्मणा भीमसेनस्य सदृशं भीमकर्मणः ॥ ७.३३.३१ ॥
யுதிஷ்டிரரின் வீரத்தாலும், கிருஷ்ணரின் நடத்தையாலும், பீமசேனனின் செயலாலும், பயங்கரச் செயல் புரிபவனுக்குச் சமமாக (அவன் இருந்தான்).
7.33.32
धनञ्जयस्य रूपेण विक्रमेण शुभेन च ।
विनये सहदेवस्य सदृशं नकुलस्य च ॥ ७.३३.३२ ॥
தனஞ்சயனின் அழகாலும் சுபமான வீரத்தாலும், பணிவில் சகதேவன் மற்றும் நகுலனுக்குச் சமமாக (அவன் இருந்தான்).
7.33.33
अभिमन्युं द्विजश्रेष्ठ सौभद्रमपराजितम् ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन कथमायोधने हतः ॥ ७.३३.३३ ॥
பிராமணர்களில் சிறந்தவரே! சுபத்திரையின் மகனும் வெல்லப்படாதவனுமான அபிமன்யு போரில் எவ்வாறு கொல்லப்பட்டான் என்பதை முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
7.33.34
अभिमन्युं हतं श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
विस्तरेण महाराज पर्यपृच्छत्स सञ्जयम् ॥ ७.३३.३४ ॥
அபிமன்யு கொல்லப்பட்டான் என்று கேட்டு, மக்களின் அதிபதியான திருதராஷ்டிரன், ஓ மகாராஜா, சஞ்சயனிடம் விரிவாக வினவினான்.
7.33.35
पुत्रं पुरुषसिंहस्य सञ्जयाप्राप्तयौवनम् ।
रणे विनिहतं श्रुत्वा भृशं मे दीर्यते मनः ॥ ७.३३.३५ ॥
ஓ சஞ்சயா! நரசிம்மனின் (அர்ஜுனனின்) மகன், இளமைப் பருவத்தையும் அடையாதவன் போரில் கொல்லப்பட்டான் என்று கேட்டு என் மனம் மிகவும் பிளந்துபோகிறது.
7.33.36
दारुणः क्षत्रधर्मोऽयं विहितो धर्मकर्तृभिः ।
यत्र राज्येप्सवः शूरा बाले शस्त्रमपातयन् ॥ ७.३३.३६ ॥
இந்தக் க்ஷத்திரிய தர்மம் கொடியது; அறம் நிலைநிறுத்துவோரால் விதிக்கப்பட்டது. அரசை விரும்பிய வீரர்கள் ஒரு சிறுவன் மீது ஆயுதம் எறிந்தனர்.
7.33.37
बालमत्यन्तसुखिनं विचरन्तमभीतवत् ।
कृतास्त्रा बहवो जघ्नुर्ब्रूहि गावल्गणे कथम् ॥ ७.३३.३७ ॥
கவல்கணே, மிகவும் மகிழ்ச்சியுடனும் அச்சமின்றியும் திரிந்துகொண்டிருந்த அந்த இளைஞனை, அஸ்திரவித்தையில் தேர்ந்த பலர் எவ்வாறு கொன்றனர்? சொல்லு.
7.33.38
बिबित्सता रथानीकं सौभद्रेणामितौजसा ।
विक्रीडितं यथा सङ्ख्ये तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.३३.३८ ॥
சஞ்சயா, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட சுபத்திரையின் மகன் தேர்ப்படையில் ஊடுருவ விரும்பி போரில் எவ்வாறு விளையாடினான், அதை எனக்குச் சொல்.
7.33.39
यन्मां पृच्छसि राजेन्द्र सौभद्रस्य निपातनम् ।
तत्ते कार्त्स्न्येन वक्ष्यामि शृणु राजन्समाहितः ॥ ७.३३.३९ ॥
மன்னர்களின் தலைவரே, சுபத்திரையின் மகனின் வதத்தைப் பற்றி நீங்கள் என்னிடம் கேட்பதை, முழுவதுமாக உங்களுக்குச் சொல்வேன். அரசே, கவனமாகக் கேளுங்கள்.
7.33.40
विक्रीडितं कुमारेण यथानीकं बिभित्सता ।
आरुग्णाश्च यथा वीरा दुःसाध्याश्चापि विप्लुवे ॥ ७.३३.४० ॥
அந்த இளைஞன் படையினுள் ஊடுருவ விரும்பி எவ்வாறு விளையாடினான், கடும் குழப்பத்திலும் வெல்ல முடியாத வீரர்கள் எவ்வாறு காயமடைந்தனர் என்பதையும் சொல்கிறேன்.
7.33.41
दावाग्न्यभिपरीतानां भूरिगुल्मतृणद्रुमे ।
वनौकसामिवारण्ये त्वदीयानामभूद्भयम् ॥ ७.३३.४१ ॥
காட்டுத்தீயால் சூழப்பட்ட காட்டுயிர்களுக்கு அச்சம் வருவதுபோல், புதர்களும் புல்லும் மரங்களும் நிறைந்த இடத்தில் உங்கள் மக்களுக்கு அச்சம் உண்டானது.