Mahābhārata · Adhyāya 7.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.78.1
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य केशवस्य महात्मनः ।
सुभद्रा पुत्रशोकार्ता विललाप सुदुःखिता ॥ ७.७८.१ ॥
Ao ouvir estas palavras do magnânimo Keśava, Subhadrā, atormentada pelo luto do filho, lamentou-se em profunda dor.
7.78.2
हा पुत्रा मम मन्दायाः कथमेत्यासि संयुगम् ।
निधनं प्राप्तवांस्तात पितुस्तुल्यपराक्रमः ॥ ७.७८.२ ॥
Ai, meu filho, filho desta infeliz! Como foste para a batalha? Querido filho, igual em valor ao teu pai, encontraste a morte.
7.78.3
कथमिन्दीवरश्यामं सुदंष्ट्रं चारुलोचनम् ।
मुखं ते दृश्यते वत्स गुण्ठितं रणरेणुना ॥ ७.७८.३ ॥
Querido filho, como se vê o teu rosto, escuro como lótus azul, de belos dentes e lindos olhos, coberto pela poeira da batalha?
7.78.4
नूनं शूरं निपतितं त्वां पश्यन्त्यनिवर्तिनम् ।
सुशिरोग्रीवबाह्वंसं व्यूढोरस्कं नतोदरम् ॥ ७.७८.४ ॥
Certamente te veem, herói, caído e jamais recuando, com bela cabeça, pescoço, braços e ombros, peito largo e ventre esbelto.
7.78.5
चारूपचितसर्वाङ्गं स्वक्षं शस्त्रक्षताचितम् ।
भूतानि त्वां निरीक्षन्ते भूमौ चन्द्रमिवोदितम् ॥ ७.७८.५ ॥
Com o corpo todo bem formado, de bela figura, coberto de feridas de armas, as criaturas te olham caído no chão como a lua nascente.
7.78.6
शयनीयं पुराऽध्युष्य स्पर्ध्यास्तरणसंवृतम् ।
भूमावद्य कथं शेषे विप्रविद्धः सुखोचितः ॥ ७.७८.६ ॥
Tu que antes habitavas um leito desejável coberto de finos cobertores, digno de conforto, como jazes hoje no chão como alguém rejeitado?
7.78.7
योऽन्वास्यत पुरा वीरो वरस्त्रीभिर्महाभुजः ।
कथमन्वास्यते सोऽद्य शिवाभिः पतितो मृधे ॥ ७.७८.७ ॥
Como é que aquele herói de grandes braços, que outrora era servido por excelentes mulheres, hoje, caído na batalha, é servido por chacais?
7.78.8
योऽस्तूयत पुरा हृष्टैः सूतमागधबन्दिभिः ।
सोऽद्य क्रव्याद्गणैर्घोरैर्विनदद्भिरुपास्येत ॥ ७.७८.८ ॥
Aquele que outrora era louvado com alegria pelos sūtas, māgadhas e bandis, hoje está cercado por hordas de terríveis criaturas carnívoras que urram.
7.78.9
पाण्डवेषु च नाथेषु वृष्णिवीरेषु वा विभो ।
पाञ्चालेषु च वीरेषु हतः केनास्यनाथवत् ॥ ७.७८.९ ॥
Ó poderoso! Embora houvesse protetores entre os Pāṇḍavas, os heróis Vṛṣṇi e os heróis dos Pāñcālas, por quem foi ele morto como se não tivesse protetor?
7.78.10
यत्र त्वं केशवे नाथे सत्यनाथो यथा हतः ।
अतृप्तदर्शना पुत्र दर्शनस्य तवानघ।
मन्दभाग्या गमिष्यामि व्यक्तमद्य यमक्षयम् ॥ ७.७८.१० ॥
Embora Keśava fosse seu protetor, foi morto como se tivesse um verdadeiro protetor. Ó filho sem mácula! Insatisfeita de te ver, desventurada que sou, hoje certamente irei à morada de Yama.
7.78.11
विशालाक्षं सुकेशान्तं चारुवाक्यं सुगन्धि च ।
तव पुत्र कदा भूयो मुखं द्रक्ष्यामि निर्व्रणम् ॥ ७.७८.११ ॥
Ó filho de olhos amplos, belos cabelos nas bordas, fala suave e perfumado: quando verei de novo teu rosto sem ferimento?
7.78.12
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस्य धनुष्मताम् ।
धिग्वीर्यं वृष्णिवीराणां चाञ्चालानां च धिग्बलं ॥ ७.७८.१२ ॥
Vergonha sobre o poder de Bhīmasena! Vergonha sobre o poder de Pārtha, filho de Pṛthā, o primeiro dos arqueiros! Vergonha sobre o valor dos heróis Vṛṣṇi, e vergonha sobre o poder dos Pāñcālas!
7.78.13
धिक्केकयांस्तथा चेदीन्मत्स्यांश्चैवाथ सृञ्जयान् ।
ये त्वां रणगतं वीरं न शेकुरभिरक्षितुम् ॥ ७.७८.१३ ॥
Vergonha para os Kekaya, os Cedi, os Matsya e os Sṛñjaya, que não puderam proteger o herói que foi à batalha!
7.78.14
अद्य पश्यामि पृथिवीं शून्यामिव हतत्विषम् ।
अभिमन्युमपश्यन्ती शोकव्याकुललोचना ॥ ७.७८.१४ ॥
Hoje vejo a terra vazia e privada de brilho, meus olhos turvados pela dor, sem ver Abhimanyu.
7.78.15
स्वस्रीयं वासुदेवस्य पुत्रं गाण्डवीधन्वनः ।
कथं त्वाऽतिरथं वीरं द्रक्ष्याम्यद्य निपातितम् ॥ ७.७८.१५ ॥
Sobrinho de Vāsudeva, filho do portador do Gāṇḍīva, herói grande guerreiro, como te verei hoje abatido?
7.78.16
एह्येहि तृषितो वत्स स्तनौ पूर्णौ पिबाशु मे ।
अङ्कमारुह्य मन्दाया ह्यतृप्तायाश्च दर्शने ॥ ७.७८.१६ ॥
Vem, vem, meu filho, tens sede; bebe depressa dos meus seios cheios. Sobe ao meu colo, a esta infeliz que nunca se sacia de te ver.
7.78.17
हा वीर दृष्टो नष्टश्च धनं स्वप्न इवासि मे ।
अहो ह्यनित्यं मानुष्यं जलबुद्बुदचञ्चलम् ॥ ७.७८.१७ ॥
Ai, herói! Foste visto e perdido; meu tesouro, és como um sonho. Ah, a vida humana é tão efêmera, volúvel como uma bolha d'água!
7.78.18
इमां ते तरुणीं भार्यां तवाधिभिरभिप्लुताम् ।
उत्तरामुत्तमां जात्या सुशीलां प्रिय भाषिणीम् ॥ ७.७८.१८ ॥
Esta tua jovem esposa, Uttarā, submersa em angústia mental, de nascimento excelente, de bom caráter e fala gentil.
7.78.19
शनकैः परिरभ्यैनां स्नुषां मम यशस्विनीम् ।
सुकुमारीं विशालाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ॥ ७.७८.१९ ॥
Abraçando suavemente esta minha nora gloriosa, delicada, de olhos grandes, com um rosto como a lua cheia.
7.78.20
बालपल्लवतन्वङ्गीं मत्तमातङ्गगामिनीम् ।
बिम्बाधरोष्ठीमबलामभिमन्यो प्रहर्षय ॥ ७.७८.२० ॥
Esguia como um broto tenro, andando como um elefante embriagado, com lábios como o fruto bimba, esta mulher delicada — alegra-a, ó Abhimanyu.
7.78.21
त्वया विना कथं पुत्र जीर्णां पतितमानसाम् ।
इमां सन्धारयिष्यामि वृषभादिव धेनुकाम् ॥ ७.७८.२१ ॥
Sem ti, meu filho, como a sustentarei, desgastada e de coração abatido, como o touro sustenta a vaca?
7.78.22
अहो ह्यकाले प्रस्थानं कृतवानसि पुत्रक ।
विहाय फलकाले मां सुगृद्धां तव दर्शने ॥ ७.७८.२२ ॥
Ai, filho querido, partiste fora de hora, abandonando-me, tão ansiosa por te ver no tempo do fruto!
7.78.23
नूनं गतिः कृतान्तस्य प्राज्ञैरपि सुदुर्विदा ।
यत्र त्वं केशवे नाथे सङ्ग्रामेऽनाथवद्धतः ॥ ७.७८.२३ ॥
Certamente o caminho da Morte é difícil de conhecer até para os sábios, pois tu, com Keśava como protetor, foste abatido na batalha como se não tivesses protetor.
7.78.24
यज्वनां दानशीलानां ब्राह्मणानां कृतात्मनाम् ।
चरितब्रह्मचर्याणां पुण्यतीर्थावगाहिनाम् ॥ ७.७८.२४ ॥
Foste para os mundos dos que oferecem sacrifícios, dos generosos na doação, dos brâmanes, dos de mente dominada, dos que guardam o voto de castidade e dos que se banham nos vaus sagrados.
7.78.25
कृतज्ञानां वदान्यानां गुरुशुश्रूषिणामपि ।
सहस्रदक्षिणानां च या गतिस्तामवाप्नुहि ॥ ७.७८.२५ ॥
Alcança o destino dos gratos, dos generosos, dos que servem seus mestres e dos que dão mil dakṣiṇā.
7.78.26
या गतिर्युध्यमानानां शूराणामनिवर्तिनाम् ।
हत्वारीन्निहतानां च सङ्ग्रामे तां गति व्रज ॥ ७.७८.२६ ॥
Vai ao destino dos que lutam, dos heróis que não recuam, dos que abatem inimigos e dos que tombam na batalha.
7.78.27
गोसहस्रप्रदातॄणां क्रतुदानां च या गतिः ।
नैवेशिकं चाभिमतं ददतां या गतिः शुभा ॥ ७.७८.२७ ॥
O destino auspicioso dos que dão mil vacas, dos que dão dádivas de sacrifício e dos que dão uma morada desejada.
7.78.28
ब्राह्मणेभ्यः शरण्येभ्यो निधिं निदधतां च या ।
या चापि न्यस्तदण्डानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.२८ ॥
Vai ao destino dos que confiam tesouros a brâmanes dignos de refúgio e dos que depuseram o bastão, meu filho.
7.78.29
ब्रह्मचर्येण यां यान्ति मुनयः संशितव्रताः ।
एकपत्न्यश्च यां यान्ति तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.२९ ॥
Vai ao destino que os sábios de votos firmes alcançam pela castidade, e que alcançam as mulheres de um só marido, meu filho.
7.78.30
राज्ञा सुचरितैर्या च गतिर्भवति शाश्वती ।
चरमाश्रमिणां पुण्यैः सेवितानां पुरः स्थितैः ॥ ७.७८.३० ॥
O destino eterno que um rei alcança pela boa conduta, e o dos que estão na última etapa da vida, servidos pelos méritos e postados diante dele.
7.78.31
दीनानुकम्पिनां या च सततं संविभागिनाम् ।
पैशुन्याच्च निवृत्तानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३१ ॥
O destino dos que se compadecem dos desvalidos, sempre repartem seus bens e se afastam da calúnia, esse destino, meu filho, alcança.
7.78.32
व्रतिनां धर्मशीलानां गुरुशुश्रूषिणामपि ।
अमोघातिथिनां या च तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३२ ॥
O destino dos que cumprem seus votos, têm a natureza do dharma, servem seus mestres e nunca decepcionam seus hóspedes, esse destino, meu filho, alcança.
7.78.33
कृच्छ्रेषु या धारयतामात्मानं व्यसनेषु च ।
गतिः शोकाग्निदग्धानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३३ ॥
O destino dos que se sustentam nas adversidades e calamidades, e dos que queimam no fogo da dor, esse destino, meu filho, alcança.
7.78.34
मातापित्रोश्च शुश्रूषां कल्पयन्तीह ये सदा ।
स्वदारनिरतानां च या गतिस्तामवाप्नुहि ॥ ७.७८.३४ ॥
O destino dos que aqui sempre servem mãe e pai e se dedicam à própria esposa, esse destino alcança.
7.78.35
ऋतुकाले स्वकां भार्यां गच्छतां या मनीषिणाम् ।
परस्त्रीभ्यो निवृत्तानां तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३५ ॥
O destino dos sábios que se aproximam da própria esposa na estação certa e se afastam das mulheres alheias, esse destino, meu filho, alcança.
7.78.36
साम्ना ये सर्वभूतानि पश्यन्ति गतमत्सराः ।
नारुन्तुदानां क्षमिणां या गतिस्तामवाप्नुहि ॥ ७.७८.३६ ॥
O destino dos que, livres da inveja, veem todos os seres com brandura, e dos pacientes que não ferem a ninguém, esse destino alcança.
7.78.37
मधुमांसान्निवृत्तानां मदाद्दृम्भात्तथाऽनृतात् ।
परोपतापादन्यायात्तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३७ ॥
Alcança aquele caminho dos que se afastaram do mel e da carne, da embriaguez, da hipocrisia, da falsidade, de causar dor aos outros e da injustiça. Vai a esse estado, meu filho.
7.78.38
हीमन्तः सर्वशास्त्रज्ञा ज्ञानतृप्ता जितेन्द्रियाः ।
यां गतिं साधवो यान्ति तां गतिं व्रज पुत्रक ॥ ७.७८.३८ ॥
Aqueles modestos, conhecedores de todas as escrituras, saciados de conhecimento e senhores dos sentidos: alcança o caminho que os virtuosos atingem. Vai por esse caminho, meu filho.
7.78.39
एवं विलपतीं दीनां सुभद्रां शोककर्शिताम् ।
अन्वपद्यत पाञ्चाली वैराटिसहितां तदा ॥ ७.७८.३९ ॥
Então Pāñcālī, junto com a filha de Virāṭa, foi até Subhadrā, que assim lamentava, miserável e consumida pela dor.
7.78.40
सा प्रकामं रुदित्वा च विलप्य च सुदुःखिता ।
उन्मत्तवत्तदा राजन्विसंज्ञा पतिता क्षितौ ॥ ७.७८.४० ॥
Ela chorou e lamentou-se muito, profundamente aflita, e então, ó rei, como uma louca, caiu sem sentidos ao chão.
7.78.41
सोपचारस्तु कृष्णस्तां दुःखितां भृशदुःखितः ।
सिक्त्वाम्भसा समाश्वास्य तत्तदुक्त्वा हितं वचः ॥ ७.७८.४१ ॥
Mas Kṛṣṇa, atencioso e ele mesmo profundamente aflito, aspergiu-a com água, consolou a mulher aflita e disse-lhe muitas palavras benéficas.
7.78.42
विसंज्ञकल्पां रुदतीमपविद्धां प्रवेपतीम् ।
भगिनीं पुण्डरीकाक्ष इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.७८.४२ ॥
À sua irmã, quase sem sentidos, chorosa, prostrada e trêmula, o de olhos de lótus disse estas palavras.
7.78.43
सुभद्रे मा शुचः पुत्रं पाञ्चाल्याश्वासयोत्तराम् ।
गतोऽभिमन्युः प्रथितां गतिं क्षत्रियपुङ्गवः ॥ ७.७८.४३ ॥
Subhadrā, não chore pelo filho; consola Pāñcālī e Uttarā. Abhimanyu, o melhor dos guerreiros, alcançou o destino glorioso.
7.78.44
ये चान्येऽपि कुले सन्ति पुरुषा नो वरानने ।
सर्वे न ते गतिं यान्ति याऽभिमन्योर्यशस्विनः ॥ ७.७८.४४ ॥
Ó de rosto formoso, nenhum dos outros homens de nossa família alcança o caminho do glorioso Abhimanyu.
7.78.45
कुर्याम तद्वयं कर्म कुर्युर्युत्सुहृदश्च नः ।
कृतवान्यादृगद्यैकस्तव पुत्रो महारथः ॥ ७.७८.४५ ॥
Também faremos esse feito, e nossos amigos combatentes o farão, como teu filho, grande condutor de carro de guerra, o fez hoje sozinho.
7.78.46
एवमाश्वास्य भगिनीं द्रौपदीमपि चोत्तराम् ।
पार्थस्यैव महाबाहुः पार्श्वमागादरिन्दमः ॥ ७.७८.४६ ॥
Assim tendo consolado a irmã, Draupadī e também Uttarā, Kṛṣṇa, de braços poderosos, subjugador de inimigos, foi ao lado de Arjuna.
7.78.47
ततोऽभ्यनुज्ञाय नृपान्कृष्णो बन्धूंस्तथाऽर्जुनम् ।
विवेशान्तः पुरे राजंस्ते च जग्मुः स्वमालयम् ॥ ७.७८.४७ ॥
Então Kṛṣṇa, tendo se despedido dos reis, dos parentes e de Arjuna, ó rei, entrou no palácio interior; e eles também foram para suas próprias moradas.