மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.51.1
हते तस्मिन्महावीर्ये सौभद्रे रथयूथपे ।
विमुक्तरथसन्नाहाः सर्वे निक्षिप्तकार्मुकाः ॥ ७.५१.१ ॥
அந்த மகாவீரியனும், தேர்ப்படைகளின் தலைவனுமான சௌபத்ரன் கொல்லப்பட்டபோது, அனைவரும் தேர்க் கவசங்களை அகற்றி வில்லை வைத்தனர்.
7.51.2
उपोपविष्टा राजानं परिवार्य युधिष्ठिरम् ।
तदेव युद्धं ध्यायन्तः सौभद्रगतमानसाः ॥ ७.५१.२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் அரசன் யுதிஷ்டிரனைச் சூழ்ந்து அருகில் அமர்ந்தனர்; சௌபத்ரனிடமே மனம் செலுத்தி அந்தப் போரையே நினைத்துக்கொண்டிருந்தனர்.
7.51.3
ततो युधिष्ठिरो राजा विललाप सुदुःखितः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा विललाप सुदुःखितः। ॥ ७.५१.३ ॥
அப்போது மிகவும் துயருற்ற அரசன் யுதிஷ்டிரன் புலம்பினான். அப்போது மிகவும் துயருற்ற அரசன் யுதிஷ்டிரன் புலம்பினான்.
7.51.4
अभिमन्यौ हते वीरे भ्रातुः पुत्रे महारथे ।
एनं जित्वा कृपं शल्यं राजानं च सुयोधनम्।
द्रोँणं द्रौणिं महेष्वासं तथैवान्यान्महारथान् ॥ ७.५१.४ ॥
வீரன் அபிமன்யு, நம் சகோதரரின் மகனாகிய மகாரதன், கொல்லப்பட்டபின், இவர்களை—கிருபனையும் சல்யனையும் அரசன் சுயோதனனையும் துரோணனையும் மாபெரும் வில்லாளி துரோணி மகனையும் மற்ற மகாரதர்களையும்—வென்று…
7.51.5
द्रोणानीकमसम्बाधं मम प्रियचिकीर्षया ।
हत्वा शत्रुगणान्वीरानेष शेते महारथः ॥ ७.५१.५ ॥
எனக்கு நன்மை செய்ய விரும்பி, துரோணரின் படையை தடையின்றிக் கலக்கி, பகைவரின் வீரர் கூட்டத்தைக் கொன்று, இந்த மகாரதன் உறங்குகிறான்.
7.51.6
कृतास्त्रयु द्धकुशलान्महेष्वासान्महाबलान् ।
कुलशः पूणैर्युक्ताञ्छूरान्विख्यातपौरुषान् ॥ ७.५१.६ ॥
படைக்கலத் திறன் பெற்று போரில் வல்லவர்களான, மகா வில்லாளிகளான, பெரும் பலமுடையவர்களான, குலம் குலமாக முழு படைகளுடன் கூடிய, புகழ்பெற்ற வீரத்தை உடைய சூரர்களை…
7.51.7
द्रोणेन र्प्राहेतं व्यूहमभेद्यममरैरपि ।
अदृष्टपूर्वमस्माभिः पद्मं चक्रायुधप्रियः ॥ ७.५१.७ ॥
துரோணரால் அமைக்கப்பட்ட, தேவர்களாலும் ஊடுருவ முடியாத அந்த வியூகம் — நாம் இதுவரை கண்டிராத தாமரை வியூகம்; சக்கரம் ஏந்தியவருக்கு (கிருஷ்ணருக்கு) பிரியமானவன் (அர்ஜுனன்).
7.51.8
भित्त्वा मध्यं प्रविष्टोऽसौ गोमध्यमिव केसरी ।
विक्रीडितं रणे तेन निघ्नता वै परान्वरान् ॥ ७.५१.८ ॥
நடுப்பகுதியைப் பிளந்து அவன் உள்ளே புகுந்தான் — பசுக்கூட்டத்துக்குள் சிங்கம் பாய்வது போல; போரில் எதிரிகளின் சிறந்தவர்களைக் கொன்று அவன் விளையாடினான்.
7.51.9
यस्य शूरा महेष्वासाः प्रत्यनीकगता रणे ।
प्रभग्ना विनिवर्तन्ते कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.५१.९ ॥
எவனுடைய வீரர்களான மகாவில்லாளிகள் எதிர்ப்படையை நோக்கிச் சென்று போரில் தோற்று திரும்பி வருகிறார்களோ — அஸ்திர வித்தையில் தேர்ந்தவர்கள், போர்மதத்தில் மயங்கியவர்கள்.
7.51.10
अत्यन्तशत्रुरस्माकं येन दुःशासनः शरैः ।
क्षिप्रं ह्यभिमुखः सङ्ख्ये विसंज्ञो विमुखीकृतः ॥ ७.५१.१० ॥
நம்முடைய பெரும் எதிரியான துஷ்சாசனனை, போரில் எதிரே வந்தவுடனே தன் அம்புகளால் நினைவிழக்கச் செய்து பின்வாங்கச் செய்தவன்.
7.51.11
स तीर्त्वा दुस्तरं वीरो द्रोणानीकमहार्णवम् ।
प्राप्य दौःशासनिं कार्ष्णिः प्राप्तो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.५१.११ ॥
அந்த வீரன், துரோணரின் படையாகிய கடக்க முடியாத பெரும் கடலைக் கடந்து, துஷ்சாசனனின் மகனை அடைந்து, யமனின் உலகை அடைந்தான் — அந்தக் கிருஷ்ணன் மகன்.
7.51.12
कथं द्रक्ष्यामि कौन्तेयं सौभद्रे निहतेऽर्जुनम् ।
सुभद्रां वा महाभागां प्रियं पुत्रमपश्यतीम् ॥ ७.५१.१२ ॥
சௌபத்ரன் கொல்லப்பட்ட பின், குந்தியின் மகன் அர்ஜுனனை நான் எப்படிக் காண்பேன்? தன் அன்பு மகனைக் காணாத மகாபாகியான சுபத்திரையை எப்படிக் காண்பேன்?
7.51.13
हतवत्सां यथा धेनुं तद्दृर्शनकृतोन्मुखीम् ।
किंस्विद्वक्ष्याम्यपेतार्थमक्लिष्टमसमञ्जसम्।
तावुभौ प्रतिवक्ष्यामि हृषीकेशधनञ्जयौ ॥ ७.५१.१३ ॥
கன்று கொல்லப்பட்ட பசு அதைக் காண ஏங்குவது போல, பொருளற்ற, தெளிவற்ற, பொருந்தாத சொல்லை நான் எப்படிச் சொல்வேன்? அந்த இருவருக்கும், ஹ்ருஷீகேசனுக்கும் தனஞ்சயனுக்கும், நான் பதில் சொல்வேன்.
7.51.14
अहमेव सुभद्रायाः केशवार्जुनयोरपि ।
प्रियकामो जयाकाङ्क्षी कृतवानिदमप्रियम् ॥ ७.५१.१४ ॥
நானே சுபத்ராவுக்கும், கேசவனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் பிரியம் விரும்பி, வெற்றியை விரும்பி, இந்த அப்ரியமான செயலைச் செய்தேன்.
7.51.15
न लुब्धो बुध्यते दोषाँल्लोभान्मोहात्प्रवर्तते ।
मधुलिप्सुर्हि नापश्यं प्रपातमहमीदृशम् ॥ ७.५१.१५ ॥
பேராசைக்காரன் குற்றங்களை உணர்வதில்லை; பேராசையாலும் மயக்கத்தாலும் அவன் ஈடுபடுகிறான். தேனை விரும்பியவனாக நான் இப்படிப்பட்ட வீழ்ச்சியைக் காணவில்லை.
7.51.16
यो हि भोज्ये पुरस्कार्यो यानेषु शयनेषु च ।
भूषणेषु च सोऽस्माभिर्बालो युधि पुरस्कृतः ॥ ७.५१.१६ ॥
உணவிலும், வாகனங்களிலும், படுக்கைகளிலும், ஆபரணங்களிலும் நம்மால் முதலில் மதிக்கப்பட வேண்டியவன் எவனோ, அந்தச் சிறுவன் போரில் நம்மால் முன்னே நிறுத்தப்பட்டான்.
7.51.17
कथं हि बालस्तरुणो युद्धानामविशारदः ।
सदश्व इव सम्बाधे विषमे क्षेममर्हति ॥ ७.५१.१७ ॥
போர்களில் அனுபவமற்ற இளம் சிறுவன், நெருக்கடியும் சீரற்ற நிலமுமான இடத்தில், நல்ல குதிரையைப் போல எப்படி பாதுகாப்பை எதிர்பார்க்க முடியும்?
7.51.18
नो चेद्धि वयमप्येनं महीमनुशयीमहि ।
बीभत्सोः कोपदीप्तस्य दग्धाः कृपणचक्षुषा ॥ ७.५१.१८ ॥
இல்லையெனில் நாமும் இவனுடன் பூமியில் கிடந்திருப்போம்; கோபத்தால் ஒளிரும் பீபத்ஸுவின் (அர்ஜுனனின்) இரங்கத்தக்க பார்வையால் நாம் எரிந்திருப்போம்.
7.51.19
अलुब्धो मितमान्हीमान्क्षमावान्रूपवान्बली ।
वपुष्मान्मानकृद्वीरः प्रियः सत्यपराक्रमः ॥ ७.५१.१९ ॥
அவன் பேராசையற்றவன், அளவறிந்தவன், நாணமுடையவன், பொறுமையுடையவன், அழகானவன், வலிமையுடையவன், அழகிய உடலமைப்புடையவன், மரியாதை அளிப்பவன், வீரன், அன்புக்குரியவன், உண்மையான வீரம் கொண்டவன்.
7.51.20
यस्य श्लाघन्ति विबुधाः कर्माण्यूर्जितकर्मणः ।
निवातकवचाञ्जघ्ने कालकेयांश्च वीर्यवान् ॥ ७.५१.२० ॥
வலிமையான செயல்கள் புரிந்தவனின் செயல்களை தேவர்கள் புகழ்கின்றனர்; அந்த வீரியவான் நிவாதகவசர்களையும் காலகேயர்களையும் கொன்றான்.
7.51.21
महेन्द्रशत्रवो येन हिरण्यपुरवासिनः ।
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण पौलोभाः सगणा हताः ॥ ७.५१.२१ ॥
இந்திரனின் பகைவர்களும் பொன்நகர வாசிகளுமான பௌலோமர்களையும் அவர்களின் கூட்டங்களையும் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அவன் கொன்றான்.
7.51.22
परेभ्योऽप्यभयार्थिभ्यो यो ददात्यभयं विभुः ।
तस्यास्माभिर्न शकितस्त्रातुमप्यात्मजो बली ॥ ७.५१.२२ ॥
பகைவர்களிடமிருந்து அபயம் தேடுபவர்களுக்கும் அபயம் அளிக்கும் வல்லவன், அந்த வலிமையான மகனை நாங்களும் காக்க இயலவில்லை.
7.51.23
भयं तु सुमहत्प्राप्तं धार्तराष्ट्रान्महाबलान् ।
पार्थः पुत्रवधात्क्रुद्धः कौरवाञ्शोषयिष्यति ॥ ७.५१.२३ ॥
மிகப்பெரிய ஆபத்து வலிமையான தார்த்தராஷ்டிரர்களுக்கு வந்துவிட்டது; மகனின் கொலையால் சினந்த பார்த்தன் கௌரவர்களை வாட்டி அழிப்பான்.
7.51.24
क्षुद्रः क्षुद्रसहायश्च स्वपक्षक्षयकारकः ।
व्यक्तं दुर्योधनो दृष्ट्वा शोचन्हास्यति जीवितं ॥ ७.५१.२४ ॥
கீழ்மையானவனும் கீழ்மையான துணைவர்களுடையவனுமான துரியோதனன், தன் பக்கத்தின் அழிவுக்குக் காரணமானவன்; இதைக் கண்டு துயருற்று அவன் தன் உயிரை விடுவான் என்பது தெளிவு.
7.51.25
न मे जयः प्रीतिकरो न राज्यं ।
न चामरत्वं न सुरैः सलोकता।
इमं समीक्ष्याप्रतिवीर्यपौरुषं ।
निपातितं देववरात्मजात्मजम् ॥ ७.५१.२५ ॥
எனக்கு வெற்றியும் மகிழ்ச்சி தருவதில்லை, அரசும் இல்லை, அமரத்துவமும் இல்லை, தேவர்களுடன் சொர்க்கத்தில் வாழ்வும் இல்லை. ஒப்பற்ற வீரமும் ஆண்மையும் கொண்ட, தேவசிறந்தவரின் மகளின் மகனாகிய இவன் வீழ்த்தப்பட்டதைக் காணும்போது (இவை எனக்கு மகிழ்ச்சி தரவில்லை).