மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.64.1
नाभागमम्बरीषं च मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यः सहस्रं सहस्राणां राज्ञां चैकस्त्वयोधयत् ॥ ७.६४.१ ॥
சஞ்சயா, இறந்த நாபாகனையும் அம்பரீஷனையும் பற்றி நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்; அவன் ஒருவனே ஆயிரமாயிரம் அரசர்களுடன் போரிட்டான்.
7.64.2
जिगीषमाणाः सङ्ग्रामे समन्ताद्वैरिणोऽभ्ययुः ।
अस्त्रयुद्धविदो घोराः सृजन्तश्चाशिवा गिरः ॥ ७.६४.२ ॥
வெற்றி விரும்பிய பகைவர்கள் போரில் நாற்புறமும் வந்து சூழ்ந்தனர்; ஆயுதப் போரில் வல்லவர்களான அவர்கள் கொடிய, அசுபமான சொற்களை உரைத்தனர்.
7.64.3
बललाघवशिक्षाभिस्तेषां सोऽस्त्रबलेन च ।
छत्रायुधध्वजरथांश्छित्त्वा प्रासान्गतव्यथः ॥ ७.६४.३ ॥
அவர்களுடைய வலிமை, சுறுசுறுப்பு, பயிற்சி ஆகியவற்றாலும் தன் ஆயுத வலிமையாலும் அவன் குடைகள், ஆயுதங்கள், கொடிகள், தேர்கள் ஆகியவற்றை வெட்டினான்; ஈட்டிகளையும் அவன் அறுத்தான், துன்பமின்றி.
7.64.4
त एनं मुक्तसन्नाहाः प्रार्थयञ्जीवितैषिणः ।
शरण्यमीयुः शरणं तव स्म इति वादिनः ॥ ७.६४.४ ॥
கவசங்களைக் களைந்து, உயிர் வாழ விரும்பிய அவர்கள் அவனிடம் வேண்டினர்; "நாங்கள் உன் சரணடைந்தோம்" என்று கூறி அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
7.64.5
स तु तान्वशगान्कृत्वा जित्वा चेमां वसुन्धराम् ।
ईजे यज्ञशतैरिष्टैर्यथा शक्रस्तथाऽनघः ॥ ७.६४.५ ॥
அவன் அவர்களை அடக்கி, இந்தப் பூமியை வென்று, இந்திரனைப் போல பாவமற்றவனாய் நூற்றுக்கணக்கான விருப்பமான யாகங்களால் வேள்வி செய்தான்.
7.64.6
बुभुजुः सर्वसम्पन्नमन्नमन्ये जनाः सदा ।
तस्मिन्यज्ञे तु विप्रेन्द्राः सन्तृप्ताः परमार्चिताः ॥ ७.६४.६ ॥
மற்றவர்களும் எப்போதும் எல்லா வளமும் நிறைந்த உணவை உண்டனர்; அந்த யாகத்தில் சிறந்த அந்தணர்கள் முழுதும் நிறைவடைந்து மிகவும் மதிக்கப்பட்டனர்.
7.64.7
मोदकान्पूरिकापूपान्स्वादुपूर्णाश्च शष्कुलीः ।
करम्भान्पृथुमृद्वीका अन्नानि सुकृतानि च ॥ ७.६४.७ ॥
இனிப்பால் நிரம்பிய மோதகங்கள், பூரிகள், அப்பங்கள், சுஷ்குலிகள், கரம்பம், பெரிய மென்மையான திராட்சைகள் மற்றும் நன்கு சமைக்கப்பட்ட உணவுகள்.
7.64.8
सूपान्मैरेयकापूपान्रागषाडवपानकान् ।
मृष्टान्नानि सुयुक्तानि मृदूनि सुरभीणि च ॥ ७.६४.८ ॥
சூப்புகள், மைரேயக மதுவுடன் செய்த அப்பங்கள், ராகஷாடவம் மற்றும் பானகங்கள், நன்கு பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள், மென்மையும் மணமும் கொண்டவை.
7.64.9
घृतं मधु पयस्तोयं दधीनि रसवन्ति च ।
फलं मूलं सुस्वादु द्विजास्तत्रोपभुञ्जते ॥ ७.६४.९ ॥
நெய், தேன், பால், நீர், சுவையுள்ள தயிர், பழங்கள் மற்றும் கிழங்குகள், மிகவும் இனிய சுவையுடையவை; அங்கே த்விஜர்கள் உண்டனர்.
7.64.10
मदनीयानि पापानि विदित्वा चात्मनः सुखम् ।
अपिबन्त यथाकामं पानपा गीतवादितैः ॥ ७.६४.१० ॥
மயக்கும் பானங்களையும் பாவமானவற்றையும் தங்கள் இன்பத்திற்காக அறிந்து, பானம் பரிமாறுபவர்கள் பாடலும் இசையும் கேட்டவாறு விரும்பியபடி அருந்தினர்.
7.64.11
तत्र स्म गाथा गायन्ति क्षीबा हृष्टाः पठन्ति च ।
नाभागस्तुतिसंयुक्ता ननृतुश्च सहस्रशः ॥ ७.६४.११ ॥
அங்கே போதையில் மகிழ்ந்தவர்கள் பாடல்களைப் பாடினர், படித்தனர்; நாபாகனின் புகழ்ச்சியோடு இணைந்து ஆயிரக்கணக்கில் நடனமாடினர்.
7.64.12
तेषु यज्ञेष्वम्बरीषो दक्षिणामत्यकालयत् ।
राज्ञां शतसहस्राणि दशप्रयुतयाजिनाम् ॥ ७.६४.१२ ॥
அந்த யாகங்களில் அம்பரீஷன் தட்சிணையை மிகுதியாக அளித்தான்; பத்து பிரயுத யாகங்கள் செய்த லட்சக்கணக்கான அரசர்களுக்கு.
7.64.13
हिरण्यकवचान्सर्वाञ्श्वेतच्छत्रप्रकीर्णकान् ।
हिरण्यस्यन्दनारूढान्सानुयात्रपरिच्छादान् ॥ ७.६४.१३ ॥
பொன்னாலான கவசம் அணிந்தவர்கள், வெண்குடைகள் விரிக்கப்பட்டவர்கள், பொன் தேர்களில் ஏறியவர்கள், தம் பரிவாரத்தோடும் அலங்காரங்களோடும் கூடியவர்கள் அனைவரையும் (அவன் கொடுத்தான்).
7.64.14
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् ।
मूर्धाभिषिक्तांश्च नृपान्राजपुत्रशतानि च ॥ ७.६४.१४ ॥
விரிந்த யாகத்தில் யாகம் செய்தபடி அவன் தட்சிணையை மிகுதியாகக் கொடுத்தான் — தலையில் முடிசூட்டப்பட்ட அரசர்களையும், நூற்றுக்கணக்கான இளவரசர்களையும்.
7.64.15
स दण्डकोशनिचयान्ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ।
नैवं पूर्वे जनाश्चक्रुर्न करिष्यन्ति चापरे ॥ ७.६४.१५ ॥
தண்டமும் கருவூலக் குவியல்களும் பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கத்தக்கவை என்று அவன் கருதினான். இவ்வாறு முன்னோர்கள் செய்ததில்லை, பின்னோர்களும் செய்யமாட்டார்கள்.
7.64.16
यदम्बरीषो नृपतिः करोत्यमितदक्षिणः ।
इत्येवमनुमोदन्ते प्रीता यस्य महर्षयः ॥ ७.६४.१६ ॥
அம்பரீஷ மன்னன் அளவற்ற தட்சிணை கொடுக்கிறான் என்று — அவனைக் குறித்து மகிழ்ந்த மகரிஷிகள் இவ்வாறு அங்கீகரிக்கின்றனர்.
7.64.17
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६४.१७ ॥
அவன் இறந்திருந்தால், சஞ்சயா, அது உனக்கு நான்கு மடங்கு சிறந்தது; மகனை விட புண்ணியம் மிக்கது. உன் மகனுக்காக வருந்தாதே. யாகம் செய்யாதவனும் தட்சிணை கொடாதவனுமான அவனைப் பற்றி இவ்வாறு கூறப்பட்டது.