Mahābhārata · Adhyāya 7.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.59.1
रामं दाशरथिं चैव मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं प्रजा अन्वमोदन्त पिता पुत्रमिवौरसम्।
असङ्ख्येया गुणा यस्मिन्नासन्नमिततेजसि ॥ ७.५९.१ ॥
O Sañjaya, wir haben gehört, dass auch Rāma, der Sohn Daśarathas, gestorben ist – er, an dem sich das Volk freute, wie ein Vater sich an seinem leiblichen Sohn freut, und in dem unzählige Tugenden wohnten, der von unermesslichem Glanz.
7.59.2
यश्चतुर्दशवर्षाणि निदेशात्पितुरच्युतः ।
वने वनितया सार्धमवसल्लक्ष्मणाग्रजः ॥ ७.५९.२ ॥
Er, der auf Befehl seines Vaters vierzehn Jahre lang unerschütterlich mit seiner Gemahlin im Wald wohnte, der ältere Bruder Lakṣmaṇas.
7.59.3
जघान च जनस्थाने राक्षसान्मनुजर्षभः ।
तपस्विनां रक्षणार्थं सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.५९.३ ॥
Und in Janasthāna erschlug jener Stier unter den Menschen vierzehntausend Rākṣasas, um die Asketen zu schützen.
7.59.4
तत्रैव वसतस्तस्य रावणो नाम राक्षसः ।
जहार भार्यां वैदेहीं सम्मोह्यैनं सहानुजम् ॥ ७.५९.४ ॥
Als er dort wohnte, entführte der Rākṣasa namens Rāvaṇa, nachdem er ihn zusammen mit seinem jüngeren Bruder getäuscht hatte, seine Gemahlin Vaidehī.
7.59.5
रामो हृतां राक्षसेन भार्यां श्रुत्वा जटायुषः ।
आतुरः शोकसन्तप्तो रामोऽगच्छद्धरीश्वरम् ॥ ७.५९.५ ॥
Als er von Jaṭāyu hörte, dass seine Gemahlin vom Rākṣasa entführt worden war, ging Rāma, von Kummer gequält und betrübt, zum Herrn der Affen.
7.59.6
तेन रामः सुसङ्गम्य वानरैश्च महाबलैः ।
आजगामोदधेः पारं सेतुं कृत्वा महार्णवे ॥ ७.५९.६ ॥
Durch ihn vereinte sich Rāma mit den mächtigen Affen, baute eine Brücke über den großen Ozean und gelangte an das jenseitige Ufer des Meeres.
7.59.7
तत्र हत्वा तु पौलस्त्यान्ससुहृद्गणबान्धवान् ।
मायाविनं महाघोरं रावणं लोककण्टकम् ॥ ७.५९.७ ॥
Dort tötete er die Nachkommen Pulastyas samt ihren Freunden, Gefolgsleuten und Verwandten, und auch den Illusionisten, äußerst grausamen Rāvaṇa, den Dorn der Welten,
7.59.8
सुरासुरैरवध्यं तं देवब्राह्मणकण्टकम् ।
जघान स महाबाहुः पौलस्त्यं सगणं रणे ॥ ७.५९.८ ॥
Der Mächtigarmige erschlug im Kampf den Nachkommen Pulastyas samt seinem Gefolge, jenen, den weder Götter noch Dämonen töten konnten, den Dorn der Götter und Brahmanen.
7.59.9
हत्वा तत्र रिपुं सङ्ख्ये भार्यया सह सङ्गतः ।
स च लङ्केश्वरं चक्रे धर्मात्मानं विभीषणम् ॥ ७.५९.९ ॥
Dort tötete er im Kampf den Feind, vereinte sich mit seiner Gemahlin und machte den rechtschaffenen Vibhīṣaṇa zum Herrn von Laṅkā.
7.59.10
भार्यया सह संयुक्तस्ततो वानरसेनया ।
अयोध्यामागतो वीरः पुष्पकेण विराजता ॥ ७.५९.१० ॥
Mit seiner Gemahlin vereint, dann mit dem Affenheer, kam der Held auf dem strahlenden Wagen Puṣpaka nach Ayodhyā.
7.59.11
तत्र राजन्प्रविष्टः सन्नयोध्यायां महायशाः ।
मातॄर्वयस्यान्सचिवानृत्विजः सपुरोहितान् ॥ ७.५९.११ ॥
O König, dort in Ayodhyā eingetreten, verweilte der Hochberühmte bei seinen Müttern, Gefährten, Ministern, Opferpriestern und Hauspriestern.
7.59.12
शुश्रूषमाणः सततं मन्त्रिभिश्चाभिषेचितः ।
विसृज्य हरिराजानं हनुमन्तं सहाङ्गदम् ॥ ७.५९.१२ ॥
Unablässig dienend, von seinen Ministern gesalbt, entließ er den Affenkönig Hanumān samt Aṅgada und begann zu herrschen.
7.59.13
भ्रातरं भरतं वीरं शत्रुघ्नं चैव लक्ष्मणम् ।
पूजयन्परया प्रीत्या वैदेह्या चाभिपूजितः ॥ ७.५९.१३ ॥
Seine Brüder Bharata, den Helden Śatrughna und Lakṣmaṇa ehrte er mit höchster Zuneigung, und selbst wurde er von Vaidehī geehrt.
7.59.14
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
चतुःसगारपर्यन्तां पृथिवीमन्वशासत ॥ ७.५९.१४ ॥
Zehntausend Jahre und hundert weitere regierte er die von den vier Meeren umschlossene Erde.
7.59.15
अश्वमेधशतैरीजं क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
यश्च विप्रप्रसादेन सर्वकामानवाप्य च ॥ ७.५९.१५ ॥
Er, der hunderte Pferdeopfer und andere Riten mit reichen Gaben vollzog und durch die Gnade der Brahmanen alle Wünsche erlangte.
7.59.16
सम्प्राप्य विधिवद्राज्यं सर्वभूतानुकम्पनः ।
सर्वद्वीपानवष्टभ्य प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ ७.५९.१६ ॥
Nachdem er das Königreich ordnungsgemäß erlangt hatte, mitfühlend gegenüber allen Wesen, alle Inseln haltend, beschützte er seine Untertanen durch Dharma.
7.59.17
स निर्गलं मुख्यतममश्वमेधशतं प्रभुः ।
आजहार सुरेशस्य हविषा मुदमाहरन्।
अन्यैश्च विविधैर्यज्ञैरीजे बहुगुणैर्नृपः ॥ ७.५९.१७ ॥
Jener Herrscher vollzog ungehindert die höchsten hundert Pferdeopfer, dem Herrn der Götter durch Opfergaben Freude bringend; und er verehrte auch mit anderen vielfältigen, tugendreichen Opfern.
7.59.18
क्षुत्पिपासेऽजयद्रामः सर्वरोगांश्च देहिनाम् ।
सततं गुणसम्पन्नो दीप्यमानः स्वतेजसा ॥ ७.५९.१८ ॥
Rāma besiegte Hunger und Durst und alle Krankheiten der verkörperten Wesen; stets mit Tugenden begabt, leuchtete er mit eigenem Glanz.
7.59.19
अतिसर्वाणि भूतानि रामो दाशरथिर्बभौ ।
ऋषीणां देवतानां च मानुषाणां च सर्वशः।
पृथिव्यां सह वासोऽभूद्रामे राज्यं प्रशासति ॥ ७.५९.१९ ॥
Rāma, der Sohn Daśarathas, leuchtete über allen Wesen. Als Rāma das Reich regierte, lebten Weise, Götter und Menschen gemeinsam mit ihm auf der Erde.
7.59.20
नाहीयत तदा प्रामः प्राणिनां न तदा व्यथा ।
प्राणापानौ समावास्तां रामे राज्यं प्रशासति ॥ ७.५९.२० ॥
Als Rāma das Reich regierte, befiel die lebenden Wesen keine Erschöpfung, und es gab damals kein Leid; Ein- und Ausatem waren im Gleichgewicht.
7.59.21
पर्यदीप्यन्त तेजांसि तदाऽनर्थाश्च नाभवन् ।
दीर्घायुषः प्रजाः सर्वा युवा न म्रियते तदा ॥ ७.५९.२१ ॥
Damals strahlten alle Glanzkräfte überall, und kein Unglück geschah. Alle Menschen waren langlebig; in jener Zeit starb kein junger Mensch.
7.59.22
वेदैश्चतुर्भिः सुप्रीताः प्राप्नुवन्ति दिवौकसः ।
हव्यं कव्यं च विविधं निष्पूर्तं हुतमेव च ॥ ७.५९.२२ ॥
Durch die vier Veden erfreut, erhielten die Himmelsbewohner das Opfer, das Totenopfer, die vielfältigen vollendeten Riten und die dargebrachte Spende.
7.59.23
अदंशमशका देशा नष्टव्यालसरीसृपाः ।
नाप्यु प्राणभृतां मृत्युर्नाकाले ज्वलनोऽदहत् ॥ ७.५९.२३ ॥
Die Länder waren frei von Mücken und Bremsen, und wilde Tiere sowie Kriechtiere waren vernichtet. Der Tod kam den Lebewesen nicht zur Unzeit, und das Feuer verbrannte nicht zur Unzeit.
7.59.24
अधर्मरुचयो लुब्धा मूर्खा वा नाभवंस्तदा ।
शिष्टेष्टप्राज्ञकर्माणः सर्वे वर्णास्तदाऽभवन् ॥ ७.५९.२४ ॥
Damals gab es weder gierige noch törichte Menschen, die Gefallen am Unrecht fanden; zu jener Zeit vollbrachten alle Stände die Taten der Gelehrten, der Geachteten und der Weisen.
7.59.25
स्वधां पूजां च रक्षोभिर्जनस्थाने प्रणाशिताम् ।
प्रादान्निहत्य रक्षांसि पितृदेवेभ्य ईश्वरः ॥ ७.५९.२५ ॥
Der Herr tötete die Rākṣasa und gab den Ahnen und Göttern das svadhā-Opfer und die Verehrung zurück, die die Rākṣasa in Janasthāna zerstört hatten.
7.59.26
सहस्रपुत्राः पुरुषा दशवर्षशतायुषः ।
न च ज्येष्ठाः कनिष्ठेभ्यस्तदा श्राद्धानि कुर्वते ॥ ७.५९.२६ ॥
In jenen Tagen hatten die Menschen tausend Söhne und lebten tausend Jahre, doch die Älteren vollzogen für die Jüngeren keine Śrāddha-Riten.
7.59.27
श्यामो युवा लोहिताक्षो मत्तमातङ्गविक्रमः ।
आजानुबाहुः सुभुजः सिंहस्कन्धो महाबलः ॥ ७.५९.२७ ॥
Dunkel von Gestalt, jung, rotäugig, mit der Tapferkeit eines brünstigen Elefanten, mit bis zu den Knien reichenden Armen, schönarmig, löwenschultrig und sehr stark.
7.59.28
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
सर्वभूतमनःकान्तो रामो राज्यमकारयत् ॥ ७.५९.२८ ॥
Zehntausend und tausend Jahre lang regierte Rāma, der im Herzen aller Wesen geliebt war, das Reich.
7.59.29
रामो रामो राम इति प्रजानामभवत्कथा ।
रामभूतं जगदभूद्रामे राज्यं प्रशासति ॥ ७.५९.२९ ॥
"Rāma, Rāma, Rāma" wurde zum Gesprächsthema der Menschen, und während Rāma herrschte, war die ganze Welt voller Rāma.
7.59.30
चतुर्विधाः प्रजा रामः स्वर्गं नीत्वा दिवं गतः ।
आत्मेच्छया प्रतिष्ठाप्य राजवंशमिहाष्टधा ॥ ७.५९.३० ॥
Nachdem er die vierfachen Menschen zum Himmel geführt hatte, ging Rāma aus eigenem Willen in die himmlische Welt, und hier gründete er das Königsgeschlecht achtfältig.
7.59.31
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.५९.३१ ॥
Wenn er gestorben ist, Sṛñjaya, so ist er viermal glücklicher als du und für dich verdienstvoller als dein eigener Sohn. Darum betrauere den Sohn nicht. Dies wird nur von dem gesagt, der nicht geopfert und keine Gaben gegeben hat.