Mahābhārata · Adhyāya 8.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.26.1
तेजसोऽर्धं सुरा दत्त्वा शङ्कराय महात्मने ।
पशुत्वमपि चोपेत्य विश्वकर्माणमव्ययम् ॥ ८.२६.१ ॥
Die Götter, die dem großmütigen Śaṅkara die Hälfte ihres Glanzes gegeben und sich dem unvergänglichen Viśvakarman genähert hatten,
8.26.2
ऊचुः सर्वे समाभाष्य रथः सङ्कल्प्यतामिति ।
विश्वकर्माऽपि सञ्चिन्त्य रथं दिव्यमकल्पयत् ॥ ८.२६.२ ॥
Alle berieten sich und sprachen: 'Ein Wagen soll ersonnen werden.' Auch Viśvakarman fertigte, nach Überlegung, einen göttlichen Wagen.
8.26.3
समेतां पृथिवीं देवी विशालां पुरमालिनीम् ।
सपर्वतवनद्वीपां चक्रे भूतधरां रथम् ॥ ८.२६.३ ॥
Die Göttin Erde, vereint, weit, mit Städten als Kranz, mit Bergen, Wäldern und Inseln, machte er zum Wagen, der die Wesen trägt.
8.26.4
ईषां नक्षत्रवंशं च छत्रं मेरुमहागिरिम् ।
अनेकद्रुसञ्छन्नं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥ ८.२६.४ ॥
Die Achse der Sternbilder und die Deichsel, der große Berg Meru als Sonnenschirm und das höchste Meer, der Juwelenschatz, bedeckt von vielen Bäumen.
8.26.5
हिमवन्तं च विन्ध्यं च नानाद्रुमलताकुलम् ।
अवस्करं प्रतिष्ठानं कल्पयामास वै तदा ॥ ८.२६.५ ॥
Den Himālaya und den Vindhya, voll von vielen Bäumen und Ranken, formte er damals zum unteren Körper und zur Grundlage des Wagens.
8.26.6
अस्तंगिरिमधिष्ठानं नानाद्विजगणायुतम् ।
चकार भगवांस्त्वष्टा उदयं रथकूबरम् ॥ ८.२६.६ ॥
Der Erhabene Tvaṣṭṛ machte den östlichen Berg (des Aufgangs) zum mittleren Körper des Wagens, mit dem westlichen Berg (des Untergangs) als Grundlage, erfüllt von Schwärmen vieler Vögel.
8.26.7
मीननक्रझषावासं दानवालयमुत्तमम् ।
समुद्रमक्षं विदधे पत्तनाकरशोभितम् ॥ ८.२६.७ ॥
Den Ozean, Wohnstätte von Fischen, Krokodilen und Meerwesen, die höchste Heimstatt der Dānavas, geschmückt mit Städten und Bergwerken, machte er zur Achse.
8.26.8
चक्रं चक्रे चन्द्रमसं तारकागणमण्डितम् ।
दिवाकरं चाप्यपरं चक्रं चक्रेंऽशुमालिनम् ॥ ८.२६.८ ॥
Ein Rad machte er zum Mond, geschmückt mit Scharen von Sternen, und das andere Rad zur Sonne, mit Strahlenkranz.
8.26.9
गङ्गां सरस्वतीं तूणीं चक्रे विश्वकृदव्ययः ।
अलङ्कारा रथस्यासन्नापगाः सरितस्तथा ॥ ८.२६.९ ॥
Der unvergängliche Schöpfer der Welt machte Gaṅgā und Sarasvatī zum Köcher; die Zierden des Wagens waren ebenso Flüsse und Ströme.
8.26.10
त्रीनग्नीन्मन्त्रवच्चक्रे रथस्याथ त्रिवेणुकम् ।
अनुकर्षान्रथे दीप्तान्वरूथांश्चापि तारकाः ॥ ८.२६.१० ॥
Mit Mantras machte er die drei Feuer zur dreigliedrigen Deichsel des Wagens; die leuchtenden Zugstangen und Hüllen am Wagen waren ebenfalls Sterne.
8.26.11
ओषधीर्वीरुधश्चैव घण्टाजालं च भानुमत् ।
अलञ्चकार च रथं मासपक्षर्तुभिर्विभुः ॥ ८.२६.११ ॥
Mit Kräutern, Ranken und einem leuchtenden Glockennetz schmückte der Allmächtige den Wagen; mit Monaten, Halbmonaten und Jahreszeiten schmückte er ihn ebenfalls.
8.26.12
अहोरात्रैः कलाभिश्च काष्ठाभिरयनैस्तथा ।
द्यां युगं युगपर्वाणि संवर्तकबलाहरकान् ॥ ८.२६.१२ ॥
Mit Tagen und Nächten, mit den Zeiteinheiten, Augenblicken und Sonnenwenden; mit dem Himmel, den Weltaltern, den Gelenken der Weltalter und den Wolken der Weltauflösung…
8.26.13
शम्यां धृतिं च मेधां च स्थितिं सन्नतिमेव च ।
ऋग्वेदं सामवेदं च धुर्यावश्वावकल्पयत् ॥ ८.२६.१३ ॥
Śamyā, dhṛti, medhā, sthiti und sannati, dazu der Ṛgveda und der Sāmaveda — diese formte er zu den beiden Joch-Pferden des Wagens.
8.26.14
पृष्ठाश्वौ तु यजुर्वेदः कल्पितोऽथर्वणस्तथा ।
अश्वानां चाप्यलङ्कारं विदधे पदसञ्चयम् ॥ ८.२६.१४ ॥
Als Hinterpferde wurden der Yajurveda und ebenso der Atharvaveda eingesetzt; er schuf auch den Schmuck der Pferde und das Ansammeln ihrer Schritte.
8.26.15
सिनीवालीमनुमतिं कुहूं राकां च सुप्रभाम् ।
योक्ताणि चक्रे चाश्वानां कूश्माण्डांश्चापि पन्नगान्। ॥ ८.२६.१५ ॥
Sinīvālī, Anumati, Kuhū, Rākā und die strahlende Suprabhā machte er zu den Zügeln der Pferde; auch die Kūṣmāṇḍas und die Schlangen.
8.26.16
तालपृष्ठोऽथ नहुषः कार्कोटकधनञ्जयौ ।
इतरे चाभवन्नागा हयानां वाहबन्धनम् ॥ ८.२६.१६ ॥
Tālapṛṣṭha, dann Nahuṣa, Kārkoṭaka und Dhanañjaya; und die übrigen Schlangen wurden zu den Bändern, die die Pferde binden.
8.26.17
अभीशवः षडङ्गानि कल्पितानि महीपते ।
ओङ्कारः कल्पितस्तस्य प्रतोदो विश्वकर्मणा ॥ ८.२६.१७ ॥
O Herr der Erde, die Zügel und die sechs Glieder wurden geformt; die Silbe Oṃ wurde als seine Gestalt geschaffen, und sein Stachel wurde von Viśvakarman gemacht.
8.26.18
यज्ञाः सर्वे पृथक्लृप्ता रथाङ्गानि च भागशः ।
अधिष्ठानं मनश्चासीत्परिरथ्या सरस्वती ॥ ८.२६.१८ ॥
Alle Opfer wurden einzeln angeordnet, und die Teile des Wagens nach und nach gefertigt; der Geist war sein Sitz, und die Sarasvatī seine Umlaufbahn.
8.26.19
नानावर्णानि शस्त्राणि पताकाः पवनेरिताः ।
विद्युदिन्द्रधनुर्युक्तं रथं दीप्त्या व्यदीपयत् ॥ ८.२६.१९ ॥
Waffen vielfarbig und vom Wind bewegte Banner, mit Blitz und Regenbogen verbunden, ließ er jenen Wagen von Glanz erstrahlen.
8.26.20
वर्म योद्धुं च विहितं नमो ग्रहगणाकुलम् ।
अभेद्यं भानुमच्चित्रं कालचक्रपरिक्षतम् ॥ ८.२६.२० ॥
Der Panzer, zum Kampf bereitet, war voll von Scharen der Planeten; unverwundbar, sonnenhell, wunderbar und vom Rad der Zeit gezeichnet.
8.26.21
एवमस्मिन्महाराज कल्पिते रथसत्तमे ।
त्वष्ट्रा मनुजशार्दूल द्विषतां भयवर्धने ॥ ८.२६.२१ ॥
So, o großer König, auf jenem besten Wagen, von Tvaṣṭṛ bereitet, o Tiger unter den Menschen, der den Schrecken der Feinde vermehrt,
8.26.22
स्वान्यायुधानि दिव्यानि न्यदधाच्छङ्करो रथे ।
ध्वजयष्टिं वियत्कृत्वा स्थापयामास गोवृषम् ॥ ८.२६.२२ ॥
Śaṅkara legte seine eigenen göttlichen Waffen auf jenen Wagen; den Himmel selbst zum Fahnenmast machend, stellte er darauf das Stierzeichen (Nandi) auf.
8.26.23
ब्रह्मदण्डः कालदम्डो रुद्रदण्डश्च ते ज्वराः ।
परिष्कारा र्थस्यासन्समन्ताद्दिशमुद्धताः ॥ ८.२६.२३ ॥
Brahmās Stab, der Zeit Stab und Rudras Stab — jene fieberhaften, brennenden Waffen — waren die Zierden des Wagens, nach allen Seiten hoch erhoben.
8.26.24
विचित्रमृतुभिः षड्भिः कृत्वा संवत्सरं धनुः ।
छायामेवात्मनश्चक्रे धनुर्ज्यामक्षयां ध्रुवाम् ॥ ८.२६.२४ ॥
Nachdem er jenen wunderbaren Bogen gefertigt hatte, das aus den sechs Jahreszeiten gebildete Jahr, schuf er sein eigenes Abbild; seine Bogensehne war unvergänglich und fest.
8.26.25
कालो हि भगवान्रुद्रस्तच्च संवत्सरं धनुः ।
तस्माद्रौद्री कालरात्री ज्या कृता धनुषो जरा ॥ ८.२६.२५ ॥
Die Zeit ist fürwahr der erhabene Rudra, und jenes Jahr ist der Bogen. Darum wurde die furchtbare Dunkelnacht der Zeit zur Sehne des Bogens gemacht, die das Altern ist.
8.26.26
ततो रथे रथाश्वांस्तानृषयः समयोजयन् ।
एकैकशः सुसंहृष्टानादाय सुधृतव्रताः ॥ ८.२६.२६ ॥
Dann nahmen die gelübdefesten Weisen, hoch erfreut, jene Streitrosse einzeln und spannten sie an den Wagen.
8.26.27
दक्षिणस्यां धुरि कृत ऋग्वेदो मन्त्रपारगैः ।
सव्यतः सामवेदश्च युक्तो राजन्महर्षिभिः ॥ ८.२६.२७ ॥
O König, an der rechten Deichsel wurde der Ṛgveda von den Meistern der Mantras angebracht, und links wurde der Sāmaveda von den großen Weisen angespannt.
8.26.28
पार्ष्ठिदक्षिणतो युक्तो यजुर्वेदः सुरद्विजैः ।
इतरस्यां तथा पार्ष्ठ्यां युक्तो राजन्नथर्वणः ॥ ८.२६.२८ ॥
Auf der hinteren rechten Seite wurde der Yajurveda von den Göttern und den Zweimalgeborenen angespannt, und ebenso, o König, auf der anderen Seite hinten der Atharvaveda.
8.26.29
एवं ते वाजिनो युक्ता यज्ञविद्भिस्तथा रथे ।
अशोभन्त तथा युक्ता यथैवाध्वरमध्यगाः ॥ ८.२६.२९ ॥
So leuchteten jene Rosse, vom Wagen von den Kennern des Opfers angespannt, als gingen sie mitten in ein Opfer.
8.26.30
कल्पयित्वा रथं दिव्यं ततो बाणमकल्पयत् ।
चिन्तयित्वा हरिं विष्णुमव्ययं यज्ञवाहनम् ॥ ८.२६.३० ॥
Nachdem er den göttlichen Wagen bereitet hatte, fertigte er dann den Pfeil, indem er über den unvergänglichen Hari Viṣṇu meditierte, dessen Reittier das Opfer ist.
8.26.31
शरं सङ्कल्पयाञ्चक्रे विश्वकर्मा महामनाः ।
तस्य वाजांश्च पुङ्खं च कल्पयामास वै तदा ॥ ८.२६.३१ ॥
Viśvakarman, der großmütige, schuf einen Pfeil; dann bereitete er auch seine Federn und seine Kerbe vor.
8.26.32
पुण्यगन्धवहं राजञ्श्वसनं राजसत्तम ।
अग्नीषोमौ शरमुखे कल्पयामास वै तदा ॥ ८.२६.३२ ॥
O bester der Könige, er setzte dann an die Spitze des Pfeils den Wind, der heiligen Duft trägt, sowie Agni und Soma.
8.26.33
अग्नीषोमात्मकं कृत्स्नमुच्यते वैष्णवं जगत् ।
विष्णुरात्मा भगवतो भवस्यामिततेजसः ॥ ८.२६.३३ ॥
Die ganze Welt heißt aus Agni und Soma bestehend und Viṣṇu zugehörig; Viṣṇu ist das Selbst des göttlichen Bhava von unermesslichem Glanz.
8.26.34
तस्माद्धनुर्ज्यासंस्पर्शं स विषेहे शरस्य वै ।
तस्मिञ्शरे तीक्ष्णमन्युममुञ्चद्दुःसहं प्रभुः ॥ ८.२६.३४ ॥
Deshalb ertrug jener Herr die Berührung der Bogensehne an dem Pfeil, und in jenen Pfeil ließ er einen scharfen, unerträglichen Zorn los.
8.26.35
भृग्वङ्गिरोमन्युभवः क्रोधाग्निरतिदुःसहः ।
स नीललोहितो धूम्रः कृत्तिवासा भयानकः ॥ ८.२६.३५ ॥
Jenes Zornfeuer, geboren aus dem Zorn von Bhṛgu und Aṅgiras, war äußerst unerträglich; es war dunkelblau-rot, rauchig, in eine Haut gekleidet und furchterregend.
8.26.36
आदित्यायुतसङ्काशस्तेजोज्वालावृतो भवः ।
दुश्चर्यच्यावको जेता हन्ता ब्रह्मद्विषां वरः ॥ ८.२६.३६ ॥
Bhava, gleich zehntausend Sonnen und von Flammen des Glanzes umhüllt; Duścaryacyāvaka, der Sieger, der beste Vernichter der Feinde der Brahmanen.
8.26.37
तस्याङ्गानि समाश्रित्य स्थितं विश्वमिदं जगत् ।
जङ्गमाजङ्गमं राजञ्छुशुभेऽद्भुतदर्शनम् ॥ ८.२६.३७ ॥
Auf seinen Gliedern ruhend, besteht diese ganze Welt, bewegliche und unbewegliche, o König, und er erstrahlte in wunderbarer Erscheinung.
8.26.38
दृष्टा तु तं रथं दिव्यं कवची स शरासनी ।
आददे स शरं दिव्यं सोमविष्ण्वग्निवायुजम् ॥ ८.२६.३८ ॥
Als er jenen göttlichen Wagen sah, ergriff der gepanzerte Bogenschütze den göttlichen Pfeil, geboren aus Soma, Viṣṇu, Agni und Vāyu.
8.26.39
तमादाय महादेवस्त्रासयन्दैत्यदानवान् ।
आरुरोह तदा यत्तः कम्पयन्निव रोदसी ॥ ८.२६.३९ ॥
Ihn ergreifend, der große Gott, die Daityas und Dānavas in Schrecken versetzend, da bereit, bestieg den Wagen, als ob er Himmel und Erde erbeben ließe.
8.26.40
महर्षिभिः स्तूयमानो वन्द्यमानश्च वन्दिभिः ।
उपनृत्तश्चाप्सरसां गणैर्नृत्तविशारदैः ॥ ८.२६.४० ॥
Von den großen Weisen gepriesen, von den Barden ehrfürchtig gegrüßt, und vor ihm getanzt von Scharen tanzgeübter Apsaras.
8.26.41
स शोभमानो वरदः खङ्गी बाणी शरासनी ।
हसन्निवाब्रवीद्देवः सारथिः को भवेदिति ॥ ८.२६.४१ ॥
Strahlend, der Gewährer der Gaben, mit Schwert, Pfeilen und Bogen, sprach der Gott wie lachend: »Wer mag der Wagenlenker sein?«