மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.67.1
द्रौणिस्तु रथवंशेन महता परिवारितः ।
अपतत्सहसा राजन्यत्र पार्थो व्यवस्थितः ॥ ८.६७.१ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: அரசே, துரோணரின் மகன் பெரும் தேர்ப்படையால் சூழப்பட்டவனாய் திடீரென்று பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) நின்றிருந்த இடத்தை நோக்கி முன்னேறினான்.
8.67.2
तमापतन्तं सहसा शूरः शौरिसहायवान् ।
दधार समरे पार्थो वेलेव मकरालयम् ॥ ८.६७.२ ॥
சௌரி (கிருஷ்ணன்) துணையாக இருந்த அந்த வீரன் பார்த்தன், திடீரென்று தன்னை நோக்கி விரைந்து வந்தவனை போரில் தடுத்தான்; கடற்கரை மகரங்களின் கடலைத் தடுப்பது போல.
8.67.3
ततः क्रुद्धो महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
अर्जुनं वासुदेवं च च्छादयामास सायकैः ॥ ८.६७.३ ॥
அப்போது மகாராஜனே, கோபமும் வீரமும் கொண்ட துரோணரின் மகன் அர்ஜுனனையும் வாசுதேவனையும் அம்புகளால் மறைத்தான்.
8.67.4
अवच्छन्नौ ततः कृष्णौ दृष्ट्वा तत्र महारथाः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्रैक्षन्त कुरवस्तदा ॥ ८.६७.४ ॥
அங்கே இரு கிருஷ்ணர்களும் (கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும்) மறைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, மகாரதர்களும் குருக்களும் பெரும் வியப்பு அடைந்து அப்போது பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.
8.67.5
अर्जुनस्तु ततो दिव्यमस्त्रं चक्रे हसन्निव ।
तदस्त्रं वारयामास ब्राह्मणो युधि भारत ॥ ८.६७.५ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் சிரிப்பது போல் தெய்வீக அஸ்திரத்தை ஏவினான்; பாரதனே, போரில் அவன் பிராமணனின் (துரோணரின் மகனின்) அந்த அஸ்திரத்தைத் தடுத்தான்.
8.67.6
यद्यद्धि व्याक्षिपद्युद्धे फल्गुनोऽस्त्रं जिघांसया ।
तत्तदस्त्रैर्महेष्वासो द्रोणपुत्रो जघान ह ॥ ८.६७.६ ॥
போரில் பல்குணன் (அர்ஜுனன்) கொல்லும் விருப்பத்தோடு எந்தெந்த அஸ்திரங்களை ஏவினானோ, அவை ஒவ்வொன்றையும் மகா வில்லாளியான துரோணரின் மகன் தன் அஸ்திரங்களால் முறியடித்தான்.
8.67.7
अस्त्रयुद्धे महाराज वर्तमाने महाभये ।
अपश्याम रणे द्रौणिं व्यात्ताननमिवान्तकम् ॥ ८.६७.७ ॥
மகாராஜாவே, அஸ்திரப் போர் பெரும் அச்சத்துடன் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, போர்க்களத்தில் வாய் பிளந்த யமனைப் போன்ற துரோணரின் மகனைக் கண்டோம்.
8.67.8
स दिशः प्रदिशश्चैव च्छादयित्वा ह्यजिह्मगैः ।
वासुदेवं त्रिभिर्बाणैरविध्यद्दक्षिणे भुजे ॥ ८.६७.८ ॥
அவன் திசைகளையும் உபதிசைகளையும் நேரான அம்புகளால் மறைத்து, வாசுதேவரை அவருடைய வலது தோளில் மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
8.67.9
ततोऽर्जुनो रथान्सर्वान्हत्वा तस्य पदानुगान् ।
चकार समरे भूमिं शोणितौघपरिप्लुताम्।
सर्बलोकवहां रौद्रां परलोकवहां नदीम् ॥ ८.६७.९ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் அவனுடைய எல்லா தேர்களையும் காலாட்படை வீரர்களையும் கொன்று, போர்க்களத்தை இரத்த வெள்ளத்தால் நிரம்பிய, எல்லா உலகங்களையும் சுமந்து செல்லும், பயங்கரமான, பரலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் ஆறாக ஆக்கினான்.
8.67.10
सरथा रथिनः पेतुः पार्थचापच्युतैः शरैः ॥ ८.६७.१० ॥
பார்த்தனின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளால் தேர்களுடன் தேர்வீரர்கள் வீழ்ந்தனர்.
8.67.11
द्रौणेरपहतान्सङ्खे ददृशु स च तां तथा ।
प्रावर्तयन्महाघोरां नदीं परवहां तदा ॥ ८.६७.११ ॥
துரோணரின் மகனால் போரில் வீழ்த்தப்பட்டவர்களை அவர்கள் கண்டனர்; அவனும் அவ்வாறே கண்டான். அப்போது அவர்கள் அந்த மிகக் கொடிய, பரலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் ஆற்றைப் பெருக்கெடுக்கச் செய்தனர்.
8.67.12
तयोस्तु व्याकुले युद्धे द्रौणेः पार्थस्य दारुणे ।
अमर्यादं योधयन्तः पर्यधावन्त पृष्ठतः ॥ ८.६७.१२ ॥
துரோணரின் மகனுக்கும் பார்த்தனுக்கும் நடந்த அந்த கொடிய, குழப்பமான போரில், வரம்பு மீறிப் போரிட்டவர்கள் பின்புறமாக ஓடினர்.
8.67.13
रथैर्हताश्वसूतैश्च हतारोहैश्च वाजिभिः ।
द्विरदैश्च हतारोहैर्महामात्रैर्हतद्विपैः ॥ ८.६७.१३ ॥
தேர்களும், கொல்லப்பட்ட குதிரைகளும் சாரதிகளும் கொண்டவை, கொல்லப்பட்ட வீரர்களைக் கொண்ட குதிரைகளும் யானைகளும், கொல்லப்பட்ட யானைப்பாகர்களும் யானைகளும் கொண்டவை ஆயின.
8.67.14
पार्थेन समरे राजन्कृतो घोरो जनक्षयः ।
निहता रथिनः पेतुः पार्थचापच्युतैः शरैः ॥ ८.६७.१४ ॥
அரசே, போரில் பார்த்தனால் கொடிய மனிதப் படுகொலை நிகழ்த்தப்பட்டது; பார்த்தனின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளால் கொல்லப்பட்ட தேர்வீரர்கள் வீழ்ந்தனர்.
8.67.15
हयाश्च पर्यधावन्त मुक्तयोक्त्रास्ततस्ततः ।
तद्दृष्ट्वा कर्म पार्थस्य द्रौणिराहवशोभिनः ॥ ८.६७.१५ ॥
நுகத்தடியும் கடிவாளமும் அவிழ்ந்த குதிரைகள் அங்குமிங்கும் ஓடின. பார்த்தனின் அந்தச் செயலைக் கண்ட, போரில் சிறந்து விளங்கும் துரோணரின் மகன் (அஸ்வத்தாமன்)...
8.67.16
अर्जुनं जयतां श्रेष्ठं त्वरितोऽभ्येत्य वीर्यवान् ।
विधुन्वानो महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम् ॥ ८.६७.१६ ॥
வெற்றியாளர்களில் சிறந்த அர்ஜுனனை விரைந்து அணுகிய வீரன் (அஸ்வத்தாமன்), பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தனது பெரிய வில்லை உதறினான்.
8.67.17
अवाकिरत्ततो द्रौमिः समन्तान्निशितैः शरैः ।
भूयोऽर्जुनं महाराज द्रौणिरायम्य पत्रिणा ॥ ८.६७.१७ ॥
அப்போது துரோணரின் மகன் நான்கு பக்கங்களிலிருந்தும் கூர்மையான அம்புகளை பொழிந்தான். மகாராஜனே, துரோணரின் மகன் மீண்டும் இறகுடைய அம்பை இழுத்து அர்ஜுனனை (அம்புகளால் மூடினான்).
8.67.18
वक्षोदेशे भृशं पार्थं ताडयामास निर्दयम् ।
सोऽतिविद्धो रणे तेन द्रोणपुत्रेण भारत ॥ ८.६७.१८ ॥
அவன் பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) மார்பில் இரக்கமின்றி கடுமையாகத் தாக்கினான். பாரதனே, துரோணரின் மகனால் போரில் பெரிதும் காயமடைந்த அவன் (அர்ஜுனன்)...
8.67.19
गाण्डीवधन्वा प्रसभं शरवर्षैरुदारधीः ।
सञ्छाद्य समरे द्रौणिं चिच्छेदास्य च कार्मुकम् ॥ ८.६७.१९ ॥
காண்டீவ வில்லை ஏந்திய உதாரபுத்தி அர்ஜுனன் பலத்துடன் அம்பு மழையால் போரில் துரோணரின் மகனை மறைத்து, அவனுடைய வில்லை வெட்டினான்.
8.67.20
स च्छिन्नधन्वा परिधं वज्रस्पर्शसमं युधि ।
आदाय चिक्षेप तदा द्रोणपुत्रः किरीटिने ॥ ८.६७.२० ॥
வில் அறுபட்ட துரோணர் மகன், இடியின் தொடுதல் போன்ற பரிகத்தை எடுத்து அப்போது போரில் கிரீடியின் மீது எறிந்தான்.
8.67.21
तमापन्ततं परिघं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
चिच्छेद सहसा राजन्प्रहसन्निव पाण्डवः ॥ ८.६७.२१ ॥
அரசே! பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த வரும் பரிகத்தை பாண்டவன் உடனே சிரிப்பவன் போல வெட்டினான்.
8.67.22
स पपात तदा भूमौ निकृत्तः पार्थसायकैः ।
विकीर्णः पर्वतो राजन्यथा वज्रेण ताडितः ॥ ८.६७.२२ ॥
அரசே! பார்த்தனின் அம்புகளால் வெட்டுண்டு அவன் அப்போது தரையில் விழுந்தான்; இடியால் தாக்கப்பட்ட மலை சிதறுவது போல்.
8.67.23
ततः क्रुद्धो महाराज द्रोणपुत्रो महारथः ।
ऐन्द्रेण चास्त्रवेगेन बीभत्सुं समवाकिरत् ॥ ८.६७.२३ ॥
அப்போது மகாராஜனே! கோபம் கொண்ட மகாரதனாகிய துரோணர் மகன் இந்திர அஸ்திரத்தின் வேகத்தால் பீபத்சுவின் மீது பொழிந்தான்.
8.67.24
तस्येन्द्रजालावततं समीक्ष्य ।
पार्थो राजन्गाण्डिवमाददे सः।
ऐन्द्रं जालं प्रत्यहरत्तरस्वी ।
वरास्त्रमादाय महेन्द्रसृष्टम् ॥ ८.६७.२४ ॥
அரசே! அவனுடைய இந்திரஜால வலை விரிவதைக் கண்டு பார்த்தன் காண்டீவத்தை எடுத்தான். வேகமுள்ள அவன் மகேந்திரன் ஏவிய சிறந்த அஸ்திரத்தை எடுத்து, ஐந்திர வலையைத் திருப்பினான்.
8.67.25
विदार्य तज्जालमथेन्द्रमुक्तं ।
पार्थस्ततो द्रौणिरथं क्षणेन।
प्रच्छादयामास ततोऽभ्युपेत्य ।
द्रौणिस्तदा पार्थशराभिभूतः ॥ ८.६७.२५ ॥
இந்திரனால் அளிக்கப்பட்ட அந்த வலையைப் பிளந்து, பின்னர் பார்த்தன் ஒரு கணத்தில் துரோணரின் மகனின் தேரை மறைத்தான். அப்போது துரோணரின் மகன், பார்த்தனின் அம்புகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டு அருகில் வந்து...
8.67.26
विगाह्य तां पाण्डवबाणवृष्टिं ।
शरैः परं नाम ततः प्रकाश्य।
शतेन कृष्णं सहसाभ्यविद्ध्या… ।
त्त्रिभिः शतैरर्जुनं क्षुद्रकाणाम् ॥ ८.६७.२६ ॥
பாண்டவர்களின் அந்த அம்பு மழைக்குள் புகுந்து, பின்னர் தன் பெயரை அறிவித்து, உடனே நூறு அம்புகளால் கிருஷ்ணனைத் தாக்கினான்… மூன்று நூறு சிறிய அம்புகளால் அர்ஜுனனை...
8.67.27
ततोऽर्जुनः सायकानां शतेन ।
गुरोः सुतं मर्मसु निर्बिभेद।
अश्वांश्च सूतं च तथा धनुर्ज्या… ।
मवाकिरत्पश्यतां तावकानाम् ॥ ८.६७.२७ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் நூறு அம்புகளால் குருவின் (துரோணரின்) மகனை மர்மஸ்தானங்களில் துளைத்தான்; குதிரைகளையும், சாரதியையும், வில்நாணையும்… உங்கள் மனிதர்கள் பார்க்க சிதறடித்தான்.
8.67.28
स विद्ध्वा मर्मसु द्रौणिं पाण्डवः परवीरहा ।
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् ॥ ८.६७.२८ ॥
அந்தப் பாண்டவன், எதிரி வீரர்களை அழிப்பவன், துரோணரின் மகனை மர்மஸ்தானங்களில் துளைத்து, பல்லம் என்ற அம்பால் அவனுடைய சாரதியை தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான்.
8.67.29
स सङ्गृह्य स्वयं वाहान्कृष्णौ प्राच्छदयच्छरैः ।
तत्राद्भुतमपरश्याम द्रौणेराशु पराक्रमम् ॥ ८.६७.२९ ॥
அவன் தானே குதிரைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு, இரு கிருஷ்ணர்களையும் (கிருஷ்ணனையும் அர்ஜுனனையும்) அம்புகளால் மூடினான். அங்கே துரோணரின் மகனின் விரைவான வீரத்தை அற்புதமாகக் கண்டோம்.
8.67.30
संयच्छंस्तुरगान्यच्च फल्गुनं चाप्ययोधयत् ।
तदस्य समरे राजन्सर्वभूतान्यपूजयन् ॥ ८.६७.३० ॥
குதிரைகளைக் கட்டுப்படுத்தியும், பல்குனனுடன் (அர்ஜுனனுடன்) போரிட்டும் — அரசே, போரில் அவனுடைய அந்தச் செயலை எல்லா உயிர்களும் போற்றின.
8.67.31
तेनास्य समरे योधास्तुष्टुवुः सर्व एव ते ।
यदा निजगृहे पार्थो द्रोणपुत्रेण धन्विना ॥ ८.६७.३१ ॥
துரோணரின் மகனும் வில்லாளியுமான அசுவத்தாமன் பார்த்தனை போர்க்களத்தில் தடுத்தபோது, அதனால் அவர்கள் அனைவரும் அவனைப் புகழ்ந்தனர்.
8.67.32
तदा प्रहस्य बीभस्तुर्द्रोणपुत्रस्य संयुगे ।
क्षिप्रं रश्मीनथाश्वानां क्षुरप्रैश्चिच्छिदे जयः ॥ ८.६७.३२ ॥
அப்போது பீபத்சு (அர்ஜுனன்) சிரித்துக்கொண்டே போரில் துரோணரின் மகனின் கடிவாளங்களையும் குதிரைகளையும் கூரிய அம்புகளால் விரைவாக வெட்டி வெற்றி பெற்றான்.
8.67.33
प्राद्रवंस्तुरगास्तस्य शरवेगप्रपीडिताः ।
ततोऽभून्निनदो घोरस्तव सैन्यस्य भारत ॥ ८.६७.३३ ॥
அவனுடைய குதிரைகள் அம்புகளின் வேகத்தால் வருந்தி ஓடின. அப்போது, ஓ பாரதா, உன் படையில் பயங்கரமான ஆரவாரம் எழுந்தது.
8.67.34
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा तव सैन्यं समाद्रवन् ।
समन्तान्निशितान्बाणान्विमुञ्चन्तो जयैषिणः ॥ ८.६७.३४ ॥
பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்று, வெற்றியை விரும்பி, கூரிய அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு உன் படையின் மீது எல்லா பக்கங்களிலும் பாய்ந்தனர்.
8.67.35
तावकी चतुरङ्गैषा पाण्डवैस्तु महाचमूः ।
पुनःपुनरथो वीरैः प्रभग्ना जितकाशिभिः ॥ ८.६७.३५ ॥
உன்னுடைய இந்த நால்வகைப் பெரும் படை பாண்டவ வீரர்களால் மீண்டும் மீண்டும் வெற்றி கருதி முறியடிக்கப்பட்டது.
8.67.36
पश्यतां ते महाराज पुत्राणां चित्रयोधिनाम् ।
शकुनेः सौबलेयस्य कर्णस्य च विशाम्पते ॥ ८.६७.३६ ॥
ஓ மகாராஜா, உன் புதல்வர்கள் கண்முன்னே, அற்புத வீரர்களான அவர்களின் கண்முன்னே, சுபலனின் மகன் சகுனியும் கர்ணனும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, ஓ மக்களின் தலைவனே.
8.67.37
वार्यमाणा महासेना पुत्रैस्तव जनेश्वर ।
न चातिष्ठत सङ्ग्रामे पीड्यमाना समन्ततः ॥ ८.६७.३७ ॥
ஜனேஸ்வரா, உன் மகன்களால் தடுக்கப்பட்ட அந்த பெரிய படை போரில் நிற்கவில்லை; எல்லாப் பக்கங்களிலும் துன்புறுத்தப்பட்டு.
8.67.38
ततो योधैर्महाराज पलायद्भिः समन्ततः ।
अभवद्य्वाकुलं भीतं पुत्राणां ते महद्बलम् ॥ ८.६७.३८ ॥
அப்போது மகாராஜா, எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஓடிய வீரர்களால் உன் மகன்களின் அந்த பெரிய படை குழம்பி அஞ்சியது.
8.67.39
तिष्ठतिष्ठेति सततं सूतपुत्रस्य जल्पतः ।
नावतिष्ठति सा सेना वध्यमाना महात्मभिः ॥ ८.६७.३९ ॥
"நில், நில்" என்று சூதபுத்திரன் தொடர்ந்து கூவிக்கொண்டிருந்தான்; ஆனால் மகாத்மாக்களால் அடிக்கப்பட்ட அந்தப் படை நிற்கவில்லை.
8.67.40
अथोत्क्रुष्टं महाराज पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रबलं दृष्ट्वा विद्रुतं वै समन्ततः ॥ ८.६७.४० ॥
அப்போது மகாராஜா, தார்தராஷ்டிரர்களின் படை எல்லாப் பக்கமும் ஓடுவதைக் கண்டு, காசியை வென்ற பாண்டவர்கள் உரத்து ஆர்ப்பரித்தனர்.
8.67.41
ततो दुर्योधनः कर्णमब्रवीत्प्रणयादिव ।
पश्य कर्ण महासेनां पाण्डवैरर्दितां भृशम् ॥ ८.६७.४१ ॥
அப்போது துரியோதனன் அன்புடன் கர்ணனிடம் கூறினான்: "கர்ணா, பாண்டவர்களால் பெரிதும் துன்புறுத்தப்படும் இந்தப் பெரிய படையைப் பார்."
8.67.42
त्वयि तिष्ठति सन्त्रासात्समन्तात्प्रपलायते ।
एतज्ज्ञत्वा महाबाहो कुरु प्राप्तमरिन्दम ॥ ८.६७.४२ ॥
"நீ நின்றாலும் இந்தப் படை பயத்தால் எல்லாப் பக்கமும் ஓடுகிறது. மகாபாஹுவே, இதை அறிந்து, அரிந்தமா, தக்கதைச் செய்."
8.67.43
सहस्राणि च योधानां त्वामेव पुरुषोत्तम ।
क्रोशन्ते समरे वीर द्राव्यमाणानि पाण्डवैः ॥ ८.६७.४३ ॥
புருஷோத்தமனே, வீரனே, போரில் பாண்டவர்களால் துரத்தப்படும் ஆயிரக்கணக்கான வீரர்கள் உன்னையே அழைக்கின்றனர்.
8.67.44
एतच्छ्रुत्वा तु राधेयो दुर्योधनवचो महत् ।
मद्रराजमिदं वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ ८.६७.४४ ॥
துரியோதனனின் இந்தப் பெரிய சொற்களைக் கேட்ட ராதையின் மகன் கர்ணன், சிரிப்பவன் போல மத்ர மன்னனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
8.67.45
पश्य मे भुजयोर्वीर्यमस्त्राणां च जनेश्वर ।
अद्य हन्मि रणे सर्वान्पाञ्चालान्पाण्डुभिः सह ॥ ८.६७.४५ ॥
மன்னா, என் தோள்களின் வீரியத்தையும் படைக்கலன்களையும் காண்பாய்; இன்று போரில் பாண்டவர்களுடன் எல்லா பாஞ்சாலர்களையும் கொல்வேன்.
8.67.46
वाहयाश्वान्नरव्याघ्र मद्राधिप न संशयः ।
एवमुक्त्वा महाराज सूतपुत्रः प्रतापवान् ॥ ८.६७.४६ ॥
நரவ்யாக்ரனே, மத்ரதேசத்தின் மன்னனே, குதிரைகளைச் செலுத்து; இதில் ஐயமில்லை. மகாராஜனே, இவ்வாறு கூறி வலிமைமிக்க சூதபுத்திரன்…
8.67.47
प्रगृह्य विजयं वीरो धनुःश्रेष्ठं पुरातनम् ।
सज्यं कृत्वा महाराज सम्मृज्य च पुनः पुनः ॥ ८.६७.४७ ॥
வீரன் விஜயம் என்ற பழைய சிறந்த வில்லை எடுத்தான். மகாராஜனே, அதை மீண்டும் மீண்டும் துடைத்து நாண் பூட்டினான்.
8.67.48
सन्निवार्य च तान्योधान्सत्येन शपथेन च ।
प्रायोजयदमेयात्मा भार्गवास्त्रं महाबलः ॥ ८.६७.४८ ॥
அந்த வீரர்களை சத்தியத்தாலும் சபதத்தாலும் தடுத்து, அளவிட முடியாத ஆன்மாவுடைய மகாபலன் பார்கவ அஸ்திரத்தைப் பிரயோகித்தான்.
8.67.49
तस्माद्राजन्सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
कोटिशश्च शरास्तीक्ष्णा निरगच्छन्महामृधे ॥ ८.६७.४९ ॥
ஓ அரசே, அதிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான, பிரயுதங்களான, அர்புதங்களான, கோடிக்கணக்கான கூரிய அம்புகள் அந்தப் பெரும் போரில் புறப்பட்டன.
8.67.50
ज्वलितैस्तैः शरैर्घोरैः कङ्कबर्हिणवाजितैः ।
सञ्चन्ना पाण्डवी सेना न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ८.६७.५० ॥
அந்த எரியும், பயங்கரமான, கொக்கு மற்றும் மயில் இறகுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளால் மூடப்பட்ட பாண்டவர் படை எதுவும் தெரியவில்லை.
8.67.51
हाहाकारो महानासीत्पाण्डवानां विशाम्पते ।
पीडितानां बलवता भार्गवास्त्रेण संयुगे ॥ ८.६७.५१ ॥
ஓ மன்னனே, பாண்டவர்களிடையே பெரும் அலறல் எழுந்தது; வலிமைமிக்க பார்கவ அஸ்திரத்தால் போரில் வதைக்கப்பட்டு.
8.67.52
निपतद्भिर्गजै राजन्नश्वैश्चापि सहस्रशः ।
रथैश्चापि नरव्याघ्र नरैश्चैव समन्ततः ॥ ८.६७.५२ ॥
ஓ அரசே, ஓ புலி போன்ற வீரனே, எல்லாப் பக்கங்களிலும் விழுந்த யானைகளாலும், குதிரைகளாலும், தேர்களாலும், மனிதர்களாலும், ஆயிரக்கணக்கில்.
8.67.53
प्राकम्पत मही राजन्निहतैस्तैः समन्ततः ।
व्याकुलं सर्वमभवत्पाण्डवानां महद्बलम् ॥ ८.६७.५३ ॥
ஓ அரசே, கொல்லப்பட்டவர்களால் எல்லாப் பக்கமும் பூமி நடுங்கியது; பாண்டவர்களின் பெரும் படை முழுவதும் குழம்பியது.
8.67.54
कर्णस्त्वेको युधां श्रेष्ठो विधूम इव पावकः ।
दहञ्शत्रून्नरव्याघ्रः शुशुभे स परन्तपः ॥ ८.६७.५४ ॥
ஆனால் கர்ணன் ஒருவனே வீரர்களில் சிறந்தவன்; புகையற்ற நெருப்பைப் போல எதிரிகளை எரித்து, அந்தப் புலி போன்ற, பகைவரைச் சுடும் வீரன் ஒளிர்ந்தான்.
8.67.55
ते वध्यमानाः कर्णेन पाञ्चालाश्चेदिभिः सह ।
तत्र तत्र व्यमुह्यन्त वनदाहे यथा द्विपाः ॥ ८.६७.५५ ॥
கர்ணனால் கொல்லப்பட்ட பாஞ்சாலர்களும் சேதியர்களும் காட்டுத் தீயில் அகப்பட்ட யானைகளைப் போல் அங்குமிங்கும் குழம்பிச் சிதறினர்.
8.67.56
चुक्रुशुश्च नरव्याघ्र यथाप्राणं नरोत्तमाः ।
तेषां तु क्रोशतां दीनं भीतानां रणमूर्धनि ॥ ८.६७.५६ ॥
நரவியாக்ரனே, அந்த உயர்ந்த மனிதர்கள் உயிருக்கு அஞ்சி முழு பலத்துடன் கதறினர்; போர்முனையில் அஞ்சி நடுங்கியவர்களின் பரிதாபக் கூக்குரல் எழுந்தது.
8.67.57
धावतां च ततो राजंस्त्रस्तानां च समन्ततः। ॥ ८.६७.५७ ॥
அரசே, அப்போது எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஓடியவர்களின் மற்றும் அஞ்சி நடுங்கியவர்களின் கூக்குரல் எழுந்தது.
8.67.58
वध्यमानांस्तु तान्दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मारिष ।
वित्रेसुः सर्वभूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि ॥ ८.६७.५८ ॥
மாரிஷனே, சூதபுத்திரனால் அவர்கள் கொல்லப்படுவதைக் கண்டு எல்லா உயிரினங்களும் நடுங்கின; விலங்கு வடிவில் பிறந்தவைகளும் அஞ்சின.
8.67.59
ते वध्यमाताः समरे सूतपुत्रेण सृञ्जयाः ।
अर्जुनं वासुदेवं च क्रोशन्ति च मुहुर्मुहुः।
प्रेतराजपुरे यद्वत्प्रेतराजं विचेतसः ॥ ८.६७.५९ ॥
போரில் சூதபுத்திரனால் கொல்லப்பட்ட சிருஞ்சயர்கள், யமராஜனின் நகரில் மயங்கியவர்கள் யமனை அழைப்பது போல, அர்ஜுனனையும் வாசுதேவனையும் மீண்டும் மீண்டும் கதறி அழைத்தனர்.
8.67.60
श्रुत्वा तु निनदं तेषां वध्यतां कर्णसायकैः ।
अथाब्रवीद्वासुदेवं कुन्तीपुत्रो धऩञ्जयः।
भार्गवास्त्रं महाघोरं दृष्ट्वा तत्र समीरितम् ॥ ८.६७.६० ॥
கர்ணனின் அம்புகளால் கொல்லப்பட்டவர்களின் அலறலைக் கேட்டு, அங்கு ஏவப்பட்ட மிகக் கொடிய பார்கவாஸ்திரத்தைக் கண்டு, குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் வாசுதேவனிடம் கூறினான்.
8.67.61
पश्य कृष्ण महाबाहो भार्गवास्त्रस्य विक्रमम् ।
नैतदस्त्रं हि समरे शक्यं हन्तुं कथञ्चन ॥ ८.६७.६१ ॥
கிருஷ்ணா, மகாபாහோ, பார்கவாஸ்திரத்தின் வீரியத்தைப் பார். போரில் இந்த அஸ்திரத்தை எந்த வகையிலும் அழிக்க முடியாது.
8.67.62
सूतपुत्रं च संरब्धं पश्य कृष्ण महारणे ।
अन्तकप्रतिमं वीर्ये कुर्वाणं कर्म दारुणम् ॥ ८.६७.६२ ॥
கிருஷ்ணா, மகாபோரில் கோபம் கொண்ட சூதபுத்திரனைப் பார், வீரியத்தில் யமனைப் போல் கொடிய செயல்களைச் செய்துகொண்டிருக்கிறான்.
8.67.63
अभीक्ष्णं चोदयन्नश्वान्प्रेक्षते मां मुहुर्मुहुः ।
नच शक्ष्यामि कर्णस्य संयुगेऽहं पलायितुम् ॥ ८.६७.६३ ॥
அவன் குதிரைகளை மீண்டும் மீண்டும் தூண்டியபடி என்னைப் பார்க்கிறான்; போரில் கர்ணனிடமிருந்து நான் ஓட முடியாது.
8.67.64
जीवन्प्राप्नोति पुरुषः सङ्ख्ये जयपराजयौ ।
मृतस्य तु हृपीकेश भङ्ग एव कुतो जयः ॥ ८.६७.६४ ॥
உயிருடன் இருக்கும் மனிதன் போரில் வெற்றியையோ தோல்வியையோ அடைகிறான்; ஆனால் ஹ்ருஷீகேசா, இறந்தவனுக்கு பின்வாங்குதலே உண்டு, வெற்றி எங்கே?
8.67.65
एष कर्णो रणे भाति मध्याह्न इव भास्करः ।
निवर्तय रथं कृष्ण जीवन्भद्राणि पश्यति ॥ ८.६७.६५ ॥
இதோ கர்ணன் போர்க்களத்தில் நடுப்பகல் சூரியனைப் போல் பிரகாசிக்கிறான். கிருஷ்ணா, தேரைத் திருப்பு; உயிருடன் இருப்பவனே நல்லவற்றைக் காண்கிறான்.