மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.20.1
अतितीव्राणि दुःखानि दुःसहानि बहूनि च ।
त्वत्तोऽहं सञ्जयाश्रौषं पुत्राणां चैव सङ्क्षयम् ॥ ८.२०.१ ॥
சஞ்சயா, நீ சொன்ன மிகக் கடுமையான, தாங்க முடியாத பல துயரங்களையும், மகன்களின் அழிவையும் நான் கேட்டேன்.
8.20.2
यथा त्वं मे कथयसे यथा युद्वमवर्तत ।
न सन्ति सूत कौरव्या इति मे निश्चिता मतिः ॥ ८.२०.२ ॥
சூதனே, நீ எனக்குச் சொல்லும் விதத்தைப் பார்த்தால், போர் எவ்வாறு நடந்தது என்பது எனக்குத் தெரிகிறது; கௌரவர்கள் உயிருடன் இல்லை என்பதே என் உறுதியான கருத்து.
8.20.3
दुर्योधनश्च विरथः कृतस्तत्र महारथः ।
धर्मपुत्रः कथं चक्रे तस्य वा नृपतिः कथम् ॥ ८.२०.३ ॥
அங்கே துரியோதனன் தேரற்றவனாக்கப்பட்டான்; தர்மபுத்திரன் அவனுக்கு எப்படிச் செய்தான், அல்லது அந்த அரசன் எப்படிச் செய்தான்?
8.20.4
अपराह्णे कथं युद्वमभवद्रोमहर्षणम् ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ८.२०.४ ॥
பிற்பகலில் அந்த மயிர்சிலிர்க்கும் போர் எவ்வாறு நடந்தது? அதை உண்மையாக எனக்குச் சொல். சஞ்சயா, நீ அதில் வல்லவன்.
8.20.5
संसक्तेषु तु सैन्येषु वध्यमानेषु भागशः ।
रथमन्यं समास्थाय पुत्रस्तव विशाम्पते ॥ ८.२०.५ ॥
மக்களின் தலைவனே, படைகள் கலந்து பகுதி பகுதியாக அழிக்கப்பட்ட போது, உன் மகன் வேறொரு தேரில் ஏறினான்.
8.20.6
क्रोधेन महता युक्तः सविषो भुजगो यथा ।
दुर्योधनः समालक्ष्य धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
प्रोवाच सूतं त्वरितो याहियाहीति भारत ॥ ८.२०.६ ॥
பெரும் கோபத்தால் நிரம்பிய துரியோதனன், விஷம் கொண்ட பாம்பைப் போல தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரனைக் கண்டு, விரைவாகச் சாரதியிடம், 'போ, போ' என்றான், பாரதா!
8.20.7
तत्र मां प्रापय क्षिप्रं सारथे यत्र पाण्डवः ।
ध्रियमाणातप्रतेण राजा राजति दंशितः ॥ ८.२०.७ ॥
தேரோட்டியே, பாண்டவன் எங்கிருக்கிறானோ அங்கே என்னை விரைவில் கொண்டு செல், குடை பிடிக்கப்பட்ட அரசன் கவசம் அணிந்து ஒளிர்கிறான்.
8.20.8
स सूतश्चोदितो राज्ञा राज्ञः स्यन्दनमुत्तमम् ।
युधिष्ठिरस्याभिमुखं प्रेषयामास संयुगे ॥ ८.२०.८ ॥
அரசனால் தூண்டப்பட்ட அந்தத் தேரோட்டி, அரசனின் உயர்ந்த தேரை போரில் யுதிஷ்டிரனுக்கு நேராக ஓட்டிச் சென்றான்.
8.20.9
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्वः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
सारथिं चोदयामास याहि यत्र सुयोधनः ॥ ८.२०.९ ॥
பின்னர் கோபமடைந்த யுதிஷ்டிரன், மதம் பிடித்த யானையைப் போல், "சுயோதனன் எங்கிருக்கிறானோ அங்கே செல்" என்று தேரோட்டியை ஏவினான்.
8.20.10
तौ समाजग्मतुर्वीरौ भ्रातरौ रथसत्तमौ ॥ ८.२०.१० ॥
அந்த இரு வீர சகோதரர்களும், சிறந்த தேர் வீரர்களும், ஒருவரையொருவர் நோக்கி வந்தனர்.
8.20.11
समेत्य च महावीरौ संरब्धौ युद्वदुर्मदौ ।
ववर्षतुर्महेष्वासौ शरैरन्योन्यमाहवे ॥ ८.२०.११ ॥
சந்தித்த அந்த மகா வீரர்கள், கோபமும் போர்க்களிப்பும் கொண்டு, பெரும் வில்லாளிகள், போரில் ஒருவர்மீது ஒருவர் அம்புமழை பொழிந்தனர்.
8.20.12
ततो दुर्योधनो राजा धर्मशीलस्य मारिष ।
शिलाशितेन भल्लेन धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ८.२०.१२ ॥
பின்னர், ஐயா, அரசன் துரியோதனன் போரில் தர்மசீலனின் (யுதிஷ்டிரனின்) வில்லை கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட பல்ல அம்பால் அறுத்தான்.
8.20.13
तं नामृष्यत सङ्क्रुद्धो ह्यवमानं युधिष्ठिरः ।
अपविध्य धनुश्छिन्नं क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ ८.२०.१३ ॥
மிகவும் சினந்த யுதிஷ்டிரர் அந்த அவமானத்தைப் பொறுக்கவில்லை. வெட்டப்பட்ட வில்லை எறிந்துவிட்டு, சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன்…
8.20.14
अन्यत्कार्मुकमादाय धर्मपुत्रश्चमूमुखे ।
दुर्योधनस्य चिच्छेद ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ८.२०.१४ ॥
வேறொரு வில்லை எடுத்து, தர்மபுத்திரர் படையின் முன்னணியில் துரியோதனனின் கொடியையும் அவனுடைய வில்லையும் அறுத்தார்.
8.20.15
अथान्यद्वनुरादाय पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
युधिष्ठिरस्य चिक्षेप शरान्कनकभूषणान्।
रुक्मपुङ्खान्प्रसन्नाग्रान्सविषानिव पन्नगान् ॥ ८.२०.१५ ॥
பின்னர், பரத குலத்தின் சிறந்தவனே, உன் மகன் வேறொரு வில்லை எடுத்து யுதிஷ்டிரர் மீது பொன் அணிகலன் பூட்டிய அம்புகளை ஏவினான்; பொன் இறகுகளும் தெளிந்த முனைகளும் கொண்ட அவை விஷமுள்ள பாம்புகள் போல இருந்தன.
8.20.16
तावन्योन्यं सुसङ्क्रुद्धौ शस्त्रवर्षाण्यमुञ्चताम् ।
सिंहाविव सुसंरब्धौ परस्परजिगीषया ॥ ८.२०.१६ ॥
அவ்விருவரும் ஒருவர்மீது ஒருவர் மிகுந்த சினங்கொண்டு, ஒருவரையொருவர் வெல்ல விரும்பி, சிங்கங்கள் போல ஆவேசத்துடன் ஆயுத மழை பொழிந்தனர்.
8.20.17
जघ्नतुस्तौ रणेऽन्योन्यं नर्दमानौ वृषाविव ।
अन्तरं मार्गमाणौ च चेरतुस्तौ महारथौ ॥ ८.२०.१७ ॥
அந்த இரு மகாரதர்களும் போரில் ஒருவரையொருவர் தாக்கி, காளைகள் போல கர்ஜித்து, ஒருவரிடையே இடைவெளி தேடி சுழன்று வந்தனர்.
8.20.18
ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैस्तौ तु कृतव्रणौ ।
विरेजतुर्महाराज किंशुकाविव पुष्पितौ ॥ ८.२०.१८ ॥
பின்னர், முழுவதும் இழுத்து விடப்பட்ட அம்புகளால் புண்பட்ட அவ்விருவரும், மகாராஜனே, பூத்த கிம்சுக மரங்கள் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
8.20.19
ततो राजन्विमुञ्चन्तौ सिंहनादान्मुहुर्मुहुः ।
तलयोश्च तथा शब्दान्धनुषश्च महाहवे ॥ ८.२०.१९ ॥
ஓ அரசே, அவ்விருவரும் மீண்டும் மீண்டும் சிங்க முழக்கங்களையும், பெரும் போரில் உள்ளங்கைகளின் ஒலியையும் வில்லின் ஒலியையும் எழுப்பினர்.
8.20.20
शङ्खशब्दवरांश्चैव चक्रतुस्तौ नरेश्वरौ ।
अन्योन्यं तौ महाराज पीडयांचक्रतुर्भृशम् ॥ ८.२०.२० ॥
அந்த இரு மன்னர்களும் சங்குகளின் சிறந்த ஒலிகளையும் எழுப்பினர். ஓ மகாராஜா, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பெரிதும் துன்புறுத்தினர்.
8.20.21
ततो युधिष्ठिरो राजा पुत्रं तव शरैस्त्रिभिः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रवेगैर्दुरासदैः ॥ ८.२०.२१ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன் சினத்துடன் உமது மகனின் மார்பில் வஜ்ர வேகம் கொண்ட, எதிர்க்க முடியாத மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்.
8.20.22
प्रतिविव्याध तं तूर्णं तव पुत्रो महीपतिः ।
पञ्चभिर्निशितैर्बाणैः स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ८.२०.२२ ॥
உமது மகனாகிய மகீபதி உடனே அவனை எதிர்த்து, பொன் இறகுகளும் கல்லில் கூர்தீட்டப்பட்ட ஐந்து கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கினான்.
8.20.23
ततो दुर्योधनो राजा शक्तिं चिक्षेप भारत ।
सर्वपारशवीं तीक्ष्णां महोल्काप्रतिमां तदा ॥ ८.२०.२३ ॥
ஓ பாரதா, அப்போது அரசன் துரியோதனன் முழுவதும் இரும்பினால் ஆன, கூர்மையான, அப்போது பெரும் எரிகல்லைப் போன்ற ஒரு சக்தியை எறிந்தான்.
8.20.24
तामापतन्तीं सहसा धर्मराजः शितैः शरैः ।
त्रिभिश्चिच्छेद सहसा तं च विव्याध पञ्चभिः ॥ ८.२०.२४ ॥
அது திடீரெனப் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு தர்மராஜன் கூர்மையான மூன்று அம்புகளால் உடனே அதை வெட்டினான்; பின்னர் ஐந்து அம்புகளால் அவனையும் தாக்கினான்.
8.20.25
निपपात ततः साऽथ स्वर्णदण्डा महास्वना ।
निपतन्ती महोल्केव व्यराजच्छिखिसन्निभा ॥ ८.२०.२५ ॥
அப்போது தங்கத் தண்டு கொண்ட அது பெரும் ஒலியுடன் விழுந்தது; விழுகையில் அது தீச்சுடர் போன்ற பெரிய எரிகொள்ளி போல ஒளிர்ந்தது.
8.20.26
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशाम्पते ।
नवभिर्निशितैर्भल्लैर्निजघान युधिष्ठिरम् ॥ ८.२०.२६ ॥
ஈட்டி அழிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, மக்களின் தலைவரே, உங்கள் மகன் கூரிய ஒன்பது பல்லங்களால் யுதிஷ்டிரரை தாக்கினான்.
8.20.27
सोऽतिविद्वो बलवता शत्रुणआ शत्रुतापनः ।
दुर्योधनं समुद्दिश्य बाणं जग्राह सत्वरः ॥ ८.२०.२७ ॥
வலிமைமிக்க எதிரியால் மிகவும் காயமுற்ற அவன், பகைவரைச் சுடுபவன், துரியோதனனை இலக்காகக் கொண்டு உடனே ஓர் அம்பை எடுத்தான்.
8.20.28
समाधत्त च तं बाणं धनुर्मध्ये महाबलः ।
चिक्षेप च महाराज ततः क्रुद्वः पराक्रमी ॥ ८.२०.२८ ॥
அந்த மகாபலன் அம்பை வில்லின் நடுவில் பொருத்தினான்; மகாராஜாவே, பின்னர் கோபமும் வீரமும் கொண்டு அதை எய்தான்.
8.20.29
स तु बाणः समासाद्य तव पुत्रं महारथम् ।
व्यामोहयत राजानं धरणीं च ददार ह ॥ ८.२०.२९ ॥
அந்த அம்பு உமது மகாரதன் மகனை அடைந்து அரசனை மயக்கமுறச் செய்தது; நிலத்தையும் பிளந்தது.
8.20.30
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो गदामुद्यम्य वेगितः ।
विधित्सुः कलहस्यान्तं धर्मराजमुपाद्रवत् ॥ ८.२०.३० ॥
பின்னர் கோபமுற்ற துரியோதனன் கதையை உயர்த்தி வேகமாக, சண்டைக்கு முடிவு கட்ட விரும்பி, தர்மராஜனாகிய யுதிஷ்டிரர் மீது பாய்ந்தான்.
8.20.31
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
धर्मराजो महाशक्तिं प्राहिणोत्तव सूनवे ॥ ८.२०.३१ ॥
கையில் தண்டத்துடன் நிற்கும் அந்தகனைப் போல், ஓங்கிய கதையுடன் வந்த அவனைக் கண்டு, தர்மராஜன் உமது மகன் மீது ஒரு பெரும் சக்தியை எறிந்தான்.
8.20.32
दीप्यमानां महावेगां महोल्कां ज्वलितामिव ।
यमदण्डनिभां घोरां कालरात्रिमिवापराम् ॥ ८.२०.३२ ॥
ஒளிவீசும், பெரும் வேகமுள்ள, எரியும் பெரும் எரிகல்லைப் போன்ற அது யமதண்டத்தைப் போல் கொடியதாக இருந்தது; மற்றொரு காலராத்திரி போலும்.
8.20.33
रथस्थः स तया विद्वो वर्म भित्त्वा स्तनान्तरे ।
भृशं संविग्नहृदयः पपात च मुमोह च ॥ ८.२०.३३ ॥
தேரில் நின்றிருந்த அவன் அதனால் தாக்கப்பட்டு, கவசத்தைத் துளைத்து மார்பின் நடுவே பாய, மிகவும் கலங்கிய உள்ளத்துடன் விழுந்து மயங்கினான்.
8.20.34
नभस्तमाह च ततः प्रतिज्ञामनुपालय ।
नायं वध्यस्तव नृप इत्युक्तः स न्यवर्तत ॥ ८.२०.३४ ॥
பின்னர் அவனிடம் "உன் சபதத்தைக் காத்துக்கொள்; அரசே, இவன் உனக்குக் கொல்லத் தக்கவன் அல்ல" என்று சொல்லப்பட்டதும் அவன் திரும்பினான்.
8.20.35
ततस्त्वरितमागम्य कृतवर्मा तवात्मजम् ।
प्रत्यपद्यत राजानं निम्नं व्यसनार्णवे ॥ ८.२०.३५ ॥
பின்னர் விரைந்து வந்த கிருதவர்மன், துன்பக் கடலில் மூழ்கியிருந்த உமது மகனான அரசனை அடைந்தான்.
8.20.36
गदामादाय भीमोऽपि हेमपट्टपरिष्कृताम् ।
अभिदुद्राव वेगेन कृतवर्माणमाहवे ॥ ८.२०.३६ ॥
பீமனும் பொன் பட்டைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கதையை எடுத்துக்கொண்டு, போரில் வேகமாக கிருதவர்மன் மீது பாய்ந்தான்.
8.20.37
एवं तदभवद्युद्धं त्वदीयानां परैः सह ।
अपराह्णे महाराज काङ्क्षतां विजयं युधि ॥ ८.२०.३७ ॥
மகாராஜாவே, பிற்பகலில் உங்கள் படைகளுக்கும் எதிரிகளுக்கும் இவ்வாறு போர் நடந்தது; இருபுறமும் போரில் வெற்றியை விரும்பியவர்களாக இருந்தனர்.