மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.39.1
द्वैधीभवति मे चित्तं शुचा तुष्ट्या च सञ्जय ।
मम पुत्रस्य यत्नैन्यं सौभद्रः समवारयत् ॥ ७.३९.१ ॥
சஞ்சயா, துக்கத்தாலும் மகிழ்ச்சியாலும் என் மனம் இரண்டாகப் பிளவுபடுகிறது; என் மகனின் முயற்சியை சுபத்திரையின் மகன் முழுமையாகத் தடுத்தான்.
7.39.2
विस्तरेणैव मे शंस सर्वं गावल्गणे पुनः ।
विक्रीडितं कुमारस्य स्कन्दस्येवासुरैः सह ॥ ७.३९.२ ॥
கவல்கணா, மீண்டும் விரிவாக எல்லாவற்றையும் எனக்குச் சொல். அசுரர்களுடன் குமார ஸ்கந்தன் விளையாடியதுபோல், இந்த இளைஞனின் வீரச் செயலைச் சொல்.
7.39.3
हन्त ते सम्प्रवक्ष्यामि विमर्दमतिदारुणम् ।
एकस्य च बहूनां च यथासीत्तुमुलो रणः ॥ ७.३९.३ ॥
சரி, உனக்கு அந்த மிகக் கொடிய அழிவைச் சொல்கிறேன் — ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் இடையே எவ்வளவு கடுமையான போர் நடந்ததோ அதை.
7.39.4
अभिमन्युः कृतोत्साहः कृतोत्साहानरिन्दमान् ।
रथस्थो रथिनः सर्वांस्तावकानभ्यवर्षयत् ॥ ७.३९.४ ॥
உற்சாகம் நிறைந்த அபிமன்யு, தேரில் நின்று, உற்சாகமுள்ள எதிரி அடக்குபவர்களையும், உன் தேர்வீரர்கள் அனைவரையும் அம்புமழையால் பொழிந்தான்.
7.39.5
द्रोणं कर्णं कृपं शल्यं द्रौणिं भोजं बृहद्बलम् ।
दुर्योधनं सौमदत्तिं शकुनिं च महाबलम् ॥ ७.३९.५ ॥
துரோணன், கர்ணன், கிருபன், சல்யன், துரோணன் மகன் அசுவத்தாமன், பெரும்பலம் கொண்ட போஜன் (கிருதவர்மா), துரியோதனன், சோமதத்தன் மகன், மகாபலம் கொண்ட சகுனி ஆகியோரையும்.
7.39.6
नानानृपान्नृपसुतान्सैन्यानि विविधानि च ।
अलातचक्रवत्सर्वांश्चरन्बाणैः समार्पयत् ॥ ७.३९.६ ॥
பல்வேறு அரசர்களையும், இளவரசர்களையும், பலவகைப் படைகளையும் — அலாதசக்கரம்போல் சுழன்று அம்புகளால் அனைவரையும் மூடினான்.
7.39.7
निघ्नन्नमित्रान्सौभद्रः परमास्त्रैः प्रतापवान् ।
अदर्शयत तेजस्वी दिक्षु सर्वासु भारत ॥ ७.३९.७ ॥
பெரும் ஆற்றல் படைத்த சௌபத்ரன், உயர்ந்த அஸ்திரங்களால் எதிரிகளை அழித்து, ஓ பாரதா, எல்லாத் திசைகளிலும் தன் வீரத்தைக் காட்டினான்.
7.39.8
तद्दृष्ट्वा चरितं तस्य सौभद्रस्यामितौजसः ।
समकम्पन्त सैन्यानि त्वदीयानि सहस्रशः ॥ ७.३९.८ ॥
அளவற்ற வலிமையுடைய சௌபத்ரனின் அந்த செயலைக் கண்டு, உங்கள் ஆயிரக்கணக்கான படைகள் நடுங்கின.
7.39.9
अथाब्रवीन्महाप्राज्ञो भारद्वाजः प्रतापवान् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनः कृपमाभाष्य सत्वरम् ॥ ७.३९.९ ॥
பின்னர் மகா அறிவாளியும் வீரருமான பாரத்வாஜர் (துரோணர்), மகிழ்ச்சியால் விரிந்த கண்களுடன் கிருபரிடம் விரைவாகப் பேசினார்.
7.39.10
घटयन्निव मर्माणि पुत्रस्य तव भारत ।
अभिमन्युं रणे दृष्ट्वा तदा रणविशारदम् ॥ ७.३९.१० ॥
ஓ பாரதா, உன் மகனின் மர்மஸ்தானங்களை வருத்துவது போல், அப்போது போரில் வல்லவனான அபிமன்யுவைக் கண்டு (துரோணர் கூறினார்).
7.39.11
एष गच्छति सौभद्रः पार्थानां प्रथितो युवा ।
नन्दयन्सुहृदः सर्वान्राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ७.३९.११ ॥
இதோ பார்த்தர்களில் புகழ்பெற்ற இளைஞன் சௌபத்ரன் செல்கிறான்; தன் நண்பர்கள் அனைவரையும், அரசன் யுதிஷ்ठிரனையும் மகிழ்வித்தபடி.
7.39.12
नकुलं सहदेवं च भीमसेनं च पाण्डवम् ।
बन्धून्सम्बन्धिनश्चान्यान्मध्यस्थान्सुहृदस्तथा ॥ ७.३९.१२ ॥
நகுலன், சகாதேவன், பாண்டவன் பீமசேனன், உறவினர்கள், சம்பந்திகள், மற்றும் நடுநிலையான பிற நண்பர்கள் ஆகியோரையும் (அவன் மகிழ்விக்கிறான்).
7.39.13
नास्य युद्धे समं मन्ये कञ्चिदन्यं धनुर्धरम् ।
इच्छन्हन्यादिमां सेनां किमर्थमपि नेच्छति ॥ ७.३९.१३ ॥
போரில் இவருக்கு நிகரான வேறு வில்லாளி எவரும் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை. விரும்பினால் இவர் இந்தப் படையை அழிக்கக்கூடும்; ஆனால் ஏன் விரும்பவில்லை?
7.39.14
द्रोणस्य प्रीतिसंयुक्तं श्रुत्वा वाक्यं तवात्मजः ।
आर्जुनिं प्रति सङ्क्रुद्धो द्रोणं दृष्ट्वा स्मयन्निव ॥ ७.३९.१४ ॥
துரோணரின் அன்பு நிறைந்த சொற்களைக் கேட்ட உமது மகன், அர்ஜுனனின் மகனைக் குறித்துக் கோபமடைந்தான்; துரோணரைப் பார்த்துப் புன்னகைப்பவன் போல் இருந்தான்.
7.39.15
अथ दुर्योधनः कर्णमब्रवीद्बाह्लिकं नृपः ।
दुःशासनं मद्रराजं तांस्तथाऽन्यान्महारथान् ॥ ७.३९.१५ ॥
அப்பொழுது மன்னன் துரியோதனன் கர்ணனிடமும், பாஹ்லீகனிடமும், துச்சாசனனிடமும், மத்ரராஜனிடமும், அவர்களைப் போன்ற மற்ற மகாரதர்களிடமும் கூறினான்.
7.39.16
सर्वभूर्धाभिषिक्तानामाचार्यो ब्रह्मवित्तमः ।
अर्जुनस्य सुतं मूढं नायं हन्तुमिहेच्छति ॥ ७.३९.१६ ॥
அபிஷேகம் பெற்ற எல்லா அரசர்களுக்கும் ஆசிரியரான, பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவர் இவர்; அர்ஜுனனின் மூடனான மகனை இங்கே கொல்ல இவர் விரும்பவில்லை.
7.39.17
न ह्यस्य समरे युद्ध्येदन्तकोऽप्याततायिनः ।
किमङ्ग पुनरेवान्यो मर्त्यः सत्यं ब्रवीमि वः ॥ ७.३९.१७ ॥
போரில் இவருடன் ஆததாயியான எதிரியுடன் யமனும் போரிடமாட்டான்; பின் வேறு எந்த மனிதன் போரிடுவான்? உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன்.
7.39.18
अर्जुनस्य सुतं त्वेष शिष्यत्वादभिरक्षति ।
शिष्याः पुत्राश्च दयितास्तदपत्यं च धर्मिणाम् ॥ ७.३९.१८ ॥
அர்ஜுனனின் மகனை இவர் சீடனாக இருப்பதால் காக்கிறார். சீடர்களும் அன்பிற்குரிய மகன்களும், தர்மவான்களின் சந்ததியும் இவருக்கு ஒன்றே.
7.39.19
संरक्ष्यमाणो द्रोणेन मन्यते वीर्यमात्मनः ।
आत्मसम्भावितो मूढस्तं प्रमथ्नीत माचिरम् ॥ ७.३९.१९ ॥
துரோணரால் காக்கப்பட்டு அவன் தன் வீரியத்தைப் பெரிதாக எண்ணுகிறான். தன்னையே மதிக்கும் மூடன் அவனை விரைவில் நசுக்குவான்.
7.39.20
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सात्वतीपुत्रमभ्ययुः ।
संरब्धास्ते जिघांसन्तो भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३९.२० ॥
அரசனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவர்கள் கோபமுற்று, சாத்வதியின் மகனைக் கொல்ல விரும்பி, பாரத்வாஜரின் கண்முன்னே அவனை நோக்கி முன்னேறினர்.
7.39.21
दुःशासनस्तु तच्छ्रुत्वा दुर्योधनवचस्तदा ।
अब्रवीत्कुरुशार्दूल दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.३९.२१ ॥
குருக்களில் புலியே! துரியோதனனின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட துச்சாசனன் அப்போது துரியோதனனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
7.39.22
अहमेनं हनिष्यामि महाराज ब्रवीमि ते ।
मिषतां पाण्डु पुत्राणां पाञ्चालानां च पश्यताम् ॥ ७.३९.२२ ॥
மகாராஜனே, நான் அவனைக் கொல்வேன் என்று உனக்குச் சொல்கிறேன் — பாண்டுவின் மகன்களும் பாஞ்சாலர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில்.
7.39.23
ग्रसिष्याम्यद्य सौभद्रं यथा राहुर्दिवाकरम् ।
उत्क्रुश्य चाब्रवीद्वाक्यं कुरुराजमिदं पुनः ॥ ७.३९.२३ ॥
இன்று நான் சௌபத்ரனை விழுங்குவேன், ராகு சூரியனை விழுங்குவது போல். உரக்கக் கத்தி அவன் குருராஜனிடம் மீண்டும் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.
7.39.24
श्रुत्वा कृष्णौ मया ग्रस्तं सौभद्रमतिमानिनौ ।
गमिष्यतः प्रेतलोकं जीवलोकान्न संशयः ॥ ७.३९.२४ ॥
சௌபத்ரன் என்னால் விழுங்கப்பட்டான் என்று கேட்டு, அதிமானிகளான அந்த இரு கிருஷ்ணர்களும் உயிருலகிலிருந்து பேயுலகிற்குச் செல்வார்கள், இதில் ஐயமில்லை.
7.39.25
तौ च श्रुत्वा मृतौ व्यक्तं पाण्डोः क्षेत्रोद्भवाः सुताः ।
एकाह्वा ससुहृद्वर्गाः क्लैब्याद्धास्यन्ति जीवितम् ॥ ७.३९.२५ ॥
அவ்விருவரும் இறந்ததாக கேட்டு, பாண்டுவின் க்ஷேத்ரஜ மகன்கள் வெளிப்படையாக, ஒரே நாளில், தம் நண்பர் குழுவுடன் பலவீனத்தால் உயிரை விட்டுவிடுவார்கள்.
7.39.26
तस्मादस्मिन्हते शत्रौ हताः सर्वेऽहितास्तव ।
शिवेन मां ध्याहि राजन्नेष हन्मि रिपूंस्तव ॥ ७.३९.२६ ॥
ஆகையால் இந்தப் பகைவன் கொல்லப்பட்டதால், உம் எதிரிகள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர். அரசே, நலத்துடன் என்னை நினைத்திடுங்கள்; இதோ நான் உம் பகைவர்களைக் கொல்வேன்.
7.39.27
एवमुक्त्वाऽनदद्राजन्पुत्रो दुःशासनस्तव ।
सौभद्रमभ्ययात्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३९.२७ ॥
இவ்வாறு கூறி, அரசே, உம் மகன் துச்சாசனன் முழங்கினான்; கோபத்துடன் சௌபத்ரனை நோக்கி முன்னேறி, அம்புமழையால் அவனை மூடினான்.
7.39.28
तमतिक्रुद्धमायान्तं तव पुत्रमरिंदमः ।
अभिमन्युः शरैस्तीक्ष्णैः षड्विंशत्या समार्पयत् ॥ ७.३९.२८ ॥
மிகவும் சினந்து வந்த உம் அந்த மகனை, பகைவரை அடக்குபவனான அபிமன்யு இருபத்தாறு கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.39.29
दुःशासनस्तु सङ्क्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
अयोधयत सौभद्रमभिमन्युश्च तं रणे ॥ ७.३९.२९ ॥
துச்சாசனனோ மிகவும் சினந்து, மதம் பிடித்த யானை போல சௌபத்ரனுடன் போரிட்டான்; அபிமன்யுவும் போர்க்களத்தில் அவனுடன் போரிட்டான்.
7.39.30
तौ मण्डलानि चित्राणि रथाभ्यां सव्यदक्षिणम् ।
चरमाणावयुध्येतां रथशिक्षाविशारदौ ॥ ७.३९.३० ॥
தேர்ப்பயிற்சியில் வல்லவர்களான அவ்விருவரும், தங்கள் இரதங்களால் இடமும் வலமுமாக அழகிய வட்டங்களில் சுற்றிச் சுற்றி போரிட்டனர்.
7.39.31
अथ पणवमृदङ्गदुन्दुभीनां ।
क्रकचमहानकभेरिझर्झराणम्।
निनदमतिभृशं नराः प्रचक्रु… ।
र्लवणजलोद्भवसिंहनादमिश्रम् ॥ ७.३९.३१ ॥
பின்னர் பணவ, மிருதங்க, துந்துபி முரசுகள், க்ரகச, மகானக, பேரி, ஜர்ஜர ஆகியவற்றின் மிகுந்த ஒலியை மனிதர்கள் எழுப்பினர்… உப்புக்கடலில் பிறந்த சிங்க முழக்கத்துடன் கலந்தது.