Mahābhārata · Adhyāya 8.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.49.1
कृतवर्मा कृपो द्रौणिः सूतपुत्रश्च मारिष ।
उलूकः सौबलश्चैव राजा च सह सोदरैः ॥ ८.४९.१ ॥
Kṛtavarman, Kṛpa, Droṇas Sohn, der Sohn des Wagenlenkers (Karṇa), o Edler, Ulūka, der Sohn des Subala (Śakuni), und der König (Duryodhana) mit seinen Brüdern.
8.49.2
सीदमानां चमूं दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रभयार्दिताम् ।
समुज्जह्रुः स्म वेगेन भिन्नां नावमिवार्णवे ॥ ८.४९.२ ॥
Als sie das Heer sinken sahen, von der Furcht vor den Söhnen Pāṇḍus gequält, hoben sie es rasch empor, wie man ein zerbrochenes Boot im Ozean hebt.
8.49.3
ततो युद्धमतीवासीन्मुहूर्तमिव भारत ।
भीरूणां त्रासजननं शूराणां हर्षवर्धनम् ॥ ८.४९.३ ॥
Da wurde der Kampf überaus heftig, als hielte er für einen Augenblick inne, Furcht unter die Feigen säend und die Freude der Helden mehrend, o Nachkomme Bharatas.
8.49.4
कृपेण शरवर्षाणि प्रतिमुक्तानि संयुगे ।
सृञ्जयांश्छादयामासुः शलभानां व्रजा इव ॥ ८.४९.४ ॥
Im Kampf bedeckten die von Kṛpa abgeschossenen Pfeilregen die Sṛñjayas, wie Heuschreckenschwärme.
8.49.5
शिखण्डी च ततः क्रुद्धो गौतमं त्वरितो ययौ ।
ववर्ष शरवर्षाणि समन्ताद्द्विजपुङ्गवम् ॥ ८.४९.५ ॥
Da eilte der erzürnte Śikhaṇḍin rasch zu Gautama (Kṛpa) und ließ Pfeilregen von allen Seiten auf jenen Besten der Zweimalgeborenen niederprasseln.
8.49.6
कृपस्तु शरवर्षं तद्विनिहत्य महास्त्रवित् ।
शिखण्डिनं रणे क्रुद्धो विव्याध दशभिः शरैः ॥ ८.४९.६ ॥
Kṛpa aber, Kenner der großen Waffen, vernichtete jenen Pfeilregen und durchbohrte im Kampf erzürnt Śikhaṇḍin mit zehn Pfeilen.
8.49.7
ततः शिखण्डी कुपितः शरैः सप्तभिराहवे ।
कृपं विव्याध कुपितं कङ्कपत्रैरजिह्मगैः ॥ ८.४९.७ ॥
Da verwundete Śikhaṇḍin, zornig, Kṛpa, der selbst zornig war, im Kampf mit sieben Pfeilen mit Reiherfedern, die geradeaus flogen.
8.49.8
ततः कृपः शरैस्तीक्ष्णैः सोऽतिविद्धो महारथः ।
ततः सुनिशितैस्तीक्ष्णैः क्षुरप्रैर्हेमभूषितैः।
व्यश्वसूतरथं चक्रे शिखण्डिनमथो द्विजः ॥ ८.४९.८ ॥
Dann machte Kṛpa, der grosse Wagenkämpfer, schwer verwundet, mit scharfen Pfeilen und dann mit sehr scharfen, goldverzierten Kṣurapra-Pfeilen Śikhaṇḍins Wagen ohne Pferde und Wagenlenker; er war ein Brahmane.
8.49.9
हताश्वात्तु ततो यानादवप्लुत्य महारथः ।
खङ्गं चर्म तथा गृह्य सत्वरं ब्राह्मणं ययौ ॥ ८.४९.९ ॥
Da sprang der grosse Wagenkämpfer, seine Pferde erschlagen, von seinem Gefährt, nahm Schwert und Schild und eilte rasch auf den Brahmanen zu.
8.49.10
तमापतन्तं सहसा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
वारयामास समरे तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ८.४९.१० ॥
Kṛpa hielt ihn plötzlich auf, als er im Kampf auf ihn losstürmte, mit Pfeilen mit gebogenen Knoten; das schien wundersam.
8.49.11
तत्राद्भुतमपश्याम शिलानां प्लवनं यथा ।
निश्चेष्टो यद्रणे राजञ्छिखण्डी समतिष्ठत ॥ ८.४९.११ ॥
Dort sahen wir ein Wunder, wie schwimmende Steine; o König, Śikhaṇḍin stand im Kampf bewegungslos da.
8.49.12
कृपेण वारितं दृष्ट्वा शिखण्डिनमथो नृप ।
प्रत्युद्ययौ कृपं तूर्णं धृष्टद्युम्नो महारथः ॥ ८.४९.१२ ॥
Als er sah, dass Śikhaṇḍin von Kṛpa aufgehalten wurde, o König, rückte der grosse Wagenkämpfer Dhṛṣṭadyumna rasch gegen Kṛpa vor.
8.49.13
धृष्टद्युम्नं ततो यान्तं शारद्वतरथं प्रति ।
प्रतिजग्राह वेगेन कृतवर्मा महारथः ॥ ८.४९.१३ ॥
Da stellte sich Kṛtavarman, der große Wagenkämpfer, schnell dem Dhṛṣṭadyumna entgegen, der auf den Wagen Kṛpas, des Sohnes des Śaradvat, zuging.
8.49.14
युधिष्ठिरमथायान्तं शारद्वतरथं प्रति ।
सपुत्रं सहसैन्यं च द्रोणपुत्रो न्यवारयत् ॥ ८.४९.१४ ॥
Da hielt der Sohn Droṇas Yudhiṣṭhira auf, der mit seinen Söhnen und seinem Heer auf den Wagen Kṛpas zuging.
8.49.15
नकुलं सहदेवं च त्वरमाणौ महारथौ ।
प्रतिजग्राह ते पुत्रः शरवर्षेण वारयन् ॥ ८.४९.१५ ॥
Nakula und Sahadeva, die beiden großen Wagenkämpfer, eilten voran; dein Sohn stellte sich ihnen entgegen und hielt sie mit einem Pfeilhagel zurück.
8.49.16
भीमसेनं करूशांश्च केकयान्सह सृञ्जयैः ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे वारयामास भारत ॥ ८.४९.१६ ॥
O Bhārata, im Kampf hielt Karṇa, der Sohn des Vikartana, Bhīmasena, die Kurus und die Kekayas zusammen mit den Sṛñjayas auf.
8.49.17
शिखण्डिने ततो बाणान्कृपः शारद्वतो युधि ।
प्राहिणोत्तवरया युक्तो बीभत्सोरथ सन्निधौ ॥ ८.४९.१७ ॥
Da schoss Kṛpa, der Sohn des Śaradvat, eilig Pfeile auf Śikhaṇḍin im Kampf, ganz nahe bei Arjuna.
8.49.18
ताञ्छरान्प्रेषितांस्तेन समन्तात्स्वर्णभूषितान् ।
चिच्छेद खङ्गमाविध्य भ्रामयंश्च पुनः पुनः ॥ ८.४९.१८ ॥
Er zerschnitt jene goldgeschmückten Pfeile, die von allen Seiten auf ihn geschossen wurden, indem er das Schwert immer wieder schwang und kreisen ließ.
8.49.19
शतचन्द्रं च तच्चर्म गौतमस्तस्य भारत ।
व्यधमत्सायकैस्तूर्णं तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ८.४९.१९ ॥
O Bhārata, Gautama zerschmetterte schnell mit seinen Pfeilen dessen Schild der hundert Monde, und das Volk schrie laut auf.
8.49.20
स विचर्मा महाराज खङ्गपाणिरुपाद्रवत् ।
कृपस्तं शरसङ्घातैराद्रवन्तमपीडयत् ॥ ८.४९.२० ॥
O großer König, er stürmte ohne Schild heran, das Schwert in der Hand; doch Kṛpa bedrängte ihn heftig mit Pfeilsalven, während er heranlief.
8.49.21
शारद्वतशरैर्ग्रस्तं क्लिश्यमानं महाबलः ।
चित्रकेतुसुतो राजन्सुकेतुस्त्वरितो ययौ ॥ ८.४९.२१ ॥
O König, Suketu, der Sohn Citraketus, eilte rasch zu jenem Mächtigen, der von Śāradvatas Pfeilen überwältigt und gequält war.
8.49.22
विकिरन्ब्राह्मणं युद्धे बहुभिर्निशितैः शरैः ।
अभ्यापतदमेयात्मा गौतमस्य रथं प्रति ॥ ८.४९.२२ ॥
Viele scharfe Pfeile in der Schlacht verstreuend, stürzte der an Geist Unermessliche auf den Wagen Gautamas (Kṛpas) zu.
8.49.23
दृष्ट्वा विषक्तं तं चैव ब्राह्मणं च निवारितम् ।
अपयातस्ततस्तूर्णं शिखण्डी राजसत्तम ॥ ८.४९.२३ ॥
Als er sah, dass jener verstrickt war und der Brahmane (Kṛpa) zurückgehalten wurde, o bester der Könige, zog sich Śikhaṇḍin rasch zurück.
8.49.24
सुकेतुस्तु ततो राजन्गौतमं नवभिः शरैः ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनश्चैनं त्रिभिः शरैः ॥ ८.४९.२४ ॥
Dann, o König, durchbohrte Suketu Gautama mit neun Pfeilen, schlug ihn mit siebzig und durchbohrte ihn abermals mit drei Pfeilen.
8.49.25
अथास्य सशरं चापं पुनश्चिच्छेद मारिष ।
सारथिं च शरेणास्य मृशं मर्मस्वताडयत् ॥ ८.४९.२५ ॥
Dann, o Herr, zerschnitt er seinen Bogen samt Pfeil erneut, und mit einem Pfeil traf er seinen Wagenlenker heftig an den Lebenspunkten.
8.49.26
गौतमस्तु ततः क्रुद्धो धनुर्गृह्य नवं दृढम् ।
सुकेतुं त्रिंशता बाणैः सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ८.४९.२६ ॥
Da ergriff Gautama, zornentbrannt, einen neuen, starken Bogen und traf Sukētu mit dreißig Pfeilen an allen Lebenspunkten.
8.49.27
स विह्वलितसर्वाङ्गः प्रचचाल रथोत्तमे ।
भूमिकम्पे यथा वृक्षश्चचालाकम्पितो भृशम् ॥ ८.४९.२७ ॥
Am ganzen Körper benommen, schwankte er auf dem vorzüglichen Wagen, wie ein Baum, der bei einem Erdbeben heftig geschüttelt wird.
8.49.28
चलतस्तस्य कायात्तुं शिरो ज्वलितकुण्डलम् ।
सोष्णीषं सशिरस्त्राणं क्षुरप्रेण त्वपातयत् ॥ ८.४९.२८ ॥
Aus dem schwankenden Körper schlug er mit einem messerscharfen Pfeil den Kopf ab, samt den glühenden Ohrringen, Turban und Helm.
8.49.29
तच्छिरः प्रापतद्भूमौ श्येनाहृतमिवामिषम् ।
ततोऽस्य कायो वसुधां पश्चात्प्रापतदच्युत ॥ ८.४९.२९ ॥
Dieser Kopf fiel zu Boden wie ein Fleischstück, das ein Falke geraubt hat; danach fiel sein Körper hinterher auf die Erde, o Acyuta.
8.49.30
तस्मिन्हते महाराज पुत्रास्तस्य पदानुगाः ।
गौतमं समरे त्यक्त्वा दुद्रुवुस्ते दिशो दश ॥ ८.४९.३० ॥
Als er erschlagen war, o großer König, verließen seine Söhne und Gefolgsleute Gautama im Kampf und flohen nach allen zehn Richtungen.
8.49.31
धृष्टद्युम्नं तु समरे सन्निवार्य महारथः ।
कृतवर्माऽब्रवीद्वृष्टस्तिष्ठतिष्ठेति भारत ॥ ८.४९.३१ ॥
O Bhārata, der große Kämpfer Kṛtavarman, der Dhṛṣṭadyumna im Kampf aufhielt und von Pfeilen getroffen war, sprach: »Halt, halt!«
8.49.32
तदभूत्तुमुलं युद्वं वृष्णिपार्षतयो रणे ।
आमिषार्थे यथा युद्धं श्येनयोः क्रुद्धयोर्नृप ॥ ८.४९.३२ ॥
Jener Kampf zwischen den Vṛṣṇi und den Pārṣata wurde im Gefecht wild, o König, wie der Kampf zweier erzürnter Falken um Fleisch.
8.49.33
धृष्टद्युम्नस्तु समरे हार्दिक्यं नवभिः शरैः ।
आजघानोरसि क्रुद्वः पीडयन्हृदिकात्मजम् ॥ ८.४९.३३ ॥
Dhṛṣṭadyumna aber traf im Kampf, erzürnt, Hārdikya, den Sohn des Hṛdika, mit neun Pfeilen an der Brust und quälte ihn.
8.49.34
कृतवर्मा तु समरे पार्षतेन दृढाहतः ।
पार्षतं सरथं साश्वं छादयामास सायकैः ॥ ८.४९.३४ ॥
Kṛtavarman aber, im Kampf vom Pārṣata fest getroffen, bedeckte den Pārṣata mit Pfeilen, samt seinem Wagen und seinen Pferden.
8.49.35
सरथश्छादितो राजन्धृष्टद्युम्नो न दृश्यते ।
मेघैरिव परिच्छन्नो भास्करो जलधारिभिः ॥ ८.४९.३५ ॥
O König, Dhṛṣṭadyumna, mit seinem Wagen bedeckt, ist nicht zu sehen, wie die Sonne, die von wasserführenden Wolken verhüllt ist.
8.49.36
विधूय तं बाणगणं शरैः कनकभूषणैः ।
व्यरोचत रणे राजन्धृष्टद्युम्नः कृतव्रणः ॥ ८.४९.३६ ॥
Nachdem er jene Pfeilschar abgeschüttelt hatte, o König, strahlte Dhṛṣṭadyumna, im Kampf verwundet, mit seinen goldgeschmückten Pfeilen hervor.
8.49.37
ततस्तु पार्षतः क्रुद्धः शस्त्रवृष्टिं सुदारुणाम् ।
कृतवर्माणमासाद्य व्यसृजत्पृतनापतिः ॥ ८.४९.३७ ॥
Da ließ Pārṣata, der Heerführer, zornentbrannt, sich Kṛtavarman nähernd, einen überaus schrecklichen Waffenregen niederprasseln.
8.49.38
तामापतन्तीं सहसा शस्त्रवृष्टिं सुदारुणाम् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्हार्दिक्योऽवारयद्युधि ॥ ८.४९.३८ ॥
Jenen schrecklichen Waffenregen, der plötzlich herniederfiel, wehrte Hārdikya im Kampf mit vielen tausend Pfeilen ab.
8.49.39
दृष्ट्वा तु वारितां युद्धे शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम् ।
कृतवर्माणमासाद्य वारयामास पार्षतः ॥ ८.४९.३९ ॥
Als er den Waffenregen sah, der im Kampf aufgehalten und kaum zu ertragen war, trat Pārṣata an Kṛtavarman heran und hielt ihn auf.
8.49.40
यथा युग्मरथेनाजौ वाहान्वाहेरमिश्रयत् ।
गृहीत्वा चर्म खङ्गं च रथं तस्यावपुप्लुवे ॥ ८.४९.४० ॥
Wie er im Kampf mit einem Doppelwagen Pferde mit Pferden vermischt hatte, so sprang er, Schild und Schwert ergreifend, auf seinen Wagen.
8.49.41
मिलितेष्वथ वाहेषु प्रत्यासन्ने च पार्षते ।
दृष्ट्वाऽपदानं तस्याशु गदां जग्राह सात्वतः ॥ ८.४९.४१ ॥
Als die Pferde sich verwirrt hatten und Pārṣata nahe war, ergriff der Sātvata, seinen Sprung sehend, rasch die Keule.
8.49.42
गदापाणिस्ततो राजन्रथात्तूर्णमवप्लुतः ।
तमदृष्ट्वा रथोपस्थे सारथिं समताडयत् ॥ ८.४९.४२ ॥
Dann, o König, mit der Keule in der Hand, sprang er rasch vom Wagen herab; da er ihn auf dem Wagenboden nicht sah, schlug er den Wagenlenker.
8.49.43
खङ्गेन शितधारेण स हतः प्रापतद्रथात् ।
कृतवर्मा ततो हृष्टस्तलशब्दं चकार ह ॥ ८.४९.४३ ॥
Von einem scharfen Schwert getroffen, stürzte er vom Wagen. Da schlug Kṛtavarman, erfreut, in die Hände.
8.49.44
पार्षतं चाब्रवीद्राजन्नेह्येहीति पुनःपुनः ।
स तं न ममृषे युद्वे तलशब्दं समीरितम् ॥ ८.४९.४४ ॥
O König, er rief dem Sohn des Pṛṣata immer wieder zu: »Komm, komm!« Doch im Kampf ertrug er den erhobenen Klatschlärm nicht.
8.49.45
अवप्लुत्य रथात्तस्मात्स्वरथं पुनरास्थितः ।
अभ्ययात्स तु तत्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ८.४९.४५ ॥
Vom Wagen herabspringend, bestieg er wieder seinen eigenen. Schnell rückte er auf ihn vor und rief: »Halt, halt!«
8.49.46
ततो राजन्महेष्वासं कृतवर्माणमाशु वै ।
गदां गृह्य पुनर्वेगात्कृतवर्माणमाहनत् ॥ ८.४९.४६ ॥
Dann, o König, ergriff er rasch seine Keule und schlug mit Wucht erneut auf Kṛtavarman, den großen Bogenschützen, ein.
8.49.47
सोऽतिविद्वो बलवता न्यपतन्मूर्च्छया हतः ।
श्रुतर्वा रथमारोप्य अपोवाह रणाजिरात् ॥ ८.४९.४७ ॥
Schwer verwundet vom Mächtigen, stürzte er ohnmächtig nieder. Śrutarvan hob ihn auf seinen Wagen und führte ihn fort vom Schlachtfeld.
8.49.48
धृष्टद्युम्नस्तु समरे दृष्ट्वा शत्रुं महारथः ।
कौरवान्समरे तूर्णं वारयामास सायकैः ॥ ८.४९.४८ ॥
Dhṛṣṭadyumna aber, der große Wagenkämpfer, sah den Feind im Kampf und hielt die Kauravas rasch mit seinen Pfeilen zurück.
8.49.49
ततस्ते तावका योधा धृष्टद्युम्नमुपाद्रवन् ।
सिंहनादरवांश्चक्रुस्ततो युद्धमवर्तत ॥ ८.४९.४९ ॥
Da stürmten eure Krieger auf Dhṛṣṭadyumna los, brüllten wie Löwen, und der Kampf begann.