Mahābhārata · Adhyāya 7.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.90.1
तस्मिन्प्रभग्ने सैन्याग्रे वध्यमाने किरीटिना ।
केतु तत्र रणे वीराः प्रत्युदीयुर्धनञ्जयम् ॥ ७.९०.१ ॥
Als die Spitze jenes Heeres zerbrochen und von dem Diademtragenden (Arjuna) niedergeschlagen wurde, rückten die Helden in jener Schlacht gegen Dhanañjaya vor.
7.90.2
आहोस्विच्छकटव्यूहं प्रविष्टा मोघनिश्चयाः ।
द्रोणमाश्रित्य तिष्ठन्ति प्राकारमकुतोभयाः ॥ ७.९०.२ ॥
Oder sind sie in die Wagenformation eingedrungen, mit vergeblichem Entschluss, und stehen sie furchtlos da, sich auf Droṇa stützend wie auf einen Wall?
7.90.3
तथाऽर्जुनेन सम्भग्ने तस्मिंस्तव बलेऽनघ ।
हतवीरे हतोत्साहे पलायनकृतक्षणे ॥ ७.९०.३ ॥
O Makelloser! Als dein Heer so von Arjuna zerschlagen wurde, seine Helden erschlagen und sein Mut gebrochen, da war der Augenblick zur Flucht gekommen.
7.90.4
पाकशासनिनाऽभीक्ष्णं वध्यमाने शरोत्तमैः ।
न तत्र कश्चित्सङ्ग्रामे शशाकार्जुनमीक्षितुम् ॥ ७.९०.४ ॥
Während sie unablässig von den besten Pfeilen des Indra-Sohnes niedergestreckt wurden, vermochte in jenem Kampf niemand auch nur Arjuna anzusehen.
7.90.5
ततस्तव सुतो राजन्दृष्ट्वा सैन्यं तथागतम् ।
दुःशासनो भृशं क्रुद्धो युद्धायार्जुनमभ्यगात् ॥ ७.९०.५ ॥
Da, o König, sah dein Sohn Duḥśāsana das Heer in solchem Zustand, und gewaltig erzürnt schritt er zum Kampf gegen Arjuna vor.
7.90.6
सकाञ्चनविचित्रेण कवचेन समावृतः ।
जाम्बूनदशिरस्त्राणः शूरस्तीव्रपराक्रमः ॥ ७.९०.६ ॥
Mit einer goldgeschmückten Rüstung bedeckt, einen Helm aus Jāmbūnada-Gold tragend, war jener Held von ungestümer Tapferkeit.
7.90.7
नागानीकेन महता ग्रसन्निव महीमिमाम् ।
दुःशासनो महाराज सव्यसाचिनमावृणोत् ॥ ७.९०.७ ॥
O großer König, Duḥśāsana umschloss den beidhändigen Savyasācin (Arjuna) mit einem gewaltigen Elefantenheer, als wollte er diese Erde verschlingen.
7.90.8
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
ज्याक्षेपनिनदैश्चैव विरावेण च दन्तिनाम् ॥ ७.९०.८ ॥
Mit dem Dröhnen der Elefantenglocken, dem Klang der Muscheltrompeten, dem Schwirren der Bogensehnen und dem Trompeten der Elefanten.
7.90.9
भूर्दिशश्चान्तरिक्षं च शब्देनासीत्समावृतम् ।
युवराजो बलश्लाघी पिङ्गलः प्रियदर्शनः।
स मुहूर्तं प्रतिभयो दारुणः समपद्यत ॥ ७.९०.९ ॥
Die Erde, die Himmelsrichtungen und der Himmel wurden von jenem Lärm erfüllt. Der Kronprinz, stolz auf seine Kraft, rotbraun von Farbe und angenehm anzusehen, wurde für einen Augenblick furchterregend und schrecklich.
7.90.10
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णमङ्कुशैरभिचोदितान् ।
व्यालम्बहस्तान्संरब्धान्सपक्षानिव पर्वतान् ॥ ७.९०.१० ॥
Als er sie eilends heranstürmen sah, vom Stachelstock angetrieben, mit schlangengleichen Rüsseln, zornentbrannt, wie geflügelte Berge.
7.90.11
सिंहनादेन महता नरसिंहो धनञ्जयः ।
तदाचलघनप्रख्यं पताकाशतसङ्कुलम्।
गजानीकममित्राणामभितो व्यधमच्छरैः ॥ ७.९०.११ ॥
Dann schlug Dhanañjaya, der Löwe unter den Menschen, mit gewaltigem Löwengebrüll das feindliche Elefantenheer, einem wolkenumhüllten Berg gleich und von Hunderten Bannern bedeckt, nach allen Seiten mit Pfeilen nieder.
7.90.12
महोर्मिणमिवोद्धूतं श्वसनेन महार्णवम् ।
किरीटी तद्गजानीकं प्राविशन्मकरो यथा ॥ ७.९०.१२ ॥
Wie ein großer Ozean, vom Wind mit gewaltigen Wogen aufgewühlt, so drang der kronengeschmückte Arjuna in jenes Elefantenheer ein, wie ein Meeresungeheuer (makara) eindringt.
7.90.13
खमाश्रित इवादित्यः प्रतपन्स युगक्षये ।
ददृशे दिक्षु सर्वासु पार्थः परपुरञ्जनः ॥ ७.९०.१३ ॥
Wie die Sonne, die am Himmel steht und am Ende eines Weltalters glüht, so erschien Pārtha, der Zerstörer feindlicher Städte, in allen Richtungen.
7.90.14
खुरशब्देन चाश्वानां नेमिघोषेण तेन च ।
तेन चोत्क्रुष्टशब्देन ज्यानिनादेन तेन च ॥ ७.९०.१४ ॥
Durch den Klang der Pferdehufe, das Dröhnen der Radfelgen, jenes laute Geschrei und jenes Schnellen der Bogensehne.
7.90.15
नानावादित्रशब्देन पाञ्चजन्यस्वनेन च ।
देवदत्तस्य घोषेण गाण्डीवनिनदेन च।
मन्दवेगा नरा नागा बभूवुस्ते विचेतसः ॥ ७.९०.१५ ॥
Durch den Klang vieler Instrumente, den Schall der Muschel Pāñcajanya, den Ruf Devadattas und das Brüllen des Gāṇḍīva verloren Männer und Elefanten ihre Schnelligkeit und wurden verwirrt.
7.90.16
शरैराशीविषस्पर्शैर्निर्भिन्नाः सव्यसाचिना ।
ते गजाः समसीदन्त मग्नाः पङ्कार्णवेष्विव ॥ ७.९०.१६ ॥
Von Pfeilen durchbohrt, deren Berührung wie die giftiger Schlangen war, abgeschossen vom Savyasācin, sanken jene Elefanten nieder, als wären sie in Schlammeeren versunken.
7.90.17
युगपच्च समाविष्टैः शरैर्गाण्डीवधन्वनः ।
अनेकशतसाहस्रैर्द्रुमा मधुकरैरिव।
पुङ्खावशिष्टैर्बहुभिः शोणितोत्पीडवाहिभिः ॥ ७.९०.१७ ॥
Viele Elefanten, von denen nur die gefiederten Enden von Hunderttausenden Pfeilen sichtbar blieben, Blutströme fließen lassend, wie Bäume, die von Bienen bedeckt sind, alle zugleich getroffen von den eindringenden Pfeilen des Gāṇḍīva-Trägers.
7.90.18
आरावं परमं कृत्वा वध्यमानाः किरीटिना ।
निपेतुरनिशं भूमौ छिन्नपक्षा इवाद्रयः ॥ ७.९०.१८ ॥
Vom Gekrönten erschlagen, einen gewaltigen Schrei ausstoßend, fielen sie unaufhörlich zu Boden, wie Berge mit abgeschnittenen Flügeln.
7.90.19
अपरे दन्तवेष्टेषु कुम्भेषु च कटेषु च ।
शरैः समर्पिता नागाः क्रौञ्चवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ७.९०.१९ ॥
Andere Elefanten, von Pfeilen durchbohrt an den Stoßzahnhüllen, Stirnwülsten und Schläfendrüsen, schrien immer wieder wie Kraniche.
7.90.20
गजस्कन्धगतानां च पुरुषाणां किरीटिना ।
छिद्यन्ते चोत्तमाङ्गानि भुल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.९०.२० ॥
Und die Häupter der Männer, die auf den Schultern der Elefanten saßen, wurden vom Gekrönten mit Bhalla-Pfeilen mit gebogenen Gelenken abgeschlagen.
7.90.21
सकुण्डलानां पततां शिरसां धरणीतले ।
पद्मानामिव सङ्घातैः पार्थश्चक्रे निवेदनम् ॥ ७.९०.२१ ॥
Mit Haufen fallender Häupter, mit Ohrringen, auf der Erdoberfläche wie Lotushaufen, brachte Pārtha eine Opfergabe dar.
7.90.22
यन्त्रबद्धा विकवचा व्रणार्ता रुधिरोक्षिताः ।
भ्रमत्सु युधि नागेषु मनुष्या विललम्बिरे ॥ ७.९०.२२ ॥
Während die Elefanten im Kampf umherwirbelten, hingen Männer, an das Geschirr gebunden, ohne Panzer, verwundet und blutbesudelt, herab.
7.90.23
केचिदेकेन बाणेन सुयुक्तेन सुपत्रिणा ।
द्वौ त्रयश्च विनिर्भिन्ना निपेतुर्धरणीतले ॥ ७.९०.२३ ॥
Einige, von einem einzigen gut angepassten, gut befiederten Pfeil durchbohrt, und andere zwei oder drei zugleich, fielen zu Boden.
7.90.24
अपरे मदसंरब्धा मातङ्गाः पर्वतोपमाः ।
सारोहा न्यपतन्भूमौ द्रुमवन्त इवाचलाः ॥ ७.९०.२४ ॥
Andere Elefanten, vom Brunstrausch erzürnt, bergähnlich, fielen mit ihren Reitern zu Boden, wie Berge mit Bäumen, die stürzen.
7.90.25
मौर्वी ध्वजं धनुश्चैव युगमीषां तथैव च ।
रथिनां कुट्टयामास भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.९०.२५ ॥
Mit Bhalla-Pfeilen mit gebogenen Gelenken zerschlug er die Bogensehne, das Banner, den Bogen, das Joch und die Deichsel sowie die Wagenteile der Wagenkämpfer.
7.90.26
न सन्दधन्न चाकर्षन्न विमुञ्चन्न चोद्वहन् ।
मण्डलेनैव धनुषा नृत्यन्पार्थः स्म दृश्यते ॥ ७.९०.२६ ॥
Ohne den Pfeil anzulegen, ohne zu spannen, ohne loszulassen oder zu heben, war Pārtha tanzend zu sehen, den Bogen nur im Kreis schwingend.
7.90.27
अतिविद्धाश्च नाराचैर्वमन्तो रुधिरं मुखैः ।
मुहूर्तान्न्यपतन्नन्ये वारणा वसुधातले ॥ ७.९०.२७ ॥
Andere Elefanten, von eisernen Pfeilen durchbohrt und Blut aus dem Maul speiend, stürzten in einem Augenblick zu Boden.
7.90.28
उत्थितान्यगणेयानि कबन्धानि समन्ततः ।
अदृश्यन्त महाराज तस्मिन्परमसङ्कुले ॥ ७.९०.२८ ॥
Großer König, in jener dichtesten Schlacht sah man überall unzählige kopflose Rümpfe sich erheben.
7.90.29
सचापाः साङ्गुलित्राणाः सखङ्गाः साङ्गदा रणे ।
अदृश्यन्त भुजाश्छिन्ना हेमाभरणभूषिताः ॥ ७.९०.२९ ॥
In der Schlacht sah man abgetrennte Arme, mit Bogen, Fingerschutz, Schwertern und Armreifen, geschmückt mit goldenem Geschmeide.
7.90.30
सूपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
चक्रैर्विमथितैरक्षैर्भग्नैश्च बहुधा युगैः ॥ ७.९०.३० ॥
Die Wagen lagen da mit ihren Gestellen und Plattformen, Deichseln und gebogenen Stangen, zermalmten Rädern, Achsen und vielfach zerbrochenen Jochen.
7.90.31
चर्मचापधरैश्चैव व्यवकीर्णैस्ततस्ततः ।
स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैः पतितैश्च महाध्वजैः ॥ ७.९०.३१ ॥
Krieger mit Schilden und Bogen lagen hier und dort verstreut; der Boden war übersät mit Girlanden, Schmuck, Gewändern und gefallenen großen Bannern.
7.90.32
निहतैर्वारणैरश्वैः क्षत्रियैश्च निपातितैः ।
अदृश्यत मही तत्र दारुणप्रतिदर्शना ॥ ७.९०.३२ ॥
Dort erschien die Erde von schrecklichem Anblick, mit erschlagenen Elefanten und Pferden und gefällten Kshatriyas.
7.90.33
एवं दुःशासनबलं वध्यमानं किरीटिना ।
सम्प्राद्रवन्महाराज व्यथितं सहनायकम् ॥ ७.९०.३३ ॥
So floh das Heer des Duḥśāsana, von dem diademgeschmückten (Arjuna) erschlagen, o großer König, bekümmert in alle Richtungen, zusammen mit seinen Anführern.
7.90.34
एवं बले द्रुते याते राजपुत्रं महारथम् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.९०.३४ ॥
Als das Heer so geflohen war, durchbohrte er den großen Wagenkämpfer, den Königssohn, mit zehn Pfeilen und sprach: »Halt, halt!«
7.90.35
जीवितेन कथं गन्ता दुरुक्तं यावदद्य ते ।
तद्वाक्यसदृशं कर्म कुरु त्वं यदि मन्यसे ॥ ७.९०.३५ ॥
»Wie willst du lebend davonkommen nach den harten Worten, die du bisher gesprochen hast? Wenn du es für richtig hältst, tu eine Tat, die diesen Worten entspricht.«
7.90.36
एवमुक्त्वा ततो राजा पार्थः पार्थिवमर्दनः ।
भृशं क्रुद्धो महाराज अविध्यत्तनयं तव ॥ ७.९०.३६ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, durchbohrte Pārtha (Arjuna), der Zermalmer der Könige, der heftig erzürnt war, o großer König, deinen Sohn.
7.90.37
ततो दुःशासनस्त्रस्तः सहानीकः शरार्दितः ।
द्रोणं त्रातारमाकाङ्क्षञ्शकटव्यूहमभ्यगात् ॥ ७.९०.३७ ॥
Da ging Duḥśāsana, verängstigt und von Pfeilen gequält, mit seinem Heer, Droṇa als Beschützer begehrend, zur Wagenformation.