மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.47.1
तथा प्रविष्टं तरुणं सौभद्रमपराजितम् ।
कुलानुरूपं कुर्वाणं सङ्ग्रामेष्वपराजितम् ॥ ७.४७.१ ॥
இவ்வாறு நுழைந்த இளைஞனும், தோற்கடிக்கப்படாதவனுமான சௌபத்ரன் (அபிமன்யு), தன் குலத்திற்கு ஏற்றவாறு செயல்பட்டு, போர்களில் வெல்லப்படாதவனாக இருந்தான்.
7.47.2
आजानेयैः सुबलिभिर्यान्तमश्वैस्त्रिहायनैः ।
प्लवमानमिवाकाशे के शूराः समवारयन् ॥ ७.४७.२ ॥
உயர்ந்த இனத்தைச் சேர்ந்த, வலிமையான மூன்று வயது குதிரைகளால் செல்பவனை, வானத்தில் பாய்வது போல, எந்த வீரர்கள் தடுத்தனர்?
7.47.3
अभिमन्युः प्रविश्यैतांस्तावकान्निशितैः शरैः ।
अकरोत्पार्थिवान्सर्वान्विमुखान्पाण्डुनन्दनः ॥ ७.४७.३ ॥
அபிமன்யு இவர்களான உங்கள் (வீரர்களிடையே) நுழைந்து, கூரிய அம்புகளால் அனைத்து அரசர்களையும் புறமுதுகிடச் செய்தான், பாண்டுவின் மகன்.
7.47.4
तं तु द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणिश्च सबृहद्बलः ।
कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.४७.४ ॥
ஆனால் அவனை துரோணர், கிருபர், கர்ணன், துரோணரின் மகன் (அசுவத்தாமன்), பெரும் படையுடன் கிருதவர்மன், ஹார்திக்யன் ஆகிய ஆறு தேர்வீரர்கள் சூழ்ந்தனர்.
7.47.5
दृष्ट्वा तु सैन्धवे भारमतिमात्रं समाहितम् ।
सैन्यं तव महाराज युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.४७.५ ॥
மகாராஜாவே, சைந்தவன் (ஜயத்ரதன்) மீது மிகுந்த சுமை வைக்கப்பட்டதைக் கண்டு, உமது படை யுதிஷ்டிரனை நோக்கி பாய்ந்தது.
7.47.6
सौभद्रमितरे वीरमभ्यवर्षञ्शराम्बुभिः ।
तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महाबलाः ॥ ७.४७.६ ॥
மற்ற மகாபலசாலிகள், பனைமர உயரமுள்ள வில்லை இழுத்து, அந்த வீரன் சௌபத்ரன் மீது அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர்.
7.47.7
तांस्तु सर्वान्महेष्वासान्सर्वविद्यासु निष्ठितान् ।
व्यदृष्टम्भयद्रणे बाणैः सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४७.७ ॥
போரில் அனைத்து கலைகளிலும் தேர்ச்சி பெற்ற அந்த மகா வில்வீரர்கள் அனைவரையும், பகைவீரர்களை அழிப்பவனான சௌபத்ரன் தன் அம்புகளால் நடுங்கச் செய்தான்.
7.47.8
द्रोणं पञ्चाशताविध्यद्विंशत्या च बृहद्बलम् ।
अशीत्या कृतवर्माणं कृपं षष्ट्या शिलीमुखैः ॥ ७.४७.८ ॥
அவன் துரோணரை ஐம்பது அம்புகளாலும், பெரும் படையை இருபதாலும், கிருதவர்மனை எண்பதாலும், கிருபரை அறுபது அம்புகளாலும் துளைத்தான்.
7.47.9
रुक्मपुङ्खैर्महावेगैराकर्णसमचोदितैः ।
अविध्यद्दशभिर्बाणैरश्वत्थामानमार्जुनिः ॥ ७.४७.९ ॥
அர்ஜுனனின் மகன் பொன் இறகுகளையுடைய, மிக வேகமான, காது வரை இழுத்து எய்யப்பட்ட பத்து அம்புகளால் அஶ்வத்தாமனைத் துளைத்தான்.
7.47.10
कर्णं च कर्णिना कर्णे पीतेन च शितेन च ।
फाल्गुनिर्द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा ॥ ७.४७.१० ॥
பகைவர்களின் நடுவில் பால்குனியின் மகன் கர்ணனை, காதுவரை இழுத்த கர்ணி அம்பாலும், மஞ்சள் நிறமும் கூர்மையுமான உயர்ந்த அம்பாலும் துளைத்தான்.
7.47.11
पातयित्वा कृपस्याश्वांस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी ।
अथैनं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ७.४७.११ ॥
கிருபரின் குதிரைகளையும், அவ்விருவரான பின்புற தேரோட்டிகளையும் வீழ்த்திய பின், அவரை பத்து அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்.
7.47.12
ततो बृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम् ।
पुत्राणां तव वीराणां पश्यतामवधीद्बली ॥ ७.४७.१२ ॥
பின்னர் வலிமையான அவன், குருக்களின் புகழை வளர்த்த அந்த மதிப்புக்குரிய வீரனை, உங்கள் வீரப் புதல்வர்கள் பார்த்திருக்கையிலேயே வதைத்தான்.
7.47.13
तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ।
वरंवरममित्राणामारुजन्तमभीतवत् ॥ ७.४७.१३ ॥
துரோணரின் மகன் அவனை இருபத்தைந்து சிறிய அம்புகளால் பொழிந்தான்; பகைவரில் சிறந்தவனை அஞ்சாமல் தாக்கிக்கொண்டிருந்தவனை.
7.47.14
स तु बाणैः शितैस्तूर्णं प्रत्यविध्यत मारिष ।
पश्यतां धार्तराष्ट्राणामश्वत्थामानमार्जुनिः ॥ ७.४७.१४ ॥
ஆனால் அவன் விரைவில் கூரிய அம்புகளால் பதிலடி கொடுத்தான், மாரிஷரே; தார்தராஷ்டிரரின் மகன்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அர்ஜுனின் மகன் அஶ்வத்தாமனை.
7.47.15
षष्ट्या शराणां तं द्रौणिस्तिग्मधारैः सुतेजनैः ।
उग्रैर्नाकम्पयद्विद्ध्वा मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.४७.१५ ॥
துரோணரின் மகன் கூரிய முனையுள்ள, நன்கு தீட்டிய அறுபது கொடிய அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்; ஆனால் அவன் மைநாக மலையைப் போல் அசையவில்லை.
7.47.16
स तु द्रौणिं त्रिसप्तत्या हेमपुङ्घैरजिह्मगैः ।
प्रत्यविध्यन्महातेजा बलवानपकारिणम् ॥ ७.४७.१६ ॥
ஆனால் அந்த மகாதேஜஸ்வியும் வலிமையானவனுமான அவன், தீங்கிழைத்த துரோணரின் மகனை, பொன் இறகுகளும் நேராகப் பறக்கும் எழுபத்துமூன்று அம்புகளால் பதிலடி கொடுத்தான்.
7.47.17
तस्मिन्द्रोणो बाणशतं पुत्रगृद्धी न्यपातयत् ।
अश्वत्थामा तथाऽष्टौ च परीप्सन्पितरं रणे ॥ ७.४७.१७ ॥
அவன் மீது துரோணர், மகனைக் காக்க விரும்பி நூறு அம்புகளை எய்தார்; அஶ்வத்தாமனும் போரில் தந்தையைக் காக்க விரும்பி எட்டு அம்புகளை எய்தான்.
7.47.18
कर्णो द्वाविंशतिं भल्लान्कृतवर्मा च विंशतिम् ।
बृहद्बलस्तु पञ्चाशत्कृपः शारद्वतो दश ॥ ७.४७.१८ ॥
கர்ணன் இருபத்திரண்டு பல்லக அம்புகளையும், கிருதவர்மா இருபதையும், பிருஹத்பலன் ஐம்பதையும், ஶாரத்வதர் கிருபர் பத்தையும் எய்தனர்.
7.47.19
तांस्तु प्रत्यवधीत्सर्वान्दशभिर्दशभिः शरैः ।
तैरर्द्यमानः सौभद्रः सर्वतो निशितैः शरैः ॥ ७.४७.१९ ॥
அவன் அவர்கள் அனைவரையும் ஒவ்வொருவருக்கும் பத்துப் பத்து அம்புகளால் எதிர்த்துத் தாக்கினான். அவர்களால் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் கூரிய அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட சுபத்திரையின் மகன் (அவ்வாறு செய்தான்).
7.47.20
तं कोसलानामधिपः कर्णिनाऽताडयद्धृदि ।
स तस्याश्वान्ध्वजं चापं सूतं चापातयत्क्षितौ ॥ ७.४७.२० ॥
கோசலர்களின் அதிபதி கர்ணி அம்பால் அவனை நெஞ்சில் தாக்கினான். அவன் (அபிமன்யு) அவனுடைய குதிரைகள், கொடி, வில், சாரதி ஆகியவற்றை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
7.47.21
अथ कोसलराजस्तु विरथः खङ्ग्रचर्मधृत् ।
इयेष फाल्गुनेः कायाच्छिरो हर्तुं सकुण्डलम् ॥ ७.४७.२१ ॥
பின்னர் கோசல அரசன் தேரற்றவனாய், வாளும் கேடயமும் ஏந்தி, பல்குனியின் (அபிமன்யுவின்) உடலிலிருந்து குண்டலத்துடன் கூடிய தலையை வெட்ட விரும்பினான்.
7.47.22
स कोसलानामधिपं राजपुत्रं बृहद्बलम् ।
हृदि विव्याध वाणेन स भिन्नहृदयोऽपतत् ॥ ७.४७.२२ ॥
அவன் கோசலர்களின் அதிபதியும் அரசகுமாரனுமான பிருஹத்பலனை அம்பால் நெஞ்சில் துளைத்தான். இதயம் பிளக்கப்பட்டு அவன் விழுந்தான்.
7.47.23
बभञ्ज च सहस्राणि दश राज्ञां महात्मनाम् ।
सृजतामशिवा वाचः खङ्गकार्मुकधारिणाम् ॥ ७.४७.२३ ॥
அவன் அசுபமான சொற்களைப் பேசிக்கொண்டிருந்த, வாளும் வில்லும் ஏந்திய பதினாயிரம் மகாத்மா அரசர்களையும் முறியடித்தான்.
7.47.24
तथा बृहद्बलं हत्वा सौभद्रो व्यचरद्रणे ।
व्यष्टम्भयन्महेष्वासो योधांस्तव शराम्बुभिः ॥ ७.४७.२४ ॥
இவ்வாறு பிருஹத்பலனைக் கொன்று, சுபத்திரையின் மகன் போரில் உலாவினான். அந்தப் பெரும் வில்லாளி அம்புமழையால் உன் வீரர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.