Mahābhārata · Adhyāya 7.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.67.1
साङ्कृतिं रन्तिदेवं च मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यस्य द्विशतसाहस्रा आसन्सूदा महात्मनः ॥ ७.६७.१ ॥
O Sṛñjaya, wir haben von Sāṅkṛti und dem verstorbenen Rantideva gehört, dem Großmütigen, der zweihunderttausend Köche hatte.
7.67.2
गृहानभ्यागतान्विप्रानतिथीन्परिवेषकाः ।
पक्वंपक्वं दिवारात्रं वरान्नममृतोपमम् ॥ ७.६७.२ ॥
Die Diener reichten den in das Haus gekommenen Brahmanen und Gästen Tag und Nacht immer wieder frisch gekochte, nektargleiche, vorzügliche Speisen.
7.67.3
न्यायेनाधिगतं वित्तं ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ।
वेदानधीत्य धर्मेण यश्चक्रे द्विषतो वशे ॥ ७.६७.३ ॥
Reichtum, der rechtmäßig erworben war, hielt er für den Brahmanen gehörig; nachdem er die Veden studiert hatte, brachte er seine Feinde durch dharma unter seine Gewalt.
7.67.4
उपस्थिताश्च पशवः स्वयं यं शंसितव्रतम् ।
बहवः स्वर्गमिच्छन्तो विधिवत्सत्रयाजिनम् ॥ ७.६७.४ ॥
Viele Tiere, den Himmel begehrend, kamen von selbst zu jenem mit dem gepriesenen Gelübde, der das Satra-Opfer ordnungsgemäß vollzog.
7.67.5
नदी महानसाद्यस्य प्रवृतक्ता चर्मराशितः ।
तस्माच्चर्मण्वती नाम ख्याता पुण्या सरिद्वरा ॥ ७.६७.५ ॥
Aus der großen Küche und dergleichen, und aus dem Haufen der Häute, floss ein Fluss hervor; daher wurde jener heilige, beste der Flüsse unter dem Namen Carmaṇvatī berühmt.
7.67.6
ब्राह्मणेभ्यो ददन्निष्कान्सौवर्णान्स प्रभावतः ।
तुभ्यं निष्कं तुभ्यं निष्कमिति ह स्म प्रभाषते ॥ ७.६७.६ ॥
Den Brahmanen gab er durch seine Kraft goldene Münzen und sprach: »Dies ist ein Niṣka für dich, dies ist ein Niṣka für dich.«
7.67.7
तुभ्यन्तुभ्यमिति प्रादान्निष्कान्निष्कान्सहस्रशः ।
तत पुनः समाश्वास्य निष्कानेव प्रयच्छति ॥ ७.६७.७ ॥
Mit den Worten »dies für dich, dies für dich« gab er Tausende von Niṣkas; dann, nachdem er ihn beruhigt hatte, gibt er wieder Niṣkas.
7.67.8
अल्पं दत्तं मयाऽद्येति निष्ककोटिं सहस्रशः ।
एकाह्ना ताम्यति ततः क्वाद्य विप्रा इति ब्रुवन् ॥ ७.६७.८ ॥
Im Gedanken »heute habe ich nur wenig gegeben« gibt er an einem einzigen Tag Tausende von Zehnmillionen Niṣkas und ist betrübt, indem er sagt: »Wo sind heute die Brahmanen?«
7.67.9
द्विजपाणिवियोगेन दुःखं मे शाश्वतं महत् ।
भविष्यति न सन्देह एवं राजाऽददद्वसु ॥ ७.६७.९ ॥
»Durch die Trennung von der Hand des Brahmanen wird mein Schmerz groß und dauerhaft sein; daran ist kein Zweifel.« So denkend gab der König Reichtum.
7.67.10
सहस्रशश्च सौवर्णान्वृषभान्गोशतानुगान् ।
साष्टं शतं सुवर्णानां निष्कमाहुर्धनं तथा ॥ ७.६७.१० ॥
Tausende goldene Stiere, denen hunderte Kühe folgen, und ein Niṣka von hundertacht Goldstücken – dies nennt man Reichtum.
7.67.11
अध्यर्धमासमददद्ब्राह्मणेभ्यः शतं समाः ।
अग्निहोत्रोपकरणं यज्ञोपकरणं च यत् ॥ ७.६७.११ ॥
Anderthalb Monate lang und hundert Jahre lang gab er den Brahmanen die Geräte des Feueropfers und die Geräte des Opfers, was auch immer sie waren.
7.67.12
ऋषिभ्यः करकान्कुम्भान्स्थालीः पिठरमेव च ।
शयनासनायानानि प्रासादांश्च गृहाणि च ॥ ७.६७.१२ ॥
Den Weisen gab er Wasserkrüge, Krüge, Kochschalen und große Töpfe; auch Betten, Sitze, Fahrzeuge, Paläste und Häuser.
7.67.13
वृक्षांश्च विविधान्दद्यादन्नानि च धनानि च ।
सर्वं सौवर्णमेवासीद्रन्तिदेवस्य धीमतः ॥ ७.६७.१३ ॥
Er gab verschiedene Bäume, Speisen und Reichtümer; beim weisen Rantideva war alles golden.
7.67.14
तत्रास्य गाथा गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ।
रन्तिदेवस्य तां दृष्ट्वा समृद्धिमतिमानुषीम् ॥ ७.६७.१४ ॥
Dort singen die Kenner der Purāṇas Gāthās über ihn, nachdem sie Rantidevas übermenschlichen Wohlstand gesehen haben.
7.67.15
नैतादृशं दृष्टपूर्वं कुबेरसदनेष्वपि ।
धनं च पूर्यमाणं नः किं पुनर्मनुजेष्विति ॥ ७.६७.१५ ॥
Einen solchen Reichtum, der sich über uns ergießt, haben wir selbst in Kuberas Wohnsitzen nie gesehen; wie viel weniger unter Menschen.
7.67.16
व्यक्तं वस्वोकसारेयमित्युचुस्तत्र विस्मिताः ।
साङ्कृते रन्तिदेवस्य यां रात्रिमतिथिर्वसेत् ॥ ७.६७.१६ ॥
»Gewiss ist dies die Wohnstatt des Reichtums«, sagten sie dort erstaunt, in der Nacht, in der ein Gast bei Rantideva, dem Sohn des Sāṅkṛti, weilte.
7.67.17
आलभ्यन्त तदा गावः सहस्राण्येकविंशतिः ।
तत्र स्म सूदाः क्रोशन्ति सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ ७.६७.१७ ॥
Da wurden einundzwanzigtausend Kühe geschlachtet; dort riefen die Köche, mit wohlpolierten Juwelen-Ohrringen, umher.
7.67.18
सूपं भूयिष्ठमश्नीध्वं नाद्य मांसं यथा पुरा ।
रन्तिदेवस्य यत्किञ्चित्सौवर्णमभवत्तदा ॥ ७.६७.१८ ॥
»Esst heute viel Suppe, nicht Fleisch wie früher«; und alles, was Rantideva damals hatte, wurde zu Gold.
7.67.19
तत्सर्वं वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यो ह्यमन्यत ।
प्रत्यक्षं तस्य हव्यानि प्रतिगृह्णन्ति देवताः ॥ ७.६७.१९ ॥
Er betrachtete alles als den Brahmanen im weit ausgedehnten Opfer gegeben. Die Götter nehmen seine Opfergaben sichtbar an.
7.67.20
कव्यानि पितरः काले सर्वकामान्द्विजोत्तमाः ।
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ॥ ७.६७.२० ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, die Ahnen nehmen zur rechten Zeit die Kavya-Gaben und alle Wünsche an. O Sṛñjaya, wenn er viermal glücklicher als du gestorben ist...
7.67.21
पुत्रात्पुण्डतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः ।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६७.२१ ॥
Trauere nicht um den, der gesegneter ist als dein Sohn. Von dem, der kein Opfer darbringt und keine Gaben gibt, sagt man: »Śvaitya«.