மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.98.1
बाणे तस्मिन्निकृत्ते तु धृष्टद्युम्ने च मोक्षिते ।
तेन वृष्णिप्रवीरेण युयुधानेन सञ्जय ॥ ७.९८.१ ॥
சஞ்ஜயா, அந்த அம்பு வெட்டப்பட்டு, திருஷ்டத்யும்னன் விடுவிக்கப்பட்டபோது, அந்த விருஷ்ணி வீரன் யுயுதானனால்...
7.98.2
अमर्षितो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
नरव्याघ्रं शिनेः पौत्रं द्रोणः किमकरोद्युधि ॥ ७.९८.२ ॥
கோபமடைந்த, பெரிய வில்லாளியும், ஆயுததாரிகளில் சிறந்தவனுமான துரோணர், போரில் சினியின் பேரனாகிய நரவியாக்ரனுக்கு என்ன செய்தார்?
7.98.3
सम्प्रस्रुतक्रोधविषो व्यादितास्यशरासनः ।
तीक्ष्णधारेषुदशनः सितनाराचदंष्ट्रवान् ॥ ७.९८.३ ॥
கோபமாகிய விஷத்தைப் பொழிந்து, வாய் திறந்த வில்லையும், கூர்மையான அம்புகளைப் பற்களாகவும், வெள்ளை நாராசங்களைக் கோரைப்பற்களாகவும் கொண்டு...
7.98.4
संरम्भामर्षताम्राक्षो महोरग इव श्वसन् ।
नरवीरः प्रमुदितः शोणैरश्वैर्महाजवैः ॥ ७.९८.४ ॥
கோபமும் சினமும் கொண்டு சிவந்த கண்களுடன், பெரும் பாம்பைப் போல் சீறி, மகிழ்ச்சியடைந்த நரவீரன் வேகமான சிவந்த குதிரைகளுடன்...
7.98.5
उत्पतद्भिरिवाकाशे क्रामद्भिरिव पर्वतम् ।
रुक्मपुङ्खाञ्शरानस्यन्युयुधानमुपाद्रवत् ॥ ७.९८.५ ॥
ஆகாயத்தில் பறப்பது போலவும், மலையின்மேல் ஏறுவது போலவும், பொன் இறகு கொண்ட அம்புகளை எய்தபடி அவன் யுயுதானனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.98.6
शरपातमहावर्षं रथघोषबलाहकम् ।
कार्मुकैरावृतं राजन्नाराचबहुविद्युतम् ॥ ७.९८.६ ॥
அரசே, அம்புகளின் பெரும் மழையும், தேர்களின் முழக்கமாகிய மேகங்களும், வில்களால் சூழப்பட்டதும், நாராசங்களின் பல மின்னல்களும் கொண்டதாக அது இருந்தது.
7.98.7
शक्तिखङ्गाशनिधरं क्रोधवेगसमुत्थितम् ।
द्रोणमेघमनावार्यं हयमारुतचोदितम् ॥ ७.९८.७ ॥
சக்தி, வாள், இடியைத் தாங்கி, கோபத்தின் வேகத்தால் எழுந்த, துரோணன் என்ற தடுக்கமுடியாத மேகம், குதிரைக் காற்றால் தூண்டப்பட்டு வந்தது.
7.98.8
दृष्ट्वैवाभिपतन्तं तं शूरः परपुरञ्जयः ।
उवाच सूतं शैनेयः प्रहसन्युद्धदुर्मदः ॥ ७.९८.८ ॥
அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டதும், எதிரிநகரங்களை வென்ற வீரன் சைனேயன், போரின் மதத்தில் சிரித்தபடி சாரதியிடம் சொன்னான்.
7.98.9
एनं वै ब्राह्मणं शूरं स्वकर्मण्यनवस्थितम् ।
आश्रयं धार्तराष्ट्रस्य धर्मराजभयावहम् ॥ ७.९८.९ ॥
இந்த அந்தணன், வீரன், தன் கடமையில் நிலைபெற்றவன், திருதராட்டிரனின் மகனுக்கு அடைக்கலமானவன், தருமராஜனுக்கு அச்சம் தருபவன்.
7.98.10
शीघ्रं प्रजवितैरश्वैः प्रत्युद्याहि प्रहृष्टवत् ।
आचार्यं राजपुत्राणां सततं शूरमानिनम् ॥ ७.९८.१० ॥
விரைந்து ஓடும் குதிரைகளால், மகிழ்ச்சியுடன், அரசகுமாரர்களின் ஆசிரியனை நோக்கிச் செல்; அவன் எப்போதும் தன்னை வீரனென்று எண்ணுகிறான்.
7.98.11
एवमुक्तस्ततः सूतः सात्यकस्यावहद्रथम् ।
ततो रजतसङ्काशा माधवस्य हयोत्तमाः।
द्रोणस्याभिमुखाः शीघ्रमगच्छन्वातरंहसः ॥ ७.९८.११ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், சாரதி சாத்யகியின் தேரை ஓட்டினான். பின்னர் வெள்ளி போல் ஒளிரும் மாதவனின் சிறந்த குதிரைகள் காற்றின் வேகத்தில் துரோணனை நோக்கி விரைந்தன.
7.98.12
ततस्तौ द्रोणशैनेयौ युयुधाते परन्तपौ ।
शरैरनेकसाहस्रैस्ताडयन्तौ परस्परम् ॥ ७.९८.१२ ॥
பின்னர் பகைவரை எரிக்கும் அவ்விருவர், துரோணனும் சைனேயனும், ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கி போரிட்டனர்.
7.98.13
इषुजालावृतं व्योम चक्रतुः पुरुषर्षभौ ।
पूरयामासतुर्वीरावुभौ दश दिशः शरैः।
मेघाविवातपापाये धाराभिरितरेतरम् ॥ ७.९८.१३ ॥
அம்புகளின் வலையால் வானத்தை மூடினர். அந்த இரு வீரர்களான புருஷ ரிஷபர்கள் அம்புகளால் பத்து திசைகளையும் நிரப்பினர்; வெயில் தணிந்த பின் இரு மேகங்கள் ஒன்றுக்கொன்று மழை பொழிவது போல்.
7.98.14
न स्म सूर्यस्तदा भाति न ववौ च समीरणः ।
हषुजालावृतं घोरमन्धकारं समन्ततः ॥ ७.९८.१४ ॥
அப்போது சூரியன் ஒளிரவில்லை, காற்றும் வீசவில்லை. அம்பு வலையால் மூடப்பட்ட பயங்கரமான இருள் நாற்புறமும் பரவியிருந்தது.
7.98.15
अनाधृष्यमिवान्येषां शूराणामभवत्तदा ।
अन्धकारीकृते लोके द्रोणशैनेययोः शरैः ॥ ७.९८.१५ ॥
அப்போது அம்புகளால் உலகம் இருண்டபோது, துரோணரும் சைனேயரும் இருந்ததால் பிற வீரர்களுக்கு அவர்களை எதிர்ப்பது அஞ்சத்தக்கதாயிற்று.
7.98.16
तयोः शीघ्रास्त्रविदुषोर्द्रोणसात्वतयोस्तदा ।
नान्तरं शरवृष्टीनां ददृशे नरसिंहयोः ॥ ७.९८.१६ ॥
அந்த இருவரும் விரைவான அஸ்திரங்களில் வல்லவர்கள்; துரோணருக்கும் சாத்வதருக்கும் இடையே, அந்த இரு நரசிம்மர்களின் அம்பு மழையில் அப்போது இடைவெளி காணப்படவில்லை.
7.98.17
इषूणां सन्निपातेन शब्दो धाराभिघातजः ।
शुश्रुवे शक्रमुक्तानामशनीनामिव स्वनः ॥ ७.९८.१७ ॥
அம்புகள் மோதியதால் எழுந்த ஒலி, அம்புத் தாரைகளின் தாக்குதலால் பிறந்தது; இந்திரன் எய்த இடிகளின் முழக்கம் போல் அது கேட்கப்பட்டது.
7.98.18
नाराचैर्व्यतिविद्धानां शराणां रूपमाबभौ ।
आशीविषविदष्टानां सर्पाणामिव भारत ॥ ७.९८.१८ ॥
நாராசங்களால் துளைக்கப்பட்ட அம்புகளின் தோற்றம் பிரகாசித்தது; ஓ பாரதா, நஞ்சுள்ள பாம்புகள் கடித்தவை போல்.
7.98.19
तयोर्ज्यातलनिर्घोषः शुश्रुवे युद्धशौण्डयोः ।
अजस्रं शैलशृङ्गाणां वज्रेणाहन्यतामिव ॥ ७.९८.१९ ॥
போரில் வல்லவர்கள் அந்த இருவரின் வில்நாண் தட்டலின் ஒலி, வஜ்ரத்தால் அடிக்கப்படும் மலைச்சிகரங்களின் இடைவிடா முழக்கம் போல் கேட்டது.
7.98.20
उभयोस्तौ रथौ राजंस्ते चाश्वास्तौ च सारथी ।
रुक्मपुङ्खैः शरैछन्नाश्चित्ररूपा बभुस्तदा ॥ ७.९८.२० ॥
அரசே, அவ்விருவரின் தேர்களும், குதிரைகளும், சாரதிகளும் பொன் இறகு அம்புகளால் மூடப்பட்டு அப்போது விசித்திர வடிவில் ஒளிர்ந்தன.
7.98.21
निर्मलानामजिह्मानां नाराचानां विशाम्पते ।
निर्मुक्ताशीविपाभानां सम्पातोऽभूत्सुदारुणः ॥ ७.९८.२१ ॥
மக்களின் தலைவரே, களங்கமற்ற நேரான இரும்பு அம்புகள், விடுபட்ட விஷப் பாம்புகள் போல் விழுந்தது மிகக் கொடியதாக இருந்தது.
7.98.22
उभयोः पतिते छत्रे तथैव पतितौ ध्वजौ ।
निकृन्ततोः शरैस्तीक्ष्णैर्द्रोणसात्यकयो रणे ॥ ७.९८.२२ ॥
போரில் கூர்மையான அம்புகளால் துண்டிக்கப்பட்டு துரோணரும் சாத்யகியும் இருவரின் குடைகளும் விழுந்தன; அவ்வாறே இருவரின் கொடிகளும் விழுந்தன.
7.98.23
उभौ रुधिरसिक्ताङ्गावुभौ च विजयैषिणौ ।
स्रवद्भिः शोणितं गात्रैः प्रस्रुताविव वारणौ।
अन्योन्यमभ्यविध्येतां जीवितान्तकरैः शरैः ॥ ७.९८.२३ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்த உடல்களுடன், வெற்றியை விரும்பிய அவ்விருவரும், உடலில் இருந்து குருதி வடியும் மதயானைகளைப் போல், உயிரை அழிக்கும் அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் துளைத்தனர்.
7.98.24
गर्जितोत्कृष्टसन्नादाः शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनाः ।
उपारमन्महाराज व्याजहार न कश्चन ॥ ७.९८.२४ ॥
பெரும் அரசே, முழக்கங்களும் உரத்த ஆரவாரங்களும், சங்கு, துந்துபி ஒலிகளும் அடங்கின; யாரும் பேசவில்லை.
7.98.25
तुष्णींभूतान्यनौकानि योधा युद्धादुपारमन् ।
ददर्श द्वैरथं ताभ्यां जातकौतूहलो जनः ॥ ७.९८.२५ ॥
போரிலிருந்து நின்று அமைதியடைந்த வீரர்களும், ஆர்வத்தால் நிரம்பிய மக்களும் அவ்விருவரின் இரதப் போரைக் கண்டனர்.
7.98.26
रथिनो हस्तियन्तारो हयारोहाः पदातयः ।
अवैक्षन्ताचलैर्नेत्रैः परिवार्य नरर्षभौ ॥ ७.९८.२६ ॥
இரதவீரர்கள், யானைப்பாகர்கள், குதிரை வீரர்கள், காலாட்படையினர் ஆகியோர் அந்த இரு நரசிங்கங்களைச் சூழ்ந்து அசையாத கண்களால் பார்த்தனர்.
7.98.27
हस्त्यनीकान्यतिष्ठन्त तथानीकानि वाजिनाम् ।
तथैव रथवाहिन्यः प्रतिव्यूह्य व्यवस्थिताः ॥ ७.९८.२७ ॥
யானைப் படைகள் நின்றன; அவ்வாறே குதிரைப் படைகளும், அவ்வாறே இரதப் படைகளும் அணிவகுத்து நிலைகொண்டன.
7.98.28
मुक्ताविद्रुमचित्रैश्च मणिकाञ्चनभूषितैः ।
ध्वजैराभरणैश्चित्रैः कवचैश्च हिरण्मयैः ॥ ७.९८.२८ ॥
முத்துகளும் பவளங்களும் பதிக்கப்பட்ட, மணிகளாலும் பொன்னாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட கொடிகளாலும், வண்ணமயமான அணிகலன்களாலும், பொற்கவசங்களாலும் (அவை பிரகாசித்தன).
7.98.29
वैजयन्तीपताकाभिः परिस्तोमाङ्गकम्बलैः ।
विमलैर्निशितैः शस्त्रैर्हयानां च प्रकीर्णकैः ॥ ७.९८.२९ ॥
வைஜயந்தி கொடிகளாலும், உடலை மூடும் போர்வைகளாலும், தூய்மையான கூர்மையான ஆயுதங்களாலும், குதிரைகளின் சிதறிய அலங்காரங்களாலும் (அவை பிரகாசித்தன).
7.98.30
जातरूपमयीभिश्च राजतीभिश्च मूर्धसु ।
गजानां कुम्भमालाभिर्दन्तवेष्टैश्च भारत ॥ ७.९८.३० ॥
பரதகுலத்தவனே, யானைகளின் தலைகளில் பொன்னாலும் வெள்ளியாலும் செய்யப்பட்ட கும்பமாலைகளாலும், தந்த உறைகளாலும் (அவை பிரகாசித்தன).
7.98.31
सबलाकाः सखद्योताः सैरावतशतहदाः ।
अदृश्यन्तोष्णपर्याये मेघानामिव वागुराः ॥ ७.९८.३१ ॥
கொக்குகளுடனும் மின்மினிகளுடனும், ஐராவதத்தின் நூறு ஏரிகளைப் போல், வெப்பகாலத்தில் மேகங்களின் வலைகள் போலத் தெரிந்தன.
7.98.32
अपश्यन्नस्मदीयाश्च ते च यौधिष्ठिराः स्थिताः ।
तद्युद्धं युयुधानस्य द्रोणस्य च महात्मनः ॥ ७.९८.३२ ॥
நம் வீரர்களும், யுதிஷ்டிரரின் அணியில் நின்றிருந்தவர்களும் அந்தப் போரைக் காணவில்லை — யுயுதானனுடையதும் மகாத்மா துரோணருடையதுமான அந்தப் போரை.
7.98.33
विमानाग्रगता देवा ब्रह्मसोमपुरोगमाः ।
सिद्धचारणसङ्खाश्च विद्याधरमहोरगाः ॥ ७.९८.३३ ॥
விமானங்களின் உச்சியில் நின்றிருந்த தேவர்கள், பிரம்மனும் சோமனும் முன்னிலையில் இருந்தவர்கள், சித்த-சாரணக் கூட்டங்கள், வித்யாதரர்களும் பெரிய பாம்புகளும்.
7.98.34
गन्धर्वा दानवा यक्षा राक्षसाप्सरसः खगाः ।
गतप्रत्यागताक्षेपैश्चितैरस्त्रविघातिभिः।
विविधैर्विस्मयं जग्मुस्तयोः पुरुषसिंहयोः ॥ ७.९८.३४ ॥
கந்தர்வர்கள், தானவர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள், அப்சரஸ்கள், பறவைகள் — முன்னும் பின்னும் பாயும் தாக்குதல்களாலும், அஸ்திரங்களைத் தடுக்கும் பல அற்புதப் பிரயோகங்களாலும் அந்த இரு புருஷசிம்மங்களைக் கண்டு வியப்படைந்தனர்.
7.98.35
हस्तलाघवमस्त्रेषु दर्शयन्तौ महाबलौ ।
अन्योन्यमभिविध्येतां शरैस्तौ द्रोणसात्यकी ॥ ७.९८.३५ ॥
ஆயுதங்களில் கைவேகத்தைக் காட்டிய அந்த மகாபலசாலிகளான துரோணரும் சாத்யகியும் அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் துளைத்தனர்.
7.98.36
ततो द्रोणस्य दाशार्हः शरांश्चिच्छेद संयुगे ।
पत्रिभिः सुदृढैराशु धनुश्चैव महाद्युतेः ॥ ७.९८.३६ ॥
பின்னர் தாசார்ஹர் (சாத்யகி) போரில் துரோணரின் அம்புகளை வெட்டினார்; அந்த மகாஒளிமிக்கவரின் வில்லையும் விரைவில் மிக வலுவான அம்புகளால் அறுத்தார்.
7.98.37
निमेषान्तरमात्रेण भारद्वाजोऽपरं धनुः ।
सज्यं चकार तदपि चिच्छेदास्य स सात्यकिः ॥ ७.९८.३७ ॥
ஒரு கண் இமைக்கும் நேரத்தில் பாரத்வாஜர் மற்றொரு வில்லை நாணேற்றினார்; அதையும் சாத்யகி அவரிடமிருந்து அறுத்தான்.
7.98.38
ततस्त्वरन्पुनर्द्रोणो धनुर्हस्तो व्यतिष्ठत ।
सज्यं सज्यं धनुश्चास्य चिच्छेद निशिथैः शरैः ॥ ७.९८.३८ ॥
பின்னர் துரோணர் விரைந்து கையில் வில்லுடன் நின்றார்; மீண்டும் மீண்டும் நாணேற்றிய வில்லை சாத்யகி கூர்மையான அம்புகளால் அறுத்தான்.
7.98.39
एवमेकशतं छिन्नं धनुषां दृढधन्विना ।
न चान्तरं तयोर्दृष्टं सन्धाने च्छेदनेऽपि च ॥ ७.९८.३९ ॥
இவ்வாறு உறுதியான வில்லாளி நூறு வில்களை அறுத்தான்; இருவருக்கும் இடையில் நாண் பூட்டுவதிலும் அறுப்பதிலும் எந்த இடைவெளியும் காணப்படவில்லை.
7.98.40
ततोऽस्य संयुगे द्रोणो दृष्ट्वा कर्मातिमानुषम् ।
युयुधानस्य राजेन्द्र मनसैतदचिन्तयत् ॥ ७.९८.४० ॥
அப்போது, அரசர்களின் தலைவனே, போரில் யுயுதானனின் இந்த மனிதர்களுக்கு அப்பாற்பட்ட செயலைக் கண்ட துரோணர் மனதில் இவ்வாறு எண்ணினார்.
7.98.41
एतदस्त्रबलं रामे कार्तवीर्ये धनञ्जये ।
भीष्मे च पुरुषव्याघ्रे यदिदं सात्वतां वरे ॥ ७.९८.४१ ॥
இந்த அஸ்திர வலிமை பரசுராமனிடமும், கார்த்தவீரியனிடமும், தனஞ்சயனிடமும், பீஷ்மரிடமும் உள்ளது; சாத்வதரில் சிறந்தவனிடமும் இது உள்ளது.
7.98.42
तं चास्य मनसा द्रोणः पूजयामास विक्रमम् ।
लाघवं वासवस्येव सम्प्रेक्ष्य द्विजसत्तमः ॥ ७.९८.४२ ॥
அவனுடைய வீரத்தை துரோணர் மனதால் போற்றினார்; இந்திரனைப் போன்ற அவனுடைய லாகவத்தைக் கண்ட அந்தணர்களில் சிறந்தவர் அவ்வாறு செய்தார்.
7.98.43
तुतोषास्त्रविदां श्रेष्ठस्तथा देवाः सवासवाः ।
न तामालक्षयामासुर्लघुतां शीघ्रचारिणः ॥ ७.९८.४३ ॥
ஆயுதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவர் மகிழ்ந்தார்; இந்திரனுடன் தேவர்களும் மகிழ்ந்தனர். விரைந்து செல்லும் அவர்களும் அந்த லாகவத்தைக் கண்டறியவில்லை.
7.98.44
देवाश्च युयुधानस्य गन्धर्वाश्च विशाम्पते ।
सिद्धचारणसङ्घाश्च विदुर्द्रोणस्य कर्म तत् ॥ ७.९८.४४ ॥
மக்களின் தலைவரே! தேவர்களும், யுயுதானருக்காக கந்தர்வர்களும், சித்த-சாரண கூட்டங்களும் துரோணரின் அந்தச் செயலை அறிந்தனர்.
7.98.45
ततोऽन्यद्धनुरादाय द्रोणः क्षत्रियमर्दनः ।
अस्त्रैरस्त्रविदां श्रेष्ठो योधयामास भारत ॥ ७.९८.४५ ॥
பின்னர் வேறு வில்லை எடுத்து, க்ஷத்திரியர்களை நசுக்கும் துரோணர், ஆயுதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவராக, ஆயுதங்களால் போரிட்டார், பாரதரே!
7.98.46
तस्यास्त्राण्यस्त्रमायाभिः प्रतिहत्य स सात्यकिः ।
जघान निशितैर्बाणैस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.९८.४६ ॥
அவருடைய ஆயுதங்களை ஆயுத-மாயைகளால் தடுத்து, சாத்யகி கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கினார்; அது அற்புதமாக இருந்தது.
7.98.47
तस्यातिमानुषं कर्म दृष्ट्वाऽन्यैरसमं रणे ।
युक्तं योगेन योगज्ञास्तावकाः समपूजयन् ॥ ७.९८.४७ ॥
போரில் அவருடைய மனிதரல்லாத செயலைக் கண்டு—பிறரால் ஒப்பிட இயலாததும் யோகத் திறமையால் அமைந்ததுமான அதை—திறமை அறிந்த உம் வீரர்கள் அவரை நன்கு போற்றினர்.
7.98.48
यदस्त्रमस्यति द्रोणस्तदेवास्यति सात्यकिः ।
तमाचार्योऽथ सम्भ्रान्तोऽयोधयच्छत्रुतापनः ॥ ७.९८.४८ ॥
துரோணர் எந்த ஆயுதத்தை எய்கிறாரோ, அதையே சாத்யகியும் எய்கிறார். அப்போது பகைவரை வாட்டும் ஆசிரியர் (துரோணர்) குழம்பியவராக அவருடன் போரிட்டார்.
7.98.49
ततः क्रुद्धो महाराज धनुर्वेदस्य पारगः ।
वधाय युयुधानस्य दिव्यमस्त्रमुदैरयत् ॥ ७.९८.४९ ॥
அப்போது, மகாராஜாவே, வில்வித்தையில் தேர்ந்தவரான அவர் கோபமடைந்து, யுயுதானனைக் (சாத்யகியை) கொல்லும் பொருட்டு ஒரு தெய்வீக அஸ்திரத்தை ஏவினார்.
7.98.50
तदाग्नेयं महाघोरं रिपुघ्नमुपलक्ष्य सः ।
दिव्यमस्त्रं महेष्वासो वारुणं समुदैरयत् ॥ ७.९८.५० ॥
அந்த மகாவில்லாளி அந்த மிகவும் கொடூரமான, எதிரிகளை அழிக்கும் ஆக்னேய அஸ்திரத்தைக் கண்டு வாருண தெய்வீக அஸ்திரத்தை ஏவினார்.
7.98.51
हाहाकारो महानासीद्दृष्ट्वा दिव्यास्त्रधारिणौ ।
न विचेरुस्तदाऽऽकाशे भूतान्याकाशगान्यपि ॥ ७.९८.५१ ॥
தெய்வீக அஸ்திரங்களைத் தாங்கிய அவ்விருவரையும் கண்டு பெரும் ஓலம் எழுந்தது; அப்போது வானில் திரியும் உயிரினங்களும் திரியவில்லை.
7.98.52
अस्त्रे ते वारुणाग्नेये यदा बाणैः समाहिते ।
न यावदभ्यपद्येतां व्यावर्तदथ भास्करः ॥ ७.९८.५२ ॥
வாருண, ஆக்னேய ஆகிய இரு அஸ்திரங்களும் அம்புகளால் ஒன்றாகக் கூடியபோது, அவை ஒன்றையொன்று அடையும் முன்பே சூரியன் திரும்பிவிட்டான்.
7.98.53
ततो युधिष्ठिरो राजा भीमसेनश्च पाण्डवः ।
नकुलः सहदेवश्च पर्यरक्षन्त सात्यकिम् ॥ ७.९८.५३ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிட்டிரனும், பாண்டவனான பீமசேனனும், நகுலனும், சகதேவனும் சாத்யகியைச் சுற்றிலும் காத்தனர்.
7.98.54
धृष्टद्युम्नमुखैः सार्धं विराटश्च सकेकयः ।
मत्स्याः साल्वेयसेनाश्च द्रोणमाजग्मुरञ्जसा ॥ ७.९८.५४ ॥
திருஷ்டத்யும்னன் தலைமையில், விராடனும் கேகயர்களுடன் கூடிய மத்சியர்களும், சால்வேயர்களின் படைகளும் விரைவாக துரோணரை நோக்கி வந்தன.
7.98.55
दुःशासनं पुरस्कृत्य राजपुत्राः सहस्रशः ।
द्रोणमभ्युपपद्यन्त सपत्नैः परिवारितम् ॥ ७.९८.५५ ॥
துச்சாசனனை முன்னிறுத்தி ஆயிரக்கணக்கான அரச குமாரர்கள் எதிரிகளால் சூழப்பட்ட துரோணரிடம் சென்றனர்.
7.98.56
रजसा संवृते लोके शरजालसमावृते ।
सर्वमाविग्नमभवन्न प्राज्ञायत किञ्चन। ॥ ७.९८.५६ ॥
புழுதியால் மூடப்பட்டும் அம்புவலையால் சூழப்பட்டும் இருந்த உலகில் அனைத்தும் கலங்கின; எதுவும் தெரியவில்லை.
7.98.57
सैन्येन रजसा ध्वस्ते निर्मर्यादमवर्तत ।
तेनान्तरेण पार्थस्तु रणे जित्वा महारिपून्। ॥ ७.९८.५७ ॥
படையின் புழுதியால் அனைத்தும் அழிந்து எல்லையற்ற குழப்பம் நிலவியது; அந்த இடைவெளியில் பார்த்தன் போரில் பெரும் எதிரிகளை வென்றான்.
7.98.58
अतिक्रान्तस्तदा युद्धं कृत्वा पर्यवतस्थिवान् ॥ ७.९८.५८ ॥
அப்போது போரைக் கடந்து அங்கே நிலைகொண்டான்.