Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

8.30.1

अयं ते कर्ण सारथ्यं मद्रराजः करिष्यति ।
कृष्णादभ्यधिको यन्ता देवेशस्येव मातलिः ॥ ८.३०.१ ॥

கர்ணா, இந்த மத்ர அரசன் உனக்கு தேரோட்டுவான். தேவர்களின் தலைவனுக்கு மாதலி தேரோட்டுவது போல, கிருஷ்ணனை விடச் சிறந்த தேரோட்டியாக இவன் இருப்பான்.

8.30.2

यथा हरिहयैर्युक्तं सङ्गृह्णाति स मातलिः ।
शल्यस्तथा तवाद्यायं संयन्ता रथवाजिनाम् ॥ ८.३०.२ ॥

மாதலி பொன்னிற குதிரைகள் பூட்டிய தேரை எவ்வாறு செலுத்துகிறானோ, அவ்வாறே இன்று உன் தேர்க் குதிரைகளைச் செலுத்துபவன் இந்த சல்யன் ஆவான்.

8.30.3

योधे त्वयि रथस्थे च मद्रराजे च सारथौ ।
रथश्रेष्ठो ध्रुवं सङ्ख्ये पार्थानभिभविष्यति ॥ ८.३०.३ ॥

நீ வீரனாக தேரில் நிற்கும்போதும், மத்ர அரசன் தேரோட்டியாக இருக்கும்போதும், இந்தச் சிறந்த தேர் போரில் நிச்சயமாகப் பார்த்தர்களை வெல்லும்.

8.30.4

ततो दुर्योधनो भूयो मद्रराजं तरस्विनम् ।
उवाच राजन्सङ्ग्रामेऽध्युषिते पर्युपस्थिते ॥ ८.३०.४ ॥

பின்னர் துரியோதனன் மீண்டும் வேகமுள்ள மத்ர அரசனிடம் கூறினான் — அரசே, போர் நெருங்கி, படை பாளையமிட்டிருந்தபோது.

8.30.5

कर्णस्य यच्छ सङ्ग्रामे मद्रराज हयोत्तमान् ।
त्वयाऽभिगुप्तो राधेयो विजेष्यति धनञ्जयम् ॥ ८.३०.५ ॥

மத்ர அரசே, போரில் கர்ணனின் சிறந்த குதிரைகளைச் செலுத்துவாய். உன்னால் காக்கப்பட்ட ராதையின் மகன் கர்ணன் தனஞ்சயனை வெல்வான்.

8.30.6

इत्युक्तो रथमास्थाय तथेति प्राह भारत ।
शल्येऽभ्युपगते कर्णः सारथिं सुमनाऽब्रवीत् ॥ ८.३०.६ ॥

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், தேரில் ஏறி "சரி" என்று கூறி, பரதா, சல்யன் இசைந்தபோது, கர்ணன் மகிழ்ந்த மனத்துடன் தன் தேரோட்டியிடம் கூறினான்.

8.30.7

त्वं सूत स्यन्दनं मह्यं कल्पयेत्यसकृत्त्वरन् ॥ ८.३०.७ ॥

சூதனே, எனக்காக தேரைத் தயார் செய் என்று அவன் விரைந்து மீண்டும் மீண்டும் கூறினான்.

8.30.8

ततो जैत्रं रथवरं गन्धर्वनगरोपमम् ।
विधिवत्कल्पितं भद्रं जयेत्युक्त्वा न्यवेदयत् ॥ ८.३०.८ ॥

பின்னர் அவன் வெற்றி தரும், சிறந்த, கந்தர்வ நகரம் போன்ற, முறைப்படி அலங்கரிக்கப்பட்ட நல்ல தேரை 'வெற்றி உண்டாகட்டும்' என்று கூறி முன்வைத்தான்.

8.30.9

तं रथं रथिनां श्रेष्ठः कर्णोऽभ्यर्च्य यथाविधि ।
सम्पादितं ब्रह्मविदा पूर्वमेव पुरोधसा ॥ ८.३०.९ ॥

தேர்வீரர்களில் சிறந்த கர்ணன், முன்பே வேதம் அறிந்த புரோகிதரால் நிறைவேற்றப்பட்ட அந்தத் தேருக்கு முறைப்படி வழிபாடு செய்தான்.

8.30.10

कृत्वा प्रदक्षिणं यत्नादुपस्थाय च भास्करम् ।
समीपस्थं मद्रराजमारोह त्वमथाब्रवीत् ॥ ८.३०.१० ॥

கவனமாக வலம் வந்து சூரியனை வணங்கிய பின், அருகில் நின்ற மத்ரநாட்டு அரசனிடம், 'நீ ஏறு' என்று அவன் கூறினான்.

8.30.11

ततः कर्णस्य दुर्धर्षं स्यन्दनप्रवरं महत् ।
आरुरोह महातेजाः शल्यः सिंह इवाचलम् ॥ ८.३०.११ ॥

பின்னர் மிகுந்த ஒளியுடைய சல்யன், கர்ணனின் அந்த அடக்க முடியாத, சிறந்த, பெரிய தேரில் சிங்கம் மலை ஏறுவது போல் ஏறினான்.

8.30.12

ततः शल्याश्रितं दृष्ट्वा कर्णः स्वं रथमुत्तमम् ।
अध्यतिष्ठद्यथाऽम्भोदं विद्युत्वन्तं दिवाकरः ॥ ८.३०.१२ ॥

சல்யன் தேரில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்ட கர்ணன், மின்னலுடன் கூடிய மேகத்தின் மேல் சூரியன் ஏறுவது போல், தனது சிறந்த தேரில் ஏறினான்.

8.30.13

तावेकरथमारूढावादित्याग्निसमत्विषौ ।
अभ्राजेतां यथा मेघं सूर्याग्नी सहितौ दिवि ॥ ८.३०.१३ ॥

சூரியன் மற்றும் அக்னியின் ஒளிக்கு ஒப்பான அவ்விருவரும் ஒரே தேரில் ஏறி, வானில் சூரியனும் அக்னியும் ஒன்றாக மேகத்தை ஒளிரச் செய்வது போல் பிரகாசித்தனர்.

8.30.14

संस्तूयमानौ तौ वीरौ तदास्तां द्युतिमत्तमौ ।
ऋत्विक्सदस्यैरिन्द्राग्नी स्तूयमानाविवाध्यरे ॥ ८.३०.१४ ॥

அப்போது புகழப்பட்ட அவ்விரு மிக ஒளிமிக்க வீரர்கள், யாகத்தில் ருத்விக்குகளும் சதஸ்யர்களும் துதிக்கும் இந்திரனும் அக்னியும் போல் விளங்கினர்.

8.30.15

स शल्यसङ्गृहीताश्वे रथे कर्णः स्थितो बभौ ।
धनुर्विष्फारयन्घोरं परिवेषीव भास्करः ॥ ८.३०.१५ ॥

சல்யன் குதிரைகளின் கடிவாளத்தைப் பிடித்திருந்த தேரில் நின்ற கர்ணன், பயங்கர வில்லை இழுத்து நாணேற்றி, ஒளிவட்டம் சூழ்ந்த சூரியனைப் போல் விளங்கினான்.

8.30.16

आस्थितः स रथश्रेष्ठं कर्णः शरगभस्तिमान् ।
प्रबभौ पुरुषव्याघ्रो मन्दरस्थ इवांशुमान् ॥ ८.३०.१६ ॥

சிறந்த தேரில் ஏறிய அக்கர்ணன், அம்புகளாகிய கதிர்களால் ஒளிர்ந்து, மனிதர்களில் புலியெனத் திகழ்ந்தான்; மந்தர மலையில் நின்ற சூரியனைப் போல் அவன் பிரகாசித்தான்.

8.30.17

तं रथस्थं महाबाहुं युद्वायामिततेजसम् ।
दुर्योधनस्तु राधेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ८.३०.१७ ॥

தேரில் நின்ற அந்த மஹாபாகு, போரில் எல்லையற்ற தேஜஸ் உடைய அக்கர்ணனிடம் துரியோதனன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

8.30.18

अकृतं द्रोणभीष्माभ्यां दुष्करं कर्म संयुगे ।
कुरुष्वाधिरथे वीर मिषतां सर्वधन्विनाम् ॥ ८.३०.१८ ॥

அதிரத மகனே, வீரனே! துரோணரும் பீஷ்மரும் செய்ய இயலாத கடினமான செயலை, எல்லா வில்லாளிகளும் பார்த்திருக்க, போரில் செய்வாயாக.

8.30.19

मनोगतं मम ह्यासीद्भीष्मद्रोणौ महारथौ ।
अर्जुनं भीमसेनं च निहन्ताराविति ध्रुवम् ॥ ८.३०.१९ ॥

பெரும் தேர்வீரர்களான பீஷ்மரும் துரோணரும் அர்ஜுனனையும் பீமசேனனையும் நிச்சயமாகக் கொல்வார்கள் என்று என் மனதில் இருந்தது.

8.30.20

ताभ्यां यदकृतं वीर वीरकर्म महामृधे ।
तत्कर्म कुरु राधेय वज्रपाणिरिवापरः ॥ ८.३०.२० ॥

வீரனே ராதேயா, அந்த இருவரும் இந்தப் பெரும் போரில் செய்யாத வீரச்செயலைச் செய், வஜ்ரபாணியைப் போல மற்றொருவனாக இருந்து.

8.30.21

गृहाण धर्मराजं वा जहि वा त्वं धनञ्जयम् ।
भीमसेनं च राधेय माद्रीपुत्रौ यमावपि ॥ ८.३०.२१ ॥

ராதேயா, தருமராஜனைப் பிடித்துக்கொள் அல்லது தனஞ்சயனைக் கொல்; பீமசேனனையும் மாத்ரியின் இரு மகன்களான இரட்டையர்களையும் கூட.

8.30.22

जयश्च तेऽस्तु भद्रं ते प्रयाहि पुरुषर्षभ ।
पाण्डुपुत्रस्य सैन्यानि कुरु सर्वाणि भस्मसात् ॥ ८.३०.२२ ॥

உனக்கு வெற்றி உண்டாகட்டும், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். ஆண்களில் சிறந்தவனே, முன்னேறிச் செல், பாண்டுவின் மகனின் எல்லாப் படைகளையும் சாம்பலாக்கு.

8.30.23

ततस्तूर्यसहस्राणि भेरीणामयुतानि च ।
वाद्यमानान्यरोचन्त मेघशब्दो यथा दिवि ॥ ८.३०.२३ ॥

பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான இசைக்கருவிகளும் பதினாயிரக்கணக்கான பேரிகைகளும் முழங்கின; வானில் மேகத்தின் ஒலி போல அவை ஒலித்தன.

8.30.24

प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं रथस्थो रथरुत्तमः ।
अभ्यभाषत राधेयः शल्यं युद्धविशारदम् ॥ ८.३०.२४ ॥

அந்த வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டு, தேரில் நின்ற தேர்வீரர்களில் சிறந்த ராதேயன், போரில் வல்லவனான சல்யனிடம் பேசினான்.

8.30.25

चोदयाश्वान्महाबाहो यावद्वन्मि धनञ्जयम् ।
भीमसेनं यमौ चोभौ राजानं च युधिष्ठिरम् ॥ ८.३०.२५ ॥

மகாபாகு, குதிரைகளைத் தூண்டு; தனஞ்சயனை நான் அடையும் வரை, பீமசேனனையும் இரு யமளரையும் அரசன் யுதிஷ்டிரனையும் அடையும் வரை.

8.30.26

अद्य पश्यतु मे शल्य बाहुवीर्यं धनञ्जयः ।
अस्यतः कङ्कपत्राणां सहस्राणि शतानि च ॥ ८.३०.२६ ॥

சல்யா, இன்று தனஞ்சயன் என் கரங்களின் வீரியத்தைக் காணட்டும், நான் கங்கப் பறவை இறகுள்ள ஆயிரமும் நூறுமான அம்புகளை எய்யும்போது.

8.30.27

अद्य क्षेप्स्याम्यहं शल्य शरान्परमतेजनान् ।
पाण्डवानां विनाशाय दुर्योधनजयाय च ॥ ८.३०.२७ ॥

சல்யா, இன்று நான் மிகக் கூர்மையான அம்புகளை எறிவேன்; பாண்டவர்களின் அழிவுக்கும் துரியோதனனின் வெற்றிக்கும்.

8.30.28

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य शल्यः कर्णं वचोऽब्रवीत् ।
कथं नु तान्महावीर्यान्पाण्डवानवमन्यसे ॥ ८.३०.२८ ॥

அவனுடைய இந்தச் சொல்லைக் கேட்ட சல்யன் கர்ணனிடம் கூறினான்: "மகாவீரியம் பொருந்திய அந்தப் பாண்டவர்களை நீ ஏன் இவ்வாறு அலட்சியம் செய்கிறாய்?"

8.30.29

सर्वास्त्रज्ञान्महेष्वासान्सर्वानेन महाबलान् ।
अनिवर्तिनो महाभागानजय्यान्सत्यविक्रमान्।
अपि सञ्जनयेयुर्ये भयं साक्षाच्छतक्रतोः ॥ ८.३०.२९ ॥

எல்லா ஆயுதங்களையும் அறிந்தவர்கள், பெரும் வில்லாளிகள், பெரும் பலமுள்ளவர்கள், பின்வாங்காதவர்கள், மிகவும் பாக்கியசாலிகள், வெல்ல முடியாதவர்கள், உண்மையான வீரம் உடையவர்கள்; அவர்கள் நேரடியாக இந்திரனுக்கே அச்சத்தை உண்டாக்கக்கூடியவர்கள்.

8.30.30

यदा श्रोष्यसि निर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
राधेय पार्थधनुषस्तदा नैवं वदिष्यसि ॥ ८.३०.३० ॥

ராதேயா, பார்த்தனின் வில்லின் ஒலியை — இடியின் முழக்கம் போன்ற அதன் முழக்கத்தை — நீ கேட்கும்போது, அப்போது நீ இவ்வாறு பேசமாட்டாய்.

8.30.31

यदा द्रक्ष्यसि भीमेन कुञ्जरानीकमाहवे ।
विशीर्णदन्तं निहतं तदा नैवं वदिष्यसि ॥ ८.३०.३१ ॥

போரில் பீமனால் தந்தங்கள் உடைக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்ட யானைப் படையை நீ காணும்போது, அப்போது நீ இவ்வாறு சொல்லமாட்டாய்.

8.30.32

यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे धर्मपुत्रं यमौ तथा ।
शितैः पृषत्कैः कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे ॥ ८.३०.३२ ॥

போரில் தர்மபுத்திரனையும் இரட்டையர் இருவரையும் கூர்மையான அம்புகளால் வானத்தில் மேகநிழல் போல் நிழலை உண்டாக்குவதை நீ காணும்போது, அப்போது நீ இவ்வாறு சொல்லமாட்டாய்.

8.30.33

अस्यतः क्षिण्वतश्चारीँल्लघुहस्तान्दुरासदान् ।
पार्थिवागपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि ॥ ८.३०.३३ ॥

விரைந்த கைகளுடைய, அணுக முடியாத வீரர்கள் அம்புகளை எய்தும் எறிந்தும் திரிவதையும், மற்ற அரசர்களையும் நீ காணும்போது, அப்போது நீ இவ்வாறு சொல்லமாட்டாய்.

8.30.34

अनादृत्य तु तद्वाक्यं मद्रराजे भाषितम् ।
द्रक्ष्यस्यद्येत्यवोचत्तं शल्यं कर्णो जनेश्वर ॥ ८.३०.३४ ॥

மத்ரராஜன் சொன்ன அந்த வார்த்தையை அலட்சியம் செய்து, கர்ணன் சல்யனிடம் சொன்னான்: "இன்று நீ பார்ப்பாய்." ஓ மன்னர்களின் தலைவரே!