மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.36.1
मद्राधिपस्याधिरथिर्महात्मा ।
वचो निशम्याप्रियमप्रतीतः।
उवाच शल्यं विदितं ममैत… ।
द्यथाविधावर्जुनवासुदेवौ ॥ ८.३६.१ ॥
மத்ர அரசனின் அந்த விருப்பமற்ற சொற்களைக் கேட்டு, அதிரதனின் மகாத்மாவான கர்ணன் மனம் நிறைவடையாமல் சல்யனிடம் கூறினான்: “எனக்குத் தெரிந்தது… அர்ஜுனனும் வாசுதேவரும் உள்ளபடியே.”
8.36.2
शौरे रथं वाहयतोऽर्जुनस्य ।
बलं महास्त्राणि च पाण्डवस्य।
अहं विजानामि यथावदद्य ।
परोक्षभूतं तव तत्तु शल्य ॥ ८.३६.२ ॥
சூரனின் வழித்தோன்றல் (கிருஷ்ணன்) தேரை ஓட்டும்போது அர்ஜுனனின் பலமும் பாண்டவனின் மகா அஸ்திரங்களும் — ஓ சல்யா, அவற்றை இன்று நான் உள்ளபடி அறிவேன்; அது உனக்கு இதுவரை மறைவாகவே இருந்தது.
8.36.3
तौ चाप्यहं शस्त्रभृतां वरिष्ठौ ।
व्यपेतभीर्योधयिष्यामि कृष्णौ।
सन्तापयत्यभ्यधिकं हि रामा… ।
च्छापोऽद्य मां ब्राह्मणसत्तमाच्च ॥ ८.३६.३ ॥
அவ்விரு கிருஷ்ணர்களுடனும், ஆயுததாரிகளில் சிறந்தவர்களுடனும் நான் அச்சமின்றிப் போரிடுவேன். பரசுராமன்… சாபம் இன்று என்னை மிகவும் வேதனைப்படுத்துகிறது, பிராமணர்களில் சிறந்தவரின் அந்தச் சாபமும்.
8.36.4
पुरा महेन्द्राद्रिवरे समुद्रे ।
तपस्विनं राममुपेत्य शल्य।
अस्त्रार्थिनं माऽद्य शिष्यं गृहाणे… ।
त्यथाऽब्रुवं ब्राह्मणच्छद्मना च ॥ ८.३६.४ ॥
முன்பு மகேந்திர மலையின் சிறந்த சிகரத்தில், கடற்கரையில், தபஸ்வியான ராமனை (பரசுராமனை) அணுகி, ஓ சல்யா, அஸ்திரங்களை விரும்பி: “இன்று என்னை சீடனாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்…” என்று, பிராமணன் வேடத்தில் நான் கூறினேன்.
8.36.5
तत्रावसं ब्राह्मण इत्यविप्रो ।
ब्रह्मास्त्रलोभादनृतेन चाहम्।
तज्जामदग्न्येन परं महास्त्रं ।
समन्त्रयुक्तं विहितं ममासीत् ॥ ८.३६.५ ॥
அங்கே நான் பிராமணன் அல்லாதவனாயிருந்தும் “பிராமணன்” என்ற பெயரில் வாழ்ந்தேன்; பிரம்மாஸ்திர ஆசையாலும் பொய்யாலும். அப்போது ஜமதக்னியின் மகன் (பரசுராமன்) எனக்கு அந்த உயர்ந்த மகா அஸ்திரத்தை மந்திரங்களுடன் அளித்தான்.
8.36.6
अस्त्रं यदा तद्विदितं ममासी… ।
त्तदाऽब्रवीद्ब्राह्मणो मां महर्षिः।
आपद्गतेनास्त्रमिदं प्रयोज्यं ।
त्वया रणे गच्छता साधयेति ॥ ८.३६.६ ॥
அஸ்திரம் எனக்குத் தெரிந்ததும்… அப்போது அந்தணரான மகரிஷி என்னிடம் கூறினார்: "ஆபத்தில் சிக்கியவன் இந்த அஸ்திரத்தைப் பிரயோகிக்க வேண்டும். போர்க்களம் செல்லும் நீ இதைச் சாதித்துக்கொள்."
8.36.7
तत्रापि मे देवराजेन विघ्नो ।
हितार्थिना फल्गुनस्यैव शल्य।
कृतो विभेदेन ममोरुमेत्य ।
प्रविश्य कीटस्य तनुं विरूपाम् ॥ ८.३६.७ ॥
அங்கும் எனக்கு தேவர்களின் அரசன் இந்திரன் பால்குனனுக்கு நன்மை விரும்பி தடையிட்டான்; புழுவின் அசிங்கமான உடலில் நுழைந்து என் தொடையில் முள்ளைப் போல் குத்தினான்.
8.36.8
ममोरुमेत्य प्रबिभेद कीटः ।
सुप्ते गुरौ तत्र शिरो निधाय।
ऊरुप्रभेदाच्च महान्बभूव ।
शरीरतो मे घनशोणितौघः ॥ ८.३६.८ ॥
என் தொடையில் நுழைந்து அந்தப் புழு துளையிட்டது; அங்கே குரு உறங்கிக்கொண்டிருந்தார், அவரது தலை என் மேல் வைக்கப்பட்டிருந்தது. தொடைத் துளையிலிருந்து என் உடலிலிருந்து அடர்ந்த இரத்தப் பெருக்கு பெரிதாக வந்தது.
8.36.9
गुरोर्भयाच्चापि न चेलिवानहं ।
ततो विबुद्धो ददृशे स विप्रः।
स धैर्ययुक्तं प्रसमीक्ष्य मां वै ।
न त्वं विप्रः कोऽसि सत्यं वदेति ॥ ८.३६.९ ॥
குருவின் பயத்தால் நானும் அசையவில்லை. பின்னர் விழித்த அந்த அந்தணன் என்னைக் கண்டான்; மனத் திடத்துடன் இருந்த என்னை நன்கு கவனித்து அவன் கூறினான்: "நீ அந்தணன் அல்ல, உண்மையைச் சொல், நீ யார்?"
8.36.10
तस्मै तदाऽऽत्मानमहं यथाव… ।
दाख्यातवान्सूत इत्येव शल्य।
स मां निशाम्याथ महातपस्वी ।
संशप्तवान्रोषपरीतचेताः ॥ ८.३६.१० ॥
அப்போது நான் அவனுக்கு உண்மையாக என்னைப் பற்றிக் கூறினேன்: "நான் சூதன்." அதைக் கேட்டு, பெரும் தவம் செய்தவனாகிய அவன், கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட மனத்துடன் என்னைச் சபித்தான்.
8.36.11
सूत त्वया ह्याप्तमिदं तवास्त्रं ।
न कर्मकाले प्रतिभास्यतीति।
अन्यत्र तु स्यात्तव मृत्युकाला… ।
दब्राह्मणे ब्रह्म न हि ध्रुवं स्यात् ॥ ८.३६.११ ॥
சூதனே, நீ இந்த அஸ்திரத்தைப் பெற்றிருக்கிறாய்; ஆனால் செயல் நேரத்தில் இது உனக்கு நினைவுக்கு வராது. உன் மரண காலம் அல்லாத வேளையில், பிராமணனிடம் பிரம்மாஸ்திரம் நிச்சயம் நிலைக்காது.
8.36.12
तदद्य पर्याप्तमतीव मेऽस्त्र… ।
मुपस्थितेऽस्मिंस्तुमुले विमर्दे ॥ ८.३६.१२ ॥
ஆகவே இன்று எனக்கு அஸ்திரம் மிகவும் போதுமானது; இந்தக் கடும் போர் நெருங்கியுள்ள நிலையில்.
8.36.13
शल्योग्रधन्वानमहं वरिष्ठं ।
तरस्विनं भीममसह्यवीर्यम्।
सत्यप्रतिज्ञं युधि पाण्डवेयं ।
धनञ्जयं मृत्युमुखं नयिष्ये ॥ ८.३६.१३ ॥
சல்யா, உக்ரமான வில்லாளியும், சிறந்தவனும், வேகமுள்ளவனும், பயங்கரனும், தாங்கொணா வீரியம் கொண்டவனுமான, போரில் சத்தியப் பிரதிஞ்ஞை கொண்ட பாண்டுவின் மகன் தனஞ்சயனை நான் மரண வாயில் கொண்டு செல்வேன்.
8.36.14
धनञ्जयं संयुगेऽहं हनिष्ये ॥ ८.३६.१४ ॥
போரில் நான் தனஞ்சயனைக் கொல்வேன்.
8.36.15
अपांपतिर्वेगवानप्रमेयो ।
निमज्जयिष्यन्बहुलाः प्रजा इव।
महारवं यः कुरुते समुद्रो ।
वेलेव तं वारयाम्यप्रमेयम् ॥ ८.३६.१५ ॥
பல உயிர்களை மூழ்கடிக்கத் துணியும் வேகமுள்ள, அளவிடமுடியாத சமுத்திரம் பெரும் முழக்கமிடுவது போல, அந்த அளவற்றவனை நான் கரையென நிறுத்துவேன்.
8.36.16
प्रमुञ्चन्तं बाणसङ्घानमेया… ।
न्मर्मच्छिदो वीरहणः सुपत्रान्।
कुन्तीपुत्रं प्रतियोत्स्यामि युद्धे ।
ज्यां कर्षतामुत्तमं मर्त्यलोके ॥ ८.३६.१६ ॥
அம்புக் கூட்டங்களைப் பொழியும், மர்மஸ்தானங்களைத் துளைக்கும், வீரர்களைக் கொல்லும், நல்ல இறகுள்ள அம்புகளை... போரில் குந்தியின் மகனை நான் எதிர்ப்பேன்; மண்ணுலகில் வில்நாண் இழுப்போரில் சிறந்தவன் அவன்.
8.36.17
एवं बलेनातिबलं महास्त्रं ।
समुद्रकल्पं सुदुरापमुग्रम्।
शरौघिणं पार्थिवान्मज्जयन्तं ।
वेलेव पार्थमिषुभिर्वारयिष्ये ॥ ८.३६.१७ ॥
இவ்வாறு வலத்தில் மிக்க வலிமையும் பெரிய அஸ்திரமும் கொண்டவனும், கடல் போன்றவனும், அணுக முடியாதவனும், கொடியவனுமான, அம்பு மழை பொழிந்து அரசர்களை மூழ்கடிக்கும் பார்த்தனை, கரை கடலைத் தடுப்பது போல் நான் அம்புகளால் தடுப்பேன்.
8.36.18
कृती कृतास्त्रो दृढहस्तयोधी ।
दिव्यास्त्रविच्छ्वेतहयः प्रमाथी।
सुरासुरान्युधि वै यो जयेत ।
तेनाद्य मे पश्य युद्वं सुघोरम् ॥ ८.३६.१८ ॥
திறமையானவனும், அஸ்திரங்களில் தேர்ந்தவனும், உறுதியான கரம் கொண்ட போர்வீரனும், தெய்வ அஸ்திரங்களை அறிந்தவனும், வெண்குதிரை கொண்டவனும், அழிப்பவனும், போரில் தேவர்களையும் அசுரர்களையும் வெல்லக்கூடியவனுமான அவனுடன் இன்று என் கடும் போரைப் பார்.
8.36.19
अभीर्मानी पाण्डवो युद्वकामो ।
ह्यमानुषैरस्यति मां महास्त्रैः।
तस्यास्त्रमस्त्रैरभिभूय सङ्ख्ये ।
बाणोत्तमैः पातयिष्यामि पार्थम् ॥ ८.३६.१९ ॥
அச்சமற்ற, பெருமை கொண்ட, போரை விரும்பும் பாண்டவன், மனிதரல்லாதவற்றான மகாஅஸ்திரங்களால் என்மீது எய்கிறான். அவனுடைய அஸ்திரத்தை அஸ்திரங்களால் வென்று, போரில் சிறந்த அம்புகளால் பார்த்தனை வீழ்த்துவேன்.
8.36.20
सहस्ररश्मिप्रतिमं ज्वलन्तं ।
दिशश्च सर्वाः प्रतपन्तमुग्रम्।
तमोनुदं मेघ इवातिमात्रं ।
धनञ्जयं छादयिष्यामि बाणैः ॥ ८.३६.२० ॥
ஆயிரம் கதிர்களைப் போல் ஒளிர்ந்து, எல்லா திசைகளையும் சுடுவதும், கொடியதும், இருளை நீக்குவதுமான தனஞ்சயனை, மேகம் போல் மிகுதியாக அம்புகளால் நான் மூடுவேன்.
8.36.21
वैश्वानरं धूमकेतुं ज्वलन्तं ।
तेजस्विनं नरवीरान्दहन्तम्।
पर्जन्यभूतः शरवर्षैर्यथाऽग्निं ।
तथा पार्थं शमयिष्यामि युद्धे ॥ ८.३६.२१ ॥
வைசுவானரனைப் போல், புகைக்கொடியுடன் எரிகின்ற, ஒளிர்கின்ற, சிறந்த வீரர்களை சுடுகின்ற பார்த்தனை, மேகமாகி அம்பு மழையால் நெருப்பை அணைப்பது போல், போரில் நான் அணைப்பேன்.
8.36.22
आशीविषं दृष्टिहणं सुघोरं ।
सुतीक्ष्णदंष्ट्रं ज्वलनप्रभवाम्।
क्रोधात्प्रदीप्तानलवद्दहन्तं ।
कुन्तीपुत्रं शमयिष्यामि भल्लैः ॥ ८.३६.२२ ॥
கோபத்தால் எரியும் நெருப்பைப் போல் சுடும், பார்வையால் விஷம் கக்கும், மிகக் கொடிய, கூரான கோரைப் பற்களுடைய, நெருப்பிலிருந்து பிறந்த நச்சுப் பாம்பைப் போன்ற குந்தியின் மகனை நான் பல்லங்களால் அடக்குவேன்.
8.36.23
प्रवाहिणं बलवन्तं महौजसं ।
प्रभञ्जनं मातरिश्वानमुग्रम्।
युद्धे सहिष्ये हिमवानिवाचलो ।
धनञ्जयं क्रुद्धममृष्यमाणम्। ॥ ८.३६.२३ ॥
வேகமாகப் பாயும், வலிமையான, மகா தேஜஸ்வியான, புயற்காற்றான மாதரிசுவானைப் போன்ற உக்கிரமானவனை, இமயமலை போல் நான் போரில் தாங்குவேன் — கோபமும் பொறுமையின்மையும் கொண்ட தனஞ்சயனை.
8.36.24
विशारदं रथमार्गेषु शक्तं ।
धुर्यं नित्यं समरेषु प्रवीरम्।
लोके वरं सर्वधनुर्धराणां ।
धनञ्जयं संयुगेऽहं हनिष्ये ॥ ८.३६.२४ ॥
தேர்ப்போர் வழிகளில் திறமையானவனும், வல்லவனும், போர்களில் எப்போதும் முன்னணியில் நிற்கும் வீரனும், உலகில் எல்லா வில்லாளர்களிலும் சிறந்தவனுமான தனஞ்சயனை நான் போரில் கொல்வேன்.
8.36.25
अद्याहवे यस्य न तुल्यमन्यं ।
मन्ये मनुष्यं धनुराददानम्।
सर्वामिमां यः पृथिवीं सहेत ।
तथापि तेनाद्य रणे समेष्ये ॥ ८.३६.२५ ॥
இன்று போரில் எவனுக்கும் நிகரான வேறொருவன் இல்லை; வில்லை ஏந்தும் இத்தகைய மனிதன் இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை; இந்த முழு பூமியையும் தாங்கக்கூடியவன் அவனே. ஆயினும் இன்று போரில் அவனுடனே நான் மோதுவேன்.
8.36.26
यः सर्वभूतानि सदैवतानि ।
प्रस्थेऽजयत्खाण्डवे सव्यसाची
को जीवितं रक्षमाणो हि तेन ।
युयुत्सतेऽस्त्रैर्मानुषो मामृतेऽन्यः ॥ ८.३६.२६ ॥
காண்டவ வனத்தில் அனைத்து உயிர்களையும், தேவர்களோடு சேர்த்து வென்ற சவ்யசாச்சியுடன், தன் உயிரைக் காக்க விரும்பும் எந்த மனிதன் ஆயுதங்களால் போரிட விரும்புவான்? என்னைத் தவிர வேறு யார்?
8.36.27
मानी कृतास्त्रः कृतहस्तयोधी ।
दिव्यास्त्रविच्छ्वेतहयः प्रमाथी।
तस्याहमद्यातिरथस्य काया… ।
च्छिरो हरिष्यामि शितैः पृषत्कैः। ॥ ८.३६.२७ ॥
பெருமை கொண்டவன், படைக்கலங்களில் திறமையானவன், கையால் போரிடும் வீரன், தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்தவன், வெள்ளைக் குதிரைகளை உடையவன், அழிப்பவன் — அந்த அதிரதனின் உடலிலிருந்து இன்று கூர்மையான அம்புகளால் அவனது தலையை வெட்டுவேன்.
8.36.28
योत्स्याम्येनं शल्य धनञ्जयं वै ।
मृत्युं पुरस्कृत्य रणे जयं वा।
अन्यो हि न ह्येकरथेन मर्त्यो ।
युध्येत यः पाण्डवमिन्द्रकल्पम् ॥ ८.३६.२८ ॥
ஓ சல்யா, நான் இந்த தனஞ்சயனுடன் போரிடுவேன், மரணத்தை முன்னிறுத்தி, போரில் வெற்றியை நாடி. இந்திரனுக்கு நிகரான பாண்டவனுடன் ஒற்றை ரதத்தில் போரிடத் துணிகின்ற வேறு எந்த மனிதனும் இல்லை.
8.36.29
तस्याहवे पौरुषं पाण्डवस्य ।
ब्रूयां पृष्टः समितौ क्षत्रियाणाम्
किं त्वं मूर्खः प्रहसन्मूढचेता ।
आख्यासि मे पौरुषं फल्गुनस्य ॥ ८.३६.२९ ॥
போரில் பாண்டவனின் வீரத்தைப் பற்றி, சபையில் க்ஷத்திரியர்களிடையே கேட்கப்பட்டால், நான் கூறுவேன். ஆனால் மூடனே, சிரித்துக் கொண்டு மயங்கிய மனதுடன் நீ எனக்கு பல்குனனின் வீரத்தை ஏன் சொல்கிறாய்?
8.36.30
अत्यप्रियो यः पुरुषो निष्ठुरो हि ।
क्षुद्रः क्षेप्ता क्षमिणश्चाक्षमावान्।
हन्यामहं त्वादृशानां शतानि ।
क्षमाम्यहं क्षमिणां काल एषः ॥ ८.३६.३० ॥
மிகவும் விரும்பத்தகாதவனும், கடுமையானவனும், இழிந்தவனும், நிந்திப்பவனும், பொறுமையுள்ளவர்களிடமும் பொறுக்காதவனுமான மனிதனை, உன்னைப் போன்ற நூறு பேரை நான் கொல்லலாம். ஆனால் பொறுமையுள்ளவர்களிடம் நான் பொறுமை காட்டுகிறேன் — இதுவே இப்போதைய காலம்.
8.36.31
अवोचस्त्वं पाण्डवार्ये प्रियाणि ।
प्रधर्षयन्मां मूढवत्पापकर्मन्।
मय्यार्जवे जिह्ममतिर्यतस्त्वं ।
मित्रद्रोही साप्तपदं हि मित्रम् ॥ ८.३६.३१ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே, நீ இனிய சொற்களைச் சொன்னாய்; ஆனால் பாவியே, மூடனைப் போல் என்னை அவமதிக்கிறாய். என்னிடம் நேர்மையாக இருப்பதில் உன் மனம் வளைந்திருக்கிறது; நண்பனுக்குத் துரோகி நீ. ஏழடி நடந்த நட்பே உண்மையான நட்பு.
8.36.32
कालस्त्वयं प्रत्युपयाति दारुणो ।
दुर्योधनो युद्धमुपागमद्यत्।
तस्यार्थसिद्धिं त्वभिकाङ्क्षमाण… ।
स्तमन्वेष्ये यत्र चैकान्तमस्ति ॥ ८.३६.३२ ॥
இதோ, கொடிய காலம் நெருங்கி வருகிறது; துரியோதனன் போரைத் தொடங்கினான். அவனுடைய வெற்றியை விரும்பிக்கொண்டு… நான் ஏகாந்தமான இடத்தை நாடுவேன்.
8.36.33
तथाप्यहं पाण्डववासुदेवौ ।
योत्स्ये रणे मद्विधस्यैव कर्म।
न प्राकृतः सज्जते वै कदाचि… ।
द्यः प्रत्युदीयात्कृष्णधनञ्जयौ तौ ॥ ८.३६.३३ ॥
ஆயினும், பாண்டவனும் வாசுதேவனுமாகிய அவர்களுடன் நான் போரில் போரிடுவேன்; என்னைப் போன்றவர்களின் கடமை இதுவே. சாதாரண மனிதன் எவனும் ஒருபோதும்… கிருஷ்ணனையும் தனஞ்சயனையும் எதிர்த்து எழமாட்டான்.
8.36.34
मित्रं मिन्देर्नन्दतेः प्रीयतेर्वा ।
सन्त्रायतेर्मिनुतेर्मोदतेर्वा।
दुर्योधने सर्वमिदं ममास्ति ।
तच्चापि सर्वं मम वेत्ति राजा ॥ ८.३६.३४ ॥
'மித்ரம்' என்பது 'மித்' (பிணைத்தல்), 'நந்த்' (மகிழ்தல்), 'ப்ரீ' (மகிழ்வித்தல்), 'த்ரா' (காத்தல்), 'மின்' (அளத்தல்) அல்லது 'முத்' (களித்தல்) என்ற வேர்களிலிருந்து வருகிறது. துரியோதனனிடம் என்னுடைய இவையனைத்தும் உள்ளது; அரசனும் என்னுடைய இவையனைத்தையும் அறிவான்.
8.36.35
शत्रुः शदेः शासतेर्वा श्यतेर्वा ।
शृणातेर्वा श्वसतेः सीदतेर्वा।
श्रमेः शुचो बहुशः सूदतेश्च ।
प्रायेण सर्वं त्वयि तच्च मह्यम् ॥ ८.३६.३५ ॥
சத்ரு என்பது சத் (அழிதல்), சாஸ் (ஆளுதல்), ஶ்யை, ஶ்ரு, ஶ்வஸ், சத் (மூழ்குதல்) என்ற வேர்களிலிருந்தும், ஶ்ரம், சோகம், சூத் (அழித்தல்) ஆகியவற்றிலிருந்தும் வருகிறது; இவை பெரும்பாலும் உன்னிலும் எனக்குள்ளும் உள்ளன.
8.36.36
दुर्योधनार्थं तव च प्रियार्थं ।
यशोर्थमात्मार्थमपीश्वरार्थम्।
तस्मादहं पाण्डववासुदेवौ ।
योत्स्ये यत्नात्कर्म च पश्य मेऽद्य ॥ ८.३६.३६ ॥
துர்யோதனனுக்காகவும், உனக்காகவும், பிரியமானவர்களுக்காகவும், புகழுக்காகவும், ஆன்மாவுக்காகவும், ஈஸ்வரனுக்காகவும்; ஆகவே நான் பாண்டவனுடனும் வாசுதேவனுடனும் போரிடுவேன். இன்று என் செயலை முயற்சியுடன் பார்.
8.36.37
शल्याद्याहं सङ्गतः पाण्डवेन ।
मुच्येयं चेज्जीवमानः कथञ्चित्।
शश्वन्मृत्योः स्यामनाधृष्यरूपो ।
व्यक्तं तस्मात्संयुगाद्विप्रमुक्ताः ॥ ८.३६.३७ ॥
ஶல்யன் முதலானவர்களுடன், பாண்டவனுடன் கூடி, நான் ஏதோ ஒருவிதமாக உயிருடன் விடுபட்டால், மரணத்திலிருந்து எப்போதும் வெல்ல முடியாத உருவத்தவனாவேன்; தெளிவாக, அந்தப் போரிலிருந்து விடுபட்டவர்களாக.
8.36.38
अस्त्रं ब्राह्मं मनसा सञ्जपन्वै ।
यदाऽस्यते क्रोधितः सव्यसाची।
तदापि मे नैव मुच्येत पार्थो ।
न चेत्पतेद्विषमे मेऽद्य चक्रम् ॥ ८.३६.३८ ॥
மனதில் பிரம்மாஸ்திரத்தை ஜபித்துக்கொண்டு, கோபமுற்ற சவ்யசாசி அதை ஏவும்போதும், பிருதையின் மகன் என்னால் விடுபடமாட்டான்; இன்று என் சக்கரம் கடினமான இடத்தில் விழாவிட்டால்.
8.36.39
अस्त्राणि विद्ध्वा समरे गतानि ।
ब्राह्माणि दिव्यान्यथ मानुषाणि।
आसादयिष्याम्यहमुग्रवीर्यं ।
नागोत्तमं नाग इव प्रभिन्नः ॥ ८.३६.३९ ॥
போரில் பிராம்ம, தெய்வீக, மானுட அஸ்திரங்களை எய்து, மதம் கொண்ட யானை சிறந்த யானையை அணுவதுபோல் நான் அந்தக் கடும் வீரனை எதிர்கொள்வேன்.
8.36.40
वैवस्वताद्दण्डहस्ताद्वरुणाद्वापि पाशिनः ।
सगदाद्वा धनपतेः सवज्राद्वा सुराधिपात् ॥ ८.३६.४० ॥
தண்டத்தை ஏந்திய வைவஸ்வதனிடமிருந்தும், பாசம் ஏந்திய வருணனிடமிருந்தும், கதையுடன் கூடிய தனபதியிடமிருந்தும், வஜ்ரத்துடன் கூடிய தேவதலைவனிடமிருந்தும்.
8.36.41
अथान्यस्मादपि सुरादमित्रादाततायिनः ।
इति शल्य विजानीहि यथा नाहं बिभेम्युत ॥ ८.३६.४१ ॥
வேறு எந்த தேவனிடமிருந்தோ, அல்லது ஆததாயியான எதிரியிடமிருந்தோ கூட — ஓ சல்யா, நான் அஞ்சமாட்டேன் என்பதை அறிவாயாக.
8.36.42
तस्मान्न मे भयं पार्थान्नापि चैव जनार्दनात् ।
सह युद्धं हि मे ताभ्यां साम्पराये भविष्यति ॥ ८.३६.४२ ॥
ஆகையால் பார்த்தனிடமிருந்தும், ஜனார்தனனிடமிருந்தும் எனக்கு பயம் இல்லை; அவர்கள் இருவருடனும் எனக்கு போர் நிகழும்.
8.36.43
श्वभ्रे ते पततां चक्रमिति मां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे प्राप्तस्यैकायनं भयम् ॥ ८.३६.४३ ॥
'உன் சக்கரம் குழியில் விழும்' என்று ஒரு பிராம்மணர் என்னிடம் கூறினார். போரில் போரிடுபவனுக்கு, போர்க்களத்தை அடைந்தவனுக்கு, இதுவே ஒரே அபாயம்.
8.36.44
तस्माद्बिभेमि बलवद्ब्राह्मणव्याहृतादहम् ।
एते हि सोमराजान ईश्वराः सुखदुःखयोः ॥ ८.३६.४४ ॥
ஆகையால் பிராம்மணரின் சொல்லால் நான் மிகவும் அஞ்சுகிறேன்; ஏனெனில் இந்த சந்திரவம்ச அரசர்களே இன்பத்துக்கும் துன்பத்துக்கும் தலைவர்கள்.
8.36.45
कदाचिब्राह्मणस्याथ योग्यहेतेरहं नृप ।
अजानन्नक्षिपं बाणं घोररूपं भयावहम् ॥ ८.३६.४५ ॥
அரசே, ஒருமுறை ஒரு பிராமணரின் நியாயமான காரணத்திற்காக, நான் அறியாமல் பயங்கர வடிவும் அச்சமூட்டும் தன்மையும் கொண்ட ஓர் அம்பை எய்தேன்.
8.36.46
होमधेन्वास्ततो वत्सः प्रमत्त इषुणा हतः ।
चरन्वै विजने शल्य ततोऽनु व्याजहार सः ॥ ८.३६.४६ ॥
பின்னர் ஹோமதேனுவின் கன்றுக்குட்டி, தனிமையான இடத்தில் திரிந்தபோது, கவனமின்றி அம்பால் தாக்கப்பட்டது. ஓ ஷல்யா, அதன் பின் அவர் பேசினார்.
8.36.47
यस्माद्वत्सस्त्वया चात्र होमधेन्वा हतो नृप ।
तस्मात्त्वमपि राधेय वाक्शल्यं महदाप्नुहि ॥ ८.३६.४७ ॥
அரசே, இங்கு உன்னால் ஹோமதேனுவின் கன்றுக்குட்டி கொல்லப்பட்டதால், ராதேயா, நீயும் பெரிய வாக்குச் சூலத்தை அடைவாய்.
8.36.48
श्वभ्रे ते पतिता चक्रं युध्यमानस्य शत्रुणा ।
प्राप्त एकायने काले मृत्युसाधारणे त्वयि ॥ ८.३६.४८ ॥
குழியில் உன் சக்கரம் விழுந்துவிட்டது; போர் புரியும்போது உன்மீது பகைவனால் அந்த நேரம் வந்தது, மரணத்தின் ஒரே வழியான அந்த நேரம்.
8.36.49
स्पर्धसे येन सङ्ग्रामे यदर्थं घटसेऽनिशम् ।
तत एव ध्रुवं मृत्युं सूत प्राप्स्यसि संयुगे ॥ ८.३६.४९ ॥
எதனால் போரில் போட்டியிடுகிறாயோ, எதற்காக இடைவிடாது முயல்கிறாயோ, ஓ சூதனே, அதனாலேயே நீ போரில் நிச்சயமாக மரணத்தை அடைவாய்.
8.36.50
अहं प्रसादयाञ्चक्रे ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ ८.३६.५० ॥
கூரிய விரதங்களைக் கொண்ட அந்தப் பிராமணரை நான் சமாதானப்படுத்த முயன்றேன்.
8.36.51
गवां दशशतं वित्तं बलीवर्दांश्च षट्शतम् ।
प्रच्छन्नं काञ्चनैः कामं ब्राह्मणार्थमहं तदा ॥ ८.३६.५१ ॥
அப்போது நான் அந்தணருக்காக ஆயிரம் பசுக்களையும், அறுநூறு காளைகளையும், விரும்பியவாறு மறைத்து வைத்த பொன்னையும் கொடுத்தேன்.
8.36.52
दासीशतं निष्ककण्ठं शतमश्वतरीरथान् ।
कन्यानां निष्ककण्ठीनां सहस्रं समलंकृतम् ॥ ८.३६.५२ ॥
பொற்காசு மாலை அணிந்த நூறு பணிப்பெண்களையும், நூறு கழுதைத் தேர்களையும், பொற்காசு மாலை அணிந்து அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆயிரம் கன்னியரையும் (கொடுத்தேன்).
8.36.53
ईषादन्तान्नागशतान्दासीदासशतानि च ।
दद्मि तैर्द्विजमुख्यो मे प्रसादं न चकार सः ॥ ८.३६.५३ ॥
ஏர்க்கால் போன்ற தந்தங்களுடைய நூறு யானைகளையும், நூற்றுக்கணக்கான ஆண், பெண் பணியாளர்களையும் கொடுத்தேன்; ஆயினும் அந்த மேன்மையான துவிஜன் எனக்கு அருள் புரியவில்லை.
8.36.54
कृष्णानां श्वेतवत्सानां गोशतानि चतुर्दश ।
ददन्हि न लभे तस्मात्प्रसादं द्विजसत्तमात् ॥ ८.३६.५४ ॥
வெள்ளைக் கன்றுகளுடன் கூடிய கருப்பு பசுக்கள் பதினான்கு நூறு கொடுத்தும், அந்த மேன்மையான துவிஜனிடமிருந்து எனக்கு அருள் கிடைக்கவில்லை.
8.36.55
यत्किञ्चिन्मामकं वित्तं त्वदधीनं करोमि तत् ।
इति मां याचमानं वै ब्राह्मणः प्रत्यवारयत्।
क्रोधदीप्तेक्षणः शळ्य निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ८.३६.५५ ॥
"என்னிடமுள்ள எந்த செல்வத்தையும் உம் அதிகாரத்தின் கீழ் ஆக்குகிறேன்" என்று இவ்வாறு வேண்டிய என்னை அந்தணர் மறுத்தார். ஓ சல்யா, கோபத்தால் ஒளிர்ந்த கண்களால் பார்வையாலேயே எரிப்பவர் போல்.
8.36.56
व्याहृतं यन्मया सूत तत्तथा न तदन्यथा ।
अनृतोक्तं प्रजां हन्यात्ततः पापमवाप्नुयाम् ॥ ८.३६.५६ ॥
ஓ சூதா, நான் சொன்னது அப்படியே உள்ளது, வேறுவிதமாக அல்ல. பொய் சொல்லினால் சந்ததி அழியும்; அப்போது பாவத்தை அடைவேன்.
8.36.57
तस्माद्धर्माभिरक्षार्थं नानृतं वक्तुमुत्सहे ।
मा त्वं ब्रह्मगतिं हिंस्याः प्रायश्चित्तं कृतं त्वया ॥ ८.३६.५७ ॥
ஆகையால் தர்மத்தைக் காப்பதற்காக நான் பொய் சொல்ல விரும்பவில்லை. பிராமணரின் வழியை நீ தீங்கு செய்யாதே; நீ பிராயச்சித்தம் செய்துவிட்டாய்.
8.36.58
मद्वाक्यं नानृतं लोके कश्चित्कुर्यात्समाप्नुहि ।
यन्मयोक्तं सरोषेण गच्छ सूतज माचिरम् ॥ ८.३६.५८ ॥
என் சொல் உலகில் ஒருபோதும் பொய்யாவதில்லை. கோபத்துடன் நான் சொன்னதை நீ அடைவாய்; சூதனின் மகனே, தாமதிக்காமல் செல்.
8.36.59
इति मामसकृत्क्रुद्धः स उवाच द्बिजोत्तमः ।
एते हि सोमराजान ईश्वराः सुखदुःखयोः ॥ ८.३६.५९ ॥
இவ்வாறு கோபமுற்ற அந்த சிறந்த பிராமணர் என்னிடம் பலமுறை சொன்னார்: இந்த சந்திரவம்ச அரசர்களே இன்பத்துன்பங்களின் தலைவர்கள்.
8.36.60
नाहं बिभेमि बीभत्सोर्न शल्य मधुसूदनाम् ।
तस्माद्बिभेम्यहं शापात्तेन सत्येन ते शपे ॥ ८.३६.६० ॥
நான் அர்ஜுனனுக்கு அஞ்சுவதில்லை, ஓ சல்யா, மதுசூதனருக்கும் அஞ்சுவதில்லை. ஆகையால் சாபத்துக்கு அஞ்சுகிறேன்; அந்த உண்மையின் மீது சத்தியம் செய்து உன்னிடம் சொல்கிறேன்.
8.36.61
सह युद्धं समेताभ्यामद्येदं समुपस्थितम् ।
युद्वेऽस्मिञ्जीवितं मेऽद्य शल्य संशयमागतम् ॥ ८.३६.६१ ॥
இன்று இந்த போர் அவ்விருவருடனும் எதிரில் வந்து நிற்கிறது. ஓ சல்யா, இப்போரில் இன்று என் உயிர் ஐயத்திற்கு உள்ளாகிவிட்டது.
8.36.62
शक्रोऽप्यमरराट् ताभ्यामुपगम्याहवं सह ।
संशयं परमं गच्छेत्कथं वा मन्यते भवान् ॥ ८.३६.६२ ॥
தேவர்களின் அரசனான சக்ரனும் (இந்திரன்) அவ்விருவருடன் போருக்குச் சென்றால் பெரும் ஐயத்தில் ஆழ்வான். நீங்கள் இதை எப்படி நினைக்கிறீர்கள்?
8.36.63
इत्येवं ते मयाऽऽख्यातं क्षिप्तेन न सुहृत्तया ।
जानामि त्वाऽधिक्षिपन्तं दोषमात्मगतं शृणु ॥ ८.३६.६३ ॥
இவ்வாறு நான் உன்னிடம் கூறினேன்; நண்பனாக அல்ல, நிந்தித்தவனாக. உன்மீது குற்றம் சுமத்துகிறாய் என்பதை நான் அறிவேன்; உன் உள்ளிருக்கும் குற்றத்தைக் கேள்.