மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.35.1
मारिषाधिरथेः श्रुत्वा वाचो युद्धाभिनन्दिनः ।
शल्योऽब्रवीत्पुनः कर्णं निदर्शनमुदाहरन् ॥ ८.३५.१ ॥
போரை வரவேற்கும் அதிரதன் மகன் கர்ணனின் சொற்களைக் கேட்ட சல்யன், மீண்டும் கர்ணனிடம் ஓர் உவமையைக் கூறினான்.
8.35.2
जातोऽहं यज्वनां वंशे सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिनाम् ।
राज्ञां मूर्धाभिषिक्तानां स्वयं धर्मपरायणः ॥ ८.३५.२ ॥
யாகம் செய்பவர்களின், போரில் பின்வாங்காதவர்களின், முடிசூட்டப்பட்ட அரசர்களின் குலத்தில் நான் பிறந்தேன்; நானே தர்மத்தில் நிலைத்தவன்.
8.35.3
यथैव मत्तो मद्येन त्वं तथा लक्ष्यसे वृष ।
तथाऽद्य त्वां प्रमाद्यन्तं चिकित्सेयं सुहृत्तया ॥ ८.३५.३ ॥
ஓ வீரனே, மதுவால் மயங்கியவன் போல் நீ தெரிகிறாய்; அதுபோலவே இன்று உன் கவனமின்மையை நண்பனாக நான் சரிசெய்ய விரும்புகிறேன்.
8.35.4
इमां काकोपमां कर्ण प्रोच्यमानां निबोध मे ।
श्रुत्वा यथेष्टं कुर्यास्त्वं निहीन कुलपांसन ॥ ८.३५.४ ॥
கர்ணா, நான் சொல்லப்போகும் இந்தக் காக உவமையைக் கேள். கேட்டபின் உனக்கு விருப்பமானதைச் செய், இழிந்தவனே, குலத்தைக் கெடுப்பவனே!
8.35.5
नाहमात्मनि किञ्चिद्वै किल्बिषं कर्ण संस्मरे ।
येन मां त्वं महाबाहो हन्तुमिच्चस्यनागसम् ॥ ८.३५.५ ॥
கர்ணா, என்னிடம் எந்தக் குற்றத்தையும் நான் நினைவுகூர முடியவில்லை; ஏனெனில், பெருந்தோள் வீரனே, குற்றமற்ற என்னை நீ கொல்ல விரும்புகிறாய்.
8.35.6
अवश्यं तु मया वाच्यं बुद्ध्वा तव हिताहितम् ।
विशेषतो रथस्थेन राज्ञश्चैव हितैषिणा ॥ ८.३५.६ ॥
ஆனால் உன் நன்மை தீமையை அறிந்து நான் நிச்சயம் சொல்ல வேண்டும்; குறிப்பாக, தேரில் நின்று அரசனின் நலம் விரும்புபவனாக.
8.35.7
समं च विषमं चैव रथिनश्च बलाबलम् ।
श्रमः खेदश्च सततं हयानां रथिना सह ॥ ८.३५.७ ॥
சமமான நிலமும் சமமற்ற நிலமும், தேரரின் வலிமையும் பலவீனமும், தேரரோடு இருக்கும் குதிரைகளின் களைப்பும் தொடர் சோர்வும்.
8.35.8
आयुधस्य परिज्ञानं रुतं च मृगपक्षिणाम् ।
सारं चैवाप्यासरं च शल्यानां च प्रतिक्रिया ॥ ८.३५.८ ॥
ஆயுதங்களின் முழு அறிவு, மிருகங்களும் பறவைகளும் எழுப்பும் ஒலிகள், வலிமையும் அருகாமையும், அம்புகளுக்கான எதிர்ச்செயலும்.
8.35.9
अस्त्रयोगं च युद्वं च निमित्तानि तथैव च ।
सर्वमेतन्मया ज्ञेयं रथस्यास्य कुटुम्बिना।
अतस्त्वां कथये कर्ण निदर्शनमिदं पुनः ॥ ८.३५.९ ॥
ஆயுதப் பிரயோகம், போர், சகுனங்கள் ஆகியவை அனைத்தும் இந்த தேரின் சாரதியாக நான் அறிந்தவை. ஆகவே, கர்ணா, உனக்கு இந்த உவமையை மீண்டும் சொல்கிறேன்.
8.35.10
वैश्यः किल समुद्रान्ते प्रभूतधनधान्यवान् ।
यज्वा दानपतिः क्षान्तः स्वकर्मस्थोऽभवच्छुचिः ॥ ८.३५.१० ॥
கடற்கரையில் ஒரு வணிகர் இருந்தார் என்பர்; அவர் மிகுந்த செல்வமும் தானியமும் உடையவர். யாகம் செய்பவர், தானத்தின் தலைவர், பொறுமையுள்ளவர், தன் கடமையில் நிலைத்தவர், தூய்மையானவர்.
8.35.11
बहुपुत्रः प्रियापत्यः सर्वभूतानुकम्पकः ।
राज्ञो धर्मप्रधानस्य राष्ट्रे वसति निर्भयः ॥ ८.३५.११ ॥
அவருக்குப் பல மகன்களும் அன்பான மக்களும் இருந்தனர்; அவர் எல்லா உயிர்கள் மேலும் இரக்கமுள்ளவர். தருமத்தை முதன்மையாகக் கொண்ட அரசனின் நாட்டில் அவர் அச்சமின்றி வாழ்ந்தார்.
8.35.12
पुत्राणां तस्य बालानां कुमाराणां यशस्विनाम् ।
काको बहूनामभवदुच्छिष्टकृतभोजनः ॥ ८.३५.१२ ॥
அவருடைய புகழ்பெற்ற சிறுவர்களான மகன்களுக்கிடையே ஒரு காக்கை இருந்தது; அது அவர்கள் எச்சில் உணவை உண்டு வாழ்ந்தது.
8.35.13
तस्मैसदा प्रयच्छन्ति वैश्यपुत्राः कुमारकाः ।
मांसोदनं दधि क्षीरं पायसं मधुसर्पिषी ॥ ८.३५.१३ ॥
வைசியர் மகன்களாகிய சிறுவர்கள் அதற்கு எப்போதும் இறைச்சிச் சோறு, தயிர், பால், பாயசம், தேன் மற்றும் நெய்யைக் கொடுத்தனர்.
8.35.14
स चोच्छिष्टभृतः काको वैश्यपुत्रैः कुमारकैः ।
सदृशान्पक्षिणो दृप्तः श्रेयससश्चावमन्यते ॥ ८.३५.१४ ॥
வைசியர் மகன்களாகிய சிறுவர்களின் எச்சில் உணவால் வளர்ந்த அந்தக் காக்கை, செருக்குடன் தனக்கு சமமான பறவைகளையும் உயர்ந்த பறவைகளையும் இகழ்ந்தது.
8.35.15
अथ हंसाः समुद्रान्ते प्रजग्मुरतिपातिनः ।
गरुडस्य गतौ तुल्याश्चक्राङ्गा हृष्टचेतसः ॥ ८.३५.१५ ॥
பின்னர் கடற்கரையில் கருடனின் வேகத்திற்கு ஒப்பான விரைந்து பறக்கும், சக்கரக் குறியுள்ள அங்கங்களை உடைய, மகிழ்ந்த மனமுள்ள அன்னப் பறவைகள் பறந்து சென்றன.
8.35.16
कुमरारकास्तदा हंसान्दृष्ट्वा काकमथाब्रुवन् ।
भवानेव विशिष्टोऽसि पतत्रिभ्यो विहङ्गम ॥ ८.३५.१६ ॥
அப்போது சிறுவர்கள் அன்னங்களைக் கண்டு காக்கையிடம் கூறினர்: 'ஓ பறவையே, பறவைகளில் நீயே சிறந்தவன்.'
8.35.17
एतेऽतिपातिनः पश्य विहङ्गान्वियदाश्रितान् ।
एहि त्वमपि शक्तो हि कस्मान्न पतितं त्वया ॥ ८.३५.१७ ॥
'இதோ, வானில் வாழும் இந்த விரைவாகப் பறக்கும் பறவைகளைப் பார். நீயும் வல்லமை உடையவன்தானே; ஏன் நீ பறக்கவில்லை?'
8.35.18
प्रतार्यमाणस्तैः सर्वैरल्पबुद्धिभइरण्डजः ।
तद्वचः सत्यमित्येव मौर्ख्याद्दर्पाच्च जज्ञिवान् ॥ ८.३५.१८ ॥
அவர்கள் அனைவராலும் ஏமாற்றப்பட்ட, சிறுபுத்தியுள்ள அந்த முட்டையில் பிறந்த பறவை, அறியாமையாலும் செருக்காலும், 'அந்தச் சொற்கள் உண்மையே' என்று நம்பி (பறக்கத்) தொடங்கியது.
8.35.19
तान्सोनुपत्य जिज्ञासुः क एषां श्रेष्ठभागिति ।
उच्छिष्टदर्पितः काको बहूनामेकपातिनाम् ॥ ८.३५.१९ ॥
அவர்களை அணுகி, இவர்களில் சிறந்த பங்குடையவன் யார் என்று அறிய விரும்பிய, மிச்சில் உணவால் செருக்குற்ற காகம், ஒரே பறக்கும் பல பறவைகளிடம் கேட்டது.
8.35.20
तेषां यं प्रवरं मेने हंसानां दूरपातिनाम् ।
स तमाह्वत दुर्बुद्धिः पताव इति पक्षिणम्।
तच्छ्रुत्वा प्राहसन्हंसा ये तत्रासन्समागताः ॥ ८.३५.२० ॥
தொலைவில் பறக்கும் அன்னங்களில் எதைச் சிறந்ததாக அது கருதியதோ, அந்தத் தீய புத்தி கொண்டது அந்தப் பறவையை 'பறப்பவர்களே!' என்று அழைத்தது. அதைக் கேட்டு அங்கே கூடியிருந்த அன்னங்கள் நகைத்தன.
8.35.21
भाषतो बहु काकस्य बालिश्यात्पततां वराः ।
इदमूचुः स्म चक्राङ्गावचः काकं विङ्गमाः ॥ ८.३५.२१ ॥
காகம் பலவாறு பேசுவதைக் கேட்டு, சிறுபிள்ளைத்தனத்தால், பறப்பவர்களில் சிறந்த சக்ராங்க பறவைகள் வருந்தி காகத்திடம் இவ்வாறு கூறின.
8.35.22
वयं हंसाश्चरामेमां पृथिवीं मानसौकसः ।
पक्षिणां च वयं नित्यं दूरपातेन पूजिताः ॥ ८.३५.२२ ॥
நாங்கள் அன்னங்கள், மானச ஏரியில் வாழ்பவர்கள், இந்தப் பூமியில் திரிகிறோம்; பறவைகளில் நாங்கள் எப்போதும் தொலைவு பறப்பதால் மதிக்கப்படுகிறோம்.
8.35.23
कथं हंसं नु बलिनं चक्राङ्गं दूरपातिनम् ।
काको भूत्वा निपतने समाह्वयसि दुर्मते।
कथं त्वं पतिता काक सहास्माभिर्ब्रवीहि तत् ॥ ८.३५.२३ ॥
தீய புத்தி கொண்ட காகமே! காகமாகிய நீ, தொலைவு பறக்கும் வலிமை மிக்க அன்னத்தை அல்லது சக்ராங்க பறவையை பறப்பில் எப்படி சவாலுக்கு அழைக்கிறாய்? ஓ காகமே, நீ எங்களுடன் எவ்வாறு வீழ்ந்தாய்? அதைச் சொல்.
8.35.24
अथ हंसवचो मूढः कुत्सयित्वा पुनः पुनः ।
प्रजगादोत्तरं काकः कत्थनो जातिलाघवात् ॥ ८.३५.२४ ॥
அப்போது மூடனான அந்தக் காகம், அன்னங்களின் சொல்லை மீண்டும் மீண்டும் இகழ்ந்து, தன் இனத்தின் தாழ்வால் பெருமை பேசி பதிலாகக் கூறியது.
8.35.25
शतमेकं च पातानां पतिताऽस्मि न संशयः ।
शतयोजनमेकैकं विचित्रं विविधं तथा ॥ ८.३५.२५ ॥
நூறு வகையான பறத்தல்களை நான் பறந்திருக்கிறேன், இதில் ஐயமில்லை. ஒவ்வொன்றும் நூறு யோஜனை, பலவிதமானதும் அற்புதமானதும் ஆகும்.
8.35.26
उड्डीनमवडीनं च प्रडीनं डीनमेव च ।
निडीनमथ संडीनं तिर्यक्डीनगतानि च ॥ ८.३५.२६ ॥
மேலே எழுதல், கீழே இறங்கல், முன்னோக்கிப் பறத்தல், பறத்தல், அமர்தல், ஒன்றாகப் பறத்தல், சாய்வாகப் பறக்கும் நகர்வுகள் ஆகியவை.
8.35.27
विडीनं परिडीनं च पराडीनं सुडीनकम् ।
अभिडीनं महाडीनं निर्डीनमतिडीनकम् ॥ ८.३५.२७ ॥
பிரிந்து பறத்தல், சுற்றிப் பறத்தல், தொலைவில் பறந்து செல்லுதல், அழகிய பறத்தல், எதிர்நோக்கிப் பறத்தல், பெரும் பறத்தல், வெளியே பறத்தல், மிகையான பறத்தல்.
8.35.28
अवडीनं प्रडीनं च संडीनं डीनडीनकम् ।
संडीनोड्डीनडीनं च पुनर्डीनविडीनकम् ॥ ८.३५.२८ ॥
கீழே இறங்கல், முன்னோக்கிப் பறத்தல், ஒன்றாகப் பறத்தல், பறத்தலின் மேல் பறத்தல், ஒன்றாகப் பறத்தல், மேலெழுந்து பறத்தல், மீண்டும் அமர்ந்து பிரிந்து பறத்தல்.
8.35.29
संपातं समुदीषं च ततोऽन्यद्व्यतिरिक्तकम् ।
गतागतं प्रतिगतं बह्वीश्च निकुलीनकाः।
कर्ताऽस्मि मिषतां वोऽद्य ततो द्रक्षयथ मे बलम् ॥ ८.३५.२९ ॥
பாய்ந்து பறத்தல், ஒன்றாக மேலெழுதல், அதன் பின் வேறு வகை, போதல் வருதல், திரும்புதல், பல கூட்டில் அமரும் பறத்தல்கள். இன்று உங்கள் கண்முன்னே செய்வேன்; அப்போது என் வலிமையைக் காண்பீர்கள்.
8.35.30
तेषामन्यतमेनाहं पतिष्यामि विहायसम् ।
प्रदिशध्वं यथान्यायं केन हंसाः पताम्यहम् ॥ ८.३५.३० ॥
அவற்றில் ஒன்றால் நான் வானில் பறப்பேன். ஹம்சங்களே, முறைப்படி சொல்லுங்கள், நான் எதனால் பறப்பேன்?
8.35.31
ते वै ध्रुवं विनिश्चित्य सम्पतध्वं मया सह ।
पातैरेभिः खलु खगाः पतितुं खे निराश्रये ॥ ८.३५.३१ ॥
நீங்கள் உறுதியாக முடிவு செய்து என்னுடன் சேர்ந்து பறந்து விழுங்கள். இந்த வீழ்ச்சிகளால் பறவைகளே, ஆதரவற்ற வானில் உண்மையாகவே விழுங்கள்.
8.35.32
एवमुक्ते तु काकेन प्रहस्यैको विहंगमः ।
उवाच काकं राधेय वचनं तन्निबोध मे ॥ ८.३५.३२ ॥
காக்கை இவ்வாறு கூறியதும், ஒரு பறவை சிரித்துக்கொண்டு காக்கையிடம் சொன்னது. ராதையின் மகனே, என் அந்த வார்த்தைகளைக் கேள்.
8.35.33
शतमेकं च पातानां त्वं काक पतिता ध्रुवम् ।
एकमेव तु यं पातं विदुः सर्वे विहङ्गमाः।
तमहं पतिता काक नान्यं जानामि कञ्चन ॥ ८.३५.३३ ॥
காக்கையே, நீ நூற்றொரு வீழ்ச்சிகளையும் உறுதியாக அறிவாய். ஆனால் எல்லாப் பறவைகளும் அறிந்த அந்த ஒரே வீழ்ச்சியால் நான் விழுவேன், காக்கையே, வேறு எதையும் நான் அறியேன்.
8.35.34
पत त्वमपि तत्राशु येन पातेन मन्यसे ॥ ८.३५.३४ ॥
நீயும் அங்கே விரைவாக விழு, எந்த வீழ்ச்சியை நீ சரியென்று கருதுகிறாயோ அதனால்.
8.35.35
अथ काकं प्रजहसुर्ये तत्रासन्समागताः ।
कथमेकेन पातेन हंसः पातशतं जयेत्।
एकेन वायस त्वैनं पातेनाभिभविष्यति ॥ ८.३५.३५ ॥
அப்போது அங்கு கூடியிருந்தவர்கள் காக்கையை ஏளனம் செய்தனர். ஒரே வீழ்ச்சியால் அன்னம் நூறு வீழ்ச்சிகளை எப்படி வெல்லும்? காக்கையே, ஒரே வீழ்ச்சியால் அது இதனை வென்றுவிடும்.
8.35.36
हंसश्चोत्पतितः काको बलवानाशुविक्रमः ।
प्रपेततुः स्पर्धया च ततस्तौ हंसवायसौ।
उपर्युपरि वेगेन समुद्रं मकरालयम् ॥ ८.३५.३६ ॥
அன்னம் எழுந்தது, வலிமையும் விரைந்த வீரமும் கொண்ட காக்கையும் எழுந்தது. பின்னர் போட்டியால் அந்த இரு பறவைகளும், அன்னமும் காக்கையும், வேகமாக ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக மகரங்களின் இருப்பிடமான கடலை நோக்கி விழுந்தன.
8.35.37
हंसस्त्वेकेन पातेन काकः पातशतेन च ।
स्पर्धिनौ सहितौ तूर्णं खमास्थाय तरस्विनौ ॥ ८.३५.३७ ॥
அன்னம் ஒரே பாய்ச்சலிலும், காக்கை நூறு பாய்ச்சல்களிலும்—போட்டியாளர்களான அவ்விருவரும் விரைவாக வானத்தில் எழுந்து, இருவரும் வேகமாகச் சென்றனர்.
8.35.38
हंसस्तु मृदुनैकेन विक्रान्तुमुपचक्रमे ।
पूर्वमेव तु वै काकः स तं तूर्णं प्रचक्रमे ॥ ८.३५.३८ ॥
அன்னமோ ஒரே மென்மையான முயற்சியால் தன் வீரத்தைக் காட்டத் தொடங்கியது; ஆனால் காக்கையோ முன்பே விரைந்து அதையே செய்யத் தொடங்கியது.
8.35.39
नात्यहीयत काकश्च मुहूर्तमिव सूतज ॥ ८.३५.३९ ॥
காக்கை ஒரு கணமும் பின்தங்கவில்லை, ஓ சூதனின் மகனே.
8.35.40
काकोपि हंसं चापल्याच्छीघ्रतां प्रतिदर्शयन् ।
वेगेनातीत्य तरसा पुनरेति मुहुर्मुहुः ॥ ८.३५.४० ॥
காக்கையும் சபலத்தால் தன் விரைவைக் காட்டிக்கொண்டு அன்னத்தைக் கடந்து வேகமாகச் சென்று, மீண்டும் மீண்டும் திரும்பி வந்தது.
8.35.41
तुण्डेनाभ्यहनच्चैनं कुर्वन्नामापसव्यतः ।
रोरूयन्निव चाप्येनं समाह्वयति वै मुहुः।
विसिस्मापयिषुः पातैर्दर्शयन्नात्मनः क्रियाम् ॥ ८.३५.४१ ॥
அலகால் அதைத் தாக்கி, இடப்புறத்திலிருந்து ஒலி எழுப்பி, அழுவது போல மீண்டும் மீண்டும் அதை அழைத்தது; பாய்ச்சல்களால் வியப்பூட்ட விரும்பி தன் செயலைக் காட்டியது.
8.35.42
अथ तानि विचित्राणि पतितानीतराणि च ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः काका विनेदुरधिकैः स्वरैः ॥ ८.३५.४२ ॥
பின்னர் அந்த அதிசயமான பாய்ச்சல்களையும் மற்றவற்றையும் கண்டு மகிழ்ந்த காக்கைகள் மேலும் உரத்த குரலில் கத்தின.
8.35.43
हंसाश्चापहसन्ति स्म प्रवदन्ति प्रियाणि च ।
कुर्वाणा विविधान्रावानिच्छन्तो जयमात्मनः ॥ ८.३५.४३ ॥
அன்னங்கள் அவனை எள்ளி நகைத்தன; இனிய சொற்களைச் சொல்லின; தமக்கு வெற்றியை விரும்பி பல்வேறு ஒலிகளை எழுப்பின.
8.35.44
उत्पत्योत्पत्य च प्राहुर्मुहूर्तमिति चेति च ।
वृक्षाग्रेभ्यः स्थलेभ्यश्च निपतन्त्युत्पतन्ति च ॥ ८.३५.४४ ॥
மீண்டும் மீண்டும் பறந்தெழுந்து ‘ஒரு கணம்’ என்றும் ‘ஒரு கணம்’ என்றும் சொன்னன; மரக்கிளைகளிலிருந்தும் நிலத்திலிருந்தும் இறங்கி மேலெழுந்தன.
8.35.45
अवमत्य च हंसं तमिदं काकोऽब्रवीद्वचः ।
योऽसावुत्पतितो हंसः सोऽसावेव प्रहीयते ॥ ८.३५.४५ ॥
அந்த அன்னத்தை இகழ்ந்து காக்கை இவ்வாறு சொன்னது: ‘எந்த அன்னம் பறந்ததோ, அதுவே இப்போது பின்தங்குகிறது.’
8.35.46
अथ हंसस्तु तच्छ्रुत्वा भाषितं पततांवरः ।
विगाह्य हंसो विक्षोभ्य प्रापतत्पश्चिमां दिशम् ॥ ८.३५.४६ ॥
அப்போது பறவைகளில் சிறந்த அன்னம் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, மூழ்கிக் கலக்கி மேற்குத் திசையை நோக்கிப் பறந்தது.
8.35.47
उपर्युपरि वेगेन सागरं मकरालयम् ।
बहुसत्वसमाकीर्णं वीचीभिर्भीमदर्शनम् ॥ ८.३५.४७ ॥
வேகமாக மேலே மேலே பறந்து, மகரங்களின் இருப்பிடமும், பல உயிரினங்கள் நிறைந்ததும், அலைகளால் அச்சம் தரும் தோற்றமுடையதுமான கடலின் மேல் சென்றது.
8.35.48
अथाचिरेण राधेय काको वेगादहीयत ।
ततोऽतीव परिश्रान्तः कथञ्चिद्वंसमन्वगात् ॥ ८.३५.४८ ॥
பின்னர் சிறிது நேரத்தில், ராதேயனே, காக்கை வேகத்தில் பின்தங்கியது; பின்னர் மிகவும் களைத்துப்போய் எப்படியோ அன்னத்தைப் பின்தொடர்ந்தது.
8.35.49
भीश्चैनमाविशत्तीव्रं काकं कर्ण विचेतसम् ।
द्वीपान्द्रुमान्वितान्पश्यन्विश्रमार्थं श्रमातुरः।
निपतेयं क्कनु श्रान्त इति तस्मिञ्जलार्णवे ॥ ८.३५.४९ ॥
கர்ணா, களைப்பால் வருந்திய அந்தக் காகத்தை கடும் அச்சம் பற்றிக்கொண்டது; அதன் மனம் குழம்பியிருந்தது. மரங்கள் நிறைந்த தீவுகளைப் பார்த்தபடி ஓய்வுக்காக அது தவித்தது: "களைத்துப்போன நான் எங்கே இறங்குவேன்?" அந்த நீர்க்கடலில்.
8.35.50
अवगाह्य समुद्रोऽपि बहुसत्वगणालयः ।
महान्भूतशतोद्भूसी नभसस्तु विशिष्यते ॥ ८.३५.५० ॥
கடல் கூட, பல உயிர்த்திரளின் உறைவிடமாக இருந்து, பெரியதாக நூற்றுக்கணக்கான உயிரினங்களைத் தோற்றுவித்தாலும், ஆகாயமே அதைவிட உயர்ந்ததாகும்.
8.35.51
गाम्भीर्यार्द्वि समुद्रस्य न विशेषं कुलाधम ।
दिशश्च नाम्भसां कर्ण समुद्रस्था विदुर्जनाः।
विपश्चितोप्यपारत्वात्किं पुनः कर्ण वायसः ॥ ८.३५.५१ ॥
கீழ்க்குலத்தவனான கர்ணா! கடலின் ஆழத்திலும் பரப்பிலும் வேறுபாடு இல்லை. கடலில் வாழ்பவர்களும் நீரின் திசைகளை அறியார்கள்; அளவற்றதால் அறிஞர்களும் அறியமாட்டார்கள். அப்படியானால், கர்ணா, ஒரு காகம் எப்படி அறியும்?
8.35.52
अथ हंसोप्यतिक्रामन्मुहूर्तमिव दूरतः ।
अतिक्रम्य च चक्राङ्गः काकं तं समुदैक्षत ॥ ८.३५.५२ ॥
பின்னர் அன்னமும் தொலைவிலிருந்து ஒரு கணம் போல கடந்து சென்று, அந்தக் காகத்தைக் கடந்து, சக்ராங்கப் பறவை அந்தக் காகத்தை உற்றுப் பார்த்தது.
8.35.53
शनकैः परिहीनं तं परिश्रान्तमचेतसम् ।
अवेक्षमाणस्तं काकं प्रत्यागम्य हसन्निव ॥ ८.३५.५३ ॥
மெதுவாகப் பின்தங்கி, மிகவும் களைத்து, உணர்வற்றுக்கிடந்த அந்தக் காகத்தைப் பார்த்தபடி, திரும்பி வந்து சிரித்தது போல.
8.35.54
तं प्रहस्य च चक्राङ्गः काकं मन्दगतिं तदा ।
हीयमानमथो दृष्ट्वा हंसः प्राह यथार्थवत्।
उज्जिहीर्षुर्निमज्जन्तं स्मरन्सत्पुरुषव्रतम् ॥ ८.३५.५४ ॥
அவனைச் சிரித்தவாறு, மந்தமாக நகரும் அந்தக் காகத்தைக் கண்டு, தளர்ந்து போவதைப் பார்த்த அன்னம் உண்மையை உரைத்தது. மூழ்கிக் கொண்டிருப்பவனைத் தூக்க விரும்பி, நல்லோரின் நோன்பை நினைவுகூர்ந்து.
8.35.55
बहूनि पतितानि त्वमाचक्षाणो मुहुर्मुहुः ।
पतस्यव्याहरन्खेदं ततो गर्ह्यं प्रभाषसे ॥ ८.३५.५५ ॥
நீ அடிக்கடி பல விழுந்த பொருட்களைப் பற்றிப் பேசுகிறாய். விழுந்துகொண்டே துயரத்துடன் தெளிவின்றிப் பேசி, பின்பு இகழத்தக்கவற்றைச் சொல்கிறாய்.
8.35.56
जलं नाम पतितं काक यत्त्वं पतसि साम्प्रतम् ।
जलं स्पृशसि पक्षाभ्यां तुण्डेन च पुनः पुनः ॥ ८.३५.५६ ॥
காகமே, நீ இப்போது விழும் இடம் நீர் என்ற பெயருடையது; இறக்கைகளாலும் அலகாலும் மீண்டும் மீண்டும் நீரைத் தொடுகிறாய்.
8.35.57
प्रब्रूहि कतमोऽयं ते पातो वर्तति वायस ।
एह्येहि काक शीघ्रं त्वमेष त्वां परिपालये ॥ ८.३५.५७ ॥
காகமே, உன் இந்த வீழ்ச்சி எத்தகையது என்று சொல். வா, வா, காகமே, விரைவில் வா; நான் உன்னைக் காப்பேன்.
8.35.58
स पक्षाभ्यां स्पृशन्नार्तस्तुण्डेन च जलं तदा ।
काको दृढं परिश्रान्तः सहसा निपपात ह ॥ ८.३५.५८ ॥
அப்போது துயருற்று இறக்கைகளாலும் அலகாலும் நீரைத் தொட்ட அந்தக் காகம், மிகவும் களைத்து திடீரென விழுந்தது.
8.35.59
सागराम्भसि तं दृष्ट्वा पततन्तं दीनचेतसम् ।
म्रियमाणमिदं वाक्यं हंसः काकमुवाच ह ॥ ८.३५.५९ ॥
கடல் நீரில் அவனை விழுந்து, துயருற்ற மனத்துடன் இறக்கும் நிலையில் கண்ட அன்னம், காகத்திடம் இச்சொல்லைச் சொன்னது.
8.35.60
शतमेकं च पातानां पताम्यहमिति स्म ह ।
श्लाघन्नात्मानमद्य त्वं काक भाषितवानसि ॥ ८.३५.६० ॥
"நூறு பறத்தல்களில் ஒன்றை நான் பறப்பேன்" என்று உண்மையாகவே தன்னைப் புகழ்ந்து, காகமே, இப்போது நீ பேசினாய்.
8.35.61
स त्वमेकशतं पातं पतन्नभ्यधिको मया ।
कथमेवं परिश्रान्तः पतितोऽसि महार्णवे ॥ ८.३५.६१ ॥
நீ நூறு பறத்தல்களில் ஒன்றைப் பறப்பவன், என்னை விட மேம்பட்டவன் அல்ல. அப்படியானால் இவ்வாறு களைத்து பெரும் கடலில் எப்படி விழுந்தாய்?
8.35.62
प्रत्युवाच ततः काकः सीदमान इदं वचः ।
उपरीतं तदा हंसं प्रसमीक्ष्य प्रसादयन् ॥ ८.३५.६२ ॥
அப்போது மூழ்கிக்கொண்டிருந்த காகம் பதில் சொன்னது; மேலே பறந்த அன்னத்தைக் கண்டு, அதை மகிழ்விக்க இந்தச் சொற்களைச் சொன்னது.
8.35.63
उच्छिष्टान्नेन पुष्टोऽहं दर्पोत्सिक्तः कुसत्वतः ।
सुपर्ण इव चात्मानं ज्ञातवान्पुत्रलाघवात् ॥ ८.३५.६३ ॥
எச்சில் உணவால் வளர்ந்த நான், செருக்கில் மிதந்து, கீழ்மைக் குணத்தால், கருடனைப் போல என்னை நினைத்துக்கொண்டேன்; மகனின் இலேசான புத்தியால்.
8.35.64
शरणं त्वां प्रपन्नोऽहमुदकान्तमवाप्नुयाम् ।
हंसेदानीं परिश्रान्तमापदो मां समुद्वर ॥ ८.३५.६४ ॥
நான் உன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தேன்; நான் நீர்க்கரையை அடைய வேண்டும். அன்னமே, இப்போது களைத்தவனான என்னை இந்த ஆபத்திலிருந்து தூக்கிவிடு.
8.35.65
यदि नाम पुनर्जीवन्गच्छेयं स्वं निवेशनम् ।
नैनं पुनर्हीनमपि क्षेप्ताऽहं खे विचारिणम् ॥ ८.३५.६५ ॥
நான் உயிருடன் மீண்டும் என் வீட்டிற்குச் செல்ல முடிந்தால், வானத்தில் திரியும் இவனை, இழிந்தவனாயினும், நான் மீண்டும் ஒருபோதும் தள்ள மாட்டேன்.
8.35.66
तमेवं करुणं दीनं विलपन्तमचेतसम् ।
काककाकेति वाशन्तं निमज्जन्तं महार्णवे।
कृपयाऽभिपरीतो वै कृपां चक्रे दुरात्मनि ॥ ८.३५.६६ ॥
இப்படி இரக்கமாகவும் துயரமாகவும் புலம்பி, உணர்வற்றவனாய், "காக, காக" என்று கத்தி, பெருங்கடலில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்தவன் மீது இரக்கத்தால் சூழப்பட்டு, அந்தத் தீயவன் மீது அவன் கருணை காட்டினான்.
8.35.67
अथ तं पततं दीनं जलक्लिन्नमचेतनम् ।
पद्भ्यामुत्क्षिप्य वेपन्तं पृष्ठमारो पयत्तदा ॥ ८.३५.६७ ॥
பின்னர் விழுந்துகொண்டிருந்த, துயருற்ற, நீரில் நனைந்த, உணர்வற்ற அவனை, நடுங்கியவனை, கால்களால் தூக்கி அவன் முதுகில் ஏற்றினான்.
8.35.68
स हंसः पृष्ठमारोप्य काकं कर्ण विचेतसम् ।
अविस्मयंस्तदा कर्ण पुनरेव समानयत्।
तमेव देशं तरसा स्पर्धया पेततुर्यतः ॥ ८.३५.६८ ॥
அந்த அன்னம், உணர்வற்ற காக்கையைத் தன் முதுகில் ஏற்றி, கர்ணா, வியப்படையாமல் மீண்டும் அவனையே கொண்டுவந்தது; அவர்கள் இருவரும் போட்டியிட்டு விரைவாக எங்கிருந்து வந்தார்களோ அதே இடத்துக்குப் பறந்தனர்.
8.35.69
उत्सृज्य त्वब्रवीन्मैवं पुनः कार्यं त्वयेति ह ।
स्थाप्य चैनं पुनर्द्वीपे समाश्वस्य च विक्लवम्।
गतो यथेप्सितं देशं हंसो मन इवाशुगः ॥ ८.३५.६९ ॥
அவனை விடுவித்து, "இப்படி மீண்டும் செய்யாதே, இதை நீ மீண்டும் செய்ய வேண்டும்" என்று அது கூறியது; பின்னர் அவனை அந்தத் தீவில் வைத்து, கலங்கியவனைத் தேற்றி, மனதைப்போல் வேகமாக அந்த அன்னம் தான் விரும்பிய இடத்துக்குச் சென்றது.
8.35.70
एवमुच्छिष्टपुष्टः स काकोऽहंसपराजितः ।
बलं वीर्यं महत्कर्ण त्यक्त्वा क्षान्तिमुपागतः ॥ ८.३५.७० ॥
இவ்வாறு எச்சில் உணவால் வளர்ந்த அந்தக் காக்கை, அன்னத்தால் தோற்கடிக்கப்பட்டு, கர்ணா, தன் பெரும் பலத்தையும் வீரியத்தையும் விட்டுவிட்டு பொறுமையை அடைந்தது.
8.35.71
उच्छिष्टभोजनः काको यथा वैश्यकुले पुरा ।
एवं त्वमुच्छिष्टभृतो धार्तराष्ट्रैर्न संशयः ॥ ८.३५.७१ ॥
முன்பு வைசியனின் குலத்தில் எச்சில் உண்ட காக்கை போல, நீயும் திருதராஷ்டிரரின் மக்களால் எச்சிலில் வளர்க்கப்பட்டவன்; இதில் ஐயமில்லை.
8.35.72
सदृशाञ्श्रेयसश्चापि सर्वान्कर्णावमन्यसे ।
द्रोणद्रौणिकृपैर्गुप्तो भीष्मेणान्यैश्च कौरवैः ॥ ८.३५.७२ ॥
கர்ணா, உனக்கு சமமானவர்களையும் உயர்ந்தவர்களையும் எல்லோரையும் நீ அவமதிக்கிறாய்; துரோணர், துரோணி, கிருபர், பீஷ்மர் மற்றும் பிற கௌரவர்களால் நீ பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறாய்.
8.35.73
विराटनगरे पार्थमेकं किं नावधीस्तदा ।
यत्र व्यस्ताः समस्ताश्च निर्जिताः स्थ किरीटिना
सृगाला इव सिंहेन क्व ते वीर्यं तदा गतम् ॥ ८.३५.७३ ॥
விராடநகரில் அந்த ஒருவனான பார்த்தனை நீ ஏன் அப்போது கொல்லவில்லை? அங்கே சிதறியும் ஒன்றாகவும் இருந்த நீங்கள் கிரீடியால் தோற்கடிக்கப்பட்டீர்களே; சிங்கத்தால் நரிகள் போல, அப்போது உன் வீரியம் எங்கே போயிற்று?
8.35.74
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा समरे सव्यसाचिना ।
पश्यतां कुरवीराणां प्रथमं त्वं पलायितः ॥ ८.३५.७४ ॥
போரில் சவ்யசாசியால் உன் சகோதரன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, குருவீரர்கள் பார்த்திருக்கையில் நீயே முதலில் ஓடினாய்.
8.35.75
तथा द्वैतवने कर्ण गन्धर्वैः समभिद्रुतान् ।
कुरून्सदारानुत्सृज्य त्वमेवाग्रे पलायितः ॥ ८.३५.७५ ॥
அதுபோல, கர்ணா, த்வைதவனத்தில் கந்தர்வர்களால் சூழ்ந்து தாக்கப்பட்ட குருக்களை, அவர்களின் மனைவியருடன் விட்டுவிட்டு, நீயே முன்னால் ஓடினாய்.
8.35.76
हत्वा जित्वा च गन्धर्वांश्चित्रसेनमुखान्रणे ।
कर्ण दुर्योधनं पार्थः सभ्रातृकममोक्षयत् ॥ ८.३५.७६ ॥
கர்ணா, சித்திரசேனன் தலைமையிலான கந்தர்வர்களைப் போரில் கொன்றும் வென்றும், பார்த்தன் துரியோதனனையும் அவன் சகோதரர்களையும் விடுவித்தான்.
8.35.77
पुनः प्रभावः पार्थस्य पुराणः केशवस्य च ।
कथितः कर्ण रामेण सभायां कुरुसंसदि ॥ ८.३५.७७ ॥
கர்ணா, குருசபையின் அவையில் ராமர் (பரசுராமர்) பார்த்தனுடைய மற்றும் கேசவனுடைய பழைய பெருமையை எடுத்துரைத்தார்.
8.35.78
सततं च त्वमश्रौषीर्वचनं द्रोणभीष्मयोः ।
अवध्यौ वदतोः कृष्णौ सन्निधौ च महीक्षिताम् ॥ ८.३५.७८ ॥
நீ தொடர்ந்து துரோணரும் பீஷ்மரும் கூறிய சொற்களைக் கேட்டிருக்கிறாய்; அரசர்களின் முன்னிலையில் பேசும் இரு கிருஷ்ணர்களும் வெல்லப்பட முடியாதவர்கள் என்று.
8.35.79
कियन्तं तत्र वक्ष्यामि येनयेन धनञ्जयः ।
त्वत्तोऽतिरिक्तः सर्वेभ्यो भूतेभ्यो ब्राह्मणो यथा ॥ ८.३५.७९ ॥
அங்கே எவ்வளவு சொல்வேன்? எந்தெந்த வகையில் தனஞ்சயன் உன்னை விட உயர்ந்தவன் என்று, அந்தணன் எல்லா உயிர்களையும் விட உயர்ந்தவனைப் போல்.
8.35.80
इदानीमेव द्रष्टासि प्रधाने स्यन्दने स्थितौ ।
पुत्रं च वसुदेवस्य कुन्तीपुत्रं च पाण्डवम् ॥ ८.३५.८० ॥
இப்போதே நீ காண்பாய், முதன்மைத் தேரில் நிற்கும் வசுதேவரின் மகனையும் குந்தியின் மகனாகிய பாண்டவனையும்.
8.35.81
यथाऽश्रयत चक्राङ्गं वायसो बुद्धिमास्थितः ।
तथाश्रयस्व वार्ष्णेयं पाण्डवं च धनञ्जयम् ॥ ८.३५.८१ ॥
புத்திமானான காகம் சக்கரத்தின் அங்கத்தைப் பற்றிக்கொண்டது போல, நீயும் வார்ஷ்ணேயனையும் பாண்டவனாகிய தனஞ்சயனையும் சரணடைவாயாக.
8.35.82
यदा त्वं युधि विक्रान्तौ वासुदेवधनञ्जयौ ।
द्रष्टास्येकरथे कर्ण तदा नैवं वदिष्यसि ॥ ८.३५.८२ ॥
கர்ணா, போரில் வீரர்களான வாசுதேவனும் தனஞ்சயனும் ஒரே தேரில் இருக்கக் காணும்போது, அப்போது நீ இவ்வாறு சொல்லமாட்டாய்.
8.35.83
यदा शरशतैः पार्थो दर्पं तव वधिष्यति ।
तदा त्वमन्तरं द्रष्टा आत्मनश्चार्जुनस्य च ॥ ८.३५.८३ ॥
பார்த்தன் நூறு நூறு அம்புகளால் உன் செருக்கை அழிக்கும்போது, அப்போது நீயும் அர்ஜுனனும் உள்ள வேறுபாட்டைக் காண்பாய்.
8.35.84
देवासुरमनुष्येषु प्रख्यातौ यौ नरोत्तमौ ।
तौ मावमंस्था मौर्ख्यात्त्वं स्वद्योत इव रोचनौ ॥ ८.३५.८४ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரிடையே புகழ்பெற்ற அந்த இரு நரோத்தமர்களை மூடத்தனத்தால் நீ இகழாதே; நீ மின்மினிப் பூச்சியைப் போன்றவன், அவர்கள் இருவரும் ஒளிரும் சுடர்கள்.
8.35.85
सूर्याचन्द्रमसौ यद्वत्तद्वदजुनकेशवौ ।
प्रकाश्येनाभिविख्यातौ त्वं तु खद्योतवन्नृषु ॥ ८.३५.८५ ॥
சூரியனும் சந்திரனும் போலவே அர்ஜுனனும் கேசவனும் தம் ஒளியால் வெளிப்படையாகப் புகழ்பெற்றவர்கள்; ஆனால் நீயோ மனிதர்களிடையே மின்மினிப் பூச்சி போன்றவன்.
8.35.86
एवं विद्वन्मावमंस्थाः सूतपुत्राच्युतार्जुनौ ।
नरसिंहौ नरश्वा त्वं जोषमास्स्व विकत्थसे ॥ ८.३५.८६ ॥
இதை அறிந்து, சூதபுத்திரனையும் அச்சுதனையும் அர்ஜுனனையும் இகழாதே; அவர்கள் நரசிம்மர்கள், நீயோ மனிதநாய்; மௌனமாய் இரு, நீ வீண் பெருமை பேசுகிறாய்.