മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.39.1
द्वैधीभवति मे चित्तं शुचा तुष्ट्या च सञ्जय ।
मम पुत्रस्य यत्नैन्यं सौभद्रः समवारयत् ॥ ७.३९.१ ॥
സഞ്ജയാ, ദുഃഖത്താലും സന്തോഷത്താലും എന്റെ മനസ്സ് രണ്ടായി പിളരുന്നു; എന്റെ മകന്റെ പരിശ്രമത്തെ സുഭദ്രയുടെ മകൻ പൂർണ്ണമായി തടഞ്ഞു.
7.39.2
विस्तरेणैव मे शंस सर्वं गावल्गणे पुनः ।
विक्रीडितं कुमारस्य स्कन्दस्येवासुरैः सह ॥ ७.३९.२ ॥
ഗാവൽഗണേ, വീണ്ടും വിസ്തരിച്ച് എല്ലാം എന്നോട് പറയൂ. അസുരന്മാരോടൊപ്പം സ്കന്ദൻ കളിച്ചതുപോലെ ഈ കുമാരന്റെ വീരകൃത്യം പറയൂ.
7.39.3
हन्त ते सम्प्रवक्ष्यामि विमर्दमतिदारुणम् ।
एकस्य च बहूनां च यथासीत्तुमुलो रणः ॥ ७.३९.३ ॥
ശരി, നിനക്ക് ആ അതിഭയങ്കരമായ സംഹാരം ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം — ഒരുവനും അനേകർക്കും ഇടയിൽ ഉണ്ടായ തുമുലമായ യുദ്ധം.
7.39.4
अभिमन्युः कृतोत्साहः कृतोत्साहानरिन्दमान् ।
रथस्थो रथिनः सर्वांस्तावकानभ्यवर्षयत् ॥ ७.३९.४ ॥
ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞ അഭിമന്യു, രഥത്തിൽ നിന്ന്, ഉത്സാഹമുള്ള ശത്രുനാശകരെയും നിന്റെ രഥികളെയെല്ലാം അമ്പുമഴകൊണ്ട് മൂടി.
7.39.5
द्रोणं कर्णं कृपं शल्यं द्रौणिं भोजं बृहद्बलम् ।
दुर्योधनं सौमदत्तिं शकुनिं च महाबलम् ॥ ७.३९.५ ॥
ദ്രോണൻ, കർണ്ണൻ, കൃപൻ, ശല്യൻ, ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമാവ്, മഹാബലനായ ഭോജൻ (കൃതവർമ്മാവ്), ദുര്യോധനൻ, സോമദത്തപുത്രൻ, മഹാബലനായ ശകുനി.
7.39.6
नानानृपान्नृपसुतान्सैन्यानि विविधानि च ।
अलातचक्रवत्सर्वांश्चरन्बाणैः समार्पयत् ॥ ७.३९.६ ॥
പലവിധ രാജാക്കന്മാരെയും രാജകുമാരന്മാരെയും വിവിധ സൈന്യങ്ങളെയും — അലാതചക്രംപോലെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് അമ്പുകളാൽ എല്ലാവരെയും മൂടി.
7.39.7
निघ्नन्नमित्रान्सौभद्रः परमास्त्रैः प्रतापवान् ।
अदर्शयत तेजस्वी दिक्षु सर्वासु भारत ॥ ७.३९.७ ॥
പ്രതാപശാലിയായ സൗഭദ്രൻ പരമാസ്ത്രങ്ങളാൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ ഭാരതാ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും തന്റെ തേജസ്സ് പ്രകടിപ്പിച്ചു.
7.39.8
तद्दृष्ट्वा चरितं तस्य सौभद्रस्यामितौजसः ।
समकम्पन्त सैन्यानि त्वदीयानि सहस्रशः ॥ ७.३९.८ ॥
അമിതതേജസ്സുള്ള സൗഭദ്രന്റെ ആ പ്രവൃത്തി കണ്ട്, നിന്റെ ആയിരക്കണക്കായ സേനകൾ വിറച്ചു.
7.39.9
अथाब्रवीन्महाप्राज्ञो भारद्वाजः प्रतापवान् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनः कृपमाभाष्य सत्वरम् ॥ ७.३९.९ ॥
അപ്പോൾ മഹാപ്രാജ്ഞനും പ്രതാപിയുമായ ഭാരദ്വാജൻ (ദ്രോണൻ) സന്തോഷത്താൽ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ കൃപനോട് വേഗം പറഞ്ഞു.
7.39.10
घटयन्निव मर्माणि पुत्रस्य तव भारत ।
अभिमन्युं रणे दृष्ट्वा तदा रणविशारदम् ॥ ७.३९.१० ॥
ഹേ ഭാരതാ, നിന്റെ പുത്രന്റെ മർമ്മങ്ങളെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അന്ന് രണവിശാരദനായ അഭിമന്യുവിനെ യുദ്ധത്തിൽ കണ്ട് (ദ്രോണൻ പറഞ്ഞു).
7.39.11
एष गच्छति सौभद्रः पार्थानां प्रथितो युवा ।
नन्दयन्सुहृदः सर्वान्राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ७.३९.११ ॥
ഇതാ, പാർത്ഥന്മാരിൽ പ്രസിദ്ധനായ യുവാവ് സൗഭദ്രൻ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു; തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെയെല്ലാം, രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
7.39.12
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं च पाण्डवम् ।
बन्धून्सम्बन्धिनश्चान्यान्मध्यस्थान्सुहृदस्तथा ॥ ७.३९.१२ ॥
നകുലനെയും സഹദേവനെയും പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനനെയും ബന്ധുക്കളെയും സമ്പന്ധികളെയും മധ്യസ്ഥരായ മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളെയും (അവൻ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു).
7.39.13
नास्य युद्धे समं मन्ये कञ्चिदन्यं धनुर्धरम् ।
इच्छन्हन्यादिमां सेनां किमर्थमपि नेच्छति ॥ ७.३९.१३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഇവനു തുല്യനായ മറ്റൊരു വില്ലാളിയെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല. ഇച്ഛിച്ചാൽ ഇവൻ ഈ സേനയെ നശിപ്പിക്കും; എന്നിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവൻ ഇച്ഛിക്കാത്തത്?
7.39.14
द्रोणस्य प्रीतिसंयुक्तं श्रुत्वा वाक्यं तवात्मजः ।
आर्जुनिं प्रति सङ्क्रुद्धो द्रोणं दृष्ट्वा स्मयन्निव ॥ ७.३९.१४ ॥
ദ്രോണരുടെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ അർജുനപുത്രനോട് കോപിച്ചു; ദ്രോണരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
7.39.15
अथ दुर्योधनः कर्णमब्रवीद्बाह्लिकं नृपः ।
दुःशासनं मद्रराजं तांस्तथाऽन्यान्महारथान् ॥ ७.३९.१५ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ കർണനോടും ബാഹ്ലീകനോടും ദുശ്ശാസനനോടും മദ്രരാജാവിനോടും, അവരെപ്പോലെയുള്ള മറ്റു മഹാരഥന്മാരോടും പറഞ്ഞു.
7.39.16
सर्वभूर्धाभिषिक्तानामाचार्यो ब्रह्मवित्तमः ।
अर्जुनस्य सुतं मूढं नायं हन्तुमिहेच्छति ॥ ७.३९.१६ ॥
അഭിഷിക്തരായ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും ആചാര്യനും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ഇവൻ, അർജുനന്റെ മൂഢപുത്രനെ ഇവിടെ കൊല്ലാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല.
7.39.17
न ह्यस्य समरे युद्ध्येदन्तकोऽप्याततायिनः ।
किमङ्ग पुनरेवान्यो मर्त्यः सत्यं ब्रवीमि वः ॥ ७.३९.१७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഇവനെതിരെ ആതതായിയോടു മരണദേവനും പൊരുതുകയില്ല; പിന്നെ മറ്റൊരു മർത്യൻ പൊരുതുമോ? ഞാൻ നിങ്ങളോടു സത്യം പറയുന്നു.
7.39.18
अर्जुनस्य सुतं त्वेष शिष्यत्वादभिरक्षति ।
शिष्याः पुत्राश्च दयितास्तदपत्यं च धर्मिणाम् ॥ ७.३९.१८ ॥
അർജുനപുത്രനെ ഇവൻ ശിഷ്യനായതിനാൽ രക്ഷിക്കുന്നു. ശിഷ്യന്മാരും പ്രിയപുത്രന്മാരും, ധർമ്മിഷ്ഠരുടെ സന്തതിയും ഇവന് ഒരുപോലെയാണ്.
7.39.19
संरक्ष्यमाणो द्रोणेन मन्यते वीर्यमात्मनः ।
आत्मसम्भावितो मूढस्तं प्रमथ्नीत माचिरम् ॥ ७.३९.१९ ॥
ദ്രോണനാൽ സംരക്ഷിതനായി അവൻ തന്റെ വീര്യത്തെ വിചാരിക്കുന്നു. ആത്മാഭിമാനിയായ മൂഢനെ ഉടൻ തന്നെ ആരെങ്കിലും തകർക്കും.
7.39.20
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सात्वतीपुत्रमभ्ययुः ।
संरब्धास्ते जिघांसन्तो भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३९.२० ॥
രാജാവിനാൽ ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ടവർ കോപിച്ച്, സാത്വതീപുത്രനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഭരദ്വാജപുത്രൻ നോക്കിനിൽക്കെ അവനെ നേരിട്ടു.
7.39.21
दुःशासनस्तु तच्छ्रुत्वा दुर्योधनवचस्तदा ।
अब्रवीत्कुरुशार्दूल दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.३९.२१ ॥
കുരുശാർദൂലാ, ദുര്യോധനന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ദുശ്ശാസനൻ അപ്പോൾ ദുര്യോധനനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.39.22
अहमेनं हनिष्यामि महाराज ब्रवीमि ते ।
मिषतां पाण्डु पुत्राणां पाञ्चालानां च पश्यताम् ॥ ७.३९.२२ ॥
മഹാരാജാവേ, ഞാൻ അവനെ കൊല്ലും എന്ന് നിന്നോട് പറയുന്നു — പാണ്ഡുപുത്രന്മാരും പാഞ്ചാലരും കാൺകെ.
7.39.23
ग्रसिष्याम्यद्य सौभद्रं यथा राहुर्दिवाकरम् ।
उत्क्रुश्य चाब्रवीद्वाक्यं कुरुराजमिदं पुनः ॥ ७.३९.२३ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ സൗഭദ്രനെ രാഹു സൂര്യനെ വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ വിഴുങ്ങും. ഉച്ചത്തിൽ അലറി അവൻ കുരുരാജനോട് വീണ്ടും ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.39.24
श्रुत्वा कृष्णौ मया ग्रस्तं सौभद्रमतिमानिनौ ।
गमिष्यतः प्रेतलोकं जीवलोकान्न संशयः ॥ ७.३९.२४ ॥
സൗഭദ്രൻ എന്നാൽ വിഴുങ്ങപ്പെട്ടു എന്ന് കേട്ടാൽ, ആ അഭിമാനികളായ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരും ജീവലോകത്തുനിന്ന് പ്രേതലോകത്തേക്ക് പോകും; സംശയമില്ല.
7.39.25
तौ च श्रुत्वा मृतौ व्यक्तं पाण्डोः क्षेत्रोद्भवाः सुताः ।
एकाह्वा ससुहृद्वर्गाः क्लैब्याद्धास्यन्ति जीवितम् ॥ ७.३९.२५ ॥
അവർ രണ്ടുപേരും മരിച്ചുവെന്ന് കേട്ട്, പാണ്ഡുവിന്റെ ക്ഷേത്രജ പുത്രന്മാർ വ്യക്തമായി, ഒരേ ദിവസം, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ദൗർബല്യത്താൽ ജീവൻ ത്യജിക്കും.
7.39.26
तस्मादस्मिन्हते शत्रौ हताः सर्वेऽहितास्तव ।
शिवेन मां ध्याहि राजन्नेष हन्मि रिपूंस्तव ॥ ७.३९.२६ ॥
അതിനാൽ ഈ ശത്രു കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ നിന്റെ ശത്രുക്കളെല്ലാം കൊല്ലപ്പെട്ടു. രാജാവേ, ശുഭഭാവത്തോടെ എന്നെ ധ്യാനിക്കൂ—ഇതാ ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലും.
7.39.27
एवमुक्त्वाऽनदद्राजन्पुत्रो दुःशासनस्तव ।
सौभद्रमभ्ययात्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३९.२७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രൻ ദുശ്ശാസനൻ ഗർജിച്ചു; കോപത്തോടെ സൗഭദ്രന്റെ നേരെ ചെന്ന് അമ്പുകളുടെ മഴ കൊണ്ട് അവനെ മൂടി.
7.39.28
तमतिक्रुद्धमायान्तं तव पुत्रमरिंदमः ।
अभिमन्युः शरैस्तीक्ष्णैः षड्विंशत्या समार्पयत् ॥ ७.३९.२८ ॥
അതിരൂക്ഷമായ കോപത്തോടെ വന്ന നിന്റെ ആ പുത്രനെ, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന അഭിമന്യു ഇരുപത്തിയാറു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് എയ്തു.
7.39.29
दुःशासनस्तु सङ्क्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
अयोधयत सौभद्रमभिमन्युश्च तं रणे ॥ ७.३९.२९ ॥
ദുശ്ശാസനൻ അതിരൂക്ഷമായ കോപത്തോടെ, മദിച്ച ആനയെപ്പോലെ സൗഭദ്രനോട് പൊരുതി; അഭിമന്യുവും യുദ്ധത്തിൽ അവനോട് പൊരുതി.
7.39.30
तौ मण्डलानि चित्राणि रथाभ्यां सव्यदक्षिणम् ।
चरमाणावयुध्येतां रथशिक्षाविशारदौ ॥ ७.३९.३० ॥
രഥശിക്ഷയിൽ വിദഗ്ധരായ ആ രണ്ടുപേരും, തങ്ങളുടെ രഥങ്ങളാൽ ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും വിചിത്രമായ വൃത്തങ്ങളിൽ ചുറ്റി യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.39.31
अथ पणवमृदङ्गदुन्दुभीनां ।
क्रकचमहानकभेरिझर्झराणम्।
निनदमतिभृशं नराः प्रचक्रु… ।
र्लवणजलोद्भवसिंहनादमिश्रम् ॥ ७.३९.३१ ॥
പിന്നെ പണവ, മൃദംഗ, ദുന്ദുഭി, ക്രകച, മഹാനക, ഭേരി, ഝർഝര എന്നീ വാദ്യങ്ങളുടെ അതിശക്തമായ നാദം മനുഷ്യർ മുഴക്കി… ലവണസമുദ്രത്തിൽ നിന്നുയർന്ന സിംഹനാദത്തോടു കലർന്ന്.