மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.7.1
वेदं षडङ्गं वेदाहमर्थविद्यां च मानवीम् ।
त्रैय्यम्बकमथेष्वस्त्रं शस्त्राणि विविधानि च ॥ ७.७.१ ॥
நான் வேதத்தையும் அதன் ஆறு அங்கங்களையும், மானவ அர்த்தவித்தையையும் அறிவேன். த்ர்யம்பக அஸ்திரம், அம்பு அஸ்திரம், பல்வேறு ஆயுதங்களையும் அறிவேன்.
7.7.2
ये चाप्युक्ता मयि गुणा भवद्भिर्जयकाङ्क्षिभिः ।
चिकीर्षुस्तानहं सर्वान्योधयिष्यामि पाण्डवान् ॥ ७.७.२ ॥
வெற்றியை விரும்பும் நீங்கள் என்னில் கூறிய குணங்களை நிறைவேற்ற விரும்பி, பாண்டவர்கள் அனைவரையும் நான் போரில் எதிர்த்துப் போரிடச் செய்வேன்.
7.7.3
पार्षतं तु रणे राजन्न हनिष्ये कथञ्चन ।
स हि सृष्टो वधार्थाय ममैव पुरुषर्षभः ॥ ७.७.३ ॥
ஓ அரசே! போரில் பார்ஷதனை (த்ருஷ்டத்யும்னனை) எப்படியும் நான் கொல்ல மாட்டேன். ஏனெனில் அந்த நரசிரேஷ்டன் என்னைக் கொல்லவே படைக்கப்பட்டவன்.
7.7.4
योधयिष्यामि सैन्यानि नाशयन्सर्वसोमकान् ।
न च मां पाण्डवा युद्धे योधयिष्यन्ति हर्षिताः ॥ ७.७.४ ॥
சோமகர்களின் அனைத்துப் படைகளையும் அழித்துக்கொண்டு நான் போரிடுவேன். மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தாலும் பாண்டவர்கள் போரில் என்னுடன் போரிட மாட்டார்கள்.
7.7.5
स एवमभ्यनुज्ञातश्चक्रे सेनापतिं ततः ।
द्रोणं तव सुतो राजन्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ७.७.५ ॥
இவ்வாறு அனுமதி பெற்ற உங்கள் மகன் (துரியோதனன்), ஓ அரசே, விதிமுறைப்படி சடங்கைச் செய்து துரோணரை படைத்தலைவராக்கினான்.
7.7.6
अथाभिषिषिचुर्द्रोणं दुर्योधनमुखा नृपाः ।
स्वस्तिवादरवैश्चान्यैः श्लक्ष्णैश्चान्यैर्मनोरमैः।
सैनापत्ये यथा स्कन्दं पुरा शक्रमुखाः सुराः ॥ ७.७.६ ॥
பின்னர் துரியோதனன் தலைமையிலான அரசர்கள் மங்கள மொழிகளின் ஒலியுடனும், இனிய மனதைக் கவரும் பிற ஒலிகளுடனும் துரோணருக்கு அபிஷேகம் செய்தனர். முன்பு இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் ஸ்கந்தனை படைத்தலைவனாக்கியது போல.
7.7.7
ततो वादित्रघोषेण शङ्खानां च महास्वनैः ।
प्रादुरासीत्कृते द्रोणे हर्षः सेनापतौ तदा ॥ ७.७.७ ॥
அப்போது வாத்தியங்களின் முழக்கத்தோடும் சங்குகளின் பெரும் ஒலியோடும், துரோணர் சேனாபதியாக அமர்த்தப்பட்டபோது மகிழ்ச்சி எழுந்தது.
7.7.8
ततः पुण्याहघोषेण साशीर्वादस्वनेन च ।
संस्तवैर्गीतशब्दैश्च सूतमागधबन्दिनाम् ॥ ७.७.८ ॥
அப்போது புண்ணியாஹ வாசகத்தின் முழக்கமும், ஆசியின் ஒலியும், புகழ்ச்சிகளும், பாடல் ஒலிகளும், சூதர், மாகதர், பந்திகளின் (குரல்களும்) எழுந்தன.
7.7.9
जयशब्दैर्द्विजाग्र्याणां सुभगानर्तितैस्तथा ।
सत्कृत्य विधिना द्रोणं मेनिरे पाण्डवाञ्जितान् ॥ ७.७.९ ॥
சிறந்த அந்தணர்களின் வெற்றி முழக்கங்களோடும், மங்கல நடனங்களோடும், விதிப்படி துரோணரை மதித்து, பாண்டவர்கள் வென்றவர்களாகவே கருதினர்.
7.7.10
सैनापत्यं तु संप्राप्य भारद्वाजो महारथः ।
युयुत्सुर्व्यूह्य सैन्यानि प्रायात्तव सुतैः सह ॥ ७.७.१० ॥
சேனாபதி பதவியைப் பெற்ற மகாரதி பாரத்வாஜர் (துரோணர்), போர் விருப்பத்தோடு படைகளை வியூகமாக அமைத்து உம் மகன்களோடு முன்னேறினார்.
7.7.11
सैन्धवश्च कलिङ्गश्च विकर्णश्च तवात्मजः ।
दक्षिणं पार्श्वमास्थाय समतिष्ठन्त दंशिताः ॥ ७.७.११ ॥
சிந்து மன்னனும், கலிங்க மன்னனும், உம் மகன் விகர்ணனும் கவசமணிந்து வலது பக்கத்தை ஏற்று நின்றனர்.
7.7.12
प्रपक्षः शकुनिस्तेषां प्रवरैर्हयसादिभिः ।
ययौ गान्धारकैः सार्धं विमलप्रासयोधिभिः ॥ ७.७.१२ ॥
அவர்களின் பக்கப் படையாக சகுனி சென்றான்; சிறந்த குதிரை வீரர்களோடும், காந்தாரர்களோடும், ஒளிவீசும் ஈட்டி வீரர்களோடும் சென்றான்.
7.7.13
कृपश्च कृतवर्मा च चित्रसेनो विविंशतिः ।
दुःशासनमुखा यत्ताः सव्यं पक्षमपालयन् ॥ ७.७.१३ ॥
கிருபரும் கிருதவர்மாவும், சித்திரசேனரும் விவிம்சதியும், துச்சாசனனை முன்னிட்ட வீரர்களும் தயாராக இடது பக்கத்தைக் காத்தனர்.
7.7.14
तेषां प्रपक्षाः काम्भोजाः सुदक्षिणपुस्सराः ।
ययुरश्चैर्महावेगैः शकाश्च यवनैः सह ॥ ७.७.१४ ॥
அவர்களின் துணைப்படைகள் — சுதக்ஷிணனை முன்னிட்ட காம்போஜர்கள், சகர்களும் யவனர்களும் — மிக்க வேகமுள்ள குதிரைகளுடன் முன்னேறினர்.
7.7.15
मद्रास्त्रिगर्ताः साम्बष्ठाः प्रतीच्योदीच्यमालवाः ।
शिबयः शूरसेनाश्च शूद्राश्च मलदैः सह ॥ ७.७.१५ ॥
மத்ரர், திரிகர்த்தர், சாம்பஷ்டர், மேற்கு மற்றும் வடக்கு மாளவர், சிபிகள், சூரசேனர், சூத்திரர் — மலதர்களுடன்.
7.7.16
सौवीराः कितवाः प्राच्या दाक्षिणात्याश्च सर्वशः ।
नवात्मजं पुरस्कृत्य सूतपुत्रस्य पृष्ठतः ॥ ७.७.१६ ॥
சௌவீரர், கிதவர், கிழக்கு மற்றும் தெற்கு மக்கள் அனைவரும் — நவனின் மகனை முன்னிட்டு, சூதபுத்திரனின் பின்னால்.
7.7.17
हर्षयन्तः स्वसैन्यानि ययुस्तव सुतैः सह ।
प्रवरः सर्वयोधानां बलेषु बलमादधम् ॥ ७.७.१७ ॥
தங்கள் படைகளை ஊக்குவித்தபடி உன் மகன்களுடன் முன்னேறினர் — எல்லா வீரர்களிலும் சிறந்தவராய், படைகளுக்கு வலிமை அளித்தபடி.
7.7.18
ययौ वैकर्तनः कर्णः प्रमुखे सर्वधन्विनाम् ।
तस्य दीप्तो महाकायः स्वान्यनीकानिहर्षयन् ॥ ७.७.१८ ॥
விகர்தனனின் மகன் கர்ணன் எல்லா வில்லாளிகளின் முன்னே சென்றான். அவனது ஒளிரும் பெரிய உடல் தன் படைகளை மகிழ்வித்தது.
7.7.19
हस्तिकक्ष्यो गहाकेतुर्बभौ सूर्यसमद्युतिः ।
न भीष्मव्यसनं कश्चिदृष्ट्वा कर्णममन्यत ॥ ७.७.१९ ॥
யானைக் கயிறு போன்ற அடையாளமும் கஹ கொடியும் கொண்ட கர்ணன் சூரியனுக்கு ஒத்த ஒளியுடன் பிரகாசித்தான். கர்ணனைக் கண்டு பீஷ்மரின் துன்பத்தை எவரும் துன்பமாக எண்ணவில்லை.
7.7.20
विशोकाश्चाभवन्सर्वे राजानः कुरुभिः सह ।
हृष्टाश्च बहवो योधास्तत्राजल्पन्त वेगतः ॥ ७.७.२० ॥
குரு வீரர்களுடன் இருந்த அனைத்து அரசர்களும் துயரமற்றவர்கள் ஆனார்கள். அங்கு மகிழ்ந்த பல வீரர்கள் ஆர்வத்துடன் உரக்கப் பேசினார்கள்.
7.7.21
न हि कर्णं रणे दृष्ट्वा युधि स्थास्यन्ति पाण्डवाः ।
कर्णो हि समरे शक्तो जेतुं देवान्सवासवान् ॥ ७.७.२१ ॥
போரில் கர்ணனைக் கண்டு பாண்டவர்கள் போரில் நிற்க மாட்டார்கள். கர்ணன் போரில் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களையும் வெல்லும் வல்லமை கொண்டவன்.
7.7.22
किमु पाण्डुसुतान्युद्धे हीनवीर्यपराक्रमान् ।
भीष्मेण तु रणे पार्थाः पालिता बाहुशालिना ॥ ७.७.२२ ॥
போரில் வீர்யமும் பராக்கிரமும் குன்றிய பாண்டு மகன்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது! போரில் பிருதையின் மகன்கள் வலிமைமிக்க தோள்கள் கொண்ட பீஷ்மரால் பாதுகாக்கப்பட்டனர்.
7.7.23
तांस्तु कर्णः शरैस्तीक्ष्णैर्नाशयिष्यति संयुगे ।
एवं ब्रुवन्तस्तेऽन्योन्यं हृष्टरूपा विशांपते ॥ ७.७.२३ ॥
அவர்களை கர்ணன் கூரிய அம்புகளால் போரில் அழிப்பான். மக்களின் தலைவனே, இவ்வாறு ஒருவரிடம் ஒருவர் பேசியபடி அவர்கள் மகிழ்ந்த முகத்துடன் இருந்தனர்.
7.7.24
राधेयं पूजयन्तश्च प्रशंसन्तश्च निर्ययुः ।
अस्माकं शकटव्यूहों द्रोणेन विहितोऽभवत् ॥ ७.७.२४ ॥
ராதையின் மகன் கர்ணனை போற்றியும் புகழ்ந்தும் அவர்கள் புறப்பட்டனர். நம்முடைய சகட வியூகம் துரோணரால் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.
7.7.25
परेषां क्रौञ्च एवासीद्व्यूहो राजन्महात्मनाम् ।
प्रीयमाणेन विहितो धर्मराजेन भारत ॥ ७.७.२५ ॥
அரசே, எதிரிகளின் அணிவகுப்பு கிரௌஞ்சம் ஆகும். பாரதா, மகான்களான அவர்களுக்காக மகிழ்ந்த தர்மராஜனால் அது அமைக்கப்பட்டது.
7.7.26
व्यूहप्रमुखतस्तेषां तस्थतुः पुरुषर्षभौ ।
वानरध्वजमुच्छ्रित्य विष्वक्सेनधनंजयौ ॥ ७.७.२६ ॥
அவர்களின் அணிவகுப்பின் முன்னில் இரு புருஷ ரிஷபங்கள் நின்றனர்; குரங்குக் கொடியை உயர்த்தி, விஷ்வக்சேனனும் தனஞ்சயனும்.
7.7.27
ककुदं सर्वसैन्यानां धाम सर्वधनुष्मताम् ।
आदित्यपथगः केतुः पार्थस्यामिततेजसः ॥ ७.७.२७ ॥
எல்லாப் படைகளுக்கும் சிகரம், எல்லா வில்லாளிகளுக்கும் ஒளி — சூரியப் பாதையில் செல்லும், அளவற்ற ஒளியுடைய பார்த்தனின் கொடி.
7.7.28
दीपयामास तत्सैन्यं पाण्डवस्य महात्मनः ।
यथा प्रज्वलितः सूर्यो युगान्ते वै वसुंधराम् ॥ ७.७.२८ ॥
அந்தப் படையை மகாத்மாவான பாண்டவனின் படையாக ஒளிரச் செய்தது; யுகாந்தத்தில் சுடர்விடும் சூரியன் பூமியை ஒளிரச் செய்வது போல.
7.7.29
दीप्यन्दृश्येत हि तथा केतुः सर्वत्र धीमतः ।
योधानामर्जुनः श्रेष्ठो गाण्डीवं धनुषां वरम् ॥ ७.७.२९ ॥
அதுபோல அறிவுடையவனின் கொடி எங்கும் ஒளிர்ந்து காணப்பட்டது. வீரர்களில் அர்ஜுனன் சிறந்தவன்; வில்களில் சிறந்தது காண்டீவம்.
7.7.30
वासुदेवश्च भूतानां चक्राणां च सुदर्शनम् ।
चत्वार्येतानि तेजाञ्सि वहञ्श्वेतहयो रथः ॥ ७.७.३० ॥
வாசுதேவன் உயிரினங்களில் சிறந்தவன்; சக்கரங்களில் சுதர்சனம். இந்த நான்கு ஒளிகளையும் வெண்குதிரைகள் பூட்டிய தேர் சுமந்தது.
7.7.31
परेषामग्रतस्तस्थौ कालचक्रमिवोद्यतम् ।
एवं तौ सुमहात्मानौ बलसेनाग्रगावुभौ ॥ ७.७.३१ ॥
எதிரிகளுக்கு முன்னால் அவன் நின்றான், எழுப்பப்பட்ட காலச்சக்கரம் போல. இவ்வாறு அந்த இரு மகாத்மாக்களும் படையின் முன்னணியில் சென்றனர்.
7.7.32
तावकानां मुखे कर्णः परेषां च धनंजयः ।
ततो जयाभिसंरब्धौ परस्परवधैषिणौ ॥ ७.७.३२ ॥
உன் தரப்பின் முன்னணியில் கர்ணனும், எதிரிகளின் முன்னணியில் தனஞ்சயனும் இருந்தனர். பின்னர் வெற்றிக்காக சினந்து, ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பிய அவ்விருவரும்.
7.7.33
अवेक्षेतां तदान्योन्यं समरे कर्णपाण्डवौ ।
ततः प्रयाते सहसा भारद्वाजे महारथे ॥ ७.७.३३ ॥
போரில் கர்ணனும் பாண்டவனும் ஒருவரையொருவர் நோக்கினர். அப்போது மகாரதர் பாரத்வாஜர் (துரோணர்) திடீரென முன்னேறினார்.
7.7.34
सिंहनादेन घोरेण वसुधा समकम्पत ।
ततस्तुमुलमाकाशमावृणोत्सदिवाकरम् ॥ ७.७.३४ ॥
பயங்கரமான சிங்க முழக்கத்தால் பூமி நடுங்கியது. பின்னர் பேரொலி நிறைந்த வானம் சூரியனுடன் சேர்த்து மூடியது.
7.7.35
वातोद्भूतं रजस्तीव्रं कौशेयनिकरोपमम् ।
ववर्ष द्यौरनभ्राऽपि मांसास्थिरुधिराण्युत ॥ ७.७.३५ ॥
காற்றால் எழுந்த கடுமையான புழுதி பட்டுக் குவியல் போல் இருந்தது. மேகமே இல்லாத வானம் சதை, எலும்பு, இரத்தத்தை மழையாகப் பொழிந்தது.
7.7.36
गृध्राः श्येना बकाः कङ्का वायसाश्च सहस्रशः ।
उपर्युपरि सेनां ते तदा पर्यपतन्नृप ॥ ७.७.३६ ॥
அரசே! அப்போது கழுகுகளும், பருந்துகளும், கொக்குகளும், நாரைகளும், காகங்களும் ஆயிரக்கணக்கில் படையின் மேல் மேல் வட்டமிட்டுப் பறந்தன.
7.7.37
गोमायवश्च प्राक्रोशन्भयदान्दारुणान्रवान् ।
अकार्षुरपसव्यं च बहुशः पृतनां तव ॥ ७.७.३७ ॥
நரிகள் அச்சமூட்டும் கொடிய ஒலிகளை எழுப்பின; பலமுறை உன் படையை அபசவ்யமாக வலம் வந்தன.
7.7.38
चिखादिषन्तो मांसानि पिपासन्तश्च शोणितम् ।
अपतद्दीप्यमाना च सनिर्घाता सकम्पना ॥ ७.७.३८ ॥
சதையை உண்ண விரும்பியும் இரத்தத்தைப் பருக விரும்பியும்; எரிந்த விண்கல் ஒன்று இடியோசையுடனும் நடுக்கத்துடனும் விழுந்தது.
7.7.39
उल्का ज्वलन्ती सङ्ग्रामे पुच्छेनावृत्य सर्वशः ।
परिवेषो महांश्चापि सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ॥ ७.७.३९ ॥
போரில் எரியும் விண்கல் தன் வாலால் எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்தது; மின்னலும் இடியும் கொண்ட பெரிய வட்டமும் தோன்றியது.
7.7.40
भास्करस्याभवद्राजन्प्रयाते वाहिनीपतौ ।
एते चान्ये च बहवः प्रादुरासन्सुदारुणाः।
उत्पाता युधि वीराणां जीवितक्षयकारिणः ॥ ७.७.४० ॥
அரசே, படைத்தலைவன் புறப்பட்டபோது சூரியனில் (கோளாறு) ஏற்பட்டது; இவையும் வேறு பல கொடிய உற்பாதங்களும் போரில் வீரர்களின் உயிரை அழிக்கும்படி தோன்றின.
7.7.41
ततः प्रववृते युद्धं परस्परवधैषिणाम् ।
कुरुपाण्डवसैन्यानां शब्देनापूरयज्जगत् ॥ ७.७.४१ ॥
பின்னர் ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பிய கௌரவ-பாண்டவப் படைகளுக்கிடையே போர் தொடங்கியது; அதன் ஒலியால் உலகம் நிரம்பியது.
7.7.42
ते त्वन्योन्यं सुसंरब्धाः पाण्डवाः कौरवैः सह ।
अभ्यघ्नन्निशितैः शस्त्रैर्जयगृद्धाः प्रहारिणः ॥ ७.७.४२ ॥
அவர்கள், பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும், மிகுந்த சினம் கொண்டு, வெற்றிக்கு ஆசைப்பட்டு, கூரிய ஆயுதங்களால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
7.7.43
स पाण्डवानां महतीं महेष्वासो महाद्युतिः ।
वेगेनाभ्यद्रवत्सेनां किरञ्शरशतैः शितैः ॥ ७.७.४३ ॥
அந்த மாபெரும் வில்லாளி, பேரொளி படைத்தவன், பாண்டவர்களின் பெரும் படையின் மீது வேகமாகப் பாய்ந்தான்; கூர்மையான நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தபடி.
7.7.44
द्रोणमभ्युद्यतं दृष्ट्वा पाण्डवाः सहसृञ्जयैः ।
प्रत्यगृह्णंस्तदा राजञ्छरवर्षैः पृथक्पृथक् ॥ ७.७.४४ ॥
துரோணர் முன்னேறி வருவதைக் கண்டதும், பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் சேர்ந்து, அரசே, அம்பு மழையால் ஒவ்வொருவராக அவனை எதிர்கொண்டனர்.
7.7.45
विक्षोभ्यमाणआ द्रोणेन भिद्यमाना महाचमूः ।
व्यशीर्यत सपाञ्चाला वातेनेव वलाहकाः ॥ ७.७.४५ ॥
துரோணரால் கலக்கமடைந்து பிளக்கப்பட்ட அந்தப் பெரும்படை, பாஞ்சாலர்களுடன் சேர்ந்து, காற்றால் சிதறும் மேகங்களைப் போலச் சிதறியது.
7.7.46
बहूनीह विकुर्वाणो दिव्यान्यस्त्राणि संयुगे ।
अपीडयत्क्षणेनैव द्रोणः पाण्डवसृञ्जयान् ॥ ७.७.४६ ॥
போரில் பல தெய்வீக அஸ்திரங்களை வெளிப்படுத்திய துரோணர், ஒரு கணத்திலேயே பாண்டவர்களையும் சிருஞ்சயர்களையும் வருத்தினார்.
7.7.47
ते वध्यमाना द्रोणेन वासवेनेव दानवाः ।
पाञ्चालाः समकम्पन्त धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ॥ ७.७.४७ ॥
துரோணரால் கொல்லப்பட்ட அவர்கள் — திருஷ்டத்யும்னன் தலைமையிலான பாஞ்சாலர்கள் — வாசவனால் வதைக்கப்படும் தானவர்களைப் போல நடுங்கினர்.
7.7.48
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरो याज्ञसेनिर्महारथः ।
अभिनच्छरवर्षेण द्रोणानीकमनेकधा ॥ ७.७.४८ ॥
அப்போது தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்த வீரன், மகாரதனான யாஜ்ஞசேனி, அம்பு மழையால் துரோணரின் படையை பலவாறாகப் பிளந்தான்.
7.7.49
द्रोणस्य शरवर्षाणि शरवर्षेण पार्षतः ।
सन्निवार्य ततः सर्वान्कुरूनप्यवधीद्बली ॥ ७.७.४९ ॥
துரோணரின் அம்பு மழையை பிருஷதனின் மகன் தன் அம்பு மழையால் தடுத்தான்; பின்னர் வலிமைமிக்க அவன் அனைத்து குருக்களையும் வீழ்த்தினான்.
7.7.50
संयम्य तु ततो द्रोणः समवस्थाप्य चाहवे ।
स्वमनीकं महेष्वासः पार्षतं समुपाद्रवत् ॥ ७.७.५० ॥
பின்னர் துரோணர் தன்னடக்கத்துடன் போர்க்களத்தில் தம் படையை நிலைநிறுத்தி, அந்த மகா வில்லாளி பிருஷதனின் மகனை நோக்கிப் பாய்ந்தார்.
7.7.51
स बाणवर्षं सुमहदसृजत्पार्षतं प्रति ।
मघवान्समभिक्रुद्धः सहसा दानवानिव ॥ ७.७.५१ ॥
அவன் பிருஷதனின் மகன் மீது மிகப் பெரிய அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்; கோபமுற்ற இந்திரன் திடீரென்று தானவர்கள் மீது பொழிவது போல.
7.7.52
ते कम्प्यमाना द्रोणेन बाणैः पाण्डवसृञ्जयाः ।
पुनःपुनरभज्यन्त सिंहेनैवेतरे मृगाः ॥ ७.७.५२ ॥
துரோணரின் அம்புகளால் நடுங்கிய பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் மீண்டும் மீண்டும் சிதறி ஓடினர்; சிங்கத்தால் மற்ற மான்கள் சிதறுவது போல.
7.7.53
तथा पर्यपतद्रोणः पाण्डवानां बले बली ।
अलातचक्रवद्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.७.५३ ॥
அரசே! வலிமைமிக்க துரோணர் பாண்டவர்களின் படையில் இவ்வாறு சுழன்று திரிந்தார்; எரியும் தீச்சக்கரம் போல; அது அற்புதமாகத் தோன்றியது.
7.7.54
खचरनगरकल्पं कल्पितं शास्त्रदृष्ट्या चलदनिलपताकं ह्लादनं वल्गिताश्वम् ।
स्फटिकविमलकेतुं त्रासनं शात्रवाणां रथवरमधिरूढः सञ्जहारारिसेनाम् ॥ ७.७.५४ ॥
வானில் திரியும் கந்தர்வ நகரம் போல், சாஸ்திர விதிப்படி அமைந்த, காற்றில் அசையும் கொடிகளுடன், மகிழ்ச்சி தரும், ஆடும் குதிரைகளுடன், பளிங்கு போன்ற தூய கொடியுடன், எதிரிகளை அச்சுறுத்தும் சிறந்த தேரில் ஏறி அவர் எதிரிப் படையைத் திரும்பச் செய்தார்.