Mahābhārata · Adhyāya 7.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.91.1
दुःशसनबलं हत्वा सव्यसाची महारथः ।
सिन्धुराजं परीप्सन्वै द्रोणानीकमुपाद्रवत् ॥ ७.९१.१ ॥
Nachdem er das Heer Duḥśāsanas erschlagen hatte, stürmte der große Kämpfer Savyasācin (Arjuna), den König von Sindhu schützen wollend, auf Droṇas Heer zu.
7.91.2
स तु द्रोणं समासाद्य व्यूहस्य प्रमुखे स्थितम् ।
कृताञ्जलिरिदं वाक्यं कृष्णस्यानुमतेऽब्रवीत् ॥ ७.९१.२ ॥
Er trat zu Droṇa, der an der Spitze der Schlachtordnung stand, und mit gefalteten Händen sprach er, mit Kṛṣṇas Einwilligung, diese Worte.
7.91.3
शिवेन ध्याहि मां ब्रह्मन्स्वस्ति चैव वदस्व मे ।
भवत्प्रसादादिच्छामि प्रवेष्टं दुर्भिदां चमूम् ॥ ७.९१.३ ॥
O Brahmane, segne mich mit Śivas Gnade und sprich mir Wohlergehen zu. Durch deine Gunst möchte ich in dieses unbezwingbare Heer eindringen.
7.91.4
भवान्पितृसमो मह्यं धर्मराजसमोऽपि च ।
धौम्यकृष्णसमश्चैव सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ७.९१.४ ॥
Du bist mir wie ein Vater, auch wie der König der Gerechtigkeit, und wie Dhaumya und Kṛṣṇa. Diese Wahrheit sage ich dir.
7.91.5
अश्वत्थामा यथा तात रक्षणीयस्त्वयाऽनघ ।
तथाऽहमपि ते रक्ष्यः सदैव द्विजसत्तम ॥ ७.९१.५ ॥
Lieber, Makelloser: So wie Aśvatthāman von dir zu schützen ist, so bin auch ich immer von dir zu schützen, o Bester der Zweimalgeborenen.
7.91.6
तव प्रसादादिच्छेयं सिन्धुराजानमाहवे ।
निहन्तुं द्विपदां श्रेष्ठ प्रतिज्ञां रक्ष मे प्रभो ॥ ७.९१.६ ॥
Durch deine Gunst möchte ich den König von Sindhu im Kampf erschlagen. O Bester der Menschen, o Herr, schütze mein Gelübde.
7.91.7
एवमुक्तस्तदाऽऽचार्यः प्रत्युवाच स्मयन्निव ।
मामजित्वा न बीभत्सो शक्यो जेतुं जयद्रथः ॥ ७.९१.७ ॥
So angesprochen erwiderte der Lehrer Droṇa lächelnd: "Ohne mich zu besiegen, kann Bībhatsu Jayadratha nicht bezwingen."
7.91.8
एतावदुक्त्वा तं द्रोणः शरव्रातैरवाकिरत् ।
सरथाश्वध्वजं तीक्ष्णैः प्रहसन्वै ससारथिम् ॥ ७.९१.८ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, überschüttete Droṇa ihn lachend mit scharfen Pfeilschwärmen, über Wagen, Pferde, Banner und Wagenlenker.
7.91.9
ततोऽर्जुनः शरव्रातान्द्रोणस्यावार्य सायकैः ।
द्रोणमभ्यर्दयद्बाणैर्घोररूपैर्हत्तरैः ॥ ७.९१.९ ॥
Da wehrte Arjuna Droṇas Pfeilschwärme mit eigenen Pfeilen ab und bedrängte Droṇa mit furchtbaren, durchdringenden Pfeilen.
7.91.10
विव्याध च रणे द्रोणमनुमान्य विशाम्पते ।
क्षत्रधर्मं समास्थाय नवभिः सायकैः पुनः ॥ ७.९१.१० ॥
O Herr der Menschen! Nachdem Arjuna Droṇa im Kampf ehrerbietig angesprochen hatte, durchbohrte er ihn, dem Kriegerpflicht folgend, erneut mit neun Pfeilen.
7.91.11
तस्येषूनिषुभिश्छित्त्वा द्रोणो विव्याध तावुभौ ।
विषाग्निज्वलितप्रख्यैरिषुभिः कृष्णपाण्डवौ ॥ ७.९१.११ ॥
Seine Pfeile mit den eigenen zerschneidend, durchbohrte Droṇa beide, Kṛṣṇa und den Pāṇḍava, mit Pfeilen, die wie Gift und Feuer glühten.
7.91.12
इयेप पाण्डवस्तस्य बाणैश्छेत्तुं शरासनम् ।
तस्य चिन्तयतस्त्वेव फल्गुनस्य महात्मनः ॥ ७.९१.१२ ॥
Der Pāṇḍava bemühte sich, ihm mit seinen Pfeilen den Bogen zu zerschneiden; und während der hochherzige Phalguna (Arjuna) darüber nachsann,
7.91.13
द्रोणः शरैरसम्भ्रान्तो ज्यां चिच्छेदाशु वीर्यवान् ।
विव्याध च हयानस्य ध्वजं सारथिमेव च ॥ ७.९१.१३ ॥
Droṇa schnitt, ohne sich aufzuregen, mit seinen Pfeilen rasch die Sehne seines Bogens durch, und der tapfere Krieger durchbohrte auch seine Pferde, sein Banner und seinen Wagenlenker.
7.91.14
अर्जुनं च शरैर्वीरः स्मयमानोऽभ्यवाकिरत् ।
एतस्मिन्नन्तरे पार्थः सज्यं कृत्वा महद्धनुः ॥ ७.९१.१४ ॥
Der Held Droṇa überschüttete Arjuna lächelnd mit Pfeilen; inzwischen spannte Pārtha seinen großen Bogen.
7.91.15
विशेषयिष्यन्नाचार्यं सर्वास्त्रविदुषां वरः ।
मुमोच षट्शतान्बाणान्गृहीत्वैकमिव द्रुतम् ॥ ७.९१.१५ ॥
Der Beste unter allen Kundigen der Waffen, der sich von seinem Lehrer abheben wollte, schoss rasch sechshundert Pfeile ab, als nähme er nur einen einzigen.
7.91.16
पुनः सप्तशतानन्यान्सहस्रं चानिवर्तिनः ।
चिक्षेपायुतशश्चान्यांस्तेऽघ्नन्द्रोणस्य तां चमूम् ॥ ७.९१.१६ ॥
Wieder schoss er siebenhundert andere und tausend unbeugsame Pfeile sowie zehntausende weitere; sie trafen Droṇas Heer.
7.91.17
तैः सम्यगस्तैर्बलिना कृतिना चित्रयोधिना ।
मनुष्यवाजिमातङ्गा विद्धाः पेतुर्गतासवः ॥ ७.९१.१७ ॥
Von jenen wohlgezielten Waffen des mächtigen, geschickten, wundersamen Kriegers durchbohrt, fielen Menschen, Pferde und Elefanten leblos nieder.
7.91.18
विसूताश्वध्वजाः पेतुः सञ्छिन्नायुधजीविताः ।
रथिनो रथमुख्येभ्यः सहसा शरपीडिताः ॥ ७.९१.१८ ॥
Die Wagenkämpfer, deren Pferde und Banner zerrissen, deren Waffen und Leben abgeschnitten waren, von Pfeilen gequält, fielen plötzlich von ihren Hauptwagen.
7.91.19
चूर्णिताक्षिप्तदग्धानां वज्रानिलहुताशनैः ।
तुल्यरूपा गजाः पेतुर्गिर्यग्राम्बुदवेश्मनाम् ॥ ७.९१.१९ ॥
Zermalmt, niedergeschleudert und verbrannt von Donnerkeil, Wind und Feuer, stürzten die Elefanten, gleich an Gestalt, wie Bergspitzen oder Wolkenpaläste.
7.91.20
पेतुरश्वसहस्राणि प्रहतान्यर्जुनेषुभिः ।
हंसा हिमवतः पृष्ठे वारिविप्रहता इव ॥ ७.९१.२० ॥
Tausende Pferde, von Arjunas Pfeilen getroffen, fielen wie Schwäne auf dem Rücken des Himālaya, von Wassertropfen getroffen.
7.91.21
रथाश्वद्विपपत्त्योघाः सलिलौघा इवाद्भुताः ।
युगान्तादित्यरश्म्याभैः पाण्डवास्त्रशरैर्हताः ॥ ७.९१.२१ ॥
Ströme von Wagen, Pferden, Elefanten und Fußsoldaten, wunderbar wie Wasserfluten, wurden von den Waffenpfeilen der Pāṇḍava niedergestreckt, leuchtend wie die Sonnenstrahlen am Ende des Zeitalters.
7.91.22
तं पाण्डवादित्यशरांशुजालं ।
कुरुप्रवीरान्युधि निष्टपन्तम्।
स द्रोणमेघः शरवृष्टिवेगैः ।
प्राच्छादयन्मेघ इवार्करश्मीन् ॥ ७.९१.२२ ॥
Dieses Netz von Strahlen der Sonnenpfeile der Pāṇḍava, das die Kuru-Helden im Kampf versengte, bedeckte der Wolke Droṇa mit der Wucht seines Pfeilregens, wie eine Wolke die Sonnenstrahlen bedeckt.
7.91.23
अथात्यर्थं विसृष्टेन द्विषतामसुभोजिना ।
आजघ्ने वक्षसि द्रोणो नाराचेन धनञ्जयम् ॥ ७.९१.२३ ॥
Da traf Droṇa mit einem eisernen Pfeil, mit gewaltiger Wucht abgeschossen und den Feinden das Leben raubend, Dhanañjaya in die Brust.
7.91.24
स विह्वलितसर्वाङ्गः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ।
धैर्यमालम्ब्य बीभत्सुर्द्रोणं विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.९१.२४ ॥
Sein ganzer Körper bebte, wie ein Berg bei einem Erdbeben; doch Bībhatsu hielt an der Standhaftigkeit fest und durchbohrte Droṇa mit Pfeilen.
7.91.25
द्रोणस्तु पञ्चभिर्बाणैर्वासुदेवमताडयत् ।
अर्जुनं च त्रिसप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभिः शरैः ॥ ७.९१.२५ ॥
Droṇa traf Vāsudeva mit fünf Pfeilen, Arjuna mit dreiundsiebzig und sein Banner mit drei Pfeilen.
7.91.26
विशेषयिष्यञ्शिष्यं च द्रोणो राजन्पराक्रमी ।
अदृश्यमर्जुनं चक्रे निमेषाच्छरवृष्टिभिः ॥ ७.९१.२६ ॥
O König, der mächtige Droṇa machte, um seinen Schüler hervorzuheben, Arjuna im Nu durch einen Pfeilregen unsichtbar.
7.91.27
प्रसक्तान्पततोऽद्राक्ष्म भारद्वाजस्य सायकान् ।
मण्डलीकृतमेवास्य धनुश्चादृश्यताद्भुतम् ॥ ७.९१.२७ ॥
Wir sahen die Pfeile Bhāradvājas (Droṇas) unablässig fallen, und sein zu einem Kreis gebogener Bogen erschien wunderbar.
7.91.28
तेऽभ्ययुः समरे राजन्वासुदेवधनञ्जयौ ।
द्रोणसृष्टाः सुबहवः कङ्कपत्रपरिच्छदाः ॥ ७.९१.२८ ॥
O König, die von Droṇa abgeschossenen vielen Pfeile mit Kaṅka-Federn kamen im Kampf über Vāsudeva und Dhanañjaya.
7.91.29
तत्राद्भुतमपश्याम शिलानामिव सर्पणम् ।
यद्द्रोणं तरसा पार्थो वृद्धं बालोऽपि नातरत् ॥ ७.९१.२९ ॥
Dort sahen wir ein Wunder: wie Steine schwimmen, konnte Pārtha, obwohl jung, den alten Droṇa nicht mit Gewalt überwinden.
7.91.30
चिन्तयामास वार्ष्णेयो दृष्ट्वा द्रोणस्य विक्रमम् ।
नातिवर्तिष्यते ह्योनं वेलामिव महार्णवः ॥ ७.९१.३० ॥
Als er Droṇas Tapferkeit sah, dachte der Vārṣṇeya (Kṛṣṇa): Wie der große Ozean seine Küste nicht überschreitet, so wird er ihn nicht überwinden.
7.91.31
ततः पार्थं समुद्विग्नं लक्ष्य चिन्तयतेऽच्युतः ।
द्रोणस्य चापि विक्रान्तं दृष्ट्वा मधुनिषूदनः।
इत्यब्रवीद्वासुदेवो धनञ्जयमुदारधीः ॥ ७.९१.३१ ॥
Da überlegte Acyuta, als er Pārtha bestürzt sah und auch die Tapferkeit Droṇas erblickte. Vāsudeva, Madhusūdana von edlem Sinn, sprach so zu Dhanañjaya.
7.91.32
पार्थपार्थ महाबाहो न नः कालात्ययो भवेत् ।
द्रोणमुत्सृज्य गच्छामो ब्राह्मणोऽसौ गतक्लमः ॥ ७.९१.३२ ॥
O Pārtha, o Starkarmiger, lass uns keine Zeit verlieren. Verlassen wir Droṇa und gehen; jener Brahmane ist frei von Ermüdung.
7.91.33
पार्थश्चाप्यब्रवीत्कृष्णं यथेष्टमिति केशवम् ॥ ७.९१.३३ ॥
Auch Pārtha sprach zu Kṛṣṇa, Keśava: »Wie du wünschst.«
7.91.34
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा द्रोणं प्रायान्महाभुजम् ।
परिवृत्तश्च बीभत्सुरगच्छद्विसृजञ्शरान् ॥ ७.९१.३४ ॥
Dann, nachdem er Droṇa rechts umschritten hatte, zog der Starkarmige davon; und Bībhatsu, sich umwendend, ging weiter und schoss Pfeile ab.
7.91.35
ततोऽब्रवीत्स्वयं द्रोणः क्वेदं पाण्डव गम्यते ।
ननु नाम रणे शत्रुमजित्वा न निवर्तसे ॥ ७.९१.३५ ॥
Da sprach Droṇa selbst: »O Sohn Pāṇḍus, wohin gehst du? Du kehrst doch nicht im Kampf um, ohne den Feind besiegt zu haben?«
7.91.36
गुरुर्भवान्न मे शत्रुः शिष्यः पुत्रसमोऽस्मि ते ।
न चास्ति स पुमाँल्लोके यस्त्वां युधि पराजयेत् ॥ ७.९१.३६ ॥
Du bist mein Lehrer, nicht mein Feind; ich bin dein Schüler, wie ein Sohn für dich. Es gibt keinen Mann in der Welt, der dich im Kampf besiegen könnte.
7.91.37
एवं ब्रुवाणो बीभत्सुर्जयद्रथवधोत्सुकः ।
त्वरायुक्तो महाबाहुस्त्वत्सैन्यं समुपाद्रवत् ॥ ७.९१.३७ ॥
So sprechend, begierig auf die Tötung Jayadrathas, stürzte sich der starkarmige Bībhatsu (Arjuna) in Eile auf euer Heer.
7.91.38
तं चक्ररक्षौ पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ ।
अन्वयातां महात्मानौ विशन्तं तावकं बलम् ॥ ७.९१.३८ ॥
Ihm folgten, als er in euer Heer eindrang, die beiden großmütigen Pāñcālas, Yudhāmanyu und Uttamaujas, die Wächter der Räder.
7.91.39
ततो जयो महाराज कृतवर्मा च सात्वतः ।
काम्भोजश्च श्रुतायुश्च धनञ्जयमवारयन् ॥ ७.९१.३९ ॥
Da, o großer König, hielten Jaya, Kṛtavarmā der Sātvata, der Kāmboja und Śrutāyus Dhanañjaya (Arjuna) auf.
7.91.40
तेषां दशसहस्राणि रथानामनुयायिनाम् ।
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः ॥ ७.९१.४० ॥
Ihnen folgten zehntausend Streitwagen: die Abhīṣāhas, die Śūrasenas, die Śibis und die Vasātis.
7.91.41
मावेल्लका ललित्थाश्च केकया मद्रकास्तथा ।
नारायणाश्च गोपालाः काम्भोजानां च ये गणाः ॥ ७.९१.४१ ॥
Die Māvellakas, die Lalitthas, die Kekayas, die Madrakas, ebenso die Nārāyaṇas und die Gopālas, und die Scharen der Kāmbojas.
7.91.42
कर्णेन विजिताः पूर्वं सङ्ग्रामे शूरसम्मताः ।
भारद्वाजं पुरस्कृत्य हृष्टात्मानोऽर्जुनं प्रति ॥ ७.९१.४२ ॥
Einst im Kampf von Karṇa besiegt, galten sie als Helden; mit Bhāradvāja (Droṇa) an der Spitze stellten sie sich freudigen Herzens gegen Arjuna.
7.91.43
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं क्रुद्धं मृत्युमिवान्तकम् ।
त्यजन्तं तुमुले प्राणान्सन्नद्धं चित्रयोधिनम् ॥ ७.९१.४३ ॥
Von Trauer um seinen Sohn gequält, zornig wie der Tod Antaka, bereit, im wilden Kampf sein Leben hinzugeben, gepanzert, der wundersame Krieger (Arjuna).
7.91.44
गाहमानमनीकानि मातङ्गमिव यूथपम् ।
महेष्वासं पराक्रान्तं नरव्याघ्रमवारयन् ॥ ७.९१.४४ ॥
Der sich in die Heere stürzte wie der Anführer einer Elefantenherde, der große Bogenschütze, tapfer, Tiger unter den Männern (Arjuna), den hielten sie auf.
7.91.45
ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
अन्योन्यं वै प्रार्थयतां योधानामर्जुनस्य च ॥ ७.९१.४५ ॥
Dann begann eine tosende, haarsträubende Schlacht, in der die Krieger und Arjuna einander begehrten.
7.91.46
जयद्रथवधप्रेप्सुमायान्तं पुरुषर्षभम् ।
न्यवारयन्त सहिताः क्रिया व्याधिमिवोत्थितं ॥ ७.९१.४६ ॥
Den, der mit dem Verlangen kam, Jayadratha zu töten, den Stier unter den Männern (Arjuna), hielten sie gemeinsam auf, wie Heilmittel eine aufgekommene Krankheit eindämmen.