Mahābhārata · Adhyāya 8.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.36.1
मद्राधिपस्याधिरथिर्महात्मा ।
वचो निशम्याप्रियमप्रतीतः।
उवाच शल्यं विदितं ममैत… ।
द्यथाविधावर्जुनवासुदेवौ ॥ ८.३६.१ ॥
Als Karṇa, der großmütige Sohn des Adhiratha, die unangenehmen Worte des Herrn der Madras hörte, sprach er unzufrieden zu Śalya: „Ich kenne gut… Arjuna und Vāsudeva, so wie sie sind.“
8.36.2
शौरे रथं वाहयतोऽर्जुनस्य ।
बलं महास्त्राणि च पाण्डवस्य।
अहं विजानामि यथावदद्य ।
परोक्षभूतं तव तत्तु शल्य ॥ ८.३६.२ ॥
Die Kraft Arjunas, der den Wagen des Nachkommen Śūras (Kṛṣṇa) lenkt, und die großen Waffen des Pāṇḍava — o Śalya, ich kenne sie heute genau; für dich waren sie bisher verborgen.
8.36.3
तौ चाप्यहं शस्त्रभृतां वरिष्ठौ ।
व्यपेतभीर्योधयिष्यामि कृष्णौ।
सन्तापयत्यभ्यधिकं हि रामा… ।
च्छापोऽद्य मां ब्राह्मणसत्तमाच्च ॥ ८.३६.३ ॥
Mit jenen beiden Kṛṣṇas und mit den Ersten unter den Waffenträgern werde ich furchtlos kämpfen. Paraśurāma… der Fluch quält mich heute über die Maßen, der Fluch jenes besten der Brahmanen.
8.36.4
पुरा महेन्द्राद्रिवरे समुद्रे ।
तपस्विनं राममुपेत्य शल्य।
अस्त्रार्थिनं माऽद्य शिष्यं गृहाणे… ।
त्यथाऽब्रुवं ब्राह्मणच्छद्मना च ॥ ८.३६.४ ॥
Einst, auf dem herrlichen Gipfel des Mahendra-Berges am Meer, trat ich zu dem Asketen Rāma (Paraśurāma), o Śalya, begierig nach Waffen, und sprach: „Nimm mich heute als Schüler an…“ Da sprach ich, in der Gestalt eines Brahmanen, so.
8.36.5
तत्रावसं ब्राह्मण इत्यविप्रो ।
ब्रह्मास्त्रलोभादनृतेन चाहम्।
तज्जामदग्न्येन परं महास्त्रं ।
समन्त्रयुक्तं विहितं ममासीत् ॥ ८.३६.५ ॥
Dort lebte ich unter dem Namen „Brahmane“, obwohl ich kein Brahmane war, aus Gier nach der Brahma-Waffe und durch Lüge. Da verlieh mir der Sohn des Jamadagni (Paraśurāma) jene höchste große Waffe samt ihren Mantras.
8.36.6
अस्त्रं यदा तद्विदितं ममासी… ।
त्तदाऽब्रवीद्ब्राह्मणो मां महर्षिः।
आपद्गतेनास्त्रमिदं प्रयोज्यं ।
त्वया रणे गच्छता साधयेति ॥ ८.३६.६ ॥
Als mir diese Waffe bekannt wurde… da sprach der brahmanische große Weise zu mir: "Wer in Not geraten ist, soll diese Waffe anwenden. Auf dem Weg zur Schlacht sollst du sie vollenden."
8.36.7
तत्रापि मे देवराजेन विघ्नो ।
हितार्थिना फल्गुनस्यैव शल्य।
कृतो विभेदेन ममोरुमेत्य ।
प्रविश्य कीटस्य तनुं विरूपाम् ॥ ८.३६.७ ॥
Auch dort legte der König der Götter, Indra, der das Wohl Phalgunas (Arjunas) wünschte, mir ein Hindernis in den Weg; er drang in den verunstalteten Körper eines Wurmes ein und stach mir wie ein Dorn in den Schenkel.
8.36.8
ममोरुमेत्य प्रबिभेद कीटः ।
सुप्ते गुरौ तत्र शिरो निधाय।
ऊरुप्रभेदाच्च महान्बभूव ।
शरीरतो मे घनशोणितौघः ॥ ८.३६.८ ॥
Der Wurm drang in meinen Schenkel ein und durchbohrte ihn; dort schlief der Lehrer mit seinem Kopf auf mir. Durch die Durchbohrung meines Schenkels strömte aus meinem Körper ein großer Strom dicken Blutes hervor.
8.36.9
गुरोर्भयाच्चापि न चेलिवानहं ।
ततो विबुद्धो ददृशे स विप्रः।
स धैर्ययुक्तं प्रसमीक्ष्य मां वै ।
न त्वं विप्रः कोऽसि सत्यं वदेति ॥ ८.३६.९ ॥
Aus Furcht vor dem Lehrer rührte ich mich nicht. Da erwachte der Brahmane und sah mich; als er mich, der ich standhaft war, genau betrachtete, sprach er: "Du bist kein Brahmane. Sag die Wahrheit: wer bist du?"
8.36.10
तस्मै तदाऽऽत्मानमहं यथाव… ।
दाख्यातवान्सूत इत्येव शल्य।
स मां निशाम्याथ महातपस्वी ।
संशप्तवान्रोषपरीतचेताः ॥ ८.३६.१० ॥
Da bekannte ich ihm wahrheitsgemäß: "Ich bin ein Wagenlenker." Als er das hörte, verfluchte mich der große Asket, dessen Geist vom Zorn ergriffen war.
8.36.11
सूत त्वया ह्याप्तमिदं तवास्त्रं ।
न कर्मकाले प्रतिभास्यतीति।
अन्यत्र तु स्यात्तव मृत्युकाला… ।
दब्राह्मणे ब्रह्म न हि ध्रुवं स्यात् ॥ ८.३६.११ ॥
O Wagenlenker, du hast diese Waffe erlangt, doch im Augenblick der Tat wird sie dir nicht in den Sinn kommen. Außer zur Stunde deines Todes wird die Brahman-Waffe gegen einen Brahmanen gewiss nicht bestehen.
8.36.12
तदद्य पर्याप्तमतीव मेऽस्त्र… ।
मुपस्थितेऽस्मिंस्तुमुले विमर्दे ॥ ८.३६.१२ ॥
Darum ist mir heute diese Waffe mehr als genug, da dieser tosende Zusammenprall nun bevorsteht.
8.36.13
शल्योग्रधन्वानमहं वरिष्ठं ।
तरस्विनं भीममसह्यवीर्यम्।
सत्यप्रतिज्ञं युधि पाण्डवेयं ।
धनञ्जयं मृत्युमुखं नयिष्ये ॥ ८.३६.१३ ॥
O Śalya, ich werde Dhanañjaya, den Sohn Pāṇḍus, den grimmigen Bogenschützen, den Besten, Schnellen, Schrecklichen, von unerträglicher Tapferkeit, im Kampf treu seinem Gelübde, in den Rachen des Todes führen.
8.36.14
धनञ्जयं संयुगेऽहं हनिष्ये ॥ ८.३६.१४ ॥
Im Kampf werde ich Dhanañjaya erschlagen.
8.36.15
अपांपतिर्वेगवानप्रमेयो ।
निमज्जयिष्यन्बहुलाः प्रजा इव।
महारवं यः कुरुते समुद्रो ।
वेलेव तं वारयाम्यप्रमेयम् ॥ ८.३६.१५ ॥
Wie der Herr der Wasser, schnell und unermesslich, mächtig braust, im Begriff, viele Geschöpfe zu ertränken, so werde ich jenen Unermesslichen zurückhalten wie das Ufer das Meer.
8.36.16
प्रमुञ्चन्तं बाणसङ्घानमेया… ।
न्मर्मच्छिदो वीरहणः सुपत्रान्।
कुन्तीपुत्रं प्रतियोत्स्यामि युद्धे ।
ज्यां कर्षतामुत्तमं मर्त्यलोके ॥ ८.३६.१६ ॥
Scharen von Pfeilen entsendend, die Lebensstellen durchbohrend, den Tod der Helden bringend, mit schön befiederten Schäften... im Kampf werde ich dem Sohn der Kuntī entgegentreten, dem Besten unter jenen, die in der sterblichen Welt die Sehne spannen.
8.36.17
एवं बलेनातिबलं महास्त्रं ।
समुद्रकल्पं सुदुरापमुग्रम्।
शरौघिणं पार्थिवान्मज्जयन्तं ।
वेलेव पार्थमिषुभिर्वारयिष्ये ॥ ८.३६.१७ ॥
So werde ich mit meiner Kraft den mächtigen Pārtha, den Träger großer Waffen, dem Ozean gleich, schwer zu nahen, grimmig, der mit Pfeilregen die Könige versinken läßt, mit Pfeilen aufhalten, wie das Ufer das Meer.
8.36.18
कृती कृतास्त्रो दृढहस्तयोधी ।
दिव्यास्त्रविच्छ्वेतहयः प्रमाथी।
सुरासुरान्युधि वै यो जयेत ।
तेनाद्य मे पश्य युद्वं सुघोरम् ॥ ८.३६.१८ ॥
Mit ihm, dem geschickten, in Waffen vollendeten Krieger mit festen Händen, dem Kenner der göttlichen Waffen, dem Verwüster mit weißen Rossen, der im Kampf Götter und Dämonen besiegen könnte, sieh heute meinen furchtbarsten Kampf.
8.36.19
अभीर्मानी पाण्डवो युद्वकामो ।
ह्यमानुषैरस्यति मां महास्त्रैः।
तस्यास्त्रमस्त्रैरभिभूय सङ्ख्ये ।
बाणोत्तमैः पातयिष्यामि पार्थम् ॥ ८.३६.१९ ॥
Der furchtlose, stolze Pāṇḍava, kampfbegierig, schießt mit übermenschlichen großen Waffen auf mich. Nachdem ich seine Waffe mit Waffen überwunden habe, werde ich Pārtha im Kampf mit vorzüglichen Pfeilen niederstrecken.
8.36.20
सहस्ररश्मिप्रतिमं ज्वलन्तं ।
दिशश्च सर्वाः प्रतपन्तमुग्रम्।
तमोनुदं मेघ इवातिमात्रं ।
धनञ्जयं छादयिष्यामि बाणैः ॥ ८.३६.२० ॥
Der wie die Sonne mit tausend Strahlen lodert, alle Richtungen versengt, grimmig ist und die Finsternis vertreibt, Dhanañjaya werde ich mit Pfeilen bedecken, wie eine Wolke, in großem Maß.
8.36.21
वैश्वानरं धूमकेतुं ज्वलन्तं ।
तेजस्विनं नरवीरान्दहन्तम्।
पर्जन्यभूतः शरवर्षैर्यथाऽग्निं ।
तथा पार्थं शमयिष्यामि युद्धे ॥ ८.३६.२१ ॥
Wie das Feuer Vaiśvānara, mit Rauchbanner, lodernd, strahlend, die Helden verbrennend — wie eine Regenwolke das Feuer mit Pfeilregen löscht, so werde ich im Kampf Pārtha löschen.
8.36.22
आशीविषं दृष्टिहणं सुघोरं ।
सुतीक्ष्णदंष्ट्रं ज्वलनप्रभवाम्।
क्रोधात्प्रदीप्तानलवद्दहन्तं ।
कुन्तीपुत्रं शमयिष्यामि भल्लैः ॥ ८.३६.२२ ॥
Wie eine giftige Schlange, tödlich im Blick, überaus schrecklich, mit scharfen Fangzähnen, aus dem Feuer geboren, vor Zorn brennend wie ein lodernder Brand — den Sohn der Kuntī werde ich mit Bhallas-Pfeilen bezwingen.
8.36.23
प्रवाहिणं बलवन्तं महौजसं ।
प्रभञ्जनं मातरिश्वानमुग्रम्।
युद्धे सहिष्ये हिमवानिवाचलो ।
धनञ्जयं क्रुद्धममृष्यमाणम्। ॥ ८.३६.२३ ॥
Den reißenden, mächtigen, überaus kraftvollen, wilden wie der Sturmwind Mātariśvan — ich werde ihm im Kampf standhalten wie der Himālaya, Dhanañjaya, zornig und unduldsam.
8.36.24
विशारदं रथमार्गेषु शक्तं ।
धुर्यं नित्यं समरेषु प्रवीरम्।
लोके वरं सर्वधनुर्धराणां ।
धनञ्जयं संयुगेऽहं हनिष्ये ॥ ८.३६.२४ ॥
Geschickt auf den Wegen des Wagenkampfs, fähig, stets der Vorderste in Schlachten, ein Heldenkrieger, der beste aller Bogenschützen der Welt — Dhanañjaya werde ich im Kampf erschlagen.
8.36.25
अद्याहवे यस्य न तुल्यमन्यं ।
मन्ये मनुष्यं धनुराददानम्।
सर्वामिमां यः पृथिवीं सहेत ।
तथापि तेनाद्य रणे समेष्ये ॥ ८.३६.२५ ॥
Heute im Kampf ist ihm kein anderer gleich; ich glaube nicht, dass es einen anderen Mann gibt, der den Bogen führt und diese ganze Erde ertragen könnte. Dennoch werde ich heute im Gefecht mit ihm zusammentreffen.
8.36.26
यः सर्वभूतानि सदैवतानि ।
प्रस्थेऽजयत्खाण्डवे सव्यसाची
को जीवितं रक्षमाणो हि तेन ।
युयुत्सतेऽस्त्रैर्मानुषो मामृतेऽन्यः ॥ ८.३६.२६ ॥
Wer in Khāṇḍava alle Wesen samt den Göttern besiegte, der Bogenschütze Savyasācin — welcher Mensch, der sein Leben bewahren will, möchte mit Waffen gegen ihn kämpfen? Wer außer mir?
8.36.27
मानी कृतास्त्रः कृतहस्तयोधी ।
दिव्यास्त्रविच्छ्वेतहयः प्रमाथी।
तस्याहमद्यातिरथस्य काया… ।
च्छिरो हरिष्यामि शितैः पृषत्कैः। ॥ ८.३६.२७ ॥
Stolz, geschickt in den Waffen, ein Krieger, der mit der Hand kämpft, Kenner der göttlichen Waffen, mit weißen Pferden, zerstörerisch: Vom Körper jenes großen Wagenkämpfers werde ich heute den Kopf mit scharfen Pfeilen abtrennen.
8.36.28
योत्स्याम्येनं शल्य धनञ्जयं वै ।
मृत्युं पुरस्कृत्य रणे जयं वा।
अन्यो हि न ह्येकरथेन मर्त्यो ।
युध्येत यः पाण्डवमिन्द्रकल्पम् ॥ ८.३६.२८ ॥
O Śalya, ich werde gegen eben diesen Dhanañjaya kämpfen, den Tod vor mir, um im Kampf zu siegen. Kein anderer Sterblicher würde mit einem einzigen Wagen gegen den Pāṇḍava kämpfen, der Indra gleicht.
8.36.29
तस्याहवे पौरुषं पाण्डवस्य ।
ब्रूयां पृष्टः समितौ क्षत्रियाणाम्
किं त्वं मूर्खः प्रहसन्मूढचेता ।
आख्यासि मे पौरुषं फल्गुनस्य ॥ ८.३६.२९ ॥
Würde ich in der Versammlung der Krieger nach der Tapferkeit des Pāṇḍava in jener Schlacht gefragt, so würde ich sprechen. Aber du Narr, lachend mit verwirrtem Geist, warum erzählst du mir von der Tapferkeit Phalgunas?
8.36.30
अत्यप्रियो यः पुरुषो निष्ठुरो हि ।
क्षुद्रः क्षेप्ता क्षमिणश्चाक्षमावान्।
हन्यामहं त्वादृशानां शतानि ।
क्षमाम्यहं क्षमिणां काल एषः ॥ ८.३६.३० ॥
Einen Menschen, der überaus unangenehm, hart, niederträchtig, schmähend und selbst gegenüber den Geduldigen ungeduldig ist, könnte ich erschlagen, hunderte wie dich. Doch ich übe Geduld gegenüber den Geduldigen; das ist die Zeit dafür.
8.36.31
अवोचस्त्वं पाण्डवार्ये प्रियाणि ।
प्रधर्षयन्मां मूढवत्पापकर्मन्।
मय्यार्जवे जिह्ममतिर्यतस्त्वं ।
मित्रद्रोही साप्तपदं हि मित्रम् ॥ ८.३६.३१ ॥
Bester der Pāṇḍavas, du sprachst angenehme Worte, doch, Übeltäter, du beleidigst mich wie einen Toren. Dein Sinn ist krumm gegenüber meiner Aufrichtigkeit; du bist ein Verräter an einem Freund. Die durch sieben Schritte besiegelte Freundschaft ist wahre Freundschaft.
8.36.32
कालस्त्वयं प्रत्युपयाति दारुणो ।
दुर्योधनो युद्धमुपागमद्यत्।
तस्यार्थसिद्धिं त्वभिकाङ्क्षमाण… ।
स्तमन्वेष्ये यत्र चैकान्तमस्ति ॥ ८.३६.३२ ॥
Diese schreckliche Zeit naht, denn Duryodhana hat die Schlacht begonnen. Den Erfolg seines Vorhabens begehrend… werde ich den Ort suchen, an dem Einsamkeit ist.
8.36.33
तथाप्यहं पाण्डववासुदेवौ ।
योत्स्ये रणे मद्विधस्यैव कर्म।
न प्राकृतः सज्जते वै कदाचि… ।
द्यः प्रत्युदीयात्कृष्णधनञ्जयौ तौ ॥ ८.३६.३३ ॥
Dennoch werde ich im Kampf gegen den Pāṇḍava und Vāsudeva kämpfen; dies ist die Tat eines Mannes wie mir. Kein gewöhnlicher Mensch ist je fähig, sich gegen jene beiden, Kṛṣṇa und Dhanañjaya, zu erheben.
8.36.34
मित्रं मिन्देर्नन्दतेः प्रीयतेर्वा ।
सन्त्रायतेर्मिनुतेर्मोदतेर्वा।
दुर्योधने सर्वमिदं ममास्ति ।
तच्चापि सर्वं मम वेत्ति राजा ॥ ८.३६.३४ ॥
'Mitra' (Freund) leitet sich von den Wurzeln mid (binden), nand (sich freuen), prī (erfreuen), trā (schützen), min (messen) oder mud (froh sein) ab. Alles, was mein ist, existiert in Duryodhana, und der König kennt auch all dies von mir.
8.36.35
शत्रुः शदेः शासतेर्वा श्यतेर्वा ।
शृणातेर्वा श्वसतेः सीदतेर्वा।
श्रमेः शुचो बहुशः सूदतेश्च ।
प्रायेण सर्वं त्वयि तच्च मह्यम् ॥ ८.३६.३५ ॥
»Śatru« leitet sich von den Wurzeln śad, śās, śyā, śṛ, śvas, sad sowie von śrama, śoka, wiederholt und sūd ab. Größtenteils ist all dies in dir, und das auch in mir.
8.36.36
दुर्योधनार्थं तव च प्रियार्थं ।
यशोर्थमात्मार्थमपीश्वरार्थम्।
तस्मादहं पाण्डववासुदेवौ ।
योत्स्ये यत्नात्कर्म च पश्य मेऽद्य ॥ ८.३६.३६ ॥
Um Duryodhanas willen, um deinetwillen, um des Lieben willen, um des Ruhmes willen, um des Selbst willen und auch um des Herrn willen; deshalb werde ich gegen den Pāṇḍava und Vāsudeva kämpfen. Sieh heute meine Tat, mit Mühe vollbracht.
8.36.37
शल्याद्याहं सङ्गतः पाण्डवेन ।
मुच्येयं चेज्जीवमानः कथञ्चित्।
शश्वन्मृत्योः स्यामनाधृष्यरूपो ।
व्यक्तं तस्मात्संयुगाद्विप्रमुक्ताः ॥ ८.३६.३७ ॥
Mit Śalya und den anderen gegen den Pāṇḍava vereint, wäre ich, falls ich irgendwie lebend befreit würde, für immer von unangreifbarer Gestalt gegenüber dem Tod; offensichtlich, nach Befreiung aus jenem Kampf.
8.36.38
अस्त्रं ब्राह्मं मनसा सञ्जपन्वै ।
यदाऽस्यते क्रोधितः सव्यसाची।
तदापि मे नैव मुच्येत पार्थो ।
न चेत्पतेद्विषमे मेऽद्य चक्रम् ॥ ८.३६.३८ ॥
Die Brahma-Waffe im Geiste rezitierend, wird selbst dann, wenn der zornige Linkshänder sie abschießt, der Sohn der Pṛthā nicht von mir befreit werden; es sei denn, heute fällt mein Rad an eine schwierige Stelle.
8.36.39
अस्त्राणि विद्ध्वा समरे गतानि ।
ब्राह्माणि दिव्यान्यथ मानुषाणि।
आसादयिष्याम्यहमुग्रवीर्यं ।
नागोत्तमं नाग इव प्रभिन्नः ॥ ८.३६.३९ ॥
Nachdem ich im Kampf brahmische, göttliche und menschliche Waffen abgeschossen habe, werde ich jenem Helden von wilder Kraft entgegentreten, wie ein brünstiger Elefant dem besten der Elefanten.
8.36.40
वैवस्वताद्दण्डहस्ताद्वरुणाद्वापि पाशिनः ।
सगदाद्वा धनपतेः सवज्राद्वा सुराधिपात् ॥ ८.३६.४० ॥
Nicht einmal vor Vaivasvata (Yama) mit dem Stab in der Hand, nicht vor Varuṇa, dem Schlingenträger, nicht vor dem Herrn des Reichtums mit seiner Keule, nicht vor dem Herrscher der Götter mit dem Donnerkeil.
8.36.41
अथान्यस्मादपि सुरादमित्रादाततायिनः ।
इति शल्य विजानीहि यथा नाहं बिभेम्युत ॥ ८.३६.४१ ॥
Auch nicht vor einem anderen Gott oder einem angreifenden Feind — wisse, o Śalya, dass ich mich nicht fürchte.
8.36.42
तस्मान्न मे भयं पार्थान्नापि चैव जनार्दनात् ।
सह युद्धं हि मे ताभ्यां साम्पराये भविष्यति ॥ ८.३६.४२ ॥
Darum fürchte ich weder Pārtha noch Janārdana; mit diesen beiden wird mein Kampf gewiss stattfinden.
8.36.43
श्वभ्रे ते पततां चक्रमिति मां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे प्राप्तस्यैकायनं भयम् ॥ ८.३६.४३ ॥
»Deine Räder werden in die Grube sinken« — so sagte ein Brahmane zu mir. Für den, der im Kampf steht und das Feld erreicht hat, ist dies die einzige Gefahr.
8.36.44
तस्माद्बिभेमि बलवद्ब्राह्मणव्याहृतादहम् ।
एते हि सोमराजान ईश्वराः सुखदुःखयोः ॥ ८.३६.४४ ॥
Darum fürchte ich mich sehr vor den Worten des Brahmanen; denn diese Könige der Mondlinie sind die Herren von Freude und Leid.
8.36.45
कदाचिब्राह्मणस्याथ योग्यहेतेरहं नृप ।
अजानन्नक्षिपं बाणं घोररूपं भयावहम् ॥ ८.३६.४५ ॥
Einst, o König, schoss ich um eines triftigen Grundes eines Brahmanen willen unwissentlich einen Pfeil von schrecklicher Gestalt, der Furcht brachte.
8.36.46
होमधेन्वास्ततो वत्सः प्रमत्त इषुणा हतः ।
चरन्वै विजने शल्य ततोऽनु व्याजहार सः ॥ ८.३६.४६ ॥
Da wurde das Kalb der Opferkuh, das an einem einsamen Ort umherirrte, unachtsam vom Pfeil getroffen. O Śalya, danach sprach er.
8.36.47
यस्माद्वत्सस्त्वया चात्र होमधेन्वा हतो नृप ।
तस्मात्त्वमपि राधेय वाक्शल्यं महदाप्नुहि ॥ ८.३६.४७ ॥
Weil das Kalb der Opferkuh hier von dir getroffen wurde, o König, sollst auch du, o Sohn der Rādhā, einen großen Dorn der Worte erlangen.
8.36.48
श्वभ्रे ते पतिता चक्रं युध्यमानस्य शत्रुणा ।
प्राप्त एकायने काले मृत्युसाधारणे त्वयि ॥ ८.३६.४८ ॥
Dein Rad ist in eine Grube gefallen; während du kämpftest, kam von einem Feind über dich jene Zeit, der einzige Weg, den alle Sterblichen gemeinsam gehen.
8.36.49
स्पर्धसे येन सङ्ग्रामे यदर्थं घटसेऽनिशम् ।
तत एव ध्रुवं मृत्युं सूत प्राप्स्यसि संयुगे ॥ ८.३६.४९ ॥
Durch das, worin du im Kampf wetteiferst und wofür du unablässig strebst, o Wagenlenker-Sohn, dadurch wirst du gewiss im Kampf den Tod finden.
8.36.50
अहं प्रसादयाञ्चक्रे ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ ८.३६.५० ॥
Ich versuchte, jenen Brahmanen von strengen Gelübden zu besänftigen.
8.36.51
गवां दशशतं वित्तं बलीवर्दांश्च षट्शतम् ।
प्रच्छन्नं काञ्चनैः कामं ब्राह्मणार्थमहं तदा ॥ ८.३६.५१ ॥
Damals gab ich dem Brahmanen tausend Kühe, sechshundert Zugochsen und nach seinem Wunsch verborgenes Gold.
8.36.52
दासीशतं निष्ककण्ठं शतमश्वतरीरथान् ।
कन्यानां निष्ककण्ठीनां सहस्रं समलंकृतम् ॥ ८.३६.५२ ॥
Hundert Dienerinnen mit Halsketten aus Goldmünzen, hundert von Maultieren gezogene Wagen und tausend prächtig geschmückte Jungfrauen mit Halsketten aus Goldmünzen.
8.36.53
ईषादन्तान्नागशतान्दासीदासशतानि च ।
दद्मि तैर्द्विजमुख्यो मे प्रसादं न चकार सः ॥ ८.३६.५३ ॥
Ich gab hundert Elefanten mit Stoßzähnen wie Pflugstangen und hunderte Diener und Dienerinnen; dennoch zeigte mir der Vornehmste der Zweimalgeborenen keine Gunst.
8.36.54
कृष्णानां श्वेतवत्सानां गोशतानि चतुर्दश ।
ददन्हि न लभे तस्मात्प्रसादं द्विजसत्तमात् ॥ ८.३६.५४ ॥
Obwohl ich vierzehnhundert schwarze Kühe mit weißen Kälbern gab, erhielt ich von diesem Besten der Zweimalgeborenen keine Gunst.
8.36.55
यत्किञ्चिन्मामकं वित्तं त्वदधीनं करोमि तत् ।
इति मां याचमानं वै ब्राह्मणः प्रत्यवारयत्।
क्रोधदीप्तेक्षणः शळ्य निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ८.३६.५५ ॥
Als ich ihn anflehte: »Welchen Reichtum ich auch habe, ich stelle ihn unter deine Gewalt«, wies mich der Brahmane zurück, seine Augen von Zorn entflammt, als wolle er mich mit dem Blick verbrennen, o Śalya.
8.36.56
व्याहृतं यन्मया सूत तत्तथा न तदन्यथा ।
अनृतोक्तं प्रजां हन्यात्ततः पापमवाप्नुयाम् ॥ ८.३६.५६ ॥
Was ich gesagt habe, o Wagenlenker, ist so und nicht anders; spräche ich Unwahres, würde ich meine Nachkommen vernichten und dann Sünde auf mich laden.
8.36.57
तस्माद्धर्माभिरक्षार्थं नानृतं वक्तुमुत्सहे ।
मा त्वं ब्रह्मगतिं हिंस्याः प्रायश्चित्तं कृतं त्वया ॥ ८.३६.५७ ॥
Daher bin ich, um das Dharma zu schützen, nicht bereit, Unwahrheit zu sprechen. Verletze nicht den Pfad des Brahmanen; du hast Sühne geleistet.
8.36.58
मद्वाक्यं नानृतं लोके कश्चित्कुर्यात्समाप्नुहि ।
यन्मयोक्तं सरोषेण गच्छ सूतज माचिरम् ॥ ८.३६.५८ ॥
Mein Wort ist in der Welt niemals falsch; was ich im Zorn gesagt habe, wirst du empfangen. Geh ohne Zögern, Sohn des Wagenlenkers.
8.36.59
इति मामसकृत्क्रुद्धः स उवाच द्बिजोत्तमः ।
एते हि सोमराजान ईश्वराः सुखदुःखयोः ॥ ८.३६.५९ ॥
So sprach jener beste der Zweimalgeborenen, erzürnt, immer wieder zu mir: Diese Mondkönige sind die Herren über Freude und Leid.
8.36.60
नाहं बिभेमि बीभत्सोर्न शल्य मधुसूदनाम् ।
तस्माद्बिभेम्यहं शापात्तेन सत्येन ते शपे ॥ ८.३६.६० ॥
Ich fürchte Bībhatsu nicht, noch, o Śalya, Madhusūdana. Darum fürchte ich den Fluch; bei dieser Wahrheit schwöre ich dir.
8.36.61
सह युद्धं समेताभ्यामद्येदं समुपस्थितम् ।
युद्वेऽस्मिञ्जीवितं मेऽद्य शल्य संशयमागतम् ॥ ८.३६.६१ ॥
Heute ist dieser Kampf mit jenen beiden vor uns aufgetaucht. O Śalya, in diesem Kampf ist mein Leben heute in Zweifel geraten.
8.36.62
शक्रोऽप्यमरराट् ताभ्यामुपगम्याहवं सह ।
संशयं परमं गच्छेत्कथं वा मन्यते भवान् ॥ ८.३६.६२ ॥
Selbst Śakra, der Herr der Unsterblichen, würde, wenn er mit jenen beiden in den Kampf zöge, in höchsten Zweifel geraten. Wie beurteilt Ihr das?
8.36.63
इत्येवं ते मयाऽऽख्यातं क्षिप्तेन न सुहृत्तया ।
जानामि त्वाऽधिक्षिपन्तं दोषमात्मगतं शृणु ॥ ८.३६.६३ ॥
So habe ich es dir gesagt, nicht als Freund, sondern mit Tadel. Ich weiß, dass du den Fehler, der in dir selbst liegt, anklagst; höre.