மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.90.1
तस्मिन्प्रभग्ने सैन्याग्रे वध्यमाने किरीटिना ।
केतु तत्र रणे वीराः प्रत्युदीयुर्धनञ्जयम् ॥ ७.९०.१ ॥
அந்தப் படையின் முன்னணி உடைந்து, கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) அழிக்கப்பட்டபோது, அங்கே போரில் வீரர்கள் தனஞ்சயனை எதிர்கொண்டு முன்னேறினர்.
7.90.2
आहोस्विच्छकटव्यूहं प्रविष्टा मोघनिश्चयाः ।
द्रोणमाश्रित्य तिष्ठन्ति प्राकारमकुतोभयाः ॥ ७.९०.२ ॥
அல்லது சகட வியூகத்தில் நுழைந்து, வீண்போன தீர்மானம் கொண்ட அவர்கள், துரோணரைச் சார்ந்து, அச்சமின்றி கோட்டைச் சுவர்போல் நிற்கிறார்கள்.
7.90.3
तथाऽर्जुनेन सम्भग्ने तस्मिंस्तव बलेऽनघ ।
हतवीरे हतोत्साहे पलायनकृतक्षणे ॥ ७.९०.३ ॥
குற்றமற்றவரே! இவ்வாறு அர்ஜுனனால் உமது அந்தப் படை உடைக்கப்பட்டபோது, வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு உற்சாகம் அழிந்து, ஓடுவதற்கான தருணம் வந்தது.
7.90.4
पाकशासनिनाऽभीक्ष्णं वध्यमाने शरोत्तमैः ।
न तत्र कश्चित्सङ्ग्रामे शशाकार्जुनमीक्षितुम् ॥ ७.९०.४ ॥
இந்திரனின் மகன் (அர்ஜுனன்) சிறந்த அம்புகளால் தொடர்ந்து தாக்கப்பட்டபோது, அந்தப் போரில் எவராலும் அர்ஜுனனைப் பார்க்கக்கூட முடியவில்லை.
7.90.5
ततस्तव सुतो राजन्दृष्ट्वा सैन्यं तथागतम् ।
दुःशासनो भृशं क्रुद्धो युद्धायार्जुनमभ्यगात् ॥ ७.९०.५ ॥
அப்போது, அரசே! உமது மகன் துச்சாசனன் படையின் அந்த நிலையைக் கண்டு மிகவும் சினந்து, போருக்காக அர்ஜுனனை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.90.6
सकाञ्चनविचित्रेण कवचेन समावृतः ।
जाम्बूनदशिरस्त्राणः शूरस्तीव्रपराक्रमः ॥ ७.९०.६ ॥
பொன்னால் அழகுறச் செய்யப்பட்ட கவசத்தால் மூடப்பட்டவன், ஜாம்புநத பொன்னாலான தலைக்கவசம் கொண்ட அந்த வீரன் கடுமையான வலிமை உடையவன்.
7.90.7
नागानीकेन महता ग्रसन्निव महीमिमाम् ।
दुःशासनो महाराज सव्यसाचिनमावृणोत् ॥ ७.९०.७ ॥
மகாராஜாவே, துச்சாசனன் இந்தப் பூமியை விழுங்குவது போல, பெரும் யானைப் படையால் சவ்யசாசியை (அர்ஜுனனை) சூழ்ந்தான்.
7.90.8
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
ज्याक्षेपनिनदैश्चैव विरावेण च दन्तिनाम् ॥ ७.९०.८ ॥
யானைகளின் மணி ஒலியாலும், சங்குகளின் முழக்கத்தாலும், வில்நாண் அதிர்வின் ஒலியாலும், யானைகளின் பிளிறலாலும் (அனைத்தும் நிரம்பியது).
7.90.9
भूर्दिशश्चान्तरिक्षं च शब्देनासीत्समावृतम् ।
युवराजो बलश्लाघी पिङ्गलः प्रियदर्शनः।
स मुहूर्तं प्रतिभयो दारुणः समपद्यत ॥ ७.९०.९ ॥
பூமியும் திசைகளும் வானமும் அந்த ஒலியால் நிரம்பின. இளவரசனான, தன் பலத்தில் பெருமை கொண்ட, பொன்னிறமும் இனிய தோற்றமும் கொண்டவன் ஒரு கணம் பயங்கரமும் கொடூரமும் ஆனான்.
7.90.10
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णमङ्कुशैरभिचोदितान् ।
व्यालम्बहस्तान्संरब्धान्सपक्षानिव पर्वतान् ॥ ७.९०.१० ॥
அங்குசங்களால் விரைந்து தூண்டப்பட்டு பாய்ந்து வரும் அவர்களைக் கண்டான்; பாம்பு போன்ற துதிக்கைகள் கொண்ட, கோபம் கொண்ட யானைகள், சிறகுகள் கொண்ட மலைகள் போல (இருந்தன).
7.90.11
सिंहनादेन महता नरसिंहो धनञ्जयः ।
तदाचलघनप्रख्यं पताकाशतसङ्कुलम्।
गजानीकममित्राणामभितो व्यधमच्छरैः ॥ ७.९०.११ ॥
அப்போது நரசிம்மனான தனஞ்சயன் பெரும் சிங்கநாதம் செய்து, மலையையும் மேகத்தையும் போன்றதும் நூற்றுக்கணக்கான கொடிகளால் நிறைந்ததுமான பகைவர்களின் யானைப்படையை எல்லாப் புறமும் அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.90.12
महोर्मिणमिवोद्धूतं श्वसनेन महार्णवम् ।
किरीटी तद्गजानीकं प्राविशन्मकरो यथा ॥ ७.९०.१२ ॥
காற்றால் எழுப்பப்பட்ட பெரும் அலைகளைக் கொண்ட மாபெரும் கடலைப்போல, அந்த யானைப்படையில் கிரீடி (அர்ஜுனன்) மகரம் (கடல் மிருகம்) புகுவதுபோல புகுந்தான்.
7.90.13
खमाश्रित इवादित्यः प्रतपन्स युगक्षये ।
ददृशे दिक्षु सर्वासु पार्थः परपुरञ्जनः ॥ ७.९०.१३ ॥
யுகமுடிவில் வானில் நின்று எரிக்கும் சூரியனைப் போல, பகைவர் நகரங்களை அழிக்கும் பார்த்தன் எல்லா திசைகளிலும் காணப்பட்டான்.
7.90.14
खुरशब्देन चाश्वानां नेमिघोषेण तेन च ।
तेन चोत्क्रुष्टशब्देन ज्यानिनादेन तेन च ॥ ७.९०.१४ ॥
குதிரைகளின் குளம்பொலியாலும், தேர்ச்சக்கரங்களின் முழக்கத்தாலும், அந்த உரத்த கூச்சலாலும், அந்த வில்நாணின் ஒலியாலும்.
7.90.15
नानावादित्रशब्देन पाञ्चजन्यस्वनेन च ।
देवदत्तस्य घोषेण गाण्डीवनिनदेन च।
मन्दवेगा नरा नागा बभूवुस्ते विचेतसः ॥ ७.९०.१५ ॥
பல்வேறு இசைக்கருவிகளின் ஒலியாலும், பாஞ்சஜன்ய சங்கின் முழக்கத்தாலும், தேவதத்தனின் ஒலியாலும், காண்டீவத்தின் நினாதத்தாலும்; மனிதர்களும் யானைகளும் வேகம் குன்றி உணர்வற்றவர்களாயினர்.
7.90.16
शरैराशीविषस्पर्शैर्निर्भिन्नाः सव्यसाचिना ।
ते गजाः समसीदन्त मग्नाः पङ्कार्णवेष्विव ॥ ७.९०.१६ ॥
சவ்யசாசியின் விஷப்பாம்புகளின் தீண்டல் போன்ற அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்த யானைகள், சேற்றுக்கடலில் மூழ்குவதுபோல் சரிந்தன.
7.90.17
युगपच्च समाविष्टैः शरैर्गाण्डीवधन्वनः ।
अनेकशतसाहस्रैर्द्रुमा मधुकरैरिव।
पुङ्खावशिष्टैर्बहुभिः शोणितोत्पीडवाहिभिः ॥ ७.९०.१७ ॥
காண்டீவதாரியின் ஒரே நேரத்தில் பாய்ந்த நூறாயிரக்கணக்கான அம்புகளால், தேனீக்களால் மரங்கள் மூடப்பட்டதுபோல், பின்புறச் சிறகுகள் மட்டும் எஞ்சியிருக்க இரத்தம் பெருக்கெடுக்கும் பல யானைகள்.
7.90.18
आरावं परमं कृत्वा वध्यमानाः किरीटिना ।
निपेतुरनिशं भूमौ छिन्नपक्षा इवाद्रयः ॥ ७.९०.१८ ॥
கிரீடியால் கொல்லப்படுகையில் பெரும் அலறல் எழுப்பி, இடைவிடாமல் சிறகுகள் வெட்டப்பட்ட மலைகள்போல் அவை நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
7.90.19
अपरे दन्तवेष्टेषु कुम्भेषु च कटेषु च ।
शरैः समर्पिता नागाः क्रौञ्चवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ७.९०.१९ ॥
வேறு யானைகள் தந்த உறைகளிலும், கும்பங்களிலும், கன்னப்பகுதிகளிலும் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, கிரௌஞ்சப் பறவைகளைப் போல மீண்டும் மீண்டும் கத்தின.
7.90.20
गजस्कन्धगतानां च पुरुषाणां किरीटिना ।
छिद्यन्ते चोत्तमाङ्गानि भुल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.९०.२० ॥
யானைத் தோள்களில் அமர்ந்திருந்த வீரர்களின் தலைகள் கிரீடியின் (அர்ஜுனனின்) வளைந்த கணுக்களுடைய பல்லங்களால் வெட்டப்பட்டன.
7.90.21
सकुण्डलानां पततां शिरसां धरणीतले ।
पद्मानामिव सङ्घातैः पार्थश्चक्रे निवेदनम् ॥ ७.९०.२१ ॥
குண்டலங்களுடன் தரையில் விழுந்த தலைகளின் குவியல்களால், தாமரைகளின் குவியல்களைப் போல, பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) ஒரு காணிக்கை செய்தான்.
7.90.22
यन्त्रबद्धा विकवचा व्रणार्ता रुधिरोक्षिताः ।
भ्रमत्सु युधि नागेषु मनुष्या विललम्बिरे ॥ ७.९०.२२ ॥
போரில் யானைகள் சுற்றித் திரிகையில், கருவிகளில் கட்டுண்டு, கவசமின்றி, புண்பட்டு, இரத்தத்தில் நனைந்த மனிதர்கள் தொங்கினர்.
7.90.23
केचिदेकेन बाणेन सुयुक्तेन सुपत्रिणा ।
द्वौ त्रयश्च विनिर्भिन्ना निपेतुर्धरणीतले ॥ ७.९०.२३ ॥
சிலர் ஒரே நன்கு பொருந்திய, நன்கு இறகுள்ள அம்பால், சிலர் இருவர் மூவர் ஒன்றாகத் துளைக்கப்பட்டு தரையில் விழுந்தனர்.
7.90.24
अपरे मदसंरब्धा मातङ्गाः पर्वतोपमाः ।
सारोहा न्यपतन्भूमौ द्रुमवन्त इवाचलाः ॥ ७.९०.२४ ॥
மதத்தால் சினம் கொண்ட மற்ற யானைகள், மலைகளைப் போன்றவை, சவாரிகளுடன் தரையில் விழுந்தன, மரங்கள் கொண்ட மலைகள் சாய்வதைப் போல.
7.90.25
मौर्वी ध्वजं धनुश्चैव युगमीषां तथैव च ।
रथिनां कुट्टयामास भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.९०.२५ ॥
வில்நாண், கொடி, வில், நுகம், ஈஷை ஆகியவற்றையும், தேர்வீரர்களின் (தேர்ப்பாகங்களையும்) வளைந்த முடிச்சுகள் கொண்ட பல்லங்களால் அவன் நொறுக்கினான்.
7.90.26
न सन्दधन्न चाकर्षन्न विमुञ्चन्न चोद्वहन् ।
मण्डलेनैव धनुषा नृत्यन्पार्थः स्म दृश्यते ॥ ७.९०.२६ ॥
அம்பு பூட்டாமலும், இழுக்காமலும், விடாமலும், உயர்த்தாமலும் — வட்டமாக வில்லை சுழற்றி நடனமாடுபவனைப் போல பார்த்தனே தெரிந்தான்.
7.90.27
अतिविद्धाश्च नाराचैर्वमन्तो रुधिरं मुखैः ।
मुहूर्तान्न्यपतन्नन्ये वारणा वसुधातले ॥ ७.९०.२७ ॥
நாராசங்களால் ஊடுருவப்பட்டு, வாயிலிருந்து இரத்தம் கக்கிய மற்ற யானைகள் ஒரு கணத்தில் பூமியில் வீழ்ந்தன.
7.90.28
उत्थितान्यगणेयानि कबन्धानि समन्ततः ।
अदृश्यन्त महाराज तस्मिन्परमसङ्कुले ॥ ७.९०.२८ ॥
மகாராஜனே, அந்த மிகக் கடுமையான நெருக்கடியில் எங்கும் எண்ணற்ற முண்டங்கள் எழுந்து தெரிந்தன.
7.90.29
सचापाः साङ्गुलित्राणाः सखङ्गाः साङ्गदा रणे ।
अदृश्यन्त भुजाश्छिन्ना हेमाभरणभूषिताः ॥ ७.९०.२९ ॥
வில், விரல்-கவசம், வாள், தோள்வளையுடன் போரில் துண்டிக்கப்பட்ட தோள்கள் தெரிந்தன — அவை பொன்னணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
7.90.30
सूपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
चक्रैर्विमथितैरक्षैर्भग्नैश्च बहुधा युगैः ॥ ७.९०.३० ॥
நன்கு அமைக்கப்பட்ட சட்டங்கள், அடித்தளங்கள், ஈஷை-தண்டங்கள், முனைகள் கொண்ட கம்பங்களுடன், நொறுங்கிய சக்கரங்கள், அச்சுகள், பலவாறு உடைந்த நுகங்களுடன் (தேர்கள்) கிடந்தன.
7.90.31
चर्मचापधरैश्चैव व्यवकीर्णैस्ततस्ततः ।
स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैः पतितैश्च महाध्वजैः ॥ ७.९०.३१ ॥
கேடயமும் வில்லும் ஏந்தியவர்கள் இங்கும் அங்கும் சிதறிக் கிடந்தனர்; மாலைகள், அணிகலன்கள், ஆடைகள், விழுந்த பெரிய கொடிகள் ஆகியவற்றாலும் (நிலம் நிறைந்திருந்தது).
7.90.32
निहतैर्वारणैरश्वैः क्षत्रियैश्च निपातितैः ।
अदृश्यत मही तत्र दारुणप्रतिदर्शना ॥ ७.९०.३२ ॥
கொல்லப்பட்ட யானைகளாலும் குதிரைகளாலும், வீழ்த்தப்பட்ட க்ஷத்திரியர்களாலும் அங்கே பூமி பயங்கரமான தோற்றத்தில் காணப்பட்டது.
7.90.33
एवं दुःशासनबलं वध्यमानं किरीटिना ।
सम्प्राद्रवन्महाराज व्यथितं सहनायकम् ॥ ७.९०.३३ ॥
இவ்வாறு கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்பட்ட துச்சாசனனின் படை, மகாராஜாவே, துன்புற்று தன் தலைவர்களுடன் சிதறி ஓடியது.
7.90.34
एवं बले द्रुते याते राजपुत्रं महारथम् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.९०.३४ ॥
இவ்வாறு படை ஓடிவிடவே, அவன் மகாரதனான அரசகுமாரனை பத்து அம்புகளால் துளைத்து, 'நில், நில்!' என்றான்.
7.90.35
जीवितेन कथं गन्ता दुरुक्तं यावदद्य ते ।
तद्वाक्यसदृशं कर्म कुरु त्वं यदि मन्यसे ॥ ७.९०.३५ ॥
'நீ இன்று வரை சொன்ன கடுஞ்சொற்களுக்குப் பிறகு உயிருடன் எப்படிச் செல்வாய்? உனக்குத் தோன்றினால் அந்தச் சொற்களுக்கு ஏற்ற செயலைச் செய்!'
7.90.36
एवमुक्त्वा ततो राजा पार्थः पार्थिवमर्दनः ।
भृशं क्रुद्धो महाराज अविध्यत्तनयं तव ॥ ७.९०.३६ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அரசர்களை நசுக்கும் பார்த்தன் (அர்ஜுனன்), மகாராஜாவே, மிகவும் கோபமுற்று உன் மகனைத் துளைத்தான்.
7.90.37
ततो दुःशासनस्त्रस्तः सहानीकः शरार्दितः ।
द्रोणं त्रातारमाकाङ्क्षञ्शकटव्यूहमभ्यगात् ॥ ७.९०.३७ ॥
அப்போது துச்சாசனன் அஞ்சி, படையுடன் அம்புகளால் வருந்தி, காப்பாளராகிய துரோணரை விரும்பி, சகடவியூகத்தை நோக்கிச் சென்றான்.