மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.52.1
कथं संशप्तकैः सार्धमर्जुनस्याभवद्रणः ।
सूतपुत्रस्य पाञ्चालैः कथं युद्धं प्रवर्तितम् ॥ ८.५२.१ ॥
சம்சப்தகர்களுடன் அர்ஜுனனுக்கு எவ்வாறு போர் நிகழ்ந்தது? சூதபுத்திரனுக்கும் பாஞ்சாலர்களுக்கும் எவ்வாறு போர் தொடங்கியது?
8.52.2
अश्वत्थाम्नस्तु यद्युद्धमर्जुनस्य च सञ्जय ।
अन्येषां च मदीयानां पाण्डवैस्तद्ब्रवीहि मे ॥ ८.५२.२ ॥
சஞ்சயா! அஸ்வத்தாமனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் நடந்த போரையும், என் மற்றவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் நடந்த போரையும் எனக்குச் சொல்.
8.52.3
शृणु राजन्यथावृत्तं सङ्ग्रामं ब्रुवतो मम ।
वीराणां शत्रुभिः सार्धं देहपाप्मविनाशनम् ॥ ८.५२.३ ॥
அரசே! நான் சொல்வதைக் கேள். வீரர்கள் எதிரிகளுடன் நடத்திய இந்தப் போரை நடந்தபடியே கேள். இது உடலின் பாவங்களை அழிப்பது.
8.52.4
पार्थः संशप्तकबलं प्रविश्यार्णवसन्निभम् ।
व्यक्षोभयदमित्रघ्नो महावात इवार्णवम् ॥ ८.५२.४ ॥
எதிரிகளை அழிக்கும் பார்த்தன் (அர்ஜுனன்), கடல் போன்ற சம்சப்தகர் படையில் புகுந்து, பெருங்காற்று கடலைக் கலக்குவது போல அதைக் கலக்கினான்.
8.52.5
पूर्णचन्द्राभवक्राणि स्वक्षिभ्रूदशनानि च ।
शिरांस्युन्मथ्य वीराणां शितैर्भल्लैर्धनञ्जयः।
सन्तस्तार क्षितिं क्षिप्रं विनालैर्नलिनैरिव ॥ ८.५२.५ ॥
முழு நிலவு போன்ற முகம், கண், புருவம், பற்கள் கொண்ட வீரர்களின் தலைகளைக் கூர்மையான பல்லங்களால் அறுத்து, தண்டில்லாத தாமரைகளைப் போல அர்ஜுனன் விரைவில் பூமியில் பரப்பினான்.
8.52.6
सुवृत्तानायतान्पुष्टांश्चन्दनागुरुभूषितान् ।
सायुधान्सतलत्रांश्च पञ्चास्योरगसन्निभान्।
बाहून्क्षुरैरमित्राणां चिच्छेद समरेऽर्जुनः ॥ ८.५२.६ ॥
உருண்டு, நீண்டு, பருத்து, சந்தனமும் அகிலும் பூசப்பட்டு, ஆயுதங்களுடனும் கையுறைகளுடனும், ஐந்து தலை பாம்புகள் போன்ற பகைவர்களின் தோள்களை அர்ஜுனன் போரில் கூர்முனை அம்புகளால் வெட்டினான்.
8.52.7
धुर्यान्धुर्योतरान्सूतान्ध्वजांश्चापानि सायकान् ।
पाणीन्नितान्तनिशितैर्भल्लैश्चिच्छेद पाण्डवः ॥ ८.५२.७ ॥
பாண்டவன் கூரிய பல்லங்களால் நுகத்தடி குதிரைகளையும், பின்னணி குதிரைகளையும், தேரோட்டிகளையும், கொடிகளையும், வில்களையும், அம்புகளையும், கைகளையும் வெட்டினான்.
8.52.8
रथान्द्विपान्हयांश्चैव सारोहानर्जुनो युधि ।
शरैरनेकसाहस्रैर्निन्ये राजन्यमक्षयम् ॥ ८.५२.८ ॥
அர்ஜுனன் போரில் சவாரிகளுடன் கூடிய தேர்களையும், யானைகளையும், குதிரைகளையும் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால், அரசே, யமலோகத்துக்கு அனுப்பினான்.
8.52.9
तं प्रवीराः सुसंरब्धा नर्दमाना इवर्षभाः ।
वासितार्थमिव क्रुद्धमभिद्रुत्य महोत्कटाः।
निघ्न्तमभिजघ्नुस्ते शरैः शृङ्गैरिवर्षभाः ॥ ८.५२.९ ॥
மிகவும் சினந்து, காளைகள் போல் முழங்கும் அந்த மகாவீரர்கள், மதம் கொண்ட பசுவை நாடும் காளைகள் போல் பாய்ந்து, அடித்துக்கொண்டிருந்த அந்தக் கோபமுற்ற வீரனை அம்புகளாலும் கொம்புகளைப் போன்ற அம்புகளாலும் தாக்கினார்கள்.
8.52.10
तस्य तेषां च तद्युद्वमभवद्रोमहर्षणम् ।
त्रैलोक्यविजये यद्वद्दैत्यानां सह वज्रिणा ॥ ८.५२.१० ॥
அவனுக்கும் அவர்களுக்கும் நடந்த அந்தப் போர், மூன்று உலகங்களை வென்ற காலத்தில் வஜ்ரதாரியுடன் தைத்தியர்கள் போரிட்டதைப் போல், மயிர்சிலிர்க்க வைப்பதாக இருந்தது.
8.52.11
अस्त्रैस्त्राणि संवार्य द्विषतां सर्वतोऽर्जुनः ।
इषुभिर्बहुभिस्तूर्णं विद्व्वा प्राणाञ्जहार सः ॥ ८.५२.११ ॥
அர்ஜுனன் எதிரிகளின் அஸ்திரங்களைத் தன் அஸ்திரங்களால் எல்லாப் பக்கமும் தடுத்து, உடனே பல அம்புகளால் துளைத்து, அவர்களின் உயிரைப் பறித்தான்.
8.52.12
छिन्नत्रिवेणुचक्राक्षान्हतयोधान्ससारथीन् ।
विध्वस्तायुधतूणीरान्समुन्मथितकेतनान् ॥ ८.५२.१२ ॥
மூன்றாக முறிந்த தேர்களின் நுகம், சக்கரங்கள், அச்சுகள் துண்டாகின; வீரர்கள் மாண்டனர்; தேரோட்டிகளுடன்; ஆயுதங்களும் அம்பறாத்தூணிகளும் நொறுங்கின; கொடிகள் பிடுங்கப்பட்டன.
8.52.13
सञ्छिन्नयोक्ररश्मीषान्वित्रिवेणून्विकूबरान् ।
विस्रस्तबन्धुरयुगान्विस्रस्ताक्षप्रमण्डलान् ॥ ८.५२.१३ ॥
நுகம், கடிவாளம், கயிறுகள் அறுபட்டிருந்தன; முக்கோணத் தண்டுகளும் கூபரங்களும் உடைந்திருந்தன; நுகமும் கட்டுகளும் தளர்ந்திருந்தன; அச்சும் சக்கர வட்டமும் சிதறியிருந்தன.
8.52.14
रथान्विशकलीकुर्वन्महाभ्राणीव मारुतः ॥ ८.५२.१४ ॥
பெரும் மேகங்களைக் காற்று சிதறடிப்பதுபோல், அவன் தேர்களைத் துண்டுதுண்டாக்கிக் கொண்டிருந்தான்.
8.52.15
विस्मापकं प्रेक्षकाणां द्विषतां भयवर्धनम् ।
महारथसहस्रस्य समं कर्माकरोज्जयः ॥ ८.५२.१५ ॥
காண்போரை வியப்பில் ஆழ்த்தியும் பகைவருக்கு அச்சத்தைப் பெருக்கியும், ஆயிரம் மகாரதர்களுக்கு நிகரான செயலை ஜயன் செய்தான்.
8.52.16
सिद्धदेवर्षिसङ्घाश्च चारणाश्चापि तुष्टुवुः ॥ ८.५२.१६ ॥
சித்தர்கள், தேவர்கள், ரிஷிகளின் கூட்டங்களும், சாரணர்களும் அவர்களைப் புகழ்ந்தனர்.
8.52.17
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवर्षाणि चापतन् ।
केशवार्जुनयोर्मूर्ध्नि प्राह वाक्वाशरीरिणी ॥ ८.५२.१७ ॥
தேவ துந்துபிகள் முழங்கின; கேசவனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் தலைமேல் மலர் மழை பொழிந்தது. அப்போது உடலற்ற ஒரு குரல் பேசியது.
8.52.18
चन्द्राग्न्यनिलसूर्याणां कान्तिदीप्तिबलद्युतीः ।
यौ सदा बिभ्रतुर्वीराविमौ तौ केशवार्जुनौ ॥ ८.५२.१८ ॥
சந்திரன், அக்னி, வாயு, சூரியன் ஆகியோரின் ஒளியையும் பிரகாசத்தையும் வலிமையையும் காந்தியையும் எப்போதும் தாங்கும் அந்த வீரர்கள் இவர்களே — இவர்கள், கேசவனும் அர்ஜுனனும்.
8.52.19
ब्रह्मेशानाविव पुरा वीरावेकरथे स्थितौ ।
सर्वभूतवरौ वीरौ नरनारायणाविमौ ॥ ८.५२.१९ ॥
முன்பு பிரம்மாவும் ஈசானனும் போல ஒரே தேரில் நின்ற இந்த இரு வீரர்களும், எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்தவர்களான நரரும் நாராயணரும் ஆவர்.
8.52.20
इत्येतन्महदाश्चर्यं दृष्ट्वा श्रुत्वा च भारत ।
अश्वत्थामा सुसङ्क्रुद्धः कृष्णावभ्यद्रवद्रणे ॥ ८.५२.२० ॥
பாரதா, இந்த மகத்தான அதிசயத்தைக் கண்டும் கேட்டும், அஸ்வத்தாமன் மிகவும் சினந்து போரில் அந்த இரு கிருஷ்ணர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
8.52.21
अथ पाण्डवमस्यन्तममित्रान्तकराञ्छरान् ।
सेषुणा पाणिनाऽऽहूय प्रहसन्द्रौणिरब्रवीत् ॥ ८.५२.२१ ॥
அப்போது பாண்டவன் எதிரிகளை அழிக்கும் அம்புகளை எய்வதைக் கண்டு, துரோணரின் மகன் வில்லுடன் கையால் அவனை அழைத்து சிரித்தபடி கூறினான்.
8.52.22
यदि मां मन्यसे वीर प्राप्तमर्हमिहातिथिम् ।
ततः सर्वात्मना त्वद्य युद्वातिथ्यं प्रयच्छ मे ॥ ८.५२.२२ ॥
வீரனே, இங்கு வந்துள்ள தகுதியுள்ள விருந்தினராக என்னை நீ கருதினால், இன்று முழு மனதுடன் எனக்குப் போர் விருந்தை அளி.
8.52.23
एवमाचार्यपुत्रेण समाहूतो युयुत्सया ।
बहुमेनेऽर्जुनोऽऽत्मानमिति चाह जनार्दनम् ॥ ८.५२.२३ ॥
ஆசிரியரின் மகனால் போர் விருப்பத்துடன் இவ்வாறு அழைக்கப்பட்ட அர்ஜுனன் தன்னை மிகவும் மதித்து, ஜனார்தனனிடம் கூறினான்.
8.52.24
संशप्तकाश्च मे वध्या द्रौणिराह्वयते च माम् ।
यदत्रानन्तरं प्राप्तं शंस मे तद्वि माधव ॥ ८.५२.२४ ॥
சம்சப்தகர்கள் என்னால் கொல்லப்பட வேண்டியவர்கள்; துரோணரின் மகன் என்னை அழைக்கிறான். மாதவா, இங்கு இப்போது எது அடுத்ததாக வந்துள்ளதோ, அதை எனக்குச் சொல்வாய்.
8.52.25
आतिथ्यकर्माभ्युत्थाय दीयतां यदि मन्यसे ।
एवमुक्तोऽवहत्पार्थं कृष्णोद्रोणात्मजान्तिके ॥ ८.५२.२५ ॥
நீர் ஏற்றால் விருந்தோம்பல் கடமையாக எழுந்து ஏதேனும் அளிக்கப்படட்டும். இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவுடன் கிருஷ்ணன் துரோணரின் மகனின் அருகே பார்த்தனை அழைத்துச் சென்றார்.
8.52.26
शैक्ष्येण विधिनाऽऽहूतं वायुरिन्द्रमिवाध्वरे ।
तमामन्त्र्यैकमनसं केशवो द्रौणिमब्रवीत् ॥ ८.५२.२६ ॥
யாகத்தில் முறைப்படி அழைக்கப்பட்ட வாயு இந்திரனைப் போல், ஒருமனம் கொண்ட அவனை அழைத்து கேசவன் துரோணரின் மகனிடம் சொன்னார்.
8.52.27
अश्वत्थामन्स्थिरो भूत्वा प्रहराशु सहस्व च ।
निर्वेष्टुं भर्तृपिण्डं हि कालोऽयमुपजीविनाम् ॥ ८.५२.२७ ॥
அசுவத்தாமனே, நிலையாக நின்று விரைவில் தாக்கு, தாங்கிக்கொள். அரசரின் உணவுக் கடனைத் தீர்ப்பதற்கு இதுவே காலம்; அவரைச் சார்ந்து வாழ்வோருக்கு இதுவே நேரம்.
8.52.28
सूक्ष्मो विवादो विप्राणां सूक्ष्मौ क्षास्त्रौ जयाजयौ ॥ ८.५२.२८ ॥
பிராமணர்களின் வாதங்கள் நுட்பமானவை; சாத்திரங்களும் வெற்றி தோல்வியும் நுட்பமானவை.
8.52.29
नहि संक्षमसे मोहाद्दिव्यां पार्थस्य सत्क्रियाम् ।
समाप्तिमिच्छन्युध्यस्व स्यिरो भूत्वाऽद्य पाण्डवं ॥ ८.५२.२९ ॥
மயக்கத்தால் பார்த்தனின் தெய்வீக மரியாதையை நீ பொறுக்கவில்லை. முடிவை விரும்பி இன்று நிலையாக நின்று பாண்டுவின் மகனோடு போரிடு.
8.52.30
इत्युक्तो वासुदेवेन तथेत्युक्त्वा द्विजोत्तमः ।
विव्याध केशवं षष्ट्या नाराचैरर्जुनं त्रिभिः ॥ ८.५२.३० ॥
வாசுதேவன் இவ்வாறு சொல்லவும், ‘சரி’ என்று கூறி, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவன் கேசவனை அறுபது நாராசங்களாலும், அர்ஜுனனை மூன்றினாலும் துளைத்தான்.
8.52.31
तस्यार्जुनः सुसङ्क्रुद्धस्त्रिभिर्बाणैः शरासनम् ।
चिच्छेदाथान्यदादत्त द्रौणिर्घोरतरं धनुः ॥ ८.५२.३१ ॥
அர்ஜுனன் மிகவும் சினந்து மூன்று அம்புகளால் அவனுடைய வில்லை அறுத்தான். பின்னர் துரோணரின் மகன் வேறொரு, மிகவும் பயங்கரமான வில்லை எடுத்துக்கொண்டான்.
8.52.32
सज्यं कृत्वा निमेषाच्च विव्याधार्जुनकेशवौ ।
त्रिभिः शतैर्वासुदेवं सहस्रेण च पाण्डवम् ॥ ८.५२.३२ ॥
ஒரு கணத்தில் வில்லில் நாண் ஏற்றி அர்ஜுனனையும் கேசவனையும் அவன் தாக்கினான்; வாசுதேவனை முந்நூறு அம்புகளாலும் பாண்டவனை ஆயிரம் அம்புகளாலும்.
8.52.33
ततः शरसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
ससृजे द्रौणिरायस्तः स्तम्भयामास चार्जुनम् ॥ ८.५२.३३ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் முழு வலிமையுடன் ஆயிரக்கணக்கான, இலட்சக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான அம்புகளை ஏவி அர்ஜுனனைத் திகைக்கச் செய்தான்.
8.52.34
इषुधेर्धनुषो ज्यायास्त्वङ्गुलिभ्यश्च मारिष ।
बाह्वोः कराभ्यामुरसो वदनाद्व्राणनेत्रतः ॥ ८.५२.३४ ॥
ஓ மாரிஷா, அம்பறாத்தூணியிலிருந்தும், வில்லிலிருந்தும், நாணிலிருந்தும், விரல்களிலிருந்தும், தோள்களிலிருந்தும், கைகளிலிருந்தும், மார்பிலிருந்தும், வாயிலிருந்தும், மூக்கு கண்களிலிருந்தும் அம்புகள் பாய்ந்தன.
8.52.35
कर्णाभ्यां शिरसोऽङ्गेभ्यो लोमवर्मभ्य एव च ।
रथध्वजाभ्यां च शरा निष्पेतुर्ब्रह्मवादिनः ॥ ८.५२.३५ ॥
காதுகளிலிருந்தும், தலையிலிருந்தும், உறுப்புகளிலிருந்தும், மயிர்க்கால்களிலிருந்தும், தேர் மற்றும் கொடியிலிருந்தும் மந்திரத்தால் பெற்ற அம்புகள் பாய்ந்தன.
8.52.36
शरजालेन महता बद्ध्वा माधवपाण्डवौ ।
ननाद सुदितो द्रौणिर्महामेघौघनिःस्वनम् ॥ ८.५२.३६ ॥
அம்புகளின் பெரும் வலையால் மாதவனையும் பாண்டவனையும் கட்டி, துரோணரின் மகன் மிகவும் மகிழ்ந்து பெரு மேகத்தின் முழக்கம்போல் கர்ஜித்தான்.
8.52.37
तैः पतद्भिर्महाराज द्रौणिमुक्तैः समन्ततः ।
सञ्छादितौ रथस्थौ तावुभौ कृष्णधनञ्जयौ ॥ ८.५२.३७ ॥
மன்னா, துரோணியால் எய்யப்பட்டு எல்லாப் பக்கங்களிலும் விழுந்த அந்த அம்புகளால், தேரில் நின்ற அந்த இரண்டு பேரான கிருஷ்ணனும் தனஞ்ஜயனும் மூடப்பட்டனர்.
8.52.38
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्भारद्वाजः प्रतापवान् ।
निश्चेष्टा तावुभौ चक्रे रणे माधवपाण्डवौ ॥ ८.५२.३८ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க பாரத்வாஜர் கூர்மையான நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் போரில் மாதவனையும் பாண்டவனையும் இருவரையும் அசைவற்றவர்களாக ஆக்கினார்.
8.52.39
महाकृतमभूत् सर्वं स्थावरं जङ्गमं तथा ।
चराचरसा मोप्तारौ दृष्ट्वा सञ्छादितौ शरैः ॥ ८.५२.३९ ॥
அசையும், அசையாத அனைத்தும் ஒரு பெரும் வியப்பாயின; அசையும் அசையாத உலகின் காவலர்கள் இருவரும் அம்புகளால் மூடப்பட்டதைக் கண்டு.
8.52.40
सिद्धचार…श्च संपेतुर्शै समन्ततः ।
अपि … लोकानामिति चाब्रुवन् ॥ ८.५२.४० ॥
சித்தர்களும் சாரணர்களும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கூடினர்; உலகங்களைப் பற்றி இவ்வாறு சொல்லத் தொடங்கினர்.
8.52.41
न मया … राजन्दृष्टपृर्वः पराकमः ।
… कृष्णो छादयतो रणे ॥ ८.५२.४१ ॥
அரசே, போரில் கிருஷ்ணன் (அம்புகளால்) மூடுவதைக் கண்ட இத்தகைய வீரத்தை நான் முன்பு கண்டதில்லை.
8.52.42
…शब्दं रथानां त्रासनं रणे ।
… राजन्सिंहस्य नदतो यथा ॥ ८.५२.४२ ॥
போரில் தேர்களின் பயங்கர ஒலி, அரசே, கர்ஜிக்கும் சிங்கத்தைப் போல் இருந்தது.
8.52.43
चरतो युद्धे सव्यं दक्षिणमस्यतः ।
विद्युदम्भोधरस्येव भ्राजमाना व्यदृश्यत ॥ ८.५२.४३ ॥
போரில் இடப்புறமும் வலப்புறமும் அம்பெய்து திரிந்தபோது அவர் மேகத்தில் ஒளிரும் மின்னல் போலத் தோன்றினார்.
8.52.44
स तदा क्षिप्रकारी च दृढहस्तश्च पाण्डवः ।
प्रमोहं परमं गत्वा प्रेक्षन्नास्ते धनञ्जयः ॥ ८.५२.४४ ॥
அப்போது விரைந்து செயல்படும், உறுதியான கைகளைக் கொண்ட பாண்டவன் தனஞ்சயன் மிகுந்த மயக்கமடைந்து வெறுமனே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
8.52.45
विक्रमं चरतो युद्धे सव्यं दक्षिणमस्यतः ।
विक्रमं च हृतं मेने आत्मनस्तेन संयुगे ॥ ८.५२.४५ ॥
போரில் இடப்புறமும் வலப்புறமும் அம்பெய்து திரிந்த அவனுடைய வீரத்தைக் கண்டு, தன் வீரம் அவனால் பறிக்கப்பட்டுவிட்டதாக அவன் எண்ணினான்.
8.52.46
अथास्य समरे राजन्वपुरासीत्सुदुर्दृशम् ।
द्रौणेस्तत्कुर्वतः कर्म यादृग्रूपं पिनाकिनः ॥ ८.५२.४६ ॥
அரசே, அப்போது போரில் அவனுடைய வடிவம் காண்பதற்கு மிகக் கடினமானதாயிற்று; துரோணன் மகன் அந்தச் செயல்களைச் செய்கையில் அது பினாகதாரியின் (சிவனின்) வடிவம் போல இருந்தது.
8.52.47
वर्धमाने ततस्तत्र द्रोणपुत्रे विशाम्पते ।
हीयमाने च कौन्तेये कृष्णं रोषः समाविशत् ॥ ८.५२.४७ ॥
மக்களின் தலைவனே, அங்கே துரோணன் மகன் வளர்ந்து கொண்டிருக்கையில், குந்தியின் மகன் குறைந்து கொண்டிருக்கையில், கிருஷ்ணனுக்குள் கோபம் புகுந்தது.
8.52.48
स रोषान्निश्वसन्राजन्निर्दहन्निव चक्षुषा ।
द्रौणिं ददर्श सङ्ग्रामे फल्गुनं च मुहुर्मुहुः ॥ ८.५२.४८ ॥
அரசே, கோபத்தால் பெருமூச்சு விட்டவனாய், கண்ணால் எரித்துவிடுபவன் போல, போரில் துரோணன் மகனையும் பல்குனனையும் மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தான்.
8.52.49
ततः कृष्णोऽब्रवीत्क्रुद्धः पार्थं सप्रणयं वचः ॥ ८.५२.४९ ॥
அப்போது கோபமடைந்த கிருஷ்ணன் பார்த்தனிடம் அன்புடன் இவ்வாறு கூறினார்.
8.52.50
अत्यद्भुततमिदं पार्थ त्वयि पश्यामि संयुगे ।
यत्त्वां विशेषयत्याजौ द्रोणपुत्रोऽद्य भारत ॥ ८.५२.५० ॥
பார்த்தா, போரில் உன்னில் மிக அற்புதமான ஒன்றை நான் காண்கிறேன்; பாரதா, இன்று துரோணரின் மகன் போரில் உன்னையும் மிஞ்சுகிறான்.
8.52.51
कच्चित्ते गाण्डिवं हस्ते मुष्टिर्वा न व्यशीर्यत ।
कच्चिद्वीर्यं यथापूर्वं भुजयोर्वा बलं तव ॥ ८.५२.५१ ॥
உன் கையில் காண்டீவம் இருக்கிறதா, அல்லது உன் பிடி தளர்ந்துவிட்டதா? உன் வீரமும் கரங்களின் பலமும் முன்போல் உள்ளனவா?
8.52.52
उदीर्यमाणं हि रणे पश्यामि द्रौणिमाहवे ।
गुरुपुत्र इति ह्येनं मानयन्पाण्डवर्षभ।
उपेक्षां मा कृथाः पार्थ नायं काल उपेक्षितुम् ॥ ८.५२.५२ ॥
போர்க்களத்தில் துரோணரின் மகன் முன்னேறி வருவதை நான் காண்கிறேன். குருவின் மகன் என்று அவனை மதித்து, பாண்டவர்களின் காளையே, பார்த்தா, புறக்கணிக்காதே; இது புறக்கணிக்கும் நேரமல்ல.
8.52.53
पश्य माधव दौरात्म्यं गुरुपुत्रस्य मां प्रति ।
वधं प्राप्तौ मन्यते नौ प्रावेश्य शवरेश्मनि।
एषोस्मि हन्मि सङ्कल्पं शिक्षया च बलेन च ॥ ८.५२.५३ ॥
பார், மாதவா, குருவின் மகனின் என் மீதான கொடுமையை! நம் இருவரையும் சவக்குடிலில் நுழைத்து நம்மைக் கொல்வதாக அவன் நினைக்கிறான். இதோ நான் இருக்கிறேன்; என் உறுதியை பயிற்சியாலும் வலிமையாலும் நிறைவேற்றுவேன்.
8.52.54
एवमुक्त्वाऽस्य चिच्छेद भल्लैः कर्मारमार्जितैः ।
धनुश्छत्रं पताकां च रथशक्तिं गदां वराम् ॥ ८.५२.५४ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, கொல்லர்களால் சாணை பிடிக்கப்பட்ட பல்லங்களால் அவனது வில், குடை, கொடி, தேர்வேல், சிறந்த கதை ஆகியவற்றை அறுத்தான்.
8.52.55
अश्वत्थाम्नः शरानस्ताञ्छित्त्वैकैकं त्रिधा त्रिधा ।
व्यधमद्भरतश्रेष्ठो नीहारमिव मारुतः ॥ ८.५२.५५ ॥
அஸ்வத்தாமனின் அந்த அம்புகளை ஒவ்வொன்றாக மூன்று மூன்று துண்டுகளாக வெட்டி, பரதர்களில் சிறந்தவன் பனிமூட்டத்தைக் காற்று சிதறடிப்பது போல அவற்றைச் சிதறடித்தான்.
8.52.56
ततः संशप्तकान्भूयः साश्वसूतरथद्विपान् ।
ध्वजपत्तिगणानुर्ग्रैर्बाणैर्विव्याध पाण्डवः ॥ ८.५२.५६ ॥
பின்னர் பாண்டவன் சம்சப்தகர்களையும், அவர்களின் குதிரைகள், தேரோட்டிகள், தேர்கள், யானைகள், கொடி ஏந்திய காலாட்படைக் கூட்டங்களையும் கொடிய அம்புகளால் மீண்டும் துளைத்தான்.
8.52.57
ये ये ददृशिरे तत्र यद्यद्रूपास्तदा जनाः ।
ते ते तत्र शरैर्व्याप्तं मेनिरेऽऽत्मानमात्मना ॥ ८.५२.५७ ॥
அங்கு யார் யார், எந்த எந்த உருவத்துடன் தென்பட்டார்களோ, அவர்கள் எல்லோரும் அங்கே அம்புகளால் மூடப்பட்டதாக தங்களையே தாங்கள் எண்ணிக்கொண்டனர்.
8.52.58
ते गाण्डीवप्रमुक्तास्तु नानारूपाः पतत्रिणः ।
क्रोशे साग्रे स्थिताञ्जघ्नुर्द्विपांश्च पुरुषान्रणे ॥ ८.५२.५८ ॥
காண்டீவத்திலிருந்து ஏவப்பட்ட அந்த பல வடிவ இறக்கை அம்புகள், ஒரு குரோசத்துக்குள் முன்னே நின்ற யானைகளையும் மனிதர்களையும் போரில் கொன்றன.
8.52.59
भल्लैश्छिन्नाः कराः पेतुः करिणां मदवर्षिणाम् ।
यथा वने परशुभिर्निकृत्ताः शाल्मलिद्रुमाः ॥ ८.५२.५९ ॥
பல்லங்களால் வெட்டப்பட்ட, மதநீர் பொழியும் யானைகளின் துதிக்கைகள் விழுந்தன; காட்டில் கோடரிகளால் வெட்டப்பட்ட இலவ மரங்கள் போல.
8.52.60
पश्चात्तु शैलवत्पतुस्ते गजाः सह सादिभिः ।
वज्रिवज्रावमथिता यथैवाद्रिचयास्तथा ॥ ८.५२.६० ॥
பின்னர் அந்த யானைகள் தம் பாகர்களுடன் மலைகள் போல விழுந்தன; இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தால் நொறுக்கப்பட்ட மலைக்குவியல்கள் விழுவது போல.
8.52.61
गन्धर्वनगराकारान्रथांश्चैव सुकल्पितान् ।
विनीतैर्जवनैर्युक्तानास्थितान्युद्वदुर्मदैः ॥ ८.५२.६१ ॥
கந்தர்வ நகரங்களைப் போன்ற, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட தேர்களில், அடக்கமான விரைந்த குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டு, போரில் செருக்குற்ற வீரர்கள் ஏறியிருந்தவை.
8.52.62
शरैर्विशकलीकुर्वन्नमित्रानभ्यवीवृषत् ।
स्वलङ्कृतानश्वसादीन्पत्तींश्चाहन्धनञ्जयः ॥ ८.५२.६२ ॥
அம்புகளால் பகைவரைச் சிதறடித்துக்கொண்டு, தனஞ்சயன் அவர்கள் மீது அம்பு மழை பொழிந்தான்; நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைவீரர்களையும் காலாட்படையினரையும் கொன்றான்.
8.52.63
धनञ्जययुगान्तार्कः संशप्तकमहार्णवम् ।
व्यशोषयत दुःशोषं तीक्ष्णैः शरगभस्तिभिः ॥ ८.५२.६३ ॥
யுகமுடிவின் சூரியனைப் போன்ற தனஞ்சயன், கூரிய அம்புக் கதிர்களால், வற்றச் செய்ய முடியாத சம்சப்தகர்களின் பெருங்கடலை வற்றச் செய்தான்.
8.52.64
पुनर्द्रौणिमहाशैलं नाराचैर्वज्रसन्निभैः ।
निर्बिभेद महावेगैस्त्वरन्वज्रीव पर्वतम् ॥ ८.५२.६४ ॥
மீண்டும் துரோணரின் மகனாகிய மகாமலையை, வஜ்ரத்தை ஒத்த இரும்பு அம்புகளால், மிகுந்த வேகத்துடன் விரைந்து, வஜ்ரதாரியான இந்திரன் மலையைத் துளைப்பது போல் துளைத்தான்.
8.52.65
तमाचार्यसुतः क्रुद्धः साश्वयन्तारमाशुगैः ।
युयुत्सुरागमद्योद्धुं पार्थस्तानच्छिनच्छरान् ॥ ८.५२.६५ ॥
ஆசாரியர் மகன் (அசுவத்தாமன்) கோபித்து, குதிரைகளோடும் சாரதியோடும் அவனைத் துரித அம்புகளால் தாக்கப் போருக்கு வந்தான்; பார்த்தன் அந்த அம்புகளை அறுத்தான்.
8.52.66
ततः परमसङ्क्रुद्धः काण्डकोशमवासृजत् ।
अश्वत्थामाभिरूपाय गृहानतिथये यथा ॥ ८.५२.६६ ॥
பின்னர் மிகவும் கோபமுற்று, அசுவத்தாமனை நோக்கி, விருந்தினனுக்கு வீட்டைத் திறப்பது போல, தன் அம்புக்கூட்டைத் திறந்து விட்டான்.
8.52.67
अथ संशप्तकांस्त्यक्त्वा पाण्डवो द्रौणिमभ्ययात् ।
अपाङ्क्तेयानिव त्यक्त्वा दाता पाङ्क्तेयमर्थिनम् ॥ ८.५२.६७ ॥
பின்னர் சம்சப்தகர்களை விட்டுவிட்டு பாண்டவன் துரோணரின் மகனை நோக்கிச் சென்றான்; பந்தியில் அமராதவர்களை விட்டுவிட்டு, பந்திக்குரிய யாசகனிடம் கொடையாளி செல்வது போல.
8.52.68
स्थिताः संशप्तका राजन्दृष्ट्वा युद्वं महात्मनोः ॥ ८.५२.६८ ॥
அரசே, சம்சப்தகர்கள் நின்று அந்த இரு மகாத்மாக்களின் போரைப் பார்த்தனர்.