மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य केशवस्य महात्मनः ।
सुभद्रा पुत्रशोकार्ता विललाप सुदुःखिता ॥ ७.७८.१ ॥
மகாத்மாவான கேசவனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மகன் துயரால் வருந்திய சுபத்திரை மிகவும் துயருற்றுப் புலம்பினாள்.
7.78.2
हा पुत्रा मम मन्दायाः कथमेत्यासि संयुगम् ।
निधनं प्राप्तवांस्तात पितुस्तुल्यपराक्रमः ॥ ७.७८.२ ॥
ஐயோ மகனே! துரதிர்ஷ்டசாலியான என் மகனே, போருக்கு எப்படிச் சென்றாய்? அன்பு மகனே, உன் தந்தைக்கு நிகரான வீரம் கொண்டவனாகியும் மரணத்தை அடைந்தாயே.
7.78.3
कथमिन्दीवरश्यामं सुदंष्ट्रं चारुलोचनम् ।
मुखं ते दृश्यते वत्स गुण्ठितं रणरेणुना ॥ ७.७८.३ ॥
அன்பு மகனே, நீலத் தாமரை போன்ற கருநிறமும், அழகிய பற்களும், கண்களும் கொண்ட உன் முகம் போர்த்துகளால் மூடப்பட்டு எப்படித் தெரிகிறது?
7.78.4
नूनं शूरं निपतितं त्वां पश्यन्त्यनिवर्तिनम् ।
सुशिरोग्रीवबाह्वंसं व्यूढोरस्कं नतोदरम् ॥ ७.७८.४ ॥
நிச்சயமாக அவர்கள் உன்னைக் கண்டிருப்பார்கள், வீரனே, போரில் பின்வாங்காதவனாக விழுந்தவனாக; அழகிய தலை, கழுத்து, தோள்களும், அகன்ற மார்பும், ஒடுங்கிய வயிறும் கொண்டவனாக.
7.78.5
चारूपचितसर्वाङ्गं स्वक्षं शस्त्रक्षताचितम् ।
भूतानि त्वां निरीक्षन्ते भूमौ चन्द्रमिवोदितम् ॥ ७.७८.५ ॥
அனைத்து அங்கங்களும் அழகாக அமைந்து, நல்ல வடிவம் பெற்று, ஆயுதக் காயங்களால் நிறைந்த உன்னை, மண்ணில் கிடக்கும் உதித்த சந்திரனைப் போல உயிரினங்கள் பார்க்கின்றன.
7.78.6
शयनीयं पुराऽध्युष्य स्पर्ध्यास्तरणसंवृतम् ।
भूमावद्य कथं शेषे विप्रविद्धः सुखोचितः ॥ ७.७८.६ ॥
முன்பு பெரும் விருப்பத்திற்குரிய விரிப்புகளால் மூடப்பட்ட படுக்கையில் தங்கியிருந்த நீ, இன்று சுகத்திற்குத் தகுதியானவனாயிருந்தும் எறியப்பட்டவனைப் போல் மண்ணில் எப்படிக் கிடக்கிறாய்?
7.78.7
योऽन्वास्यत पुरा वीरो वरस्त्रीभिर्महाभुजः ।
कथमन्वास्यते सोऽद्य शिवाभिः पतितो मृधे ॥ ७.७८.७ ॥
முன்பு சிறந்த பெண்களால் பணிவிடை பெற்ற அந்த மகாபாகு வீரன், இன்று போரில் விழுந்து நரிகளால் எவ்வாறு சூழப்படுகிறான்?
7.78.8
योऽस्तूयत पुरा हृष्टैः सूतमागधबन्दिभिः ।
सोऽद्य क्रव्याद्गणैर्घोरैर्विनदद्भिरुपास्येत ॥ ७.७८.८ ॥
முன்பு மகிழ்ச்சியுடன் சூதர், மாகதர், பந்திகள் புகழ்ந்த அவன், இன்று கர்ஜிக்கும் பயங்கரமான ஊனுண்ணிகளின் கூட்டங்களால் சூழப்படுகிறான்.
7.78.9
पाण्डवेषु च नाथेषु वृष्णिवीरेषु वा विभो ।
पाञ्चालेषु च वीरेषु हतः केनास्यनाथवत् ॥ ७.७८.९ ॥
ஓ வீரரே! பாண்டவர்களிலும், வృஷ்ணி வீரர்களிலும், பாஞ்சாலர்களின் வீரர்களிலும், பாதுகாவலர்கள் இருந்தும் இவனை அனாதையைப் போல யார் கொன்றார்கள்?
7.78.10
यत्र त्वं केशवे नाथे सत्यनाथो यथा हतः ।
अतृप्तदर्शना पुत्र दर्शनस्य तवानघ।
मन्दभाग्या गमिष्यामि व्यक्तमद्य यमक्षयम् ॥ ७.७८.१० ॥
கேசவன் பாதுகாவலனாக இருந்தபோதும், உண்மையான பாதுகாவலன் உள்ளவன் போல் இவன் கொல்லப்பட்டான். ஓ பாவமற்ற மகனே! உன் தரிசனத்தில் திருப்தியடையாத நான், துரதிர்ஷ்டசாலி, இன்று நிச்சயமாக யமலோகம் செல்வேன்.
7.78.11
विशालाक्षं सुकेशान्तं चारुवाक्यं सुगन्धि च ।
तव पुत्र कदा भूयो मुखं द्रक्ष्यामि निर्व्रणम् ॥ ७.७८.११ ॥
ஓ மகனே! விசாலமான கண்களும், அழகிய முடியின் ஓரங்களும், இனிய பேச்சும், நறுமணமும் கொண்ட உன் காயமற்ற முகத்தை நான் மீண்டும் எப்போது காண்பேன்?
7.78.12
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस्य धनुष्मताम् ।
धिग्वीर्यं वृष्णिवीराणां चाञ्चालानां च धिग्बलं ॥ ७.७८.१२ ॥
பீமசேனனின் வலிமைக்கு இழிவு! வில்லாளிகளில் சிறந்த பிருதையின் மகன் பார்த்தனின் வலிமைக்கு இழிவு! வൃஷ்ணி வீரர்களின் வீர்யத்துக்கு இழிவு, பாஞ்சாலர்களின் வலிமைக்கும் இழிவு!
7.78.13
धिक्केकयांस्तथा चेदीन्मत्स्यांश्चैवाथ सृञ्जयान् ।
ये त्वां रणगतं वीरं न शेकुरभिरक्षितुम् ॥ ७.७८.१३ ॥
கேகயர்களையும், சேதியரையும், மத்சியர்களையும், சிருஞ்சயர்களையும் இகழ்கிறேன்; போருக்குச் சென்ற உன் வீரனை அவர்களால் காக்க முடியவில்லை.
7.78.14
अद्य पश्यामि पृथिवीं शून्यामिव हतत्विषम् ।
अभिमन्युमपश्यन्ती शोकव्याकुललोचना ॥ ७.७८.१४ ॥
இன்று அபிமன்யுவைக் காணாமல், துயரால் கலங்கிய கண்களுடன், வெறுமையாகவும் ஒளியிழந்ததாகவும் பூமியைப் பார்க்கிறேன்.
7.78.15
स्वस्रीयं वासुदेवस्य पुत्रं गाण्डवीधन्वनः ।
कथं त्वाऽतिरथं वीरं द्रक्ष्याम्यद्य निपातितम् ॥ ७.७८.१५ ॥
வாசுதேவனின் சகோதரி மகனே, காண்டீவதாரியின் மகனே, மகாரதனாகிய வீரனே, இன்று வீழ்த்தப்பட்ட உன்னை நான் எப்படிப் பார்ப்பேன்?
7.78.16
एह्येहि तृषितो वत्स स्तनौ पूर्णौ पिबाशु मे ।
अङ्कमारुह्य मन्दाया ह्यतृप्तायाश्च दर्शने ॥ ७.७८.१६ ॥
வா, வா குழந்தாய், தாகமாக இருக்கிறாய்; என் நிறைந்த மார்பகங்களிலிருந்து விரைவில் பருகு. என் மடியில் ஏறி வா; உன்னைப் பார்த்தும் திருப்தியடையாத இந்த அபாக்கியவதியின் மடியில்.
7.78.17
हा वीर दृष्टो नष्टश्च धनं स्वप्न इवासि मे ।
अहो ह्यनित्यं मानुष्यं जलबुद्बुदचञ्चलम् ॥ ७.७८.१७ ॥
ஐயோ வீரனே! நீ தோன்றி மறைந்தாய்; என் செல்வமே, கனவைப் போல் ஆனாய். அந்தோ, மனித வாழ்வு எவ்வளவு நிலையற்றது, நீர்க்குமிழி போல் அலைபாய்வது!
7.78.18
इमां ते तरुणीं भार्यां तवाधिभिरभिप्लुताम् ।
उत्तरामुत्तमां जात्या सुशीलां प्रिय भाषिणीम् ॥ ७.७८.१८ ॥
உன் இந்த இளம் மனைவி, மன வேதனைகளில் மூழ்கியவள்; பிறப்பால் உயர்ந்தவள், நற்குணமுடையவள், இனிமையாகப் பேசுபவள், உத்தரா.
7.78.19
शनकैः परिरभ्यैनां स्नुषां मम यशस्विनीम् ।
सुकुमारीं विशालाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ॥ ७.७८.१९ ॥
மெதுவாக இவளை அணைத்து, என் மருமகளாகிய புகழ்மிக்கவளை, மென்மையானவளை, விரிந்த கண்களை உடையவளை, முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்டவளை.
7.78.20
बालपल्लवतन्वङ्गीं मत्तमातङ्गगामिनीम् ।
बिम्बाधरोष्ठीमबलामभिमन्यो प्रहर्षय ॥ ७.७८.२० ॥
இளந்தளிர் போன்ற மெல்லிய அங்கங்களை உடையவளும், மதங்கொண்ட யானையின் நடையுடையவளும், கொவ்வைக் கனி போன்ற இதழ்களை உடையவளுமான இந்த மென்மையானவளை, அபிமன்யுவே, மகிழ்விப்பாயாக.
7.78.21
त्वया विना कथं पुत्र जीर्णां पतितमानसाम् ।
इमां सन्धारयिष्यामि वृषभादिव धेनुकाम् ॥ ७.७८.२१ ॥
மகனே, உன்னை இழந்து, நொந்த மனமும் தளர்ந்த உடலுமுடைய இவளை நான் எப்படித் தாங்குவேன்? காளை பசுவைத் தாங்குவதுபோல்?
7.78.22
अहो ह्यकाले प्रस्थानं कृतवानसि पुत्रक ।
विहाय फलकाले मां सुगृद्धां तव दर्शने ॥ ७.७८.२२ ॥
ஐயோ! தவறான நேரத்தில் நீ புறப்பட்டுவிட்டாயே, அன்பு மகனே. கனி பறிக்கும் காலத்தில் உன் தரிசனத்திற்கு ஆவலுடன் இருக்கும் என்னை விட்டுவிட்டாயே.
7.78.23
नूनं गतिः कृतान्तस्य प्राज्ञैरपि सुदुर्विदा ।
यत्र त्वं केशवे नाथे सङ्ग्रामेऽनाथवद्धतः ॥ ७.७८.२३ ॥
காலனின் வழியை ஞானிகளாலும் அறிய முடியாதது நிச்சயம். கேசவன் போன்ற தலைவன் இருந்தும், போரில் நீ அநாதையைப் போல் கொல்லப்பட்டாயே.
7.78.24
यज्वनां दानशीलानां ब्राह्मणानां कृतात्मनाम् ।
चरितब्रह्मचर्याणां पुण्यतीर्थावगाहिनाम् ॥ ७.७८.२४ ॥
யாகம் செய்பவர்கள், தானம் அளிப்பவர்கள், பிராமணர்கள், மனதை அடக்கியவர்கள், பிரம்மசரியம் காப்பவர்கள், புனிதத் தீர்த்தங்களில் நீராடுபவர்கள் ஆகியோரின் (உலகை நீ அடைந்தாய்).
7.78.25
कृतज्ञानां वदान्यानां गुरुशुश्रूषिणामपि ।
सहस्रदक्षिणानां च या गतिस्तामवाप्नुहि ॥ ७.७८.२५ ॥
நன்றியுள்ளவர்கள், தாராளமானவர்கள், குருவுக்குப் பணிவிடை செய்பவர்கள், ஆயிரம் தட்சிணை அளித்தவர்கள் ஆகியோரின் எந்த கதியுண்டோ, அதை அடைவாயாக.
7.78.26
या गतिर्युध्यमानानां शूराणामनिवर्तिनाम् ।
हत्वारीन्निहतानां च सङ्ग्रामे तां गति व्रज ॥ ७.७८.२६ ॥
போரிடுபவர்களும், பின்வாங்காத வீரர்களும், எதிரிகளைக் கொன்றவர்களும், போரில் கொல்லப்பட்டவர்களும் அடையும் எந்த கதியுண்டோ, அதை அடைவாயாக.
7.78.27
गोसहस्रप्रदातॄणां क्रतुदानां च या गतिः ।
नैवेशिकं चाभिमतं ददतां या गतिः शुभा ॥ ७.७८.२७ ॥
ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்பவர்கள், யாகத் தானம் செய்பவர்கள், விருப்பமான இல்லத்தைத் தானம் செய்பவர்கள் ஆகியோரின் எந்த கதியுண்டோ, அதுவே சுபமானது.
7.78.28
ब्राह्मणेभ्यः शरण्येभ्यो निधिं निदधतां च या ।
या चापि न्यस्तदण्डानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.२८ ॥
சரணடைய தகுந்த பிராமணர்களுக்குச் செல்வத்தை அளிப்பவர்களின் எந்த கதியுண்டோ, தண்டத்தை விட்டவர்களின் எந்த கதியுண்டோ, அதை அடைவாயாக, மகனே.
7.78.29
ब्रह्मचर्येण यां यान्ति मुनयः संशितव्रताः ।
एकपत्न्यश्च यां यान्ति तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.२९ ॥
பிரம்மச்சரியத்தால், கடுமையான விரதமுடைய முனிவர்கள் அடையும் எந்த கதியுண்டோ, ஒருகணவனுக்கு உண்மையான பெண்கள் அடையும் எந்த கதியுண்டோ, அதை அடைவாயாக, மகனே.
7.78.30
राज्ञा सुचरितैर्या च गतिर्भवति शाश्वती ।
चरमाश्रमिणां पुण्यैः सेवितानां पुरः स्थितैः ॥ ७.७८.३० ॥
அரசன் நற்செயல்களால் அடையும் நிலையான கதியும், இறுதி ஆசிரமத்தவர்களின், புண்ணியங்களால் சேவிக்கப்பட்டு முன் நிற்பவர்களின் கதியும்.
7.78.31
दीनानुकम्पिनां या च सततं संविभागिनाम् ।
पैशुन्याच्च निवृत्तानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३१ ॥
ஏழைகளிடம் இரக்கம் காட்டுபவர்களுக்கும், எப்போதும் தானம் பகிர்பவர்களுக்கும், புறங்கூறுதலிலிருந்து விலகியவர்களுக்கும் உரிய அந்த கதியை, மகனே, அடைவாயாக.
7.78.32
व्रतिनां धर्मशीलानां गुरुशुश्रूषिणामपि ।
अमोघातिथिनां या च तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३२ ॥
விரதம் காப்பவர்களுக்கும், தர்மத்தை இயல்பாகக் கொண்டவர்களுக்கும், குருவுக்குப் பணிவிடை செய்பவர்களுக்கும், விருந்தினரை ஒருபோதும் வீணாக்காதவர்களுக்கும் உரிய அந்த கதியை, மகனே, அடைவாயாக.
7.78.33
कृच्छ्रेषु या धारयतामात्मानं व्यसनेषु च ।
गतिः शोकाग्निदग्धानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३३ ॥
கடினங்களிலும் துன்பங்களிலும் தன்னைத் தாங்கிக்கொள்பவர்களுக்கும், துயரத் தீயில் வெந்தவர்களுக்கும் உரிய அந்த கதியை, மகனே, அடைவாயாக.
7.78.34
मातापित्रोश्च शुश्रूषां कल्पयन्तीह ये सदा ।
स्वदारनिरतानां च या गतिस्तामवाप्नुहि ॥ ७.७८.३४ ॥
இங்கு எப்போதும் தாய் தந்தையருக்குப் பணிவிடை செய்பவர்களுக்கும், தன் மனைவியிலேயே ஈடுபட்டவர்களுக்கும் உரிய அந்த கதியை அடைவாயாக.
7.78.35
ऋतुकाले स्वकां भार्यां गच्छतां या मनीषिणाम् ।
परस्त्रीभ्यो निवृत्तानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३५ ॥
ருதுகாலத்தில் தன் சொந்த மனைவியை அணுகுபவர்களுக்கும், பிறன் மனைவியரிடமிருந்து விலகிய ஞானிகளுக்கும் உரிய அந்த கதியை, மகனே, அடைவாயாக.
7.78.36
साम्ना ये सर्वभूतानि पश्यन्ति गतमत्सराः ।
नारुन्तुदानां क्षमिणां या गतिस्तामवाप्नुहि ॥ ७.७८.३६ ॥
பொறாமை நீங்கி, சாமத்தால் எல்லா உயிர்களையும் காண்பவர்களுக்கும், பிறரைப் புண்படுத்தாத பொறுமையாளர்களுக்கும் உரிய அந்த கதியை அடைவாயாக.
7.78.37
मधुमांसान्निवृत्तानां मदाद्दृम्भात्तथाऽनृतात् ।
परोपतापादन्यायात्तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३७ ॥
தேன், இறைச்சி, மதம், ஆணவம், பொய், பிறருக்குத் துன்பம் தருதல், அநீதி ஆகியவற்றிலிருந்து விலகியவர்கள் அடையும் அந்த கதியை அடை, மகனே.
7.78.38
हीमन्तः सर्वशास्त्रज्ञा ज्ञानतृप्ता जितेन्द्रियाः ।
यां गतिं साधवो यान्ति तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३८ ॥
வெட்கமுடையவர்கள், எல்லா சாஸ்திரங்களையும் அறிந்தவர்கள், ஞானத்தில் நிறைந்தவர்கள், புலன்களை வென்றவர்கள், சாதுக்கள் அடையும் அந்தக் கதியை அடை, மகனே.
7.78.39
एवं विलपतीं दीनां सुभद्रां शोककर्शिताम् ।
अन्वपद्यत पाञ्चाली वैराटिसहितां तदा ॥ ७.७८.३९ ॥
இவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருந்த, துயரடைந்த, துக்கத்தால் மெலிந்த சுபத்ராவிடம் அப்போது விராடனின் மகளுடன் பாஞ்சாலி சென்றாள்.
7.78.40
सा प्रकामं रुदित्वा च विलप्य च सुदुःखिता ।
उन्मत्तवत्तदा राजन्विसंज्ञा पतिता क्षितौ ॥ ७.७८.४० ॥
அவள் மிகவும் அழுது புலம்பி, மிகுந்த துயரால் வாடி, அரசே, பித்தனைப் போல் அப்போது உணர்வற்று நிலத்தில் விழுந்தாள்.
7.78.41
सोपचारस्तु कृष्णस्तां दुःखितां भृशदुःखितः ।
सिक्त्वाम्भसा समाश्वास्य तत्तदुक्त्वा हितं वचः ॥ ७.७८.४१ ॥
ஆயினும் பணிவிடை செய்த கிருஷ்ணன், தானும் மிகவும் வருந்தி, அந்த துயருற்றவளின் மீது நீர் தெளித்து, பல நலமான சொற்களைக் கூறி அவளை ஆறுதல்படுத்தினான்.
7.78.42
विसंज्ञकल्पां रुदतीमपविद्धां प्रवेपतीम् ।
भगिनीं पुण्डरीकाक्ष इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.७८.४२ ॥
கிட்டத்தட்ட உணர்வற்று, அழுது, விழுந்து, நடுங்கிக்கொண்டிருந்த சகோதரியிடம் தாமரைக்கண்ணன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.78.43
सुभद्रे मा शुचः पुत्रं पाञ्चाल्याश्वासयोत्तराम् ।
गतोऽभिमन्युः प्रथितां गतिं क्षत्रियपुङ्गवः ॥ ७.७८.४३ ॥
சுபத்திரையே, மகனுக்காக வருந்தாதே; பாஞ்சாலியையும் உத்தராவையும் தேற்று. க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்த அபிமன்யு புகழ்பெற்ற கதியை அடைந்துவிட்டான்.
7.78.44
ये चान्येऽपि कुले सन्ति पुरुषा नो वरानने ।
सर्वे न ते गतिं यान्ति याऽभिमन्योर्यशस्विनः ॥ ७.७८.४४ ॥
அழகிய முகம் கொண்டவளே, நம் குலத்தில் இருக்கும் மற்ற ஆண்கள் அனைவரும் புகழ்மிக்க அபிமன்யுவின் கதியை அடைவதில்லை.
7.78.45
कुर्याम तद्वयं कर्म कुर्युर्युत्सुहृदश्च नः ।
कृतवान्यादृगद्यैकस्तव पुत्रो महारथः ॥ ७.७८.४५ ॥
நாங்களும் அந்தச் செயலைச் செய்வோம்; போரிடும் நண்பர்களும் நம்முடையவர்களும் செய்வார்கள்; இன்று தனியாக உன் மகாரதனான மகன் செய்ததைப் போல.
7.78.46
एवमाश्वास्य भगिनीं द्रौपदीमपि चोत्तराम् ।
पार्थस्यैव महाबाहुः पार्श्वमागादरिन्दमः ॥ ७.७८.४६ ॥
இவ்வாறு சகோதரியையும் திரௌபதியையும் உத்தராவையும் தேற்றி, பகைவரை அடக்கும் மகாபாகு கிருஷ்ணன் பார்த்தனின் அருகே சென்றான்.
7.78.47
ततोऽभ्यनुज्ञाय नृपान्कृष्णो बन्धूंस्तथाऽर्जुनम् ।
विवेशान्तः पुरे राजंस्ते च जग्मुः स्वमालयम् ॥ ७.७८.४७ ॥
பின்னர் கிருஷ்ணன் அரசர்களிடமும் உறவினர்களிடமும் அர்ஜுனனிடமும் விடை பெற்று, அரசே, அந்தப்புரத்தில் நுழைந்தான்; அவர்களும் தங்கள் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர்.