Mahābhārata · Adhyāya 8.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.35.1
मारिषाधिरथेः श्रुत्वा वाचो युद्धाभिनन्दिनः ।
शल्योऽब्रवीत्पुनः कर्णं निदर्शनमुदाहरन् ॥ ८.३५.१ ॥
Herr, als er die Worte Karṇas, des Sohnes des Adhiratha, hörte, der sich am Kampf erfreute, sprach Śalya wiederum zu Karṇa und erzählte ein Gleichnis.
8.35.2
जातोऽहं यज्वनां वंशे सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिनाम् ।
राज्ञां मूर्धाभिषिक्तानां स्वयं धर्मपरायणः ॥ ८.३५.२ ॥
Ich bin geboren im Geschlecht der Opferdarbringer, der Könige, die im Kampf nie zurückweichen, der mit dem Haupt Gesalbten; ich selbst bin dem Dharma ergeben.
8.35.3
यथैव मत्तो मद्येन त्वं तथा लक्ष्यसे वृष ।
तथाऽद्य त्वां प्रमाद्यन्तं चिकित्सेयं सुहृत्तया ॥ ८.३५.३ ॥
O Stier, wie du vom Wein berauscht erscheinst, so möchte ich heute aus Freundschaft deine Unachtsamkeit heilen.
8.35.4
इमां काकोपमां कर्ण प्रोच्यमानां निबोध मे ।
श्रुत्वा यथेष्टं कुर्यास्त्वं निहीन कुलपांसन ॥ ८.३५.४ ॥
Karṇa, höre dieses Gleichnis vom Raben, das ich dir erzähle. Hast du es gehört, so tu, was du willst, du niedriger Schänder der Familie!
8.35.5
नाहमात्मनि किञ्चिद्वै किल्बिषं कर्ण संस्मरे ।
येन मां त्वं महाबाहो हन्तुमिच्चस्यनागसम् ॥ ८.३५.५ ॥
Karṇa, ich erinnere mich an keine Schuld in mir, weswegen du, o Starkarmiger, mich Schuldlosen töten willst.
8.35.6
अवश्यं तु मया वाच्यं बुद्ध्वा तव हिताहितम् ।
विशेषतो रथस्थेन राज्ञश्चैव हितैषिणा ॥ ८.३५.६ ॥
Doch da ich dein Wohl und Wehe erkenne, muss ich sprechen – besonders ich, der ich auf dem Wagen stehe und das Wohl des Königs wünsche.
8.35.7
समं च विषमं चैव रथिनश्च बलाबलम् ।
श्रमः खेदश्च सततं हयानां रथिना सह ॥ ८.३५.७ ॥
Ebenes und unebenes Gelände, die Stärke und Schwäche des Wagenkämpfers, die Ermüdung und ständige Erschöpfung der Pferde, die dem Wagenkämpfer dienen.
8.35.8
आयुधस्य परिज्ञानं रुतं च मृगपक्षिणाम् ।
सारं चैवाप्यासरं च शल्यानां च प्रतिक्रिया ॥ ८.३५.८ ॥
Vollständige Kenntnis der Waffen, die Rufe der Tiere und Vögel, Stärke und Nähe sowie die Gegenmaßnahmen gegen Pfeile.
8.35.9
अस्त्रयोगं च युद्वं च निमित्तानि तथैव च ।
सर्वमेतन्मया ज्ञेयं रथस्यास्य कुटुम्बिना।
अतस्त्वां कथये कर्ण निदर्शनमिदं पुनः ॥ ८.३५.९ ॥
Der Einsatz der Waffen, der Kampf selbst und die Vorzeichen: All dies muss ich als Wagenlenker dieses Streitwagens kennen. Darum, o Karṇa, erzähle ich dir dieses Beispiel noch einmal.
8.35.10
वैश्यः किल समुद्रान्ते प्रभूतधनधान्यवान् ।
यज्वा दानपतिः क्षान्तः स्वकर्मस्थोऽभवच्छुचिः ॥ ८.३५.१० ॥
Es heißt, am Ufer des Ozeans lebte ein Kaufmann, reich an Gütern und Getreide. Er vollzog Opfer, war ein Herr der Freigebigkeit, geduldig, seiner eigenen Pflicht ergeben und rein.
8.35.11
बहुपुत्रः प्रियापत्यः सर्वभूतानुकम्पकः ।
राज्ञो धर्मप्रधानस्य राष्ट्रे वसति निर्भयः ॥ ८.३५.११ ॥
Er hatte viele Söhne und geliebte Nachkommen und war mitfühlend gegen alle Wesen. Er lebte furchtlos im Reich eines Königs, dem das Dharma das Höchste war.
8.35.12
पुत्राणां तस्य बालानां कुमाराणां यशस्विनाम् ।
काको बहूनामभवदुच्छिष्टकृतभोजनः ॥ ८.३५.१२ ॥
Unter seinen vielen berühmten jungen Söhnen und Knaben gab es eine Krähe, die von den Essensresten lebte, die sie übrig gelassen hatten.
8.35.13
तस्मैसदा प्रयच्छन्ति वैश्यपुत्राः कुमारकाः ।
मांसोदनं दधि क्षीरं पायसं मधुसर्पिषी ॥ ८.३५.१३ ॥
Die Söhne der Händler, die Knaben, gaben ihm stets Fleischreis, Quark, Milch, Milchreis, Honig und Butterschmalz.
8.35.14
स चोच्छिष्टभृतः काको वैश्यपुत्रैः कुमारकैः ।
सदृशान्पक्षिणो दृप्तः श्रेयससश्चावमन्यते ॥ ८.३५.१४ ॥
Diese Krähe, von den Resten der Händlersöhne und Knaben ernährt, wurde hochmütig und verachtete die ihr gleichen Vögel und auch die überlegenen.
8.35.15
अथ हंसाः समुद्रान्ते प्रजग्मुरतिपातिनः ।
गरुडस्य गतौ तुल्याश्चक्राङ्गा हृष्टचेतसः ॥ ८.३५.१५ ॥
Dann flogen die Schwäne, im Flug Garuḍa gleich, mit radgezeichneten Gliedern und fröhlichem Herzen zum Rand des Ozeans.
8.35.16
कुमरारकास्तदा हंसान्दृष्ट्वा काकमथाब्रुवन् ।
भवानेव विशिष्टोऽसि पतत्रिभ्यो विहङ्गम ॥ ८.३५.१६ ॥
Da sagten die Knaben, als sie die Schwäne sahen, zu der Krähe: 'O Vogel, du bist doch der Vornehmste unter den Vögeln!'
8.35.17
एतेऽतिपातिनः पश्य विहङ्गान्वियदाश्रितान् ।
एहि त्वमपि शक्तो हि कस्मान्न पतितं त्वया ॥ ८.३५.१७ ॥
'Sieh diese schnellen Flieger an, die im Himmel wohnen. Komm, du bist ja auch fähig; warum bist du nicht geflogen?'
8.35.18
प्रतार्यमाणस्तैः सर्वैरल्पबुद्धिभइरण्डजः ।
तद्वचः सत्यमित्येव मौर्ख्याद्दर्पाच्च जज्ञिवान् ॥ ८.३५.१८ ॥
Von ihnen allen betrogen, nahm der kleingeistige, aus dem Ei geborene Vogel aus Torheit und Hochmut an, ihre Worte seien wahr, und machte sich bereit zu fliegen.
8.35.19
तान्सोनुपत्य जिज्ञासुः क एषां श्रेष्ठभागिति ।
उच्छिष्टदर्पितः काको बहूनामेकपातिनाम् ॥ ८.३५.१९ ॥
Er trat zu ihnen, begierig zu erfahren, wer unter ihnen den besten Anteil verdiene; der durch Speisereste aufgeblasene Krähe befragte die vielen Vögel, die nur einmal fliegen.
8.35.20
तेषां यं प्रवरं मेने हंसानां दूरपातिनाम् ।
स तमाह्वत दुर्बुद्धिः पताव इति पक्षिणम्।
तच्छ्रुत्वा प्राहसन्हंसा ये तत्रासन्समागताः ॥ ८.३५.२० ॥
Unter den weitfliegenden Schwänen rief der Törichte den, den er für den besten hielt, mit den Worten: »O Flieger!« Als die dort versammelten Schwäne das hörten, lachten sie.
8.35.21
भाषतो बहु काकस्य बालिश्यात्पततां वराः ।
इदमूचुः स्म चक्राङ्गावचः काकं विङ्गमाः ॥ ८.३५.२१ ॥
Als die Krähe viel redete, sprachen die Vögel Cakrāṅga, die besten der Flieger, betrübt über dessen Kindlichkeit, dies zur Krähe.
8.35.22
वयं हंसाश्चरामेमां पृथिवीं मानसौकसः ।
पक्षिणां च वयं नित्यं दूरपातेन पूजिताः ॥ ८.३५.२२ ॥
Wir Schwäne, die am Mānasa-See wohnen, durchstreifen diese Erde; und unter den Vögeln werden wir stets wegen unseres weiten Flugs geehrt.
8.35.23
कथं हंसं नु बलिनं चक्राङ्गं दूरपातिनम् ।
काको भूत्वा निपतने समाह्वयसि दुर्मते।
कथं त्वं पतिता काक सहास्माभिर्ब्रवीहि तत् ॥ ८.३५.२३ ॥
O törichte Krähe! Als Krähe, wie forderst du im Flug einen starken, weitfliegenden Schwan oder einen Cakrāṅga-Vogel heraus? O Krähe, wie bist du mit uns gefallen? Sag es uns.
8.35.24
अथ हंसवचो मूढः कुत्सयित्वा पुनः पुनः ।
प्रजगादोत्तरं काकः कत्थनो जातिलाघवात् ॥ ८.३५.२४ ॥
Da antwortete die törichte Krähe, schmähte immer wieder die Worte der Schwäne und prahlte aus der Niedrigkeit ihrer Art.
8.35.25
शतमेकं च पातानां पतिताऽस्मि न संशयः ।
शतयोजनमेकैकं विचित्रं विविधं तथा ॥ ८.३५.२५ ॥
Ich habe hundert Arten des Fluges geflogen, kein Zweifel; jeder hundert Yojanas, wunderbar und vielfältig.
8.35.26
उड्डीनमवडीनं च प्रडीनं डीनमेव च ।
निडीनमथ संडीनं तिर्यक्डीनगतानि च ॥ ८.३५.२६ ॥
Aufsteigen, Hinabstürzen, Vorwärtsfliegen, Fliegen, Sich-Niederlassen, Zusammenfliegen und die seitlichen Flüge.
8.35.27
विडीनं परिडीनं च पराडीनं सुडीनकम् ।
अभिडीनं महाडीनं निर्डीनमतिडीनकम् ॥ ८.३५.२७ ॥
Auseinanderfliegen, Herumfliegen, Weitfortfliegen, ein schöner Flug, Hinfliegen auf, ein großer Flug, Hinausfliegen und der äußerste Flug.
8.35.28
अवडीनं प्रडीनं च संडीनं डीनडीनकम् ।
संडीनोड्डीनडीनं च पुनर्डीनविडीनकम् ॥ ८.३५.२८ ॥
Hinabstürzen, Vorwärtsfliegen, Zusammenfliegen, Flug auf Flug, Zusammenfliegen, Emporsteigen und Fliegen, und wieder Sich-Niederlassen und Auseinanderfliegen.
8.35.29
संपातं समुदीषं च ततोऽन्यद्व्यतिरिक्तकम् ।
गतागतं प्रतिगतं बह्वीश्च निकुलीनकाः।
कर्ताऽस्मि मिषतां वोऽद्य ततो द्रक्षयथ मे बलम् ॥ ८.३५.२९ ॥
Das Herabstoßen, das gemeinsame Emporsteigen, dann die andere Art, Hin- und Hergehen, Zurückkehren und die vielen Nestflüge. Ich werde sie heute vor euren Augen vollführen; dann werdet ihr meine Kraft sehen.
8.35.30
तेषामन्यतमेनाहं पतिष्यामि विहायसम् ।
प्रदिशध्वं यथान्यायं केन हंसाः पताम्यहम् ॥ ८.३५.३० ॥
Mit einem von ihnen werde ich in den Himmel fliegen. O Schwäne, sagt mir recht: mit welchem soll ich fliegen?
8.35.31
ते वै ध्रुवं विनिश्चित्य सम्पतध्वं मया सह ।
पातैरेभिः खलु खगाः पतितुं खे निराश्रये ॥ ८.३५.३१ ॥
Nachdem ihr es gewiss beschlossen habt, stürzt mit mir zusammen. Vögel, durch diese Stürze fallt wahrlich in den stützlosen Himmel.
8.35.32
एवमुक्ते तु काकेन प्रहस्यैको विहंगमः ।
उवाच काकं राधेय वचनं तन्निबोध मे ॥ ८.३५.३२ ॥
Als die Krähe so gesprochen hatte, lachte ein Vogel und sprach zur Krähe: Höre meine Worte, o Sohn der Rādhā.
8.35.33
शतमेकं च पातानां त्वं काक पतिता ध्रुवम् ।
एकमेव तु यं पातं विदुः सर्वे विहङ्गमाः।
तमहं पतिता काक नान्यं जानामि कञ्चन ॥ ८.३५.३३ ॥
Krähe, du kennst gewiss hundert und eine Fallarten. Aber ich werde durch jenen einen Sturz fallen, den alle Vögel kennen, Krähe; einen anderen kenne ich nicht.
8.35.34
पत त्वमपि तत्राशु येन पातेन मन्यसे ॥ ८.३५.३४ ॥
Auch du, stürze dort schnell, durch welchen Sturz du für richtig hältst.
8.35.35
अथ काकं प्रजहसुर्ये तत्रासन्समागताः ।
कथमेकेन पातेन हंसः पातशतं जयेत्।
एकेन वायस त्वैनं पातेनाभिभविष्यति ॥ ८.३५.३५ ॥
Da lachten die dort Versammelten über die Krähe: Wie könnte ein Schwan mit einem einzigen Sturz hundert Stürze besiegen? Krähe, mit diesem einen Sturz wird er dich überwinden.
8.35.36
हंसश्चोत्पतितः काको बलवानाशुविक्रमः ।
प्रपेततुः स्पर्धया च ततस्तौ हंसवायसौ।
उपर्युपरि वेगेन समुद्रं मकरालयम् ॥ ८.३५.३६ ॥
Der Schwan erhob sich, und die mächtige, schnellmutige Krähe erhob sich ebenfalls. Dann stürzten die beiden Vögel, Schwan und Krähe, aus Wettstreit schnell übereinander dem Ozean zu, der Wohnstätte der Meeresungeheuer.
8.35.37
हंसस्त्वेकेन पातेन काकः पातशतेन च ।
स्पर्धिनौ सहितौ तूर्णं खमास्थाय तरस्विनौ ॥ ८.३५.३७ ॥
Der Schwan mit einem einzigen Sturzflug, die Krähe mit hundert Sturzflügen, die beiden Rivalen, gemeinsam und rasch den Himmel besteigend, beide schnell.
8.35.38
हंसस्तु मृदुनैकेन विक्रान्तुमुपचक्रमे ।
पूर्वमेव तु वै काकः स तं तूर्णं प्रचक्रमे ॥ ८.३५.३८ ॥
Der Schwan aber begann mit einer einzigen sanften Anstrengung seine Kraft zu zeigen; doch die Krähe hatte schon rasch dasselbe begonnen.
8.35.39
नात्यहीयत काकश्च मुहूर्तमिव सूतज ॥ ८.३५.३९ ॥
Und die Krähe blieb nicht zurück, nicht einmal einen Augenblick, o Sohn des Sūta.
8.35.40
काकोपि हंसं चापल्याच्छीघ्रतां प्रतिदर्शयन् ।
वेगेनातीत्य तरसा पुनरेति मुहुर्मुहुः ॥ ८.३५.४० ॥
Die Krähe aber zeigte aus Unbeständigkeit ihre Schnelligkeit, überholte den Schwan an Geschwindigkeit und kehrte immer wieder zurück.
8.35.41
तुण्डेनाभ्यहनच्चैनं कुर्वन्नामापसव्यतः ।
रोरूयन्निव चाप्येनं समाह्वयति वै मुहुः।
विसिस्मापयिषुः पातैर्दर्शयन्नात्मनः क्रियाम् ॥ ८.३५.४१ ॥
Mit dem Schnabel schlug es ihn, ließ von links einen Laut vernehmen, als ob es weinte, und rief ihn immer wieder; begierig, ihn mit seinen Sturzflügen zu verblüffen, zeigte es seine eigene Kunst.
8.35.42
अथ तानि विचित्राणि पतितानीतराणि च ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः काका विनेदुरधिकैः स्वरैः ॥ ८.३५.४२ ॥
Als die Krähen jene wundersamen Sturzflüge und die übrigen Kunststücke sahen, erfreut, schrien sie mit lauteren Stimmen auf.
8.35.43
हंसाश्चापहसन्ति स्म प्रवदन्ति प्रियाणि च ।
कुर्वाणा विविधान्रावानिच्छन्तो जयमात्मनः ॥ ८.३५.४३ ॥
Die Schwäne verspotteten ihn und sprachen freundliche Worte, stießen verschiedene Rufe aus und begehrten den Sieg für sich.
8.35.44
उत्पत्योत्पत्य च प्राहुर्मुहूर्तमिति चेति च ।
वृक्षाग्रेभ्यः स्थलेभ्यश्च निपतन्त्युत्पतन्ति च ॥ ८.३५.४४ ॥
Immer wieder aufsteigend sagten sie: »Einen Augenblick, einen Augenblick«, stiegen von den Baumwipfeln und vom Boden herab und flogen wieder auf.
8.35.45
अवमत्य च हंसं तमिदं काकोऽब्रवीद्वचः ।
योऽसावुत्पतितो हंसः सोऽसावेव प्रहीयते ॥ ८.३५.४५ ॥
Den Schwan verachtend, sprach der Rabe diese Worte: »Jener Schwan, der aufgeflogen ist, ist gerade derjenige, der jetzt zurückbleibt.«
8.35.46
अथ हंसस्तु तच्छ्रुत्वा भाषितं पततांवरः ।
विगाह्य हंसो विक्षोभ्य प्रापतत्पश्चिमां दिशम् ॥ ८.३५.४६ ॥
Da flog der Schwan, der beste der Fliegenden, als er diese Worte hörte, hinein, wühlte das Wasser auf und flog in die westliche Richtung.
8.35.47
उपर्युपरि वेगेन सागरं मकरालयम् ।
बहुसत्वसमाकीर्णं वीचीभिर्भीमदर्शनम् ॥ ८.३५.४७ ॥
Mit Geschwindigkeit immer höher fliegend, überflog er den Ozean, die Wohnstätte der Makaras, voller vieler Wesen, schrecklich anzusehen durch seine Wellen.
8.35.48
अथाचिरेण राधेय काको वेगादहीयत ।
ततोऽतीव परिश्रान्तः कथञ्चिद्वंसमन्वगात् ॥ ८.३५.४८ ॥
Dann, nach kurzer Zeit, o Sohn der Rādhā, blieb der Rabe an Geschwindigkeit zurück; und dann, überaus erschöpft, folgte er irgendwie dem Schwan.
8.35.49
भीश्चैनमाविशत्तीव्रं काकं कर्ण विचेतसम् ।
द्वीपान्द्रुमान्वितान्पश्यन्विश्रमार्थं श्रमातुरः।
निपतेयं क्कनु श्रान्त इति तस्मिञ्जलार्णवे ॥ ८.३५.४९ ॥
O Karṇa, Furcht befiel jene erschöpfte Krähe, deren Geist verwirrt war. Die baumbedeckten Inseln sehend, verlangte sie nach Ruhe und dachte: "Wo soll ich, so müde, landen?" in jenem Meer aus Wasser.
8.35.50
अवगाह्य समुद्रोऽपि बहुसत्वगणालयः ।
महान्भूतशतोद्भूसी नभसस्तु विशिष्यते ॥ ८.३५.५० ॥
Auch das Meer, die große Heimstatt vieler Scharen von Wesen, in dem hunderte Geschöpfe entstehen, wird vom Himmel übertroffen.
8.35.51
गाम्भीर्यार्द्वि समुद्रस्य न विशेषं कुलाधम ।
दिशश्च नाम्भसां कर्ण समुद्रस्था विदुर्जनाः।
विपश्चितोप्यपारत्वात्किं पुनः कर्ण वायसः ॥ ८.३५.५१ ॥
O Karṇa, du niedrigsten Geschlechts, Tiefe und Weite des Meeres sind nicht verschieden. Selbst die im Meer Lebenden kennen die Richtungen seiner Wasser nicht, Karṇa; da es grenzenlos ist, kennen sie auch die Weisen nicht. Was also, o Karṇa, wüsste eine Krähe?
8.35.52
अथ हंसोप्यतिक्रामन्मुहूर्तमिव दूरतः ।
अतिक्रम्य च चक्राङ्गः काकं तं समुदैक्षत ॥ ८.३५.५२ ॥
Dann flog auch der Schwan, aus der Ferne wie für einen Augenblick, vorbei und ließ die Krähe hinter sich; und der Vogel Cakrāṅga, sie überholend, blickte aufmerksam auf jene Krähe.
8.35.53
शनकैः परिहीनं तं परिश्रान्तमचेतसम् ।
अवेक्षमाणस्तं काकं प्रत्यागम्य हसन्निव ॥ ८.३५.५३ ॥
Jene Krähe betrachtend, allmählich zurückgeblieben, völlig erschöpft und besinnungslos, zurückkehrend wie lachend.
8.35.54
तं प्रहस्य च चक्राङ्गः काकं मन्दगतिं तदा ।
हीयमानमथो दृष्ट्वा हंसः प्राह यथार्थवत्।
उज्जिहीर्षुर्निमज्जन्तं स्मरन्सत्पुरुषव्रतम् ॥ ८.३५.५४ ॥
Lachend über ihn, sah der Schwan mit radartigen Gliedern den langsam sich bewegenden Raben schwächer werden und sprach treffend, den Versinkenden emporheben wollend, eingedenk des Gelübdes der guten Menschen.
8.35.55
बहूनि पतितानि त्वमाचक्षाणो मुहुर्मुहुः ।
पतस्यव्याहरन्खेदं ततो गर्ह्यं प्रभाषसे ॥ ८.३५.५५ ॥
Immer wieder sprichst du von den vielen Dingen, die gefallen sind; während du fällst, redest du in Kummer undeutlich, dann äußerst du tadelnswerte Worte.
8.35.56
जलं नाम पतितं काक यत्त्वं पतसि साम्प्रतम् ।
जलं स्पृशसि पक्षाभ्यां तुण्डेन च पुनः पुनः ॥ ८.३५.५६ ॥
O Rabe, das, worin du jetzt fällst, heißt doch Wasser; du berührst das Wasser immer wieder mit deinen Flügeln und deinem Schnabel.
8.35.57
प्रब्रूहि कतमोऽयं ते पातो वर्तति वायस ।
एह्येहि काक शीघ्रं त्वमेष त्वां परिपालये ॥ ८.३५.५७ ॥
Sag, o Rabe, welcher Sturz ist das bei dir? Komm, komm, o Rabe, schnell; ich werde dich beschützen.
8.35.58
स पक्षाभ्यां स्पृशन्नार्तस्तुण्डेन च जलं तदा ।
काको दृढं परिश्रान्तः सहसा निपपात ह ॥ ८.३५.५८ ॥
Da fiel der Rabe, gequält, das Wasser mit Flügeln und Schnabel berührend, völlig erschöpft plötzlich nieder.
8.35.59
सागराम्भसि तं दृष्ट्वा पततन्तं दीनचेतसम् ।
म्रियमाणमिदं वाक्यं हंसः काकमुवाच ह ॥ ८.३५.५९ ॥
Als der Schwan ihn mit verzagtem Herzen in das Meerwasser fallen und sterben sah, sprach er diese Worte zum Raben.
8.35.60
शतमेकं च पातानां पताम्यहमिति स्म ह ।
श्लाघन्नात्मानमद्य त्वं काक भाषितवानसि ॥ ८.३५.६० ॥
»Ich fliege einen von hundert Flügen«, so hast du, dich selbst rühmend, nun gesprochen, o Krähe.
8.35.61
स त्वमेकशतं पातं पतन्नभ्यधिको मया ।
कथमेवं परिश्रान्तः पतितोऽसि महार्णवे ॥ ८.३५.६१ ॥
Du, der einen von hundert Flügen fliegt, bist nicht größer als ich. Wie also bist du, so erschöpft, in den großen Ozean gefallen?
8.35.62
प्रत्युवाच ततः काकः सीदमान इदं वचः ।
उपरीतं तदा हंसं प्रसमीक्ष्य प्रसादयन् ॥ ८.३५.६२ ॥
Da antwortete die sinkende Krähe diese Worte, als sie den über ihr schwebenden Schwan sah, um ihn zu besänftigen.
8.35.63
उच्छिष्टान्नेन पुष्टोऽहं दर्पोत्सिक्तः कुसत्वतः ।
सुपर्ण इव चात्मानं ज्ञातवान्पुत्रलाघवात् ॥ ८.३५.६३ ॥
Mit Essensresten genährt, vom Stolz aufgeblasen aus meiner niederen Art, hielt ich mich für einen Adler, aus der Leichtfertigkeit eines Kindes.
8.35.64
शरणं त्वां प्रपन्नोऽहमुदकान्तमवाप्नुयाम् ।
हंसेदानीं परिश्रान्तमापदो मां समुद्वर ॥ ८.३५.६४ ॥
Ich bin zu deinem Schutz gekommen, damit ich den Rand des Wassers erreiche. O Schwan, hebe mich nun, erschöpft, aus diesem Unglück empor.
8.35.65
यदि नाम पुनर्जीवन्गच्छेयं स्वं निवेशनम् ।
नैनं पुनर्हीनमपि क्षेप्ताऽहं खे विचारिणम् ॥ ८.३५.६५ ॥
Wenn ich lebend in meine eigene Wohnung zurückkehren kann, werde ich diesen Niedrigen, der den Himmel durchstreift, nie wieder hinabstoßen.
8.35.66
तमेवं करुणं दीनं विलपन्तमचेतसम् ।
काककाकेति वाशन्तं निमज्जन्तं महार्णवे।
कृपयाऽभिपरीतो वै कृपां चक्रे दुरात्मनि ॥ ८.३५.६६ ॥
So, jämmerlich klagend, elend und besinnungslos, "Krähe, Krähe" rufend, im großen Ozean versinkend, von Mitleid überwältigt, erbarmte er sich jenes Bösewichts.
8.35.67
अथ तं पततं दीनं जलक्लिन्नमचेतनम् ।
पद्भ्यामुत्क्षिप्य वेपन्तं पृष्ठमारो पयत्तदा ॥ ८.३५.६७ ॥
Dann hob er mit den Füßen den fallenden, elenden, wassergetränkten, besinnungslosen, zitternden Mann auf und setzte ihn auf seinen Rücken.
8.35.68
स हंसः पृष्ठमारोप्य काकं कर्ण विचेतसम् ।
अविस्मयंस्तदा कर्ण पुनरेव समानयत्।
तमेव देशं तरसा स्पर्धया पेततुर्यतः ॥ ८.३५.६८ ॥
Jener Schwan, den bewusstlosen Raben auf seinen Rücken gesetzt, o Karṇa, brachte ihn ohne Verwunderung wieder zurück; die beiden flogen im Wettstreit schnell zu eben jenem Ort, von dem sie gekommen waren.
8.35.69
उत्सृज्य त्वब्रवीन्मैवं पुनः कार्यं त्वयेति ह ।
स्थाप्य चैनं पुनर्द्वीपे समाश्वस्य च विक्लवम्।
गतो यथेप्सितं देशं हंसो मन इवाशुगः ॥ ८.३५.६९ ॥
Ihn loslassend sprach er: »Tu das nicht wieder; du wirst es wieder tun müssen.« Dann setzte er ihn wieder auf die Insel, tröstete den Verwirrten und ging, schnell wie der Gedanke, an den Ort, den er ersehnte.
8.35.70
एवमुच्छिष्टपुष्टः स काकोऽहंसपराजितः ।
बलं वीर्यं महत्कर्ण त्यक्त्वा क्षान्तिमुपागतः ॥ ८.३५.७० ॥
So kam jener Rabe, vom Abfall genährt und vom Schwan besiegt, o Karṇa, nachdem er seine große Kraft und Tapferkeit aufgegeben hatte, zu einem Zustand geduldiger Ergebung.
8.35.71
उच्छिष्टभोजनः काको यथा वैश्यकुले पुरा ।
एवं त्वमुच्छिष्टभृतो धार्तराष्ट्रैर्न संशयः ॥ ८.३५.७१ ॥
Wie der Rabe, der einst im Haus eines Kaufmanns von Abfällen aß, so bist du, von den Söhnen Dhṛtarāṣṭras mit Abfällen genährt, zweifellos.
8.35.72
सदृशाञ्श्रेयसश्चापि सर्वान्कर्णावमन्यसे ।
द्रोणद्रौणिकृपैर्गुप्तो भीष्मेणान्यैश्च कौरवैः ॥ ८.३५.७२ ॥
Karṇa, du verachtest alle, die dir gleich oder überlegen sind, obwohl du von Droṇa, Drauṇi, Kṛpa, Bhīṣma und den anderen Kauravas beschützt wirst.
8.35.73
विराटनगरे पार्थमेकं किं नावधीस्तदा ।
यत्र व्यस्ताः समस्ताश्च निर्जिताः स्थ किरीटिना
सृगाला इव सिंहेन क्व ते वीर्यं तदा गतम् ॥ ८.३५.७३ ॥
Warum hast du damals jenen einzelnen Pārtha in der Stadt Virāṭa nicht getötet, wo ihr, zerstreut wie auch vereint, vom Diademträger besiegt wurdet? Wie Schakale vor einem Löwen, wohin war da dein Heldenmut entschwunden?
8.35.74
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा समरे सव्यसाचिना ।
पश्यतां कुरवीराणां प्रथमं त्वं पलायितः ॥ ८.३५.७४ ॥
Als du deinen Bruder im Kampf vom Savyasācin erschlagen sahst, flohst du als Erster, während die Helden der Kurus zusahen.
8.35.75
तथा द्वैतवने कर्ण गन्धर्वैः समभिद्रुतान् ।
कुरून्सदारानुत्सृज्य त्वमेवाग्रे पलायितः ॥ ८.३५.७५ ॥
Ebenso, Karṇa, im Dvaita-Wald, als die Gandharven die Kurus von allen Seiten angriffen, ließest du sie mit ihren Frauen zurück und flohst als Erster.
8.35.76
हत्वा जित्वा च गन्धर्वांश्चित्रसेनमुखान्रणे ।
कर्ण दुर्योधनं पार्थः सभ्रातृकममोक्षयत् ॥ ८.३५.७६ ॥
Nachdem Pārtha die von Citrasena angeführten Gandharven im Kampf erschlagen und besiegt hatte, befreite er Duryodhana samt seinen Brüdern, Karṇa.
8.35.77
पुनः प्रभावः पार्थस्य पुराणः केशवस्य च ।
कथितः कर्ण रामेण सभायां कुरुसंसदि ॥ ८.३५.७७ ॥
Wieder, Karṇa, wurde die uralte Macht Pārthas und Keśavas von Rāma (Paraśurāma) in der Versammlung des Kuru-Rates verkündet.
8.35.78
सततं च त्वमश्रौषीर्वचनं द्रोणभीष्मयोः ।
अवध्यौ वदतोः कृष्णौ सन्निधौ च महीक्षिताम् ॥ ८.३५.७८ ॥
Du hast unablässig die Worte Droṇas und Bhīṣmas gehört, dass die beiden Kṛṣṇas, die in Gegenwart der Könige sprechen, unbesiegbar sind.
8.35.79
कियन्तं तत्र वक्ष्यामि येनयेन धनञ्जयः ।
त्वत्तोऽतिरिक्तः सर्वेभ्यो भूतेभ्यो ब्राह्मणो यथा ॥ ८.३५.७९ ॥
Wie viel soll ich dort sagen, in welchen Hinsichten Dhanañjaya dich übertrifft, wie der Brahmane alle Wesen übertrifft?
8.35.80
इदानीमेव द्रष्टासि प्रधाने स्यन्दने स्थितौ ।
पुत्रं च वसुदेवस्य कुन्तीपुत्रं च पाण्डवम् ॥ ८.३५.८० ॥
Jetzt schon wirst du sehen, auf dem vordersten Wagen stehend, den Sohn Vasudevas und den Pāṇḍava, Sohn Kuntīs.
8.35.81
यथाऽश्रयत चक्राङ्गं वायसो बुद्धिमास्थितः ।
तथाश्रयस्व वार्ष्णेयं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ८.३५.८१ ॥
So wie der kluge Rabe Zuflucht an einem Teil des Wagenrades nahm, so suche du Zuflucht beim Nachkommen Vṛṣṇis und beim Pāṇḍava Dhanañjaya.
8.35.82
यदा त्वं युधि विक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
द्रष्टास्येकरथे कर्ण तदा नैवं वदिष्यसि ॥ ८.३५.८२ ॥
Karṇa, wenn du im Kampf die beiden Tapferen, Vāsudeva und Dhanañjaya, auf einem Wagen siehst, dann wirst du nicht so sprechen.
8.35.83
यदा शरशतैः पार्थो दर्पं तव वधिष्यति ।
तदा त्वमन्तरं द्रष्टा आत्मनश्चार्जुनस्य च ॥ ८.३५.८३ ॥
Wenn Pārtha mit hunderten Pfeilen deinen Stolz zerstören wird, dann wirst du den Unterschied zwischen dir und Arjuna sehen.
8.35.84
देवासुरमनुष्येषु प्रख्यातौ यौ नरोत्तमौ ।
तौ मावमंस्था मौर्ख्यात्त्वं स्वद्योत इव रोचनौ ॥ ८.३५.८४ ॥
Verachte nicht aus Torheit jene beiden Besten der Menschen, berühmt unter Göttern, Asuras und Menschen. Du gleichst einem Glühwürmchen, sie sind wie zwei leuchtende Lichter.
8.35.85
सूर्याचन्द्रमसौ यद्वत्तद्वदजुनकेशवौ ।
प्रकाश्येनाभिविख्यातौ त्वं तु खद्योतवन्नृषु ॥ ८.३५.८५ ॥
Wie Sonne und Mond, so sind Arjuna und Keśava durch ihren Glanz offen berühmt; du aber bist unter den Menschen wie ein Glühwürmchen.
8.35.86
एवं विद्वन्मावमंस्थाः सूतपुत्राच्युतार्जुनौ ।
नरसिंहौ नरश्वा त्वं जोषमास्स्व विकत्थसे ॥ ८.३५.८६ ॥
Wissend dies, verachte nicht den Sohn des Wagenlenkers, Acyuta und Arjuna; sie sind Löwen unter den Menschen, du aber ein Menschenhund. Schweig; du prahlst vergeblich.