Mahābhārata · Adhyāya 7.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.51.1
हते तस्मिन्महावीर्ये सौभद्रे रथयूथपे ।
विमुक्तरथसन्नाहाः सर्वे निक्षिप्तकार्मुकाः ॥ ७.५१.१ ॥
Quando aquele de grande valor, o filho de Subhadrā, senhor dos esquadrões de carros, foi morto, todos tiraram as armaduras dos carros e depuseram os arcos.
7.51.2
उपोपविष्टा राजानं परिवार्य युधिष्ठिरम् ।
तदेव युद्धं ध्यायन्तः सौभद्रगतमानसाः ॥ ७.५१.२ ॥
Sentaram-se perto do rei Yudhiṣṭhira, cercando-o, com a mente voltada para o filho de Subhadrā, meditando sobre aquela mesma batalha.
7.51.3
ततो युधिष्ठिरो राजा विललाप सुदुःखितः ।
ततो युधिष्ठिरो राजा विललाप सुदुःखितः। ॥ ७.५१.३ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, profundamente aflito, lamentou-se. Então o rei Yudhiṣṭhira, profundamente aflito, lamentou-se.
7.51.4
अभिमन्यौ हते वीरे भ्रातुः पुत्रे महारथे ।
एनं जित्वा कृपं शल्यं राजानं च सुयोधनम्।
द्रोँणं द्रौणिं महेष्वासं तथैवान्यान्महारथान् ॥ ७.५१.४ ॥
Quando o herói Abhimanyu, filho de nosso irmão, grande guerreiro de carro, foi morto, tendo vencido Kṛpa, Śalya, o rei Suyodhana, Droṇa, o grande arqueiro Drauṇi e os outros grandes guerreiros de carro…
7.51.5
द्रोणानीकमसम्बाधं मम प्रियचिकीर्षया ।
हत्वा शत्रुगणान्वीरानेष शेते महारथः ॥ ७.५१.५ ॥
Por desejo de me agradar, tendo rompido sem obstáculo o exército de Droṇa e matado as tropas heroicas do inimigo, este grande guerreiro de carro jaz aqui.
7.51.6
कृतास्त्रयु द्धकुशलान्महेष्वासान्महाबलान् ।
कुलशः पूणैर्युक्ताञ्छूरान्विख्यातपौरुषान् ॥ ७.५१.६ ॥
Os mestres das armas, hábeis na batalha, grandes arqueiros e de grande força, clã por clã unidos a exércitos completos, heróis de renomado valor…
7.51.7
द्रोणेन र्प्राहेतं व्यूहमभेद्यममरैरपि ।
अदृष्टपूर्वमस्माभिः पद्मं चक्रायुधप्रियः ॥ ७.५१.७ ॥
A formação disposta por Droṇa, impenetrável até para os deuses, nunca antes vista por nós — a formação de lótus —, amado do portador do disco (Arjuna).
7.51.8
भित्त्वा मध्यं प्रविष्टोऽसौ गोमध्यमिव केसरी ।
विक्रीडितं रणे तेन निघ्नता वै परान्वरान् ॥ ७.५१.८ ॥
Rompendo o centro, entrou como um leão num rebanho de vacas; na batalha, matando os melhores dos inimigos, ele brincou.
7.51.9
यस्य शूरा महेष्वासाः प्रत्यनीकगता रणे ।
प्रभग्ना विनिवर्तन्ते कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.५१.९ ॥
Aqueles cujos heróis, grandes arqueiros, hábeis nas armas e embriagados de batalha, avançam contra as fileiras inimigas mas são quebrados na batalha e retrocedem.
7.51.10
अत्यन्तशत्रुरस्माकं येन दुःशासनः शरैः ।
क्षिप्रं ह्यभिमुखः सङ्ख्ये विसंज्ञो विमुखीकृतः ॥ ७.५१.१० ॥
Por quem nosso maior inimigo Duḥśāsana, face a face na batalha, foi logo derrubado sem sentidos por flechas e afastado.
7.51.11
स तीर्त्वा दुस्तरं वीरो द्रोणानीकमहार्णवम् ।
प्राप्य दौःशासनिं कार्ष्णिः प्राप्तो वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.५१.११ ॥
Aquele herói, tendo atravessado o grande oceano difícil de cruzar do exército de Droṇa e alcançado o filho de Duḥśāsana, foi à morada de Yama — o filho de Kṛṣṇa.
7.51.12
कथं द्रक्ष्यामि कौन्तेयं सौभद्रे निहतेऽर्जुनम् ।
सुभद्रां वा महाभागां प्रियं पुत्रमपश्यतीम् ॥ ७.५१.१२ ॥
Como olharei para Arjuna, filho de Kuntī, quando Saubhadra for morto? E como olharei para a muito afortunada Subhadrā, que não vê seu amado filho?
7.51.13
हतवत्सां यथा धेनुं तद्दृर्शनकृतोन्मुखीम् ।
किंस्विद्वक्ष्याम्यपेतार्थमक्लिष्टमसमञ्जसम्।
तावुभौ प्रतिवक्ष्यामि हृषीकेशधनञ्जयौ ॥ ७.५१.१३ ॥
Como uma vaca cujo bezerro foi morto, voltada para a visão dele, o que direi eu, sem propósito, sem aflição, incoerente? Àqueles dois, Hṛṣīkeśa e Dhanañjaya, responderei.
7.51.14
अहमेव सुभद्रायाः केशवार्जुनयोरपि ।
प्रियकामो जयाकाङ्क्षी कृतवानिदमप्रियम् ॥ ७.५१.१४ ॥
Fui eu mesmo quem, desejando o bem de Subhadrā, de Keśava e de Arjuna, e aspirando à vitória, fez esta coisa desagradável.
7.51.15
न लुब्धो बुध्यते दोषाँल्लोभान्मोहात्प्रवर्तते ।
मधुलिप्सुर्हि नापश्यं प्रपातमहमीदृशम् ॥ ७.५१.१५ ॥
O ganancioso não percebe as faltas; por cobiça e ilusão ele procede. Desejando o mel, não vi tal queda.
7.51.16
यो हि भोज्ये पुरस्कार्यो यानेषु शयनेषु च ।
भूषणेषु च सोऽस्माभिर्बालो युधि पुरस्कृतः ॥ ७.५१.१६ ॥
Aquele que devíamos honrar primeiro no banquete, nos veículos, nos leitos e nos adornos, esse jovem foi posto à frente por nós na batalha.
7.51.17
कथं हि बालस्तरुणो युद्धानामविशारदः ।
सदश्व इव सम्बाधे विषमे क्षेममर्हति ॥ ७.५१.१७ ॥
Como, de fato, um jovem, novo e inexperiente em batalhas, poderia merecer segurança em lugar estreito e difícil, como um bom cavalo?
7.51.18
नो चेद्धि वयमप्येनं महीमनुशयीमहि ।
बीभत्सोः कोपदीप्तस्य दग्धाः कृपणचक्षुषा ॥ ७.५१.१८ ॥
Caso contrário, também nós teríamos jazido na terra com ele, queimados pelo olhar lastimoso de Bībhatsu, flamejante de ira.
7.51.19
अलुब्धो मितमान्हीमान्क्षमावान्रूपवान्बली ।
वपुष्मान्मानकृद्वीरः प्रियः सत्यपराक्रमः ॥ ७.५१.१९ ॥
Ele é livre de cobiça, comedido, modesto, paciente, belo, forte, de corpo bem formado, dador de honra, herói, amado e de valor verdadeiro.
7.51.20
यस्य श्लाघन्ति विबुधाः कर्माण्यूर्जितकर्मणः ।
निवातकवचाञ्जघ्ने कालकेयांश्च वीर्यवान् ॥ ७.५१.२० ॥
Os deuses louvam os feitos daquele de obras poderosas; aquele poderoso matou os Nivātakavacas e os Kālakeyas.
7.51.21
महेन्द्रशत्रवो येन हिरण्यपुरवासिनः ।
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण पौलोभाः सगणा हताः ॥ ७.५१.२१ ॥
Os inimigos de Indra, habitantes da cidade dourada, os Paulomas com suas hostes, foram mortos por ele num piscar de olhos.
7.51.22
परेभ्योऽप्यभयार्थिभ्यो यो ददात्यभयं विभुः ।
तस्यास्माभिर्न शकितस्त्रातुमप्यात्मजो बली ॥ ७.५१.२२ ॥
Aquele senhor poderoso que dá segurança até aos que buscam abrigo contra inimigos: nem mesmo a seu filho poderoso pudemos proteger.
7.51.23
भयं तु सुमहत्प्राप्तं धार्तराष्ट्रान्महाबलान् ।
पार्थः पुत्रवधात्क्रुद्धः कौरवाञ्शोषयिष्यति ॥ ७.५१.२३ ॥
Um grande temor veio sobre os poderosos filhos de Dhṛtarāṣṭra; Pārtha, enfurecido pela morte de seu filho, secará os Kauravas.
7.51.24
क्षुद्रः क्षुद्रसहायश्च स्वपक्षक्षयकारकः ।
व्यक्तं दुर्योधनो दृष्ट्वा शोचन्हास्यति जीवितं ॥ ७.५१.२४ ॥
Duryodhana, vil, com companheiros vis, causa da ruína do seu próprio lado, ao ver isto claramente, lamentará e abandonará a vida.
7.51.25
न मे जयः प्रीतिकरो न राज्यं ।
न चामरत्वं न सुरैः सलोकता।
इमं समीक्ष्याप्रतिवीर्यपौरुषं ।
निपातितं देववरात्मजात्मजम् ॥ ७.५१.२५ ॥
A vitória não me alegra, nem o reino, nem a imortalidade, nem a companhia dos deuses no céu. Ao ver este, de valor e virilidade sem igual, filho da filha do melhor dos deuses, abatido, (nada disso me dá alegria).