Mahābhārata · Adhyāya 8.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.5.1
श्रुत्वा कर्णं हतं युद्वे पुत्रांश्चैव पलायिनः ।
नरेन्द्रः किञ्चिदाश्वस्तो द्विजश्रेष्ठ किमब्रवीत् ॥ ८.५.१ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, was sprach der König, etwas getröstet, nachdem er gehört hatte, dass Karṇa im Kampf erschlagen und seine Söhne geflohen waren?
8.5.2
प्राप्तवान्परमं दुःखं पुत्रव्यसनजं महत् ।
तस्मिन्यदुक्तवान्काले तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ८.५.२ ॥
Nachdem er jenen höchsten, großen Schmerz erlitten hatte, der aus dem Verlust seiner Söhne entstand, erzähle mir, der ich frage, was er damals sagte.
8.5.3
श्रुत्वा कर्णस्य निधनमश्रद्वेयमिवाद्भुतम् ।
भूतसम्मोहनं भीमं मेरोः संसर्पणं यथा ॥ ८.५.३ ॥
Als er den Tod Karṇas hörte, unglaublich und wunderbar, die Wesen verwirrend und schrecklich, wie das Abgleiten des Berges Meru.
8.5.4
चित्तमोहमिवायुक्तं भार्गवस्य महामतेः ।
पराजयमिवेन्द्रस्य द्विषद्ध्यो भीमकर्मणः ॥ ८.५.४ ॥
Wie die Verwirrung im Geist des großherzigen Bhārgava (Paraśurāma), wie die Niederlage Indras, des Täters furchtbarer Taten, durch seine Feinde.
8.5.5
दिवः प्रपतनं भानोरुरव्यामिव महाद्युतेः ।
संशोषणमिवाचिन्त्यं समुद्रस्याक्षयाम्भसः ॥ ८.५.५ ॥
Wie das Herabfallen der Sonne von großer Strahlkraft vom Himmel auf die Erde, wie das unvorstellbare Austrocknen des Ozeans mit unerschöpflichen Wassern.
8.5.6
महीवियद्दिगम्बूनां सर्वनाशमिवाद्भुतम् ।
कर्मणोरिव वैफल्यमुभयोः पुण्यपापयोः ॥ ८.५.६ ॥
Wie die völlige Vernichtung von Erde, Himmel, Richtungen und Wassern, wunderbar, und wie die Vergeblichkeit beider Handlungen, des Verdienstes und des Frevels.
8.5.7
सञ्चिन्त्य निपुणं बुद्ध्या धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
नेदमस्तीति सञ्चिन्त्य कर्णस्य समरे वधम् ॥ ८.५.७ ॥
Nachdem Dhṛtarāṣṭra, der Herr der Menschen, sorgfältig mit seinem Verstand nachgedacht hatte, dachte er: »Das ist nicht so« — den Tod Karṇas im Kampf.
8.5.8
प्राणिनामेवमात्मत्वात्स्यादपीति विचार्य च ।
शोकाग्निना दह्यमानो धम्यमान इवाशये ॥ ८.५.८ ॥
Er dachte: Aufgrund der Natur der Lebewesen mag es auch so sein. Er verbrannte im Feuer des Kummers, als glühe er tief im Herzen.
8.5.9
विस्रस्ताङ्गः श्वसन्दीनो हाहेत्युक्त्वा सुदुःखितः ।
विललाप महाराज धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ॥ ८.५.९ ॥
O großer König, Dhṛtarāṣṭra, Sohn der Ambikā, mit erschlafften Gliedern und wehklagend seufzend, rief er: »Wehe, wehe!« und klagte in tiefem Schmerz.
8.5.10
सञ्जयाधिरथिर्वीरः सिंहद्विरदविक्रमः ।
वृषभप्रतिमस्कन्धो वृषभाक्षगतिस्वरः ॥ ८.५.१० ॥
Sañjaya, Karṇa, Sohn des Adhiratha, der Held, dessen Tapferkeit der eines Löwen oder Elefanten glich, mit Schultern eines Stieres und einem Gang und einer Stimme wie ein Stier.
8.5.11
वृषभो वृषभस्येव यो युद्धे न निवर्तते ।
शत्रोरपि महेन्द्रस्य वज्रसंहननो युवा ॥ ८.५.११ ॥
Er, der wie ein Stier unter Stieren im Kampf nicht umkehrt; ein junger Mann mit einem Körper hart wie der Donnerkeil, gegen den Feind, selbst gegen den großen Indra.
8.5.12
यस्य ज्यातलशब्देन शरवृष्टिरवेण च ।
रथाश्वनरमातङ्गा नावतिष्ठन्ति संयुगे ॥ ८.५.१२ ॥
Bei dem Klang seiner Bogensehne und dem Ansturm seines Pfeilregens können Wagen, Pferde, Männer und Elefanten im Kampf nicht standhalten.
8.5.13
यमाश्रित्य महाबाहुं द्विषत्सङ्घघ्नमच्युतम् ।
दुर्योधनोऽकरोद्वैरं पाण्डुपुत्रैर्महारथैः ॥ ८.५.१३ ॥
Sich auf ihn stützend, den mächtigarmigen Vernichter feindlicher Heerscharen, den Unerschütterlichen, schuf Duryodhana Feindschaft mit den Söhnen Pāṇḍus, den großen Wagenkämpfern.
8.5.14
स कथं रथिनां श्रेष्ठः कर्णः पार्थेन संयुगे ।
निहतः पुरुषव्याघ्रः प्रसह्यासह्यविक्रमः ॥ ८.५.१४ ॥
Wie wurde Karṇa, der Beste der Wagenkämpfer, der Tiger unter den Männern von unerträglicher Tapferkeit, im Kampf von Pārtha mit Gewalt erschlagen?
8.5.15
यो नामन्यत वै नित्यमच्युतं च धनञ्जयम् ।
न वृष्मीन्सहितानन्यान्स्वबाहुबलदर्पितः ॥ ८.५.१५ ॥
Der stets weder Acyuta noch Dhanañjaya achtete, noch die vereinten Vṛṣṇi, noch andere, hochmütig durch die Kraft seiner Arme.
8.5.16
शार्ङ्गगाण्डीवधन्वानौ सहितावपराजितौ ।
अहं दिव्याद्रथादेकः पातयिष्यामि संयुगे ॥ ८.५.१६ ॥
Diese beiden, die Träger der Bögen Śārṅga und Gāṇḍīva, sind, auch vereint, unbesiegt; ich allein werde sie vom göttlichen Wagen aus im Kampf niederstrecken.
8.5.17
इति यः सततं मन्दमवोचल्लोभमोहितम् ।
दुर्योधनमवाचीनं राज्यकामुकमातुरम् ॥ ८.५.१७ ॥
So sprach der Törichte, von Gier verblendet, beständig zu Duryodhana, dem niedrigen, nach dem Reich verlangenden, gequälten.
8.5.18
योऽजयत्सर्वकाम्भोजानावन्त्यान्केकयैः सह ।
गान्धारान्मद्रकान्मात्स्यांस्त्रिगर्तांस्तङ्कणाञ्शकान्। ॥ ८.५.१८ ॥
Der alle Kāmboja, die Avanti zusammen mit den Kekaya, die Gāndhāra, Madraka, Matsya, Trigarta, Taṅkaṇa und Śaka besiegt hatte.
8.5.19
पाञ्चालांश्च विदेहांश्च कुलिन्दान्काशिकोसलान् ।
सूह्मानङ्गांश्च वङ्गांश्च निषादान्पुण्ड्रकीकटान् ॥ ८.५.१९ ॥
die Pāñcālas, die Videhas, die Kulindas, die Kāśis und Kosalas, die Suhmas, die Aṅgas und Vaṅgas, die Niṣādas, die Puṇḍras und Kīkaṭas.
8.5.20
वत्सान्कलिङ्गान्दरदानश्मकानृषिकानपि ।
शबरान्हारहूणांश्च प्रघूणान्सरलानपि ॥ ८.५.२० ॥
die Vatsas, die Kaliṅgas, die Daradas, die Aśmakas und Ṛṣikas, auch die Śabaras, die Hāras und Hūṇas, die Praghūṇas und Saralas.
8.5.21
म्लेच्छराष्ट्राधिपांश्चैव दुर्गानाटविकांस्तथा ।
जित्वैतान्समरे वीरः प्रदीप्तैः कङ्कपत्रिभिः ॥ ८.५.२१ ॥
die Herrscher der barbarischen Reiche, die Bewohner der Festungen und der Wälder; nachdem der Held sie alle im Kampf besiegt hatte, mit leuchtenden Pfeilen mit Reiherfedern.
8.5.22
करमाहारयामास जित्वा सर्वानरींस्तथा ।
दुर्योधनस्य वृद्ध्यर्थं राधेयो रथिनां वरः।
दिव्यास्त्रविमन्हातेजाः कर्णो वैकर्तनो वृषः ॥ ८.५.२२ ॥
Nachdem er alle Feinde besiegt und Tribut eingetrieben hatte, so auch – zum Gedeihen Duryodhanas – Karṇa, Sohn der Rādhā, der beste der Wagenkämpfer, dessen Glanz durch göttliche Waffen erhöht ist, Sohn des Vikartana, der Stier.
8.5.23
सेनागोपश्च स कथं शत्रुभिः परमास्त्रवित् ।
घातितः पाण्डवैः शूरैः समरे वीर्यशालिभिः ॥ ८.५.२३ ॥
Und wie wurde er, der Hüter des Heeres, Kenner der höchsten Waffen, von seinen Feinden erschlagen — von den tapferen, kraftvollen Pāṇḍavas im Kampf?
8.5.24
वृषो महेन्द्रो देवेषु वृषः कर्णो नरेष्वपि ।
तृतीयमन्यं लोकेषु वृषं नैवानुशुश्रुम ॥ ८.५.२४ ॥
Unter den Göttern ist der Stier Mahendra; unter den Menschen ist der Stier ebenfalls Karṇa. In den Welten haben wir noch nie von einem dritten Stier, einem anderen solchen, gehört.
8.5.25
उच्चैः श्रवा वरोऽश्वानां राज्ञां वैश्रवणो वरः ।
वरो महेन्द्रो देवानां कर्णः प्रहरतां वरः ॥ ८.५.२५ ॥
Unter den Pferden ist Uccaiḥśravas der beste, unter den Königen Vaiśravaṇa. Unter den Göttern ist Mahendra der beste, und unter den Kämpfern, die zuschlagen, Karṇa.
8.5.26
योऽजितः पार्थिवैः शूरैः समर्थैर्वीर्यशालिभिः ।
दुर्योधनस्य वृद्ध्यर्थं कृत्स्नामुर्वीमथाजयत् ॥ ८.५.२६ ॥
Er, der von anderen Königen und tüchtigen, tapferen Helden unbesiegbar war, eroberte die ganze Erde zum Wachstum Duryodhanas.
8.5.27
यं लब्ध्वा मागधो राजा सांत्वमानोऽथ सौहृदैः ।
अरौत्सीत्पार्थिवं क्षत्रमृते यादवकौरवान् ॥ ८.५.२७ ॥
Nachdem er ihn erlangt hatte, begann der König von Magadha, sich mit freundschaftlichen Bindungen beschwichtigend, die königliche Kriegerkaste zu bedrängen, außer den Yādavas und Kauravas.
8.5.28
तं श्रुत्वा निहतं कर्णं द्वैरथे सव्यसाचिना ।
शोकार्णवे निमग्नोऽहं भिन्ना नौरिव सागरे ॥ ८.५.२८ ॥
Als ich hörte, dass Karṇa im Zweikampf von Savyasācin (Arjuna) erschlagen worden war, versank ich im Ozean des Kummers, wie ein zerbrochenes Boot im Meer.
8.5.29
तं वृषं निहतं श्रुत्वा द्वैरथे रथिनां वरम् ।
शोकार्णवे निमग्नोऽहमप्लुवः सागरे यथा ॥ ८.५.२९ ॥
Als ich hörte, dass jener Stier (Karṇa), der beste der Wagenkämpfer, im Zweikampf erschlagen worden war, versank ich im Ozean des Kummers, wie einer, der im Meer ohne Floß untergeht.
8.5.30
ईदृशैर्यद्यहं दुःखैर्न विनश्यामि सञ्जय ।
वज्राद्दृढतरं मन्ये हृदयं मम दुर्भिदम् ॥ ८.५.३० ॥
O Sañjaya, wenn ich an solchem Leid nicht zugrunde gehe, so halte ich mein Herz für härter als den Donnerkeil und schwer zu durchbohren.
8.5.31
ज्ञातिसंबन्धिमित्राणामिमं श्रुत्वा पराभवम् ।
को मदन्यः पुमाँल्लोके न जह्यात्सूत जीवितम् ॥ ८.५.३१ ॥
O Sūta, wer außer mir auf der Welt würde nach der Niederlage meiner Sippe, Verwandten und Freunde nicht sein Leben aufgeben?
8.5.32
विषमग्निं प्रपातं च पर्वताग्रादहं वृणे ।
महाप्रस्थानगमनं जलं प्रायोपवेशनम्।
न हि शक्ष्यामि दुःखानि सोढुं कष्टानि सञ्जय ॥ ८.५.३२ ॥
Gift, Feuer, einen Sturz vom Gipfel eines Berges, den großen Weg des Abschieds, das Ertrinken im Wasser oder das Fasten bis zum Tod — dies wähle ich. Denn ich werde diese Leiden und Mühen nicht ertragen können, o Sañjaya.