Mahābhārata · Adhyāya 7.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.51.1
हते तस्मिन्महावीर्ये सौभद्रे रथयूथपे ।
विमुक्तरथसन्नाहाः सर्वे निक्षिप्तकार्मुकाः ॥ ७.५१.१ ॥
Als jener Held von großer Tapferkeit, der Sohn Subhadrās, Herr der Wagenschwärme, erschlagen war, legten alle die Rüstungen ihrer Wagen ab und ließen ihre Bogen sinken.
7.51.2
उपोपविष्टा राजानं परिवार्य युधिष्ठिरम् ।
तदेव युद्धं ध्यायन्तः सौभद्रगतमानसाः ॥ ७.५१.२ ॥
Sie setzten sich nahe dem König Yudhiṣṭhira, ihn umringend, die Gedanken auf den Sohn Subhadrās gerichtet, und sannen ebendiesem Kampf nach.
7.51.3
ततो युधिष्ठिरो राजा विललाप सुदुःखितः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा विललाप सुदुःखितः। ॥ ७.५१.३ ॥
Da klagte König Yudhiṣṭhira, tief betrübt. Da klagte König Yudhiṣṭhira, tief betrübt.
7.51.4
अभिमन्यौ हते वीरे भ्रातुः पुत्रे महारथे ।
एनं जित्वा कृपं शल्यं राजानं च सुयोधनम्।
द्रोँणं द्रौणिं महेष्वासं तथैवान्यान्महारथान् ॥ ७.५१.४ ॥
Als der Held Abhimanyu, der Sohn unseres Bruders, der große Wagenkämpfer, erschlagen war, nachdem wir Kṛpa, Śalya, den König Suyodhana, Droṇa, den großen Bogenschützen Drauṇi und die anderen großen Wagenkämpfer besiegt haben…
7.51.5
द्रोणानीकमसम्बाधं मम प्रियचिकीर्षया ।
हत्वा शत्रुगणान्वीरानेष शेते महारथः ॥ ७.५१.५ ॥
Aus dem Wunsch, mir zu gefallen, hat dieser große Wagenkämpfer das Heer Droṇas ungehindert durchbrochen und die heldenhaften Scharen des Feindes erschlagen; nun liegt er hier.
7.51.6
कृतास्त्रयु द्धकुशलान्महेष्वासान्महाबलान् ।
कुलशः पूणैर्युक्ताञ्छूरान्विख्यातपौरुषान् ॥ ७.५१.६ ॥
Die Meister der Waffen, kundig im Kampf, großen Bogenschützen und Starken, Sippe um Sippe mit vollen Heeren verbunden, Helden von berühmter Tapferkeit…
7.51.7
द्रोणेन र्प्राहेतं व्यूहमभेद्यममरैरपि ।
अदृष्टपूर्वमस्माभिः पद्मं चक्रायुधप्रियः ॥ ७.५१.७ ॥
Die von Droṇa aufgestellte Formation, für die Götter selbst undurchdringlich, die wir zuvor nie gesehen haben – die Lotusformation –, der Geliebte des Discusträgers (Arjuna).
7.51.8
भित्त्वा मध्यं प्रविष्टोऽसौ गोमध्यमिव केसरी ।
विक्रीडितं रणे तेन निघ्नता वै परान्वरान् ॥ ७.५१.८ ॥
Das Zentrum durchbrechend drang er ein wie ein Löwe in eine Rinderherde; im Kampf die Vornehmsten der Feinde erschlagend, spielte er.
7.51.9
यस्य शूरा महेष्वासाः प्रत्यनीकगता रणे ।
प्रभग्ना विनिवर्तन्ते कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.५१.९ ॥
Wessen Helden, große Bogenschützen, im Waffenwesen bewandert und vom Kampfrausch berauscht, gegen die feindlichen Reihen vorrücken, im Kampf aber zerschlagen werden und umkehren.
7.51.10
अत्यन्तशत्रुरस्माकं येन दुःशासनः शरैः ।
क्षिप्रं ह्यभिमुखः सङ्ख्ये विसंज्ञो विमुखीकृतः ॥ ७.५१.१० ॥
Durch den unser größter Feind Duḥśāsana, Auge in Auge im Kampf, rasch mit Pfeilen bewusstlos geschlagen und abgewandt wurde.
7.51.11
स तीर्त्वा दुस्तरं वीरो द्रोणानीकमहार्णवम् ।
प्राप्य दौःशासनिं कार्ष्णिः प्राप्तो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.५१.११ ॥
Jener Held hat den schwer zu durchquerenden großen Ozean von Droṇas Heer überquert, das Sohn Duḥśāsanas erreicht und ist in Yamas Reich gegangen – der Sohn Kṛṣṇas.
7.51.12
कथं द्रक्ष्यामि कौन्तेयं सौभद्रे निहतेऽर्जुनम् ।
सुभद्रां वा महाभागां प्रियं पुत्रमपश्यतीम् ॥ ७.५१.१२ ॥
Wie soll ich Arjuna, den Sohn Kuntīs, anschauen, wenn Saubhadra erschlagen ist? Und wie soll ich die hochgesegnete Subhadrā ansehen, die ihren geliebten Sohn nicht sieht?
7.51.13
हतवत्सां यथा धेनुं तद्दृर्शनकृतोन्मुखीम् ।
किंस्विद्वक्ष्याम्यपेतार्थमक्लिष्टमसमञ्जसम्।
तावुभौ प्रतिवक्ष्यामि हृषीकेशधनञ्जयौ ॥ ७.५१.१३ ॥
Wie eine Kuh, deren Kalb getötet wurde, nach seinem Anblick sich sehnend, was soll ich denn sagen, zwecklos, unbekümmert, unzusammenhängend? Diesen beiden, Hṛṣīkeśa und Dhanañjaya, werde ich antworten.
7.51.14
अहमेव सुभद्रायाः केशवार्जुनयोरपि ।
प्रियकामो जयाकाङ्क्षी कृतवानिदमप्रियम् ॥ ७.५१.१४ ॥
Ich allein war es, der, das Wohl Subhadrās sowie Keśavas und Arjunas wünschend und nach Sieg verlangend, diese unliebsame Tat vollbrachte.
7.51.15
न लुब्धो बुध्यते दोषाँल्लोभान्मोहात्प्रवर्तते ।
मधुलिप्सुर्हि नापश्यं प्रपातमहमीदृशम् ॥ ७.५१.१५ ॥
Der Gierige erkennt die Fehler nicht; aus Gier und Verblendung handelt er. Den Honig begehrend, sah ich keinen solchen Sturz.
7.51.16
यो हि भोज्ये पुरस्कार्यो यानेषु शयनेषु च ।
भूषणेषु च सोऽस्माभिर्बालो युधि पुरस्कृतः ॥ ७.५१.१६ ॥
Den wir beim Mahl, bei den Wagen, bei den Lagern und bei den Schmuckstücken zuerst ehren sollten, diesen Jüngling stellten wir im Kampf an die Spitze.
7.51.17
कथं हि बालस्तरुणो युद्धानामविशारदः ।
सदश्व इव सम्बाधे विषमे क्षेममर्हति ॥ ७.५१.१७ ॥
Wie also könnte ein Jüngling, jung und ungeübt in Schlachten, in engen und unwegsamen Verhältnissen Sicherheit verdienen, wie ein gutes Ross?
7.51.18
नो चेद्धि वयमप्येनं महीमनुशयीमहि ।
बीभत्सोः कोपदीप्तस्य दग्धाः कृपणचक्षुषा ॥ ७.५१.१८ ॥
Sonst hätten auch wir mit ihm auf der Erde gelegen, verbrannt vom kläglichen Blick des zornentbrannten Bībhatsu.
7.51.19
अलुब्धो मितमान्हीमान्क्षमावान्रूपवान्बली ।
वपुष्मान्मानकृद्वीरः प्रियः सत्यपराक्रमः ॥ ७.५१.१९ ॥
Er ist frei von Gier, maßvoll, bescheiden, duldsam, schön, stark, von wohlgeformtem Körper, ein Ehrengeber, ein Held, beliebt und von wahrer Tapferkeit.
7.51.20
यस्य श्लाघन्ति विबुधाः कर्माण्यूर्जितकर्मणः ।
निवातकवचाञ्जघ्ने कालकेयांश्च वीर्यवान् ॥ ७.५१.२० ॥
Die Götter preisen die Taten dessen, der gewaltige Werke vollbrachte; dieser Mächtige erschlug die Nivātakavacas und die Kālakeyas.
7.51.21
महेन्द्रशत्रवो येन हिरण्यपुरवासिनः ।
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण पौलोभाः सगणा हताः ॥ ७.५१.२१ ॥
Die Feinde Indras, die Bewohner der goldenen Stadt, die Paulomas mit ihren Scharen, wurden von ihm in einem Augenblick erschlagen.
7.51.22
परेभ्योऽप्यभयार्थिभ्यो यो ददात्यभयं विभुः ।
तस्यास्माभिर्न शकितस्त्रातुमप्यात्मजो बली ॥ ७.५१.२२ ॥
Jener mächtige Herr, der selbst denen Sicherheit gewährt, die vor Feinden Schutz suchen – nicht einmal seinen mächtigen Sohn konnten wir beschützen.
7.51.23
भयं तु सुमहत्प्राप्तं धार्तराष्ट्रान्महाबलान् ।
पार्थः पुत्रवधात्क्रुद्धः कौरवाञ्शोषयिष्यति ॥ ७.५१.२३ ॥
Eine sehr große Furcht ist über die mächtigen Söhne Dhṛtarāṣṭras gekommen; Pārtha, erzürnt über den Tod seines Sohnes, wird die Kauravas verdorren lassen.
7.51.24
क्षुद्रः क्षुद्रसहायश्च स्वपक्षक्षयकारकः ।
व्यक्तं दुर्योधनो दृष्ट्वा शोचन्हास्यति जीवितं ॥ ७.५१.२४ ॥
Duryodhana, niedrig, mit niederen Gefährten, der Ursache des Untergangs seiner eigenen Seite, wird dies klar sehen, trauern und sein Leben aufgeben.
7.51.25
न मे जयः प्रीतिकरो न राज्यं ।
न चामरत्वं न सुरैः सलोकता।
इमं समीक्ष्याप्रतिवीर्यपौरुषं ।
निपातितं देववरात्मजात्मजम् ॥ ७.५१.२५ ॥
Sieg erfreut mich nicht, nicht die Herrschaft, nicht Unsterblichkeit, nicht das Beisammensein mit den Göttern im Himmel. Da ich diesen sehe, von unvergleichlicher Tapferkeit und Mannhaftigkeit, den Sohn der Tochter des besten der Götter, niedergestreckt, (erfreut mich nichts davon).