Mahābhārata · Adhyāya 8.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.52.1
कथं संशप्तकैः सार्धमर्जुनस्याभवद्रणः ।
सूतपुत्रस्य पाञ्चालैः कथं युद्धं प्रवर्तितम् ॥ ८.५२.१ ॥
Wie kam es zum Kampf Arjunas mit den Saṃśaptakas? Und wie begann der Kampf zwischen dem Wagenlenkersohn (Karṇa) und den Pāñcālas?
8.52.2
अश्वत्थाम्नस्तु यद्युद्धमर्जुनस्य च सञ्जय ।
अन्येषां च मदीयानां पाण्डवैस्तद्ब्रवीहि मे ॥ ८.५२.२ ॥
O Sañjaya, erzähle mir vom Kampf zwischen Aśvatthāman und Arjuna und vom Kampf der anderen aus meinem Lager mit den Pāṇḍavas.
8.52.3
शृणु राजन्यथावृत्तं सङ्ग्रामं ब्रुवतो मम ।
वीराणां शत्रुभिः सार्धं देहपाप्मविनाशनम् ॥ ८.५२.३ ॥
Höre, o König, den Kampf so wie er sich ereignete, wie ich ihn erzähle: den Kampf der Helden gegen ihre Feinde, der die Sünden des Leibes vernichtet.
8.52.4
पार्थः संशप्तकबलं प्रविश्यार्णवसन्निभम् ।
व्यक्षोभयदमित्रघ्नो महावात इवार्णवम् ॥ ८.५२.४ ॥
Pārtha (Arjuna), der Feindeserschläger, drang in das Heer der Saṃśaptakas ein, das dem Ozean glich, und erschütterte es, wie ein großer Wind den Ozean aufwühlt.
8.52.5
पूर्णचन्द्राभवक्राणि स्वक्षिभ्रूदशनानि च ।
शिरांस्युन्मथ्य वीराणां शितैर्भल्लैर्धनञ्जयः।
सन्तस्तार क्षितिं क्षिप्रं विनालैर्नलिनैरिव ॥ ८.५२.५ ॥
Mit scharfen Bhallas schlug Dhanañjaya die Köpfe der Helden ab, deren Gesichter wie der Vollmond waren, mit Augen, Brauen und Zähnen, und streute sie schnell über die Erde wie stiellose Lotosblüten.
8.52.6
सुवृत्तानायतान्पुष्टांश्चन्दनागुरुभूषितान् ।
सायुधान्सतलत्रांश्च पञ्चास्योरगसन्निभान्।
बाहून्क्षुरैरमित्राणां चिच्छेद समरेऽर्जुनः ॥ ८.५२.६ ॥
Arjuna schlug im Kampf den Feinden die Arme ab, rund, lang und kräftig, mit Sandelholz und Aloe geschmückt, mit Waffen und Armschutz, wie fünfköpfige Schlangen, mit Rasiermessern.
8.52.7
धुर्यान्धुर्योतरान्सूतान्ध्वजांश्चापानि सायकान् ।
पाणीन्नितान्तनिशितैर्भल्लैश्चिच्छेद पाण्डवः ॥ ८.५२.७ ॥
Der Pāṇḍava zerschnitt mit äußerst scharfen Bhalla-Pfeilen die Joch- und Hinterpferde, die Wagenlenker, die Banner, die Bögen, die Pfeile und die Hände.
8.52.8
रथान्द्विपान्हयांश्चैव सारोहानर्जुनो युधि ।
शरैरनेकसाहस्रैर्निन्ये राजन्यमक्षयम् ॥ ८.५२.८ ॥
Arjuna schickte im Kampf Wagen, Elefanten und Pferde samt ihren Reitern mit vielen Tausenden von Pfeilen, o König, in Yamas Reich.
8.52.9
तं प्रवीराः सुसंरब्धा नर्दमाना इवर्षभाः ।
वासितार्थमिव क्रुद्धमभिद्रुत्य महोत्कटाः।
निघ्न्तमभिजघ्नुस्ते शरैः शृङ्गैरिवर्षभाः ॥ ८.५२.९ ॥
Jene Helden, hoch erzürnt und brüllend wie Stiere, stürzten auf ihn zu wie Stiere hinter einer brünstigen Kuh und trafen den zornigen Abschlagenden mit Pfeilen gleich Hörnern.
8.52.10
तस्य तेषां च तद्युद्वमभवद्रोमहर्षणम् ।
त्रैलोक्यविजये यद्वद्दैत्यानां सह वज्रिणा ॥ ८.५२.१० ॥
Jener Kampf zwischen ihm und ihnen wurde haarsträubend, wie der Kampf der Daityas mit dem Donnerträger bei der Eroberung der drei Welten.
8.52.11
अस्त्रैस्त्राणि संवार्य द्विषतां सर्वतोऽर्जुनः ।
इषुभिर्बहुभिस्तूर्णं विद्व्वा प्राणाञ्जहार सः ॥ ८.५२.११ ॥
Arjuna wehrte die Waffen der Feinde von allen Seiten mit seinen eigenen ab, durchbohrte sie rasch mit vielen Pfeilen und nahm ihnen das Leben.
8.52.12
छिन्नत्रिवेणुचक्राक्षान्हतयोधान्ससारथीन् ।
विध्वस्तायुधतूणीरान्समुन्मथितकेतनान् ॥ ८.५२.१२ ॥
Wagen, deren Deichseln, Räder und Achsen dreifach zerbrochen waren, deren Krieger samt Wagenlenkern erschlagen, deren Waffen und Köcher zerschmettert, deren Banner umgerissen waren.
8.52.13
सञ्छिन्नयोक्ररश्मीषान्वित्रिवेणून्विकूबरान् ।
विस्रस्तबन्धुरयुगान्विस्रस्ताक्षप्रमण्डलान् ॥ ८.५२.१३ ॥
mit zerschnittenen Jochen, Zügeln und Riemen, mit zerbrochenen Deichseln und Deichselenden, mit gelockerten Geschirren, mit zersplitterten Achsen und Radkränzen.
8.52.14
रथान्विशकलीकुर्वन्महाभ्राणीव मारुतः ॥ ८.५२.१४ ॥
Wie der Wind die großen Wolken zerreißt, so zerschlug er die Wagen in Stücke.
8.52.15
विस्मापकं प्रेक्षकाणां द्विषतां भयवर्धनम् ।
महारथसहस्रस्य समं कर्माकरोज्जयः ॥ ८.५२.१५ ॥
Erstaunlich für die Zuschauer und die Furcht der Feinde mehrend, vollbrachte Jaya Taten gleich denen von tausend großen Wagenkämpfern.
8.52.16
सिद्धदेवर्षिसङ्घाश्च चारणाश्चापि तुष्टुवुः ॥ ८.५२.१६ ॥
Die Scharen der Siddhas, Götter und Weisen und auch die Cāraṇas priesen sie.
8.52.17
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवर्षाणि चापतन् ।
केशवार्जुनयोर्मूर्ध्नि प्राह वाक्वाशरीरिणी ॥ ८.५२.१७ ॥
Göttliche Trommeln erklangen, und ein Blumenregen fiel auf die Häupter Keśavas und Arjunas. Dann sprach eine körperlose Stimme.
8.52.18
चन्द्राग्न्यनिलसूर्याणां कान्तिदीप्तिबलद्युतीः ।
यौ सदा बिभ्रतुर्वीराविमौ तौ केशवार्जुनौ ॥ ८.५२.१८ ॥
Diese beiden Helden, Keśava und Arjuna, sind eben jene, die stets den Glanz, die Strahlkraft, die Kraft und den Schimmer von Mond, Feuer, Wind und Sonne tragen.
8.52.19
ब्रह्मेशानाविव पुरा वीरावेकरथे स्थितौ ।
सर्वभूतवरौ वीरौ नरनारायणाविमौ ॥ ८.५२.१९ ॥
Wie einst Brahmā und Īśāna stehen diese beiden Helden auf einem Wagen: Sie sind Nara und Nārāyaṇa, die Besten aller Wesen.
8.52.20
इत्येतन्महदाश्चर्यं दृष्ट्वा श्रुत्वा च भारत ।
अश्वत्थामा सुसङ्क्रुद्धः कृष्णावभ्यद्रवद्रणे ॥ ८.५२.२० ॥
Als er dieses große Wunder gesehen und gehört hatte, o Bhārata, stürzte sich Aśvatthāman, heftig erzürnt, im Kampf auf die beiden Kṛṣṇas.
8.52.21
अथ पाण्डवमस्यन्तममित्रान्तकराञ्छरान् ।
सेषुणा पाणिनाऽऽहूय प्रहसन्द्रौणिरब्रवीत् ॥ ८.५२.२१ ॥
Als er den Pāṇḍava Pfeile abschießen sah, die Feinde vernichten, forderte ihn der Sohn Droṇas mit Bogen und Hand heraus, lachte und sprach.
8.52.22
यदि मां मन्यसे वीर प्राप्तमर्हमिहातिथिम् ।
ततः सर्वात्मना त्वद्य युद्वातिथ्यं प्रयच्छ मे ॥ ८.५२.२२ ॥
O Held, wenn du mich als würdigen Gast ansiehst, der hierher gekommen ist, so biete mir heute mit deinem ganzen Wesen die Gastfreundschaft des Kampfes.
8.52.23
एवमाचार्यपुत्रेण समाहूतो युयुत्सया ।
बहुमेनेऽर्जुनोऽऽत्मानमिति चाह जनार्दनम् ॥ ८.५२.२३ ॥
So vom Sohn des Lehrers aus Kampflust herausgefordert, hielt Arjuna sich in hohen Ehren und sprach zu Janārdana.
8.52.24
संशप्तकाश्च मे वध्या द्रौणिराह्वयते च माम् ।
यदत्रानन्तरं प्राप्तं शंस मे तद्वि माधव ॥ ८.५२.२४ ॥
Die Saṃśaptaka sind von mir zu erschlagen, und der Sohn Droṇas fordert mich heraus. O Mādhava, sage mir, was hier als Nächstes zu tun ist.
8.52.25
आतिथ्यकर्माभ्युत्थाय दीयतां यदि मन्यसे ।
एवमुक्तोऽवहत्पार्थं कृष्णोद्रोणात्मजान्तिके ॥ ८.५२.२५ ॥
Wenn du es für richtig hältst, soll man ihm aus Gastfreundschaft etwas geben. So angesprochen führte Kṛṣṇa Pārtha zum Sohn Droṇas.
8.52.26
शैक्ष्येण विधिनाऽऽहूतं वायुरिन्द्रमिवाध्वरे ।
तमामन्त्र्यैकमनसं केशवो द्रौणिमब्रवीत् ॥ ८.५२.२६ ॥
Keśava wandte sich an den einmütigen Pārtha, der nach Vorschrift gerufen wurde wie der Wind bei einem Opfer zu Indra, und sprach zu Droṇas Sohn.
8.52.27
अश्वत्थामन्स्थिरो भूत्वा प्रहराशु सहस्व च ।
निर्वेष्टुं भर्तृपिण्डं हि कालोऽयमुपजीविनाम् ॥ ८.५२.२७ ॥
Aśvatthāman, stehe fest, schlage schnell und halte aus. Dies ist die Zeit, die Schuld gegenüber dem Herrn zu begleichen, denn es ist die Zeit derer, die von seinem Dienst leben.
8.52.28
सूक्ष्मो विवादो विप्राणां सूक्ष्मौ क्षास्त्रौ जयाजयौ ॥ ८.५२.२८ ॥
Fein sind die Streitigkeiten der Brahmanen; fein sind die Lehren und Schriften, und fein sind Sieg und Niederlage.
8.52.29
नहि संक्षमसे मोहाद्दिव्यां पार्थस्य सत्क्रियाम् ।
समाप्तिमिच्छन्युध्यस्व स्यिरो भूत्वाऽद्य पाण्डवं ॥ ८.५२.२९ ॥
Aus Verblendung erträgst du die göttliche Ehrung Pārthas nicht. Wer das Ende wünscht, stehe heute fest und kämpfe gegen den Sohn Pāṇḍus.
8.52.30
इत्युक्तो वासुदेवेन तथेत्युक्त्वा द्विजोत्तमः ।
विव्याध केशवं षष्ट्या नाराचैरर्जुनं त्रिभिः ॥ ८.५२.३० ॥
Als Vāsudeva so gesprochen hatte, sagte der Beste der Zweimalgeborenen: „Es sei so“, und durchbohrte Keśava mit sechzig Eisenpfeilen und Arjuna mit dreien.
8.52.31
तस्यार्जुनः सुसङ्क्रुद्धस्त्रिभिर्बाणैः शरासनम् ।
चिच्छेदाथान्यदादत्त द्रौणिर्घोरतरं धनुः ॥ ८.५२.३१ ॥
Arjuna, zutiefst erzürnt, zerschnitt seinen Bogen mit drei Pfeilen. Da ergriff der Sohn Droṇas einen anderen, noch schrecklicheren Bogen.
8.52.32
सज्यं कृत्वा निमेषाच्च विव्याधार्जुनकेशवौ ।
त्रिभिः शतैर्वासुदेवं सहस्रेण च पाण्डवम् ॥ ८.५२.३२ ॥
Im Nu spannte er den Bogen und traf Arjuna und Keśava: Vāsudeva mit dreihundert Pfeilen, den Pāṇḍava mit tausend.
8.52.33
ततः शरसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
ससृजे द्रौणिरायस्तः स्तम्भयामास चार्जुनम् ॥ ८.५२.३३ ॥
Da ließ der Sohn Droṇas, sich aufs Äußerste anstrengend, Tausende, Zehntausende und Hunderte von Millionen Pfeilen los und betäubte Arjuna.
8.52.34
इषुधेर्धनुषो ज्यायास्त्वङ्गुलिभ्यश्च मारिष ।
बाह्वोः कराभ्यामुरसो वदनाद्व्राणनेत्रतः ॥ ८.५२.३४ ॥
O Herr, aus dem Köcher, aus dem Bogen, aus der Sehne, aus den Fingern, aus den Armen, aus den Händen, aus der Brust, aus dem Mund, aus Nase und Augen strömten Pfeile hervor.
8.52.35
कर्णाभ्यां शिरसोऽङ्गेभ्यो लोमवर्मभ्य एव च ।
रथध्वजाभ्यां च शरा निष्पेतुर्ब्रह्मवादिनः ॥ ८.५२.३५ ॥
Aus den Ohren, dem Kopf, den Gliedern, den Poren des Körpers sowie aus dem Wagen und seiner Fahne traten die mantra-geweihten Pfeile hervor.
8.52.36
शरजालेन महता बद्ध्वा माधवपाण्डवौ ।
ननाद सुदितो द्रौणिर्महामेघौघनिःस्वनम् ॥ ८.५२.३६ ॥
Nachdem er Mādhava und den Pāṇḍava in einem großen Netz aus Pfeilen gebunden hatte, brüllte der hocherfreute Sohn Droṇas mit dem Donnern einer gewaltigen Gewitterwolke.
8.52.37
तैः पतद्भिर्महाराज द्रौणिमुक्तैः समन्ततः ।
सञ्छादितौ रथस्थौ तावुभौ कृष्णधनञ्जयौ ॥ ८.५२.३७ ॥
O großer König, von allen Seiten mit jenen fallenden, von Drauṇi abgeschossenen Pfeilen bedeckt, wurden die beiden, die auf dem Wagen standen, Kṛṣṇa und Dhanañjaya, beide verhüllt.
8.52.38
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्भारद्वाजः प्रतापवान् ।
निश्चेष्टा तावुभौ चक्रे रणे माधवपाण्डवौ ॥ ८.५२.३८ ॥
Da machte der mächtige Sohn des Bharadvāja mit hunderten scharfen Pfeilen im Kampf die beiden, den Mādhava und den Pāṇḍava, bewegungslos.
8.52.39
महाकृतमभूत् सर्वं स्थावरं जङ्गमं तथा ।
चराचरसा मोप्तारौ दृष्ट्वा सञ्छादितौ शरैः ॥ ८.५२.३९ ॥
Alles, Bewegliches wie Unbewegliches, wurde zu einem großen Wunder, als man die beiden Beschützer der bewegten und unbewegten Welt mit Pfeilen bedeckt sah.
8.52.40
सिद्धचार…श्च संपेतुर्शै समन्ततः ।
अपि … लोकानामिति चाब्रुवन् ॥ ८.५२.४० ॥
Die Siddhas und Cāraṇas versammelten sich von allen Seiten und sprachen so über die Welten.
8.52.41
न मया … राजन्दृष्टपृर्वः पराकमः ।
… कृष्णो छादयतो रणे ॥ ८.५२.४१ ॥
O König, eine solche Tapferkeit habe ich zuvor nie gesehen, wie sie Kṛṣṇa im Kampf mit Pfeilen bedeckt.
8.52.42
…शब्दं रथानां त्रासनं रणे ।
… राजन्सिंहस्य नदतो यथा ॥ ८.५२.४२ ॥
Der schreckliche Lärm der Wagen im Kampf, o König, war wie der eines brüllenden Löwen.
8.52.43
चरतो युद्धे सव्यं दक्षिणमस्यतः ।
विद्युदम्भोधरस्येव भ्राजमाना व्यदृश्यत ॥ ८.५२.४३ ॥
Als er im Kampf umherzog und nach links und rechts Pfeile abschoss, erschien er wie ein Blitz, der in einer Wolke leuchtet.
8.52.44
स तदा क्षिप्रकारी च दृढहस्तश्च पाण्डवः ।
प्रमोहं परमं गत्वा प्रेक्षन्नास्ते धनञ्जयः ॥ ८.५२.४४ ॥
Da verfiel Dhanañjaya, der Pāṇḍava, schnell im Handeln und fest in der Hand, in tiefe Verwirrung und blieb nur schauend stehen.
8.52.45
विक्रमं चरतो युद्धे सव्यं दक्षिणमस्यतः ।
विक्रमं च हृतं मेने आत्मनस्तेन संयुगे ॥ ८.५२.४५ ॥
Als er die Tapferkeit dessen sah, der im Kampf umherzog und nach links und rechts schoss, glaubte er, seine eigene Tapferkeit sei ihm in diesem Gefecht genommen worden.
8.52.46
अथास्य समरे राजन्वपुरासीत्सुदुर्दृशम् ।
द्रौणेस्तत्कुर्वतः कर्म यादृग्रूपं पिनाकिनः ॥ ८.५२.४६ ॥
Da wurde, o König, seine Gestalt im Kampf sehr schwer anzusehen, und als der Sohn Droṇas jene Taten vollbrachte, glich sie der Gestalt Pinākins, des Trägers des Bogens Pināka.
8.52.47
वर्धमाने ततस्तत्र द्रोणपुत्रे विशाम्पते ।
हीयमाने च कौन्तेये कृष्णं रोषः समाविशत् ॥ ८.५२.४७ ॥
Da, o Herr der Völker, als der Sohn Droṇas dort wuchs und der Sohn Kuntīs schwächer wurde, drang Zorn in Kṛṣṇa ein.
8.52.48
स रोषान्निश्वसन्राजन्निर्दहन्निव चक्षुषा ।
द्रौणिं ददर्श सङ्ग्रामे फल्गुनं च मुहुर्मुहुः ॥ ८.५२.४८ ॥
Vor Zorn seufzend, o König, und blickend, als wollte er mit den Augen verbrennen, sah er im Kampf immer wieder den Sohn Droṇas und Phalguna an.
8.52.49
ततः कृष्णोऽब्रवीत्क्रुद्धः पार्थं सप्रणयं वचः ॥ ८.५२.४९ ॥
Da sprach Kṛṣṇa, zornig, liebevoll diese Worte zu Pārtha.
8.52.50
अत्यद्भुततमिदं पार्थ त्वयि पश्यामि संयुगे ।
यत्त्वां विशेषयत्याजौ द्रोणपुत्रोऽद्य भारत ॥ ८.५२.५० ॥
O Pārtha, ich sehe an dir im Kampf dies höchst Wunderbare: Heute, o Bhārata, übertrifft dich der Sohn Droṇas im Gefecht.
8.52.51
कच्चित्ते गाण्डिवं हस्ते मुष्टिर्वा न व्यशीर्यत ।
कच्चिद्वीर्यं यथापूर्वं भुजयोर्वा बलं तव ॥ ८.५२.५१ ॥
Ist der Gāṇḍīva noch in deiner Hand, oder hat sich dein Griff nicht gelockert? Sind deine Tapferkeit und die Kraft deiner Arme wie zuvor?
8.52.52
उदीर्यमाणं हि रणे पश्यामि द्रौणिमाहवे ।
गुरुपुत्र इति ह्येनं मानयन्पाण्डवर्षभ।
उपेक्षां मा कृथाः पार्थ नायं काल उपेक्षितुम् ॥ ८.५२.५२ ॥
Ich sehe den Sohn Droṇas im Kampf vorrücken. Vernachlässige ihn nicht aus Achtung vor ihm als dem Sohn deines Lehrers, o Pārtha, Stier der Pāṇḍava; dies ist keine Zeit zur Nachlässigkeit.
8.52.53
पश्य माधव दौरात्म्यं गुरुपुत्रस्य मां प्रति ।
वधं प्राप्तौ मन्यते नौ प्रावेश्य शवरेश्मनि।
एषोस्मि हन्मि सङ्कल्पं शिक्षया च बलेन च ॥ ८.५२.५३ ॥
Sieh, Mādhava, die Hinterlist des Sohnes meines Lehrers gegen mich! Er denkt, uns beide in ein Leichenhaus geführt dem Tod zu übergeben. Hier bin ich: Ich werde meinen Entschluss durch Geschick und Kraft erfüllen.
8.52.54
एवमुक्त्वाऽस्य चिच्छेद भल्लैः कर्मारमार्जितैः ।
धनुश्छत्रं पताकां च रथशक्तिं गदां वराम् ॥ ८.५२.५४ ॥
So sprechend zerschnitt er mit von Schmieden polierten Bhalla-Pfeilen seinen Bogen, Schirm, Banner, Wagenspeer und seine vortreffliche Keule.
8.52.55
अश्वत्थाम्नः शरानस्ताञ्छित्त्वैकैकं त्रिधा त्रिधा ।
व्यधमद्भरतश्रेष्ठो नीहारमिव मारुतः ॥ ८.५२.५५ ॥
Jeden von Aśvatthāmans Pfeilen zerschnitt er einzeln in drei Stücke; der Beste der Bharatas zerstreute sie, wie der Wind den Nebel zerstreut.
8.52.56
ततः संशप्तकान्भूयः साश्वसूतरथद्विपान् ।
ध्वजपत्तिगणानुर्ग्रैर्बाणैर्विव्याध पाण्डवः ॥ ८.५२.५६ ॥
Dann durchbohrte der Pāṇḍava erneut die Saṃśaptakas mit ihren Pferden, Wagenlenkern, Wagen und Elefanten sowie die Scharen der fahnentragenden Fußsoldaten mit grimmigen Pfeilen.
8.52.57
ये ये ददृशिरे तत्र यद्यद्रूपास्तदा जनाः ।
ते ते तत्र शरैर्व्याप्तं मेनिरेऽऽत्मानमात्मना ॥ ८.५२.५७ ॥
Wer auch immer dort in welcher Gestalt auch erschien, sie alle, dort von Pfeilen bedeckt, glaubten sich selbst von sich selbst mit Pfeilen bedeckt.
8.52.58
ते गाण्डीवप्रमुक्तास्तु नानारूपाः पतत्रिणः ।
क्रोशे साग्रे स्थिताञ्जघ्नुर्द्विपांश्च पुरुषान्रणे ॥ ८.५२.५८ ॥
Jene Pfeile in vielerlei Gestalt, vom Gāṇḍīva abgeschossen, erschlugen im Kampf die vorne stehenden Elefanten und Männer innerhalb eines krośa.
8.52.59
भल्लैश्छिन्नाः कराः पेतुः करिणां मदवर्षिणाम् ।
यथा वने परशुभिर्निकृत्ताः शाल्मलिद्रुमाः ॥ ८.५२.५९ ॥
Die Rüssel der Elefanten, die Madā-Saft verströmten, abgeschnitten von halbmondköpfigen Pfeilen, fielen wie die Śālmali-Bäume im Wald, wenn sie mit Äxten gefällt werden.
8.52.60
पश्चात्तु शैलवत्पतुस्ते गजाः सह सादिभिः ।
वज्रिवज्रावमथिता यथैवाद्रिचयास्तथा ॥ ८.५२.६० ॥
Danach fielen jene Elefanten samt ihren Reitern wie Berge, wie Bergmassen fallen, die vom Donnerkeil Indras zermalmt werden.
8.52.61
गन्धर्वनगराकारान्रथांश्चैव सुकल्पितान् ।
विनीतैर्जवनैर्युक्तानास्थितान्युद्वदुर्मदैः ॥ ८.५२.६१ ॥
Wohlgeordnete Streitwagen, gleich Gandharva-Städten, bespannt mit gelehrigen, schnellen Pferden, bestiegen von im Kampf stolzen Kriegern.
8.52.62
शरैर्विशकलीकुर्वन्नमित्रानभ्यवीवृषत् ।
स्वलङ्कृतानश्वसादीन्पत्तींश्चाहन्धनञ्जयः ॥ ८.५२.६२ ॥
Die Feinde mit Pfeilen zerreißend, ließ Dhanañjaya einen Pfeilregen auf sie niederprasseln und erschlug die prächtig geschmückten Reiter und Fußsoldaten.
8.52.63
धनञ्जययुगान्तार्कः संशप्तकमहार्णवम् ।
व्यशोषयत दुःशोषं तीक्ष्णैः शरगभस्तिभिः ॥ ८.५२.६३ ॥
Dhanañjaya, gleich der Sonne am Ende eines Weltalters, trocknete mit den scharfen Strahlen seiner Pfeile das große, kaum auszutrocknende Meer der Saṃśaptaka aus.
8.52.64
पुनर्द्रौणिमहाशैलं नाराचैर्वज्रसन्निभैः ।
निर्बिभेद महावेगैस्त्वरन्वज्रीव पर्वतम् ॥ ८.५२.६४ ॥
Erneut, mit gewaltiger Wucht eilend, durchbohrte er den großen Berg, den Sohn Droṇas, mit eisernen Pfeilen, gleich Donnerkeilen, wie Indra, der Blitzträger, einen Berg durchbohrt.
8.52.65
तमाचार्यसुतः क्रुद्धः साश्वयन्तारमाशुगैः ।
युयुत्सुरागमद्योद्धुं पार्थस्तानच्छिनच्छरान् ॥ ८.५२.६५ ॥
Der Sohn des Lehrers kam zornentbrannt, kampflustig heran und griff ihn mit schnellen Pfeilen samt Pferden und Wagenlenker an; Pārtha zerschnitt diese Pfeile.
8.52.66
ततः परमसङ्क्रुद्धः काण्डकोशमवासृजत् ।
अश्वत्थामाभिरूपाय गृहानतिथये यथा ॥ ८.५२.६६ ॥
Da, aufs Äußerste erzürnt, leerte er seinen Köcher gegen den würdigen Aśvatthāman, wie man einem Gast das Haus öffnet.
8.52.67
अथ संशप्तकांस्त्यक्त्वा पाण्डवो द्रौणिमभ्ययात् ।
अपाङ्क्तेयानिव त्यक्त्वा दाता पाङ्क्तेयमर्थिनम् ॥ ८.५२.६७ ॥
Dann verließ der Pāṇḍava die Saṃśaptakas und wandte sich dem Sohn Droṇas zu, wie ein Spender, der die für die gemeinsame Mahlzeit Unwürdigen verlässt und zu dem der Tischgemeinschaft würdigen Bittsteller geht.
8.52.68
स्थिताः संशप्तका राजन्दृष्ट्वा युद्वं महात्मनोः ॥ ८.५२.६८ ॥
Stehend, o König, sahen die Saṃśaptakas dem Kampf der beiden Großgesinnten zu.