Mahābhārata · Adhyāya 8.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.20.1
अतितीव्राणि दुःखानि दुःसहानि बहूनि च ।
त्वत्तोऽहं सञ्जयाश्रौषं पुत्राणां चैव सङ्क्षयम् ॥ ८.२०.१ ॥
Sañjaya, von dir habe ich viele überaus harte, unerträgliche Leiden und den Untergang meiner Söhne vernommen.
8.20.2
यथा त्वं मे कथयसे यथा युद्वमवर्तत ।
न सन्ति सूत कौरव्या इति मे निश्चिता मतिः ॥ ८.२०.२ ॥
Wie du mir schilderst, wie die Schlacht verlief, bin ich fest überzeugt, dass die Kauravas nicht mehr sind, o Wagenlenker.
8.20.3
दुर्योधनश्च विरथः कृतस्तत्र महारथः ।
धर्मपुत्रः कथं चक्रे तस्य वा नृपतिः कथम् ॥ ८.२०.३ ॥
Dort wurde Duryodhana, der große Wagenkämpfer, des Wagens beraubt; wie handelte der Sohn des Dharma an ihm, oder was tat jener König?
8.20.4
अपराह्णे कथं युद्वमभवद्रोमहर्षणम् ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ८.२०.४ ॥
Wie kam jene haarsträubende Schlacht am Nachmittag zustande? Erzähle sie mir wahrhaftig, denn du bist darin erfahren, Sañjaya.
8.20.5
संसक्तेषु तु सैन्येषु वध्यमानेषु भागशः ।
रथमन्यं समास्थाय पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ८.२०.५ ॥
O Herr der Völker, als die Heere ineinander verstrickt und stückweise erschlagen wurden, bestieg dein Sohn einen anderen Wagen.
8.20.6
क्रोधेन महता युक्तः सविषो भुजगो यथा ।
दुर्योधनः समालक्ष्य धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
प्रोवाच सूतं त्वरितो याहियाहीति भारत ॥ ८.२०.६ ॥
Von großem Zorn erfüllt, wie eine giftige Schlange, erblickte Duryodhana den König Yudhiṣṭhira, den König des Dharma, und rief eilig dem Wagenlenker zu: „Fahre, fahre!“, o Bhārata.
8.20.7
तत्र मां प्रापय क्षिप्रं सारथे यत्र पाण्डवः ।
ध्रियमाणातप्रतेण राजा राजति दंशितः ॥ ८.२०.७ ॥
Wagenlenker, bring mich schnell dorthin, wo der Pāṇḍava ist; der König glänzt, gepanzert, mit einem über ihm gehaltenen Schirm.
8.20.8
स सूतश्चोदितो राज्ञा राज्ञः स्यन्दनमुत्तमम् ।
युधिष्ठिरस्याभिमुखं प्रेषयामास संयुगे ॥ ८.२०.८ ॥
Vom König angetrieben, lenkte jener Wagenlenker den vortrefflichen Wagen des Königs im Kampf gerade auf Yudhiṣṭhira zu.
8.20.9
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्वः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
सारथिं चोदयामास याहि यत्र सुयोधनः ॥ ८.२०.९ ॥
Da trieb Yudhiṣṭhira, zornig wie ein brünstiger Elefant, seinen Wagenlenker an: »Fahre dorthin, wo Suyodhana ist!«
8.20.10
तौ समाजग्मतुर्वीरौ भ्रातरौ रथसत्तमौ ॥ ८.२०.१० ॥
Die beiden heldenhaften Brüder, die besten Wagenkämpfer, kamen einander gegenüber.
8.20.11
समेत्य च महावीरौ संरब्धौ युद्वदुर्मदौ ।
ववर्षतुर्महेष्वासौ शरैरन्योन्यमाहवे ॥ ८.२०.११ ॥
Als sie sich trafen, ließen jene beiden großen Helden, zornig und vom Kampfesrausch trunken, beide große Bogenschützen, einander einen Pfeilregen niederprasseln.
8.20.12
ततो दुर्योधनो राजा धर्मशीलस्य मारिष ।
शिलाशितेन भल्लेन धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ८.२०.१२ ॥
Da zerschnitt, o Herr, König Duryodhana im Kampf den Bogen des gerechten Yudhiṣṭhira mit einem auf Stein geschärften Bhalla-Pfeil.
8.20.13
तं नामृष्यत सङ्क्रुद्धो ह्यवमानं युधिष्ठिरः ।
अपविध्य धनुश्छिन्नं क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ८.२०.१३ ॥
Voller Zorn ertrug Yudhiṣṭhira diese Schmach nicht. Den zerbrochenen Bogen wegwerfend, mit vor Zorn geröteten Augen…
8.20.14
अन्यत्कार्मुकमादाय धर्मपुत्रश्चमूमुखे ।
दुर्योधनस्य चिच्छेद ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ८.२०.१४ ॥
Den Bogen wechselnd, schnitt der Sohn des Dharma an der Spitze des Heeres Duryodhanas Banner und auch dessen Bogen ab.
8.20.15
अथान्यद्वनुरादाय पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
युधिष्ठिरस्य चिक्षेप शरान्कनकभूषणान्।
रुक्मपुङ्खान्प्रसन्नाग्रान्सविषानिव पन्नगान् ॥ ८.२०.१५ ॥
Dann, Stier der Bharatas, nahm dein Sohn einen anderen Bogen und schoss auf Yudhiṣṭhira goldgeschmückte Pfeile mit goldenen Federn und hellen Spitzen, wie giftige Schlangen.
8.20.16
तावन्योन्यं सुसङ्क्रुद्धौ शस्त्रवर्षाण्यमुञ्चताम् ।
सिंहाविव सुसंरब्धौ परस्परजिगीषया ॥ ८.२०.१६ ॥
Beide, heftig erzürnt aufeinander und ungestüm wie Löwen, ließen einen Regen von Waffen niederprasseln, begierig, einander zu besiegen.
8.20.17
जघ्नतुस्तौ रणेऽन्योन्यं नर्दमानौ वृषाविव ।
अन्तरं मार्गमाणौ च चेरतुस्तौ महारथौ ॥ ८.२०.१७ ॥
Die beiden großen Wagenkämpfer schlugen einander im Gefecht, brüllten wie Stiere und bewegten sich, nach einer Blöße beim anderen suchend.
8.20.18
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैस्तौ तु कृतव्रणौ ।
विरेजतुर्महाराज किंशुकाविव पुष्पितौ ॥ ८.२०.१८ ॥
Dann, von Pfeilen verwundet, die aus voll gespannten Bögen geschossen wurden, leuchteten die beiden, o großer König, wie blühende Kiṃśuka-Bäume.
8.20.19
ततो राजन्विमुञ्चन्तौ सिंहनादान्मुहुर्मुहुः ।
तलयोश्च तथा शब्दान्धनुषश्च महाहवे ॥ ८.२०.१९ ॥
Dann, o König, stießen beide immer wieder Löwengebrüll aus und erzeugten in jener großen Schlacht den Klang der Handflächen und des Bogens.
8.20.20
शङ्खशब्दवरांश्चैव चक्रतुस्तौ नरेश्वरौ ।
अन्योन्यं तौ महाराज पीडयांचक्रतुर्भृशम् ॥ ८.२०.२० ॥
Diese beiden Herren der Menschen ließen auch vortreffliche Muschelhorn-Klänge ertönen, und, o großer König, sie quälten einander aufs Heftigste.
8.20.21
ततो युधिष्ठिरो राजा पुत्रं तव शरैस्त्रिभिः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रवेगैर्दुरासदैः ॥ ८.२०.२१ ॥
Dann traf König Yudhiṣṭhira voll Zorn deinen Sohn mit drei Pfeilen, schnell wie der Donnerkeil und unwiderstehlich, an die Brust.
8.20.22
प्रतिविव्याध तं तूर्णं तव पुत्रो महीपतिः ।
पञ्चभिर्निशितैर्बाणैः स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ८.२०.२२ ॥
Dein Sohn, der Herrscher der Erde, erwiderte ihm sogleich mit fünf scharfen Pfeilen, mit goldenen Federn und auf Stein geschliffen.
8.20.23
ततो दुर्योधनो राजा शक्तिं चिक्षेप भारत ।
सर्वपारशवीं तीक्ष्णां महोल्काप्रतिमां तदा ॥ ८.२०.२३ ॥
Dann schleuderte König Duryodhana, o Bhārata, einen ganz eisernen, scharfen Speer, der in jenem Augenblick einem großen Meteor glich.
8.20.24
तामापतन्तीं सहसा धर्मराजः शितैः शरैः ।
त्रिभिश्चिच्छेद सहसा तं च विव्याध पञ्चभिः ॥ ८.२०.२४ ॥
Als er sie plötzlich auf sich zufliegen sah, zerschlug der König des Dharma sie sogleich mit drei scharfen Pfeilen und traf dann ihn selbst mit fünf.
8.20.25
निपपात ततः साऽथ स्वर्णदण्डा महास्वना ।
निपतन्ती महोल्केव व्यराजच्छिखिसन्निभा ॥ ८.२०.२५ ॥
Da fiel jene mit dem goldenen Schaft mit gewaltigem Getöse nieder, und fallend leuchtete sie wie ein großer Meteor, einer Feuerflamme gleich.
8.20.26
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशाम्पते ।
नवभिर्निशितैर्भल्लैर्निजघान युधिष्ठिरम् ॥ ८.२०.२६ ॥
Als er seinen Speer zerschmettert sah, traf dein Sohn, Herr der Menschen, Yudhiṣṭhira mit neun scharfen Breitpfeilen.
8.20.27
सोऽतिविद्वो बलवता शत्रुणआ शत्रुतापनः ।
दुर्योधनं समुद्दिश्य बाणं जग्राह सत्वरः ॥ ८.२०.२७ ॥
Schwer verwundet vom mächtigen Feind, ergriff er, der Peiniger der Feinde, rasch einen Pfeil, auf Duryodhana gerichtet.
8.20.28
समाधत्त च तं बाणं धनुर्मध्ये महाबलः ।
चिक्षेप च महाराज ततः क्रुद्वः पराक्रमी ॥ ८.२०.२८ ॥
Der Mächtige legte den Pfeil in die Mitte seines Bogens, und dann, großer König, zornig und tapfer, schoss er ihn ab.
8.20.29
स तु बाणः समासाद्य तव पुत्रं महारथम् ।
व्यामोहयत राजानं धरणीं च ददार ह ॥ ८.२०.२९ ॥
Jener Pfeil erreichte deinen Sohn, den großen Wagenkämpfer, betäubte den König und spaltete auch die Erde.
8.20.30
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो गदामुद्यम्य वेगितः ।
विधित्सुः कलहस्यान्तं धर्मराजमुपाद्रवत् ॥ ८.२०.३० ॥
Da erhob Duryodhana, zornig, seine Keule und stürmte schnell auf den König des Dharma los, begierig, dem Streit ein Ende zu setzen.
8.20.31
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
धर्मराजो महाशक्तिं प्राहिणोत्तव सूनवे ॥ ८.२०.३१ ॥
Als er ihn mit erhobener Keule kommen sah, gleich Antaka mit dem Stab in der Hand, schleuderte der König des Dharma (Yudhiṣṭhira) eine gewaltige Lanze auf deinen Sohn.
8.20.32
दीप्यमानां महावेगां महोल्कां ज्वलितामिव ।
यमदण्डनिभां घोरां कालरात्रिमिवापराम् ॥ ८.२०.३२ ॥
Leuchtend, von großer Geschwindigkeit, wie ein brennender großer Meteor, schrecklich wie der Stab Yamas, wie eine andere Nacht des Todes (Kālarātri).
8.20.33
रथस्थः स तया विद्वो वर्म भित्त्वा स्तनान्तरे ।
भृशं संविग्नहृदयः पपात च मुमोह च ॥ ८.२०.३३ ॥
Auf seinem Wagen stehend, von ihr getroffen, durchbohrte sie seinen Panzer und blieb zwischen seinen Brüsten stecken; das Herz tief erschüttert, stürzte er und verlor das Bewusstsein.
8.20.34
नभस्तमाह च ततः प्रतिज्ञामनुपालय ।
नायं वध्यस्तव नृप इत्युक्तः स न्यवर्तत ॥ ८.२०.३४ ॥
Da wurde ihm gesagt: »Halte dein Gelübde; o König, dieser ist nicht von dir zu töten.« So angesprochen, kehrte er um.
8.20.35
ततस्त्वरितमागम्य कृतवर्मा तवात्मजम् ।
प्रत्यपद्यत राजानं निम्नं व्यसनार्णवे ॥ ८.२०.३५ ॥
Dann kam Kṛtavarman eilig herbei und erreichte deinen Sohn, den König, der im Ozean des Unglücks versunken war.
8.20.36
गदामादाय भीमोऽपि हेमपट्टपरिष्कृताम् ।
अभिदुद्राव वेगेन कृतवर्माणमाहवे ॥ ८.२०.३६ ॥
Auch Bhīma nahm seine mit goldenen Bändern geschmückte Keule und stürmte schnell auf Kṛtavarman los im Kampf.
8.20.37
एवं तदभवद्युद्धं त्वदीयानां परैः सह ।
अपराह्णे महाराज काङ्क्षतां विजयं युधि ॥ ८.२०.३७ ॥
So, o großer König, fand der Kampf am Nachmittag zwischen deinen Männern und den Feinden statt, beide Seiten strebten im Gefecht nach Sieg.