മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.90.1
तस्मिन्प्रभग्ने सैन्याग्रे वध्यमाने किरीटिना ।
केतु तत्र रणे वीराः प्रत्युदीयुर्धनञ्जयम् ॥ ७.९०.१ ॥
ആ സേനയുടെ മുൻനിര തകർന്ന്, കിരീടി (അർജുനൻ) വധിക്കുമ്പോൾ, ആ യുദ്ധത്തിൽ വീരന്മാർ ധനഞ്ജയനെ എതിരിടാൻ മുന്നോട്ടുപോയി.
7.90.2
आहोस्विच्छकटव्यूहं प्रविष्टा मोघनिश्चयाः ।
द्रोणमाश्रित्य तिष्ठन्ति प्राकारमकुतोभयाः ॥ ७.९०.२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ശകടവ്യൂഹത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, വ്യർത്ഥനിശ്ചയരായി, ദ്രോണനെ ആശ്രയിച്ച്, കോട്ടമതിൽ പോലെ നിർഭയരായി അവർ നിൽക്കുന്നു.
7.90.3
तथाऽर्जुनेन सम्भग्ने तस्मिंस्तव बलेऽनघ ।
हतवीरे हतोत्साहे पलायनकृतक्षणे ॥ ७.९०.३ ॥
കളങ്കമില്ലാത്തവനേ! ഇങ്ങനെ അർജുനനാൽ നിന്റെ ആ സൈന്യം തകർക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, വീരന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ട്, ഉത്സാഹം നശിച്ച്, പലായനത്തിനുള്ള സമയം വന്നു.
7.90.4
पाकशासनिनाऽभीक्ष्णं वध्यमाने शरोत्तमैः ।
न तत्र कश्चित्सङ्ग्रामे शशाकार्जुनमीक्षितुम् ॥ ७.९०.४ ॥
ഇന്ദ്രപുത്രൻ (അർജുനൻ) ശ്രേഷ്ഠമായ ശരങ്ങളാൽ നിരന്തരം പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ, ആ യുദ്ധത്തിൽ ആർക്കും അർജുനനെ നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
7.90.5
ततस्तव सुतो राजन्दृष्ट्वा सैन्यं तथागतम् ।
दुःशासनो भृशं क्रुद्धो युद्धायार्जुनमभ्यगात् ॥ ७.९०.५ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ! നിന്റെ പുത്രൻ ദുശ്ശാസനൻ സേനയുടെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് അത്യന്തം കുപിതനായി, യുദ്ധത്തിനായി അർജുനന്റെ നേർക്ക് മുന്നേറി.
7.90.6
सकाञ्चनविचित्रेण कवचेन समावृतः ।
जाम्बूनदशिरस्त्राणः शूरस्तीव्रपराक्रमः ॥ ७.९०.६ ॥
സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് വിചിത്രമായ കവചം ധരിച്ച്, ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ശിരസ്ത്രാണം അണിഞ്ഞ ആ ശൂരൻ കഠിന പരാക്രമിയായിരുന്നു.
7.90.7
नागानीकेन महता ग्रसन्निव महीमिमाम् ।
दुःशासनो महाराज सव्यसाचिनमावृणोत् ॥ ७.९०.७ ॥
മഹാരാജാവേ, ഈ ഭൂമിയെ വിഴുങ്ങുമ്പോലെ ദുഃശാസനൻ വലിയ ആനപ്പടകൊണ്ട് സവ്യസാചിയെ (അർജുനനെ) വളഞ്ഞു.
7.90.8
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
ज्याक्षेपनिनदैश्चैव विरावेण च दन्तिनाम् ॥ ७.९०.८ ॥
ആനകളുടെ മണിനാദം, ശംഖൊലി, വില്ലിന്റെ നാൺ മുഴക്കം, ആനകളുടെ ചിന്നം വിളി എന്നിവയാൽ (എല്ലാം നിറഞ്ഞു).
7.90.9
भूर्दिशश्चान्तरिक्षं च शब्देनासीत्समावृतम् ।
युवराजो बलश्लाघी पिङ्गलः प्रियदर्शनः।
स मुहूर्तं प्रतिभयो दारुणः समपद्यत ॥ ७.९०.९ ॥
ഭൂമിയും ദിക്കുകളും ആകാശവും ആ ശബ്ദത്താൽ നിറഞ്ഞു. ബലഗർവ്വിയായ, പിംഗള വർണ്ണമുള്ള, കാണാൻ മനോഹരനായ യുവരാജാവ് ഒരു മുഹൂർത്തനേരം ഭയങ്കരനും ദാരുണനുമായി.
7.90.10
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णमङ्कुशैरभिचोदितान् ।
व्यालम्बहस्तान्संरब्धान्सपक्षानिव पर्वतान् ॥ ७.९०.१० ॥
അങ്കുശംകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ തെളിക്കപ്പെട്ട്, പാമ്പുകളെപ്പോലെ തുമ്പിക്കൈയുള്ള, കോപിച്ച ആനകൾ ചിറകുള്ള പർവ്വതങ്ങൾപോലെ പായുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
7.90.11
सिंहनादेन महता नरसिंहो धनञ्जयः ।
तदाचलघनप्रख्यं पताकाशतसङ्कुलम्।
गजानीकममित्राणामभितो व्यधमच्छरैः ॥ ७.९०.११ ॥
അപ്പോൾ നരസിംഹനായ ധനഞ്ജയൻ മഹാസിംഹനാദം മുഴക്കി, മലപോലെയും മേഘംപോലെയും നൂറുകണക്കിന് കൊടികളാൽ നിറഞ്ഞ ശത്രുക്കളുടെ ആനപ്പട നാലുപാടും അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർത്തു.
7.90.12
महोर्मिणमिवोद्धूतं श्वसनेन महार्णवम् ।
किरीटी तद्गजानीकं प्राविशन्मकरो यथा ॥ ७.९०.१२ ॥
കാറ്റിളക്കിയ വൻ തിരമാലകളുള്ള മഹാസമുദ്രം പോലെ, ആ ആനപ്പടയിലേക്ക് കിരീടി (അർജുനൻ) മകരം (കടൽജീവി) പോലെ പ്രവേശിച്ചു.
7.90.13
खमाश्रित इवादित्यः प्रतपन्स युगक्षये ।
ददृशे दिक्षु सर्वासु पार्थः परपुरञ्जनः ॥ ७.९०.१३ ॥
യുഗാന്ത്യത്തിൽ ആകാശത്ത് നിന്ന് ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ, ശത്രുനഗരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന പാർത്ഥൻ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കാണപ്പെട്ടു.
7.90.14
खुरशब्देन चाश्वानां नेमिघोषेण तेन च ।
तेन चोत्क्रुष्टशब्देन ज्यानिनादेन तेन च ॥ ७.९०.१४ ॥
കുതിരകളുടെ കുളമ്പൊലിയാലും, രഥച്ചക്രങ്ങളുടെ മുഴക്കത്താലും, ആ ഉച്ചത്തിലുള്ള ആർപ്പുവിളിയാലും, ആ വില്ലിന്റെ നാൺ ഒച്ചയാലും.
7.90.15
नानावादित्रशब्देन पाञ्चजन्यस्वनेन च ।
देवदत्तस्य घोषेण गाण्डीवनिनदेन च।
मन्दवेगा नरा नागा बभूवुस्ते विचेतसः ॥ ७.९०.१५ ॥
പലതരം വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്താലും, പാഞ്ചജന്യ ശംഖനാദത്താലും, ദേവദത്തന്റെ ഘോഷത്താലും, ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ നിനാദത്താലും; മനുഷ്യരും ആനകളും വേഗം കുറഞ്ഞവരും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരുമായി.
7.90.16
शरैराशीविषस्पर्शैर्निर्भिन्नाः सव्यसाचिना ।
ते गजाः समसीदन्त मग्नाः पङ्कार्णवेष्विव ॥ ७.९०.१६ ॥
സവ്യസാചിയുടെ വിഷസർപ്പങ്ങളുടെ സ്പർശം പോലുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട ആ ആനകൾ ചേറിന്റെ സമുദ്രങ്ങളിൽ മുങ്ങിയതുപോലെ താഴ്ന്നുപോയി.
7.90.17
युगपच्च समाविष्टैः शरैर्गाण्डीवधन्वनः ।
अनेकशतसाहस्रैर्द्रुमा मधुकरैरिव।
पुङ्खावशिष्टैर्बहुभिः शोणितोत्पीडवाहिभिः ॥ ७.९०.१७ ॥
ഗാണ്ഡീവധാരിയുടെ ഒരേസമയം തുളച്ചുകയറിയ നൂറുനൂറായിരം അമ്പുകളാൽ, തേനീച്ചകളാൽ മരങ്ങൾ മൂടപ്പെട്ടതുപോലെ, തൂവലുകൾ മാത്രം ശേഷിച്ച, രക്തപ്രവാഹം വഹിക്കുന്ന പല ആനകളും.
7.90.18
आरावं परमं कृत्वा वध्यमानाः किरीटिना ।
निपेतुरनिशं भूमौ छिन्नपक्षा इवाद्रयः ॥ ७.९०.१८ ॥
കിരീടിയാൽ വധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ വലിയ നിലവിളി മുഴക്കി, ചിറകുമുറിഞ്ഞ പർവതങ്ങൾപോലെ അവ നിരന്തരം ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.90.19
अपरे दन्तवेष्टेषु कुम्भेषु च कटेषु च ।
शरैः समर्पिता नागाः क्रौञ्चवद्व्यनदन्मुहुः ॥ ७.९०.१९ ॥
മറ്റ് ആനകൾ, കൊമ്പുറകളിലും കുംഭങ്ങളിലും കടഭാഗങ്ങളിലും അമ്പുകളേറ്റ്, ക്രൗഞ്ച പക്ഷികളെപ്പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും അലറി.
7.90.20
गजस्कन्धगतानां च पुरुषाणां किरीटिना ।
छिद्यन्ते चोत्तमाङ्गानि भुल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.९०.२० ॥
ആനത്തോളുകളിൽ ഇരുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ തലകൾ കിരീടിയുടെ (അർജുനന്റെ) വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള ഭല്ല അമ്പുകളാൽ അറുക്കപ്പെട്ടു.
7.90.21
सकुण्डलानां पततां शिरसां धरणीतले ।
पद्मानामिव सङ्घातैः पार्थश्चक्रे निवेदनम् ॥ ७.९०.२१ ॥
കുണ്ഡലങ്ങളോടെ നിലത്തു വീഴുന്ന തലകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ, താമരക്കൂട്ടങ്ങൾപോലെ, പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) ഒരു സമർപ്പണം നടത്തിയതുപോലെ.
7.90.22
यन्त्रबद्धा विकवचा व्रणार्ता रुधिरोक्षिताः ।
भ्रमत्सु युधि नागेषु मनुष्या विललम्बिरे ॥ ७.९०.२२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആനകൾ ചുറ്റിത്തിരിയുമ്പോൾ, യന്ത്രങ്ങളിൽ കെട്ടപ്പെട്ട്, കവചമില്ലാതെ, മുറിവേറ്റ്, രക്തത്തിൽ കുളിച്ച മനുഷ്യർ തൂങ്ങിക്കിടന്നു.
7.90.23
केचिदेकेन बाणेन सुयुक्तेन सुपत्रिणा ।
द्वौ त्रयश्च विनिर्भिन्ना निपेतुर्धरणीतले ॥ ७.९०.२३ ॥
ചിലർ ഒരേ നന്നായി ഘടിപ്പിച്ച, നല്ല തൂവലുള്ള അമ്പിനാൽ, മറ്റു ചിലർ രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ ഒന്നിച്ചു തുളയ്ക്കപ്പെട്ട് നിലത്തു വീണു.
7.90.24
अपरे मदसंरब्धा मातङ्गाः पर्वतोपमाः ।
सारोहा न्यपतन्भूमौ द्रुमवन्त इवाचलाः ॥ ७.९०.२४ ॥
മദം കൊണ്ട് കോപിച്ച മറ്റ് ആനകൾ, പർവതങ്ങൾപോലെ, സവാരിക്കാരോടൊപ്പം നിലത്തു വീണു, മരങ്ങളുള്ള പർവതങ്ങൾ മറിയുന്നതുപോലെ.
7.90.25
मौर्वी ध्वजं धनुश्चैव युगमीषां तथैव च ।
रथिनां कुट्टयामास भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ७.९०.२५ ॥
വില്ലിന്റെ ചരട്, കൊടി, വില്ല്, നുകം, ഈഷ, അതുപോലെ രഥികരുടെ (രഥഭാഗങ്ങൾ) വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള ഭല്ലങ്ങളാൽ അവൻ തകർത്തു.
7.90.26
न सन्दधन्न चाकर्षन्न विमुञ्चन्न चोद्वहन् ।
मण्डलेनैव धनुषा नृत्यन्पार्थः स्म दृश्यते ॥ ७.९०.२६ ॥
അമ്പ് തൊടുക്കാതെയും വലിക്കാതെയും വിടാതെയും ഉയർത്താതെയും — വൃത്താകാരമായി വില്ല് ചുഴറ്റി നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ പാർത്ഥൻ കാണപ്പെട്ടു.
7.90.27
अतिविद्धाश्च नाराचैर्वमन्तो रुधिरं मुखैः ।
मुहूर्तान्न्यपतन्नन्ये वारणा वसुधातले ॥ ७.९०.२७ ॥
നാരാചങ്ങളാൽ തുളഞ്ഞുകയറി, വായിൽ നിന്ന് രക്തം ഛർദ്ദിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റ് ആനകൾ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.90.28
उत्थितान्यगणेयानि कबन्धानि समन्ततः ।
अदृश्यन्त महाराज तस्मिन्परमसङ्कुले ॥ ७.९०.२८ ॥
മഹാരാജാവേ, ആ അതിസങ്കുലമായ യുദ്ധത്തിൽ എല്ലായിടത്തും എണ്ണമറ്റ തലയില്ലാത്ത ഉടലുകൾ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.
7.90.29
सचापाः साङ्गुलित्राणाः सखङ्गाः साङ्गदा रणे ।
अदृश्यन्त भुजाश्छिन्ना हेमाभरणभूषिताः ॥ ७.९०.२९ ॥
വില്ല്, വിരൽക്കവചം, വാൾ, തോൾവളയോടുകൂടിയ, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, യുദ്ധത്തിൽ വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ട ഭുജങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടു.
7.90.30
सूपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
चक्रैर्विमथितैरक्षैर्भग्नैश्च बहुधा युगैः ॥ ७.९०.३० ॥
നന്നായി ഘടിപ്പിച്ച ചട്ടക്കൂടുകൾ, അടിത്തറകൾ, ഈഷാദണ്ഡങ്ങൾ, വളഞ്ഞ ദണ്ഡുകൾ, തകർന്ന ചക്രങ്ങൾ, അച്ചുതണ്ടുകൾ, പലവിധം ഒടിഞ്ഞ നുകങ്ങൾ എന്നിവയോടെ (രഥങ്ങൾ) കിടന്നു.
7.90.31
चर्मचापधरैश्चैव व्यवकीर्णैस्ततस्ततः ।
स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैः पतितैश्च महाध्वजैः ॥ ७.९०.३१ ॥
പരിചയും വില്ലും ഏന്തിയ യോദ്ധാക്കൾ ഇവിടെയും അവിടെയും ചിതറിക്കിടന്നു; മാലകൾ, ആഭരണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, വീണ മഹാധ്വജങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും (ഭൂമി നിറഞ്ഞിരുന്നു).
7.90.32
निहतैर्वारणैरश्वैः क्षत्रियैश्च निपातितैः ।
अदृश्यत मही तत्र दारुणप्रतिदर्शना ॥ ७.९०.३२ ॥
കൊല്ലപ്പെട്ട ആനകൾ, കുതിരകൾ, വീഴ്ത്തപ്പെട്ട ക്ഷത്രിയർ എന്നിവയാൽ അവിടെ ഭൂമി ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ കാണപ്പെട്ടു.
7.90.33
एवं दुःशासनबलं वध्यमानं किरीटिना ।
सम्प्राद्रवन्महाराज व्यथितं सहनायकम् ॥ ७.९०.३३ ॥
ഇങ്ങനെ കിരീടി (അർജ്ജുനൻ) വധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദുഃശാസനന്റെ സേന, മഹാരാജാവേ, വ്യസനിച്ച് തങ്ങളുടെ നായകരോടൊപ്പം ചിതറി ഓടി.
7.90.34
एवं बले द्रुते याते राजपुत्रं महारथम् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.९०.३४ ॥
ഇങ്ങനെ സേന ഓടിയപ്പോൾ അവൻ മഹാരഥനായ രാജപുത്രനെ പത്തു ബാണങ്ങളാൽ തുളച്ച്, 'നില്ക്കൂ, നില്ക്കൂ!' എന്നു പറഞ്ഞു.
7.90.35
जीवितेन कथं गन्ता दुरुक्तं यावदद्य ते ।
तद्वाक्यसदृशं कर्म कुरु त्वं यदि मन्यसे ॥ ७.९०.३५ ॥
'ഇന്നുവരെ നീ പറഞ്ഞ കടുത്ത വാക്കുകൾക്കു ശേഷം നീ ജീവനോടെ എങ്ങനെ പോകും? നിനക്കു ശരിയെന്നു തോന്നിയാൽ ആ വാക്കുകൾക്കു യോജിച്ച പ്രവൃത്തി ചെയ്യൂ.'
7.90.36
एवमुक्त्वा ततो राजा पार्थः पार्थिवमर्दनः ।
भृशं क्रुद्धो महाराज अविध्यत्तनयं तव ॥ ७.९०.३६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, രാജാക്കന്മാരെ മർദ്ദിക്കുന്ന പാർത്ഥൻ (അർജ്ജുനൻ), മഹാരാജാവേ, അത്യന്തം കോപിച്ച് നിന്റെ പുത്രനെ തുളച്ചു.
7.90.37
ततो दुःशासनस्त्रस्तः सहानीकः शरार्दितः ।
द्रोणं त्रातारमाकाङ्क्षञ्शकटव्यूहमभ्यगात् ॥ ७.९०.३७ ॥
അപ്പോൾ ദുശ്ശാസനൻ ഭയന്നു, സേനയോടൊപ്പം അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായി, രക്ഷകനായ ദ്രോണനെ ആഗ്രഹിച്ചു ശകടവ്യൂഹത്തിലേക്കു ചെന്നു.