ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.39.1
द्वैधीभवति मे चित्तं शुचा तुष्ट्या च सञ्जय ।
मम पुत्रस्य यत्नैन्यं सौभद्रः समवारयत् ॥ ७.३९.१ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଶୋକ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ମୋ ମନ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଉଛି; ମୋ ପୁତ୍ରର ଉଦ୍ୟମକୁ ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୋକିଦେଲା।
7.39.2
विस्तरेणैव मे शंस सर्वं गावल्गणे पुनः ।
विक्रीडितं कुमारस्य स्कन्दस्येवासुरैः सह ॥ ७.३९.२ ॥
ହେ ଗାବଲ୍ଗଣି, ପୁଣି ବିସ୍ତାରରେ ମୋତେ ସବୁ କୁହ — ଅସୁରମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଲୀଳା ପରି ଏ କୁମାରଙ୍କ ବୀରତ୍ୱ-କ୍ରୀଡ଼ା।
7.39.3
हन्त ते सम्प्रवक्ष्यामि विमर्दमतिदारुणम् ।
एकस्य च बहूनां च यथासीत्तुमुलो रणः ॥ ७.३९.३ ॥
ଭଲ, ତୁମକୁ ସେହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ସଂହାର କହୁଛି — ଜଣେ ଓ ବହୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।
7.39.4
अभिमन्युः कृतोत्साहः कृतोत्साहानरिन्दमान् ।
रथस्थो रथिनः सर्वांस्तावकानभ्यवर्षयत् ॥ ७.३९.४ ॥
ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଭିମନ୍ୟୁ, ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ, ଉତ୍ସାହୀ ଶତ୍ରୁଦମନମାନଙ୍କ ଓ ତୁମର ସମସ୍ତ ରଥୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ବାଣବର୍ଷଣ କଲା।
7.39.5
द्रोणं कर्णं कृपं शल्यं द्रौणिं भोजं बृहद्बलम् ।
दुर्योधनं सौमदत्तिं शकुनिं च महाबलम् ॥ ७.३९.५ ॥
ଦ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ, ଶଲ୍ୟ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ମହାବଳ ଭୋଜ (କୃତବର୍ମା), ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ସୋମଦତ୍ତପୁତ୍ର ଓ ମହାବଳ ଶକୁନି।
7.39.6
नानानृपान्नृपसुतान्सैन्यानि विविधानि च ।
अलातचक्रवत्सर्वांश्चरन्बाणैः समार्पयत् ॥ ७.३९.६ ॥
ନାନା ରାଜା, ରାଜପୁତ୍ର ଓ ବିବିଧ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ — ଅଲାତଚକ୍ର ପରି ଘୂରି ବାଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲା।
7.39.7
निघ्नन्नमित्रान्सौभद्रः परमास्त्रैः प्रतापवान् ।
अदर्शयत तेजस्वी दिक्षु सर्वासु भारत ॥ ७.३९.७ ॥
ପ୍ରତାପୀ ସୌଭଦ୍ର ପରମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରି, ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନିଜ ତେଜ ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ।
7.39.8
तद्दृष्ट्वा चरितं तस्य सौभद्रस्यामितौजसः ।
समकम्पन्त सैन्यानि त्वदीयानि सहस्रशः ॥ ७.३९.८ ॥
ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କର ସେହି କର୍ମ ଦେଖି ତୁମର ସହସ୍ର ସହସ୍ର ସୈନ୍ୟ କମ୍ପିଉଠିଲେ।
7.39.9
अथाब्रवीन्महाप्राज्ञो भारद्वाजः प्रतापवान् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनः कृपमाभाष्य सत्वरम् ॥ ७.३९.९ ॥
ତା'ପରେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ପ୍ରତାପୀ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) ହର୍ଷରେ ବିକଶିତ ନୟନରେ କୃପଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର କହିଲେ।
7.39.10
घटयन्निव मर्माणि पुत्रस्य तव भारत ।
अभिमन्युं रणे दृष्ट्वा तदा रणविशारदम् ॥ ७.३९.१० ॥
ହେ ଭାରତ, ତୁମ ପୁଅର ମର୍ମସ୍ଥଳ ଯେମିତି ବିନ୍ଧୁଥିବା ପରି, ସେତେବେଳେ ରଣବିଶାରଦ ଅଭିମନ୍ୟୁକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେଖି (ଦ୍ରୋଣ କହିଲେ)।
7.39.11
एष गच्छति सौभद्रः पार्थानां प्रथितो युवा ।
नन्दयन्सुहृदः सर्वान्राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ७.३९.११ ॥
ଏହି ଦେଖ, ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯୁବକ ସୌଭଦ୍ର ଅଗ୍ରସର ହେଉଛନ୍ତି; ନିଜ ସମସ୍ତ ସୁହୃଦ ଓ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି।
7.39.12
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं च पाण्डवम् ।
बन्धून्सम्बन्धिनश्चान्यान्मध्यस्थान्सुहृदस्तथा ॥ ७.३९.१२ ॥
ନକୁଳ, ସହଦେବ, ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ, ବନ୍ଧୁ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ସୁହୃଦମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ସେ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି)।
7.39.13
नास्य युद्धे समं मन्ये कञ्चिदन्यं धनुर्धरम् ।
इच्छन्हन्यादिमां सेनां किमर्थमपि नेच्छति ॥ ७.३९.१३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହାଙ୍କ ସମକକ୍ଷ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଧନୁର୍ଧର ଅଛି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ ନାହିଁ। ଇଚ୍ଛା କଲେ ଏ ଏହି ସେନାକୁ ବଧ କରିପାରନ୍ତି; ତଥାପି ସେ କାହିଁକି ଇଚ୍ଛା କରୁନାହାନ୍ତି?
7.39.14
द्रोणस्य प्रीतिसंयुक्तं श्रुत्वा वाक्यं तवात्मजः ।
आर्जुनिं प्रति सङ्क्रुद्धो द्रोणं दृष्ट्वा स्मयन्निव ॥ ७.३९.१४ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କର ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ; ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଯେମିତି ହସୁଥିବା ପରି ଲାଗିଲେ।
7.39.15
अथ दुर्योधनः कर्णमब्रवीद्बाह्लिकं नृपः ।
दुःशासनं मद्रराजं तांस्तथाऽन्यान्महारथान् ॥ ७.३९.१५ ॥
ଏଥିରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ, ବାହ୍ଲିକଙ୍କୁ, ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ, ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପରି ଅନ୍ୟ ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.39.16
सर्वभूर्धाभिषिक्तानामाचार्यो ब्रह्मवित्तमः ।
अर्जुनस्य सुतं मूढं नायं हन्तुमिहेच्छति ॥ ७.३९.१६ ॥
ଅଭିଷିକ୍ତ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମୂଢ ପୁତ୍ରକୁ ଏଠାରେ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହାନ୍ତି।
7.39.17
न ह्यस्य समरे युद्ध्येदन्तकोऽप्याततायिनः ।
किमङ्ग पुनरेवान्यो मर्त्यः सत्यं ब्रवीमि वः ॥ ७.३९.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆତତାୟୀ ସହିତ ଯମ ମଧ୍ୟ ଲଢ଼ିବେ ନାହିଁ; ତେବେ ଅନ୍ୟ ମର୍ତ୍ୟ କଣ ଲଢ଼ିବ? ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି।
7.39.18
अर्जुनस्य सुतं त्वेष शिष्यत्वादभिरक्षति ।
शिष्याः पुत्राश्च दयितास्तदपत्यं च धर्मिणाम् ॥ ७.३९.१८ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଶିଷ୍ୟ ହେବା ହେତୁ ଏ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଶିଷ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଓ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସମସ୍ତେ ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ।
7.39.19
संरक्ष्यमाणो द्रोणेन मन्यते वीर्यमात्मनः ।
आत्मसम्भावितो मूढस्तं प्रमथ्नीत माचिरम् ॥ ७.३९.१९ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ସେ ନିଜର ବୀର୍ଯ୍ୟ ମନେ କରେ। ଆତ୍ମଗର୍ବୀ ମୂର୍ଖକୁ ଶୀଘ୍ର କେହି ଦଳିଦେବେ।
7.39.20
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सात्वतीपुत्रमभ्ययुः ।
संरब्धास्ते जिघांसन्तो भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३९.२० ॥
ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ସେମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସାତ୍ୱତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ଭରଦ୍ୱାଜପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝାମ୍ପି ପଡ଼ିଲେ।
7.39.21
दुःशासनस्तु तच्छ्रुत्वा दुर्योधनवचस्तदा ।
अब्रवीत्कुरुशार्दूल दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.३९.२१ ॥
ହେ କୁରୁଶାର୍ଦୂଳ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସେହି କଥା ଶୁଣି ଦୁଃଶାସନ ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
7.39.22
अहमेनं हनिष्यामि महाराज ब्रवीमि ते ।
मिषतां पाण्डु पुत्राणां पाञ्चालानां च पश्यताम् ॥ ७.३९.२२ ॥
ମହାରାଜ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେବି — ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ କହୁଛି — ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ।
7.39.23
ग्रसिष्याम्यद्य सौभद्रं यथा राहुर्दिवाकरम् ।
उत्क्रुश्य चाब्रवीद्वाक्यं कुरुराजमिदं पुनः ॥ ७.३९.२३ ॥
ଆଜି ମୁଁ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିବି, ଯେପରି ରାହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରେ। ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରି ସେ କୁରୁରାଜଙ୍କୁ ପୁଣି ଏହି କଥା କହିଲେ।
7.39.24
श्रुत्वा कृष्णौ मया ग्रस्तं सौभद्रमतिमानिनौ ।
गमिष्यतः प्रेतलोकं जीवलोकान्न संशयः ॥ ७.३९.२४ ॥
ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରାସ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି, ସେହି ଅତିଗର୍ବୀ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣ ଜୀବଲୋକରୁ ପ୍ରେତଲୋକକୁ ଯିବେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.39.25
तौ च श्रुत्वा मृतौ व्यक्तं पाण्डोः क्षेत्रोद्भवाः सुताः ।
एकाह्वा ससुहृद्वर्गाः क्लैब्याद्धास्यन्ति जीवितम् ॥ ७.३९.२५ ॥
ସେ ଦୁଇଜଣ ମରିଛନ୍ତି ଶୁଣି, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରଜ ପୁତ୍ରମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ, ଗୋଟିଏ ଦିନରେ, ନିଜ ସୁହୃଦ୍ବର୍ଗ ସହ ଦୁର୍ବଳତାରୁ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବେ।
7.39.26
तस्मादस्मिन्हते शत्रौ हताः सर्वेऽहितास्तव ।
शिवेन मां ध्याहि राजन्नेष हन्मि रिपूंस्तव ॥ ७.३९.२६ ॥
ତେଣୁ ଏହି ଶତ୍ରୁ ହତ ହେଲେ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ରାଜନ, ଶୁଭଭାବରେ ମୋର ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତୁ—ଏହି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି।
7.39.27
एवमुक्त्वाऽनदद्राजन्पुत्रो दुःशासनस्तव ।
सौभद्रमभ्ययात्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३९.२७ ॥
ଏହା କହି, ହେ ରାଜନ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁଃଶାସନ ଗର୍ଜନ କଲେ; କ୍ରୋଧରେ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଗଲେ ଏବଂ ବାଣବର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.39.28
तमतिक्रुद्धमायान्तं तव पुत्रमरिंदमः ।
अभिमन्युः शरैस्तीक्ष्णैः षड्विंशत्या समार्पयत् ॥ ७.३९.२८ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ଆସୁଥିବା ଆପଣଙ୍କ ସେହି ପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଛବିଶଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.39.29
दुःशासनस्तु सङ्क्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
अयोधयत सौभद्रमभिमन्युश्च तं रणे ॥ ७.३९.२९ ॥
ଦୁଃଶାସନ ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ମଦମତ୍ତ ହସ୍ତୀ ପରି ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଅଭିମନ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ରଣରେ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.39.30
तौ मण्डलानि चित्राणि रथाभ्यां सव्यदक्षिणम् ।
चरमाणावयुध्येतां रथशिक्षाविशारदौ ॥ ७.३९.३० ॥
ରଥଶିକ୍ଷାରେ ନିପୁଣ ସେ ଦୁଇଜଣ ନିଜ ନିଜ ରଥରେ ବାମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆଡ଼େ ବିଚିତ୍ର ମଣ୍ଡଳରେ ଘୂରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.39.31
अथ पणवमृदङ्गदुन्दुभीनां ।
क्रकचमहानकभेरिझर्झराणम्।
निनदमतिभृशं नराः प्रचक्रु… ।
र्लवणजलोद्भवसिंहनादमिश्रम् ॥ ७.३९.३१ ॥
ଏବେ ପଣବ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଦୁନ୍ଦୁଭି, କ୍ରକଚ, ମହାନକ, ଭେରୀ ଓ ଝର୍ଝର ବାଦ୍ୟର ଅତି ପ୍ରବଳ ନିନାଦ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କଲେ… ଲବଣ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଥିବା ସିଂହନାଦ ସହ ମିଶି।