மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.85.1
श्वोभूते किमकार्षुस्ते दुःखशोकसमन्विताः ।
अभिमन्यौ हते तत्र कैर्वाऽयुध्यन्त पाण्डवाः ॥ ७.८५.१ ॥
அபிமன்யு கொல்லப்பட்ட பிறகு, துக்கமும் சோகமும் நிறைந்த பாண்டவர்கள் மறுநாள் என்ன செய்தார்கள், யாருடன் போரிட்டார்கள்?
7.85.2
जानन्तस्तस्य कर्माणि कुरवः सव्यसाचिनः ।
कथं तत्किल्बिषं कृत्वा निर्भया ब्रूहि मामकाः ॥ ७.८५.२ ॥
அவனுடைய செயல்களை அறிந்திருந்தும், குருக்களும் சவ்யசாசியும் (அர்ஜுனன்) அந்தப் பாவத்தைச் செய்துவிட்டு எப்படி அச்சமின்றி இருந்தார்கள்? என்னிடம் சொல்லுங்கள், என் மக்களே.
7.85.3
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं क्रुद्धं मृत्युमिवान्तकम् ।
आयान्तं पुरुषव्याघ्रं कथं ददृशुराहवे ॥ ७.८५.३ ॥
மகன் துக்கத்தால் வெந்து, கோபத்துடன், மரணனும் அந்தகனும் போல வரும் அந்த நரவியாக்ரனை (அர்ஜுனனை) போரில் அவர்கள் எப்படிப் பார்த்தார்கள்?
7.85.4
कपिराजध्वनं सङ्ख्ये विधुन्वानं महद्धनुः ।
दृष्ट्वा पुत्रपरिद्यूनं किमकुर्वत मामकाः ॥ ७.८५.४ ॥
போரில் குரங்கரசனின் (அனுமனின்) கொடியுடன், மகத்தான வில்லை அசைத்துக்கொண்டிருக்கும், மகன் துக்கத்தால் வாடிய அவனைக் கண்டு என் மக்கள் என்ன செய்தார்கள்?
7.85.5
किन्तु सञ्जय सङ्ग्रमे वृत्तं दुर्योधनं प्रति ।
परिदेवो महानद्य श्रूयते हि गृहेगृहे ॥ ७.८५.५ ॥
ஆனால், சஞ்சயா, போரில் துரியோதனனுக்கு நேர்ந்தது — இன்று வீடுதோறும் பெரும் புலம்பல் கேட்கப்படுகிறது.
7.85.6
भूयाञ्शब्दानतीत्यान्याञ्शब्दः सैन्धववेश्मनि ।
पौराणिकानां तूर्याणां शङ्खदुन्दुभिघोषवान् ॥ ७.८५.६ ॥
சைந்தவரின் மாளிகையில் மற்ற எல்லா ஒலிகளையும் விஞ்சும் ஒரு ஒலி கேட்கிறது — பழைய இசைக்கருவிகளின், சங்கும் துந்துபியும் முழங்கும் ஒலி.
7.85.7
सूतमागधबन्दीनां नर्तकानां च निःस्वनः ।
सोऽद्य न श्रूयते शब्दः सूत पुत्र यथा पुरा ॥ ७.८५.७ ॥
சூதர்கள், மாகதர்கள், பந்திகள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்களின் ஒலி, அது இன்று கேட்கப்படவில்லை, சூதபுத்திரனே, முன்பு போல.
7.85.8
शब्दो नानाविधोऽभीष्टमभवद्यत्र मे श्रुतः ।
दीनानामद्य तं शब्दं न शृणोमि समीरितम् ॥ ७.८५.८ ॥
நான் பல வகையான விருப்பமான ஒலிகளைக் கேட்ட இடத்தில், இன்று துயருற்றவர்களின் அந்த ஒலியை நான் கேட்கவில்லை.
7.85.9
निवेशने सत्यधृतेः सोमदत्तस्य सञ्जय ।
आसीनोऽहं पुरा तात शब्दमश्रौषमुत्तमम् ॥ ७.८५.९ ॥
சத்யதிருதி மற்றும் சோமதத்தரின் இல்லத்தில் அமர்ந்திருந்த நான், முன்பு, அன்பனே, உயர்ந்த ஒலியைக் கேட்டேன்.
7.85.10
तदद्य पुण्यहीनोऽहमार्तस्वरनिनादितम् ।
निवेशनं गतोत्साहं विकृतं तात लक्षये ॥ ७.८५.१० ॥
இன்று புண்ணியமற்ற நான், அன்பனே, துயரக் குரல்களால் ஒலிக்கும், உற்சாகமிழந்த, உருக்குலைந்த அந்த இல்லத்தை உணர்கிறேன்.
7.85.11
विविंशतेर्दुर्मुखस्य चित्रसेनविकर्णयोः ।
अन्येषां च सुतानां मे न तथा श्रूयते ध्वनिः ॥ ७.८५.११ ॥
விவிம்சதியின், துர்முகனின், சித்திரசேனன் மற்றும் விகர்ணனின், மற்றும் என் பிற மைந்தர்களின் ஒலியும் அவ்வாறு கேட்கப்படவில்லை.
7.85.12
ब्राह्मणआः क्षत्रिया वैश्या यं शिष्याः पर्युपासते ।
द्रोणपुत्रं महेष्वासं पुत्राणां मे परायणम् ॥ ७.८५.१२ ॥
பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள் யாரை மாணவர்களாக அணுகிச் சேவிக்கின்றனரோ, அந்த மகா வில்லாளி துரோணபுத்திரன், என் மைந்தர்களின் புகலிடம்.
7.85.13
वितण्डालापसंलापैर्द्रुतवादित्रवादितैः ।
गीतैश्च विविधैरिष्टै रमते यो दिवानिशम् ॥ ७.८५.१३ ॥
வாதப் பேச்சுகளாலும், விரைவான இசைக்கருவிகளின் ஒலியாலும், பலவித இனிய பாடல்களாலும் பகல் இரவு மகிழ்பவன்.
7.85.14
उपास्यमानो बहुभिः कुरुपाण्डवसात्वतैः ।
श्लक्ष्णस्तस्य गृहे शब्दो नाद्य द्रौणेर्यथा पुरा ॥ ७.८५.१४ ॥
குரு, பாண்டவ, சாத்வத வம்சத்தார் பலராலும் சேவிக்கப்படும் அவனது வீட்டில், முன்பு போல் துரோணரின் மகனின் இனிய ஒலி இன்று கேட்கப்படவில்லை.
7.85.15
द्रोणपुत्रं महेष्वासं गायना नर्तकाश्च ये ।
अत्यर्थमुपतिष्ठन्ति तेषां न श्रूयते ध्वनिः ॥ ७.८५.१५ ॥
மகா வில்லாளியான துரோணரின் மகனை மிகவும் சேவிக்கும் பாடகர்களும் நடனக்காரர்களும்—அவர்களின் ஒலி கேட்கப்படவில்லை.
7.85.16
विन्दानुविन्दयोः सायं शिबिरे यो महाध्वनिः ।
श्रूयते सोऽद्य न तथा केकयानां च वेश्मसु ॥ ७.८५.१६ ॥
விந்தன், அனுவிந்தன் முகாமில் மாலையில் கேட்ட பெரும் ஒலி இன்று அவ்வாறு கேட்கவில்லை; கேகயர்களின் இல்லங்களிலும் அல்ல.
7.85.17
नित्यं प्रमुदितानां च तालगीतस्वनो महान् ।
नृत्यतां श्रूयते तात गणानां सोऽद्य न स्वनः ॥ ७.८५.१७ ॥
அன்பே! எப்போதும் மகிழ்ந்திருக்கும், தாள இசையுடனும் பாடலுடனும் ஆடும் குழுவினரின் பெரும் ஒலி இன்று கேட்கப்படவில்லை.
7.85.18
सप्ततन्तून्वितन्वाना याजका यमुपासते ।
सौमदत्तिं श्रुतनिधिं तेषां न श्रूयते ध्वनिः ॥ ७.८५.१८ ॥
ஏழு நூல்களை விரித்து யாகம் செய்யும் யாஜகர்கள் எவரை சேவிப்பார்களோ, சோமதத்தனின் மகனும் கல்வியின் களஞ்சியமுமானவனை—அவர்களின் ஒலி கேட்கப்படவில்லை.
7.85.19
ज्याघोषो ब्रह्मघोषश्च तोमरासिरथध्वनिः ।
द्रोणस्यासीदविरतो गृहे तं न शृणोम्यहम् ॥ ७.८५.१९ ॥
துரோணரின் வீட்டில் வில்நாணின் ஒலியும், வேதகோஷமும், வேல், வாள், தேர்களின் ஓசையும் இடைவிடாது இருந்தன; அவற்றை நான் இப்போது கேட்கவில்லை.
7.85.20
नानादेशसमुत्थानां गीतानां योऽभवत्स्वनः ।
वादित्रनादितानां च सोऽद्य न श्रूयते महान् ॥ ७.८५.२० ॥
பல நாடுகளிலிருந்து வந்த பாடகர்களின் பாடல்களின் பெரிய ஒலியும், இசைக்கருவிகளின் முழக்கமும் இன்று கேட்கப்படவில்லை.
7.85.21
यदाप्रभृत्युपप्लुव्याच्छान्तिमिच्छञ्जनार्दनः ।
आगतः सर्वभूतानामनुकम्पार्थमच्युतः ॥ ७.८५.२१ ॥
உபப்லவ்யத்திலிருந்து அமைதியை விரும்பி ஜனார்த்தனர் வந்த காலம் முதல், அச்சுதர் எல்லா உயிர்களின் மீது கருணைக்காக வந்திருக்கிறார்.
7.85.22
ततोऽहमब्रुवं सूत मन्दं दुर्योधनं तदा ।
वासुदेवेन तीर्थेन पुत्र संशाम्य पाण्डवैः ॥ ७.८५.२२ ॥
அப்போது நான் மெல்லத் துரியோதனனிடம் சொன்னேன்: சூதனே, மகனே, வாசுதேவன் என்ற வழியால் பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்துகொள்.
7.85.23
कालप्राप्तमहं मन्ये मा त्वं दुर्योधनातिगाः ।
संशाम्य भ्रातृभिस्तैस्तु क्षत्रियानभिपालय ॥ ७.८५.२३ ॥
இதுவே தக்க காலம் என்று நான் கருதுகிறேன்; துரியோதனா, நீ மீறாதே. அந்த சகோதரர்களுடன் சமாதானம் செய்து க்ஷத்திரியர்களைக் காப்பாற்று.
7.85.24
शमं चेद्याचमानं त्वं प्रत्याख्यास्यसि केशवम् ।
हितार्थमभिजल्पन्तं न तवास्ति रणे जयः ॥ ७.८५.२४ ॥
சமாதானத்தை யாசித்து, உன் நன்மைக்காகப் பேசும் கேசவனை நீ மறுத்தால், போரில் உனக்கு வெற்றி இல்லை.
7.85.25
प्रत्याचष्ट स दाशार्हमृषभं सर्वधन्विनाम् ।
अनुनेयानि जल्पन्तमनयान्नान्वपद्यत ॥ ७.८५.२५ ॥
அவன் அனைத்து வில்லாளர்களிலும் காளை போன்ற தாசார்ஹனை (கிருஷ்ணனை) மறுத்துப் பதிலளித்தான்; சமாதானமான சொற்களைப் பேசியவனுக்கு, அறியாமையால் அவன் இணங்கவில்லை.
7.85.26
कर्णदुःशासनमतः सौबलस्य च दुर्मतेः ।
प्रत्याख्यातो महाबाहुःकुलान्तकरणेन वै ॥ ७.८५.२६ ॥
பின்னர் கர்ணனும் துச்சாசனனும், துர்மதியான சுபலனின் மகன் (சகுனி) சொற்படியும், குலத்தை அழிக்கும் மஹாபாஹு (துரியோதனன்) அவனை மறுத்தான்.
7.85.27
ततो दुःशासनस्यैव कर्णस्य च मतं द्वयोः ।
अन्ववर्तत मां हित्वा कृष्टः कालेन दुर्मतिः ॥ ७.८५.२७ ॥
பின்னர் துச்சாசனன் மற்றும் கர்ணன் ஆகிய இருவரின் கருத்தையும் அவன் பின்பற்றினான்; என்னைக் கைவிட்டு, காலத்தால் இழுக்கப்பட்ட அந்தத் துர்மதி அவ்வாறே செய்தான்.
7.85.28
न ह्यहं युद्धमिच्छामि विदुरो द्रोण एव वा ।
बाह्लीकः सोमदत्तो वा भीष्मो द्रौणायनिस्तथा ॥ ७.८५.२८ ॥
நான் போரை விரும்பவில்லை; விதுரனும், துரோணனும், பாஹ்லீகனும், சோமதத்தனும், பீஷ்மனும், துரோணன் மகனும் (அஸ்வத்தாமன்) அவ்வாறே (போரை விரும்பவில்லை).
7.85.29
शलो भूरिश्रवाश्चैव पुरुमित्रो विविंशतिः ।
जयः कृपो वा धर्मात्मा ये चान्ये मम बान्धवाः ॥ ७.८५.२९ ॥
சல்யனும் பூரிசிரவஸும், புருமித்திரனும் விவிம்சதியும், ஜயனோ தர்மாத்மா கிருபரோ, இன்னும் என் உறவினரான பிறரும் (அவ்வாறே).
7.85.30
एतेषां मतमास्थाय यदि वत्स्यति पुत्रकः ।
एतेभ्यश्च मदूर्ध्वं च अभोक्ष्यद्वसुधामिमाम् ॥ ७.८५.३० ॥
என் மகன் இவர்களின் கருத்தைக் கொண்டு நடந்திருந்தால், எனக்குப் பின்னரும் இந்தப் பூமியை அனுபவித்திருப்பான்.
7.85.31
श्लक्ष्णा मधुरसम्भाषा ज्ञातिमध्ये प्रियंवदाः ।
कुलीनाः सम्मताः प्राज्ञाः सुखं जीवन्ति मानवाः। ॥ ७.८५.३१ ॥
மென்மையாகவும் இனிமையாகவும் பேசி, உறவினர்களிடையே இனிய சொற்களைச் சொல்பவர்களும், உயர்குடியினரும், மதிக்கப்படுபவரும், அறிவாளிகளுமான மனிதர்கள் சுகமாக வாழ்கிறார்கள்.
7.85.32
धर्मापेक्षी नरो नित्यं सर्वत्र लभते सुखम् ।
प्रेत्यभावे च कल्याणं प्रसादं प्रतिपद्यते ॥ ७.८५.३२ ॥
தர்மத்தைக் கருதி எப்போதும் நடப்பவன் எல்லா இடங்களிலும் சுகத்தைப் பெறுகிறான்; மரணத்திற்குப் பின்னும் நன்மையையும் அருளையும் அடைகிறான்.
7.85.33
अर्हास्ते पृथिवीं भोक्तुं समर्थाः साधनेऽपि च ।
तेषामपि समुद्रान्ता पितृपैतामही मही ॥ ७.८५.३३ ॥
அவர்கள் பூமியை அனுபவிக்கத் தகுதியுடையவர்கள், வழிவகையிலும் ஆற்றல் உடையவர்கள்; தந்தையும் பாட்டனும் வழியாக வந்த, கடல்வரை பரந்த பூமி அவர்களுக்கே உரியது.
7.85.34
न च त्वाऽभिभविष्यन्ति हित्वा धर्मं पृथात्मजाः ।
नियुज्यमानाः स्थास्यन्ति पाण्डवा धर्मवर्त्मनि ॥ ७.८५.३४ ॥
பிருதையின் மகன்கள் தர்மத்தைக் கைவிட்டு உன்னை வெல்ல மாட்டார்கள்; ஆணையிடப்பட்டால் பாண்டவர்கள் தர்மத்தின் வழியிலேயே நிற்பார்கள்.
7.85.35
सन्ति मे ज्ञातयस्तात येषां श्रोष्यन्ति पाण्डवाः ।
शल्यस्य सोमदत्तस्य भीष्मस्य च महात्मनः ॥ ७.८५.३५ ॥
அப்பனே, என் உறவினர்கள் இருக்கிறார்கள்; பாண்டவர்கள் அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்பார்கள் — சல்யன், சோமதத்தன், மகாத்மா பீஷ்மர்.
7.85.36
द्रोणस्याथ विकर्णस्य बाह्लीकस्य कृपस्य च ।
अन्येषां चैव वृद्धानां भरतानां महात्मनाम्।
त्वदर्थमब्रवं तात न जहुर्वचनानि ते ॥ ७.८५.३६ ॥
துரோணர், விகர்ணன், பாஹ்லீகன், கிருபர் ஆகியோரும், மற்ற பெரியோரான மகாத்மா பரதர்களும் (அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்பார்கள்). அப்பனே, உனக்காக நான் சொன்னேன்; அவர்கள் உன் சொற்களைக் கைவிடவில்லை.
7.85.37
कं वा त्वं मन्यसे तेषां यस्त्वां ब्रूयादतोऽन्यथा ।
कृष्णो न धर्मं सञ्जह्यात्सर्वे ते हि तदन्वयाः ॥ ७.८५.३७ ॥
அவர்களில் யார் உன்னிடம் இதற்கு மாறாகச் சொல்வான் என்று நீ நினைக்கிறாய்? கிருஷ்ணன் தர்மத்தைக் கைவிடமாட்டான்; அவர்கள் அனைவரும் அந்தக் குலத்தினரே.
7.85.38
मयाऽपि चोक्तास्ते वीरा वचनं धर्मसंहितम् ।
नान्यथा प्रकरिष्यन्ति धर्मात्मानो हि पाण्डवाः ॥ ७.८५.३८ ॥
நானும் அந்த வீரர்களிடம் தர்மத்திற்கு ஏற்ற சொற்களைச் சொன்னேன். தர்மாத்மாக்களான பாண்டவர்கள் அதற்கு மாறாக ஒன்றும் செய்யமாட்டார்கள்.
7.85.39
इत्यहं विलपन्सूत बहुशः पुत्रमुक्तवान् ।
न च मे श्रुतवान्मूढो मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ ७.८५.३९ ॥
இவ்வாறு புலம்பியபடி, சூதா, நான் மகனிடம் பலமுறை சொன்னேன்; ஆனால் மூடனான அவன் என் சொல்லைக் கேட்கவில்லை. இது காலத்தின் தலைகீழ் மாற்றம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
7.85.40
वृकोदरार्जुनौ यत्र वृष्णिवीरश्च सात्यकिः ।
उत्तमौजाश्च पाञ्चाल्यो युधामन्युश्च दुर्जयः ॥ ७.८५.४० ॥
வ்ருகோதரனும் அர்ஜுனனும் உள்ள இடத்தில், வ்ருஷ்ணி வீரன் சாத்யகியும், பாஞ்சாலனான உத்தமௌஜஸும், வெல்ல முடியாத யுதாமன்யுவும் உள்ளனர்.
7.85.41
धृष्टद्युम्नश्च दुर्धर्षः शिखण्डी चापराजितः ।
अश्मकाः केकयाश्चैव क्षत्रधर्मा च सौमकिः ॥ ७.८५.४१ ॥
திருஷ்டத்யும்னன் எதிர்க்கமுடியாதவன்; வெல்லப்படாத சிகண்டியும்; அஸ்மகர்களும் கேகயர்களும்; க்ஷத்ரதர்மனும் சௌமகியும்.
7.85.42
चैद्यश्च चेकितानश्च पुत्रः काश्यस्य चाभिभूः ।
द्रौपदेया विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ॥ ७.८५.४२ ॥
சைத்யனும் சேகிதானனும், காசியின் மகனான அபிபூவும்; திரௌபதியின் மகன்களும், விராடனும், மகாரதனான துருபதனும்.
7.85.43
यमौ च पुरुषव्याघ्रौ मन्त्री च मधुसूदनः ।
क एताञ्जातु युध्येत लोकेऽस्मिन्वै जिजीविषुः ॥ ७.८५.४३ ॥
நகுலன், சகாதேவன் ஆகிய இரு புருஷ வியாக்ரர்களும், அமைச்சரான மதுசூதனனும் — இவர்களுடன் உயிர் வாழ விரும்பும் எவன் இவ்வுலகில் ஒருபோதும் போரிடுவான்?
7.85.44
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणान्प्रसहेद्वा परान्मम ।
अन्यो दुर्योधनात्कार्णाच्छकुनेश्चापि सौबलात्।
दुःशासनचतुर्थानां नान्यं पश्यामि पञ्चमम् ॥ ७.८५.४४ ॥
தெய்வ அஸ்திரங்களை ஏவும் என் எதிரிகளைத் தடுக்கக்கூடியவன் துரியோதனன், கர்ணன், சகுனி, சௌபலன், துச்சாதனன் ஆகிய இவர்கள் நால்வரைத் தவிர ஐந்தாவதாக வேறு ஒருவரையும் நான் காணவில்லை.
7.85.45
येषां वचनकृत्स स्याद्विष्वक्सेनो रथे स्थितः ।
सन्नद्धश्चार्जुनो योद्धा तेषां नास्ति पराजयः ॥ ७.८५.४५ ॥
எவர்களுக்கு வார்த்தையின்படி செயல்படுபவராக தேரில் வீற்றிருக்கும் விஷ்வக்சேனர் (கிருஷ்ணன்) இருக்கிறாரோ, போருக்கு ஆயத்தமான அர்ஜுனன் போராளியாக இருக்கிறாரோ, அவர்களுக்குத் தோல்வி இல்லை.
7.85.46
तथा मम विलापानां नायं दुर्योधनः स्मरेत् ।
हतौ हि पुरुषव्याघ्रौ भीष्मद्रोणौ त्वमात्थ वै ॥ ७.८५.४६ ॥
இவ்வாறு என் புலம்பலை துரியோதனன் நினைவில் கொள்ளமாட்டான். நீ சொல்கிறாய், புருஷ வியாக்ரர்களான பீஷ்மரும் துரோணரும் கொல்லப்பட்டனர் என்று.
7.85.47
तेषां विदुरवाक्यानामुक्तानां दीर्घदर्शनात् ।
दृष्ट्वेमां फलनिर्वृत्तिं मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.८५.४७ ॥
விதுரரின் அந்த வார்த்தைகள் தொலைநோக்குடன் சொல்லப்பட்டவை. அவற்றை நினைத்து, இந்த விளைவின் முடிவைக் கண்டு, என் மக்கள் இப்போது வருந்துகின்றனர் என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
7.85.48
सेनां दृष्ट्वाऽभिभूतां मे शैनेयेनार्जुनेन च ।
शून्यान्दृष्ट्वा रथोपस्थान्मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ७.८५.४८ ॥
சைநேயனாலும் அர்ஜுனனாலும் என் படை வென்றடக்கப்பட்டதைக் கண்டும், தேர்த்தட்டுகள் வெறுமையாக இருப்பதைக் கண்டும், என் மக்கள் வருந்துகின்றனர் என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
7.85.49
हिमात्यये यथा कक्षं शुष्कं वातेरितो महान् ।
अग्निर्दहेत्तथा सेनां मामिकां स धनञ्जयः ॥ ७.८५.४९ ॥
பனிக்காலம் முடிந்ததும் காற்றால் தூண்டப்பட்ட பெரிய தீ உலர்ந்த புதர்க்காட்டை எரிப்பது போல, அந்த தனஞ்சயன் என் படையை எரிக்கிறான்.
7.85.50
आचक्ष्व मम तत्सर्वं कुशलो ह्यसि सञ्जय ।
यदोपयाताः सायाह्ने कृत्वा पार्थस्य किल्बिषं ॥ ७.८५.५० ॥
சஞ்சயா, நீ திறமையானவன்; அந்தி வேளையில் பார்த்தனுக்கு எதிராக அவர்கள் குற்றம் செய்து எவ்வாறு திரும்பினார்கள் என்பதை எனக்கு முழுவதும் சொல்.
7.85.51
अभिमन्यौ हते तात कथमासीन्मनो हि वः ॥ ७.८५.५१ ॥
அன்பனே, அபிமன்யு கொல்லப்பட்டபோது உங்கள் மனம் எவ்வாறு இருந்தது?
7.85.52
न जातु तस्य कर्माणि युधि गाण्डीवधन्वनः ।
अपकृत्य महत्तात सोढुं शक्ष्यन्ति मामकाः ॥ ७.८५.५२ ॥
அன்பனே, போரில் காண்டீவ வில்லாளியின் செயல்களுக்கு பெரும் அநீதி செய்து என் மக்கள் அதைத் தாங்கிக்கொள்ள ஒருபோதும் இயலமாட்டார்கள்.
7.85.53
किन्नुः दुर्योधनः कृत्यं कर्णः कृत्यं किमब्रवीत् ।
दुःशासनः सौबलश्च तेषामेवं गते सति ॥ ७.८५.५३ ॥
அப்போது துரியோதனன் என்ன செய்தான்? கர்ணன் என்ன செய்யவேண்டும் என்று சொன்னான்? இவ்வாறு நிலைமை ஆன பின் துச்சாசனனும் சௌபலனும் என்ன சொன்னார்கள்?
7.85.54
सर्वेषां समवेतानां पुत्राणां मम सञ्जय ।
यद्वृत्तं तात सङ्ग्रामे मन्दस्यापनयैर्भृशम् ॥ ७.८५.५४ ॥
சஞ்சயா, ஒன்று கூடிய என் மகன்கள் அனைவருக்கும் போரில் என்ன நேர்ந்தது — அன்பனே, அந்த மூடனின் தவறுகளால் மிகுதியாக அது நிகழ்ந்தது.
7.85.55
लोभानुगस्य दुर्बुद्धेः क्रोधेन विकृतात्मनः ।
राज्यकामस्य मूढस्य रागोपहतचेतसः।
दुर्नीतं वा सुनीतं वा तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.८५.५५ ॥
பேராசையைப் பின்பற்றும், தீய புத்தியுள்ள, கோபத்தால் திரிபடைந்த மனமுள்ள, அரசாட்சியை விரும்பும், மயக்கமுற்ற, ஆசையால் சிதைந்த சித்தமுள்ளவனின் தீய நடத்தையோ நல்ல நடத்தையோ, அதை எனக்குச் சொல், சஞ்சயா.