Mahābhārata · Adhyāya 8.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.22.1
स्वेन च्छन्देन नः सर्वानवधीद्व्यक्तमर्जुनः ।
न ह्यस्य समरे मुच्येदन्तकोऽप्याततायिनः ॥ ८.२२.१ ॥
Aus eigenem Willen hat Arjuna uns alle offenkundig erschlagen; im Kampf könnte selbst Antaka einen Ātatāyin nicht vor ihm retten.
8.22.2
पार्थो ह्येकोऽहरद्भद्रामेकश्चाग्निमतर्पयत् ।
एकश्चेमां महीं जित्वा चक्रे बलिभृतो नृपान् ॥ ८.२२.२ ॥
Der Sohn der Pṛthā allein entriss jenes glückverheißende (Khāṇḍava), allein stillte er Agni, und allein, nachdem er diese Erde erobert hatte, machte er die Könige zu Tributzahlern.
8.22.3
एको निवातकवचनानहनद्दिव्यकार्मुकः ।
एकः किरातरूपेण स्थितं शर्वमयोधयत् ॥ ८.२२.३ ॥
Allein mit seinem göttlichen Bogen erschlug er die Nivātakavacas; allein kämpfte er gegen Śarva (Śiva), der in der Gestalt eines Jägers dastand.
8.22.4
एको ह्यरक्षद्भरतानेको भवमतोषयत् ।
तेनैकेन जिताः सर्वे मदीया ह्युग्रतेजसः ॥ ८.२२.४ ॥
Allein beschützte er die Bharatas, allein erfreute er Bhava (Śiva); durch diesen einen allein wurden alle meine Männer von feurigem Mut besiegt.
8.22.5
न ते निन्द्याः प्रशस्यास्ते यत्ते चक्रुर्ब्रवीहि तत् ।
ततो दुर्योधनः सूत पश्चात्किमकरोत्तदा ॥ ८.२२.५ ॥
Sie sind nicht zu tadeln, sondern zu loben. Sag mir, was sie getan haben. Dann, o Wagenlenker, was tat Duryodhana danach?
8.22.6
हतप्रहतविध्वस्ता विवर्मायुधवाहनाः ।
दीनस्वरा दूयमाना मानिनः शत्रुनिर्जिताः ॥ ८.२२.६ ॥
Geschlagen, niedergeschmettert und zerschlagen, ihrer Panzer, Waffen und Fahrzeuge beraubt, mit klagenden Stimmen, gequält, stolze Männer, von ihren Feinden besiegt.
8.22.7
शिबिरस्थाः पुनर्मन्त्रं मन्त्रयन्ति स्म कौरवाः ।
भग्नदंष्ट्रा हतविषाः पादाक्रान्ता इवोरगाः ॥ ८.२२.७ ॥
Die im Lager verweilenden Kauravas berieten erneut, wie Schlangen mit gebrochenen Fangen und zerstörtem Gift, unter den Füßen zertreten.
8.22.8
तानब्रवीत्ततः कर्णः क्रुद्वः सर्प इव श्वसन् ।
करं करेण निष्पीड्य प्रेक्षमाणस्तवात्मजम् ॥ ८.२२.८ ॥
Da sprach Karṇa, zornig und zischend wie eine Schlange, die Hand gegen die Hand pressend und deinen Sohn anblickend, zu ihnen.
8.22.9
यत्तो दृढश्च दक्षश्च धृतिमानर्जुनः सदा ।
सम्बोधयति चाप्येनं यथाकालमधोक्षजः ॥ ८.२२.९ ॥
Arjuna ist stets wachsam, fest, geschickt und standhaft, und Adhokṣaja (Kṛṣṇa) spornt ihn zur rechten Zeit an.
8.22.10
सहसाऽस्त्रविसर्गेण वयं तेनाद्य वञ्चिताः ।
श्वस्त्वहं तस्य सङ्कल्पं सर्वं हन्ता महीपते ॥ ८.२२.१० ॥
Plötzlich, durch den Abschuss einer Waffe, sind wir heute von ihm getäuscht worden; doch morgen, o Herr der Erde, werde ich all seinen Plan vernichten.
8.22.11
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुजज्ञे नृपोत्तमान् ।
तेऽनुज्ञाता नृपाः सर्वे स्वानि वेश्मानि भेजिरे ॥ ८.२२.११ ॥
So angesprochen sprach er: »So sei es«, und entließ die besten Könige; und alle entlassenen Könige begaben sich zu ihren eigenen Wohnstätten.
8.22.12
सुखोषितास्तां रजनीं हृष्टा युद्वाय निर्ययुः ।
तेऽपश्यन्विहितं व्यूहं धर्मराजेन दुर्जयम्।
प्रयत्नात्कुरुमुख्येन बृहस्पत्युशनोमतात् ॥ ८.२२.१२ ॥
Nachdem sie jene Nacht in Behaglichkeit verbracht hatten, zogen sie freudig in den Kampf; und sie sahen die unbesiegbare Schlachtordnung, die der König des Dharma angeordnet hatte, sorgfältig gebildet vom Vornehmsten der Kurus nach der Lehre von Bṛhaspati und Uśanas.
8.22.13
अथ प्रतीपकर्तारं प्रवीरं परवीरहा ।
सस्मार वृषभस्कन्धं कर्णं दुर्योधनस्तदा ॥ ८.२२.१३ ॥
Da gedachte Duryodhana, der Töter feindlicher Helden, an Karṇa, den tapferen Gegner, den Stiernackigen.
8.22.14
पुरन्दरसमं युद्वे मरुद्गणसमं बले ।
कार्तवीर्यसमं वीर्ये कर्णं राज्ञोऽगमन्मनः ॥ ८.२२.१४ ॥
Der Geist des Königs wandte sich Karṇa zu, Indra gleich im Kampf, den Marut-Scharen gleich an Kraft, Kārtavīrya gleich an Tapferkeit.
8.22.15
सर्वेषां चैव सैन्यानां कर्णमेवागमन्मनः ।
सूतपुत्रं महेष्वासं बन्धुमात्ययिकेष्विव ॥ ८.२२.१५ ॥
Die Gedanken aller Heere wandten sich allein Karṇa zu, wie man sich in der Not an einen Verwandten wendet: dem Wagenlenkersohn, dem großen Bogenschützen.
8.22.16
ततो दुर्योधनः सूत पश्चात्किमकरोत्तदा ।
यद्वोऽगमन्मनो मन्दाः कर्णं वैकर्तनं प्रति ॥ ८.२२.१६ ॥
Was tat danach Duryodhana, o Wagenlenker? O Toren, warum wandte sich euer Sinn Karṇa zu, dem Sohn des Vikartana?
8.22.17
अप्यपश्यत राधेयं शीतार्ता इव भास्करम् ।
कृतेऽवहारे सैन्यानां प्रवृत्ते च रणे पुनः ॥ ८.२२.१७ ॥
Blickten sie auf Karṇa, den Sohn der Rādhā, wie die vom Frost Geplagten zur Sonne blicken, als die Heere sich zurückgezogen hatten und der Kampf wieder begann?
8.22.18
दुर्योधनं च तत्राजौ पाण्डवेन भृशार्दितम् ।
पराक्रान्तान्पाण्डुसुतान्दृष्ट्वाऽपि भृशार्दितम् ॥ ८.२२.१८ ॥
Dort im Kampf, als sie Duryodhana, schwer bedrängt vom Pāṇḍava, und die tapferen Söhne Pāṇḍus sahen, wurden auch sie sehr bedrückt.
8.22.19
कथं वैकर्तनः कर्णस्तत्रायुध्यत सञ्जय ।
कथं च पाण्डवाः सर्वे युयुधुस्तत्र सूतजम् ॥ ८.२२.१९ ॥
Sañjaya, wie kämpfte Vaikartana Karṇa dort? Und wie kämpften alle Pāṇḍavas dort gegen den Sohn des Wagenlenkers?
8.22.20
कर्णो ह्येको महाबाहुर्हन्यात्पार्थान्ससृञ्जयान् ।
कर्णस्य भुजयोर्वीर्यं शक्रविष्णुसमं युधि ॥ ८.२२.२० ॥
Karṇa allein, der Starkarmige, könnte die Söhne Pṛthās samt den Sṛñjayas erschlagen. Im Kampf ist die Kraft von Karṇas Armen gleich der von Śakra und Viṣṇu.
8.22.21
तस्य शस्त्राणि घोराणि विक्रमश्च महात्मनः ।
कर्णमाश्रित्य सङ्ग्रामे मत्तो दुर्योधनो नृपः ॥ ८.२२.२१ ॥
Seine schrecklichen Waffen und seine Tapferkeit gehören jenem Hochherzigen. Im Vertrauen auf Karṇa im Kampf ist der König Duryodhana berauscht geworden.
8.22.22
दुर्योधनं ततो दृष्ट्वा पाण्डवेन भृशार्दितम् ।
पराक्रान्तान्पाण्डुसुतान्दृष्ट्वा चापि महारथः ॥ ८.२२.२२ ॥
Als er Duryodhana, schwer bedrängt vom Pāṇḍava, sah, und auch die tapferen Söhne Pāṇḍus, o großer Wagenkämpfer...
8.22.23
कर्णमाश्रित्य सङ्ग्रामे मन्दो दुर्योधनः पुनः ।
जेतुमुत्सहते पार्थान्सपुत्रान्सहकेशवान् ॥ ८.२२.२३ ॥
Im Vertrauen auf Karṇa im Kampf begehrt der törichte Duryodhana erneut, die Pārthas samt ihren Söhnen und Keśava zu besiegen.
8.22.24
यः सौबलं तथा तात नीतिमानिति मन्यते ।
कर्णं चाग्रतिमं युद्वे देवैरपि दुरुत्सहम् ॥ ८.२२.२४ ॥
Lieber, er (Duryodhana), der Saubala und Karṇa, den ersten im Kampf, den selbst die Götter kaum bezwingen, für klug in der Staatskunst hält...
8.22.25
मन्यतेऽभ्यधिकं पार्थादेवं चास्य हृदि स्थितम् ।
विजेष्यति रणे कर्ण एकः पर्थान्ससोमकान्।
मम चैव सदा मन्दः शंसते नित्यमग्रतः ॥ ८.२२.२५ ॥
Er glaubt, Karṇa sei dem Sohn der Pṛthā überlegen, und dies hat sich in seinem Herzen festgesetzt: dass Karṇa allein im Kampf die Pārthas samt den Somakas besiegen wird. Dieser Narr verkündet es mir ständig.
8.22.26
अहो बत महद्दुःखं यत्र पाण्डुसुतान्रणे ।
नातरद्रभसः कर्णो दैवं नूनं परायणम् ॥ ८.२२.२६ ॥
Wehe, welch großer Schmerz, dass Karṇa, der Ungestüme, im Kampf die Söhne Pāṇḍus nicht überwinden konnte! Gewiss ist das Schicksal die höchste Zuflucht.
8.22.27
अहो द्यूतस्य निष्ठेयं घोरा सम्प्रति वर्तते ॥ ८.२२.२७ ॥
Wehe, dieses schreckliche Ergebnis des Würfelspiels vollzieht sich nun.
8.22.28
अहो तीव्राणि दुःखानि दुर्योधनकृतान्यहम् ।
सोढा घोराणि बहुशः शल्यभूतानि सञ्जय ॥ ८.२२.२८ ॥
Wehe, ich habe die scharfen Leiden, von Duryodhana verursacht, oftmals ertragen — furchtbar und stechend wie Dornen, o Sañjaya!
8.22.29
सौबलं च तदा तात नीतिमानिति मन्यते ।
कर्णश्च रभसो नित्यं राजा त चाप्यनुव्रतः ॥ ८.२२.२९ ॥
Mein Lieber, dann hält er Saubala (Śakuni) für klug in der Staatskunst; Karṇa ist stets ungestüm, und auch der König folgt ihm.
8.22.30
यदेवं वर्तमानेषु महायुद्वेषु सञ्जय ।
अश्रौषं निहतान्पुत्रान्नित्यमेव विनिर्जितान् ॥ ८.२२.३० ॥
O Sañjaya, während solche großen Schlachten tobten, hörte ich immer wieder, dass meine Söhne unablässig erschlagen und gänzlich besiegt wurden.
8.22.31
न पाण्डवानां समरे कश्चिदस्ति हतः किल ।
स्त्रीमध्यमिव गाहन्ते दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ८.२२.३१ ॥
In der Schlacht ist unter den Pāṇḍava wahrlich niemand erschlagen worden; sie stürzen sich hinein, als wären sie unter Frauen. Doch das Schicksal ist weit stärker.
8.22.32
राजन्पूर्वनिमित्तानि धर्मिष्ठानि विचिन्तय। ॥ ८.२२.३२ ॥
O König, bedenke die früheren Vorzeichen, die dem Dharma am meisten entsprechen.
8.22.33
अतिक्रान्तं हि यत्कार्यं पश्चाच्चिन्तयते नरः ।
तच्चास्य न भवेत्कार्यं चिन्तया च विनश्यति ॥ ८.२२.३३ ॥
Ein Mensch grämt sich hinterher über eine schon vergangene Tat; doch diese Sorge macht die Tat nicht ungeschehen, und durch die Sorge geht er zugrunde.
8.22.34
तदिदं तव कार्यं तु दूरप्राप्तं विजानता ।
न कृतं यत्त्वया पूर्वं प्राप्ताप्राप्तविचारणम् ॥ ८.२२.३४ ॥
Darum ist dies deine Aufgabe, mit weitreichenden Folgen; sie hätte von einem Wissenden getan werden sollen. Doch hast du vorher nicht erwogen, was erreichbar ist und was nicht.
8.22.35
उक्तोऽसि बहुधा राज्ञन्मा युध्यस्वेति पाण्डवैः ।
न च तत्त्वग्रहीर्द्वेषात्पाण्डवेषु विशाम्पते ॥ ८.२२.३५ ॥
O König, die Pāṇḍava haben dir vielfach gesagt: „Kämpfe nicht!“; doch, o Herr der Menschen, aus Hass hast du es nicht angenommen.
8.22.36
त्वया पापानि घोराणि समाचीर्णानि पाण्डुषु ।
त्वत्कृते वर्तते घोरः पार्थिवानां जनक्षयः ॥ ८.२२.३६ ॥
Von dir wurden gegen die Pāṇḍava schreckliche Frevel begangen; durch dich geschieht das grauenhafte Gemetzel unter den Königen.
8.22.37
तत्त्विदानीमतिक्रान्तं मा शुचो भरतर्षभ ।
शृणु सर्वं यथावृत्तं घोरं वैशसमुच्यते ॥ ८.२२.३७ ॥
Das ist nun vergangen; sei nicht betrübt, Stier der Bharatas. Höre alles, wie es sich ereignete: das furchtbare Gemetzel wird nun erzählt.
8.22.38
प्रभातायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ।
समेत्य च महाबाहुर्दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ ८.२२.३८ ॥
Als die Nacht vorüber war und der Morgen anbrach, ging Karṇa zum König. Nachdem er Duryodhana getroffen hatte, sprach der starkarmige Held.
8.22.39
अद्य राजन्समेष्यामि पाण्डवेन यशस्विना ।
निहनिष्यामि तं वीरं स वा मां निहनिष्यति ॥ ८.२२.३९ ॥
Heute, o König, werde ich dem ruhmreichen Pāṇḍava begegnen. Ich werde diesen Helden töten, oder er wird mich töten.
8.22.40
बहुत्वान्मम कार्याणां तथा पार्थस्य भारत ।
नाभूत्समागमो राजन्मम चैवार्जुनस्य च ॥ ८.२२.४० ॥
O Bhārata, wegen der vielen Pflichten von mir und vom Sohn der Pṛthā, o König, gab es keine Begegnung zwischen mir und Arjuna.
8.22.41
इदं तु मे यथाप्रज्ञं शृणु वाक्यं विशाम्पते ।
अनिहत्य रणे पार्थं नाहमेष्यामि भारत ॥ ८.२२.४१ ॥
Höre nun, o Herr der Menschen, diese Worte nach meiner Einsicht: O Bhārata, ich werde nicht zurückkehren, ohne den Sohn der Pṛthā im Kampf erschlagen zu haben.
8.22.42
हतप्रवीरे सैन्येऽस्मिन्मयि चावस्थिते युधि ।
अभियास्यति मां पार्थः शक्रशक्तिविनाकृतम् ॥ ८.२२.४२ ॥
Wenn die Helden dieses Heeres erschlagen sind und ich im Kampf stehe, wird der Sohn der Pṛthā mich angreifen, des Indra-Gewaltes beraubt.
8.22.43
ततः श्रेयस्करं यच्च तन्निबोध जनेश्वर ।
आयुधानां च मे वीर्यं दिव्यानामर्जुनस्य च ॥ ८.२२.४३ ॥
Nun höre, was heilsam ist, o Herr der Menschen: die Kraft meiner Waffen und auch die der göttlichen Waffen Arjunas.
8.22.44
कार्यस्य महतो भेदे लाघवे दूरपातने ।
सौष्ठवे चास्त्रपाते च सव्यसाची न मत्समः ॥ ८.२२.४४ ॥
Im Brechen einer großen Aufgabe, in der Leichtigkeit der Hand, im Treffen aus der Ferne, in Geschick und im Abschuss der Waffen ist Savyasācin mir nicht gleich.
8.22.45
प्राणे शौर्येऽथ विज्ञाने विक्रमे चापि भारत ।
निमित्तज्ञानयोगे च सव्यसाची न मत्समः ॥ ८.२२.४५ ॥
In der Lebenskraft, im Heldenmut, im Wissen und auch in der Tapferkeit, o Bhārata, und in der Anwendung der Kenntnis der Vorzeichen ist Savyasācin mir nicht gleich.
8.22.46
सर्वायुधमहामात्रं विजयं नाम तद्वनुः ।
इन्द्रार्थं प्रियकामेन निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ ८.२२.४६ ॥
Jener Bogen namens Sieg, der große Minister aller Waffen, wurde von Viśvakarman für Indra gefertigt, aus dem Wunsch, ihm zu gefallen.
8.22.47
येन दैत्यगणान्राजञ्जितवान्वै शतक्रतुः ।
यस्य घोषेण दैत्यानां व्यामुह्यन्त दिशो दश ॥ ८.२२.४७ ॥
O König, mit dem Śatakratu wahrlich die Scharen der Daityas besiegte, und dessen Dröhnen die zehn Richtungen der Daityas verwirrte.
8.22.48
तद्भार्गवाय प्रायच्छच्छक्रः परमसम्मतम् ।
तद्दिव्यं भार्गवो मह्यमददद्वनुरत्तमम् ॥ ८.२२.४८ ॥
Indra gab jenen hochgeschätzten Bogen an Bhārgava; diesen göttlichen, höchsten Bogen gab Bhārgava mir.
8.22.49
तेन योत्स्ये महाबाहुमर्जुनं जयतां वरम् ।
यथेन्द्रः समरे सर्वान्दैतेयान्वै समागतान्।
निजघान तथा सर्वाञ्जेष्यामि युधि पाण्डवान् ॥ ८.२२.४९ ॥
Mit jenem Bogen werde ich gegen Arjuna kämpfen, den Starkarmigen, den Besten der Sieger. So wie Indra im Kampf alle versammelten Daityas erschlug, so werde ich im Krieg alle Pāṇḍavas besiegen.
8.22.50
धनुर्घोरं रामदत्तं गाण्डीवात्तद्विशिष्यते ।
त्रिस्सप्तकृत्वः पृथिवी धनुषा येन निर्जिता ॥ ८.२२.५० ॥
Der schreckliche Bogen, den Rāma gab, ist dem Gāṇḍīva überlegen; mit ihm wurde die Erde einundzwanzigmal erobert.
8.22.51
धनुषो ह्यस्य कर्माणि दिव्यानि प्राह भार्गवः ।
तद्रामो ह्यददन्मह्यं तेन योत्स्यामि पाण्डवम् ॥ ८.२२.५१ ॥
Der Bhārgava hat die göttlichen Taten dieses Bogens verkündet; deshalb gab Rāma ihn mir, und mit ihm werde ich gegen den Pāṇḍava kämpfen.
8.22.52
अद्य दुर्योधनाहं त्वां नन्दयिष्ये सबान्धवम् ।
निहत्य समरे वीरमर्जुनं जयतां वरम् ॥ ८.२२.५२ ॥
Heute, o Duryodhana, werde ich dich und deine Verwandten erfreuen, nachdem ich im Kampf Arjuna erschlagen habe, den Helden, den Besten der Sieger.
8.22.53
सपर्वतवनद्वीपा हतवीरा ससागरा ।
पुत्रपौत्रप्रतिष्ठा ते भविष्यत्यद्य पार्थिव ॥ ८.२२.५३ ॥
O König, die Erde mit ihren Bergen, Wäldern, Inseln und Ozeanen wird, nachdem ihre Helden erschlagen sind, heute in deinen Söhnen und Enkeln Bestand haben.
8.22.54
नाशक्यं विद्यते मेऽद्य त्वत्प्रियार्थं विशेषतः ।
सम्यग्धर्मानुरक्तस्य सिद्विरात्मवतो यथा ॥ ८.२२.५४ ॥
Nichts ist heute für mich unmöglich, besonders um dir zu gefallen, so wie dem Erfolg zuteil wird, der dem wahren Dharma ergeben und selbstbeherrscht ist.
8.22.55
न हि मे विक्रमं सोढुं स शक्तोऽग्निं तरुर्यथा ।
अवश्यं तु मया वाच्यं येन हीनोऽस्मि फल्गुनात् ॥ ८.२२.५५ ॥
Er kann meine Tapferkeit nicht ertragen, wie ein Baum das Feuer nicht ertragen kann. Dennoch muss ich sagen, worin ich Phalguna unterlegen bin.
8.22.56
ज्या तस्य धनुषो दिव्या तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सारथिस्तस्य गोविन्दो मम तादृङ्ग विद्यते ॥ ८.२२.५६ ॥
Göttlich ist die Sehne seines Bogens, ebenso seine beiden großen unerschöpflichen Köcher. Sein Wagenlenker ist Govinda, und ich habe einen solchen.
8.22.57
तस्य दिव्यं धनुः श्रेष्ठं गाण्डीवमजितं युधि ।
विजयं च महद्दिव्यं ममापि धनुरुत्तमम् ॥ ८.२२.५७ ॥
Sein göttlicher und vorzüglicher Bogen ist Gāṇḍīva, im Kampf unbesiegt; und mein großer göttlicher und höchster Bogen ist Vijaya.
8.22.58
तत्राहमधिकः पार्थाद्वनुषा तेन पार्थिव ।
येन चाप्यधिको वीरः पाण्डवस्तन्निबोध मे ॥ ८.२२.५८ ॥
O König, durch jenen Bogen bin ich Pārtha überlegen; und den Grund, warum jener heldenhafte Pāṇḍava sogar mir überlegen ist, höre ihn von mir.
8.22.59
रश्मिग्राहश्च दाशार्हः सर्वलोकनमस्कृतः ।
अग्निदत्तश्च वै दिव्यो रथः काञ्चनभूषणः ॥ ८.२२.५९ ॥
Sein Zügelhalter ist der Dāśārha, von allen Welten verehrt; und der göttliche Wagen, von Agni gegeben, mit Gold geschmückt.
8.22.60
अच्छेद्याः सर्वतो वीर वाजिनश्च मनोजवाः ।
ध्वजश्च दिव्यो द्युतिमान्वानरोपि भयङ्करः ॥ ८.२२.६० ॥
O Held, seine Pferde sind von allen Seiten unzerbrechlich und schnell wie der Gedanke; sein Banner ist göttlich und strahlend, und der Affe darauf ist furchterregend.
8.22.61
कृष्णश्च जगतः स्रष्टा रथं तमभिरक्षति ।
एभिस्त्रिभिरहं हीनो युद्वुमिच्छामि पाण्डवम् ॥ ८.२२.६१ ॥
Kṛṣṇa, der Schöpfer der Welt, beschützt jenen Wagen. Ohne diese drei will ich gegen den Pāṇḍava kämpfen.
8.22.62
अयं तु सदृशः शौरेः शल्यः समितिशोभनः ।
सारथ्यं यदि मे कुर्याद्द्रुवस्ते विजयो भवेत् ॥ ८.२२.६२ ॥
Dieser Śalya ist dem Sohn des Śūra (Kṛṣṇa) ebenbürtig und glänzt im Kampf. Wenn er mein Wagenlenker wäre, würde dir der Sieg gewiss sein.
8.22.63
तस्य मे सारथिः शल्यो भवत्वसुकरः परैः ।
नाराचान्गार्ध्रपत्रांश्च शकटानि वहन्तु मे ॥ ८.२२.६३ ॥
Śalya soll mein Wagenlenker sein, den die Feinde nicht leicht besiegen können. Mögen Karren mit Nārāca- und Geierfederpfeilen für mich nachfolgen.
8.22.64
रथाश्च मुख्या राजेन्द्र युक्ता वाजिभिरुत्तमैः ।
आयान्तु पश्चात्सततं मामेव भरतर्षभ ॥ ८.२२.६४ ॥
O Herr der Könige, mögen die vordersten Wagen, bespannt mit ausgezeichneten Pferden, stets hinter mir folgen. O Stier der Bharatas!
8.22.65
एवमभ्यधिकः पार्थाद्भविष्यामि गुणैरहम् ।
शल्योप्यभ्यधिकः कृष्णादर्जुनादपिचाप्यहम् ॥ ८.२२.६५ ॥
So werde ich Pārtha (Arjuna) an Vorzügen übertreffen. Auch Śalya wird Kṛṣṇa übertreffen, und auch ich werde Arjuna übertreffen.
8.22.66
यथाऽश्वहृदयं वेद दाशार्हः परवीरहा ।
तथा शल्यो विजानीते हयज्ञानं महारथः ॥ ८.२२.६६ ॥
So wie der Dāśārha (Kṛṣṇa), der Töter feindlicher Helden, das Herz der Pferde kennt, so kennt der große Wagenlenker Śalya das Wissen um die Pferde gut.
8.22.67
बाहुवीर्ये समो नास्ति मद्रराजस्य कश्चन ।
तथाऽस्त्रे मत्समो नास्ति कश्चिदेव धनुर्धरः ॥ ८.२२.६७ ॥
An Armeskraft ist niemand dem Madra-König gleich, und in den Waffen gibt es keinen Bogenschützen, der mir gleicht.
8.22.68
तथा शल्यसमो नास्ति हयज्ञाने हि कश्चन ।
सोऽयमभ्यधिकः कृष्णाद्भविष्यति रथो मम ॥ ८.२२.६८ ॥
Ebenso gibt es in der Kunst der Pferde niemanden, der Śalya gleicht. Daher wird dieser mein Wagen selbst den Kṛṣṇas übertreffen.
8.22.69
एवं कृते रथस्थोऽहं गुणैरभ्यधिकोऽर्जुनात् ।
विजयेयमहं सङ्ख्ये फल्गुनं कुरुसत्तम ॥ ८.२२.६९ ॥
Wenn dies geschehen ist, werde ich, auf meinem Wagen stehend und Arjuna an Eigenschaften überlegen, Phalguna im Kampf besiegen, o Bester der Kurus.
8.22.70
समुद्यातुं न शक्ष्यन्ति देवा अपि सवासवाः ।
एतत्कृतं महाराज त्वयेच्छामि परन्तप ॥ ८.२२.७० ॥
Nicht einmal die Götter mit Vāsava werden es angreifen können. Dies, großer König, Peiniger der Feinde, wünsche ich, dass du es vollbringst.
8.22.71
क्रियतामेष कामो मे मा वः कालोऽत्यगादयम् ।
एवं कृते कृतं मह्यं त्वया सर्वं भविष्यति ॥ ८.२२.७१ ॥
Mein Wunsch soll erfüllt werden; lass diese Zeit nicht ungenutzt verstreichen. So getan, wird durch dich alles, was mein ist, vollendet sein.
8.22.72
ततो द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे यत्करिष्यामि भारत ।
सर्वथा पाण्डवान्सङ्ख्ये विजेष्ये वै समागतान् ॥ ८.२२.७२ ॥
Dann wirst du, Nachkomme des Bharata, sehen, was ich tun werde. Im Kampf werde ich die versammelten Pāṇḍavas auf jede Weise gewiss besiegen.
8.22.73
न हि मे समरे शक्ताः समुद्यातुं सुरासुराः ।
किमु पाण्डुसुता राजन्रणे मानुषयोनयः ॥ ८.२२.७३ ॥
O König, im Kampf vermögen Götter und Dämonen nicht, mir entgegenzutreten; was sollen da die Söhne Pāṇḍus, von menschlichem Geschlecht?
8.22.74
एवमुक्तस्तव सुतः कर्णेनाहवशोभिना ।
सम्पूज्य सम्प्रहृष्टात्मा ततो राधेयमब्रवीत् ॥ ८.२२.७४ ॥
So angesprochen von Karṇa, dem Glanz der Schlacht, ehrte dein Sohn ihn und sprach mit frohem Herzen zu Rādheya.
8.22.75
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं कर्ण मन्यसे ।
सोपासङ्गा रथाः साश्वाः स्वनुयास्यन्ति संयुगे ॥ ८.२२.७५ ॥
Karṇa, ich werde so handeln, wie du es für richtig hältst; die Wagen mit ihren Köchern und Pferden werden dir in der Schlacht folgen.
8.22.76
नाराचान्गार्ध्रपत्रांश्च शकटानि वहन्तु ते ।
अनुयास्याम कर्ण त्वां वयं सर्वे च पार्थिवाः ॥ ८.२२.७६ ॥
Mögen deine Wagen die eisernen Pfeile und die geierfiedrigen Pfeile tragen; Karṇa, wir alle, die Könige, werden dir folgen.
8.22.77
एवमुक्त्वा महाराज तव पुत्रः प्रतापवान् ।
अभिगम्याब्रवीद्राजा मद्रराजमिदं वचः ॥ ८.२२.७७ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, o großer König, trat dein tapferer Sohn zum König der Madras und sprach diese Worte.